Przyjaźń i kontakty rówieśnicze

[taria]

Jeżycjada z założenia jest cyklem książek pisanych dla nastolatków i
o nastolatkach. W naszych dyskusjach często podkreśla się fakt, że
przedstawiony w nich świat jest bardzo wyidealizowany. Nastoletni
bohaterowie nie palą, nie piją (no, może Kozio trochę...), nie
używają narkotyków ani nie wkładają nauczycielom kubłów na głowę.
Może to i dobrze, bo młodociane czytelniczki często utożsamiają się
z bohaterkami ukochanych książek i na nich wzorują. Jak jednak by
nie oceniać sposobu kreacji jeżycjadowej młodzieży, w jej życiu
brakuje bardzo ważnego aspektu: przyjaciół.
Od "Noelki" praktycznie jedyne kontakty, jakie z rówieśnikami
utrzymują dzieciaki Borejków dzieją się na łonie rodziny (Łusia i
Ania, Róża i Laura, Ignaś i Józinek), czyli faktycznie są wymuszone
okolicznościami. Jeśli bohaterka spotyka się z kimś spoza rodziny,
to prawie zawsze jest to przedstawiciel płci brzydkiej starający się
o jej względy. Oczywiście, wątek miłosny dla nastolatków jest
ogromnie istotny, jednak przeważająca większość interakcji
społecznych czy to dziesięcio- czy szesnastolatka odbywa się w
grupie rówieśników tej samej płci. W klasie, na podwórku, kółku
teatralnym dzieją się sprawy, które są dla młodego człowieka bardzo
ważne.
Pierwsze tomy Jeżycjady były pod tym względem o niebo prawdziwsze.
Czytając po raz pierwszy Szóstą Klepkę odebrałam ją również jako
historię bardzo niesymetrycznej przyjaźni Danusi i Cesi, z
zarysowanym problemem istnienia w takim związku szantażu
emocjonalnego. Kiedy w Święta zajrzałam na nowo do KK przykuło moją
uwagę zachowanie Nutrii, która po dwóch tygodniach chorowania na
świnkę wróciła do szkoły. Pamiętacie, wracała do domu w paskudnym
humorze, zaczęła skarżyć na koleżanki... Okazało się, że dziewczynki
mają nową siódemkową i Natalia sądziła, że przestały ją lubić.
Na przedstawienie "Hamleta" w liceum im. Zeromskiego przyszła
cała klasa Anieli, co było dla niej sygnałem, że jest lubiana i
akceptowana.

Takie epizody sprawiają, że - paradoksalnie - dla współczesnego
młodego czytelnika KK czy IS wydają się bardziej realistyczne niż
najnowsze tomy. W nowym idealnym świecie Gabrysia przez osiem lat
nie poznała ani jednej koleżanki z podstawówki Tygrysa, Pyza nie
urządza imienin w gronie przyjaciółek, ubrany w garniturek
i czapkę w biedronki Ignaś nie spotyka się z zaczepkami klasowych
dowcipnisiów, a osiemnastoletnia Laura, zamiast obdzwaniać
znajomych w temacie imprezy sylwestrowej, wychodzi na bal
z dziewięcioletnim kuzynem. Jeden Józinek grywa z kumplami w nogę,
bywa w pizzerii i ogólnie sprawia wrażenie osoby dobrze czującej
się w towarzystwie rówieśników.

[kkokos]

>>>W nowym idealnym świecie Gabrysia przez osiem lat....

no właśnie ten świat nie jest idealny, a już najmniej idealnym
miejscem do zawiązywania przyjaźni czy choćby nawiązywania
znajomości jest to, co zwykle uważamy za naturalne środowisko
dziecka/nastolatka: szkoła, w której wszak spędza połowę lub ponad
połowę dnia. szkołę zaludniają dziwni osobnicy i osobnice w rodzaju
kopiec esmeraldy (nie pamiętam, w którym ona była tomie, ale
traktuję ją oczywiście jako symbol), dzieci i nastolatki w klasie są
głupie albo wredne - albo jedno i drugie. na koloniach też można co
najwyżej być pobitym, jak kozio, a nie fajnie spędzić czas z
rówieśnikami.
w tej sytuacji naprawdę można mieć znajomych tylko z kręgu
rodzinnego, nieprawdaż.

[paulina.galli]

Też mam takie wrazenie chociaz z niektórymi przykładami się nie zgodzę.
Józinek miał kumpli "od piłki" a i z Walentym O. sie kumplował :)

[jeriomina]

Józinka poruszyła autorka wątku:)
Co do Pyzy, to ona wręcz gardziła koleżankami, bo lubiły Leonardo di Caprio:)

[paulina.galli]

a faktycznie - nie doczytałam ostatniego zdania :)

[mama_kotula]

jeriomina napisała:

> Co do Pyzy, to ona wręcz gardziła koleżankami, bo lubiły Leonardo di Caprio:)


W pewnym wieku tak się ma.
Ja głęboko pogardzałam koleżankami, które słuchały muzyki techno/disco i chodziły na dyskoteki, zwąc je kwadratami.

Ale jednocześnie miałam towarzystwo swoje - gdzie byli ludzie tacy, którzy mi pasowali.

Zarówno "kwadratów", jak i "pozytywnych ludzi" miałam w mojej 25-osobowej klasie.

Nie wierzę, że wśród 30 osób (tyle przeciętna klasa liczy) nie można znaleźć kogokolwiek, kto odpowiada naszym preferencjom. A jeśli faktycznie ma się wyjątkowego pecha, to są klasy równoległe itp.

[jeriomina]

No właśnie o to chodzi - MM dała do zrozumienia, że wszystkie koleżanki w klasie
Pyzy były takie "puste".
Moje licealne doświadczenie tego absolutnie nie potwierdza.
Mało tego, w późnym liceum miałam też właśnie paczkę międzyklasową. Dla chcącego
nic trudnego.

[nessie-jp]

Masz rację

[mist3]

ja w szkole podstawowej miałam 'przyjemnośc' chodzić niestety do takiej klasy -
była wtedy moda na disco polo i wszystkie moje koleżanki i koledzy byli fanami.
Tylko ja czytałam książki dla przyjemności i z perspektywy czasu stwierdzam, że
byłam lubiana chyba tylko dlatego, że zawsze pomogłam czy to w zadaniu czy
wytłumaczeniu czegoś trudniejszego. Gdyby nie kuzynki i siostra chyba bym
oszalała. Na szczęście w liceum trafiłam do klasy, w której nareszcie znalazłam
bratnie dusze. Tak więc jestem w stanie uwierzyć w tego typu zbiorowisko.

[ginny22]

Mam bardzo podobne do Twoich doświadczenia z podstawówki, ale w taki
zestaw przypadków jak w najnowszych tomach Jeżycjady nie wierzę
(sporo młodych bohaterów w róznym wieku i każdy ma takiego pecha?).
Poza tym nawet jak w klasie masz same mało fajne osoby, to szukać
akceptacji gdzie indziej - w drużynie harcerskiej, w kole teatralnym
itd. Dzieci z Jeżycjady nie szukają.

[rozdzial43]

Mam takie same doświadczenia jak Mist3. Też nie cierpiałam podstawówki. W
szóstej klasie na biwaku musiałam wytężać kłamliwą argumentację żeby moje
koleżanki z klasy zechciały mi wybaczyć, że nie będę pić piwa (mdli mnie do dziś
od samego zapachu). W liceum było świetnie, mam z tego okresu aż dwoje przyjaciół.
Poza tym nie jest prawdą, że Gabrysia nie zna przez 8 lat żadnej koleżanki z
podstawówki Laury, skoro cała rodzina (Pulpecja) tlumnie wiwatowala na
jasełkach, pojawia się klikakrotnie koleżanka KOłodziejanka Ulka (to u niej w
Dziecku Piątku Gaba sprawdza, o której zakończyły się obchody konca roku i to
ona jest agresywną kokietką na weselu Nutrii). Laura była na randce z Patrykiem,
ale nie dorastał on do oczekiwań i poziomu słuchaczki jazzu
nowoorleańskiego.Pyza nie urządza imienin wśrod koleżanek, ponieważ z rozkoszą
daje się porwać "trzem budrysom", a która szesnastolatka przedłoży towarzystwo
emocjonujących się Leonardem panien nad porwanie i zaloty trzech wpatrzonych
facetów. Mały Ignaś to oryginał - fakt, ale i on znajduje sobie "Czekoladkę"
(Dianę), a Łusia macha lalką zza lodówki do panny Jagienki Oracabessowny. Tak
więc nie ma aż takiej pustyni wokół borejkowskich dzieci.

[sowca]

Ja się zgadzam z Rozdziałem - moja podstawówka była koszmarem, nie
miałam w niej absolutnie żadnych przyjaciół (Przyjaciół! nawet
koleżanek nie mialam...). Dlaczego? Bo czytałam i odzywalam sie na
lekcjach, to był wystarczający powód. Do dzis robi mi się niedobrze
na myśl o ludziach z mojej podstawówki. W gimnazjum było trochę
lepiej, ale nie mam za bardzo kontaktów obecnie z nikim (nie licząc
nieocenionej naszej klasy - nieocenionej zwłaszcza przez nietórych,
przez innych zaś przecenionej), a z liceum mogę nazwać przyjacielem
jedną osobę.
Zawsze znajdowałam znajomych w inny sposób. Sąsiedzi (a mieszkam w
domku jednorodzinnym, więc wydawałoby sie, że to trudniej, nie ma
klasycznego podworka z piaskownica, gdzie okoliczne dzieciaki
mogłyby się spotykac), znajomi sąsiadów, starałam się równiez
podtrzymywać znajomości z wakacji (do dzisiaj przyjaxnię z
chłopakiem poznanym na wakacjach 8 lat temu!). W sumie nie wiem, jak
to się stało, że teraz mam wokół siebie ludzi na kopy :p
Wydaje mi się, że pod względem twarzyskim nie jest aż tak źle -
Tygrys dostaje listy od kolezanki z Zakopanego, a Pyza wisi na
telefonie, rozmawiając z kolezanką z klasy o tym, co powiedział
niejaki Darek i co ona na te straszne słowa odrzekła. Do obu
dziewczyn przychodziły też koleżanki z klasy (mówi o tym Pyza
Natalii)Faktem jest ejdnak, ze wspomniane jest o tym tylko
mimochodem, co sugeruje, że są to znajomości raczej luźne i
rzeczywiście brakuje tutaj tych koleżeńkich relacji, na ktorych w
dużym stopniu opierała sie fabuła pierwszych części Jeżcyjady. A
gdyby tak reaktywować grupę ESD w składzie o pokolenie mlodszym?
Córki Gaby, dzieci Cesi i Jurka, Pawła i Danki, bliźniaki Anieli...
dąłoby radę coś skleić może :D

[nessie-jp]

No właśnie, tu nie chodzi o to, czy przelotnie wspomniano o jakichś znajomych
tych dzieci. Chodzi o to, że cała akcja rozgrywa się w zamkniętym kręgu
rodzinnym. Nie wśród przyjaciół o równych prawach, tylko w hiearchii stada (z
Milą-Lwicą na czele :P)

[kkokos]

> Poza tym nie jest prawdą, że Gabrysia nie zna przez 8 lat żadnej koleżanki z
> podstawówki Laury, skoro cała rodzina (Pulpecja) tlumnie wiwatowala na
> jasełkach,

co innego przedstawienie szkolne, co innego kumplowanie się dziecka z kolegami,
nie widzisz?

> pojawia się klikakrotnie koleżanka KOłodziejanka Ulka

czyżby ze słynnej rodziny żak-hajduk-kołodziej? a więc jednak niezupełnie
pozaborejkowska znajomość...

Laura była na randce z Patrykiem
> ,
> ale nie dorastał on do oczekiwań i poziomu słuchaczki jazzu
> nowoorleańskiego.

a więc nie warto się kumplować z dziećmi o innym niż borejko_et_consortes
pochodzeniu, bo nie dorastają. CBDU.

[rozdzial43]

kkokos napisała:
> a więc nie warto się kumplować z dziećmi o innym niż borejko_et_consortes
> pochodzeniu, bo nie dorastają. CBDU.

Hm, wydaje mi się, że każdy z nas szuka takich znajomych, z którymi ma coś
wspólnego. Oczywiste dla mnie jest to, że szukamy przyjaciół wśród ludzi "na tym
samym poziomie",czy to intelektualnym, czy etycznym. I oczywiste jest też dla
mnie to, że są takie okresy w życiu, że z tym znajdowaniem przyjaciół jest
kompletna posucha. W ogóle uważam, że przyjaciel to rarus ptak. NIe każdy ma
potzrbę otaczania się wieloma ludźmi. Borejkowskie dzieci mają taki tłum
rodziny, tyle roboty z kształtowaniem więzi, że wierzę w to, że nie odczuwają
porzeby poszukiwań intensywnych przyjaźni poza domem.

[nessie-jp]

> Borejkowskie dzieci mają taki tłum
> rodziny, tyle roboty z kształtowaniem więzi, że wierzę w to, że nie odczuwają
> porzeby poszukiwań intensywnych przyjaźni poza domem.

I to jest właśnie patologia.

Bo po pierwsze

[rozdzial43]

nessie-jp napisała:

> Bo po pierwsze

[kkokos]

>>> ciepłej wspólnoty lojalnych ludzi.

o to to, ciepłej i lojalnej. i jeszcze dyskretnej, zapomniałaś o dyskrecji.
ignacy lojalnie szpieguje i donosi, kuzynki różne lojalnie donoszą wybranym
przez siebie narzeczonym innych kuzynek/ciotek, cała rodzina zachowuje dyskrecję
wobec problemów swoich członków - a wszyscy razem ciepło raczą się ciepłą
herbatą w ciepłej kuchni. tak, rzeczywiście taka rodzina zaspokaja potrzeby
społeczne każdego!

[paszczakowna1]

> > Bo po pierwsze

[jeriomina]

Koleżanka rozdzial43 ukazuje nam piękne zastosowanie w praktyce powiedzenia
"Kłamstwo jest wykładnikiem prawdy" (Bareja, "Zmiennicy").
Na mnie osobiście nie działa przekonująco wielokrotne wciskanie ciemnoty...:)

co do rodzeństwa...

[2szarozielone]

Z młodszym o 3 lata bratem dogadałam się dopiero jak on miał jakieś 18-19 lat.
Był taki okres, kiedy w ogóle ze sobą nie rozmawialiśmy. Nie lubiliśmy się wręcz
i nie rozumieliśmy i nie mieliśmy takiej potrzeby. Mimo, że w rodzinie nie było
jakichś patologicznych zjawisk... Teraz się bardzo bardzo lubimy, jesteśmy
blisko, mamy wspólnych znajomych, spędzamy razem czas jak jest okazja.
Rozmawiamy o wszystkim, co ważne. Ale łatwo to nie przyszło. Bo mamy trudne
charaktery. W życiu bym nie powiedziała, że "brata się ma". Siostrę też nie -
ale to już z opowieści (kuzynek i przyjaciółki). Czasem taką relację trzeba
wypracować i do niej dojrzeć. Czasem nie wychodzi...

[nessie-jp]

Ja akurat jestem przykładem, że "siostrę się ma", ale nie w takim sensie, o
jakim ty piszesz: to rzeczywiście przychodzi później, w dorosłości, kiedy obie
siostry są już równymi partnerkami do rozmowy i przyjaźni. Z młodszą siostrą
(pewnie z młodszym bratem też!) ma się relację innego typu

[kaliope3]

Ja się zgodzę 2szarozielone, czasem bardzo trudno "wypracować"sobie
relację z rodzeństwem( wiem co mówię bo mam liczne i różnie bywało,
grunt że teraz jest dobrze), ale właśnie dlatego wydaje mi się
dziwne że Laura,chociażby, nie szukała przyjaźni poza domem.To się
wręcz narzuca-brak zrozumienia i pełnej akceptacji w domu, siostra,
która to zrozumienie,akceptację i bezwarunkową miłość ma, w dodatku
jest bardzo zadowolona z siedzenia plackiem w domu...Aż się prosi
żeby Laura miała nie jedną,a kilka koleżanek czy przyjaciółek, by
nie wspomnieć o kolegach ( w prawdziwym życiu pewnie było by ich
całkiem sporo i kto wie co by z tego wynikło).Sama Laura od strony
relacji z innymi pokazana jest jakby w jakimś zawieszeniu, tak jakby
cały czas pochłaniało jej tylko rozwodzenie się nad tym jak jej źle
w rodzinie i jak źle beż kandydata na męża. Innych kwestii nie ma

[tygrys2112]

W "Sprężynie" padło zdanie, że ona boi się odrzucenia i w efekcie
odrzuca. I mi się wydaje, że do Laury to pasuje w każdym znaczeniu.
Co do kontaktów z mężczyznami - cóż, Wiktora trzymała się kurczowo,
bo łatwiej jest marzyć o kimś niż być z kimś naprawdę. Może w jej
przypadku przekłada się to również na kontakty rówieśnicze?

[paszczakowna1]

> Z młodszym o 3 lata bratem dogadałam się dopiero jak on miał jakieś 18-19 lat.
> Był taki okres, kiedy w ogóle ze sobą nie rozmawialiśmy. Nie lubiliśmy się wręc
> z
> i nie rozumieliśmy i nie mieliśmy takiej potrzeby. Mimo, że w rodzinie nie było
> jakichś patologicznych zjawisk... Teraz się bardzo bardzo lubimy, jesteśmy
> blisko, mamy wspólnych znajomych, spędzamy razem czas jak jest okazja.
> Rozmawiamy o wszystkim, co ważne. Ale łatwo to nie przyszło. Bo mamy trudne
> charaktery. W życiu bym nie powiedziała, że "brata się ma". Siostrę też nie -
> ale to już z opowieści (kuzynek i przyjaciółki). Czasem taką relację trzeba
> wypracować i do niej dojrzeć. Czasem nie wychodzi...

Ale ja nie twierdzę, że stosunki z siostrą (czy bratem) muszą się dobrze układać
od pieluch. (Sama ze starszą o 5 lat siostrą zaczęłam się dogadywać dopiero, jak
skończylam te 16-17 lat, przedtem co dzien byly awantury.) Ale więzi jednak, gdy
rodzeństwo chowa się razem, istnieją, nawet jeśli uzewnętrzniają się wiecznymi
kłótniami. I czy faktycznie zajmowałaś się 'kształtowaniem więzi' z bratem z
uszczerbkiem dla kontaktow ze znajomymi?

[2szarozielone]

Oj nie :) Raczej - zabawna sprawa - z bratem się zżyłam dzięki własnym znajomym
i przyjaciołom. W pewnym momencie grono znajomych mojego brata zmieszało się z
moimi znajomymi (te same zainteresowania). No i zaczęliśmy lądować na tych
samych imprezach :) I jakoś dopiero wtedy się polubiliśmy.

I zgadzam sie - dziewczyny w ostatnich tomach Jeżycjady są nienaturalnie wyrwane
ze środowiska rówieśników.

[rozdzial43]

paszczakowna1 napisała:
> Masz siostrę? Bo z moich doświadczeń wynika, ze z siostrą sie nie 'kształtuje
> więzi' - te są ukształtowane w dziecińswie. Siostrę się ma. A jeśli dorosla
> kobieta czy nawet starsza nastolatka traktuje siostrę jak rywalkę 'do uczuć
> rodziców, ich uwagi i uwielbienia', to w rodzinie jest cos mocno nie tak.

Mam, ale sytuacja jest o tyle nietypowa, ze dzieli nas duża różnica wieku. Więc
dopiero od czasu, kiedy obie jestesmy dorosłe, naprawde rozmawiamy. I ja
osobiście wkładam dużo starania w to, żeby tę więź kultywować i podtrzymywać.
Jeśli chodzi o rywalizację rodzeńsntwa, to przecież nie mowimy o dorosłych
siostrach, tylko o dzieciach. Wydaje mi się, że rywalizacja taka jest oczywista,
naturalna i nie ma w tym nic patologicznego. Fora dla rodziców, gazety dla
rodziców pelne są opisów rywalizujących dzieci i porad dla rodziców, jak sobie z
tym umiejętnie radzić.
>
> Oczywiście, nie ma obowiązku bycia ekstrawertykiem z kupą znajomych. Jednak
> niemal zupełne pozbawienie Borejków (zwłaszcza młodego pokolenia) zycia
> towarzyskiego jest nienaturalne. Nie uważam tego zresztą za świadomy zabieg,
> tylko skutek szwankujacej wyobraźni. Trudno, nie ma cyklu powieściowego, który
> by się w końcu nie zdegenerował, i Jeżycjada nie jest żadnm wyjątkiem.

Otóż nie mogę się zgodzić, że w Jeżycjadzie nie ma wzmianek o życiu towarzyskim
dzieci.
Jak pisała Sowca, dziewczynki dostawały list z ZAkopenego od koleżanki, Pyza
prowadzila rozmowy telefoniczne o strasznych slowach Darka na temat dziewczynek
z klasy.
Ignaś miał Dianę, w Spręzynie podkochuje się beznadziejnie w urodziwej koleżance
z klasy i cierpi z powodu reakcji dzieci w klasie na czytany sonet o gnoju.
Łusia bawi sie z Jagienka z sąsiedztwa, Józinek jest kapitanem drużyny pilki
nożnej.
Laura jest szczególna, to odrębny temat.
Prawdą jest, że nie jest tematem nowych części Jeżycjady przyjaźń Borejciątka z
kimś spoza rodziny.
Zgoda też co do tego, ze nowe części Jeżycjady nie dorownują starym.

[taria]

> Otóż nie mogę się zgodzić, że w Jeżycjadzie nie ma wzmianek o
życiu towarzyskim dzieci. Jak pisała Sowca, dziewczynki dostawały
list z ZAkopenego od koleżanki, Pyza prowadzila rozmowy telefoniczne
o strasznych slowach Darka na temat dziewczynek z klasy. Ignaś miał
Dianę, w Spręzynie podkochuje się beznadziejnie w urodziwej
koleżance z klasy i cierpi z powodu reakcji dzieci w klasie na
czytany sonet o gnoju. Łusia bawi sie z Jagienka z sąsiedztwa,
Józinek jest kapitanem drużyny pilki nożnej. Laura jest szczególna,
to odrębny temat. Prawdą jest, że nie jest tematem nowych części
Jeżycjady przyjaźń Borejciątka z kimś spoza rodziny. Zgoda też co do
tego, ze nowe części Jeżycjady nie dorownują starym.

Rozdział43, nie twierdzę, że młode Borejczątka (i nie tylko, bo
Szopiątka, Bella Rojek, bliźniaki Anieli) nie mają w ogóle kolegów
czy przyjaciół. Chodzi mi o to, że znajomi ci nie stanowią ważnego
elementu ich życia, praktycznie są nieobecni w narracji. Sedno życia
bohatera/ki Jeżycjady stanowią kontakty rodzinne. Poza te ramy
wychodzi się tylko w celu znalezienia sympatii/partnera źyciowego.
Dla większości nastolatków kontakty z rówieśnikami są bardzo ważne,
nawet forumowiczki, które piszą, że w podstawówce nie potrafiły
spotkać bratniej duszy, odczuwały z tego powodu brak i dyskomfort.
Dojmujący brak scen opisujących kontakty młodzieży z
przedstawicielami tej samej płci sugeruje czytelnikowi, że przyjaźń
i kontakty towarzyskie są mniej ważne niż relacje rodzinne i
nastoletnia miłość. To właśnie mi się nie podoba.

A sonet o gnoju był chyba autorstwa Łusi i poza nieopanowanym
wybuchem śmiechu polonisty nie spotkał się z szczególnie ostrym
odbiorem:)

[rozdzial43]

taria napisała:

>
> A sonet o gnoju był chyba autorstwa Łusi i poza nieopanowanym
> wybuchem śmiechu polonisty nie spotkał się z szczególnie ostrym
> odbiorem:)
Cyt."W każdym razie, omawiając budowę sonetu na lekcji, nasza pani spotkała się
z niezrozumieniem, a kiedy zacytowała przykład, w postaci wiersza "Gnój"
Leopolda Staffa..." (Sprężyna, s.191).

[rozdzial43]

taria napisała:

> Chodzi mi o to, że znajomi ci nie stanowią ważnego
> elementu ich życia, praktycznie są nieobecni w narracji. Sedno życia
> bohatera/ki Jeżycjady stanowią kontakty rodzinne. Poza te ramy
> wychodzi się tylko w celu znalezienia sympatii/partnera źyciowego.
> Dla większości nastolatków kontakty z rówieśnikami są bardzo ważne,
> nawet forumowiczki, które piszą, że w podstawówce nie potrafiły
> spotkać bratniej duszy, odczuwały z tego powodu brak i dyskomfort.
> Dojmujący brak scen opisujących kontakty młodzieży z
> przedstawicielami tej samej płci sugeruje czytelnikowi, że przyjaźń
> i kontakty towarzyskie są mniej ważne niż relacje rodzinne i
> nastoletnia miłość. To właśnie mi się nie podoba.
>
Nie ma wątpliwosci, że tłem całej akcji, częstokroć wręcz istotą opowieści jest
rodzina, wzajemne relacje, uczucia i animozje. Moim zdaniem to celowe działanie
autorki. Mierzy ona w najistotniejszą potrzebę dziecięcego, czy nastoletniego
czytelnika bycia ważna częścią dajacej wsparcie rodziny.
Trzeba by rozważyc, czy mierzy celnie? Co sprawia własciwie, ze
trzydziestolatki, czerdziestolatki wracają do Jeżycjady, ba, zadają sobie trud
klikania na forum, dając się ponieść emocjom? Od jakiegos czasu zastanawiam się,
czy systematyczne pławienie się w ciepełku domostwa Żaków, Mamertów czy Borejkow
nie kompensuje czyetlniczkom jakichs ich własnych brakow, tęsknot, niedostatkow?
Co o tym myslicie?

[kkokos]

Od jakiegos czasu zastanawiam się
> ,
> czy systematyczne pławienie się w ciepełku domostwa Żaków,
Mamertów czy Borejko
> w
> nie kompensuje czyetlniczkom jakichs ich własnych brakow, tęsknot,
niedostatkow
> ?
> Co o tym myslicie?

o, rozdział zmienia temat - wszak najlepsza obroną jest atak. wydaje
ci się, żeś subtelna w tych szpilach, ale to tylko złudzenie
w każdym razie w moim przypadku kulą w płot - wychowywałam się bez
ojca i bardzo mi było z tym źle, a jakoś fajnego ojca w jeżycjadzie
ze świecą szukać, nieprawdaż.

a jakie twoje braki i tęsknoty kompensuje to forum?

[rozdzial43]

kkokos napisała:

>
> o, rozdział zmienia temat - wszak najlepsza obroną jest atak. wydaje
> ci się, żeś subtelna w tych szpilach, ale to tylko złudzenie
> w każdym razie w moim przypadku kulą w płot - wychowywałam się bez
> ojca i bardzo mi było z tym źle, a jakoś fajnego ojca w jeżycjadzie
> ze świecą szukać, nieprawdaż.

A tata Żak? całkiem fajny tata.

NIe atakowałam nikogo. Naprawdę zastanawiam się jaka jest przyczyna takiej
niesłychanej popularnosci Jeżycjadowej sagi. Choćby na tym jednym forum jest
zarejestrowanych ponad 50 tysięcy forumowiczów.

> a jakie twoje braki i tęsknoty kompensuje to forum?

Tęsknotę za świeżością myśli, poznaniem jak i dalczego myślą inni ludzie. Brak
czasu na obszerne życie towarzyskie.

[jottka]

rozdzial43 napisała:

> Nie atakowałam nikogo. Naprawdę zastanawiam się jaka jest przyczyna takiej
niesłychanej popularnosci Jeżycjadowej sagi.

bo to kiedyś bardzo dobre książki były:) podobnie jak nie wymierają wielbiciele
chmielewskiej, a wręcz przeciwnie, choć ona też gdzieś tak od wczesnych lat 90.
jak mm lotem koszącym zmierza ku glebie, a szkoda.


> Choćby na tym jednym forum jest zarejestrowanych ponad 50 tysięcy forumowiczów.

że co proszę???

[rozdzial43]

jottka napisała:

> rozdzial43 napisała:
>
> > Choćby na tym jednym forum jest zarejestrowanych ponad 50 tysięcy forumow
> iczów.
>
> że co proszę???

hm, hm, no nie chciałabym tu wyjść na widzącą inaczej, albo moze wręcz jaką
kretynkę, ale jak się wchodzi na stronę to jest napisane tak: Fani Malgorzaty
Musierowicz (57589). To co ta liczba znaczy?

[ding_yun]

rozdzial43 napisała:

> jottka napisała:
>
> > rozdzial43 napisała:
> >

>
> hm, hm, no nie chciałabym tu wyjść na widzącą inaczej, albo moze wręcz jaką
> kretynkę, ale jak się wchodzi na stronę to jest napisane tak: Fani Malgorzaty
> Musierowicz (57589). To co ta liczba znaczy?

Liczbę postów

[ready4freddy]

ding_yun napisała:

> rozdzial43 napisała:
>
> > jottka napisała:
> >
> > > rozdzial43 napisała:
> > >
>
> >
> > hm, hm, no nie chciałabym tu wyjść na widzącą inaczej, albo moze wręcz ja
> ką
> > kretynkę, ale jak się wchodzi na stronę to jest napisane tak: Fani Malgor
> zaty
> > Musierowicz (57589). To co ta liczba znaczy?
>
> Liczbę postów
>
>

olsnilo mie. znienacka. dzieki tej numerycznej pomylce i jej wyjasnieniu
zrozumialem nagle, w jaki sposob nasza-klasa oblicza ilosc swych wyznawcow :)))

[mmaupa]

To liczba postów na tym forum :)

Fajnie by było, gdyby tyle nas tutaj pisało - dnia by nie starczyło, żeby
wszystko przeczytać.

[rozdzial43]

mmaupa napisała:

> To liczba postów na tym forum :)
>

Aaaaaa (Rozdział inteligentnie pokiwała głową) :))) Człowiek się jednak całe
życie uczy.

[tygrys2112]

A ja się przeraziłam - wchodzę sobie na forum, gdzie wszyscy są
znajomi, dołączają nieliczni. I nagle 50 tysięcy :-O

[klymenystra]

Yyy....O.o To jest liczba postow.
Przeciez nie rejestrujesz sie na jednym konkretnym forum tylko na forum gazetowym.

[mmaupa]

Z drugiej strony pewnie są gdzieś w necie jakieś spisy wszystkich użytkowników
którzy kiedykolwiek skrobnęli choćby słowo na naszym forum.

[nessie-jp]

mmaupa napisała:

> Z drugiej strony pewnie są gdzieś w necie jakieś spisy wszystkich użytkowników
> którzy kiedykolwiek skrobnęli choćby słowo na naszym forum.

Sądzisz, że jesteśmy na indeksie? :) Bo się uodporniłyśmy na borejkowski rosołek
z opium?

myślimy

[jottka]

że spora część forumowictwa przypełzła na forum drogą tradycyjną, czyli
wyłapując znajome hasła w nazwach forów, następnie radośnie podchwyciła
możliwość inspirującej dyskusji na temata przeróżne, po części związane z
'jeżycjadą', po części nie, a potem - w miarę upływu lat:) - traktuje to miejsce
jako okazję do pogadania tak w ogóle z interesującymi ludźmi, gdyż takich okazji
nigdy za wiele.

samo pławienie się w domniemanym ciepełku tych czy innych postaci jest raczej
bytem nieistniejącym na tutejszym forum, dlatego też - jak przypuszczam - budzi
niechęć co bardziej żarliwych wielbicieli poznańskiej sagi. no ale rozbiór
krytyczny to zamiłowanie rudych i wrednych, że sobie mamarcelę zapożyczę:)

to mówiłam ja, mentalnie ruda

[nessie-jp]

> czy systematyczne pławienie się w ciepełku domostwa Żaków, Mamertów czy Borejko
> w
> nie kompensuje czyetlniczkom jakichs ich własnych brakow, tęsknot, niedostatkow
> ?

Zupełnie nie zauważasz tematu wątku i nastrojów na forum. Piszemy tutaj aż do
bólu klawiatury, że to właśnie te wcześniejsze części Jeżycjady były dobre --
te, w których życie domowo-rodzinne właśnie NIE było takie ważne, jak kontakty z
rówieśnikami.

Co więc sobie właściwie kompensujemy? Brak kolegów i koleżanek w szkole?

[nessie-jp]

> Uważam, że prawdziwe, żywe, szczere i satysfakcjonujące obie, powtarzam obie,
> strony więzi

Zapewne, ale nie rozmawiamy o małżeństwie, tylko o koleżeństwie 7-9 letnich
dziewczynek.


> wymagają dużo zachodu. A co dopiero z siostrą - rywalką

Nigdy by mi nie przyszło do głowy traktować siostrę jako rywalkę do
czyichkolwiek uczuć

[taria]

Reasumując, to źle, że Borejkowie nie zachęcają swoich dzieci do
kształtowania więzi społecznych. Bo one są ważne

[mamarcela]

Ludzie som różne. Jedni potrzebują innych non stop, drudzy niekoniecznie.
Podobnie się rzecz ma z dziećmi i młodzieżą. Niektóre nastolatki kroku nie
zrobią bez akceptacji swojej psiapsiółkki, inne siedzą zamknięte w swoim pokoju
i się buntują biernie przeciwko ludzkości.
ALE zasadniczą różnicą pomiędzy światem młodzieży i dorosłych jest to, że
dorosły "socjopata" może sobie niemalże bezkarnie unikać kontaktów z obcymi,
natomiast młodzież nie może albowiem funkcjonowanie w grupie rówieśniczej, jaką
jest szkoła, wymaga stosunków międzyludzkich i koniec. Mogą być sobie one
dobre, złe, albo żadne, ale jakiekolwiek by nie były są WAŻNE. Dorosły człowiek
może sobie być kompletnym outsiderem i nic z tego szczególnego dla niego nie
wynika, każde zachowanie młodego człowieka jest odbierane w jakiś sposób przez
rówieśników, a ten odbiór procentuje w dalszych relacjach.
Musierowicz wydaje się tego w ostatnich tomach niemal nie zauważać, wszytko, co
dzieje się poza mieszkaniem Borejków i poza nimi samymi nie ma żadnego niemal
wpływu na postępowanie bohaterów.

IMO przede wszystkim pozbycie się z książek "osób trzecich" pozbawiło kolejne
tomy Jeżycjady naturalnego, niewymuszonego humoru. Najzabawniejsze rzeczy
zdarzają się w życiu i w książkach się na styku człowiek- człowiek, tymczasem
już od jakiegoś czasu Musierowicz pisze śmiertelnie poważną i dydaktyczną
opowieść językiem, który w jej zamierzeniu wziąć na siebie całą komiczną stronę
utworu. Jak to wychodzi to wiadomo.


A ta w ogóle to Ignacego Grzegorza dzieci w szkole by zabiły śmiechem po prostu.
Nie wyobrażam sobie, żeby Miągwa mógł bezkarnie funkcjonować w grupie
rówieśniczej. W najlepszym wypadku byłby obśmiewany, w najgorszym zaszczuty.
Dzieci są okrutne i potrafią prześladować do krwi ostatniej rówieśników za
nieporównywalnie mniejsze dziwactwa. Koledzy z podstawówki niemal zamęczyli
mojego syna za długie włosy.


"pełna miska i radio...." Maryja?

"Będąc chwilami ruda i wredna, trudno ze mną wytrzymać..."

[rozdzial43]

mamarcela napisała:

> A ta w ogóle to Ignacego Grzegorza dzieci w szkole by zabiły śmiechem po prostu
> .
> Nie wyobrażam sobie, żeby Miągwa mógł bezkarnie funkcjonować w grupie
> rówieśniczej. W najlepszym wypadku byłby obśmiewany, w najgorszym zaszczuty.
> Dzieci są okrutne i potrafią prześladować do krwi ostatniej rówieśników za
> nieporównywalnie mniejsze dziwactwa. Koledzy z podstawówki niemal zamęczyli
> mojego syna za długie włosy.
>
Powiedz proszę, jak daliście sobie z tym radę? Ingerowałaś w szkole? strasznie
jestem ciekawa co z tego wyniklo, podziel się doświadczeniem.

[ding_yun]

Według mnie jest tak: MM wcale nie ma na celu ukazywania, że więzi rodzinne są
ważniejsze od przyjaźni, nie chce portretować rodziny Borejko jako grupki snobów
oderwanych od rzeczywistości, nie kreuje celowo dziwnej rodziny w której mało
kto ma przyjaciół - to wszystko wychodzi jej jakby mimochodem. Dlaczego? Ano
dlatego, że na pewno nie ma już dobrego wyczucia świata młodych i zupełnie nie
umie go opisywać. Sama przyznaje, że od jakiegoś czasu znajduje się na pewnego
rodzaju częściowej emeryturze - dzieci odchowane, dom na wsi, zajmuje się
głównie opieką nad swoją mamą, wnukami i ogrodem. Taki sposób życia wybrała, a
oderwanie od realiów źle robi pisarzowi, który ma zamiar produkować książki
mocno w nich osadzone, a już zwłaszcza dydaktyczne. MM wybrała więc strategię
skupienia się na temacie, który zna najlepiej czyli rodzinie. Oczywiście nie da
się powiedzieć, że żaden z bohaterów nowej Jeżycjady nie ma przyjaciół - mają
jakiś znajomych, ale oni są jedynie wspomnieni, fabuła i rozwój postaci nie mają
z nimi związku bo MM postanowiła, że tak właśnie będzie. Że skupi się na
rodzinie Borejko. Moim zdaniem właśnie fakt, że od paru lat autorka nie ma
takiej styczności z opisywanym światem jak jej czytelnicy jest przyczyną tego,
że pisze coraz słabsze książki. Uparła się, że sama wie, co dla jej książek
najlepsze i konsekwentnie się tego trzyma. Ja to szanuję, ale nie musi mi się to
podobać. Właśnie to odcięcie się od współczesnego świata, współczesnej szkoły i
współczesnej młodzieży powoduje, że nowe książki są niewiarygodne. To bardzo
bardzo smutne - tym bardziej, że autorka uparła się ostentacyjnie ignorować
zarzuty czytelników.

[limotini]

DingYun, bardzo ładnie opisałaś to o czym myślałam, mam identyczne wyobrażenie o
przyczynie rozważanego zjawiska.

Dodałabym jeszcze do tego wiek. Zauważyłam, a najbardziej rzucało mi się to w
oczy, gdy byłam nastolatką, że im człowiek starszy, tym mniej dla niego się
liczą więzy koleżeńskie, a bardziej rodzinne. Człowiek młody przyjmuje rodzinę
jako coś naturalnego, często wręcz uciążliwego, a kumpli jako ogromnie ważny
element życia. A dorośli mocniej doceniają rodzinę (tym bardziej, że teraz to są
ich dzieci/wnuki) niż przyjaźnie, których "trwałość" znają już z doświadczenia.

Przy czym ta prawidłowość jest raczej statystyczna, tzn. są oczywiście
nastolatki, dla których rodzina jest b.ważna i dorośli bardzo zaangażowani
towarzysko.

Dlatego też myślę, że im autor starszy, tym (statystycznie) mniejszą uwagę
będzie poświęcał więzą pozarodzinnym niż rodzinnym (choć oczywiście dobry pisarz
i dobry obserwator będzie umiał oddać bardziej obiektywnie rzeczywistość).

[rozdzial43]

ding_yun napisała:

> MM wybrała więc strategię
> skupienia się na temacie, który zna najlepiej czyli rodzinie. Oczywiście nie da
> się powiedzieć, że żaden z bohaterów nowej Jeżycjady nie ma przyjaciół - mają
> jakiś znajomych, ale oni są jedynie wspomnieni, fabuła i rozwój postaci nie maj
> ą
> z nimi związku bo MM postanowiła, że tak właśnie będzie. Że skupi się na
> rodzinie Borejko. Moim zdaniem właśnie fakt, że od paru lat autorka nie ma
> takiej styczności z opisywanym światem jak jej czytelnicy jest przyczyną tego,
> że pisze coraz słabsze książki. Uparła się, że sama wie, co dla jej książek
> najlepsze i konsekwentnie się tego trzyma. Ja to szanuję, ale nie musi mi się t
> o
> podobać. Właśnie to odcięcie się od współczesnego świata, współczesnej szkoły i
> współczesnej młodzieży powoduje, że nowe książki są niewiarygodne. To bardzo
> bardzo smutne - tym bardziej, że autorka uparła się ostentacyjnie ignorować
> zarzuty czytelników.

To bardzo ciekawe spostrzeżenia, niewykluczone że bardzo trafne. z drugiej
jednak strony - nie mogę oprzeć się pokusie "polimeryzacji" :)- gdyby autorka
chciała słuchać zarzutów i postulatów czytelniczek, chociażby zgromadzonych na
tym jednym forum, to miałaby kociokwik z oczopląsem. Problem zacząlby się już na
etapie planowania, o kim mialaby być kolejna częsc. Według jednych powinna
rozwijac losy już wprowadzonych postaci. Druga grupa postuluje, by wprowadzić
wreszcie nowe postaci. Trzeciej grupie odpowiada wybór opisywanych bohaterów, z
tym, że powinni wchodzić w relacje z nowymi bohaterami. Co do losów opisywanych
bohaterów, tez własciwie cała tęcza różnobarwnych oczekiwań (Roża powinna
urodzic nieślubne dziecko, Róża nie powinna urodzić, Róza powinna urodzic, ale
dziecko powinno być niepełnosprawne itd.).

Po drugie, ciagle otwarta pozostaje kwestia, dlaczego wlasciwie książki te są
tak popularne, poczytne. I nie mam tu na myśli tylko komercyjnych wyników
sprzedaży, chociaz one niewątpliwie o czymś swiadczą. Wszyscy na tym forum
zgadzaja sie co do jednego: nowe części są coraz slabsze, a już na pewno o niebo
słabsze od piewrszych tomów. dlaczego je nadal czytamy, sledzimy z
zainteresowaniem portret McDusi, wracamy sysytematycznie do starych części (tzn.
przynajmniej ja wracam)? Moja robocza wstępna teza jest taka, ze autorce udaje
się ciągle celnie uderzyć w jakieś potrzeby i tęsknoty. A skoro akcja
koncentruje się na rodzinie, to są to jakieś rodzinne tesknoty.
No i ja osobiście zawsze jestem jeszcze ciekawa, co tam u nich (bohaterow) słychać.
I zgadzam sie z Limotini, że im człowiek starszy, tym bardziej się koncentruje
na rodzinie.

[mama_kotula]

Cytat
Moja robocza wstępna teza jest taka, ze autorce udaje
się ciągle celnie uderzyć w jakieś potrzeby i tęsknoty. A skoro akcja
koncentruje się na rodzinie, to są to jakieś rodzinne tesknoty.


Nie sądzę, aby ktokolwiek o zdrowych zmysłach w obliczu rodzinnych tęsknot chciałby te tęsknoty odkarmiać obrazem rodziny Borejków.

Moja robocza wstępna teza jest taka, że twoja teza jest mało prawdopodobna ;-).
I błędny z niej wniosek "skoro akcja oparta jest na rodzinie, to są to na pewno rodzinne tęsknoty". Czy czytanie "O psie, który jeździł koleją" oznacza że ktoś pasjonuje się pociągiem i marzy o tym, aby mieć psa?

Jeżycjadę czytam i wracam, bo ... lubię. Ot tak luźno sobie poczytać jako czytadełko do śniadania. Nie szukam w niej rodziny idealnej, nie zaspokajam nią jakichś głębszych potrzeb (tak, w młodszym wieku owszem, koncentrowałam się na wątkach "romansowych" i to było zaspokojenie jakiejś mojej tęsknoty), nie szukam wzorców, nie czytam "ku pokrzepieniu serc". Zresztą niczego tak nie czytam, książka to książka.

[rozdzial43]

mama_kotula napisała:

> Czy czytanie "O psie, który jeździł koleją" oznacza że kto
> ś pasjonuje się pociągiem i marzy o tym, aby mieć psa?
>
Strasznie chciałam mieć psa po lekturze tej książki. Wczesniej marzylam jednak o
kocie :))

[mama_kotula]

rozdzial43 napisała:"
mama_kotula napisała:
>
> > Czy czytanie "O psie, który jeździł koleją" oznacza że kto
> > ś pasjonuje się pociągiem i marzy o tym, aby mieć psa?
> >
> Strasznie chciałam mieć psa po lekturze tej książki. Wczesniej marzylam jednak o kocie :))


Chyba jednak nie zrozumiałaś, co miałam na myśli :)

[rozdzial43]

mama_kotula napisała:

> Jeżycjadę czytam i wracam, bo ... lubię. Ot tak luźno sobie poczytać jako czyta
> dełko do śniadania. Nie szukam w niej rodziny idealnej, nie zaspokajam nią jaki
> chś głębszych potrzeb (tak, w młodszym wieku owszem, koncentrowałam się na wątk
> ach "romansowych" i to było zaspokojenie jakiejś mojej tęsknoty), nie szukam wz
> orców, nie czytam "ku pokrzepieniu serc". Zresztą niczego tak nie czytam, książ
> ka to książka.
>
>
Trudno byc przygniecionym przez wagę argumentu "lubię czytać Jezycjade, bo lubię
ją czytać". Mnie zajmuje własnie to, dlaczego lubisz. Tak więc Twoja wstępna
robocza teza - jakkolowiek blyskotliwa - to jednak pozostaje nieuzasadniona.

Nota bene ja też czytam Jeżycjadę przy posiłkach, normalnie jak ją czytam to
cały czas coś żuję. Do wskazywanych na tym forum szkodliwości Jezycjady można z
czystym sumieniem dorzucić i tę, że czytanie Jeżycjady tuczy.

[madame-bovary]

A moja teoria jest taka, że mama_kotula i nie tylko są uprzedzone do Rozdział43 od pewnego czasu :D Oczywiscie, nie pisze tego ze śmiertelną powagą, ale też nie do końca żartobliwie.

[ewaty]

Rozdział, ja tez mam książki, które po prostu lubię czytać, bo lubię i nawet
niekoniecznie chce mi się analizować, co powoduje to lubienie.Jako dojrzała
czytelniczka często wracam także do "Ani z Zielonego Wzgórza", bo lubię i już.
Lubię wracać do rzeczy, które dobrze mi się czytało, w tym początki Jeżycjady.
Nie sądzę bym sobie tym cokolwiek rekompensowała, czy zaspokajała, poza potrzebą
wypoczynku przy książce.Na szczęście nie jestem już w szkole i nie MUSZĘ czytać
rzeczy, na które nie mam ochoty i nie muszę poddawać ich szczegółowemu
rozbiorowi na części pierwsze.
Wybacz, ale mam wrażenie, że na siłę próbujesz przeforsować jakieś teorie
stojące na bardzo glinianych nogach.

[ananke666]

> Moja robocza wstępna teza jest taka, ze autorce udaje
> się ciągle celnie uderzyć w jakieś potrzeby i tęsknoty. A skoro akcja
> koncentruje się na rodzinie, to są to jakieś rodzinne tesknoty.

>



Ha. To znaczy, że czytam Lalkę bo marzę o tragicznej miłości do bęcwała,
Germinal - bo śnię o pracy w kopalni, Chłopów - bo tęsknię do zarywania na roli
i męża sypiającego z teściową, a obecnie przebywającego w pudle - ewentualnie do
seksu w stodole z pasierbem i przejażdżki na gnoju; Wertera - bo chciałabym
sobie strzelić w łeb z miłości... płaczę przy Quo vadis bo mam potrzebę bycia
zeżartą przez lwa?... Daj spokój...

mama_kotula napisała:

> Moja robocza wstępna teza jest taka, że twoja teza jest mało prawdopodobna ;-).

Niestety :p

[rozdzial43]

ananke666 napisała:

>
> Ha. To znaczy, że czytam Lalkę bo marzę o tragicznej miłości do bęcwała,
> Germinal - bo śnię o pracy w kopalni, Chłopów - bo tęsknię do zarywania na roli
> i męża sypiającego z teściową, a obecnie przebywającego w pudle - ewentualnie d
> o
> seksu w stodole z pasierbem i przejażdżki na gnoju; Wertera - bo chciałabym
> sobie strzelić w łeb z miłości... płaczę przy Quo vadis bo mam potrzebę bycia
> zeżartą przez lwa?... Daj spokój...
>
No....kaliber przytoczonych tytułów a "Jeżycjada" dla nastolatek? Jak można to
porównać? Mnie ciekawi właśnie to, co przyciąga do Jeżycjady dojrzałe
czytelniczki i co sprawia, że czytają ją z przyjemnością przy śniadanku. MAm
wrażenie, że nie czytujesz jednak Germinal przy posiłkach, chociaż ja tam
niczego nie osądzam.

[ananke666]

Co ma do rzeczy kaliber? Mowa była o potrzebach czytelników, a nie o kalibrze
literatury zaspokajającej te potrzeby. Równie dobrze mogłabym napisać, że czytam
Jasia i Małgosię marząc o byciu porzuconą w środku lasu oraz spaleniu żywcem
jakiegoś babska. Lektura Czerwonego Kapturka to odpowiedź na moje potrzeby w
zakresie bycia pożeraną żywcem i wypruwaną z wnętrzności pożeracza. Albo tęsknię
do noszenia na plecach sadystycznego półgłówka jak Sindbad Żeglarz w jednej ze
swych podróży. Albo nie ma to jak umrzeć z głodu i zimna jak Dziewczynka z
zapałkami. I tak dalej, a jestem miłośniczką baśni.

Lubię też miłe, zabawne książki, dostarczające rozrywki w dobrym gatunku. Np.
Jeżycjadę.

Germinal czytam również przy jedzeniu. Taka już jestem wredna.

[rozdzial43]

ananke666 napisała:

> Co ma do rzeczy kaliber? Mowa była o potrzebach czytelników, a nie o kalibrze
> literatury zaspokajającej te potrzeby.

dla mnie kaliber literatury jest ściśle związany z potrzebami czytelników. Jak
łaknę rozrywki, czytam Chmielewską, jak refleksji to jakieś Sto lat samotności
czy Dostojewskiego, jak pragnę sobie pochlipać, sięgam po poezję. I właśnie
zastanawiałam sie nad tym, jaką potrzebę dojrzałej czytelniczki zaspokaja Jeżycjada.

> Lubię też miłe, zabawne książki, dostarczające rozrywki w dobrym gatunku. Np.
> Jeżycjadę.

No tu mnie zaskoczyłas do bolu szczęk rozwartej paszczy (mojej).
Jak to milo doznać takiej emocji, dzięki.

> Germinal czytam również przy jedzeniu. Taka już jestem wredna.

Tu akurat istota tkwi nie w cechach mniej lub bardziej szlachetnego charakteru,
tylko niektórych realistycznych opisach. Mnie apetyt odbierają. Ergo- warto
czytać Zolę, odchudza.

[ginny22]

rozdzial43 napisała:

> jak pragnę sobie pochlipać, sięgam po poezję.

Dlaczego, na Jowisza, po poezję? Nigdy nie płakałam nad wierszem i
mię to zdumiało. Żadam wyjasnień :)

[rozdzial43]

ginny22 napisała:

> Dlaczego, na Jowisza, po poezję? Nigdy nie płakałam nad wierszem i
> mię to zdumiało. Żadam wyjasnień :)

Onegdaj chlipnęłam sobie melancholicznie nad wierszem JAcka Kaczmarskiego z
tomiku Tunel, ostatnie wiersze "Oddzial chorych na raka a la polonaise A.D. 2002".

Poza tym wzrusza mnie nieodmiennie w błogi, znajomy sposob poezja Poświatowskiej.

[ananke666]

> dla mnie kaliber literatury jest ściśle związany z potrzebami czytelników.

Dla mnie niezbyt ściśle. Znacznie częściej mam zupełnie zwyczajną ochotę na
konkretną książkę, bo jest dobra/zabawna/whatever, a nie dlatego, że mam ochotę
pochlipać.

> No tu mnie zaskoczyłas do bolu szczęk rozwartej paszczy (mojej).
> Jak to milo doznać takiej emocji, dzięki.

Jakże różnorodne są wśród bliźnich upodobania. Nie sądziłam, że ktoś może się
rozkoszować bólem szczęk.

Jeśli chciałaś być ironiczna, kobieto ze szczęką, to nie rozumiem przyczyny.
Pierwsze pięć części Jeżycjady niezmiennie dostarcza mi dobrej rozrywki w dużej
dawce, dowcip językowy i sytuacyjny - wyborne. W kolejnych również jest, ale już
w mniejszych porcjach. Nie będę dłużej udowadniać, że nie jestem wielbłądem,
albowiem mi się nie chce.

> Tu akurat istota tkwi nie w cechach mniej lub bardziej szlachetnego charakteru,
> tylko niektórych realistycznych opisach. Mnie apetyt odbierają. Ergo- warto
> czytać Zolę, odchudza.

A ja jestem na tyle wredna, że mnie nie odbiera, przy czym spożywane danko nie
przeszkadza mi w docenieniu kunsztu pisarza. I o to chodziło z ową wredotą.

[ginny22]

> Lektura Czerwonego Kapturka to odpowiedź na moje potrzeby w
> zakresie bycia pożeraną żywcem i wypruwaną z wnętrzności pożeracza.

To mnie urzekło :)
Jednakowoż mam wrażenie, że rozdział43 ma trochę racji. Tzn.
książki, które zaczytujemy na śmierć, o których namiętnie
dyskutujemy, które towarzyszą nam przez lata - coś jednak o nas
mówią. Z jakiegoś powodu ta książka, a nie inna, ten autor, a nie
inny (i nie chodzi tylko o jakość literatury). W końcu to, że
książki spełniają funkcję teraupeutyczną, odkryto z wiek temu...

[ananke666]

> Jednakowoż mam wrażenie, że rozdział43 ma trochę racji. Tzn.
> książki, które zaczytujemy na śmierć, o których namiętnie
> dyskutujemy, które towarzyszą nam przez lata - coś jednak o nas
> mówią.

Ginny, ale bez przesady, na Jowisza. Gdybym miała zebrać do kupy wszystkie moje
ukochane i na śmierć zaczytane książki, i kazać im "mówić" o sobie i swych
potrzebach, samą siebie musiałabym do wariatkowa odwieźć... ;)
Książki zdradzają w pewnym stopniu nasze upodobania, tak. Ale to nie w tę stronę
leci, w którą Rozdział43 pcha.

[ginny22]

> Książki zdradzają w pewnym stopniu nasze upodobania, tak. Ale to
nie w tę stronę leci, w którą Rozdział43 pcha.

Pewnie, że to nie działa tak prosto - że jak lubisz Jeżycjadę, to
masz kompleksy na tle rodzinnym. Ale coś tam w tym jest.

[nessie-jp]

> książki, które zaczytujemy na śmierć, o których namiętnie
> dyskutujemy, które towarzyszą nam przez lata - coś jednak o nas
> mówią.

No tak, tylko że akurat niewiele o potrzebach rodzinnych, tylko bardzo wiele o
potrzebach czytelniczych :) Bo z jakiego innego powodu moimi ulubionymi
czytadłami do wanny są: Chmielewska (humor + kryminał-romans), Christie (humor +
kryminał-obyczaj), Montgomery (humor + obyczaj), Musierowicz (humor +
obyczaj-romans), Margit Sandemo (humor + historia-romans)?

Jakie to głębie potrzeb otwierają się przed oczami analityka na widok tej mojej
półki z książkami? Ze mam ogromną potrzebę wikłania się w romanse kończące się
dochodzeniem śledczym w warunkach historycznych? Czy raczej, że lubię sobie
poczytać coś śmiesznego?

[ginny22]

To drugie :) A Ty już sobie sama odpowiedz, dlaczego masz taką silną
potrzebę czytania smiesznych rzeczy w wannie i jakie kompleksy sie
za tym kryją ;)
PS. Jak można czytać w wannie?

[nessie-jp]

> PS. Jak można czytać w wannie?

Ależ bardzo wygodnie, jeśli tylko jest się odpornym psychicznie na dobijających
się do łazienki członków rodziny ;)

Nalewam sobie pełną wannę gorącej wody, sypię dużo pachnących soli, podkładam
ręcznik pod kark i pławię się w luksusach z książką w garści. Przypuszczam, że
kobieta prawdziwie wytworna zamiast książki wybrałaby kawior i szampana, ale ja
tam wolę się pośmiać :P

[dakota77]

Ale jak odwracasz kartki?

[ananke666]

dakota77 napisała:

> Ale jak odwracasz kartki?

Nie wiem jak pozostali, wiem jak ja. Albo mam ręcznik pod ręką i w razie czego
wycieram palce, albo zwyczajnie dłoni nie moczę, tylko trzymam na obramowaniu. A
w ogóle wybieram repertuar wanienno-klozetowy, na wszelki wypadek...

[nessie-jp]

Ja tak samo, łącznie z repertuarem wanienno-klozetowym :)

[the_dzidka]

W moim nowym mieszkaniu będe miała wannę i juz się cieszę na tę
lekturę w dolewanej gorącej wodzie :) Z tym że ja chyba kupię sobie
takie miękkie co, co się przy czytaniu waniennym podkłada pod kark.

dzidka:)

[jottka]

ty masz dwa koty, nie? ty sobie zdajesz sprawę, że napełniona wanna to dla kota
szalenie interesująca rzecz?:)


owszem, też czytam w wannie (a nawet pod prysznicem), ale w tym pierwszym
przypadku dorodny kocur marki buras siedzi mi na brzegu wanny tuż za głową i
usiłuje:

1/ wsadzić nos pod moje ramię, żeby się upewnić, że tam też jest woda,
2/ zanurzyć łapę gdziekolwiek w wodzie, żeby się upewnić, że to naprawdę woda,
3/ przewrócić mi kartkę w książce, a najlepiej przewrócić całą książkę do wody,

gdy powyższe rozrywki się znudzą, przechodzi do:
4/ poklepywania mnie po ramieniu, że mogłabym już skończyć, kotu sie nudzi,
5/ czesania mi włosów łapką z pazurami, trzeba o mnie zadbać,
6/ badań empirycznych, czy kosmetyki na brzegu wanny zatoną czy też nie
(wprawdzie nie czytał jeżycjady, ale podejście ma podobne)


no więc w tych warunkach ja jestem w stanie czytać wyłącznie dawną chmielewską,
prawdę powiedziawszy:) możliwe, że zaspokaja to moją potrzebę zabezpieczenia się
przed brakiem lektury (jak zostanę pozbawiona książki, to i tak ją umiem na pamięć:)

[ewaty]

Masz kota podglądacza?Przyznam, że moje wyprawy do łazienki w
asyście pies+kot są dla mnie nieco, hm..krępujące. Człowiek
tu ,panie, tego w wannie, a tu się dwa samce gapią!:)
Swoją droga gdzieś w sieci widziałam takie trzymadło do ksiązki dla
czytaczy wannowych. Tylko zabijcie, nie pamiętam gdzie.

[jottka]

ewaty napisała:

> Masz kota podglądacza?

eee? on też goły lata, jakby co:) a poza tym jego interesuje woda w wannie i
elementy dodatkowe w postaci takich fajnych buteleczek do zrzucania, a nie ja
jako wprawdzie fajna, ale nieco łysa kocica:)

a trzymadło to bez sensu jest, książkę się wygodnie rączkami trzyma, zawsze
zresztą można - jak ktoś się bardzo uprze - położyć sobie w poprzek wanny jakąś
deskę, nakładkę drucianą czy cokolwiek i na tym mocować lekturę. kot też się
ucieszy z tej dodatkowej grzędy nad kipielą:)

[ananke666]

ewaty napisała:

> Masz kota podglądacza?Przyznam, że moje wyprawy do łazienki w
> asyście pies+kot są dla mnie nieco, hm..krępujące. Człowiek
> tu ,panie, tego w wannie, a tu się dwa samce gapią!:)


www.futerkowce.pl/reinkastracja/

[nessie-jp]

ewaty napisała:

> Masz kota podglądacza?Przyznam, że moje wyprawy do łazienki w
> asyście pies+kot są dla mnie nieco, hm..krępujące.

Moje kotki są lepiej wychowane

[szprota]

nessie-jp napisała
Podobnie, gdy kot korzysta z kuwety, a człowiek usiłuje tam wejść, to jest mu rzucane takie spojrzenie, że natychmiast się człowieczyna wycofuje z "O, przepraszam najmocniej!" na ustach.
Moje mają dokładniusieńko to samo ;D

[mankencja]

> > PS. Jak można czytać w wannie?

normalnie. lezysz w wannie, rączką mokrą się myjesz, w rączce suchej
trzymasz ksiązkę. ja sobie umiem nawet głowe umyc i splukac prawie
nie przerywajac lektury.

[rozdzial43]

nessie-jp napisała:

> Bo z jakiego innego powodu moimi ulubionymi
> czytadłami do wanny są: Chmielewska (humor + kryminał-romans), Christie (humor
> +
> kryminał-obyczaj), Montgomery (humor + obyczaj), Musierowicz (humor +
> obyczaj-romans), Margit Sandemo (humor + historia-romans)?
>
> Jakie to głębie potrzeb otwierają się przed oczami analityka na widok tej mojej
> półki z książkami? Ze mam ogromną potrzebę wikłania się w romanse kończące się
> dochodzeniem śledczym w warunkach historycznych? Czy raczej, że lubię sobie
> poczytać coś śmiesznego?
>
Na pierwsze oko analityka amatora z zestawu lektur wynika, że jak masz kontakt z
wodą, to potrzebujesz się pośmiać. Stąd wniosek, ze woda Cie zasmuca :))

[ginny22]

> Stąd wniosek, ze woda Cie zasmuca :))

A woda symbolizuje seks (wprawdzie w snach, ale uprośmy sobie). Stąd
wniosek, że seks Cię zasmuca.

[rozdzial43]

ginny22 napisała:

> > Stąd wniosek, ze woda Cie zasmuca :))
>
> A woda symbolizuje seks (wprawdzie w snach, ale uprośmy sobie). Stąd
> wniosek, że seks Cię zasmuca.

Z przyjemnością pociągnęłabym ten wątek dalej, ale nie chciałabym urazić Nessie.
Z kilku jej postów wywnioskowalam, że łatwo ją urazić, wybacz Nessie, tzn.
abstrakcyjnym pytaniem lub dowcipasem sprawić, że czuje się atakowana. A ja nie
mam zamiaru attakowac Nessie.

[nessie-jp]

> A ja nie
> mam zamiaru attakowac Nessie.

Bardzo mi miło i mam nadzieję, że na tym zakończysz temat osobistych wycieczek
pod moim adresem.

[kkokos]

> książki, które zaczytujemy na śmierć, o których namiętnie
> dyskutujemy, które towarzyszą nam przez lata - coś jednak o nas
> mówią.

o rrrany, zaczynam się bać. jak spojrzeć na mój regał - głównie
kryminały. od klasycznych angielskich zagadek po opisy krwawych
zbrodni psychopatów, w usa oczywiście. w tv też oglądam najchętniej
seriale kryminalne.
a wiele można powiedzieć o moim życiu, tylko nie to, że nie
dostarcza mi adrenaliny na co dzień, oj nie to...
więc chyba jednak pragnę zbrodni. wydało się.

[nessie-jp]

> więc chyba jednak pragnę zbrodni. wydało się.

Ja się poważnie zastanawiam, czy nie spalić po cichu mojego regału zaczytanych
książek, no bo co będzie, jak ktoś sprawdzi, co mam najbardziej zaczytane na
półce i okaże się, że grzbiet w grzbiet stoją obok siebie "Ania z Avonlea"
Montgomery i "Pedał" Burroughsa, "Wszystko Czerwone" Chmielewskiej i "Raj
Utracony" Miltona, "Kochany Wrogu" Webster i sonety Szekspira, "Kłamczucha"
Musierowicz i "Nocny Patrol" Łukjanienki ...

Strasznych rzeczy można się dowiedzieć o człowieku, patrząc na jego
biblioteczkę. A co dopiero, jak się zajrzy do drugiej i trzeciej szafy
bibliotecznej, a tam grzbiet w grzbiet cały Pratchett i Zeromski, nowele
pozytywistyczne i fantasy, Mickiewicz zbeszczeszczony sąsiedztwem Kuttnera...

[ginny22]

> Mickiewicz zbeszczeszczony sąsiedztwem Kuttnera...

A Pratchett zbezczeszczony sasiedztwem Żeromskiego???

[ananke666]

Nad Marią Janion mam opasłą biografię Stalina, obok Pana Tadeusza, prace
Tazbira, Niebezpieczne związki i wspominki o Witkacym. Oraz Czarną Księgę
Komunizmu. Nie wiem, co o tym myśleć.

[rozdzial43]

ananke666 napisała:

> Nad Marią Janion mam opasłą biografię Stalina, obok Pana Tadeusza, prace
> Tazbira, Niebezpieczne związki i wspominki o Witkacym. Oraz Czarną Księgę
> Komunizmu. Nie wiem, co o tym myśleć.


Wszystko tak zaczytane jak Jezycjada? Tzn. znasz na pamięć jak Jeżycjadę?

[ananke666]

> Wszystko tak zaczytane jak Jezycjada? Tzn. znasz na pamięć jak Jeżycjadę?

Nie, ale też ja i Jeżycjady wcale na pamięć nie znam. Z wyjątkiem pierwszych
tomów, przy czym zwracam uwagę, że są to tomiki objętościowo nieduże i o dość
prostej fabule. Za to trzy z wymienionych cenię sobie znacznie wyżej niż Jeżycjadę.

Z zaczytanych na śmierć... za dużo, żeby wymieniać. To, co mi w oko wpada na
pierwszy rzut oka na regał: Mistrz i Małgorzata, Trylogia z Potopem na czele,
dramaty Zapolskiej, Zoli Wszystko dla Pań, Niebezpieczne związki de Laclosa,
Imię róży, pięcioksiąg o wiedźminie, Chłopi, Quo vadis, cykl Martina Pieśń lodu
i ognia, Jędrzeja Kitowicza - Opis obyczajów za panowania Augusta III, Trzej
muszkieterowie, Łysiaka - Flet z mandragory, Sto lat samotności, Carda - Gra
Endera, Harry Potter, Gorączka romantyczna Janion, Dziady drezdeńskie, Wesele,
Władca Pierścieni, Sapkowski i Bereś - Historia i fantastyka, O wróżkach i
czarodziejach Gałczyńskiej, Śpiewająca lipka, Grodzieńskiej Wspomnienia
chałturzystki, Maria i Magdalena, Mahatma Witkac, Tazbira Okrucieństwo w
nowożytnej Europie i Studia nad kulturą staropolską i mogłabym wymieniać jeszcze
długo... obecnie z szaloną przyjemnością czytam Beniowskiego...

I w związku z tym co? Jadąc od początku - chciałabym zostać członkiem świty
Wolanda, by machając na Szwedów szablą kultywować kołtuństwo, jednocześnie
zawalając po trzynaście godzin w placówce handlowej, patrząc jak giną sąsiedzi i
puszczając się z Valmontem?... ;p

[nessie-jp]

O matko, zapomniałam o Sapkowskim. Ale to nie moja wina, pierwsze dwa tomy
rozpadły się przy ostatnim czytaniu na stosiki luźnych kartek :)


> Jadąc od początku - chciałabym zostać członkiem świty
> Wolanda, by machając na Szwedów szablą kultywować kołtuństwo, jednocześnie
> zawalając po trzynaście godzin w placówce handlowej, patrząc jak giną sąsiedzi

Nie zapominaj o ucinaniu łbów potworom, odczarowywaniu księżniczek i dywagowaniu
o naturze mniejszego zła!

[ananke666]

> rozpadły się przy ostatnim czytaniu na stosiki luźnych kartek :)

Ha! Dlatego dla siebie kupiłam szyte, w twardej oprawie :D

> Nie zapominaj o ucinaniu łbów potworom, odczarowywaniu księżniczek i dywagowaniu
> o naturze mniejszego zła!

Nooooooo przez wszystkie wymienione nie zamierzałam przelecieć, ale skoro
zaczęłaś, dołożę chociaż otrucie jakiegoś benedyktyna, seks naprzemienny ze
starym mężem w łóżku i dorodnym pasierbem w stodole, przejażdżkę na byku gwoli
uciechy gawiedzi, uwagi na temat zalet szabli czarnej i augustówki, a także
kopie cytryn do obiadu i winie do ozora, nie od rzeczy będzie polatać za
spinkami Anny Austriaczki marząc na jawie o symfonii na wrzaski torturowanych.
Zaprawię to uwagami Marii Janion o Zamku kaniowskim (ach, te wyprute jelitka
Kseni) oraz Śnie srebrnym Salomei (i tam wyprute jelitka występują...), doprawię
Okrucieństwem w nowożytnej Europie i wyjdzie wreszcie na jaw, że jestem
sadystycznym potworem.

[rozdzial43]

ananke666 napisała:

>>
> I w związku z tym co? Jadąc od początku - chciałabym zostać członkiem świty
> Wolanda, by machając na Szwedów szablą kultywować kołtuństwo, jednocześnie
> zawalając po trzynaście godzin w placówce handlowej, patrząc jak giną sąsiedzi
> i
> puszczając się z Valmontem?... ;p

Oczywiście, że nie, tak jak nie posądzam Cię o to, byś czytała trzy piewrsze
tomy Jeżycjady marzac o byciu córką rybaka, pracy w charakterze służącej w
poznanskiej kamienicy albo o byciu uwodzona przez kiczowatego wielbiciela kwiatu
jabłoni.

Zresztą kilkakrotne stosowanie tego samego zabiegu erystycznego nie sprawia, że
stajesz się bardziej przekonująca.

Czy bowiem tego chcesz czy nie, czy Cię to bawi, czy nie, upodobanie do lektur
może zdradzać wiele o czlowieku, o jego oczekiwaniach, potzrebach, skrajnie
nawet o poziomie intelektualnym. Upodobanie do konkretnych gatunków jest
przedmiotem wielu naukowych badan, już chciażby tylko w tym aspekcie, o którym
mowa - terapeutycznym działaniu literatury.

Dla przykładu, taka np. Mircea Eliade twierdzi, że do czytania kryminalu skłania
przemozne pragnienie wyjścia z czasu i zanurzenia się w casie obcym. Wywodzi, że
to pragnienie "opuszczenia czasu historycznego i indywidualnego jest jednym z
najgłebiej zakorzenionych elementow naszej kultury, u jego praźródeł leży
najpierwotniejszy z instynktów, czyli strach przed śmiercia". Poslugując się
zapożyczonym do Mircei Eliade tokiem rozumowania można stwierdzic, że lektura
kryminalu daje Ci najpierw wrazenie niebezpieczenstwa, a potem swaidomość
przywróconego porzadku, z tego schematu czerpiesz poczucie uspokojenia. I
dlatego kryminał musi mowić o śmierci - nie dlatego że marzysz o popełnieniu
zbrodni, tylko dlatego, że potrzebuje zaburzenia napowazniejszego.

O upodobaniu do baśni Pierre Peju mówi, że są to drogi ucieczki przed funkcjami,
zachowaniami i sztywnymi kategoriami myślowymi narzucanymi przez społeczeństwo.

I tak dalej, i tak dalej, i tak dalej.

Ja się zastanawiam, co daje dojrzałej czytelniczce Jeżycjada dla nastolatek.

I nie wierze, że zaczytujesz tylko trzy pierwsze tomy, bo babcię Jedwabinską
cytowałaś jak na zawołanie w sąsiednim wątku, a cytat pochodził z Dziecka Piątku.

[mama_kotula]

Cytat
I nie wierze, że zaczytujesz tylko trzy pierwsze tomy, bo babcię Jedwabinską
cytowałaś jak na zawołanie w sąsiednim wątku, a cytat pochodził z Dziecka Piątku.


Rozdzialiku, ja ci mogę zacytować na zawołanie - słowo w słowo - niemal każde
zdanie z Jezycjady, nawet z tomów których nie czytałam. Zdradzić ci tajemną
metodę? Na priv, bo tu na forum nie mogę, to nielegalne :P.

Już przestając ironizować - czytając książkę, jakąkolwiek książkę, ZAWSZE jest
tak, że pewne zdania zapadają w pamięć po jednokrotnym przeczytaniu.
Mnie tak zapadło np. z Pratchetta "to się nazywa bushido - bo oni w busz idą i
tną te drzewka, tymi mieczami" - i na litość, z pamięci cytuję, a możesz mnie
zabić, nie pamiętam, z której to było części Świata Dysku i nawet nie pamiętam
za bardzo, kto to powiedział - natomiast cytuję na zawołanie z pamięci.
Podobnie mam z Sapkowskim, z Ursulą LeGuin, z każdą książką, którą czytam. Co
nie znaczy, że znam te ksiązki na pamięć i że je "zaczytuję".
Ostatnio wpadł mi w oczy bardzo smakowity opis, jak to jednemu rycerzowi odcięli
połowę czaszki w trakcie pojedynku. Też z pamięci mogę. A czytałam książkę raz,
opis ze smakiem przeczytałam 2-3 razy.

[nessie-jp]

Ja pamiętam i cytuję (i przekręcam) teksty z książek, które czytałam pierwszy i
ostatni raz 20-25 lat temu... a już fragmenty wierszy i piosenek to w ogóle. To
chyba dość normalne, że nie trzeba uczyć się dzieła na pamięć, żeby o nim
dyskutować?

[mama_kotula]

I jeszcze: wg mnie budowanie profilu psychologicznego na podstawie upodobania do
określonych lektur należy przeprowadzać bardzo ostrożnie i nie można
kategorycznie stwierdzać, że "upodobanie do kryminałów świadczy o..." - jak już
napisałam, to są teorie na glinianych nogach. Owszem, "MOŻE świadczyć" - ale nie
"świadczy" - żaden psycholog nie postawi kategorycznej tezy. A jeśli postawi, to
znaczy, że jest kiepskim psychologiem.

Zresztą jak każde tego typu określanie (na podstawie charakteru pisma, na
podstawie rysunku dziecka itp) - zawsze jest to ledwie kropla w morzu
rzeczywistych wytycznych do formułowania też o osobowości czy charakterze.

[ginny22]

> Ostatnio wpadł mi w oczy bardzo smakowity opis, jak to jednemu
rycerzowi odcięli
> połowę czaszki w trakcie pojedynku. Też z pamięci mogę. A czytałam
książkę raz, opis ze smakiem przeczytałam 2-3 razy.

Chcesz pogadać o tym, jak Ci to pływa na profil psychologiczny? ;)

[mama_kotula]

Mi jak mi... mi już nic nie pomoże. Lepiej pogadajmy, dlaczego mój sześcioletni syn uwielbia takie opisy z flakami fruwającymi w powietrzu i krwią tryskającą na ściany.


Opis zaczynał się "Dunk zobaczył, jak z hełmu wylatuje coś czerwonego i mokrego" a potem było: "widać było czerwoną krew i białą kość i jeszcze coś, szarosinego i ciastowatego". Bardzo plastycznie to podziałało na moją wyobraźnię ;).

[nessie-jp]

> dlaczego mój sześcioletni
> syn uwielbia takie opisy z flakami fruwającymi w powietrzu i krwią tryskającą
> na ściany.

No nie no, dzieci lubią krew, to wiadomo nie od dziś

[ananke666]

> Zresztą kilkakrotne stosowanie tego samego zabiegu erystycznego nie sprawia, że
> stajesz się bardziej przekonująca.

To akurat nie zabieg erystyczny, tylko czysta zabawa, oparta na Twoim, bardzo
prostym schemacie. Twoje zdanie o córce rybaka też wypadło zabawnie.


A czy się to Tobie podoba, czy nie, wymienione przez ciebie przykłady nie
charakteryzują się tak prostym tokiem myślenia jak Twój. Sama napisałaś:
"Nie ma wątpliwosci, że tłem całej akcji, częstokroć wręcz istotą opowieści jest
rodzina, wzajemne relacje, uczucia i animozje. (...) Od jakiegos czasu
zastanawiam się, czy systematyczne pławienie się w ciepełku domostwa Żaków,
Mamertów czy Borejkow nie kompensuje czyetlniczkom jakichs ich własnych brakow,
tęsknot, niedostatkow?"
Osobiście wysnułaś łopatologicznie wniosek: skoro są o rodzinie, znaczy,
czytelnik ma braki w tym zakresie i kompensuje sobie lekturą. Moja zabawa, która
tak Ci się nie podoba, jest oparta na tym samym schemacie: książka koncentruje
się na morderstwie, znaczy czytelnik ma tęsknoty za mordowaniem i kompensuje
sobie lekturą.


Nawiasem mówiąc, Mircea Eliade jest mężczyzną, a nie kobietą. I bynajmniej nie
potwierdza niczego tak łopatologicznie, sięga znacznie głębiej. Ja zresztą
szukam w kryminałach, które traktuję jak literaturę ściśle rozrywkową, czegoś
całkiem innego, zwłaszcza u Christie - na początku mam zagadkę, którą w trakcie
lektury próbuję rozwiązać na podstawie przesłanek w fabule. I albo z wielkim
zadowoleniem stwierdzam, że trafiłam, albo z równym zadowoleniem pozwalam się
zaskoczyć.


> Czy bowiem tego chcesz czy nie, czy Cię to bawi, czy nie, upodobanie do lektur
> może zdradzać wiele o czlowieku, o jego oczekiwaniach, potzrebach, skrajnie
> nawet o poziomie intelektualnym. Upodobanie do konkretnych gatunków jest
> przedmiotem wielu naukowych badan, już chciażby tylko w tym aspekcie, o którym
> mowa - terapeutycznym działaniu literatury.

Zgadzam się, protestuję tylko przeciwko wyciąganiu wniosków Twoją metodą
("czytam o ciepełku rodzinnym = szukam ciepełka w książce, bo nie mam go w
życiu"). Tylko, czy Ci się to podoba, czy nie, rozumowanie badaczy nie jedzie w
tym kierunku, co Twoje. Nie wiem tylko, dlaczego z takim uporem temu
zaprzeczasz. To naprawdę tak nie działa! Ciepełko rodzinne znajduje się gdzieś
na daleeekim końcu listy rzeczy, za które lubię książki MM.

> I nie wierze, że zaczytujesz tylko trzy pierwsze tomy

Pięć. Te są wg mnie najlepsze.

> bo babcię Jedwabinską
> cytowałaś jak na zawołanie w sąsiednim wątku, a cytat pochodził z Dziecka Piątku.

Resztę też czytałam po parę razy (jak większość moich książek), ale rzadziej niż
pierwsze. Niemniej wystarczy to, żeby całkiem sporo pamiętać. Nie muszę cytować
z pamięci, biorę książkę z półki, a jak mi się nie chce kartkować, to ebooka i
używam Ctrl F.

[nessie-jp]

> Nawiasem mówiąc, Mircea Eliade jest mężczyzną

I to dość znanym! :/ Za chwilę usłyszymy pewnie, że Ezra Pound też była kobietą...

[rozdzial43]

nessie-jp napisała:

> > Nawiasem mówiąc, Mircea Eliade jest mężczyzną
>
> I to dość znanym! :/ Za chwilę usłyszymy pewnie, że Ezra Pound też była kobietą
> ...
>
Nessie, będziesz się strasznie nudzić beze mnie. TAk jak ja się nudzę z Tobą,
żegnaj i pisz Pan na poste restante.

[nighthrill]

Rozdzial, ale co cię w tym poście Nessie obraziło? Mircea Eliade był bardzo
popularnym pisarzem, zajmującym się m.in. religioznawstwem i konstrukcją mitu.
Trochę trudno uwierzyć - bez urazy - że nigdy o nim nie słyszałaś. Chyba
studiowałaś coś ścisłego w takim razie, bo na studiach humanistycznych i
kulturowych to on jest bóstwem wręcz.

[nessie-jp]

> studiowałaś coś ścisłego w takim razie, bo na studiach humanistycznych i
> kulturowych to on jest bóstwem wręcz.

I właśnie o to mi chodziło. Jeśli wyszło obraźliwie i nadmiernie kąśliwie, to
przepraszam. Jednak nie mam za bardzo litości w sytuacjach, gdy ktoś próbuje
podpierać się jakimś autorytetem, a potem okazuje się, że nie za bardzo wie,
kogo cytuje.

Jeśli wyszło snobistycznie po borejkowsku, to w ogóle przepraszam :(

[rozdzial43]

ananke666 napisała:

> Osobiście wysnułaś łopatologicznie wniosek: skoro są o rodzinie, znaczy,
> czytelnik ma braki w tym zakresie i kompensuje sobie lekturą. Moja zabawa, któr
> a
> tak Ci się nie podoba, jest oparta na tym samym schemacie: książka koncentruje
> się na morderstwie, znaczy czytelnik ma tęsknoty za mordowaniem i kompensuje
> sobie lekturą.

Celowo wyjątkowo uważnie formułowałam swoje wypowiedzi na ten temat. Przejrzałam
je teraz jeszcze raz i co? Ano napisałam tak "Od jakiegoś czasu zastanawiam się,
czy..", "Co o tym myślicie..?, "Pozostaje otwarta kwestia..", "dlaczego nadal je
czytamy...?", "Moje robocza wstępna teza jest taka, że...", "zajmuje mnie
problem...", "zastanawiam się nad..." Czyli było to zaproszenie do dyskusji w
stylu rozwińmy to, jak myślicie, dlaczego Wy czytacie itd.

Interpretacja tych słów jako kategorycznego, nie, zaraz, "Łopatologicznego"
wniosku jest nie tylko nieuprawniona, ale wręcz niesprawiedliwa. Dlatego chyba
jednak niestety kolejny raz będę musiała przyznać rację MAdame Bovary co do jej
teorii o uprzedzeniu do mnie, które niestety uniemożliwia dalszą dyskusję.
>
>
Ja zresztą
> szukam w kryminałach, które traktuję jak literaturę ściśle rozrywkową, czegoś
> całkiem innego, zwłaszcza u Christie - na początku mam zagadkę, którą w trakcie
> lektury próbuję rozwiązać na podstawie przesłanek w fabule. I albo z wielkim
> zadowoleniem stwierdzam, że trafiłam, albo z równym zadowoleniem pozwalam się
> zaskoczyć.

Właśnie na takie wypowiedzi liczyłam, szkoda.

Nie muszę cytować
> z pamięci, biorę książkę z półki, a jak mi się nie chce kartkować, to ebooka i
> używam Ctrl F.

Nie mam takiego, to skąd mam wiedzieć.

[ananke666]

Chwila. Uściślijmy, o czym w zasadzie rozmawiamy. Bo poruszasz dwie kwestie:
pierwsza, dlaczego cykl jest poczytny. Druga, o hipotezie roboczej, w której nie
pasował mi sposób wnioskowania "jeżeli-to".

> Celowo wyjątkowo uważnie formułowałam swoje wypowiedzi na ten temat.

Na _który_ temat? Bo tak się składa, że poruszam ostatnio tylko temat hipotezy
roboczej. Na pierwszy, tzn dlaczego _ja_ czytam, już Ci odpowiedziałam. Nie
wiedzieć czemu skwitowałaś tę krótką odpowiedź zadziwieniem "do bólu szczęk".
Nie wiem naprawdę, co takiego dziwnego w niej było. Drugiej części wypowiedzi na
ten sam temat zdaje się, że nie skomentowałaś wcale. I czy ten temat, o
poczytności cyklu z gatunku literatury lekkiej łatwej i przyjemnej aż takiego
wyjątkowo uważnego formułowania wymagał? ;)

>Przejrzałam
je teraz jeszcze raz i co?
> Ano napisałam tak "Od jakiegoś czasu zastanawiam się,
> czy..", "Co o tym myślicie..?, "Pozostaje otwarta kwestia..", "dlaczego nadal
> je czytamy...?", "Moje robocza wstępna teza jest taka, że...", "zajmuje mnie
> problem...", "zastanawiam się nad..." Czyli było to zaproszenie do dyskusji w
> stylu rozwińmy to, jak myślicie, dlaczego Wy czytacie itd.

Ok, ale przypominam, że ja z Tobą rozmawiam o hipotezie roboczej, a raczej o
sposobie wyciągania wniosków. Pisałaś, ściślej rzecz ujmując:

"Naprawdę zastanawiam się jaka jest przyczyna takiej
niesłychanej popularnosci Jeżycjadowej sagi."
"Po drugie, ciagle otwarta pozostaje kwestia, dlaczego wlasciwie książki te są
tak popularne, poczytne."
"Mnie ciekawi właśnie to, co przyciąga do Jeżycjady dojrzałe
czytelniczki i co sprawia, że czytają ją z przyjemnością przy śniadanku."
"I właśnie
zastanawiałam sie nad tym, jaką potrzebę dojrzałej czytelniczki zaspokaja
Jeżycjada. "

dalej piszesz:

> Interpretacja tych słów jako kategorycznego, nie, zaraz, "Łopatologicznego"
> wniosku jest nie tylko nieuprawniona, ale wręcz niesprawiedliwa.


Jakich słów? Słowo "łopatologiczny" odniosłam do Twojego wnioskowania jakoby
książki skoncetrowane na rodzinie kompensowały braki i tęsknoty czytelników. A
Ty przytoczyłaś Twoje własne słowa traktujące o czymś zupełnie innym - o
poczytności cyklu! I twierdzisz, że to nieuprawnione i niesprawiedliwe, że je
tak interpretuję. No pewnie że nieuprawnione, bo interpretuję _zupełnie_inne_
słowa na _zupełnie_inny_ temat.
Zapraszałaś do dyskusji. OK, tylko nie na temat, o którym pisałam w kilku
ostatnich postach, a odnosisz się do tego tak, jakby to był jeden i ten sam
temat. Ja do ciebie o hipotezie roboczej, Ty do mnie o poczytności. Co ma
piernik do wiatraka? Nie wiem już, jak to ująć wyraźniej - to dwa różne tematy!

Zarzucasz mi chwyty erystyczne, a sama robisz dokładnie to samo - przenosisz
problem z jednej płaszczyzny na drugą. Napisałam: "protestuję tylko _przeciwko
wyciąganiu wniosków Twoją metodą_
("czytam o ciepełku rodzinnym = szukam ciepełka w książce, bo nie mam go w
życiu")" - o poczytności cyklu nawet się tu nie zająknęłam.

> Właśnie na takie wypowiedzi liczyłam, szkoda.

Odpisałam Ci, lapidarnie, ale konkretnie; raz rozwarłaś szczękę, drugi raz nawet
tego nie zrobiłaś. To nad czym miałam się dłużej rozwodzić.
Przypominam:
"Lubię też miłe, zabawne książki, dostarczające rozrywki w dobrym gatunku. Np.
Jeżycjadę." - szczęka
"Pierwsze pięć części Jeżycjady niezmiennie dostarcza mi dobrej rozrywki w dużej
dawce, dowcip językowy i sytuacyjny - wyborne. W kolejnych również jest, ale już
w mniejszych porcjach." - nic

> Nie mam takiego, to skąd mam wiedzieć.

Ctrl F (F od słowa Find) to skrót wykorzystywany w edytorach tekstu dla Windows,
typu Word, WordPad, Notatnik, w przeglądarkach internetowych (IE, Mozilla, Opera
itd.) i programach typu Adobe Acrobat Reader i pewnie w kupie innych programów.
Wciskasz Ctrl F, wyskakuje okienko, wpisujesz w nie wyrażenie, słowo, fragment
słowa lub zgoła literę, a program przeszukuje tekst i podświetla żądane kawałki,
albo informuje, że nic nie znalazł. Oszczędza czas.

[kaliope3]

Ananke,czy Ci się to podoba,czy nie, w nawiązaniu do wysnutej tu już jakiś czas
temu teorii o forum jako towarzystwie wzajemnej adoracji i spijaniu sobie z
dzióbków, chylę czoła przed Twym analitycznym umysłem i logiką rozumowania,
popartą zadziwiającą mnie wiedzą.

[rozdzial43]

kaliope3 napisała:

> Ananke,czy Ci się to podoba,czy nie, w nawiązaniu do wysnutej tu już jakiś czas
> temu teorii o forum jako towarzystwie wzajemnej adoracji i spijaniu sobie z
> dzióbków, chylę czoła przed Twym analitycznym umysłem i logiką rozumowania,
> popartą zadziwiającą mnie wiedzą.

Kaliope, jak będę potrzebowała kiedyś wypowiedzi ilustrującej "uprzedzenie", to
Twój post będzie jak znalazł.

[kaliope3]

Może jestem ograniczona, ale naprawdę nie pojmuję w którym miejscu moją
wypowiedź do Ananke można określić mianem uprzedzenia.Uprzedzenia w stosunku do
Ciebie? Czy nie moge tak po prostu dać wyrazu podziwowi jaki ma dla Ananke nie
od dzisiaj zresztą? Zawsze lubiła czytać jej wpisy i zawsze miały dla mnie ten
sam,wysoki poziom. Obawiam się że strasznie wszystko odnosisz do siebie Rozdział
i z trudem tolerujesz myśl że ktoś oprócz Ciebie może być uważany za osobę
błyskotliwa i inteligentną.
Z Twoich wpisów natomiast wieje nie zasłużoną bardzo często ironią i
kąśliwością, a także lekko obraźliwym stosunkiem do innych.
Zresztą traktuj sobie moje zdanie jak Ci się podoba, nie spędza mi to
szczęśliwie snu z powiek:)

[rozdzial43]

ananke666 napisała:

> Chwila. Uściślijmy, o czym w zasadzie rozmawiamy. Bo poruszasz dwie kwestie:
> pierwsza, dlaczego cykl jest poczytny. Druga, o hipotezie roboczej, w której ni
> e
> pasował mi sposób wnioskowania "jeżeli-to".

Ananke, ze smutkiem stwierdzam, że rozdrabniając i analizując logicznie moje
wypowiedzi, sprowadziłaś się na manowce. Innymi słowy zagubiłaś istotę sprawy,
co się niestety często zdarza przy czepianiu się słów dla potrzeb pognębienia
adwersarza.
Nie mogę zrozumieć, szczerze mówiąc, gdzie widzisz sprzeczność w moich
wypowiedziach i co jest dla Ciebie niejasne. Dla mnie całokształt i istota jest
jasna: mowa była o tym, że tłem akcji często jest rodzina.
Zaczęłam się zastanawiać, jaka jest przyczyna popularności Jeżycjady, w tym jaka
jest przyczyna, dla której po książki dla nastolatek sięgają dojrzałe
czytelniczki, wracają do niej, analizują itd. I tu padło pierwsze pytanie:
dlaczego Jeżycjada jest tak popularna, w tym wśród dojrzałych czytelniczek
(dlaczego lubimy wciąż czytać Jeżycjadę). I konsekwentnie padło drugie pytanie,
stanowiące właśnie zaproszenie do dyskusji, jej punkt wyjściowy, sformułowane w
roboczą wstępną tezę.
Pytanie to zostało sformułowane autoironicznie we wstepną roboczą tezę. Słowa
"wstępna" i "robocza" wykluczają słowo "kategoryczny", ale już użycie do oceny
wnioskowania zaczepnego i pogardliwego określenia "łopatologiczne" śwaidczy
właśnie o próbie obrażenia i umniejszenia adwersarza, który na skutek takiego
zabiegu ma się wydać "głupkiem".
I o tych słowach pisałam zarzucając Ci uprzedzenie.
Tematy te nie są odrębne, zazębiają się, mają związek, a już Twoją rolą było
zaznaczenie, do czego się odnosisz, i jaki ma to związek z istotą sprawy.
Utrzymując się w tonie Twojego postu dodam jeszcze, że Twoje odpowiedzi na ten
"łopatologiczny" wniosek stanowią świetną ilustrację definiowania idem per idem
i właściwie nie posuwają dyskusji do przodu. No ,ale wiem już przynajmniej, że
nie to było Twoim celem, lecz mająca mi coś unaocznić zabawa. Unaoczniła mi ona
przede wszystkim cel Twojej wypowiedzi, polegający na próbie ośmieszenia adwersarza.

I czy ten temat, o
> poczytności cyklu z gatunku literatury lekkiej łatwej i przyjemnej aż takiego
> wyjątkowo uważnego formułowania wymagał? ;)

Przeczytaj sobie uważnie posty np. Nessie. Wtedy zrozumiesz, że nie dość uważnie
sformułowałam temat.
>
>
> Odpisałam Ci, lapidarnie, ale konkretnie; raz rozwarłaś szczękę, drugi raz nawe
> t
> tego nie zrobiłaś.

Na swoje usprawiedliwienie dodam, że rozwarłam ją z sympatią, a wyglądałam
wyjątkowo głupio. Mam nadzieję, że ta okoliczność ukoi Twój żal.

[ananke666]

Wiesz co, ja już nie mam siły po raz trzeci czy któryś tłumaczyć, ani Tobie, ani
się, a naprawdę się starałam. Cierpliwość mi się skończyła.

[ding_yun]

ananke666 napisała:

I czy ten temat, o
> poczytności cyklu z gatunku literatury lekkiej łatwej i przyjemnej aż takiego
> wyjątkowo uważnego formułowania wymagał? ;)
>

A czy wymaga aż tak zapalczywego udowadniania swoich racji? Nie wiem jak reszta
forumowiczek, ale ja widzę, że ten wątek poszybował w kierunku agresji i nie
podoba mi się to. Rozdział przedstawiła jakąś swoją tezę, ja też uważam, że nie
najbardziej udaną, ale nie narzucała nam jej w żaden sposób. Rozumiem, że Ty
postanowiłaś odnieść się nie do postawionego w tej tezie pytania, a do samego
toku myślenia, jaki naprowadził Rozdział na tą tezę - odniosłaś się, pokazałaś,
co w nim nie gra - w porządku. Ta kwestia jest już jasna i dalsza dyskusja jest
jałowa i nie ma sensu. Jak już chcemy być na tym forum tacy ściśli i
analityczni, to z mojej analizy wynika, że znacznie ciekawiej i pewnie owocniej
by się dyskutowało na temat dlaczego lubimy Jeżycjadę i dlaczego nie przez brak
ciepła rodzinnego w naszym życiu, a nie na temat co powiedziała Rozdział i
dlaczego to było głupie.

Poza tym krzywienie się z niesmakiem (to chyba akurat nie Ty Ananke) bo ktoś
pomylił się co do kwestii płci Eliade trąci dla mnie Borejkowskim snobizmem w
najgorszym wydaniu.

[mama_kotula]

Cytat
Rozdział przedstawiła jakąś swoją tezę, ja też uważam, że nie
najbardziej udaną, ale nie narzucała nam jej w żaden sposób


Ding_yun, za pozwoleniem - kiedy zanegowałam tę tezę - a miałam do tego prawo, w końcu teza została podstawiona do dyskusji - zostałam oskarżona o uprzedzenie wobec pani Rozdział.
Wyłącznie dlatego, że nie zgodziłam się z jej tezą. Która była postawiona nieudolnie i sporo osób wykazało ten sposób sformułowania tezy jako niewłaściwy.
Co robi pani Rozdział, widząc krytykę swojej tezy? Włącza moduł ironii, czuje się być może atakowana, dlatego sama zaczyna atakować.

Cytat
Poza tym krzywienie się z niesmakiem (to chyba akurat nie Ty Ananke) bo ktoś pomylił się co do kwestii płci Eliade trąci dla mnie Borejkowskim snobizmem w najgorszym wydaniu.


Ależ dlaczego?
Jeżeli wysuwa się jakiś argument, popierając go źródłem, to warto aby było to poprawne. Dla własnej wiarygodności, że WIE się, o czym się mówi, a nie, że przypadkiem się przed chwilą wygooglało i gdzieś dzwonią.... To tak, jakbym napisała, że autorem Czarodziejskiej Góry jest Wojciech Mann, a potem się oburzała, że mi ktoś zwrócił uwagę i określała go mianem snoba.

Kiedyś na jednym forum była dyskusja na temat ciepłych i zimnych posiłków. Jedna z dyskutantek wysunęła jako argument za jedzeniem ciepłych rzeczy - mądrości z medycyny chińskiej, rzuciła kilka mądrych cytatów, że od dawna się interesuje tym i że to każdy wie. Bardzo ładnie to wyglądało, tylko że... no trochę niefajnie się zrobiło, gdy "znawczyni medycyny chińskiej" dowiedziała się, że "ciepło" i "zimno" posiłków wg ichnich poglądów niewiele ma wspólnego z ich temperaturą.

[rozdzial43]

mama_kotula napisała:

>kiedy zanegowałam tę tezę - a miałam do tego prawo,
> w końcu teza została podstawiona do dyskusji - zostałam oskarżona o uprzedzenie
> wobec pani Rozdział.
> Wyłącznie dlatego, że nie zgodziłam się z jej tezą. Która była postawiona nieud
> olnie i sporo osób wykazało ten sposób sformułowania tezy jako niewłaściwy.
> Co robi pani Rozdział, widząc krytykę swojej tezy? Włącza moduł ironii, czuje s
> ię być może atakowana, dlatego sama zaczyna atakować.
>
Za pozwoleniem Mamo Kotula, odniosę się do Twojej wypowiedzi po raz ostatni i
powiem tak: podjęłaś dyskusję ze mną, przyznając potem z rozbrajającym brakiem
samokrtycyzmu, że właściwie nie wiesz dlaczego czytasz Jeżycjadę i mało Cię to
obchodzi, a następnie, że zabierasz głos w dyskusjach, których temat Cię nie
zajmuje, bo to nie grzech.

Otóż nie ma takich słów, które mogą mnie przekonać, że Twoim celem w tym wątku
nie jest atak na mnie. Trudno, mleko się wylało z dziecka w kąpieli, przyjmij to
jak mężczyzna.

Poza tym zauważyłam jeszcze, że atakujecie mnie z Ananke i Nessie zbiorowo, co
przywodzi mi na myśl zbiorowy atak mniejszych drapieżników na grubego zwierza,
którego - jeśli się nie da ogłuszyć jednym ciosem pojedynczego agresora, to
zawsze można mu mniejszymi ukąszeniami krwi upuścić.
Powiedziałam co chciałam, amen. A teraz oddalę się ciężkim truchtem grubego
zwierza do wątku "Motywacje czytelnicze" i proszę Mamo Kotula, Ananke i Nessie
nie podążać za mną i nie odnosić się do moich wypowiedzi. Postuluję wręcz opcję
wyszarzenia niżej podpisanej.

[mama_kotula]

Cytat
Otóż nie ma takich słów, które mogą mnie przekonać, że Twoim celem w tym wątku
nie jest atak na mnie.


Rozdział, nie pochlebiaj sobie, na mój "atak" na forum trzeba sobie zasłużyć.

Ostatni raz piszę: nie mam do ciebie uprzedzenia i nie atakuję cię, bo CIĘ NIE
ZNAM, dziewczyno, zrozum to, zdejmij klapki z oczu - nie znam ciebie, co nie
przeszkadza mi stwierdzić, że twoja teza - powtarzam, TWOJA TEZA, nie ty - jest
wg mnie nie do końca przystającym UPROSZCZENIEM.

I za pozwoleniem, proszę nie wciągać mnie do jakiejkolwiek zbiorowej
odpowiedzialności za "ataki" na siebie.

Ochłoń trochę. NIKT tu cię nie atakuje. Co najwyżej krytykuje twoje tezy. Więc
skończ proszę z uprawianiem osobistej martyrologii, bo to niesmaczne.
Z mojej strony EOT.

[anutek115]

ding_yun napisała:

> A czy wymaga aż tak zapalczywego udowadniania swoich racji? Nie wiem jak reszta
> forumowiczek, ale ja widzę, że ten wątek poszybował w kierunku agresji i nie
podoba mi się to.

Za pozwoleniem, Ding_yun, ale własciwie dlaczego Ananke nie wolno robić tego, co
wolno robic Rozdziałowi?

Rozdział stawia tezy, nie wnikam, przemyślane czy rzucone jako prowokacja, mądre
czy tylko zaczepne, ale jedno w oczy się rzuca - jeśli się ktos nie zgodzi z
daną tezą, Rozdział zasypuje go przytykami, rozwija wachlarz sarkastycznych,
ironicznych uwag, coraz bardziej jadowitych z czasem, nie reagując na próby
argumentacji, a jak już jest przyparta do muru wygłasza tekst typu "Co winien
jest Zygmuś, że jest sliczny", albo informuje, że żartowała. Stawia się tez w
pozycji osoby tępionej na forum, gdy tymczasem:

-w wątku o kłamstwach Pyziaka oberwało się Dakocie i Lezbobimbo.

-w wątku o atakach na Gabę i solidarności kobiecej znów Lezbobimbo, Dakocie i,
na przykład , mi osobiście, ("A w ogóle skąd na forum dyskusyjnym taka
zbiorowa chęć (Dakota, Nessie, Mama Kotuli i Anutka, żeby mi stłumić wolność
słowa, a może nawet myśli"), chociaż w wątku liczącym 397 wpisów odezwałam się
pięć razy, z czego ze dwa zwrócone do Rozdziału. No, ale się nie zgadzałam z jej
tezą, co oznacza, że tłumiłam wolność wypowiedzi. Zdziwiłam się i nawet chciałam
poprosić o wyjaśnienie, ale tymczasem moderatorki poprosiły o zakończenie
dyskusji, a ja jestem zdyscyplinowaną forumowiczką.

-w tym wątku nie wypowiadała się już ani Dakota, ani Lezbobimbo, a ja się
odzywam po raz pierwszy. Ale za to mamy ; "Poza tym zauważyłam jeszcze, że
atakujecie mnie z Ananke i Nessie zbiorowo, co
przywodzi mi na myśl zbiorowy atak mniejszych drapieżników na grubego zwierza,
którego - jeśli się nie da ogłuszyć jednym ciosem pojedynczego agresora, to
zawsze można mu mniejszymi ukąszeniami krwi upuścić.
Powiedziałam co chciałam, amen. A teraz oddalę się ciężkim truchtem grubego
zwierza do wątku "Motywacje czytelnicze" i proszę Mamo Kotula, Ananke i Nessie
nie podążać za mną i nie odnosić się do moich wypowiedzi. Postuluję wręcz opcję
wyszarzenia niżej podpisanej." Czyli ustalanie, kto i na jakim wątku powinien
sie odzywać, sugestię wyszarzenia, a także informację dla Kaliope, że jej wpis
jest popisem uprzedzenia. Rosnie też liczba osób, które powinny nie podążać, nie
odzywać się i wyszarzać (chociaż niektóre nicki się powtarzają, fakt).

Agresja? Owszem. I mnie się też nie podoba (zapewne usłyszę sugestię
wyszarzenia, względnie otrzymam szpilę pełną "dowcipnego" sarkazmu). Ale tylko
dlatego, że nie chce mi się przekopywać przez wszystkie te długaśne wątki nie
wykonam ulubionej przeze mnie pracy statystyka, by policzyć i w procentach
pokazać poparte cytatami dowody, kto tu jest bardziej agresywny.

Wyszarzenie jest oczywiście jakimś wyjściem. Tylko z kim będzie Rozdział, hm,
dyskutować, jak ją wyszarzy 3/4 najaktywniej działających osób na forum?

[nessie-jp]

Chciałabym dodać tylko jedno

[ding_yun]

anutek115 napisała:


> Za pozwoleniem, Ding_yun, ale własciwie dlaczego Ananke nie wolno robić tego, c
> o
> wolno robic Rozdziałowi?

Nie czytałam bardzo dokładnie poprzednich wątków (kłamstwa Pyziaka i solidarność
kobieca)i trudno mi się odnieść do tego, kto był tam pokrzywdzonym, a kto
atakującym. Piszę tylko w odniesieniu do tego wątku, a w nim zauważyłam jedno -
tezę Rozdział potraktowano jako prowokację. Być może rzeczywiście nią była, a ja
tego nie zauważam (czyżbym była gruboskórna? :))Dla mnie było to po prostu luźno
rzucone pytanie. Natychmiast zarzucono Rozdziałowi próbę zmiany tematu i
wbijania szpileczek. Wszak na naszym forum dyskusje często zbaczają w jakimś
kierunku i nikt nikomu nie zarzuca ucieczki i nie żąda natychmiastowego powrotu
i tłumaczenia się z tego, co miał na myśli - a przynajmniej nie w taki sposób. I
niestety nie mogę się zgodzić z tym, że chodziło jedynie o nie zgadzanie się z
postawioną przez Rozdział tezą - sposób w jaki ją zjechano był bardzo
sarkastyczny. Co do pomyłki płciowej - też nie lubię ignorancji, ale wpadki się
zdarzają i nie mogę oprzeć się wrażeniu, że jakaś bardziej zasiedziała
forumowiczka, która zdołała już udowodnić swoją inteligencję i oczytanie,
zostałaby potraktowana mniej surowo.

Jeszcze luźna uwaga - zgadzam się ze wszystkimi podkreślającymi, że forum ma
charakter dyskusyjny. Też uważam, że jak wszyscy pijemy sobie z dzióbków, robi
się mdło i nudno. Ale jednak nie dyskutujemy o fizyce kwantowej i nie każde
zagadnienie da się rozpatrzeć analitycznie. Często popieramy nasze tezy
doświadczeniami z życia, niejednokrotnie bardzo osobistymi. W takich przypadkach
trudno oddzielić treść posta od osoby, która go napisała. Nie przesadzajmy więc
z tym podejściem rodem z laboratorium (apel kieruję też poniekąd sama do siebie).

Na tym kończę, bo nie mam ambicji zostawania niczyim adwokatem, poza tym wracam
do nauki i myślenia sobie, ze ta zima kiedyś musi minąć.

[rozdzial43]

anutek115 napisała:

> a ja jestem zdyscyplinowaną forumowiczką.
Tylko z kim będzie Rozdział, hm,
> dyskutować, jak ją wyszarzy 3/4 najaktywniej działających osób na forum?
>

Rozczuliłaś mnie Anutku. Dobrze, już dobrze, nie będę więcej zabierać głosu na
forum. Na pożegnanie przyjmij tylko radę od starszej koleżanki (słowo, że bez
sarkazmu) i pamiętaj, że czasem można być krnąbrnym, a są też i takie sytuacje,
że należy być krnąbrnym i że to dobre może być, tzn. na dobre może wyjść.

A Mamie Kotula niech za pokutę będzie towarzystwo Nessie.

Pozdrawiam.

[mama_kotula]

Cytat
A Mamie Kotula niech za pokutę będzie towarzystwo Nessie.


To miłe. Lubię czytać posty Nessie :).

[nessie-jp]

> To miłe. Lubię czytać posty Nessie :)

Z wzajemnością :)

Poza tym

[szprota]

rozdzial43 napisała:Dobrze, już dobrze, nie będę więcej
zabierać głosu na forum
Rozdział, no nie rób scen, do ciężkiej deutery! Masz sporo do
powiedzenia na forum, dobrze się Ciebie czyta, ja to się nawet
czasami z Tobą zgadzam (sic!), tylko że tutaj to czasem jest ostra
walka na argumenty, gdzie pardonu się niestety nie daje.
Po mojemu oberwało Ci się na tym wątku za całokształt (bo czasem
przejawiasz może nie agresję sensu stricto a dość uszczypliwo-
wojowniczy ton). Zaznaczam, że to ogólne wrażenie z całości wątku:
teza nie była jakoś przesadnie prowokująca i do rozwinięcia w ciekawą
dyskusję (po części się to udało). Przychylam się zresztą do zdania,
że zakres lektur, po jaki sięgamy, w jakiejś mierze o nas świadczy
(truizm. Tak samo jak zestaw filmowy czy muzyczny. Jakoś mniej się
spodziewam po wielbicielce Tima Burtona zamiłowania do rozwiązywania
konfliktów za pomocą herbatki). Ale też nie sądzę, że ma to
przełożenie wyłącznie na kompensację braków.

[rozdzial43]

szprota napisała:

>> Rozdział, no nie rób scen, do ciężkiej deutery! Masz sporo do
> powiedzenia na forum, dobrze się Ciebie czyta, ja to się nawet
> czasami z Tobą zgadzam (sic!), tylko że tutaj to czasem jest ostra
> walka na argumenty, gdzie pardonu się niestety nie daje.

Nie oparłam się ciekawości zerknięcia na forum i przeczytałam Twój Szproto post
i post Anutka. Przeczytałam też wątek motywacji czytelniczych i początek nowego
wątku, po czym stwierdziłam, że powinnam się jednak wytłumaczyć.
Przyznam, że przywędrowałam na forum przypadkiem, szlakiem googla. Przeczytałam
z wielkim zainteresowaniem wiele wątków, niektóre posty aż mi dech zaparły,
takie były mądre i filozoficzne. A potem zauważyłam, że zapanowała na forum
poprawność narzucona przez niewielką grupę najbardziej sugestywnych (tu Szproto
domagam się pochwały: dawna Rozdział napisałaby najbardziej hałaśliwych, a może
nawet wrzaskliwych (fuj), poprawność krytyki Jeżycjady w tzw. czambuł, ot tak
dla przyjemności krytyki i rozrywania na strzępy dla idei. Poprawność ta
(narzucona ze szkodą dla dyskusji na forum) zirytowała mnie i zapragnęłam w nią
uderzyć, a że jestem raczej leniwa, to nie chciało mi się stosować taktyki
powolnych kroczków (żadnej zresztą taktyki nie chciało mi się stosować). I z
satysfakcją stwierdzam, że poprawność dotyczyła tylko części (niewielkiej)
forumowiczek, a moje prowokacyjne (no tak, trzeba to przyznać) wypowiedzi
spowodowały miejscami ciekawą dyskusję, a nawet zainspirowały inne forumowiczki
do założenia nowych wątków, a czytam z satysfakcją, że niektóre wypowiedzi wciąż
do moich nawiązują.
Niestety w zapalczywości swej nie dostrzegłam, że to forum to nie tylko miejsce
żwawej, wolnej i abstrakcyjnej dyskusji, ale również miejsce spotkań
konkretnych, lubiących się i będących sobie potrzeebnymi ludźmi. Ta prawda
dotarła do mnie dopiero po pierwszym w tym wątku poście Anutka, w ktorym
pomiędzy wierszami wyczytałam urazę i zarzut. Ponieważ ja nie szukam na forum
jakichś konkretnych więzi, a pociągała mnie jedynie dyskusja i wymiana myśli,
poczułam się (dopiero w tym momencie) niestosownie, tak jakbym się dosiadła do
zarezerwowanego przez grupę forumowiczek stolika w restauracji i zaczęła
perorować. I dlatego zadeklarowałam, że zamilknę. Drugim, bardziej prozaicznym
powodem było to, że zbliża się nieubłaganie koniec moich wakacji i tak czy owak
będę musiała zakończyć przygodę z forum, w każdym razie niemożliwa będzie
codzienna jego lektura. Skoro jednak Anutek nie chce mnie zniknąć, to może się
jeszcze kiedyś odezwę.

I jeszcze do Nigthrill, bo umknął mi wcześniej jej post: Mircea Eliade był
kobietą!! Tak jak Kopernik, Newton i Maria Skłodowska - Curie. Nie czuję
absolutnie żadnego wstydu, że pomyliłam płeć Eliade, tak jak nie czuję wstydu,
że nie wiem, kto wymyślił ten czerwony kabelek w moim komputerze. Wręcz
odwrotnie, jestem z siebie dumna, że jest on (a) takim bóstwem myśli w naukach
humanistycznych, a ja samodzielnie doszłam do niektórych z jego wniosków, a
humanistką z wykształcenia nie jestem!
Uważam zresztą, że każda idea, twórczość ma znamię pierwiastka żeńskiego. I to
jest moja poprawność, którą będę sobie bezwstydnie kultywować.

Pozdrawiam.

[anutek115]

rozdzial43 napisała:

> Rozczuliłaś mnie Anutku. Dobrze, już dobrze, nie będę więcej zabierać głosu na
> forum.

O,o,o. Właśnie. Czy ja się domagałam nie zabierania głosu? Czy sugerowałam, by
znikać kogoś z forum? Odniosłam sie do sugestii samej Rozdział, która
podpowiadała, kto ma ja wyszarzyć!

Wcale a wcale nie uważam, że ktos nie powinien zabierać głosu. Z tezą o brakach
ciepełka rodzinnego rekompensowanych lekturą chciałam się nawet zgodzić (z
zastrzeżeniem wszakże, że rekompensowałam to sobie lekturą będąc w wieku, w
którym Roma czytała "Toksycznych rodziców". Ja zamiast "T.r" miałam Jeżycjadę i
czytając, mysłałm, jak to by było cudownie, mieć Borejków za tatusia i mamusię!
I wcale nie dlatego, że moi rodzice to był dramat i patologia, ale dlatego, że
każdy chyba musi przejść Etap Toksycznego Rodzica. Potem urosłam i mi przeszło
rekompensowanie, za to pozostał sentyment do zabawnych i mądrych lektur z lat
szczenięcych) i pewnie bym to uczyniła, gdybym nie przeczytała przedtem całej
dyskusji, rozrosniętej w tzw. międzyczasie.

Sugerowałam tylko (jeśli mi to nie wyszło, to teraz ujmę rzecz jaśniej), że może
byłoby dobrze nie reagować obrazą, szpilami i ironią na każdą osobę, która się z
jakąś tezą nie zgadza. Bo ona nie zgadza się Z TEZĄ. A nie z obecnością danej
osoby na forum.
Ot, i wszystko.

[papieska_kremowka]

Eliade to facet.

[nessie-jp]

ginny22 napisała:

> A Pratchett zbezczeszczony sasiedztwem Żeromskiego???

Ale nie Bernarda...!!!

[ginny22]

No, Stefan też ma swoje na sumieniu ;)

[kkokos]

ginny22 napisała:

> No, Stefan też ma swoje na sumieniu ;)

ale w kitelku nie chodził :)

[ginny22]

Za to popełnił "Dzieje grzechu". I to drugie cholerstwo, jak mu
było... "Ludzi bezdomnych" :]

[dakota77]

Bycie grafomanem na przyklad;-)

[rozdzial43]

ginny22 napisała:
nessie jp napisała
> > Mickiewicz zbeszczeszczony sąsiedztwem Kuttnera...
>
> A Pratchett zbezczeszczony sasiedztwem Żeromskiego???

Cyt. "Na upomnienie reaguje beszczelnie i w dodatku demoralizuje kolegę.
WYCHOWAWCA mgr W.Pieróg

Bezczelna! - B. Żeromski, wuj". (Brulion Bebe B.).

[idomeneo]

tubylerczykom spełły fajle :)

[nessie-jp]

idomeneo napisała:

> tubylerczykom spełły fajle :)

I najbardziej pijany wynalazca wszechczasów, Gallegher! :)

[nighthrill]

Argument przeciwko tezie Rozdzial34 dotyczącej poszukiwania w czytywanej
literaturze wzorców rodziny i kompensowania sobie jakichś rodzinnych braków -
czytuję często i chętnie "Adriana Mole'a", uwielbiam wszystkie tomy. Zaczęłam w
wieku 12-13 lat, kiedy wiele znaczeń i żartów nie było jeszcze dla mnie
czytelnych - teraz patrzę na te powieści pełniej, i nadal je lubię, czytam
wielokrotnie każdą część.
I co? To też powieść o rodzinie. Nigdy w życiu nie chciałabym mieć takiej
rodziny. A książki m i się podobają.

[ready4freddy]

ananke666 napisała:

> > Moja robocza wstępna teza jest taka, ze autorce udaje
> > się ciągle celnie uderzyć w jakieś potrzeby i tęsknoty. A skoro akcja
> > koncentruje się na rodzinie, to są to jakieś rodzinne tesknoty.
>
> >
>
>
>
> Ha. To znaczy, że czytam Lalkę bo marzę o tragicznej miłości do bęcwała,
> Germinal - bo śnię o pracy w kopalni, Chłopów - bo tęsknię do zarywania na roli
> i męża sypiającego z teściową, a obecnie przebywającego w pudle - ewentualnie d
> o
> seksu w stodole z pasierbem i przejażdżki na gnoju; Wertera - bo chciałabym
> sobie strzelić w łeb z miłości... płaczę przy Quo vadis bo mam potrzebę bycia
> zeżartą przez lwa?... Daj spokój...
>

cos w tym jest... uwielbiam "Czlowieka epoki", bo tez chcialbym miec jakies idee
fixe i je zrealizowac, chocby to mialo byc udowodnienie istnienia wampirow vel
wampyrow.

[idomeneo]

Ja szukam w Jeżycjadzie inteligentnej rozrywki - wbrew pozorom o książki, udanie
łączące te dwie cechy, nie jest aż tak łatwo; ale też w związku z tym nie mam
pretensji do MM, że nie jest drugim Joyce'm. I są takie tomy tego cyklu, gdzie
znajduję to połączenie w obfitości oraz takie, w których raczej nie.

Róża nie powinna urodzieć???

[nessie-jp]

Cytattez własciwie cała tęcza różnobarwnych oczekiwań (Roża powinna
urodzic nieślubne dziecko, Róża nie powinna urodzić, Róza powinna urodzic

Możesz przytoczyć, gdzie się jacyś czytelnicy domagali, żeby Róża sobie zrobiła
aborcję w czwartym miesiącu?? A ja myślałam, że na tym forum jesteśmy już
najgorsze z najgorszych.


CytatPo drugie, ciagle otwarta pozostaje kwestia, dlaczego wlasciwie książki
te są tak popularne, poczytne.

Bo to KIEDYS były dobre książki, więc teraz kupuje się z sentymentu/nadziei na
poprawę. Ale jest dla mnie rzeczą oczywistą, że

[ding_yun]

nessie-jp napisała:


> Możesz przytoczyć, gdzie się jacyś czytelnicy domagali, żeby Róża sobie zrobiła
> aborcję w czwartym miesiącu?? A ja myślałam, że na tym forum jesteśmy już
> najgorsze z najgorszych.
>

Nessie, zdaje mi się, że po pierwsze Rozdział nigdzie nie pisała o aborcji w
czwartym miesiącu, a po drugie chyba nie chodziło jej o to, że ktoś konkretnie
tu na forum powiedział, że Róża nie powinna urodzić, a o to, że czytelnicy mają
różne wyobrażenia na temat tego, co powinno się zdarzyć w książce. Taka
generalizacja, nie czepiajmy się słówek, zwłaszcza że sama chcesz generalizować
w wątku o Metodym w Wiedniu :)

[nessie-jp]

> tu na forum powiedział, że Róża nie powinna urodzić, a o to, że czytelnicy mają
> różne wyobrażenia na temat tego, co powinno się zdarzyć w książce.

Tak jak to ujmujesz

[rozdzial43]

nessie-jp napisała:

>Chodzi o to, że

[nessie-jp]

>
> Przyznam, ze tej części Twojej wypowiedzi zupelnie nie rozumiem. W jaki sposób
> opisana scena ma się okazac skuteczna? to znaczy jaki - Twoim zdaniem - skutek
> miala wywrzeć scena z ujawnieniem ciąży Róży?

A proszę bardzo.

Zadaniem autora jest przekazać czytelnikom to, co sobie zamyślił. Nie wprost i
nie łopatologicznie

[rozdzial43]

nessie-jp napisała:

> Zadaniem autora jest przekazać czytelnikom to, co sobie zamyślił. Nie wprost i
> nie łopatologicznie

[sowca]

Powiem szczerze, że niektóre urywki tej dyskusji wydają mi się
naprawdę przeinaczone i nadinterpretowane.
Myślę, że Rozdział43 ma sporo racji w tym, co pisze, tzn. chodzi mi
o to, że z jakiegoś powodu te książki jednak czytamy, malo tego, my
się w nie wgryzamy, znamy na pamięć, doszukujemy się
najdrobniejszych szczegółów i chce się nam siedzieć godzinami na
forum i toczyć różnorodne dyskusje na tematy, które przeciętnemu
czytelnikowi po jednokrotnym przeczytaniu Jeżycjady do głowy by nie
przyszły. Nie sądzę jednak, żeby chodziło tutaj o prostą zasadę -
czytam Jeżycjadę, bo brakuje mi rodzinnego ciepła czy bo lubię
czytac o rodzinie. Ja, po dokonaniu rzetelnej autoanalizy, doszłam
do następujących wniosków: lubię czytać Jeżycjadę, ponieważ: lubię
bohaterów, lubię miłe opowieści o miłości nastolatek, lubię humor.
No i po prostu, mimo wielu zastrzeżeń do Borejków, po prostu lubię
ich świat. Co silnie łączy się z faktem, że zawsze mogę wyjśc z ich
przeładowanego mieszkania, po prostu zamykając książkę :P

[mama_kotula]

Cytat
Myślę, że Rozdział43 ma sporo racji w tym, co pisze, tzn. chodzi mi
o to, że z jakiegoś powodu te książki jednak czytamy(...) Nie sądzę jednak, żeby chodziło tutaj o prostą zasadę -
czytam Jeżycjadę, bo brakuje mi rodzinnego ciepła czy bo lubię
czytac o rodzinie.


Amen. Pod tym się mogę podpisać.

Po prostu maksymalnie uderzyło mnie megaproste, belferskie uproszczenie "jak lubisz czytać książki o rodzinie, to znaczy że masz tęsknoty z gatunku rodzinnych" - wnioskowanie dobre dla klas 1-3, ale ja tego nie łykam.

Aaa - do pani Rozdział nie jestem uprzedzona, bo jej nie znam. Co najwyżej mogę nie zgadzać się z tym, co pisze. I bardzo często się nie zgadzam. To nie grzech.

[rozdzial43]

mama_kotula napisała:

>
> Po prostu maksymalnie uderzyło mnie megaproste, belferskie uproszczenie "jak lu
> bisz czytać książki o rodzinie, to znaczy że masz tęsknoty z gatunku rodzinnych
> " - wnioskowanie dobre dla klas 1-3, ale ja tego nie łykam.
>

Za pozwoleniem, Mamo kotula, chyba jednak nie tak megaproste to uproszczenie (co
to będzie? tautologizm czy pleonazm? :)), skoro wypowiedziałaś się na poruszany
temat trzykrotnie, a dalej właściwie nie wiadomo, z czym się zgadzasz, a z czym
nie. Odnosząc się do istoty sprawy zapożyczyłas cudzą myśl, którą jednak
skróciłaś w sposob pozostawiający nierozwiane wątpliwości co do tego, dlaczego
Ty lubisz czytać Jeżycjadę, a to właśnie było pzredmiotem rozmowy.

Stwierdzenie to sprawia zatem, że znajduję Twoje wypowiedzi bardzo efektownymi,
ale tajemniczy pozostaje dla mnie Twoj tok rozumowania, ktory doprowadził Cię do
tak efektownie sformulowanych, słabo popartych wniosków.

[mama_kotula]

Zgadzam się, że książki czytane BYWAJĄ z jakichś powodów.

"Bywają" ≠ "są".

Zgadzam się, że upodobanie do określonej tematyki MOŻE odzwierciedlać jakieś tęsknoty.

"Może odzwierciedlać" ≠ "odzwierciedla".


Nie zgadzam się, że założenia:
1. Jeżycjada jest książką o rodzinie
2. Upodobanie do książek odzwierciedla jakieś tęsknoty

prowadzą do wniosku:

ergo: upodobanie do Jeżycjady świadczy o niezaspokojonych tęsknotach rodzinnych.

Teraz pani zrozumiała, czy mam wytłumaczyć jeszcze raz?

[rozdzial43]

mama_kotula napisała:

> Zgadzam się, że książki czytane BYWAJĄ z jakichś powodów.
>
> "Bywają" ≠ "są".
>
> Zgadzam się, że upodobanie do określonej tematyki MOŻE odzwierciedlać ja
> kieś tęsknoty.
>
> "Może odzwierciedlać" ≠ "odzwierciedla".
>
>
> Nie zgadzam się, że założenia:
> 1. Jeżycjada jest książką o rodzinie
> 2. Upodobanie do książek odzwierciedla jakieś tęsknoty
>
> prowadzą do wniosku:
>
> ergo: upodobanie do Jeżycjady świadczy o niezaspokojonych tęsknotach rodzinnych
> .
>
> Teraz pani zrozumiała, czy mam wytłumaczyć jeszcze raz?
>

Adyć bój się Boga dziecinko, dyć jestem przyglucha jeno, nie trzeba tak krzyczeć
na starszą panią, która ZROZUMIAŁA, halo!! ZROZUMIAŁA!!

Skoro jednak zgadzasz się, że:
1. książki bywają czytane z jakichś powodów oraz że
2. upodobanie do jakiejś tematyki może odzwierciedlać jakieś tęsknoty w tym
rodzinne,
to po prostu nie ma wyjścia, trzeba przyjąć, że zgadzasz się i z tym, że
upodobanie do Jeżycjady może odzwierciedlać jakieś tęsknoty rodzinne.
Innymi słowy nie zajmujesz stanowiska skrajnie przeciwstawnego do mojej
wstępnej, roboczej tezy.
Mowiąc jeszcze jaśniej, Ty się częściowo ze mną zgadzasz, co jednak jest dla
mnie miłym, dużym zaskoczeniem po lekturze Twojego pierwszego postu w tym wątku.

Bardzo mnie ta Twoja odpowiedź (zgrabna i chwalebnie logiczna) buduje. Nadal
jednak nie wiadomo, dlaczego TY LUBISZ Jeżycjade. A po czwartej Twojej w tym
watku wypowiedzi zaczynam się zastanawiać DLACZEGO tak sie uchylasz od tej
prostej odpowiedzi. I różne ciekawe wstępne robocze tezy przychodzą mi na myśl.

[mama_kotula]

Pierwszą część (to po prostu nie ma wyjścia, trzeba przyjąć, że zgadzasz się
i z tym, że upodobanie do Jeżycjady może odzwierciedlać jakieś tęsknoty
rodzinne. Innymi słowy nie zajmujesz stanowiska skrajnie przeciwstawnego do
mojej wstępnej, roboczej tezy.)pominę, bo wydawało mi się, że jasno
napisałam, z czym się nie zgadzam i nie mam ani czasu ani chęci udowadniać, że
nie jestem wielbłądem, zwłaszcza, że ty doskonale wiesz, o co mi chodzi.


I tak, zapewne, uchylam się od odpowiedzi, bo nie chcę się przyznać do ściśle
skrywanych i zepchniętych na dno podświadomości tęsknot za ciepłem borejkowskim.

Jeżycjadę lubię i na litość, nie zastanawiam się, dlaczego ją lubię. Może po
prostu lubię nieskomplikowaną rozrywkę i poczucie humoru. Nie mam pojęcia i w
sumie mnie to mało obchodzi.

[rozdzial43]

mama_kotula napisała:

>
> Jeżycjadę lubię i na litość, nie zastanawiam się, dlaczego ją lubię. Może po
> prostu lubię nieskomplikowaną rozrywkę i poczucie humoru. Nie mam pojęcia i w
> sumie mnie to mało obchodzi.
>

Nie ma w tym nic absolutnie złego, że Cię malo obchodzi, tyle tylko, że ja nie
zabieram glosu w dyskusjach, ktorych temat mnie nie obchodzi. Musisz mi wiec
wybaczyć, że błędnie zalożyłam, że masz zamiar podyskutować o tym, co mnie zajmuje.

[mama_kotula]

Cytat
Nie ma w tym nic absolutnie złego, że Cię malo obchodzi, tyle tylko, że ja nie
zabieram glosu w dyskusjach, ktorych temat mnie nie obchodzi.


A ja zabieram. To nie grzech :).

[rozdzial43]

mama_kotula napisała:

> Cytat
> Nie ma w tym nic absolutnie złego, że Cię malo obchodzi, tyle tylko, że ja nie
> zabieram glosu w dyskusjach, ktorych temat mnie nie obchodzi.
>
>
> A ja zabieram. To nie grzech :).
>

"...bo cóż winien Zyyygmuuuś, że jest taki śliicznyy" la, la, la

[nessie-jp]

> Jeżycjadę lubię i na litość, nie zastanawiam się, dlaczego ją lubię. Może po
> prostu lubię nieskomplikowaną rozrywkę i poczucie humoru.

Ja myślę, że całe nieporozumienie wynika z błędnego założenia, że my czytamy
*tylko* Jeżycjadę albo lubimy *tylko* Jeżycjadę, bo dyskutujemy na tym forum.

A przecież czytanie J. to nawet nie 1/100 naszych gustów literackich.
Nieskomplikowana rozrywka, jak napisałaś, do poczytania w kibelku i w wannie, na
rowerku treningowym albo w kuchni podczas pilnowania karmelu.

Chyba każda z tu obecnych większość czasu poświęca innym lekturom i innym
rozrywkom (niekoniecznie od razu zaawansowanym, po prostu innym), a J., choć
miła, jest raczej marginalna i nie stanowi sensu naszego życia. Nikt też nie
czyta J. od deski do deski codziennie przed snem. Ja przyznam się, że żadnej z
części po NiN nie czytałam dwa razy, a wracać lubię tylko do pierwszych pozycji
cyklu. Dużo częściej czytam Pratchetta.

Jeśli ktoś tego nie rozumie, to będzie się upierał jak dziecko, że czytanie
książeczek o rodzinie świadczy o niezaspokojonych potrzebach rodzinnych. Nie
zauważając, że te książeczki o rodzinie to nieduży procent (nie powiem
promil...) całości gustów czytelniczych danej osoby.

[mama_kotula]

O, o, Nessie trafiła w sedno.
Praktycznie czytam bardzo dużo, najczęściej kilka książek na raz. Idąc do kibelka itp. biorę z półki jak leci - jakąś część Jeżycjady, Pratchetta, Muminki, podręcznik notacji UML, Sapkowskiego czy choćby Biblię Tysiąclecia. I czytam sobie o tak, aby poczytać.

Natomiast jak zamierzam się podelektować lekturą - czytaniem samym w sobie - to z reguły wybieram fantastykę, kilka GB ebooków z tego gatunku posiadam, wrzucam w SonyReadera i świat może nie istnieć - i tu ewentualnie zastanowiłabym się, dlaczego wybieram fantastykę, ale cholera też się jakoś nie zastanawiam. Po prostu lubię fantastykę.
Ale jednocześnie lubię - bardzo bardzo lubię - książki pana Eckela (dla niewtajemniczonych - Bruce Eckel pisze podręczniki do programowania), które łykam z zachwytem większym, niż najlepszą powieść.
Do czego zmierzam - budowanie profilu psychologicznego osoby na podstawie książek, które ten człowiek czyta... hmmm... to imho nieporozumienie. I wysuwanie dalekobrzmiących uproszczonych wniosków też.

Co do forum, dlaczego analizujemy, wałkujemy - no więc moja wstępna robocza teza ;-) jest taka, że człowiek zwierzęciem analitycznym jest i do bólu lubi rozbierać różne rzeczy na czynniki pierwsze. Oczywiście, nikt nie będzie rozbierać na czynniki pierwsze rzeczy, które są idealne i wspaniałe, bo to by było zdecydowanie nudne. Wystarczy spojrzeć na inne fora - ematka, czy choćby niemowlę - tam z wątku o zbyt późnym wykryciu alergii u dziecka pięknie powstaje megajatka - i grono ma z tego genialną rozrywkę.
I tak - to forum też jest rozrywką. Dla mnie nie różni się ono niczym od forum typu emama. Jedyna różnica jest taka, że tu się rozszarpuje na strzępy osoby i sytuacje fikcyjne, czyli treść książki i jej bohaterów, a tam się analizuje dogłębnie sytuacje które z założenia są prawdziwe. W sumie powiem nawet, że to forum jest bezpieczniejsze. Bo tu nie muszę ewentualnie dbać o uczucia Gabrieli i nie muszę patrzeć, czy aby nie poczuje się urażona, bo Gabriela nie istnieje w rzeczywistości.

Jeszcze jedna sprawa - możecie wierzyć lub nie - NIGDY, czytając, nie uważałam Jeżycjady za książki o rodzinie. Dla mnie zawsze były to książki o miłości :P.

[ding_yun]

rozdzial43 napisała:

> To bardzo ciekawe spostrzeżenia, niewykluczone że bardzo trafne. z drugiej
> jednak strony - nie mogę oprzeć się pokusie "polimeryzacji" :)- gdyby autorka
> chciała słuchać zarzutów i postulatów czytelniczek, chociażby zgromadzonych na
> tym jednym forum, to miałaby kociokwik z oczopląsem. Problem zacząlby się już n
> a
> etapie planowania, o kim mialaby być kolejna częsc. Według jednych powinna
> rozwijac losy już wprowadzonych postaci. Druga grupa postuluje, by wprowadzić
> wreszcie nowe postaci. Trzeciej grupie odpowiada wybór opisywanych bohaterów, z
> tym, że powinni wchodzić w relacje z nowymi bohaterami. Co do losów opisywanyc
> h
> bohaterów, tez własciwie cała tęcza różnobarwnych oczekiwań (Roża powinna
> urodzic nieślubne dziecko, Róża nie powinna urodzić, Róza powinna urodzic, ale
> dziecko powinno być niepełnosprawne itd.).

Okej, wyraziłam się nieprecyzyjnie. Chodziło mi nie tyle o fakt, że MM nie
bierze pod uwagę konkretnych sugestii dotyczących fabuły, a o jej słynne zdanie,
że sama wie, co dla jej książek najlepsze. O ile jestem w stanie zrozumieć, że
żadania czytelnikow co do fabuly sa niemozliwe do zrealizowania, to nie rozumiem
jak mozna w jedym zdaniu wywiadu wypowiadac tak kategoryczne zdanie z podtekstem
"odwalcie sie moi drodzy" a w nastepnym mowic, ze ma sie zwyczaj bycia zbyt
skromnym! Taka hipokryzja wola o pomste do nieba tym bardziej ze MM jest osoba
inteligentna i prawdopodobnie wie, ze nam, starszym czytelniczkom, chodzi
glownie o spadek jakosci ksiazek, a pomysly co do tresci sa jakby dodatkiem.
Tymczasem autorka odwraca kota ogonem, wylapuje jakis jeden fragment dyskusji
(wstretne stare zbereznice domagaja sie seksu w ksiazkach dla mlodziezy) i radzi
nam siegnac po ksiazki odpowiednie dla doroslych, robiac z nas idiotki. O ile
lepiej brzmialoby, gdyby przyznala, ze spotykala sie niejednokrotnie z krytyka
jezycjady, ze z czescia uwag nie moze sie zgodzic, ale niektore daja jej sporo
do myslenia.

Troche OT, ale musialam sie wygadac. Reasumujac - zgadzam sie, ze nie moze
napisac o wszystkim i wszystkich i mnie sama tez czesto irytuja rozliczne
zyczenia co do tego o kim jeszcze powinna wspomniec.

[madame-bovary]

Nie przesadziłaś!.. Przecież patlogiczność rodziny Borejko to dawno ustanowiony tutaj dogmat!.. :D

[sowca]

Na podstawie własnych, jakże bogatych doświadczeń powiem, że dziecko
może mieć w podstawówce pewnej problemy z nawiązaniem relacji,
zwłaszcza jesli nie chodziło do przedszkola (tak jak ja). Jest to
dopiero początek socjalizacji wtórnej. Szczególnie, jeśli
podstawówka jest co najmniej przeciętna, a dziecko - inteligentne i
oczytane. Jak już mówiłam, ja sama byłam mocno nielubiana w
podstawówce i nie miałam wówczas żadnych przyjaciół: cóż dziwnego,
skoro jedyne, o czym potrafiłam ciekawie mówić, to były ksiązki, a
dziewczynki w mojej klasie ledwo potrafiły pisać, jeśli czytały,
to "Bravo", a rozmawiały o ciuchach i chlopakach, ja zaś nie
potrafiłam jeszcze budować relacji społecznych. Moim towarzystwem
była głównie starsza o 20 lat siostra, która akurat w tym czasie
siedziałą w domu na urlopie macierzyńskim i mogła mi poświęcać dużo
czasu, oraz odwiedzające ją koleżanki. Jestem więc w stanie
zrozumieć, ze w okresie podstawówki żadne koleżanki Laury czy Pyzy
się nie za bardzo liczą.
Natomiast im później, tym bardziej się takie relacje przyjacielskie
zaczynają liczyć. (mówię wciąż z własnego doświadczenia). Kiedy
byłam w gimnazjum, zupełnie zmienił sposób budowania relacji,
znajomi stawali się coraz ważniejsi. A już piętnasto, szesnastolatka
po prostu musi mieć psiapsiółę od serca, a jeśli jej nie ma,to na
ogół nad tym rozpacza. Dlatego to, ze Laura czy Róża nie mają
bliższych koleżanek w tym wieku jest dziwne. Natomiast fakt, ze
bodaj 18-letnia Laura w Sylwestra siedzi sama w domu uzasadnić mozna
tym jedynie, że nie chciała pójśc, bo na ogół w samej jednej klasie
organizowane są co najmniej ze 3 imprezy.

[yowah76]

[nessie-jp]

madame-bovary napisała:

> Przecież patlogiczność rodziny Borejko to dawno ustanowiony
> tutaj dogmat!.. :D

Sporo się mylisz, a nawet - rzekłabym - celowo przeinaczasz. Dogmat to
twierdzenie, którego nie trzeba udowadniać, tylko trzeba przyjąć na wiarę.

Dogmatem jest więc twierdzenie autorki, że Borejkowie to taka perfekcyjna i
modelowa rodzina

[bat_oczir]

>Nastoletni
> bohaterowie nie palą,

o, tu się nie do końca zgodzę....w Szóstej klepce jest bodaj taki fragmencik, że
koledzy lubili przychodzić do Hajduka, bo nikt im nie zabraniał tu palić ekstra
mocnych.

[wushum]

Co do kontaktów książkowych, ja zauważyłam tendencję spadkową. Dawniej
bohaterowie mieli kolegów, koleżanki itp, potem zaczęło się zmieniać. Moim
zdaniem powód, to, z czasem rosnąca tendencja MM, do "oceniania ludzi z góry",
nasycona pogardą na dodatek. Dawniej ludzie inni niż Borejkowie jeszcze czasem
zasługiwali na kontakt, potem już nie. Zauważcie, że dawniej w tych książkach
nie było takiego oceniania ludzi, jak pojawiło się z czasem.
Autorka "zakolegowuje" bohaterów zazwyczaj tylko z 2 powodów - A. żeby zakończyć
to ślubem, B. żeby wykazać nizinę intelektualną wszystkich "nieborejków", a
tychże /Borejków/ wartość "wywindować". Ludzie często lubią innych poniżyć,
wtedy czują imitację tego, że są lepsi.