W co gra Ordynacka?

[Gość: ja]

"Bo na Ordynackiej,
U Staniewskich braci
Był cyrk że szkoda słowa
Chciał się człowiek bawić
No to musiał płacić,
Ale nie żałował..."

A dziś ubaw po pachy za darmochę.

I tak już zostało.

[Gość: Moderator]

Jak to w co? W głupa z narodem.

"Gazeto", nie bój się!

[Gość: Jagnieszka]

Ordynackiej.

To takie nieparlamentarne określenia

[Gość: maruda]

W to, w co wygrywa.

[Gość: Jagnieszka]

Ile postów do tej pory wpłynęło? 500? 50? A może 15? Tylko 5?

[Gość: samsob]

Gość portalu: ja napisał(a):

> No to musiał płacić,
> Ale nie żałował..."
>
Płaci ten, co ma. A Ordynacka gra na całego bowiem pora " pierwszego żołnierza"
z SLD mija i trzeba przygotować się do kolejnej batali na zgóry upatrzone
pozycje.
pzdr.

[Gość: Kleks]

Towarzysze z Ordynackiej prezentuja przywiązanie do funkcji, np. prezydent jest
związany z lewicą od 30 lat. Prezydent pamięta niejedno, a historię WKP ma w
małym paluszku. Pot występuje na czole, kiedy się wspomina losy dawnych,
odsuniętych towarzyszy. Towarzysz Warski (czy to czasem nie krewny Dawida
Warszawskiego, znanego lepiej jako Konstanty Gebert?) oddał życie dla sprawy
Kominternu za sprawą "słoneczka narodów" jeszcze w 1937 r., towarzysz Nowotko
został zastrzelony przez towarzysza (nomen omen) Mołojca, ten z kolei przez
patrona lewicowej młodzieży Janka Krasickiego,(tow.prezydent z duma nosil zlota
odznake) a wszystko po to, żeby gensekiem został towarzyszem Gomułka.
Towarzysz Lenin umarł spokojnie na syfilis, ale już towarzysza
Trockiego "odsunięto" od życia społecznego siekierką. Towarzysz Stalin skonał z
inicjatywy towarzyszów Chruszczowa i Malenkowa, podobnie jak wielki poprzednik
Leszka Millera Bolesław Bierut. Ale tak doświadczony towarzysz zdaje sobie
sprawę, że zaważyła tzw. opinia publiczna, a dziś nawet czerwoni nie chcieliby
skandować na placu Piłsudskiego: "Olek, Olek".Wszystko w rekach "Wybiorczej"