Zemsta Stalina

[haen1950]

To dziwne, ale żaden z tych naszych "wielkich historyków" nie
kojarzy zbieżności pewnych faktów wiosny 1940 roku.

Otóż wtedy trwało liczenie trupów rosyjskich poległych na froncie
fińskim. Było tego ze dwieście tysięcy plus masy uzbrojenia. Stalin
musiał zadowolić się nabytkami terytorialnymi ale Finowie obronili
uzyskaną w 1918 niepodległość jako jedyni z rosyjskiej Pribałtiki.
Świat śmiał się ze Stalina.

Stalin był wściekły, paranoik dyszał żądzą zemsty. Pod ręką byli
tylko Polacy, którzy dwadzieścia lat wcześniej spuścili mu
przesławne lanie. Pewnie ktoś mu o nich przypomniał, żeby się nie
wyładował na swoich. No i stało się. Wkrótce bardzo tego żałowali.

Jak dla mnie, to klęska fińska była bezpośrednią przyczyną
zbrodniczej decyzji tego psychola.

[zoil44elwer]

A po II WŚ wręcz wzorcowe było współistnienie sąsiadów:CCCP i Finlandii?

[haen1950]

Ano było. Cwani Finowie nie przyłączyli się do krucjaty Hitlera.
Była to forma nagrody Stalina, wyraz wdzięczności.

[x2468]

Finowie oddali sowietom Karelie.My nie chcielismy oddac nawet guzika.

[zoil44elwer]

A Mannerheim?

[mak67]

Oj Heniu ale ci mózg wyprali w tej Po. Katyń to była zaplanowana
akcja wykończenia polskiej inteligencji. Gdyby nie było Katynia to
miernoty z twojej PO co najwyżej by krowy pasały. A tak mamy zamiast
inteligencji wykształciuchów pedzonych na GW

[x2468]

Tobie nie wyprali poniewaz masz jak to zwykle u wyznawcy Tadzika Rydzyka i
kaczego ponozka w miejscu mozgu jakas rozowa mase.
To ze Stalin wykonczyl polskich oficerow z zemsty za kleske pod Lwowem jest
oczywiste.Wykonczyl rowniez sowieckich dowodzcow z Tuchaczewskim na czele za to
ze obwinili jego,Stalina niesubordynacje za kleske w Bitwie Warszawskiej.Tak,tak
pismatolki.Pod Radzyminem i Warszawa to byly bitwy wygrane przez Wosko Polskie a
nie jak twierdzili tzw prawdziwi polacy "swieta panienka oslonila katolicki
narod swoim plaszczem przed gradem sowieckich kol" "cud nad Wisla!""prawdziwy
cud!"Stalina o malo za to nie rozstrzelano.

[3_oddech_kaczuchy]

Określenie "Cud nad Marną" wymyślone zostało we Francji dla
upamiętnienia zwycięstwa Francuzów w bitwie nad Marną odniesionego
latem 1914 roku. W nawiązaniu do tego przełomowego wydarzenia,
decydującego poniekąd o losach I WŚ, 14 sierpnia 1920 r. znany
polityk endecki Stanisław Stroński zamieścił na łamach
Rzeczpospolitej artykuł pt. "O cudy Wisły" (1) Owo stwierdzenie
zamienione zostało na "cud nad Wisłą" i wykorzystane przez kler
polski do łączenia przełomu w bitwie na przedpolach Warszawy z dniem
15 sierpnia, ważnym świętem religijnym. Zdaniem Francesca
Tommasiniego, posła włoskiego w Polsce, w dniach owych wielkich
wydarzeń, ów przełom w bitwie "przypisywano wstawiennictwu
Najświętszej Marii Panny, której Święto Wniebowzięcia obchodzono 15
sierpnia. Wypadki musiały się wydawać naprawdę cudowne tym, którzy
nie mogli ich śledzić z bliska i nie byli wtajemniczeni w sprawy
zakulisowe" (2) Określenie "cud nad Wisłą" zostało upowszechnione w
całej Polsce. Endecja lansowała je dla pomniejszenia roli
Piłsudskiego, kler katolicki - dla umocnienia kultu wiary. (3)
...
Generał Weygand, ówczesny doradca szefa Sztabu Generalnego,
o "cudzie nad Wisłą" : "Cud powiedziano. Cud, czy to znaczy
zdarzenie, w którym objawiła się ręka Opatrzności? Nie ja będę temu
przeczył, bo podziwiałem, w owym sierpniowym 1920 r. z jaką
żarliwością naród polski padał na kolana w kościołach i szedł w
procesjach po ulicach Warszawy (..)
Lecz, jak mówią nasze stare przysłowia: pomagaj sobie, a niebo ci
dopomoże, tak też i Polska cudownie sobie pomagała. (..)
A potem, w czasie ciężkich przejść roku 1920, widzieliśmy, jak
bardzo Polska sobie pomagała i jak, sprowadzona niemal do własnych
tylko zasobów, dzięki silnej woli rządu, dowództwa, nieustannej
odwadze i ofiarności żołnierzy, wierze wszystkich Polaków w losy
Ojczyzny, mogła podnieść się z klęski w sposób tak prawdziwie
niezwykły" (7)

W dyskusji dotyczącej "Cudu nad Wisłą" za interesującą uznać można
opinię przedstawioną przez znanego angielskiego historyka tej wojny,
Normana Daviesa, który w książce pt. White Eagle, Red Star. The
Polish-Soviet War, 1919-1920, w polskim jej wydaniu pt. Orzeł Biały,
Czerwona Gwiazda. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 stwierdza:
"(..) w kraju katolickim urok tego powiedzenia był nieodparty.
Werbalizowano klimat, którzy rozbrzmiewał ze wszystkich ambon:
dawało wyraz wierze każdego pobożnego katolika, że ziemia wybrana
ocalona mocą Bośką. Wiara ta zrodziła całą serię objawień, podczas
których Czarna Madonna z Częstochowy, Święta Patronka Ojczyzny,
schodziła z ognistej chmury nad okopami Radzymina, by porazić hordy
bolszewickie. Teza ta miała jednak pewne konsekwencje: jeśli to Bóg
uczynił ten cud, musiał wszak posłużyć się jakimś wysłannikiem.
Raczej na pewno nie był to Piłsudski - towarzysz rewolucjonistów i
socjalistów, przyjaciel Żydów i ateistów. Ostatecznie rozwiązanie
podał hrabia Zamoyski, polski ambasador w Paryżu, narodowy demokrata
oraz człowiek wojennego Komitetu Narodowego Dmowskiego, oficjalnie
dziękując rządowi francuskiemu za usługi generała Weyganda. Legenda
stała się wersją obowiązującą".(8)
...
Ówczesny platfus Stanisław Stroński, wróg Piłsudskiego, sprytnie to
hasło wykorzystał.

[3_oddech_kaczuchy]

obecna w genach polskich komunistów i ich potomków.
Vide --> stalinowska, polskojęzyczna prasa.

Zanim zaczniesz nas pouczać, jakimi drogami chadzały myśli Stalina,
poczytaj ten tekst Młynarskiego. Możesz go nawet zanucić.
Lżejszy i bardziej sie trzyma ziemi.

Ech ubawi was ogromnie, w parę chwil balladka ta
Raz w zaprzęgu szły dwa konie, szły w zaprzęgu konie dwa
Pierwszy był to koń posłuszny, który w galop, cwał, czy trucht
Pięknie ruszał, grzecznie ruszał na najmniejszy bata ruch
Jupi, jupi, aj, jupi, aj, na najmniejszy bata ruch

Za to drugi koń był hardy, nieposłuszny, pędziwiatr
W biegu szybki, w pysku twardy, furda lejce, furda bat
Zaś, gdy chodzi o woźnicę, który w koźle z batem tkwił
Bardzo on to kierownicze stanowisko lubił był
Jupi, jupi, aj, jupi, aj, stanowisko lubił był

Ten wożnica dnia każdego myślał mrużąc ślepia złe
Skarcę konia niegrzecznego - gotów jeszcze kopnąć mnie
Lecz coś przecież robić muszę, albo z kozła ruszać precz
Autorytet się mnie kruszy, autorytet ważna rzecz
Jupi, jupi, aj, jupi, aj, autorytet ważna rzecz

Po czym w stajni, już przy żłobie ten woźnica bat swój brał
Brał go tęgo w dłonie obie i... grzecznego konia prał
A do niegrzecznego mówił, strojąc głos na srogi ton:
"Jak się będziesz draniu stawiał, to zarobisz tak jak on"
Jupi, jupi, aj, jupi, aj, to zarobisz tak jak on

Z tej balladki smakowitej niech popłynie morał w świat
Gdy mieć pragnie autorytet tchórz, co w ręku trzyma bat
Kto się stawia, ten ma z tego mimo wszystko jakiś zysk
A kto słucha i ulega, ten najpierwszy bierze w pysk
Jupi, jupi, aj, jupi, aj, ten najpierwszy bierze w pysk

[zoil44elwer]

Wiela słów cudzych a mało własnych,tak to już bywo w umysłach ciasnych!