Czesław Miłosz nie żyje

Czy wszyscy WIELCY nas w tym roku chcą opuścić??

[Gość: sunnypol]

.........

[rolotomasi]

Znamienne jest, że Gazetta ręcamy swojego cenzora oczyszczała, ten i inne
pakiety o Mołoszu, z nieprawomyślnych wpisów, jak np:
"Biedny zakopmpleksiony i nienawistny kaleka."

< ten^^akurat jest o innym artyście. Tuż obok, na foKra, w obraźliwym pakiecie o
Największym Poecie doby współczesnej w Polsce; i co? i nie przeszkadza, od
dłuższego czasu zresztą.
Niezbadane są wyroki Wielkiego Brzytwiarza tego forum.

A co ? Szymborska sie w koncu zdecydowala?

[Gość: grabarz]

A kto był przyjacielem tego całego Miłosza w

[Gość: Literat]

Polsce i Ameryce ?

No KTO do cholery ?

Kto był przyjacielem tego KAPITULANTA Miłosza ?

Co ten Miłosz autentycznego zrobił dla Polaków?

Czy tyle somo co te PDALEC michnik ?

Mołosz to nowy NADMUCHANY bohater tak samo jak STALINOWIEC Kuroń !

[Gość: Polonofil]

No wlasnie!!! A moze nieoczytany ludek zaczalby studiowac ksiazki np. Joanny
Salamon lub Marianny Bocian, to wtedy doszloby do niego,ze Wielkim Poeta to
byl, ale... sp. Zbigniew Herbert, a nie przedstawiciel ludowej wladzy opiewany
przez "Klozete, przepraszam Gazete Wyborcza"! A Zmarlemu Panu M. niech Bog
wybaczy i Go przyjmie, choc nie raz jeden krzywdzil slowem "czlowieka
prostego", a zwlaszcza polskiego! Dixi!

[t610]

Jakos nigdy Ten Gosc mnie nie przekonywal... Kilka jego wypowiedzi...

Zbigniew Herbert Tez nie zyje! To jest strata! :-(

[Gość: meerkat]

[Gość: Adam ·Swida]

Prezydent Krakowa zaproponował, by pochować poetę na Cmentarzu Rakowickim. W
Alei Zasłużonych, jak myślę. Lewicowy prezydent miasta nie zdaje sobie zapewne
sprawy, jakim autorytetem dla ludzi pokolenia "Solidarności" był Czesław
Miłosz. Sądzę, że bardziej stosownym miejscem, dla pochówku, dla nas i dla
przyszłych pokoleń byłoby miejsce w krypcie w kościele Na Skałce. Jeżeli nie
stoi to w sprzeczności z ostatnimi życzeniami poety.

MOJE PIERWSZE SPOTKANIE Z JOYCE'M!!!!!

[Gość: ADAM MEERKAT]

Pierwszy raz poznalem Joyce'a w Paryzu w latach 20tych. Znalem go oczywiscie
duzo wczesniej, bo chodzilem jako 15tolatek na wagary do Bilioteki Kongresu,
gdzie z obowiazku trzymano w zamknietych zbiorach jeden egzemplarz zakazanego
wowczas "Ulissesa".
Joyce dlugo szukal restauracji, bo mial slaby wzrok i wechem sie kierowal.
Uratowal nas wreszcie jego sekretarz, mlody wysoki Irlandczyk ze zlamanym nosem
o ponurej twarzy. "Beckett- przedstawil sie krotko. -Sam Beckett" (podobno
pozniej sam tez cos napisal-nie czytalem). Kiedy juz zjedlismy (Tournedot a la
Rossini- Joyce lubil francuska kuchnie) zaczalem recytowac z pamieci fragmenty
Ulissesa. Kiedy przerwalem, by nawilzyc wyschniete gardlo kieliszkiem
Pouillacu, zauwazylem ze po twarzy Joyce'a splywaja lzy.
-Nie sadzielem, ze mlodzi ludzie w purytanskiej Ameryce znaja moje dziela-
powiedzial lamiacym sie glosem.-A jaki jest Twoj ulubiony cytat z Ulissesa?
(Joyce od poczatku zwracal sie do mnie przez duze <Ty>)

"Wujaszek John ma dlugi trzon, a ciotka Agata to ta rzecz kosmata"-
odpowiedzialem bez wahania.
Autor "Dublinczykow" po prostu sie rozplakal.

cdn.

P.S.Kolejnych 10 stron wspomnien dopisze jak wytrzezwieje.

[Gość: epola]

Brak mi słów. Wielka osobowość - wielka spuścizna. Wieczna pamięć.

Ciszej nad ta trumna!

[Gość: Kagan]

To bylo do przewidzenia (prawa biologii)... Niemniej, konserwa nawet w
Australii uzywa jego smierci aby popychac swoj wozek... Wstyd i jeszcze raz
wstyd... :(

[Gość: avaga]

['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']
['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']['][']

[Gość: hrabia]

To fakt, nie wiele wiecej mozna powiedziec. Ledwo co umarl Kuron, teraz Milosz,
za niedlugo pewnie przyjdzie pora na papieza. Potem tylko Szymborska i paru
innych i trudno bedzie znalezc w naszym "wspanialym bohaterskim spoleczenstwie"
jakikolwiek autorytet.

Przepraszam, a GIERTYCH i o. RYDZYK??? n/t

[Gość: meerkat]

[rolotomasi]

Zbigniew Herbert w Hańbie domowej J.Trznadla: „Rozgorzała walka z burżuazyjną
nauką, i tak dalej. Technika tej walki była prosta. Poszedłem raz, chyba w roku
1950, na otwarte zebranie ZMP, żeby posłuchać. Wstał rosły blondyn i powiedział
, że trzeba skończyć z burżuazyjnymi profesorami: kto z was rozprawi się z pro-
fesorem Konradem Górskim? - Na to jakaś łapa poniosła się w górę: ja! - Dobrze!
Na czym to polegało? Wchodzi profesor, zaczynał wykład o Krasińskim, wtedy
oddelegowany do zwalczania wstał: pan profesor tutaj mówi o Krasińskim, ale pan
nie podkreśla roli walki klasowej w literaturze polskiej - i tak dalej, aż do
skutku. Starszy pan, trochę zdenerwowany, zaczynał: to nie jest temat mojego
wykładu! - nawiązywał do swojego przerwanego wątku. Ale za chwilę tamten,
czujny, znów wstał: no tak, ale nie ma o walce klasowej... -
A co działo się, jeżeli ta nasza analogia ma być prowadzona dalej, we
Wiedniu, rok przed Anschlussem? Był taki filozof z Koła Wiedeńskiego, Moritz
Schlick, który został zastrzelony przez studenta faszystę w gmachu uniwersytetu.
Trzeba się cieszyć, że u nas do tego nie doszło. Ale tu i tam bojówki chodziły
na wykłady takich `strasznych ludzi`, jak Wittgenstein czy Tatarkiewicz, i też
wyli. "
Gsy żyje się wystarczająco długo i do tego za granicą,jak zmarły Miłosz, to pew-
ne FAKTY są zapominane, a to jest nie w porządku wobec prawdy i losów ludzkich.

[forumowym bojówkarzom o.Mariana vel HomoCośTamma alias o.Osioła z miasta GDyni,
cytuję]

[Gość: krakuska z wyboru]

Dziękuję zbig44 za MP3 ze słowami Poety.
Nawt jeżeli nie wszystkie wiersze Miłosza przemawiały do mnie równie silnie
(najbardziej lubię te "mickiewiczowskie"), to wiem , że strata jest ogromna i
znacząca. Dla mnie osobiście jest informacją, że kolejny raz (po odejściu
Piotra Skrzyneckiego, Państwa Turowiczów. księdza Tischnera) doświadczam
opustoszenia krakowskich ulic. Już teraz nie ma kogo wyglądać na krakowskiej
starówce. Jest coraz gorzej...

RIP che-swav mee-wash

[Gość: marcin]

[Gość: JE]

Jak sie dowiedzialem, ze Milosz umarl, to wlasnie czytalem Doline Issy.
Przypomnialem sobie, jak kilka miesiecy przed matura, jakies 7 lat temu, Milosz
spotkal sie z nami w Reytanie. Moze nie samo to spotkanie pamietam, ale to, ze
spedzilem kilka ladnych dni w czytelni na Wiktorskiej pochlaniajac Milosza.
Byl on dla mnie, nawet wtedy, tak waznym czlowiekiem, ze nie wypadalo go
widziec i nie znac na swiezo jego tekstow. Powrocil w mojej pracy
magisterskiej i teraz znow jest...mam nadzieje, ze zawsze bedzie!

[Gość: Morena]

Jakze nam przykro! Skladamy kondolencje na rece rodziny przyjaciol.
Czytelnicy z Brazylii.

[Gość: Katarzyna]

Uczyłam się o Czesławie Miłoszu na polskim w 6 klasie i ja żegnam poetę.

[Gość: dodi248]

cały czas w szkole przerabiało sie wiersze zyjącego poety a teraz nagle go nie
ma jako.ś tak dziwnie

[Gość: Robert]

A ksiedza przy jego smierci nie bylo?

No i pies go trącał!

[Gość: KKK]

[Gość: asia wałbrzych]

był wielkim człowiekiem,można się znim zgadzać lub nie ale na szcunek
zasługuje.Powinnyśmy się cieszyć że chciał być Polakiem i że będzie pochowany w
Krakowie.Takie umsły rodzą się raz na sto lat i i zasługują na wyjątkowe
traktowanie i pamięć.

Ciekawe kto bedzie nastepny?

[Gość: KKK]

Stawiam na Wiśke! Do konca tego roku Wiśka padnie.Ile obstawiacie?

[Gość: Agnieszka Burkat]

Niemcy mają Manna, Kolumbijczycy Marqueza, a my Miłosza. Cieszmy się z tego, że
ukochał polski język (po częsci był Polakiem, czuł się Polakiem). Wszystkie
gorzkie słowa o nim przeminą, my dla których był kims ukochanym, przeminiemy
nie pozostawijąc po sobie swiadectwa. Jego myśli pozostaną i nasze wnuki będą
się nim szczycic.
Czesc Jego pamieci.

Niemen nie żyje, Miłosz nie żyje, ja też coś słaby

[Gość: Czesław]

Dziekuje

[Gość: Tato]

Zylem na bakier z poezja, do czasu az otrzymalem 'Dar' od Czeslawa Milosza:

Dzień taki szczęśliwy.
Mgła opadła wcześnie, pracowałem w ogrodzie.
Kolibry przystawały nad kwiatem kaprifolium.
Nie było na ziemi rzeczy, którą chciałbym mieć.
Nie znałem nikogo, komu warto byłoby zazdrościć.
Co przydarzyło się złego, zapomniałem.
Nie wstydziłem się myśleć, że byłem kim jestem.
Nie czułem w ciele żadnego bólu.
Prostując się, widziałem niebieskie morze i żagle.


Dziekuje za to i za 'Rodzinna Europe' i za wszystkie inne radosci.

[rolotomasi]

Na pogrzebie:
" Michnik właściwie dobił Miłosza przypinając mu poprawność polityczną. [..]
Trzeciorzędny poeta podzieli los innych miernot nikomu nigdzie nieznanych, jak
następujący laureaci Nobla: T. Mommsen (Niemiec), B. Bjornson (Norweg),
J.Echegaray (Hiszpan), S.Lagerlof (Szwed), P.Heyse (Niemiec), von Heidenstam
(Szwed), K. Gielerup (Duńczyk), C. Spitteler (Szwajcar), E.A. Karlfeld (Szwed),
FE Sillanpaa (Fińczyk), J.V. Jensen (Duńczyk)." za> oz *.avenel01.nj.comcast.net
Może ten kawałek będzie ostatni, a może nie, ale i tak> M.będzie zapomniany

[Gość: Jogurt]

rolotomasi napisał:

> M.będzie zapomniany


"pamięć ludzka jest jak trawa..."

Żeby zapomnieć trzeba mieć co zapominać. O takich jak ty nikt nie zapomni, bo
jesteś nikim:(

[Gość: iza]

szkoda takiego człowieka no ale cóż my na to możemy poradzić a tak po za tym to
napisałam ten artykuł na język polski ciekawe co na to powiedzą w szkole:)

I znow Rybinski ma racje; nie Michnik

[Gość: silesius]

www.wprost.pl/ar/?O=65873

NewYorkTimes, o Czeslawie Miloszu , 12.09.04

[storima]

September 12, 2004
Czeslaw Milosz, 1911-2004
By LEON WIESELTIER

The death of a man is like the fall of a mighty nation,'' declared Czeslaw
Milosz in one of the many poems in which he speculated upon the experience of
dying. The poem explains that the fall occurs because the nation is no longer
mighty, ''its cities are empty, its population dispersed / . . . its mission
forgotten, its language lost.'' Yet it is the death of this man that is like the
fall of a mighty nation, but a nation full and undispersed, its mission honored
and its language imperishable. The magnitude of Czeslaw Milosz, who died in
Krakow on Aug. 14 at the age of 93, is almost unimaginable. He was a hero of the
history of his time and a hero of the literature of his time. For friends and
for strangers, for lovers of liberty and for lovers of beauty, he was, for more
than half a century, an indispensable man. Milosz discharged his obligations to
his age and his obligations to his soul with the same diligence and the same
depth. The stability of his mind, its preternatural composure, was one of the
great sanctuaries of the 20th century, a prophecy of the eventual emancipation.
He had the rare gift of knowing how to be at once troubled and unperturbed. When
light was needed, he was light; when stone was needed, he was stone. Milosz's
spiritual intensity never interfered with his historical clarity. His inner
freedom seems never to have failed him. His life and his work justified, in all
their complexities, the most elementary belief in the power of the truth. He had
the face of a hawk and the heart of a dove. He was as tough as time, or almost.

''Like many of my generation, I could have wished that my life had been a more
simple affair.'' In the ancient and awful year 1951, with that quiet sentence,
Milosz began ''The Captive Mind,'' his lucid and crushing analysis of the
intellectual and psychological disfigurements of totalitarianism; and in that
same year he defected from Communist Poland (he was the cultural attaché at the
Polish embassy in Paris at the time) and began his long and fecund exile in
France and then in the United States. ''The Captive Mind'' is one of the
classics of anti-Stalinism, which is to say it is one of the glories of an
exceedingly inglorious period in the intellectual history of the West. Milosz
insisted that the war against totalitarianism was at its foundation a war of
ideas: ''It was only toward the middle of the 20th century that the inhabitants
of many European countries came, in general unpleasantly, to the realization
that their fate could be influenced directly by intricate and abstruse books of
philosophy.'' The road from concepts to corpses was short and straight. But
Milosz resisted the impulse to make a romance out of his side, out of the right
side. ''Speculative thought is vile,'' he remarked in an essay on Pasternak. His
revolt against one theory was not animated by another theory. ''My own decision
proceeded not from the functioning of the reasoning mind, but from a revolt of
the stomach.'' He always spoke of tyranny and its defenders with a kind of
aristocratic disgust