Pieniacz Moore

[Gość: Karol]

Chory z nienawiści gruby, brodaty pieniacz:

muzyka.wp.pl/niusy.html?idn=12243

[jacekm22]

Gość portalu: Karol napisał(a):

> Chory z nienawiści gruby, brodaty pieniacz:
>
> muzyka.wp.pl/niusy.html?idn=12243
No i na dodatek oblesny...

[giwi]

Wklejanki wycinam. Czy masz pozwolenie Ziemkiewicza na publikowanie jego tektu
w całości?

Dziś pytanie dziś odpowiedź !

[homosovieticus]

giwi napisała:

> Wklejanki wycinam. Czy masz pozwolenie Ziemkiewicza na publikowanie jego
tektu
> w całości?
A czy jest potrzebne?
Jakaś podstawa prawna by się zdała nie sądzisz giwi?
I czy takie pozwolenie ma dotyczyć także fragmentów tekstu?

[giwi]

Podaje się fragment wraz z linkiem do całego tekstu. Wtedy jest wszystko OK.

[humbak]

Tu często są wklejane cudze teksty. Nie wystarczy podać źródło?

[giwi]

Takie całosciowe cytowania są sprzeczne z prawem autorskim. Poza tym wielkie
teksty obciążają niepotrzebnie serwer. Potem wszyscy się dziwią, że forum rusza
się jak żółw. Z praktyki wiem, że lepiej się czyta z linku nic tekst wklejony.

Punkt 2 Netykiety:

Pilnuj odpowiedniego cytowania postu, na który odpowiadasz. Cytuj tylko
potrzebne fragmenty, a resztę wycinaj. Nigdy nie cytuj sygnaturek (podpisów)!
Nie przytaczaj też całych cudzych wypowiedzi lub artykułów - wystarczy je
omówić lub podać link.

forum.gazeta.pl/forum/1,47474,1617503.html

Polityczna poprawność

[Gość: gaucho]

Że Ziemkiewicz oraz Rybiński irytują Ciebie i demiurga (Zagozdę) wcale się nie
dziwię.

[Gość: 00]

[homosovieticus]

Moim zdaniem, tylko znikoma ilość tzw.tekstów własnych ma jakąkolwiek wartość
merytoryczną. Umiarkowane posługiwanie się w dyskusji cudzymi, wartościowymi
przemyśleniami podnosi zdecydowanie jej poziom i zmusza do wiekszego wysiłku
przy znajdywaniu kontrargumentów. Jednym słowem, edukuje.
Ale jeśli celem forum jest głownie badanie reakcji czytelników na zamieszczane
w serwisie artykuły przeznaczone do komentowania, to oczywiscie
najwartosciowsze są, jak najliczniejsze "głosy własne".
Sam wklejam dużo, bo mnie osobiście interesuje poziom argumentowania
innych.Swój znam i staram się go podnosić.

Jak musi być w częściach- to musi

[Gość: Gaucho]

Moore, czyli kompromitacja salonów

Uporczywie reklamowanego filmu "Fahrenheit 9.11" oglądać nie warto, ale z całą
pewnością warto przyjrzeć się jego karierze. Groteskowe jest już samo
traktowanie na prawach dzieła wybitnego filmu czysto propagandowego, którego
twórca nie ukrywa wcale, że jego jedynym celem jest narobienie przed
zbliżającymi się wyborami jak największego brudu znienawidzonemu politykowi. A
jeszcze tak niedawno wielu wybitnych artystów, zwłaszcza emigrantów z bloku
wschodniego, było przez zachodnioeuropejskie salony stanowczo odrzucanych za
polityczne uprzedzenia czy stronniczość, ponieważ nie chcieli podzielać ich
głupkowatej miłości do komunizmu.

Popatrzmy na promujące film recenzje. Nawet biorąc poprawkę na normalne
mechanizmy rynkowe - większość recenzentów, nie tylko u nas, to ochotniczy
współpracownicy filmowego "pijaru", w zamian za parę kanapek i gadżetów
przepisujący do swych gazet podetknięte im "press kity". Brak krytycyzmu i
niezdolność zadania najoczywistszych pytań po prostu porażają. Na podstawie
tych reklamowych recenzji można zrekonstruować zasadnicze "argumenty" Moore'a
przeciwko Bushowi.


1. Film wraca do znanego faktu, iż w ostatnich wyborach w USA część lewicowych
wyborców okazała się intelektualnie niezdolna do prawidłowego zrobienia dziurki
w kartce, co grupka fanatycznych aktywistów usiłowała zrekompensować
powtarzanym wciąż i wciąż żądaniem, aby jeszcze raz od nowa przeliczyć głosy,
choć za każdym kolejnym liczeniem wychodziło to samo. Nikt nie odważył się
przypomnieć Moore'owi, że to, iż za którymś razem następnego przeliczania
odmówiono, może być uważane za powód do kwestionowania legalności wyboru
George'a W. Busha tylko przez skrajnie nawiedzonych.


2. Zarzuca Bushowi, że kilkanaście dni po zamachu na WTC wypuszczono z USA
(jakoby bez przesłuchania, co jest nieprawdą) członków rodziny bin Ladena. Nikt
nie zadaje pytania, na jakiej podstawie, pod jakim zarzutem i jakim prawem
miano by ich zatrzymywać. Nikt też nie zastanawia się, jakim oburzeniem
zareagowałby postępowy świat, gdyby prezydent Bush chciał łamać prawa człowieka
tylko z powodu czyjegoś pokrewieństwa z głośnym terrorystą.


3. Kiedyś, gdzieś, na jakiejś budowie firma należąca do jednego z Bushów
współpracowała z firmą należącą do jednego z członków rodziny bin Ladena. Nikt
nie zadaje pytania, co niby z tego ma wynikać.


4. Koronnym dowodem mniemanego debilizmu prezydenta USA ma być to, że -
otrzymawszy wiadomość o zamachu na WTC - przez kilka minut siedział i nic nie
robił. Nikt nie zadaje narzucającego się pytania: co zdaniem Moore'a powinien
zrobić? Podskakiwać? Wejść na stół i przez telefon komórkowy zagrzewać swoich
podwładnych do łapania sprawców? Zwołać naprędce konferencję prasową celem
potępienia zamachowców? A może wybiec ze szkoły, w której akurat się znajdował,
i biegać po chodniku, krzycząc "taxi, taxi"?! Każdy, kto ma zielone pojęcie o
tak zwanych sytuacjach nadzwyczajnych w rozmaitych strukturach
administracyjnych, wie, że Bush po prostu nic innego wówczas nie mógł zrobić,
niż czekać, aż zostaną uruchomione i wykonane przewidziane na daną sytuację
procedury.


5. Pół godziny filmu zajmują łzy i lamenty matki zabitego w Iraku żołnierza. Tu
akurat mogę zrozumieć, iż nikt nie chce przypominać jej, że syn poszedł do
wojska na ochotnika (innych żołnierzy w US Army nie ma), że ryzyko śmierci było
wliczone w jego pracę i wysoko opłacane (również rentą dla niej samej). Ale
dlaczego nikt nie chce tego przypomnieć paszkwilantowi?

[Gość: Gaucho]

6. Moore z zaskoczenia zadaje politykom popierającym wysłanie wojsk USA do
Iraku pytanie, czy wyślą do Iraku swoich synów. Nikt nie zauważa, że wobec
wspomnianego wyżej faktu, iż USA mają armię w pełni zawodową, jeśli dorosły syn
polityka chce wstąpić do wojska i pojechać do Iraku, ojciec nie może mu tego
zabronić, a jeśli nie chce, nie może nakazać, w związku z czym pytanie jest po
prostu idiotyczne. Nie marzę już nawet o tym, by ktokolwiek przypomniał tak
przejętemu płaczem matek żołnierzy Moore'owi, że wedle obliczeń samych
Amerykanów przeciętny mieszkaniec kolorowych przedmieść wielkich amerykańskich
miast żyjący z sutych zasiłków, wychodząc na ulicę, ryzykuje śmiercią kilka
razy bardziej (!) niż żołnierz patrolujący ulice Bagdadu.

I tak dalej - w żadnej z recenzji pisanych przeważnie w tonie zachwytu nad
mniemaną śmiałością Moore'a nie znalazłem niczego, co nie byłoby oczywistym
bredzeniem propagandysty, któremu nieskrywana nienawiść do Busha do tego
stopnia odebrała rozum, że nie dba o logikę zarzutów ani tym bardziej o
przyzwoitość. Znając "metodę twórczą" Moore'a z jego starych filmów (piłuje je
u nas dość często francuska telewizja Planete), można dośpiewać sobie resztę -
prymitywne granie na emocjach widza, snującego się przed kamerą autora, który,
choć ładny, co tu ukrywać, nie jest, uwielbia się prezentować, i jego
nieustające silenie się na zjadliwe dowcipy. Po obejrzeniu kilku starych filmów
Moore'a jestem zdecydowany bronić tezy, że demaskujące "Solidarność" kawałki
przygotowywane przez reporterów DTV w stanie wojennym, będąc równie rzetelne
faktograficznie, operowały jednak lepszym warsztatem.

Nie sposób nie zadać sobie pytania: jakim sposobem takie byle co mogło zrobić
taką karierę? Odpowiedzią może być tylko stwierdzenie całkowitego zaniku
przyzwoitości i dobrego smaku lewicujących elit, dla których antyamerykanizm i
skłonność do histerycznej nienawiści wobec każdego konserwatysty stały się po
upadku marksistowskiej utopii namiastką spajającej je religii. Nie ma dla nich
hasła zbyt głupiego, postępku zbyt niesmacznego ani artysty zbyt marnego, jeśli
tylko wychodzi naprzeciw ich oczekiwaniom.

Sięgając przeciwko Bushowi po rozbuchane emocje, amerykańska lewica ukrywa swą
kompletną (i zresztą wspólną całej lewicy światowej) impotencję: fakt, iż nie
zdołała mu przeciwstawić nikogo lepszego niż bezbarwny aparatczyk z
waszyngtońskiej nomenklatury, mający na każdy temat (już nawet i o aborcji) do
powiedzenia mniej więcej to samo, co jego konkurent, tylko w
nieco "zmiękczonej" wersji. Skoro cały polityczny sens istnienia amerykańskiej
lewicy sprowadził się do popierania międzynarodowych koncernów spożywczych
przeciwko międzynarodowym koncernom surowcowym, to jej szansą jest tylko
zagnanie do urn widzów MTV i przeżuwaczy frytek, których wiedza o polityce i
świecie ogranicza się do znajomości tekstów modnych szlagierów tudzież list
dialogowych przebojów kinowych. Można to zrobić, jedynie rozpętując histerię.
To właśnie tworzy koniunkturę dla podobnych typków jak Moore. I, niestety,
można się spodziewać, że ta koniunktura potrwa jeszcze jakiś czas.

Warto więc zwrócić uwagę Moore'a na kolejny świetny temat: niedawną wypowiedź
irańskiego ajatollaha al-Chamenei, który orzekł, że w Iraku porywają ludzi i
obcinają im głowy agenci CIA oraz Mosadu, aby potem rzucać oszczerstwa na
muzułmanów. Następna Złota Palma i kupa kasy - jak w banku.

[homosovieticus]

Każdemu myślącemu człowiekowi, taka możliwość działań chłopców z Mosadu czy
Cia lub innych, musiała przyjść do głowy.Mnie przyszła!

[giwi]

Zgadzam się z Tobą. Posługiwac się można a nawet należy WARTOSCIOWYMI
odniesieniami, ciekawie wybranymi. Podanie linku dodatkowo zachęci do
przeczytania całości i dyskusji. Bądźmy szczerzy, ile osób tak naprawde
przeczyta wklejony suchy tekst bez jednego własnego słowa od autora postu i ile
osób na taki post odpowie. Wystarczy przejrzec forum.

Niech żyje Leni! Niech żyje Michael

[Gość: gaucho]

www.wprost.pl/ar/?O=60921&C=57

[Gość: ???]