NIOE BYŁO W POLSCE głupszego premiera niż Buzek

[Gość: kop]

Mógł być tylko głupszy prezydent - MATOŁ KRZAKLEWSKI, ale na szczęście zdechł w
przedbiegach

[Gość: ++++++++]

Gość portalu: kop napisał(a):

> Mógł być tylko głupszy prezydent - MATOŁ KRZAKLEWSKI, ale na szczęście zdechł w
>
> przedbiegach

Byl oczywiscie ,ze byl ! Masz slaba pamiec : Super Strazak Ochotny PAWLAK .

[Gość: Basia]

ALE NAWET PAWLAK TAK GLUPI JAK BUZEK NIE BYL. CHLOPI MAJA TZW "CHLOPSKI ROZUM" -
BUZEK NAWET TAKIEGO NIE MA

[Gość: ol]

Gość portalu: Basia napisał(a):

> ALE NAWET PAWLAK TAK GLUPI JAK BUZEK NIE BYL. CHLOPI
MAJA TZW "CHLOPSKI ROZUM"
> -
> BUZEK NAWET TAKIEGO NIE MA

Z bolem serca musze sie zgodzic - skad maniek wytrzasnal
takiego idiote

[Gość: jolka]

Pytałam starszych, którzy nie pamiętają nazwisk tylko wrażenia :
1. jakiś od obcinania rąk pzrez władzę ludową;
2. piotr zawsze drugi;
3. ten od ubezpieczeń powodziowych;
4. księgowy co miał ministra od chrupiących bułeczek;
i wielu wielu innych.

Nie jest żle amnezja tylko częściowa a może nie chcą tych nazwisk pamiętać.
Pozdr.

[Gość: lokis]

> Gość portalu: jolka napisał(a):
>
> Pytałam starszych, którzy nie pamiętają nazwisk tylko wrażenia :
> 1. jakiś od obcinania rąk pzrez władzę ludową;

Cyrankiewicz - wiedział, jak budować autorytet władzy. Robił to skutecznie, choć
metody stosował krwawe. Obecny premier stara się być bardziej subtelny -
wytrzeszcza oczy do narodu opowiadając o tym, jak zwariował jego minister
finansów. Niestety, nie zyskuje przez to autorytetu.

> 2. piotr zawsze drugi;

Jaroszewicz - znał swoje miejsce, i nie było to miejsce pod koniec drugiej
dziesiątki liderów koalicyjnych partyjek.

> 3. ten od ubezpieczeń powodziowych;

Cimoszewicz - to były czasy. Premier mógł spokojnie założyć, że - w normalnych
okolicznościach - słowo "ubezpieczenia" nie powinno u ludności wywołać
alergicznej wysypki. Premier mógł nawet wymówić nazwę "PZU" nie krztusząc się
przy tym i nie robiąc wielce udręczonej miny.

> 4. księgowy co miał ministra od chrupiących bułeczek;

Messner - wielokrotnie udowodnił, że zna podstawy arytmetyki, a niekiedy nawet
tabliczkę mnożenia. Wyczyny dla Buzka nieosiągalne.

> i wielu wielu innych.
>
> Nie jest żle amnezja tylko częściowa a może nie chcą tych nazwisk pamiętać.
> Pozdr.

Pamiętamy te nazwiska i za nimi tęsknimy. To raczej Buzek o nich zapomniał, bo
nie próbował w żaden sposób przewyższyć ich dokonań. Wolał przewyższyć siebie
samego, a dzisiaj tylko on umie (i to nie zawsze) wyliczyć dokonania swojego
rządu.

Też pozdrawiam.

[Gość: jolka]

Popatrz lokisie jak rożny odbiór tych samych postaci. Mi się trudno
ustosunkować nie chciałabym być wyrocznią do tych poprzedników. Dlaczego starsi
ludzie pamietają im to co było złe ? A tak a propos w jakim wieku jesteś (3x6 ?)
czy mniej.
Napewno wszyscy mieli i lepsze i gorsze momenty. Ja mam zupełnie odmienne
zdanie nt. Pana Premiera Jerzego Buzka od Ciebie ale przecież możemy rożnić się
pięknie. Najgorsze gdybyśmy mieli zupełnie jednoznaczne opinie.
Ktoś kiedyś powiedział nie mam zaufania do człowieka o którym nikt nie
powiedzial nic złego ( coś w tym sensie).
Dzięki że znalazłeś czas.
Pozdr.
Pozdrawiam.

[Gość: jajacek]

Jola siega do skladnicy premierow PRL to nie fer.
Zajmij sie tymi z III RP.
Moim zdaniem to Buzek jako chemik powinien przygotowac dla siebie trucizne.
Przynajmiej taka smiercia zapisal by sie zyczliwiej w pamieci Polakow .

[Gość: jolka]

Gość portalu: jajacek napisał(a):

> Jola siega do skladnicy premierow PRL to nie fer.
> Zajmij sie tymi z III RP.
> Moim zdaniem to Buzek jako chemik powinien przygotowac dla siebie trucizne.
> Przynajmiej taka smiercia zapisal by sie zyczliwiej w pamieci Polakow .

Jajacku !
Pisałeś chyba pracę licencjacką i wiesz, że trzeba zacząć od definicji
poszczególnych pojęć.
Informuję Cię ponadto że w Polsce eutanazja jest zakazana. Z tą trucizną to się
chyba długo nie zastanawiałeś ?
Maurycy Ci wyszczególnił premierów poniżej. Bardzo pouczający wykaz.
Pozdr.

[Gość: emem]

Potwierdzam
gorszego premiera nie mielismy - a juz to co z nim wyprawial maniek z odbytem
na brodzie to juz istny cyrk. Buzek jak marionetka....

[Gość: maurycy]

Oto lista premierów II i III RP. Prosiłbym o oceną stawiając gwiazdki za zalety
i minusy za wady

Oto moje typy

1918-1919 JĘDRZEJ MORACZEWSKI***
Poseł do parlamentu austriackiego. W czasie I wojny światowej walczył w
Legionach Polskich. W 1918 J. Piłsudski powierzył mu misję utworzenia rządu
odrodzonego państwa polskiego. Moraczewski pozostał na stanowisku premiera do
1919. Był posłem do Sejmu Ustawodawczego (z ramienia PPS) i jego
wicemarszałkiem, biorąc aktywny udział w pracach nad konstytucją marcową.
Po przewrocie majowym został usunięty z PPS za popieranie Piłsudskiego, ale w
zamian otrzymał stanowisko ministra robót publicznych, które sprawował w latach
1926-1929.
1919 IGNACY PADEREWSKI ***********
W 1917-1919 jako członek Komitetu Narodowego Polskiego w Paryżu podjął
działalność polityczną na międzynarodowym forum dyplomatycznym na rzecz
odrodzenia państwa polskiego, odbywając m.in. podróż do USA. Dzięki jego
osobistemu zaangażowaniu prezydent W. Wilson umieścił sprawę polską w
trzynastym punkcie swego orędzia dotyczącego pokoju po zakończeniu I wojny
światowej. Współorganizował ochotnicze oddziały polskie w USA. Współzałożył,
wraz z H. Sienkiewiczem, Komitet Pomocy Polakom Ofiarom Wojny w Vevey i Polish
Relief Fund w Londynie. W czasie świąt Bożego Narodzenia 1918 przybył do
Poznania, co stało się impulsem do wybuchu powstania wielkopolskiego.
Od 16 I 1919 do 9 XII 1919 pełnił funkcję premiera i ministra spraw
zagranicznych. W czerwcu tegoż roku podpisał w imieniu Polski traktat
wersalski. W latach 1920-1921 był stałym przedstawicielem Polski w Lidze
Narodów. Następnie wycofał się z życia politycznego. W 1936, wraz z W.
Sikorskim, założył Front Morges. W czasie II wojny światowej, od 1940, był
przewodniczącym Rady Narodowej w Londynie, pełniącej rolę emigracyjnego
parlamentu. Wielokrotnie odznaczany, m.in. Wielkim Orderem Oficerskim Legii
Honorowej i Order of British Empire. Po śmierci pochowany na cmentarzu dla
zasłużonych Arlington w Waszyngtonie. W 1992 prochy Paderewskiego zostały
sprowadzone do Polski i złożone w krypcie katedry warszawskiej.
1919-1920 LEOPOLD SKULSKI
Inżynier chemik, polityk, działacz społeczny.Organizator Towarzystwa
Gimnastycznego "Sokół" w Łodzi. Uczestniczył w tworzeniu Zjednoczenia
Narodowego.Cczłonek Ligi Narodowej. 1919-1922 w Sejmie Ustawodawczym kierował
klubem parlamentarnym pod nazwą Narodowe Zjednoczenie Ludowe.
1919-1920 premier. 9 VI 1920 wobec zagrożenia bolszewickiego i konieczności
powołania Rady Obrony Państwa podał rząd do dymisji. 1920-1921 minister spraw
wewnętrznych w rządzie W. Witosa. Od 1937 działacz Obozu Zjednoczenia
Narodowego. 1939 aresztowany na wschodnich terenach Polski zajętych przez Armię
Czerwoną. Jego dalszy los nie jest znany.
1920 WŁADYSŁAW GRABSKI*****
Opracował ustawę o naprawie skarbu i reformie walutowej. Reforma polegała na
likwidacji deficytu PKP, dwóch ministerstw i interwencji giełdowej. W efekcie
zrównoważono budżet. Powstał prywatny Bank Polski i dokonano wymiany starej
waluty marki polskiej na złotego w relacji 1,8 mln marek pol. na 1 złotego.
Minusem było obciążenie kapitału prywatnego, a w efekcie poprzez wzrost
podatków spadek koniunktury gospodarczej i wzrost bezrobocia. Było to przyczyną
nawrotu inflacji i ustąpienia rządu Grabskiego. Po dymisji zajął się pracą
naukową w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.
1920-1921 WICENTY WITOS******
Poseł na sejm 1919-1930, do 1931 (z przerwami) przewodniczący klubu
parlamentarnego PSL Piast. Desygnowany na premiera Rządu Obrony Narodowej pod
koniec lipca 1920, w okresie bezpośredniego zagrożenia Warszawy podczas wojny
polsko-bolszewickiej, wszedł w skład Rady Obrony Państwa. Pozostawał na
stanowisku szefa rządu do września 1921. 1923 utworzył pierwszy rząd koalicji
Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej i PSL Piast (tzw. Chjeno-Piast), w
grudniu tego samego roku podał się do dymisji. W maju 1926 utworzył rząd
obalony przez J. Piłsudskiego (przewrót majowy). Przeciwny rządom sanacji,
współtwórca Centrolewu. Więziony 1930 w Brześciu nad Bugiem i sądzony w
procesie brzeskim, otrzymał wyrok 1,5 roku więzienia, co zdecydowało o jego
wyjeździe na emigrację do Czechosłowacji (1933-1939). Mimo to pozostawał
członkiem władz SL: 1931-1935 przewodniczącym Rady Naczelnej, 1935-1939
prezesem Naczelnego Komitetu Wykonawczego. Współpracował z emigracyjnym
ugrupowaniem antysanacyjnym Front Morges. W marcu 1939 powrócił do kraju, we
wrześniu 1939 uwięziony przez Niemców i nakłaniany do utworzenia rządu
kolaboracyjnego, odrzucił propozycję. Zwolniony z więzienia w 1941, przebywał w
areszcie domowym pod stałym nadzorem gestapo. 1945 wybrany na prezydenta
Krajowej Rady Narodowej, nie podjął obowiązków. Nie skorzystał także z
zaproszenia do wzięcia udziału w rozmowach moskiewskich w sprawie utworzenia
Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej. Od sierpnia 1945 prezes PSL.
1921-1922 ANTONI PONIKOWSKI--
Inżynier hydrotechnik, od 1916 profesor Politechniki Warszawskiej i jej rektor,
polityk, działacz społeczny. 1921-1922 premier tzw. rządu fachowców,
równocześnie minister oświaty. Jego rząd upadł wobec wotum nieufności
zgłoszonego przez Naczelnika Państwa J. Piłsudskiego.
Działacz endecji, od 1907 w Stronnictwie Narodowo-Demokratycznym, następnie w
Polskim Zjednoczeniu Narodowym. Od 1926 w Polskim Stronnictwie Chrześcijańsko-
Demokratycznym, z którego w 1935 wystąpił i założył Stronnictwo Chrześcijańsko-
Ludowe. W okresie okupacji współpracował z Delegaturą Rządu RP na Kraj.
1922 ARTUR ŚLIWIŃSKI
działacz niepodległościowy, polityk, publicysta, popularyzator historii.
Członek PPS, następnie PPS-Frakcji Rewolucyjnej. Współzałożyciel Polskiej
Organizacji Narodowej. 1917 przewodniczący Rady Stanu. 1922 powołany przez J.
Piłsudskiego na premiera rządu, sprawował urząd zaledwie dwa tygodnie wobec
niezatwierdzenia jego gabinetu przez Sejm Ustawodawczy. 1935-1938 senator. 1939
uczestnik obrony Warszawy.
1922 JULINA NOWAK
lekarz medycyny i weterynarii, mikrobioog, działacz społeczny i polityczny. Po
studiach medycznych podjął pracę dydaktyczną i naukową na Uniwersytecie
Jagiellońskim jako profesor weterynarii i bakteriologii (1915-1935), w latach
1921-1922 był rektorem. Od 1931 członek PAU.
1922-1923 WŁADYSŁAW sIKORSKI****
W maju 1918 przybył do Lwowa, gdzie zorganizował stację zborną wysyłającą
byłych legionistów i żołnierzy austriackich - Polaków do Królestwa. Od
listopada 1918 w Wojsku Polskim. Mianowany przez Radę Regencyjną szefem sztabu
w dowództwie w Galicji, uczestniczył w obronie Przemyśla przed Ukraińcami.
1919 walczył w obronie Lwowa i dowodził grupą operacyjną na froncie polsko-
ukraińskim na linii Zbrucza. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, m.in.
dowodząc 5 Armią w bitwie warszawskiej, następnie 3 Armią toczącą ciężkie walki
w rejonie Zamościa z Armią Konną S.M. Budionnego. 1921-1922 szef sztabu
generalnego. 1922-1923 premier i minister spraw wewnętrznych.
15 III 1923 rząd Sikorskiego doprowadził do uznania polskich granic wschodnich
przez Konferencję Ambasadorów. 1923-1924 generalny inspektor piechoty. 1924-
1925 minister spraw wojskowych w gabinecie S. Grabskiego. Zlecił opracowanie
pierwszych planów operacyjnych i mobilizacyjnych, rozbudowy marynarki i
lotnictwa oraz przemysłu zbrojeniowego. Walczył z J. Piłsudskim o wpływy w
wojsku. 1925 dowódca Okręgu Korpusu VI Lwów. W czasie przewrotu majowego 1926
nie zaangażował się po żadnej ze stron. 1928 odwołany ze stanowiska dowódcy
Okręgu Korpusu w związku z zatargami z J. Piłsudskim.
Do 1939 pozostał "generałem do dyspozycji" ministra wojny. Przebywał przeważnie
we Francji, gdzie odbywał intensywne studia wojskowe. Przeciwnik polityczny
obozu sanacji. 1936 wspólnie z I.J. Paderewskim i J. Hallerem doprowadził do
porozumienia polskich stronnictw centrowych (tzw. Front Morges). Inicjow

[Gość: maurycy]

Oto lista premierów II i III RP. Prosiłbym o oceną stawiając gwiazdki za zalety
i minusy za wady

Oto moje typy

1918-1919 JĘDRZEJ MORACZEWSKI***
Poseł do parlamentu austriackiego. W czasie I wojny światowej walczył w
Legionach Polskich. W 1918 J. Piłsudski powierzył mu misję utworzenia rządu
odrodzonego państwa polskiego. Moraczewski pozostał na stanowisku premiera do
1919. Był posłem do Sejmu Ustawodawczego (z ramienia PPS) i jego
wicemarszałkiem, biorąc aktywny udział w pracach nad konstytucją marcową.
Po przewrocie majowym został usunięty z PPS za popieranie Piłsudskiego, ale w
zamian otrzymał stanowisko ministra robót publicznych, które sprawował w latach
1926-1929.
1919 IGNACY PADEREWSKI ***********
W 1917-1919 jako członek Komitetu Narodowego Polskiego w Paryżu podjął
działalność polityczną na międzynarodowym forum dyplomatycznym na rzecz
odrodzenia państwa polskiego, odbywając m.in. podróż do USA. Dzięki jego
osobistemu zaangażowaniu prezydent W. Wilson umieścił sprawę polską w
trzynastym punkcie swego orędzia dotyczącego pokoju po zakończeniu I wojny
światowej. Współorganizował ochotnicze oddziały polskie w USA. Współzałożył,
wraz z H. Sienkiewiczem, Komitet Pomocy Polakom Ofiarom Wojny w Vevey i Polish
Relief Fund w Londynie. W czasie świąt Bożego Narodzenia 1918 przybył do
Poznania, co stało się impulsem do wybuchu powstania wielkopolskiego.
Od 16 I 1919 do 9 XII 1919 pełnił funkcję premiera i ministra spraw
zagranicznych. W czerwcu tegoż roku podpisał w imieniu Polski traktat
wersalski. W latach 1920-1921 był stałym przedstawicielem Polski w Lidze
Narodów. Następnie wycofał się z życia politycznego. W 1936, wraz z W.
Sikorskim, założył Front Morges. W czasie II wojny światowej, od 1940, był
przewodniczącym Rady Narodowej w Londynie, pełniącej rolę emigracyjnego
parlamentu. Wielokrotnie odznaczany, m.in. Wielkim Orderem Oficerskim Legii
Honorowej i Order of British Empire. Po śmierci pochowany na cmentarzu dla
zasłużonych Arlington w Waszyngtonie. W 1992 prochy Paderewskiego zostały
sprowadzone do Polski i złożone w krypcie katedry warszawskiej.
1919-1920 LEOPOLD SKULSKI
Inżynier chemik, polityk, działacz społeczny.Organizator Towarzystwa
Gimnastycznego "Sokół" w Łodzi. Uczestniczył w tworzeniu Zjednoczenia
Narodowego.Cczłonek Ligi Narodowej. 1919-1922 w Sejmie Ustawodawczym kierował
klubem parlamentarnym pod nazwą Narodowe Zjednoczenie Ludowe.
1919-1920 premier. 9 VI 1920 wobec zagrożenia bolszewickiego i konieczności
powołania Rady Obrony Państwa podał rząd do dymisji. 1920-1921 minister spraw
wewnętrznych w rządzie W. Witosa. Od 1937 działacz Obozu Zjednoczenia
Narodowego. 1939 aresztowany na wschodnich terenach Polski zajętych przez Armię
Czerwoną. Jego dalszy los nie jest znany.
1920 WŁADYSŁAW GRABSKI*****
Opracował ustawę o naprawie skarbu i reformie walutowej. Reforma polegała na
likwidacji deficytu PKP, dwóch ministerstw i interwencji giełdowej. W efekcie
zrównoważono budżet. Powstał prywatny Bank Polski i dokonano wymiany starej
waluty marki polskiej na złotego w relacji 1,8 mln marek pol. na 1 złotego.
Minusem było obciążenie kapitału prywatnego, a w efekcie poprzez wzrost
podatków spadek koniunktury gospodarczej i wzrost bezrobocia. Było to przyczyną
nawrotu inflacji i ustąpienia rządu Grabskiego. Po dymisji zajął się pracą
naukową w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.
1920-1921 WICENTY WITOS******
Poseł na sejm 1919-1930, do 1931 (z przerwami) przewodniczący klubu
parlamentarnego PSL Piast. Desygnowany na premiera Rządu Obrony Narodowej pod
koniec lipca 1920, w okresie bezpośredniego zagrożenia Warszawy podczas wojny
polsko-bolszewickiej, wszedł w skład Rady Obrony Państwa. Pozostawał na
stanowisku szefa rządu do września 1921. 1923 utworzył pierwszy rząd koalicji
Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej i PSL Piast (tzw. Chjeno-Piast), w
grudniu tego samego roku podał się do dymisji. W maju 1926 utworzył rząd
obalony przez J. Piłsudskiego (przewrót majowy). Przeciwny rządom sanacji,
współtwórca Centrolewu. Więziony 1930 w Brześciu nad Bugiem i sądzony w
procesie brzeskim, otrzymał wyrok 1,5 roku więzienia, co zdecydowało o jego
wyjeździe na emigrację do Czechosłowacji (1933-1939). Mimo to pozostawał
członkiem władz SL: 1931-1935 przewodniczącym Rady Naczelnej, 1935-1939
prezesem Naczelnego Komitetu Wykonawczego. Współpracował z emigracyjnym
ugrupowaniem antysanacyjnym Front Morges. W marcu 1939 powrócił do kraju, we
wrześniu 1939 uwięziony przez Niemców i nakłaniany do utworzenia rządu
kolaboracyjnego, odrzucił propozycję. Zwolniony z więzienia w 1941, przebywał w
areszcie domowym pod stałym nadzorem gestapo. 1945 wybrany na prezydenta
Krajowej Rady Narodowej, nie podjął obowiązków. Nie skorzystał także z
zaproszenia do wzięcia udziału w rozmowach moskiewskich w sprawie utworzenia
Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej. Od sierpnia 1945 prezes PSL.
1921-1922 ANTONI PONIKOWSKI--
Inżynier hydrotechnik, od 1916 profesor Politechniki Warszawskiej i jej rektor,
polityk, działacz społeczny. 1921-1922 premier tzw. rządu fachowców,
równocześnie minister oświaty. Jego rząd upadł wobec wotum nieufności
zgłoszonego przez Naczelnika Państwa J. Piłsudskiego.
Działacz endecji, od 1907 w Stronnictwie Narodowo-Demokratycznym, następnie w
Polskim Zjednoczeniu Narodowym. Od 1926 w Polskim Stronnictwie Chrześcijańsko-
Demokratycznym, z którego w 1935 wystąpił i założył Stronnictwo Chrześcijańsko-
Ludowe. W okresie okupacji współpracował z Delegaturą Rządu RP na Kraj.
1922 ARTUR ŚLIWIŃSKI
działacz niepodległościowy, polityk, publicysta, popularyzator historii.
Członek PPS, następnie PPS-Frakcji Rewolucyjnej. Współzałożyciel Polskiej
Organizacji Narodowej. 1917 przewodniczący Rady Stanu. 1922 powołany przez J.
Piłsudskiego na premiera rządu, sprawował urząd zaledwie dwa tygodnie wobec
niezatwierdzenia jego gabinetu przez Sejm Ustawodawczy. 1935-1938 senator. 1939
uczestnik obrony Warszawy.
1922 JULINA NOWAK
lekarz medycyny i weterynarii, mikrobioog, działacz społeczny i polityczny. Po
studiach medycznych podjął pracę dydaktyczną i naukową na Uniwersytecie
Jagiellońskim jako profesor weterynarii i bakteriologii (1915-1935), w latach
1921-1922 był rektorem. Od 1931 członek PAU.
1922-1923 WŁADYSŁAW sIKORSKI****
W maju 1918 przybył do Lwowa, gdzie zorganizował stację zborną wysyłającą
byłych legionistów i żołnierzy austriackich - Polaków do Królestwa. Od
listopada 1918 w Wojsku Polskim. Mianowany przez Radę Regencyjną szefem sztabu
w dowództwie w Galicji, uczestniczył w obronie Przemyśla przed Ukraińcami.
1919 walczył w obronie Lwowa i dowodził grupą operacyjną na froncie polsko-
ukraińskim na linii Zbrucza. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, m.in.
dowodząc 5 Armią w bitwie warszawskiej, następnie 3 Armią toczącą ciężkie walki
w rejonie Zamościa z Armią Konną S.M. Budionnego. 1921-1922 szef sztabu
generalnego. 1922-1923 premier i minister spraw wewnętrznych.
15 III 1923 rząd Sikorskiego doprowadził do uznania polskich granic wschodnich
przez Konferencję Ambasadorów. 1923-1924 generalny inspektor piechoty. 1924-
1925 minister spraw wojskowych w gabinecie S. Grabskiego. Zlecił opracowanie
pierwszych planów operacyjnych i mobilizacyjnych, rozbudowy marynarki i
lotnictwa oraz przemysłu zbrojeniowego. Walczył z J. Piłsudskim o wpływy w
wojsku. 1925 dowódca Okręgu Korpusu VI Lwów. W czasie przewrotu majowego 1926
nie zaangażował się po żadnej ze stron. 1928 odwołany ze stanowiska dowódcy
Okręgu Korpusu w związku z zatargami z J. Piłsudskim.
Do 1939 pozostał "generałem do dyspozycji" ministra wojny. Przebywał przeważnie
we Francji, gdzie odbywał intensywne studia wojskowe. Przeciwnik polityczny
obozu sanacji. 1936 wspólnie z I.J. Paderewskim i J. Hallerem doprowadził do
porozumienia polskich stronnictw centrowych (tzw. Front Morges). Inicjow

[Gość: maurycy]

1922-1923 WŁADYSŁAW SIKORSKI****
W maju 1918 przybył do Lwowa, gdzie zorganizował stację zborną wysyłającą
byłych legionistów i żołnierzy austriackich - Polaków do Królestwa. Od
listopada 1918 w Wojsku Polskim. Mianowany przez Radę Regencyjną szefem sztabu
w dowództwie w Galicji, uczestniczył w obronie Przemyśla przed Ukraińcami.
1919 walczył w obronie Lwowa i dowodził grupą operacyjną na froncie polsko-
ukraińskim na linii Zbrucza. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, m.in.
dowodząc 5 Armią w bitwie warszawskiej, następnie 3 Armią toczącą ciężkie walki
w rejonie Zamościa z Armią Konną S.M. Budionnego. 1921-1922 szef sztabu
generalnego. 1922-1923 premier i minister spraw wewnętrznych.
15 III 1923 rząd Sikorskiego doprowadził do uznania polskich granic wschodnich
przez Konferencję Ambasadorów. 1923-1924 generalny inspektor piechoty. 1924-
1925 minister spraw wojskowych w gabinecie S. Grabskiego. Zlecił opracowanie
pierwszych planów operacyjnych i mobilizacyjnych, rozbudowy marynarki i
lotnictwa oraz przemysłu zbrojeniowego. Walczył z J. Piłsudskim o wpływy w
wojsku. 1925 dowódca Okręgu Korpusu VI Lwów. W czasie przewrotu majowego 1926
nie zaangażował się po żadnej ze stron. 1928 odwołany ze stanowiska dowódcy
Okręgu Korpusu w związku z zatargami z J. Piłsudskim.
Do 1939 pozostał "generałem do dyspozycji" ministra wojny. Przebywał przeważnie
we Francji, gdzie odbywał intensywne studia wojskowe. Przeciwnik polityczny
obozu sanacji. 1936 wspólnie z I.J. Paderewskim i J. Hallerem doprowadził do
porozumienia polskich stronnictw centrowych (tzw. Front Morges). Inicjował
założenie Stronnictwa Pracy. Głównodowądzący Polskich Sił Zbrojnych i Premier
RP w Anglii.
1923 WICENTY WITOS******
1923-1925 WŁADYSŁAW GRABSKI*****
1925-1926 ALEKSANDER SKRZYŃSKI*
Polityk, dyplomata, prawnik. 1919-1922 poseł w Rumunii. 1922-1923 oraz 1924-
1926 minister spraw zagranicznych. 1925-1926 premier. Jako minister spraw
zagranicznych przyczynił się do uznania wschodnich granic Polski przez Radę
Ambasadorów (15 III 1923), dążył do unormowania stosunków z sąsiadami. Jako
premier podejmował próby stabilizacji gospodarczej państwa. 1926 wobec masowych
demonstracji i strajków podał się do dymisji i wycofał z życia politycznego.
1926 WICENTY WITOS Witos******
1926 KAZIMIERZ BARTEL--
Matematyk, polityk. Profesor geometrii wykreślnej Politechniki Lwowskiej. W
czasie I wojny światowej w wojsku austriackim.1919 uczestnik obrony Lwowa,
minister kolei żelaznych. Poseł na sejm 1922-1930 - do 1925 z ramienia
PSL “Wyzwolenie”,kiedy to opuścił szeregi stronnictwa z grupą innych posłów
przeciwnych zbyt radykalnym tezom głoszonym przez kierownictwo partii w sprawie
reformy rolnej. Stanął w sejmie na czele Klubu Pracy, który poparł przewrót
majowy 1926 J. Piłsudskiego.
1926-1930 trzykrotnie premier i w okresie pełnienia tej funkcji przez
Piłsudskiego 1926-1928 wicepremier. Przeprowadził w sejmie w VIII 1926 nowelę
konstytucyjną, znacznie powiększającą rolę prezydenta w państwie. 1930
odsunięty od władzy zrezygnował także z mandatu poselskiego i poświęcił się
pracy naukowej. 1937-1939 senator. Po IX 1939 przebywał we Lwowie, gdzie
nawiązał kontakty z radzieckimi władzami okupacyjnymi. Rozstrzelany przez
Niemców.
1926-1928 JÓZEF PIŁSUDSKI**** za uczciwość i skromność
1928-1929 KAZIMIERZ BARTEL

[Gość: maurycy]

1947-1952 LÓZEF CYRANKIEWICZ------------------------------------------------

[Gość: Maurycy]

Maurycy,
Wielka szkoda, że - choć czasami lubię długie posty - nie mam teraz czasu, by
z Tobą obszernie polemizować. Wymienię więc tylko Twoje wątpliwe tezy, które
rzuciły mi się w oczy podczas pobieżnej lektury:
- nie jest prawdą, że Sikorski podczas zamachu majowego nie opowiedział się po
żadnej ze stron; był oczywiście przeciw Piłsudskiemu. To, że nie zdołał
przesłać wojsk do pomocy legalnemu rządowi motywował: dużym oddaleniem od
Warszawy, niepokojami wśród Ukraińców i znanymi trudnościami w transportowaniu
wojsk prorządowych koleją, na której dominujące wpływy miała PPS;
- Chciałbym wiedzieć, skąd wziąłeś takie "rewelacje" o współpracy
Cyrankiewicza z gestapo; chyba jedynym ich wytłumaczeniem jest przypisywanie
wszystkiego, co najgorsze, nielubianemu przez siebie politykowi;
- Rakowski zawsze był liberałem partyjnym i nie jest prawdą, że był za
zwiększeniem represji wobec Solidarności - pomylił Ci się z Siwakiem czy
Olszowskim. A nawiasem mówiąc, znam inne wyznaczniki liberalizmu niż stosunek
do panny S - może nawet ważniejsze.

[Gość: Alcest]

Gość portalu: ALCEST napisał(a):

> Maurycy,
> Wielka szkoda, że - choć czasami lubię długie posty - nie mam teraz czasu, by
> z Tobą obszernie polemizować. Wymienię więc tylko Twoje wątpliwe tezy, które
> rzuciły mi się w oczy podczas pobieżnej lektury:
> - nie jest prawdą, że Sikorski podczas zamachu majowego nie opowiedział się po
> żadnej ze stron; był oczywiście przeciw Piłsudskiemu. To, że nie zdołał
> przesłać wojsk do pomocy legalnemu rządowi motywował: dużym oddaleniem od
> Warszawy, niepokojami wśród Ukraińców i znanymi trudnościami w transportowaniu
> wojsk prorządowych koleją, na której dominujące wpływy miała PPS;
> - Chciałbym wiedzieć, skąd wziąłeś takie "rewelacje" o współpracy
> Cyrankiewicza z gestapo; chyba jedynym ich wytłumaczeniem jest przypisywanie
> wszystkiego, co najgorsze, nielubianemu przez siebie politykowi;
> - Rakowski zawsze był liberałem partyjnym i nie jest prawdą, że był za
> zwiększeniem represji wobec Solidarności - pomylił Ci się z Siwakiem czy
> Olszowskim. A nawiasem mówiąc, znam inne wyznaczniki liberalizmu niż stosunek
> do panny S - może nawet ważniejsze.

PRZEPRASZAM - NIE WIEDZIEĆ CZEMU PODPISAŁEM SIĘ TWOIM NICKIEM (CHYBA TO OD
WYSYŁANIA TYCH WSZYSTKICH POSTÓW).

[Gość: maurycy]

Re: Sikorski

12 maja Piłsudski wraz z podporządkowanymi mu oddziałami ruszył na Warszawę -
opanowanie Dworca Wschodniego, gmachów najważniejszych ministerstw (spraw
wewnętrznych), budynków Dowództwa Okręgu Korpusu. Większość oddziałów w mieście
opowiedziała się za Marszałkiem. Prezydent Wojciechowski na moście
Poniatowskiego odbył z nimi rozmowę. Nie zapobiegło to przelewowi krwi. Walki w
stolicy trwały trzy dni (do 15 maja). Zamachowcy opanowali najważniejsze punkty
stolicy, budynki rządowe, łączność. Wojska stacjonujące na prowinci zachowywały
się dwuznacznie. We Lwowie gen. Władysław Sikorski odmówił przysłania posiłków
rządowi (co tłumaczył możliwością wybuchu zamieszek wywołanych przez
mniejszość), szef Okręgu Korpusu w Poznaniu, gen. Kazimierz Sosnkowski,
rozkazał żołnierzom wesprzeć rząd i legalne władze, sam próbował popełnić
samobójstwo. Większość dowódców okręgów pozostała wierna marszałkowi
Piłsudskiemu. Także pracownicy kolei, z inicjatywy PPS, wsparli jego akcję nie
przepuszczając posiłków wojskowych spieszących z pomocą rządowi.



Od mojego ojca, który przez krótki okres współpracował z Cyrankiewiczem w 1944
i 45 roku, oraz od dwóch oświęcimików, którzy twierdzili, że jest on
nietykalny, za donosicielstwo na WP.

Zgadzam się z tobą całkowicie, stosunek do "S" nie jest miara liberalizmu, ale
jako człowiek zachował się bardzo nie na poziomie wyzywając robotników od
warhołów.

Pozdrawiam,

Maurycy

[Gość: Alcest]

Gość portalu: maurycy napisał(a):

> Re: Sikorski
>
> 12 maja Piłsudski wraz z podporządkowanymi mu oddziałami ruszył na Warszawę -
> opanowanie Dworca Wschodniego, gmachów najważniejszych ministerstw (spraw
> wewnętrznych), budynków Dowództwa Okręgu Korpusu. Większość oddziałów w mieście
>
> opowiedziała się za Marszałkiem. Prezydent Wojciechowski na moście
> Poniatowskiego odbył z nimi rozmowę. Nie zapobiegło to przelewowi krwi. Walki w
>
> stolicy trwały trzy dni (do 15 maja). Zamachowcy opanowali najważniejsze punkty
>
> stolicy, budynki rządowe, łączność. Wojska stacjonujące na prowinci zachowywały
>
> się dwuznacznie. We Lwowie gen. Władysław Sikorski odmówił przysłania posiłków
> rządowi (co tłumaczył możliwością wybuchu zamieszek wywołanych przez
> mniejszość), szef Okręgu Korpusu w Poznaniu, gen. Kazimierz Sosnkowski,
> rozkazał żołnierzom wesprzeć rząd i legalne władze, sam próbował popełnić
> samobójstwo. Większość dowódców okręgów pozostała wierna marszałkowi
> Piłsudskiemu. Także pracownicy kolei, z inicjatywy PPS, wsparli jego akcję nie
> przepuszczając posiłków wojskowych spieszących z pomocą rządowi.
>

To się wszystko zgadza, ale nie zmienia tego co powiedziałem - Sikorski, choć
nie był entuzjastą rządu Witosa, z całą mocą opowiadał się przeciwko zamachowi
Piłsudskiego. Tak to przedstawiają wszyscy zajmujący się tym wycinkiem historii,
np. Terlecki czy Popiel. Któryś z nich nawet pisze, jak fatalnie się stało, że
nie doszło do realizacji pomysłu sprowadzenia samego Sikorskiego, żeby stanął na
czele obrony Warszawy - może wtedy wszystko potoczyłoby się inaczej...
>
> Od mojego ojca, który przez krótki okres współpracował z Cyrankiewiczem w 1944
> i 45 roku, oraz od dwóch oświęcimików, którzy twierdzili, że jest on
> nietykalny, za donosicielstwo na WP.
>

Z całym szacunkiem dla Twojego ojca; ale przydałyby się jakieś konkretne dowody
albo więcej świadków, bo tej pogłoski o Cyrankiewiczu nie słyszałem przedtem
nawet wśród najbardziej niechętnych mu kręgów. A gdyby takie słuchy chodziły, to
czy nie zostałyby wykorzystane przeciwko Józiowi w ramach walk na szczytach
władzy? Przecież to byłaby woda na młyn dla jego przeciwników.

> Zgadzam się z tobą całkowicie, stosunek do "S" nie jest miara liberalizmu, ale
> jako człowiek zachował się bardzo nie na poziomie wyzywając robotników od
> warhołów.

Rozpatrując sprawę in abstracto nie powinien; ale nie zmienia to olbrzymiej
dysproporcji wyzwisk, jaka istniała wówczas między ciężko przestraszoną partią a
obrzucającą ją obelgami Solidarnością (oddający atmosferę tamtych czasów żart
Kuronia do robotników: "Panowie, nie krzyczcie na mnie, nie jestem ministrem").
Rakowski nie miał cierpliwości, żeby to znosić; może dlatego nie powinno się go
wtedy posyłać do stoczni, ale nie sądzę, żebym ja (a może i Ty) zachował się pod
gradem obelg inaczej.

> Pozdrawiam,
>
> Maurycy

Pzdr