Pamięci prof. Tomasza Strzembosza

[yossarian18]

www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20041021&id=my12.txt

Ksiażkę dedykuję ludziom, ... których kocham

[homosovieticus]

"Książkę tę dedykuję ludziom, od których się uczyłem i których kocham, oraz
moim drogim uczniom, zwłaszcza doktorantom, którzy darzą mnie życzliwością od
lat ponad dziesięciu. Stąd też i zdjęcia z lat młodości, żeby nie myśleli, że
zawsze byłem starym nauczycielem akademickim..." - pisał żartobliwie w swych
wspomnieniach zatytułowanych "W stronę zachodzącego słońca" prof. Tomasz
Strzembosz.
W rzeczywistości było zupełnie inaczej. Profesor nigdy stary nie był. Przez
całe życie wędrował w stronę słońca wschodzącego, w stronę ludzi młodych,
których kochał i w których zawsze widział młodszych braci - tych od "Zośki"
i "Parasola".
całość:
www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20041021&id=my12.txt