Nowy Rzecznik Interesu Publicznego

[lupus.lupus]

Salus Rei Publicae suprema lex.

Proszę o tym pamiętać.

[Gość: Skurczybyk]

O Nieżeńskim wielokrotnie mogliśmy przeczytać że jest on mmmmmm.in.zajadłym
antykomunistom,chorobliwie ambitny i.tp..O nowym gazeta chyba coś wie więcej
niż on sam t. zn. że będzie apolityczny.

Tak IPN o nowym rzeczniku

[Gość: Marian]

Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej



Włodzimierz Olszewski
Urodził się w 1941 r. w Krakowie. Prawnik, sędzia i przewodniczący Wydziału II
Karnego Sądu Apelacyjnego w Krakowie. W sądownictwie od 1964 r. W latach
osiemdziesiątych przez sześć lat zajmował się adwokaturą. Członek Krajowej Rady
Sądownictwa od 1994 r., od 1998 r. jej przewodniczący.
Zgłoszony przez Krajową Radę Sądownictwa.

A może to Ci wystarczy? zupełnie "przyzwoity"

[Gość: Marian]

arch.rzeczpospolita.pl/a/rz/2000/11/20001125/200011250019.html

R.I.P.

[Gość: motherfucker]

[Gość: Marian]

W IPN trwa zakrojona na wielką skalę weryfikacja tysięcy oświadczeń
lustracyjnych osób pełniących najważniejsze stanowiska publiczne -
ustaliła "Rzeczpospolita". Archiwiści sprawdzają, czy ich nazwiska pojawiają
się w zastrzeżonym zbiorze wojskowych służb specjalnych PRL. Sprawa jest
przedmiotem poważnych kontrowersji między IPN a rzecznikiem interesu
publicznego.

Codziennie od początku czerwca pracownik Instytutu Pamięci Narodowej przywozi
do siedziby rzecznika interesu publicznego (jest swoistym prokuratorem
lustracyjnym) kolejne listy z wynikami sprawdzeń. Przez pięć tygodni archiwiści
z IPN i WSI w zastrzeżonych zbiorach wojska sprawdzili dla rzecznika Bogusława
Nizieńskiego blisko 10 tys. nazwisk. Liczba ta w ciągu najbliższych tygodni
może dobić nawet do 18 tys. Te 18 tys. to ogólna liczba oświadczeń
lustracyjnych złożonych do tej pory przez funkcjonariuszy publicznych.

Rodzi się pytanie, dlaczego dopiero w czerwcu 2004 r. ruszyła lawina sprawdzeń
w tajnych zbiorach dawnego wywiadu wojskowego. Kwestia ta jest przedmiotem
poważnej kontrowersji między rzecznikiem a IPN.

Kartoteka, czyli klucz

Bogusław Nizieński mówi, że IPN latami nie weryfikował, czy w zastrzeżonych
zbiorach wojskowych służb specjalnych PRL są materiały na temat osób, o których
sprawdzenie prosiło jego biuro.

- Do niedawna dostawałem materiały, w których nie było informacji z tego
zbioru. Instytut wspólnie z WSI dokonuje tych sprawdzeń dopiero teraz, po
głośnej sprawie płk. Tarnowskiego - mówi "Rz" Nizieński.

Leon Kieres, szef IPN, uważa tę opinię za nieprawdziwą. - Po zapytaniach
rzecznika dokonywaliśmy kwerendy we wszystkich dostępnych zbiorach, również w
tym zastrzeżonym - twierdzi.

Problem tkwi w szczegółach. Służby wojskowe uparcie utrudniały dostęp do swego
tajnego zbioru złożonego w IPN. Przez pół roku (od grudnia 2002 do czerwca 2003
r.) przedstawiciele IPN w ogóle nie mieli wglądu do zbioru, bo wojsko
kwestionowało ich uprawnienia. Dopiero od czerwca 2003 r. przy sprawdzeniach
dla rzecznika można było wykorzystać przekazaną przez WSI kartotekę, która jest
swego rodzaju kluczem do zebranych materiałów. Trzeba dodać, że dostęp do
materiałów ma upoważniony przedstawiciel IPN, lecz jedynie w obecności oficera
WSI. Jednak nawet po czerwcu 2003 r. weryfikacja oświadczeń dla rzecznika
ślimaczyła się.

- Wysłaliśmy cztery monity do gen. Marka Dukaczewskiego, by przyśpieszyć ten
proces. Chodziło również o to, by wyznaczył większą liczbę oficerów do
dokonywania sprawdzeń w zbiorze zastrzeżonym - ujawnia Leon Kieres. Niewiele to
pomogło. Przełom nastąpił dopiero wiosną tego roku, po podpisaniu porozumienia
o współpracy między IPN i WSI.

Śladem pułkownika

Czym w ogóle jest zastrzeżony zbiór? To 6 proc. wszystkich akt, które WSI
przekazały do IPN.

- Ze względu na prowadzone czynności operacyjne dostęp do tych materiałów musi
być ograniczony - mówi "Rz" gen. Marek Dukaczewski, szef WSI. W praktyce
oznacza to, że historycy i dziennikarze nie mają wglądu w znajdujące się tam
dokumenty. Instytut Pamięci Narodowej zmuszony jest odrzucać wszystkie wnioski
o udostępnienie ich w celach naukowych lub dziennikarskich, jeżeli na teczkach
widnieje napis "zbiór zastrzeżony WSI". O włączenie dokumentów do zbioru
zastrzeżonego wnioskuje minister obrony (w praktyce WSI), a zgodzić się na to
musi prezes IPN.

Dodać należy, że rzecznikowi interesu publicznego, zgodnie z prawem, powinny
być udostępnione wszystkie materiały, nawet te najtajniejsze. Dawniej powinny
były to robić służby specjalne, a dziś IPN.

Czy tak było? Są dowody, że nie. Sprawa wiceszefa ABW płk. Mieczysława
Tarnowskiego pokazała, że Bogusław Nizieński został wprowadzony w błąd przez
Wojskowe Służby Informacyjne. Oświadczenie wiceszefa ABW rzecznik sprawdzał pod
koniec lat 90. WSI (wówczas one były dysponentem materiałów dawnych służb
wojskowych) odpowiedziały mu, że nie mają żadnych dokumentów o przeszłości
pułkownika. Wiosną tego roku okazało się, że papiery wskazujące na współpracę
Tarnowskiego z kontrwywiadem jednak są. Nizieński zareagował złożeniem
zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez WSI. Kwestia ta jest
jednym z tematów śledztwa prowadzonego przez prokuraturę wojskową.

Test dla WSI

Jakie mogą być następstwa, jeśli rzecznik Nizieński otrzyma istotne, nieznane
mu dotychczas informacje z kartoteki zastrzeżonego zbioru WSI?

Jeśli dotyczyć one będą osoby, która przestała pełnić funkcję publiczną,
rzecznik może zapomnieć o sprawie (wraz z odejściem ze stanowiska przestaje się
podlegać ustawie lustracyjnej).

Nizieński ocenia, że nie będzie możliwe wznowienie zamkniętych już procesów
lustracyjnych.

Możliwe będzie za to rozpoczęcie spraw funkcjonariuszy publicznych, których
oświadczeń lustracyjnych Nizieński dotychczas nie kwestionował. Jeśli
oczywiście materiały okażą się wystarczająco mocne. Przy okazji trwająca
weryfikacja oświadczeń jest testem wiarygodności dla WSI. Testem na to, czy
służby wojskowe nie wprowadziły rzecznika w błąd tak jak w sprawie płk.
Tarnowskiego.

Oto pański następca

Sam Nizieński ma niewiele czasu na zapoznanie się z wynikami kwerendy. Za
niespełna pół roku jego kadencja dobiega końca. Kilka dni temu pierwszy prezes
Sądu Najwyższego Lech Gardocki z niespodziewanym wyprzedzeniem ogłosił, że
następcą Nizieńskiego zostanie Włodzimierz Olszewski, sędzia Sądu Apelacyjnego
w Krakowie, były szef Krajowej Rady Sądownictwa. Skąd takie wyprzedzenie?
Oficjalnie po to, żeby Olszewski mógł zamknąć swoje sprawy w krakowskim SA i
miał czas na znalezienie przyszłych zastępców.

Kadencja samego Gardockiego upływa w październiku, czyli dwa miesiące przed
końcem kadencji Nizieńskiego. Nieoficjalnie wiadomo, że prezydent Kwaśniewski
chętnie powołałby Gardockiego na kolejne sześć lat. Tyle że kandydatów
przedstawia prezydentowi Zgromadzenie Ogólne sędziów Sądu Najwyższego. A wśród
samych sędziów Gardocki może mieć jesienią poważnego kontrkandydata.
Najczęściej pada tu nazwisko Lecha Paprzyckiego, prezesa Izby Karnej Sądu
Najwyższego.

Michał Majewski

inteligentni inaczej z "Folwarku Gazety" milczą

[homosovieticus]

nie mieli jeszcze podpowiedzi jak i co pisac.
Leszek franek popli aser asman wielośc, w jednym.

Ciekawe toto n/t

[the-end]

[Gość: l]

Poprzednik wysoko ustawił poprzeczkę. Powodzenia!

[imagistyk]

Towarzyszu generale ! Sędzia Nizieński melduje wykonanie rozkazu ! Solidaruchy wzięli się wreszcie za łby ! Udowodniłem,że Solidarność to była nasza agentura i nikt tam już nikomu nie wierzy!

[Gość: elle]

faktycznie, oni tak! Bo leszek z kwachem, ten rudy jak mu tam było, psychiatra
były minister, jakieś owoce leśne czarne czy czerwone, to wszystko solidaruchy
są! A poza tym łby u nich, że hej! Łódzkie.

[imagistyk]

Kochana elle ! Siłą rzeczy w latach 80-ych główne zainteresowanie SB skupiało się na opozycji antykomunistycznej.Naprawdę(w odróżnieniu od Ciebie) nie potrafię wyobrazić sobie Kwacha,Millera,Oleksego czy kogokolwiek z ich kręgu podsłuchujących opozycjonistów.Od tego byli agenci w Kościele i wśród opozycjonistów.A sędzia Nizieński razem z W|W bronił socjalistycznej praworządności.