Kaczyński pod sąd

[gargamel.z.rm]

Prawy i Sprawiedliwy Jarosław Kaczyński (to ten z bliźniaków, który wybrał
dla siebie fotel przyszłego premiera), gdy jeszcze sprawował u Lecha Wałęsy
funkcję szefa Kancelarii Prezydenta wymusił (w 1991 r.) na urzędniku
państwowym Stanisławie G. popełnienie przestępstwa - czytamy w akcie
oskarżenia z 27 listopada 1992 r. (sygn. V Ds. 258/92).Chodziło o wywarcie
tak silnej presji na kierownika Oddziału Organizacyjnego Urzędu Rejonowego w
Warszawie, że ten poświadczył nieprawdy przy podejmowaniu decyzji w sprawie
przejęcia przez Fundację Prasową Solidarności (kontrolowaną przez
Kaczyńskich i arcybiskupa Tadeusza Gocłowskiego) budynku przy al.
Jerozolimskich 125/127 (por. "O dwóch takich..." - "FiM" nr 18/2005).
Człowiek na szczęście nie poszedł siedzieć (tzw. znikoma szkodliwość
społeczna), gdyż Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy - wyrokiem z 26 stycznia
1995 r. (sygn. VI K 1128/92) - okazał zrozumienie i uznał, że na urzędnika
wywierano tak ogromny nacisk, że nie miał wyjścia - musiał zrobić to, co
zrobił:"Sprawy nie można zdaniem Sądu rozpatrywać w oderwaniu od
towarzyszących jej okoliczności w postaci zainteresowania osób piastujących
wysokie stanowiska państwowe (...) mające wywrzeć odpowiednie wrażenie na
oskarżonym, iż wobec osobistego zaangażowania w sprawę Ministra należy
wszystko odpowiednio przyspieszyć" - czytamy w uzasadnieniu wyroku.

www.raportnowaka.pl/news.php?typ=news&id=77

tresc zawiadomienia wyslanego do prokuratora

[gargamel.z.rm]

Zbigniew NOWAK
Poseł na Sejm RP
Ul 1 Maja 15
28-400 Pińczów

Warszawa, dnia 2005-06-15
Minister Sprawiedliwości
Prokurator Generalny
Warszawa
Dotyczy: Zawiadomienie po popełnieniu przestępstwa oraz wniosek w trybie art.
44 konstytucji RP (brak przedawnienia)
Szanowny Panie Prokuratorze!
W załączeniu przesyłam panu kopie aktu oskarżenia skierowanego przeciwko
Stanisławowi Jackowi Guertlerowi oraz Jerzemu Lorenzowi, podejrzanych w sprawie
V DS. 258/92 o czy z art. 266 dkk.W/w osoby nie popełniły przestępstwa,
bowiem postępowanie karne zostało wobec nich umorzone z powodu znikomej
szkodliwości społecznej. Sąd uznał jednak, że sprawcy dopuścili się czynu
zabronionego. Abstrahując od uzasadnienia sądów pierwszej i drugiej instancji,
uznać należy,że zarzucany czyn wiązał się jednak ze znaczna szkodliwości
aspołeczną, spowodował bowiem sytuacje, w której dzierżawca w krótkim czasie,
korzystając z umowy dzierżawy, zawartej w ramach czynu zabronionego, oraz
ustawy o gospodarce nieruchomościami, mógł przejąć w trybie bezprzetargowym
oraz nieodpłatnie, dzierżawiony kompleks budynków.Tym samym można założyć, że
tak zawarta umowa pozbawiła Skarb Państwa wpływów z tytułu zbycia naniesień
oraz prawa wieczystego użytkowania na warunkach uczciwej konkurencji.W
aałączeniu przedkładam, dokument z którego wynika rynkowa wartość przejętych w
sposób nieodpłatny budynków. Dokumentem tym jest polisa ubezpieczeniowa zawarta
na kwotę 21.971 mln zł. Kwota ta dotyczy jedynie naniesienia a nie wartości
wieczystego użytkowania. O wartości gruntu może świadczyć cena, jaka
firma "REFORM Campany" sp. z o.o. nabyła od pierwotnych nabywców działkę 28/2
KW 20101.Nadto podnoszę, że wobec nieruchomości zbytej na rzecz Fundacji
Prasowej Solidarności, na mocy decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju
Wsi z dnia 30-10-2003 roku, znak ORZ.5.3/813- R-395, istnieje zasadne
roszczenie reprywatyzacyjne, urząd ten bowiem stwierdził z części nieważność
decyzji PRN z 1962 roku oraz wydanie tej decyzji z naruszeniem prawa. W związku
z powyższym Skarb Państwa będzie nieuchronnie zobowiązany do zapłaty
roszczenia odszkodowawczego. Podstawą do jego wypłaty będzie zapewne
naruszenie prawa zarówno w roku 1991 jaki i przy zbywaniu na zasadzone
pierwokupu tej nieruchomości w roku 1994, co też wg mnie odbyło się w drodze
przestępstwa ciągłego.Ponieważ z uzasadnienia do wyroku, do wniesionej
następnie przez prokuratora rewizji, jak również z decyzji Sądu Okręgowego,
który badał wydany przez sąd pierwszej instancji wyrok, wynika, że oskarżeni
Guertel oraz Lorenz działali w sposób przestępnych tylko dlatego, ponieważ
wpływ na ich decyzje wywarli wice -wojewoda Warszawy, oraz panowie Jarosław
Kaczynski oraz inne osoby w Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy.W związku z
tym, iż czyn przekraczania uprawnień przez Jarosława Kaczyńskiego, sekretarza
stanu oraz pozostałych funkcjonariuszy publicznych w ramach toczącego śledztwa
a następnie przewodu sądowego był organom ścigania znany, koniecznym było
wszczęcie śledztwa o przekroczenie uprawnień oraz podżegania do
poświadczenia nieprawdy przez funkcjonariuszy Kancelarii Prezydenta RP.
Popełnionych przez w/w funkcjonariuszy publicznych nigdy nie ścigano, zapewne z
przyczyn politycznych. Za takim domniemaniem przemawiają uzasadnienia do
wydanych wyroków. Jeżeli zatem organom ścigania było wiadomo, ze oskarżeni byli
podżegani do przestępczego działania, a nie spowodowali wszczęcia postępowania
karnego, zastosowanie ma art. 44 konstytucji RP W załączeniu przekazuje
opinia Uniwersytetu Jagiellońskiego, z której wynika, że czyn popełniony perze
Jarosława Kaczyńskiego nie uległ przedawnieniu.
Prawo konstytucyjne
Opieszałość organów ścigania wobec funkcjonariuszy publicznych
Bez łatwego przedawnienia
W niektórych przypadkach mimo opieszałości organów ścigania wobec
funkcjonariuszy publicznych karalność przestępstwa ustanie później, niż
wynikałoby to z kodeksu karnego.Ostatnio prasa wielokrotnie informowała o
dziwnej opieszałości organów ścigania wobec niektórych osób pełniących funkcje
publiczne. Warto w związku z tym przypomnieć brzmienie art. 44
konstytucji: „Bieg przedawnienia w stosunku do przestępstw, nie ściganych z
przyczyn politycznych, popełnionych przez funkcjonariuszy publicznych lub na
ich zlecenie ulega zawieszeniu do czasu ustania tych przyczyn”. Cytowany
przepis ma zastosowanie w odniesieniu do przypadków zaniechania ścigania, które
miały miejsce po wejściu w życie konstytucji. Dotyczy to również sytuacji, gdy
samo przestępstwo zostało popełnione przed wejściem w życie obowiązującej
ustawy zasadniczej z 1997r. W świetle art. 8 ust. 2 konstytucji art. 44 jest
stosowany bezpośrednio, nie jest zatem potrzebne powtórzenie treści tego
przepisu w ustawie zwykłej. Ustawa zwykła nie może ponadto zwierać regulacji,
które w jakikolwiek sposób zmieniałyby lub osłabiały znaczenie powołanego
artykułu konstytucji.Należy dalej wyjaśnić, że art. 44 musi być wykładany
zgodnie z obowiązującymi w Polsce zasadami wykładni konstytucji. Interpretator
musi brać pod uwagę ustalone znaczenie danego terminu przyjęte w doktrynie
prawa konstytucyjnego zastane w chwili wejścia w życie konstytucji poprzez
ustawy. Przez przestępstwa „nie ścigane” należy rozumieć przestępstwa, które
nie były faktycznie ścigane poprzez podjęcie skutecznych działań zmierzających
do wykrycia i ukarania sprawców. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy organy
ścigania nie podjęły żadnych działań, jak i sytuacji, gdy organy ścigania
wszczęły formalnie postępowanie, ale celowo nie podejmowały przez pewien czas
innych działań lub tylko pozorowały ściganie, podejmując działania, które nie
miały na celu doprowadzenia do ukarania rzeczywistych sprawców. Przesłanką
stosowania art. 44 jest zaistnienie przyczyn natury politycznej. Należy
podkreślić że zawieszenie biegu przedawnienia ma miejsce wyłącznie w okresie
trwania tych przyczyn.W wielu przypadkach udowodnienie, że właściwe organy
państwowe jedynie pozorowały ściganie, kierując się przy tym motywami
politycznymi, może być bardzo trudne lub wręcz niewykonalne. Stosowanie
analizowanego przepisu wymaga w każdym razie starannego zbadania okoliczności
konkretnej sprawy i wykazania, że rzeczywiście miały miejsce przesłanki, o
których mowa w art. 44. Zawieszenie biegu przedawnienia dotyczy wyłącznie
przestępstw popełnionych przez funkcjonariuszy publicznych lub na ich zlecenie.
Istotne jest to, czy dana osoba była funkcjonariuszem publicznym w
chwili popełnienia przestępstwa. Warto przypomnieć, że funkcjonariuszem takim
jest m. in. osoba będąca pracownikiem organu państwowego, chyba że pełni
wyłącznie czynności usługowe. Jak się wydaje, w art. 44 konstytucji chodzi o
czyny pozostające w związku z pełnieniem obowiązków służbowych przez
funkcjonariuszy publicznych, jakkolwiek nie zostało to powiedziane
jednoznacznie.Nie ulega wątpliwości, że wielu opisywanych w prasie przypadków
opieszałości organów wymiaru sprawiedliwości art. 44 konstytucji nie dotyczy.
Nie jest jednak prawdą, że we wszystkich przypadkach takiej opieszałości
karalność przestępstwa nie może ustać później, niż wynikałoby to z przepisów
kodeksu karnego.
Krzysztof Wojtyczek
Doktor nauk prawnych,
adiunkt w Katedrze Prawa Konstytucyjnego
Uniwersytetu Jagiellońskiego



Jednocześnie wnoszę o wszczęcie postępowania karnego sprawdzającego, celem
którego będzie ustalenie dlaczego obecny prezydent Warszawy- Lech Kaczynski,
nie dokonuje zwrotu nieruchomości przy ul. Srebrnej 16 oraz Alejach
Jerozolimskich 125.


O sposobie zakończenia postępowania proszę poinformować mnie w trybie art. 305
kk

Zbigniew NOWAK