Światem zaczęła rzadzić Jesień.

[obrobka_skrawaniem]

www.bcdgolf.com/shop/skin1/images/large/autumn.jpg

Zbrodnia to doskonała

[nenufaria]

Zbrodnia to doskonała
królowa śniegu jej dokonała
lodomiecz w serce jesieni wbiła
śniegiem jej barwy zatopiła
załamała ciepło słonecznych promieni
zostawiła chłód i ciemność w naszej sieni.
Lecz my kroczący ścieżkami Darwina
wiemy jak korzystać z ognia i wina
wiemy jak odpędzać chandry i mary
smutek zamieniać w marzenia i czary.
Wiec uczcijmy kielichami regentkę nową
i jej krótkie życie szampańską głową.
N.
;)

[krykucha]

Jesienną nocą

O, przyjdź ty do mnie - bom dziwnie samotna.
Noc się nade mną rozełkaia słotna,
I dziwnie jestem w tej nocy samotna.,.

Strugami deszczu mży mgielna szaruga.
Noc pełna cieni, wystygła i długa,

Przedzgonnych psalmów snując hymn pokutny,
Łka w strunach deszczu w rytm niezmiernie smutny,
W mgłach odrętwiałych łka swój hymn pokutny.

I jak wid śmierci leci mi nad głową
Ta noc rozgrana ulewą deszczową...

Więc przyjdź ty do mnie - przyjdź w te ciszę mroczną,
A oczy moje przy tobie odpoczną,
Oczy zasnute mgieł oponą mroczną.

I wzlecę w jasne oczu twoich głębie
Jako za światem tęskniące gołębie.

I spiję niebu z gwiazd złotymi ćwieki!...
I przymknę pijane rozkoszą powieki,
. . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Wypiwszy niebo z gwiazd złotymi ćwieki!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Kazimiera Zawistowska

[rodzynka.sardynka]

Czytałaś może Szczepkowską w sobotnich Obcasach?
Obserwowałaś może kiedyś podobną scenę?

„Na balkonie siadł ptak (...) myśli, jak spróbować przenieść w ustronne miejsce
tzw. mopa, (...) inaczej mówiąc gniazdo w formie półgotowej do podmontowania.
Największym problemem w transporcie mopa jest kij, na którym go zamocowano.
Ptak nieśmiało skubie wymarzone frędzle, potem skacze na balkon i przygląda się
czerwonej tyczce.(...) Skacze na balustradzie, przymierza się, skubie,
popatruje na kij; mierzy siły, waży szanse, myśli. (...) odleciał.”
Felieton kończy się jak ptak wraca sprowadzając posiłki.

Krykucha do Rodzynki.Sardynki

[krykucha]

Zawsze raniutko budzi mnie pies - chce aby go wypuścić do ogrodu -
a dzisiaj obudziły mnie ptaki. Siedziały na zasypanym śniegiem tarasie
i taki szum robiły, takie były głośne i niespokojne jak gdyby zdziwione,
że świat jest biały a one jeszcze nie dostały jedzenia. Kawki, gawrony, sroki,
wrony i synogarlica samotnica, chyba wdowa. Wróble, które rozmnożyły się tego
lata, czekały na swoją kolejkę grzecznie. I w ciągu godziny ten śnieżny i ptasi
świat zniknął gdy zaczął padać deszcz. I znowu zrobiło się szaro i nijako.
Taka bura jesień.

Rodzi się ptak

Gasną ogniska nad rzekami,
samotny ziemniak śpi w popiele,
idą przymrozki ścierniskami,
Jaś Kasię spotkał po kościele.
Zasypia ryba, zasnął rak,
rodzi się ptak, rodzi się ptak, rodzi się ptak.
Serce dudni: bum, bum,
oczy patrzą: szum, szum,
śpi już ryba, zasnął rak,
rodzi się ptak, rodzi się ptak, rodzi się ptak.
Serce, oczy,
serce, oczy,
serce, oczy,
serce oczy,
rodzi się ptak, rodzi się ptak.

Idą mężczyźni z kobietami,
po wielkich placach, pustych plażach,
stają przy budkach z gazetami,
co drugi tytuł ich przeraża.
Czy będzie wojna? Nie czy tak?
Rodzi się ptak, rodzi się ptak, rodzi się ptak.
Serce dudni: bum, bum,
oczy patrzą: szum, szum,
śpi już ryba, zasnął rak,
rodzi się ptak, rodzi się ptak, rodzi się ptak.
Serce, oczy,
serce, oczy,
serce, oczy,
serce oczy,
rodzi się ptak, rodzi się ptak.

Agnieszka Osiecka

Torpedzie

[rodzynka.sardynka]

Masz już własnych baciarów doma
a sam ciągle baciarujesz.
To mi się podoba !

Dla Palnicka

[obrobka_skrawaniem]

01.01.2006 palnick napisał:

"Zimno mi, po prostu zimno mi"

Specjalnie dla Ciebie do łóżeczka:

www.sexytrgovina.com/product_info.php?cPath=33&products_id=217&osCsid=5b61fb618d73019445d212d05d0905bd

[palnick]

To Ty takie strony odwiedzasz ?! :-)))

[obrobka_skrawaniem]

palnick napisał:
> To Ty takie strony odwiedzasz ?! :-)))

Ojej, zaraz odwiedzasz. Tylko raz i z zamkniętymi oczami.
No i specjalnie dla Ciebie.

[palnick]

obrobka_skrawaniem napisała:

> palnick napisał:
> > To Ty takie strony odwiedzasz ?! :-)))
>
> Ojej, zaraz odwiedzasz. Tylko raz i z zamkniętymi oczami.
> No i specjalnie dla Ciebie.

Aaaa, to w porządku :-)

[obrobka_skrawaniem]

Alfred Sisley - jako melancholik lubił malować pejzaże jesienne
www.canvaz.com/view_larger_sisley.php?y=012
www.canvaz.com/view_larger_sisley.php?y=030
www.ibiblio.org/wm/paint/auth/sisley/bougival.jpg
Claude Monet
www.ibiblio.org/wm/paint/auth/monet/poplars-epte/monet.poplars-epte.jpg

Impresjonizm - cd

[obrobka_skrawaniem]

W poprzednim poście była jesień w malarstwie impresjonistycznym,
dziś uzupełnienie:

Claude Monet: Autumn Effect at Argenteuil
www.ruthoron.net/monet-oron.JPG

Jesienią

[obrobka_skrawaniem]

w oknie chmur plamy deszczowa sieć
ogród to rdzawość czerwień i śniedź
w kroplach co ciężkie na brzoskwiń listkach
niebo kuliste błyska i pryska

słucham szelestów jesienny gość
mało wód szmeru szumu nie dość
czujnie czatuję rankiem przy oknie
gdy kwiat opada w kałużę ogniem

może usłyszę któregoś dnia
nutę człowieczą z samego dna
nutę co dzwoni mocno i ostro
a niebo całe dźwiga jak sosrąb


Józef Czechowicz

Jesienny dzień

[palnick]

Co dzień kłopoty jakieś mam.
Pogoda figle płata nam:
Od rana pada deszcz,
Jesienny pada deszcz.
Cóż robić w taki chmurny dzień?

Do kumpla... Nie, nie pójdę dziś.
Dzwoniłem - nie odbierał nikt.
W kawiarniach pewnie tłok,
Do kina nie ma co,
W teatrze dziś nie grają nic.

Czy dzisiaj ktoś się nudzi tak jak ja?
Co robić, gdy rozrywki brak?

Nie mogąc już wymyśleć nic,
Usiadłem, by napisać list.
I wtedy przyszłaś Ty,
Bilety wręczasz mi -
Namówić dałem się na film.

Czy dzisiaj ktoś się nudzi tak jak ja?
Co robić, gdy rozrywki brak?

Nie mogąc już wymyśleć nic,
Usiadłem, by napisać list.
I wtedy przyszłaś Ty,
Bilety wręczasz mi -
Namówić dałem się na film.


Muzyka i słowa: S. Krajewski

Niestety

[rodzynka.sardynka]

..." w małym kinie,
nikt już dzisiaj nie gra
na pianinie,
nie ma już seansów
w małym kinie"...

[krykucha]

Pierzcha lotnych obłoków gromada niesforna

Pierzcha lotnych obłoków gromada niesforna.
O najsmutniejsza gwiazdo, o gwiazdo wieczorna!
Osrebrzyłaś promieniem równinę jesienną
I czarnych skał wierzchołki, i zatokę senną.
Lubię z wyżyn niebieskich twoje światło nikłe,
Co zbudziło me dumy od dawna zamilkłe.
Pomnę, kiedyś planeto znajoma, wschodziłas
Nad krajem, gdzie zalega cisza sercu miła,
Gdzie wystrzeliły smukłe topole w dolinach,
Gdzie cyprys ciemny drzemie i mirt się przegina,
I słodko szumią fali południowej piany.
Tam ja niekiedy w górach, sercem zadumany,
Ponad morzem leniwe wlokłem rozmarzenie,
Kiedy na strzechy nocne opadały cienie
I dziewczę wśród rówieśnic we mgle cię szukało,
i swoim cię imieniem głośno nazywało.

Aleksandr Siergiejewicz Puszkin

Jesienna zaduma

[palnick]

Nic nie mam
Zdmuchnęła mnie ta jesień całkiem
Nawet nie wiem
Jak tam sprawy za lasem
Rano wstaję, poemat chwalę
Biorę się za słowo jak za chleb
Rzeczywiście tak jak księżyc
Ludzie znają mnie tylko z jednej
Jesiennej strony
Nic nie mam
Tylko z daszkiem nieba zamyślony kaszkiet
Nie zważam
Na mody byle jakie
Piszę wyłącznie, piszę wyłącznie
Uczuć starym drapakiem
Rzeczywiście tak jak księżyc
Ludzie znają mnie tylko z jednej
Jesiennej strony


J. Harasymowicz

[maciejbialek1]

polecam nowy blog - tworzymy wizje Polski 2.0 - polishpresident.eu

Chyba zaczął rządzić Jesień.

[wujcio44]

Przecież ten podsekretarz Jesień jest facetem.

Barwy jesieni

[palnick]

Jesienne chmury znów pędzi wiatr
W dalekie strony, w daleki Świat.
Zielone drzewa, które chroniły nas,
W żółte kolory zamienił czas.

Dalekie ścieżki, po których ja
Błądziłem kiedyś w pogoni dnia
I kwiaty, które witały nas,
W żółte kolory zamienił czas.

Szeroką plażę i morza brzeg
Zakryje wkrótce głęboki śnieg.
Dziś tylko liście zdobią pusty las,
Na żółto drzewa maluje czas.



S. Krajewski

[obrobka_skrawaniem]

Słowa: M. Gaszyński

było 02.11., ale ładne, więc może być jeszcze raz.

[krykucha]

Katarynka IV

Pomiędzy dwiema topolami
niebo jest coraz bledsze.
I biegnie jesień nad polami,
i wszystkie barwy zetrze.
Zaorana ziemia. Kracze wrona.
Czy z dawnych lat pamiętasz,
jak skrzypi furtka otworzona
na zapuszczony cmentarz?

Pawł Hertz

Oda do Wiatru Zachodniego

[palnick]

I
Dziki Wietrze Zachodni, oddechu Jesieni,
Twą niewidzialną mocą martwa drzew korona
Rozbiega się jak duchy albo potępieni,

Ćma żółta, czarna, blada i wściekle czerwona,
Dotknięte epidemią niezliczone mrowie:
Niczym pasterz zaganiasz skrzydlate nasiona

Do zimowego łoża – to ziemi grobowiec
Trzyma je wszystkie w ciszy i chłodzie, jak zwłoki,
Aż kiedyś twej wiosennej, modrej siostry powiew

Obudzi śpiącej gleby życiodajne soki
(Prowadząc wdzięczne ptaki na podniebny taniec)
I wypełni barwami wzgórz szczyty i stoki:

Dziki duchu, co wszędzie dotrzeć jesteś w stanie,
Który niszczysz i chronisz, usłysz me wołanie!

II
Ty, w którego strumieniu, wśród zgiełku bałwanów,
Błąkają się samotne, rozrzucone chmury
Jak liście z drzewa Nieba albo Oceanu,

Deszczu i błyskawicy anioły: u góry
Rozpięte na niebieskim grzebieniu twej fali,
Jak rozpuszczone włosy lasu dzikiej córy,

Menady, z horyzontu niewyraźnej dali
Po wysokość zenitu, rychłej zwiastowanie
Burzy. Ty, który świece pogrzebowe palisz

Rokowi, co umiera – jego zaś się stanie
Ostatnia noc sklepieniem sepulkralnej niszy.
Co stworzy to sklepienie? Twoich starczy za nie

Oparów moc, ich ciężkiej atmosferę ciszy
Rozsadzą grad i ogień, i deszcz czarny: słyszysz?!

III
Ty, który przebudziłeś z letniego omdlenia
Sine Morze Śródziemne, co legło w tym kraju
Uśpione niejednego szmerem wód strumienia

Przy wulkanicznej wyspie nieopodal Bajów,
I zobaczyłeś we śnie pałace i mury
Drżące w zwierciadle fali żywszego rodzaju,

Które, niczym atłasy, mchów zdobią lazury
I kwiaty takie słodkie, że bezsilnie mdleją
Chcąc je przedstawić zmysły! O, ty wietrze, który

Sprawiasz, że Atlantyku płaskie wody zieją
Przepaścią, a poniżej w morskim kwieciu chowa
Się muł i suchych liści porastają knieją

Głębiny, którym głos twój melodia nie nowa,
I które drżą przed tobą: usłysz moje słowa!

IV
Gdybym był martwym liściem, który mógłbyś unieść;
Gdybym był chmurą i mógł z tobą iść w zawody;
Falą, której odbierasz dech, a która sunie

Dzięki twej sile, chociaż nie ma tej swobody,
Co ty, nieokiełznany! I nawet pędrakiem
Gdybym mógł być, jak kiedyś, choć wciąż jestem młody,

I mógł z tobą przemierzać twe niebieskie szlaki,
Jak kiedy prześcignięcie burzy, gdy nadchodzi,
Zdawało się możliwe, nigdy pomysł taki

W moich chorych marzeniach by się nie narodził.
O, unieś mnie jak falę, jak liść albo chmurę!
Padam na ciernie życia! Krwawię! Ciężar godzin

Przygniótł do ziemi kogoś, kto twą ma naturę:
Jest dziki, szybki, oczy dumnie wznosi w górę.

V
Uczyń mnie swoją lirą, choć masz już gałęzie:
Czyż nie mogą me liście opaść, jak te w lesie?
Grzmienie twoich harmonii z obu wydobędzie

Głęboki ton jesienny, niech się wszędzie niesie,
Słodki, choć smutny. Bądźże, niespokojny duchu,
Moim duchem! Mną bądźże, porywczy bezkresie!

Me martwe myśli ponad świata zawieruchą
Unieś, noszenie liści przecież cię nie trudzi,
I czarem tej poezji, miłej, wierzę, uchu,

Rozrzuć po świecie moje słowa pośród ludzi
Jak z niewygaszonego pieca iskry chyże!
Przez me usta bądź ziemi, którą trzeba zbudzić,

Trąbą proroctwa, Wietrze! Zima coraz bliżej,
Dalekoż za nią Wiosna, gdy się owce strzyże?


Percy Bysshe Schelley
przełożył Maciej Froński

Spowiedź

[krykucha]

Jesień spowiada się do ula
Co pusty stoi na brzegu pasieki
Tak trudno jej sobie coś przypomnieć
Bo jakież jesień może mieć grzechy

Adam Ziemianin

[rodzynka.sardynka]

Biegnę, przewracając się,
by grzechy wyliczyć.

Chlapa i deszcz,
wszystko naniesione na dywan
przez psa jednego i drugiego,
wiesz!
Wynoszenie psa na rękach nocą
w listopadzie,
cieniem na radości z posiadania psa
się kładzie.
I ten piesek dożywający dni swoich.
Nie ma słonka ni trawki,
ni podwórkowych w listopadzie przyjemności swoich.
A gdy przyjdzie czas i mnie opuści,
to pochować ją w błotnistej ziemi ?
W nieogrzewanej słoneczkiem czarnej czeluści ?
Fiołek tam nie zakwitnie.
Motylek nie przyfrunie.
Ptaszek nie zaćwierka.
Nie przyjdzie w długie odwiedziny sarenka.

Najcięższy na sumieniu grzech ma listopad.
Odbiera mi istotę, którą kocham.

[rodzynka.sardynka]

Niech mi nikt nie zarzuca grafomańskiego bzika,
bo to prawie żywcem przepisane z tekstu Kazika.

Listopad – jak trudno rano wstać
Listopad – cały dzień mogłabym spać
„ Czy wiesz, jak nieprzyjemnie jest po ciemku musieć wstać? ”
Listopad – Barbórka tuż. tuż
I to jest początek już
korowodu świąt
A kysz, a kysz
„ Co z Bogiem może mieć wspólnego,
że ludzie źrą jak świnie ?
To szybko minie ...”

[rodzynka.sardynka]

Czy ze mną jest nie tak coś,
czy obiektywnie – zasłużył sobie ten każdy ktoś ?
Szara lista jest jak listopad długa
a na zielono mam tyle,
ile
tej chwili szczęścia, co już uciekła,
bo była, jak sukienka, z której wyrosłam,
zbyt krótka.

[krykucha]

Smutno się rozstawać z najlepszym przyjacielem. A jesień jeszcze ten smutek
pogłębia. Wiem coś o tym. Ostatnio pochowałam swojego pieska w grudniu.



Ballada o listopadzie

Listopad to niekochana kobieta
Co narzeka narzeka narzeka
Rozpuściła włosy przed lustrem
I na nic już nie czeka

Przeczytała wszystkie listy z drzewa
W żadnym nie znalazła nic dla siebie
Rozrzucone leżą u jej stóp
Wiatr roznosi je po ziemi i po niebie

Popatrzyła w gwiazdy a tam smutki
Już na resztę życia jej pisane
Więc zaniosła się wariackim śmiechem
Żeby nikt nie wiedział co jest grane

Stare Dobre Małżeństwo

Koncert jesienny na dwa świerszcze

[palnick]

Za naszym oknem pada deszcz
Na piecu skrzypce stroi świerszcz
Dziewczyny płaczą, bo skończyło się już lato
I tylko słychać gdzieś

Koncert jesienny na dwa świerszcze i wiatr w kominie
W ogrodzie zasnął pod gruszą chochoł
I śni o pięknej dziewczynie
A Strach na wróble przydrożne wierzby liczy
Tańcząc na miedzy w objęciach polnej myszy

Koncert koncert koncert jesienny na dwa świerszcze i wiatr w kominie
Koncert, co z babim latem odpłynie

Pnie drzew pokryły się dawno mchem
Wiatr rozwiał jeszcze jeden dzień
A na ścierniskach pozapalały się ogniska
W oddali snuje się
Koncert jesienny na dwa świerszcze i wiatr w kominie
W ogrodzie zasnął pod gruszą chochoł
I śni o pięknej dziewczynie
A Strach na wróble przydrożne wierzby liczy
Tańcząc na miedzy w opięciach polnej myszy

Koncert, koncert, koncert jesienny na dwa świerszcze i wiatr w kominie
Koncert, co z babim latem odpłynie

Wywietrzał dawno zapach żniw
Szczelnie zamknięto wszystkie drzwi
Ludzie czekają może już jutro będzie biało
Pod piecem cicho brzmi
Koncert jesienny na dwa świerszcze i wiatr w kominie
Uciekł na drogę pokochał wierzbę i nagle gdzieś się rozpłynął
A strach na wróble leży samotny w polu
Mysz go rzuciła uciekła do stodoły
Koncert, koncert, koncert jesienny na dwa świerszcze i wiatr w kominie
Dziś ze świerszczami zasnął już na zimę


Magda Umer

Jesienny step

[obrobka_skrawaniem]

Konie pędzą po stepie
Jak biel po zieleni
Krew w nich chluszcze
Jak fala rozwarta nad skałą
Może chce wessać w siebie
Twardą ziemię całą
A koń szlaki stepowe
Wśród wczesnej jesieni

Jeszcze leci przez niebo
Dniem ciągniona chmura
Ptaków zwarty bumerang
W ciepłe kraje wraca
I wiatr, który wciąż skrzydła
Tych ptaków obraca
Zagrzebuje się w drzewach

A trawa ponura
Robi się na jesieni
Stepowej, niezżęta
Niepotrzebna nikomu
I nikt nie pamięta
Kto jej źdźbła ruchome
Przedeptał w pośpiechu

Może jeszcze powróci
Lub w dal odpłynie
Jak ta woda co skręci
Koła w białym młynie
I odejdzie w życia
Zanurzyć się grzechu

sł. R. Gorzelski
muz. W. Korcz, wyk. Michał Bajor

Tabun we mgle

[obrobka_skrawaniem]

Obłoki, obłoki, obłoki
Horyzont wysoki, wysoki
Dal się w dali oddala i tonie
Słychać tętent
Słychać tętent
Konie, konie, konie, konie
Konie żywe wiatrogrzywe
Trawy płowe tratujące
Konie, konie, konie, konie
Pod rozpaczy martwym słońcem
Tabun we mgle kurzawy płonie
Konie z pyłu, wiatru, tęczy
Konie, konie, konie, konie
Ziemia wzdycha, ziemia jęczy

Życie powróciło do niej
Kopytami obudzone
Konie, konie, konie, konie
Żywe i nieposkromione

Obłoki, obłoki, obłoki
Horyzont wysoki, wysoki
Dal się w dali oddala i tonie
Słychać tętent
Słychać tętent
Konie, konie, konie, konie

W oczach pusto, pulsują mi skronie
Wyczekuję swojej kolei
Tylko te konie, konie, konie
Galopują w stronę nadziei


sł. Jonasz Kofta,
(muz. Włodzimierz Korcz, wyk. Michał Bajor)

No to konie

[rodzynka.sardynka]

Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma,
bo czy warto po świecie sie tłuc,
pełna miska i radio i Poemat,
zamiast płaczu co zrywał się z płuc.

Dawne życie poszło w dal,
dziś na zimę ciepły szal,
tylko koni, tylko koni,
tylko koni, tylko konci żal...

Dawne życie poszło w dal,
dziś pierogi, dzisiaj bal,
tylko koni, tylko koni,
tylko koni, tylko koni żal...

Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma
i do szczęścia niewiele nam brak,
pojaśniało to życie jak scena,
tylko w butach przechadza sie ptak.

[obrobka_skrawaniem]

Józef Chełmiński: Szkic koni do obrazu Napad wilków
www.pinakoteka.zascianek.pl/Chelmonski/Images/Szkic_koni.jpg

początek kolekcji

[rodzynka.sardynka]

webart.omikron.com.pl/PAINT/AUTHORS/PODK_WL/PodkWl5.jpg

Konie, konie, konie - Franz Marc

[obrobka_skrawaniem]

Dzięki Rodzynko, też bardzo lubię "Szał uniesień" Podkowińskiego.

Do kolekcji: Franz Marc

www.epic.org/epic/staff/rotenberg/marc.jpeg
www.hno.harvard.edu/gazette/2000/09.21/photos/Red_Horses_color-400.jpg
www.1artclub.com/uploads/09-0076.jpg
www.repro-tableaux.com/kunst/franz_marc_727/horses_xkh141490_hi.jpg
www.exittoart.nl/framesetmain.htm?http://www.exittoart.nl/gallery1.htm?
www.exittoart.nl/marc/marc06.htm
www.mystudios.com/art/modern/marc/marc-horse-dreaming.html
artfiles.art.com/images/-/Franz-Marc/Blue-Horse-I-Print-C11707187.jpeg
www.penwith.co.uk/artofeurope/marc.htm
www.darkhorseranch.com/images/little_blue_horse.jpg
www.runningwindart.com/images/db2.jpg
www.artxchange.com/?el_name=artwork&work_id=kaloidis024
www.repro-tableaux.com/a/franz-marc/elephant-cheval-bovin-lhi.html
www.oilpaintingsgallery.com/gallery/oil-painting/item-AB-0168-KA--Marc__Franz__Germany__1880_to_1916-Abstract-Red_and_Blue.asp
www.oilpaintingsgallery.com/gallery/oil-painting/item-AB-0167-KA--Marc__Franz__Germany__1880_to_1916-Abstract-Blue_Rider.asp
www.oilpaintingsgallery.com/gallery/oil-painting/item-AB-0170-KA--Marc__Franz__Germany__1880_to_1916-Abstract-Stables.asp
mattis.kfki.hu/english/blauehtm/2marc/2/index.html

[rodzynka.sardynka]

Myślałam, że to Kandinsky.
Ale w międzyczasie przeczytałam.
Jednak F.Marc
Drugi obraz kojarzy mi się z Tańcem Matisse.

Prezent:

voila.pl/nf5uf/index.php?get=1&f=1
voila.pl/nf5uf/index.php?get=1&f=1

[rodzynka.sardynka]

voila.pl/cmlnt/index.php?get=1&f=1
tego miałam na myśli

Z Twojej kolekcji, oczywiście.

[rodzynka.sardynka]

Obróbko, ten koń jest pyszny !!

[obrobka_skrawaniem]

To prawda Rodzynko, jest piękny.
Dziękuję za prezent. To Chełmoński, prawda? Namalował wiele trojek i czwórek,
większość w scenerii zimowej, więc może zostawimy je sobie na później.

Uzupełnienie: Frank Marc

www.exittoart.nl/gallery1.htm?http://www.exittoart.nl/marc/marc02.htm

PS. Będę miała jeszcze coś współczesnego, ale najpierw muszę się uporać z
robotą.
Pozdrawiam o_s.

Dla Rodzynki

[obrobka_skrawaniem]

Konik specjalnie dla Ciebie:

www.iberische-pferde.de/images/Nina1.jpg

Konie, konie, konie - Frank Marc

[obrobka_skrawaniem]

Frank Marc

www.munich-online.de/storage/pic/dias2/franzmarc/49701_Drei-Pferde-II-1913.jpg

hometown.aol.de/cheybrock/images/marc%20drei%20pferde%20an%20traenke.jpg

[obrobka_skrawaniem]

Marc Chagall:

Equestrienne (Stedelijk Museum, Amsterdam)
www.christophergeary.com/images/ArtGallery/Equestrienne-Chagall.jpg

Le Cheval et l’Ane
perso.orange.fr/college.tsimkoura.mayotte/artplast_c_grue/fables/chagall%20fable1.jpg

www.cancerprev.org/Meetings/2004/images/poi-chagall-paint.jpg

Nadzieja

[obrobka_skrawaniem]

Nadzieja

Zapragnąłem wyczytać w zodiaku
Swoje losy i dolę żywota,
Alem nigdy nie otzymał znaku,
Czy się spełni dni moich tęsknota.

Po minionych złych deszczach i burzy
Powracają burze i złe deszcze,
Ale ciągle nadzieja mi wróży,
Że to, czego czekam, przyjdzie jeszcze.

Zostawiłem drzwi moje otworem,
Bo mam w duszy pewność tajemniczą:
Radość przyjdzie z winogron słodyczą,
Przyjdzie późną jesienią, wieczorem.


Leopold Staff

[nenufaria]

Urzekajacy wiersz Staffa, jakze ludzki. Wzruszylam sie. Dzieki obrobko, zes go
przytoczyla.:)
Pozdrawiam

Zachód jesienny

[palnick]

Przeszłość jak ogród zaczarowany,
Przyszłość jak pełna owoców misa.
Liści opadłych złote dywany,
Winograd ognia strzępami zwisa.

Zmierzch, jak dzieciństwo, roztacza cudy,
Barwne muzyki zamiast myśli przędzie.
Nie ma pamięci i nie ma złudy.
Wszystko jest prawdą. Wszystko jest wszędzie.

Sok purpurowe rozpiera grono
Na dni jesiennych wino wyborne.
Wszystko dziś piękne było. Niech płoną
Rudoczerwone lasy wieczorne.

Leopold Staff

Czerwone wino

[obrobka_skrawaniem]

Bardzo wcześnie jest jesień. Coraz wcześniej słońce
Za jezioro z ołowiu w drżące spada trzciny.
Dzień jest po to, by sennie płynęły godziny,
A wieczór, by oglądać gwiazdy spadające.

Renoir chyba w sadzie pomalował śliwy,
Tak ich skórka zielona a brzegiem liliowa,
I wszystko tu coś znaczy, tylko brak nam słowa.
Ach! jak tu odpowiedzieć: czy jestem szczęśliwy?

Jak nurek schodzi w mroki tajemniczych głębin,
Gdzie się przepych koralu bogato rozpina,
Tak ja wypijam wzrokiem czerwoność jarzębin
Lub próbuję wargami czerwonego wina.


Michaił Lermontow

[obrobka_skrawaniem]

Przepraszam, autorem utworu "Czerwone wino" jest Jan Lechoń.

Wino jesienne czy deszcz ...

[nenufaria]

Wino jesienne czy deszcz spływa niedbale
po rubinowej bezlistnej ścianie
ubranej tylko w głogu korale
pamiętającej słońca całowanie.
Dałeś mi kielich wina z latem zaklętym
spąsowiałego wstydem młodości
nieświadomego, że bycie wziętym
wymaga cierpliwości i egzystencjalności
ignorowania mód, szałów, nowinek
wysokich obcasów i makijaży
by zasłużyć na kipera upominek
to jest to! Błogość rozlana na twarzy.;)

Mój zodiak nie dał mi znaków

[nenufaria]

Mój zodiak nie dał mi znaków żadnych
nie nauczył odruchów stadnych
dał mi tylko parę skrzydeł perlistych
okna otwarł, świat ukazał mglisto-świetlisty.

[krykucha]

A tego roku jesień

A tego roku jesień jakaś dziwna
Ucisza ludzi i szarpie drzewami
Przesuwa obłoki w szachownicę nieba
Gra na niej w warcaby ptakami

A tego roku jesień jakaś dziwna
Całe niebo w szarości zanurza
Mamiąc przechodniów mgiełkowym obliczem
Kieruje wszystkich na ziąbów przedmurza

Zaś tu, gdzie mieszkam - praca w polach tłumna
I syte młyny terkocą brzuchami
W brzemienne bochny złotego chleba
Który smakuje Twoimi ustami

A tego roku jesień jakaś dziwna
Okrywa stawy grubym kocem rzęsy
Na polach strojnych, barwnych drzew bukietem
Rozpoczął harce wietrzyk niespokojny

Pod Strzechą

jesienne bramy ogrodów

[nenufaria]

Jesiennie otwierają się bramy ogrodów
wypełnionych winem i suszonymi namiętnościami
czekającymi jak królewna śnieżka
na pocałunek księcia wiosennej odwilży.

[rodzynka.sardynka]

Vincent van Gogh

voila.pl/ifxgi/index.php?get=1&f=1

Jesienne oczekiwanie

[krykucha]

Idzie jesień, przez kałuże skacze
Stuka ludziom do okien i znika
Przekomarza się z wiatrem
Kradnie dzieciom latawce
Tańczy walca z zalanym chodnikiem.

A ty czekasz na telefony
Chociaż dym gryzie w oczy do łez
Płyną krople po szybie zamglonej
Cisza do stóp się łasi jak pies.
A ty czekasz na telefony
Chociaż dym gryzie w oczy do łez
Dzwoni sennie o szyby zamglone
Tylko deszcz, tylko deszcz, tylko deszcz.

Idzie jesień na spacer dostojny
Wciąż makijaż poprawia w ukryciu
Wiatr jej włosy rozwiewa
I rozwiesza na drzewach
Liczy zmarszczki w kałuży odbiciu

Idzie jesień - staruszka - mazgajka
I o szyby policzki wyciera
Znów ją będą jak dzieci
Obgadywać poeci
I nie dadzą spokojnie umierać ...

Wszystkiego Najlepszego

[palnick]

Już jesień się złoci i szumi pożółkły liść
Jak dobrze mi z tobą po dróżce znajomej iść
I ten tylko wie, co szczęściem się zwie
Gdy kocha jak ja, jak ty - mnie


Choć lata minęły, miłości nie zniszczył czas
Ten park nas rozdzielił i oto połączył nas
Jak ciepło twych rąk, jak ramion twych krąg
Ogarnia mnie twój wierny wzrok


Choć jesień dokoła i ślady zasypał liść
Nas wiosna znów woła i staje przed nami dziś
Niech biegnie czas, gdy szczęście jest w nas
Gdy czułość i szczęście jest w nas


wyk.Sława Przybylska

Liściu

[obrobka_skrawaniem]

liściu
osłoń mnie zielenią
jestem jesienne nagie drzewo
z zimna drżę

wodo
napój mnie
jestem piaskiem
gorącej suchej pustyni

wiatr mnie przegarnia ręką
ogrzej mnie
ty który jesteś słońcem
przed którym stoję
ukryta w słowach jak w drzew cieniu
źródło bijące


Poświatowska Halina

Listopady

[krykucha]

Cale zycie zrywam sie i padam,
jakbym w piersi miał wiatr na uwięzi,
i chwytają mnie złe listopady
czarnymi palcami gałęzi.

Ja upiłem się tym tchem, tym szumem,
niepokojem, który serce zatruł-
to dlatego spiewać już nie umiem,
tylko wołam wołaniem wiatru,

to dlatego codziennie sie tułam
po wieczornych, po czarnych ulicach
i prowadzi mnie wilgotny trotuar
w mgłę wilgotną, która bólem nasyca.

Acetylen słów płonie na wargach,
płonie we mnie bolesna maligna,
chodze błędny, jak ludzie w letargu,
zawsząd, zawsząd niepokój mnie wygnał.

Nie ma wyjscia, nie ma wyjścia, nie ma wyjścia,
muszę chodzić coraz dalej, coraz dłużej.
Jestem wiatr szeleszczący w liściach,
jestem liść zagubiony w wichurze.

Tylko w oczach mgła i oczy bolą,
tylko serce bije coraz częściej.
Jak błekitny płomień alkoholu,
płoniesz we mnie moje nieszczęście.

Muszę chodzić, muszę męczyć się wiecznie,
w mgłe za włosy mnie wloką wieczory,
lecą za mna, nieprzytomne, pospieszne,
moje słowa, mnoje upiory.

Muszę wiecznie zrywać się i padać,
jakbym w piersi miał wiatr na uwięzi.
Pochwyciły straconą radość
nagie gałęzie.

Przelatują, wieją przeze mnie
listopady chwil, których nie ma...

To-tylko liście jesienne.
To-pachnie ziemia.

Wiktor Gomulicki

Ballada o listopadzie

[palnick]

listopad to niekochana kobieta
co narzeka narzeka narzeka
rozpuściła włosy przed lustrem
i na nic już nie czeka

przeczytała wszystkie listy z drzew
w żadnym nie znalazła nic dla siebie
rozrzucone leżą u jej stóp
wiatr roznosi je po ziemi i po niebie

popatrzyła w gwiazdy a tam smutki
już na resztę życia jej pisane
więc zaniosła się wariackim śmiechem
żeby nikt nie wiedział co jest grane


Stare Dobre Małżeństwo

Poznaniem zaczęła rzadzić Wiosna

[rodzynka.sardynka]

„Prawie” erotyk na tę okoliczność.
„Prawie czyni jednak różnicę”

„Jeśli Serafinowie, Potęgi i Trony
nie patrzą na kobietę męskimi oczyma,
nie warto iść do nieba po gościńcu stromym;
nic tam nie ma.

(fragment)
Maria Pawlikowska - Jasnorzewska

Piwnica pod Baranami

[krykucha]

Przejdą wiosny i lata

Przejdą wiosny i lata
jesień przejdzie bogata,
jedna, druga, dziesiąta...
przejdzie zima tak biała ogromnie,
tak biała...
kwestie ważne rozpląta
rok - godzina - minuta
skądiś z nagła wysnuta...
moje dziewczę zapomni
o miłości i o mnie
i o mnie...
O zmierzchu cichym roztęsknionych dni
przyszłaś tak wonna, tak srebrna, tak blada,
o zmierzchu cichym - serce ciągle śni
i pieśni tobie z gwiazd i blasków składa.
O oczy - usta - o umiłowana -
o ręce - piersi - wytęskniona - moja -
z mgieł się twa postać wyświetla mieszana
i krucze kosy zaplata u zdroja
o zmierzchu cichym, o zmierzchu...
Moje dziewczę zapomni,
moje dziewczę zapomni,
o miłości i o mnie,
i o mnie...
Smutek okropnie blady,
we łbie jakieś ballady
majaczeją w przedśpiewie
rozełkane, przeciągłe..
A nikt o nich nic nie wie,
a nikt o nich nic nie wie,
jak o gwiazdach,
co drwią z teleskopu -
nazbyt małe...
Nie małe - jeno nazbyt dalekie.
Idą, idą - kto idzie?
Karakuły i foki -
ukłon nazbyt głęboki...

Emil Zegadłowicz
muz. Zygmunt Konieczny

Amory w świątyniach życia...

[nenufaria]

Pokochać późną jesień
w niepozornych uwypukleniach gałązek
wypatrzyć bachanalia wiosennych emocji
dendryczne feromony woni i barw
ściągające korowody pszczół
i narody ptactwa
szukające romantycznych miejsc dla swych amorów
w świątyniach życia
świadomych istnienia Boga
wpisanego w instynkty
mądrzejsze od wszystkich uczonych.

Kolejne jesienie

[obrobka_skrawaniem]

Tym, którym doskwiera upływ czasu polecam
3 wersy zaczynające się od słów: "Musisz śmiać się..."

www.renataprzemyk.art.pl/dyskografia_malozdolnaszansonistka_2.php

Deszczówka - kreskówka

[palnick]

Baba z wozu
A z rynny
Ktoś niewinny
Deszczówka
Gada
Gadu
Gadu
Gada
Bo tak
Wypada

Baba z wozu
Jednak skacze
Nie może
Być inaczej
Skacze
Skoku
Skoku
Pomału
Po trochu

Baba z wozu
A deszczówka
Szuka
Miękko
Cienko
Śpiewa
Bo prosto
Z nieba
A tu
Ziemia


Adam Ziemianin

Babę zesłał Bóg

[obrobka_skrawaniem]

www.renataprzemyk.art.pl/dyskografia_yahozna_1.php

Przyszłaś do mnie jak jesień

[krykucha]

Przyszłaś do mnie jak jesień
W czerwonych liści kolorze
Które pod nasze stopy
Rzucą czerwony kobierzec
Przyszłaś do mnie natchnieniem
Dla Ciebie by wiersze pisać
Dla Ciebie piosenki by śpiewać
Ze nic bym nie zyskał
Gdybym miłości nie miał
Przyszłaś do mnie jak jesień
Przyszłaś do mnie natchnieniem
Przyszłaś do mnie jak miłość -
Życie moje zmieniłaś
REF. Pójdźmy nim razem w kierunku zimy
Pójdźmy nim razem w kierunku wiosny
Pójdźmy nim razem w kierunku lata
Pójdźmy nim razem aż do jesieni
I jeszcze dalej
I jeszcze dalej
Zostań więc przy mnie aż po kres wiosny
Zostań więc przy mnie aż po kres lata
Zostań więc ze mną aż do jesieni
Znów spadną liście ...

Niestety, nie pamiętam kto jest autorem tej piosenki

Gdy krew opuszcza listne arterie

[nenufaria]

Gdy krew opuszcza listne arterie
Bóg przekazuje jej burzliwość ludziom
by ruszali z posad bryłę świata -
głosi teoria życia.

N.
nie moglam sie oprzec magii 600:)