Zrodla mych dochodow

[Gość: Jerzy]

Król wypytał kobietę, a ona mu opowiedziała. Wtedy król przydzielił jej
jednego dworzanina, nakazując: Przywróć jej całą posiadłość oraz wszystkie
dochody z pola od dnia, odkąd opuściła kraj, aż do dzisiaj.
(2 Ks.Królewska 8:6)
Król pobierał [stąd] wielkie dochody i rozdzielał je tym, dla których był
łaskaw. (2 Ks.Machabejska (w) 1:35)
Jerzy

O pieniadzach

[Gość: Jerzy]

Z pokolenia w pokolenie każde wasze dziecko płci męskiej, gdy będzie miało
osiem dni, ma być obrzezane - sługa urodzony w waszym domu lub nabyty za
pieniądze - każdy obcy, który nie jest potomkiem twoim -
(Ks.Rodzaju 17:12)

ma być obrzezany; obrzezany ma być sługa urodzony w domu twoim lub nabyty za
pieniądze. Przymierze moje, przymierze obrzezania, będzie przymierzem na
zawsze.
(Ks.Rodzaju 17:13)

Wtedy Abraham, wziąwszy swego syna Izmaela i wszystkich zrodzonych w jego domu
lub tych, których nabył za pieniądze - wszystkich swych domowników płci męskiej
- jeszcze tego samego dnia obrzezał ciało ich napletka, tak jak mu to nakazał
Bóg.
(Ks.Rodzaju 17:23)

a wraz z nimi zostali obrzezani wszyscy jego domownicy - słudzy urodzeni w jego
domu albo obcy, nabyci za pieniądze.
(Ks.Rodzaju 17:27)

oświadczył Efronowi wobec zebranych: Raczej ty zechciej mnie posłuchać: daję
pieniądze za to pole, przyjmij ode mnie, a wtedy dopiero pochowam tam moją
zmarłą.
(Ks.Rodzaju 23:13)

Potem Józef dał rozkaz, aby napełniono zbożem ich worki i aby do każdego worka
włożono dane przez nich pieniądze, ponadto aby im dano żywności na drogę. I tak
też im uczyniono.
(Ks.Rodzaju 42:25)

Gdy w gospodzie jeden z nich rozwiązał swój worek, aby dać obroku swemu osłu,
spostrzegł pieniądze; były one bowiem na wierzchu w jego torbie.
(Ks.Rodzaju 42:27)

I rzekł do swych braci: Zwrócono mi pieniądze, oto są one w mojej torbie. Wtedy
oni osłupieli i z lękiem pytali jeden drugiego: Cóż to nam Bóg uczynił?
(Ks.Rodzaju 42:28)

I weźcie z sobą podwójną sumę pieniędzy, abyście mogli oddać i te pieniądze,
które wam na powrót włożono do waszych torb, być może, przez pomyłkę.
(Ks.Rodzaju 43:12)

wracając, po odwiązaniu naszych torb w gospodzie, znaleźliśmy na wierzchu torby
każdego pieniądze, jak były odliczone. Przywieźliśmy je z sobą.
(Ks.Rodzaju 43:21)

Mamy też i inne pieniądze, aby kupić żywności. Nie wiemy, kto nam włożył
[tamte] pieniądze do naszych torb.
(Ks.Rodzaju 43:22)

A on im powiedział: Bądźcie spokojni! Nie bójcie się! Bóg wasz, Bóg ojca
waszego dał wam ten skarb do waszych torb. Wasze pieniądze doszły do mnie! I
przywiódł do nich Symeona.
(Ks.Rodzaju 43:23)

Tymczasem [Józef] dał takie polecenie przełożonemu swego domu: Napełnij torby
tych ludzi żywnością, ile tylko zdołają unieść, i powkładaj pieniądze na
wierzch do torby każdego.
(Ks.Rodzaju 44:1)

Przecież pieniądze, które znaleźliśmy na wierzchu naszych torb, przynieśliśmy
ci z Kanaanu. Jakże więc mielibyśmy dopuszczać się kradzieży złota lub srebra w
domu twego pana?
(Ks.Rodzaju 44:8)

Józef zaś gromadził wówczas wszystkie pieniądze, jakie znajdowały się w Egipcie
i Kanaanie, za zboże, które kupowano, i pieniądze te oddawał do pałacu faraona.
(Ks.Rodzaju 47:14)

W końcu wyczerpały się pieniądze mieszkańcom Egiptu i Kanaanu, i wtedy wszyscy
Egipcjanie przychodzili do Józefa, prosząc go: Daj nam chleba. Czyż mamy umrzeć
na twoich oczach? Nie mamy już bowiem pieniędzy.
(Ks.Rodzaju 47:15)

A gdy ten rok upłynął, przyszli w następnym i oznajmili mu: Nie mamy co ukrywać
przed tobą, panie mój, że gdy już wyczerpały się nam pieniądze i gdy stada
nasze są u ciebie, nie pozostało nam nic, co moglibyśmy dać tobie, panie,
oprócz nas samych i naszej ziemi!
(Ks.Rodzaju 47:18)

Jednak niewolnik, nabyty za pieniądze, któregoś poddał obrzezaniu, może ją
spożywać.
(Ks.Wyjścia 12:44)

właściciel cysterny winien dać właścicielowi bydlęcia odszkodowanie w
pieniądzach, a zwierzę będzie należało do niego.
(Ks.Wyjścia 21:34)

Jeśliby ktoś dał drugiemu pieniądze lub przedmioty wartościowe na przechowanie
i zostałoby to skradzione w domu tego człowieka, a złodziej zostanie wykryty,
winien wypłacić dwukrotne odszkodowanie.
(Ks.Wyjścia 22:6)

Jeśli pożyczysz pieniądze ubogiemu z mojego ludu, żyjącemu obok ciebie, to nie
będziesz postępował wobec niego jak lichwiarz i nie karzesz mu płacić odsetek.
(Ks.Wyjścia 22:24)

A wziąwszy te pieniądze jako przebłaganie od Izraelitów, obrócisz je na służbę
w Namiocie Spotkania, i będą one na pamiątkę Izraelitom przed Panem jako ofiara
zadośćuczynienia za ich życie.
(Ks.Wyjścia 30:16)

Jeżeli jednak kapłan kupił niewolnika za pieniądze, ten może jeść rzeczy
święte, również i ci, którzy urodzili się w jego domu, będą jedli jego pokarm.
(Ks.Kapłańska 22:11)

Pokarm do jedzenia kupujcie od nich za pieniądze! Nawet wodę do picia
nabywajcie od nich za zapłatą!
(Ks.Powt.Prawa 2:6)

Żywność sprzedasz mi za pieniądze, bym miał co jeść. Nawet wodę dasz mi za
opłatą, bym miał co pić. Pozwól mi tylko przejść pieszo,
(Ks.Powt.Prawa 2:28)

Achab zatem zwrócił się do Nabota mówiąc: Oddaj mi na własność twoją winnicę,
aby została przerobiona dla mnie na ogród warzywny, gdyż ona przylega do mego
domu. A ja za nią dam ci winnicę lepszą od tej, chyba że wydaje ci się słuszne,
abym ci dał pieniądze jako zapłatę za nią.
(1 Ks.Królewska 21:2)

On zaś jej odpowiedział: Bo rozmawiałem z Nabotem z Jizreel. Powiedziałem mu:
Sprzedaj mi twoją winnicę za pieniądze albo, jeśli chcesz, dam ci zamiast niej
inną winnicę. A on powiedział: Nie dam tobie mojej winnicy.
(1 Ks.Królewska 21:6)

Kiedy więc Izebel usłyszała, że Nabot został ukamienowany i zmarł, powiedziała
Achabowi: Wstań, weź w posiadanie winnicę Nabota z Jizreel, której nie zgodził
się dać ci za pieniądze, bo Nabot nie żyje, lecz umarł.
(1 Ks.Królewska 21:15)

Joasz polecił kapłanom: Wszystkie pieniądze, które jako dar święty wnosi się do
świątyni Pańskiej - pieniądze bieżące, które ktoś płaci według wyznaczonej mu
kwoty za osoby - wszystkie pieniądze, które ktoś z własnej woli wnosi do
świątyni Pańskiej -
(2 Ks.Królewska 12:5)

Wtedy kapłan Jojada wziął jedną skrzynię, zrobił otwór w jej przykrywie i
postawił ją obok ołtarza, po prawej stronie wejścia do świątyni Pańskiej.
Kapłani zaś - stróże progów - składali tam wszystkie pieniądze wniesione do
świątyni Pańskiej.
(2 Ks.Królewska 12:10)

Kiedy zauważono, że dużo jest pieniędzy w skrzyni, przychodził sekretarz króla
oraz arcykapłan i wtedy zsypywano i obliczano pieniądze, które się znajdowały w
świątyni Pańskiej.
(2 Ks.Królewska 12:11)

Pieniądze odważone przekazywano kierownikom robót, nadzorcom świątyni Pańskiej.
Ci zaś wydawali je na stolarzy i budowniczych - pracujących w świątyni Pańskiej
-
(2 Ks.Królewska 12:12)

I nie robiono obliczeń z ludźmi, w ręce których przekazywano pieniądze, aby je
wydawali na robotników, ponieważ działali z niezachwianą wiernością.
(2 Ks.Królewska 12:16)

Pieniądze [dane] jako zadośćuczynienie za winy i grzechy nie wchodziły do
świątyni Pańskiej - były własnością kapłanów.
(2 Ks.Królewska 12:17)

Menachem uzyskał te pieniądze od Izraelitów, od wszystkich ludzi zamożnych - po
pięćdziesiąt syklów od głowy - aby je wręczyć królowi asyryjskiemu. Wycofał się
więc król asyryjski, nie zatrzymując się tam w kraju.
(2 Ks.Królewska 15:20)

Idź do arcykapłana Chilkiasza. Niech przygotuje wszystkie pieniądze, które
wpłynęły do świątyni Pańskiej, jakie zebrali stróże progów od ludu.
(2 Ks.Królewska 22:4)

Następnie pisarz Szafan poszedł do króla i zdał mu sprawę z tego zdarzenia w
słowach: Słudzy twoi wybrali pieniądze znajdujące się w świątyni i wręczyli je
kierownikom robót, nadzorcom świątyni Pańskiej.
(2 Ks.Królewska 22:9)

Król Dawid rzekł do Ornana: Nie! Muszę bowiem kupić to za pieniądze, albowiem
tego, co do ciebie należy, nie wezmę dla Pana i nie złożę ofiar całopalnych,
które otrzymam za darmo.
(1 Ks.Kronik 21:24)

Konie, które posiadał Salomon, sprowadzał z Egiptu i z Koa: wędrowni kupcy
króla sprowadzali je za pieniądze z Koa.
(2 Ks.Kronik 1:16)

Zebrał więc kapłanów i lewitów i rozkazał im: Wyjdźcie do miast Judy i
zbierajcie od całego Izraela pieniądze na coroczne odnawi

[Gość: Jerzy]

Zebrał więc kapłanów i lewitów i rozkazał im: Wyjdźcie do miast Judy i
zbierajcie od całego Izraela pieniądze na coroczne odnawianie świątyni waszego
Boga. Pośpieszcie się z tą sprawą! Lewici jednak się nie śpieszyli.
(2 Ks.Kronik 24:5)

Uradowali się więc wszyscy naczelnicy i cały lud tak, iż przynosili pieniądze i
wrzucali do skrzyni, aż ją napełnili.
(2 Ks.Kronik 24:10)

Udali się do arcykapłana Chilkiasza i oddali pieniądze przyniesione do świątyni
Bożej, które zebrali odźwierni lewici od ludzi z Manassesa, Efraima i od całej
reszty Izraela z całej ziemi Judy i Beniamina oraz od mieszkańców Jerozolimy.
(2 Ks.Kronik 34:9)

Pieniądze znalezione w świątyni Pańskiej wręczyli nadzorcom i robotnikom.
(2 Ks.Kronik 34:17)

Przeto za te pieniądze uczciwie zakupisz cielców, baranów, jagniąt oraz należne
ofiary z pokarmów i płynów, aby je złożyć na ołtarzu domu Boga waszego w
Jerozolimie.
(Ks.Ezdrasza 7:17)

Dawałem to kapłanom, synom Aarona, na ołtarz. Synom zaś Lewiego, pełniącym swą
służbę w Jerozolimie, dawałem dziesięciny ze zboża, wina, oliwy, jak również z
drzewa granatu, z figowego i z innych drzew owocowych. Tę drugą dziesięcinę
płaciłem w pieniądzach przez sześć lat. Szedłem tam i składałem ją co roku w
Jerozolimie.
(Ks.Tobiasza (w) 1:7)

Tego dnia Tobiasz przypomniał sobie o pieniądzach, które złożył u Gabaela w
Raga w Medii.
(Ks.Tobiasza (w) 4:1)

I mówił do siebie: Przecież ja prosiłem o śmierć. Dlaczego nie mam zawołać mego
syna i nie powiedzieć mu o tych pieniądzach, zanim umrę?
(Ks.Tobiasza (w) 4:2)

Ale jak ja będę mógł od niego odebrać pieniądze? Przecież ani on mnie nie zna,
ani ja jego nie znam. Jaki dam mu znak, aby mnie rozpoznał i uwierzył mi, i dał
mi te pieniądze? Zresztą nie znam dróg wiodących do Medii, aby się tam dostać.
(Ks.Tobiasza (w) 5:2)

Odpowiadając na to Tobiasz powiedział do swego syna Tobiasza: On złożył swój
podpis na dokumencie, a ja złożyłem podpis mój. I podzieliłem dokument na dwie
części i wzięliśmy każdy po jednej z nich. Ja dałem mu jedną część z
pieniędzmi. A oto teraz już mija dwadzieścia lat, odkąd złożyłem u niego te
pieniądze. A teraz, dziecko, poszukaj sobie człowieka zaufanego, który pójdzie
z tobą. Damy mu zapłatę, skoro powrócisz. I odbierz od niego te pieniądze.
(Ks.Tobiasza (w) 5:3)

Niechby pieniądze nie połączyły się z pieniędzmi, lecz stały się okupem za
nasze dziecko.
(Ks.Tobiasza (w) 5:19)

Bracie Azariaszu, weź ze sobą czterech służących i dwa wielbłądy i jedź do
Raga. Idź do Gabaela i przekaż mu dokument, odbierz od niego pieniądze i weź go
samego ze sobą na wesele.
(Ks.Tobiasza (w) 9:2)

myślał sobie: może zatrzymano go tam? Albo może Gabael umarł i nie ma nikogo,
kto by mu oddał pieniądze?
(Ks.Tobiasza (w) 10:2)

Wtedy Raguel wstał, dał Tobiaszowi jego żonę Sarę i połowę całego majątku,
sługi i służące, woły i owce, osły i wielbłądy, szaty, pieniądze i sprzęty.
(Ks.Tobiasza (w) 10:10)

I wszedł Tobiasz do domu, ciesząc się i wielbiąc Boga na cały głos. Potem
opowiedział Tobiasz ojcu, że podróż swoją odbył szczęśliwie i że przyniósł
pieniądze, oraz jak wziął za żonę Sarę, córkę Raguela. A oto i ona przybliża
się i jest już blisko bramy Niniwy.
(Ks.Tobiasza (w) 11:15)

On przecież mnie przyprowadził w zdrowiu, żonę moją wyzwolił i pieniądze
przyniósł ze mną, i ciebie uleczył. Jaką więc mam mu dać zapłatę?
(Ks.Tobiasza (w) 12:3)

Walczącym zaś wrogom, o ile Rzym będzie uważał za słuszne, nie będą
dostarczane: zboże, broń, pieniądze ani okręty. Postanowień tych będą
przestrzegali bez żadnego podstępu.
(1 Ks.Machabejska (w) 8:28)

Szymon wiedział, że podstępnie do niego mówią. Posłał jednak pieniądze i
chłopców, by wśród ludu nie wzniecić przeciwko sobie wielkiej nienawiści.
(1 Ks.Machabejska (w) 13:17)

Podczas gdy ci modlili się do wszechmocnego Pana, aby powierzone pieniądze
zachował nienaruszone dla tych, którzy zawierzyli,
(2 Ks.Machabejska (w) 3:22)

Po upływie trzech lat Jazon posłał do Menelaosa, brata wyżej wspomnianego
Szymona, aby odwiózł pieniądze dla króla i doprowadził do końca podjęte już
pilne sprawy.
(2 Ks.Machabejska (w) 4:23)

a pieniądze tych, którzy przybyli, aby ich kupić, wpadły w ich ręce. Ścigali
ich potem dość daleko. Zaprzestali jednak ze względu na późną godzinę.
(2 Ks.Machabejska (w) 8:25)

Żołnierze Szymona byli jednak chciwi na pieniądze i niektórym spomiędzy
uwięzionych w wieżach dali się pieniędzmi przekupić. Wziąwszy siedemdziesiąt
tysięcy drachm pozwolili niektórym się wydostać.
(2 Ks.Machabejska (w) 10:20)

Kiedy Machabeuszowi doniesiono o tym, co się stało, zebrał przywódców narodu i
wniósł oskarżenie, że braci sprzedano za pieniądze, uwalniając nieprzyjaciół,
którzy będą przeciwko nim walczyć.
(2 Ks.Machabejska (w) 10:21)

Przyszli do niego wszyscy bracia, siostry i dawni znajomi, jedli z nim chleb w
jego domu i ubolewali nad nim, i pocieszali go z powodu nieszczęścia, jakie na
niego zesłał Pan. Każdy mu dał jeden srebrny pieniądz i jedną złotą obrączkę.
(Ks.Hioba 42:11)

Po cóż pieniądze w ręku głupiego? Brak mu rozumu, by nabyć mądrości.
(Ks.Przysłów 17:16)

Kto kocha się w pieniądzach, pieniądzem się nie nasyci; a kto się kocha w
zasobach, ten nie ma z nich pożytku. To również jest marność.
(Ks.Koheleta 5:9)

Bo w cieniu mądrości, jak w cieniu pieniądza; a większa jest jeszcze korzyść z
poznania mądrości: darzy życiem tego, który ją posiada.
(Ks.Koheleta 7:12)

Gdy dla zabawy gotują biesiadę i wino życie rozwesela, a pieniądz na wszystko
pozwala:
(Ks.Koheleta 10:19)

Nie wymieniaj przyjaciela za pieniądze ani brata prawdziwego za złoto z Ofiru.
(Mądrość Syracha (w) 7:18)

Panowanie przechodzi od narodu do narodu przez krzywdy, bezprawia, pieniądze.
(Mądrość Syracha (w) 10:8)

Dla człowieka skąpego bogactwa nie są dobrem, a sknerze na co pieniądze?
(Mądrość Syracha (w) 14:3)

Nie czyń się biednym, urządzając uczty za pożyczone pieniądze, gdy nie masz nic
w kieszeni.
(Mądrość Syracha (w) 18:33)

Czasem ktoś kupuje wiele za małe pieniądze, a płaci za to siedem razy więcej.
(Mądrość Syracha (w) 20:12)

Kto buduje dom za cudze pieniądze, podobny jest do gromadzącego kamienie na
własny grobowiec.
(Mądrość Syracha (w) 21:8)

Strać raczej pieniądze dla brata i przyjaciela, niżby miały zardzewieć,
zmarnować się pod kamieniem.
(Mądrość Syracha (w) 29:10)

Bogacz się trudzi, aby zbierać pieniądze, a gdy przestaje, syci się rozkoszami.
(Mądrość Syracha (w) 31:3)

Nie kupiłeś Mi wonnej trzciny za pieniądze ani Mnie nie upoiłeś tłuszczem
twoich ofiar; raczej Mi przykrość zadałeś twoimi grzechami, występkami twoimi
Mnie zamęczasz.
(Ks.Izajasza 43:24)

Czemu wydajecie pieniądza na to, co nie jest chlebem? I waszą pracę - na to, co
nie nasyci? Słuchajcie Mnie, a jeść będziecie przysmaki i dusza wasza
zakosztuje tłustych potraw.
(Ks.Izajasza 55:2)

Ty zaś, Panie Boże, powiedziałeś: Kup sobie pole za pieniądze, zawołaj
świadków! Tymczasem miasto zostanie wydane w ręce Chaldejczyków.
(Ks.Jeremiasza 32:25)

Będą kupować pola za pieniądze, będą spisywać kontrakty, pieczętować, zwoływać
świadków z ziemi Beniamina, w okolicach Jerozolimy, w miastach judzkich, w
miastach górskich, w miastach nizinnych i w miastach południowych, bo odmienię
ich los - wyrocznia P
(Ks.Jeremiasza 32:44)

Książęta jego sądzą za podarunki, rozstrzygają kapłani jego za zapłatę, prorocy
jego wieszczą za pieniądze, powołują się jednak na Pana, mówiąc: Czyż Pan nie
jest wśród nas? Nie spadnie na nas nieszczęście.
(Ks.Micheasza 3:11)

A Jezus wszedł do świątyni i wyrzucił wszystkich sprzedających i kupujących w
świątyni; powywracał stoły zmieniających pieniądze oraz ławki tych, którzy
sprzedawali gołębie.
(Ew.Mateusza 21:12)

Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziem

[Gość: Jerzy]

A Jezus wszedł do świątyni i wyrzucił wszystkich sprzedających i kupujących w
świątyni; powywracał stoły zmieniających pieniądze oraz ławki tych, którzy
sprzedawali gołębie.
(Ew.Mateusza 21:12)

Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze
swego pana.
(Ew.Mateusza 25:18)

Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z
zyskiem odebrał swoją własność.
(Ew.Mateusza 25:27)

Ci więc wzięli pieniądze i uczynili, jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta
pogłoska między Żydami i trwa aż do dnia dzisiejszego.
(Ew.Mateusza 28:15)

I przyszedł do Jerozolimy. Wszedłszy do świątyni, zaczął wyrzucać tych, którzy
sprzedawali i kupowali w świątyni, powywracał stoły zmieniających pieniądze i
ławki tych, którzy sprzedawali gołębie,
(Ew.Marka 11:15)

Potem usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne
pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele.
(Ew.Marka 12:41)

Gdy to usłyszeli, ucieszyli się i przyrzekli dać mu pieniądze. Odtąd szukał
dogodnej sposobności, jak by Go wydać
(Ew.Marka 14:11)

Gdy po otrzymaniu godności królewskiej wrócił, kazał przywołać do siebie te
sługi, którym dał pieniądze, aby się dowiedzieć, co każdy zyskał.
(Ew.Łukasza 19:15)

Ucieszyli się i ułożyli się z nim, że dadzą mu pieniądze.
(Ew.Łukasza 22:5)

Za pieniądze, niegodziwie zdobyte, nabył ziemię i spadłszy głową na dół, pękł
na pół i wypłynęły wszystkie jego wnętrzności.
(Dzieje Apost. 1:18)

i przynosili pieniądze /uzyskane/ ze sprzedaży, i składali je u stóp Apostołów.
Każdemu też rozdzielano według potrzeby.
(Dzieje Apost. 4:35)

sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp
Apostołów.
(Dzieje Apost. 4:37)

Kiedy Szymon ujrzał, że Apostołowie przez nakładanie rąk udzielali Ducha
Świętego, przyniósł im pieniądze.
(Dzieje Apost. 8:18)

Niech pieniądze twoje przepadną razem z tobą - odpowiedział mu Piotr - gdyż
sądziłeś, że dar Boży można nabyć za pieniądze.
(Dzieje Apost. 8:20)

Spodziewał się przy tym, że dostanie od Pawła pieniądze, i dlatego częściej
posyłał po niego i rozmawiał z nim.
(Dzieje Apost. 24:26)

Postępowanie wasze niech będzie wolne od chciwości na pieniądze: zadowalajcie
się tym, co macie. Sam bowiem powiedział: Nie opuszczę cię ani pozostawię.
(List do Hebrajczyków 13:5)

Zrodla dochodow Jerzego

[Gość: Estonczyk]

Ja tez jestem ciekaw jakie one sa!

[Gość: czyzunia]

dużo tu o pieniądzach.
ale najwięcej warte było te 30 dolarków ,mareczek czy funtków które miał
iszkariota. w tym całym bałaganie to jedne realne pieniądze.pa