Polscy bohaterowie walki z komunizmem

[nobull]

Polscy bohaterowie walki z komunizmem

Telewizaja Polska S.A. Oddział we Wrocławiu oraz "Cinemaster" dla
TVP3-Regionalnej przedstawiają reportaż historyczny "Plusy dodatnie, plusy
ujemne".W filmie wykorzystano muzykę Jean Michel Jarre'a z płyty "2000
collection".Specjlane podziękowania dla Jacka Kurskiego za udostępnienie
fragmentów filmu "Nocna Zmiana".

CINEMASTER 47 min 54 s - 07-06-2006


Video plik:
video.google.pl/videoplay?docid=-5146871331576782926

Artykuły na temat tego filmu:

www.gazetapolska.pl/?module=content&lead_id=1103

www.glos.com.pl/strona/Agent_Bolek.html

[mmikki]

Jarosław i Lech Kaczyńscy od wczesnego dzieciństwa walczyli z komunizmem. Gdu
ich nomenklaturowi rodzice przynosili do domu* smakołyki, kupione w sklepach "za
żółtymi firankami", waleczne dzieciaczki zjadały duzo deficytowych towarów
luksusowych (jak szynka, watróbka czy nanany), by komunistom nic juz nie zostało.

*mieszkanie przydzielonego małżonkom Kaczuńskim z pominięciem kolejki zwykłych
obywateki, a jego powierzchnia wynosiła ponad 80 m i czterokrotnie przekraczała
normatyw mieszkań przydzielanych przez Rade Narodowa młodym małżeństwom

sklepy za zółtymi firankami - potoczna nazwa sklepów dla wąskiej grupy
najbardziej uprzywilejowanego aktywu partyjnego i UB, gdzie znajdowały się
towary niedostepne dla obywateli

Powiedz mi kotku, kto i kiedy przedstawiał nam

[homosovieticus]

Kaczyńskich jako bohaterów walki z komuną?

[mmikki]

oni sami tak się przedstawiają
wg, ostatnich rewelacji z komuna zaczęli walczyć w 1968 roku (towarzysz
Jasiński świadkiem!)

w poprzednio publikowanych życiorysach podawali najpierw rok 1980, potem, w
czasie kampanii prezydenckiej zjechali na 1976.

czekam, kiedy sobie przypomna, że walczyli z komuna juz w 1956

Mówisz, że sami się przedstawiają jako bohaterzy

[homosovieticus]

walk z komuną?
Nie znam podobnych wystąpień obu Braci. Możesz zechcesz podać jakieś
źródła, które nie są powszechnie dostepne a z ktorych TRy czerpiesz
swoja wiedzę o Kaczyńskich.

To, że umiem czytac tekst ze zrozumieniem jest

[homosovieticus]

oczywistym. Moja reakcja o tym swiadczy. Twoje pytanie jest
natomiast oczywistym swiadectwem zadufanej ignorancji.

Bohaterzy czy nieświadomi współpracownicy UB?

[homosovieticus]

Autor: sodoma4 09.03.08, 09:41 Dodaj do ulubionych Skasujcie
Odpowiedz cytując Odpowiedz

To dziwne że aktyw PZPR i ZMS dokładnie wiedział co gdzie i kiedy.
Ach ta młodzież bananowa zawsze ktoś się znajdzie w odpowiednim
miejscu historycznym i cały aparat represji tym wie.

„W pierwszych dniach marca, w gablotkach pojawiły się odezwy ZMS
przestrzegające przed komandosami Michnika. 4 marca z UW zostali
relegowani Michnik i Szlejfer. „
„6 marca w gablotkach i pod pulpitami ławek leżały ulotki wzywające
do bojkotu wiecu wyznaczonego na 8 marca. To z tych zawiadomień
roznoszonych przez aktyw PZPR i ZMS, całe UW dowiedziało się o
terminie wiecu.”” Z tonu i ostrości propagandy antywiecowej
spodziewaliśmy się wielotysięcznego tłumu, a tu w prawym, bliższym
Krakowskiego Przedmieścia, rogu skwerku, między cisami (rosną do
dzisiaj) stało około 40 osób, a w oddaleniu od nich około
100. "Komandosi" trzymani "na barana" przez kolegów odczytali
protest w sprawie relegowania Michnika, parę zdań o Dziadach, o
Konstytucji PRL, a po 10 minutach zapanował kompletna konsternacja i
cisza. Wtedy Baśka Toruńczyk, ówczesna dziewczyna Michnika, odczytał
apel ponownie, i potem po raz trzeci przeczytano ten sam tekst.
Próbowano skandować jakieś hasła, ale nikt ich nie podchwycił, i
wiec praktycznie upadł Z lewej strony skweru stała w "formacji
trójkąta" grupa aktywu ZMS i ZSP pod przewodem starosty naszego,
pierwszego roku INP - Heńka Szafira - ( czasami drukuje
korespondencje z Jerozolimy w Newsweeku), który (bez megafonu)
usiłował polemizować z komandosami. W tej grupie też nie było
entuzjazmu, i po zaledwie 30 minutach wiec umierał śmiercią
naturalną, a studenci zaczynali rozchodzić się do swoich zajęć. I
tak by się skończyły słynne WYDARZENIA MARCOWE '68, gdyby w tym
momencie na teren UW, od strony Krakowskiego, nie zaczęły wbiegać
grupy cywilów, milicjantów, i nie wjeżdżać obdrapane autobusy z
aktywem PZPR i ORMO - można ich było poznać po jesionkach w jodełkę
i koszmarnych, welurowych kapeluszach. To oni wywołali zajścia,
odpychając wszystkich wychodzący studentów od bramy, i tłukąc
każdego, kto usiłował opuścić skwerek.”
„Starannie przygotowana prowokacja szefa MSW gen. Moczara i jego
ludzi takich jak dr Walichnowski, gen. Korczyński, ambasador
Ptasiński, v-min. Matejewski, Kazimierz Kąkola itd., zaczynała
nabierać rozmachu. 9 marca brałem z kolegami udział w wiecu, w auli
Politechnik Warszawskiej. To już był prawdziwy wiec, manifestacja
narodowa i antykomunistyczna ( nikt nie wspominał nawet o Michniku
i "komandosach")- . Po wiecu, gdy kolos Polibudy już się "rozbujał",
wyszliśmy w pochodzie skierowanym pod MSW na Rakowieckiej (budynki
były wtedy nie ogrodzone - a od strony pustego Pola Mokotowskiego
można było tam wejść bez problemu). Czoło pochodu w równych rzędach
zaczęło maszerować Polną, wznosząc hasła Gestapo,
gestapo", "Pachoły!" itd.
W przypadku tego pochodu, milicja i SB zadziałały w pełni
profesjonalnie - szedłem w około 12 rzędzie, gdy nadbiegły dwa
odziały ZOMO z tarczami i pałami, i zaatakowały czoło pochodu z obu
stron, od Mokotowskiej i od Wawelskiej, rozbijając go na wysokości
15-go rzędu!”

Marzec 68 we wspomnieniach świadków cdn

[homosovieticus]

Mija rocznica WYDARZEŃ MARCOWYCH . Na ich temat opublikowano
kilkadziesiąt książek i prac. Większość w duchu zgodnym
z "politycznie poprawną" oceną Wydarzeń, jako zrywu studentów pod
przywództwem jedynego, słusznie działającego ośrodka politycznego,
dowodzonego przez Adama Michnika.

Jest kilka prac czysto chronologicznych, opierających się na
źródłach prasowych, są też relacje uczestników, ale nikt "nie
dotarł" do prostej prawdy o prowokacji przygotowanej przez członka
BP PZPR, szefa MSW gen. Mieczysława Moczara, prowokacji skierowanej
przeciwko I sek. PZPR Władysławowi Gomułce i jego ekipie.

W 1967 w porywie szczeniackiej głupoty przeniosłem się z Wydziału
Historii UW, na Wydział Filozofii, i nowo tam utworzony Instytut
Nauk Politycznych. Już na pierwszym wykładzie u dr Szackiej
zdrętwiałem, gdy w przerwie osiemnastoletnie szczeniaki zaczęły do
siebie mówić per "towarzyszu" - (dopiero potem przeszli między sobą
na "ty").

Wśród 120 studentów, ja wraz z Andrzejem Dąbkowskim (synem "kułaka"
spod Czerwieńska), i trzecim chłopakiem Włodkiem Mizerką z Targówka
(?), tworzyliśmy matecznik "reakcji". Do stycznia 1968 nic nie
wskazywało na nadchodzący kryzys polityczny. Życie toczyło się
siermiężnie, a o "zdjęciu" Dziadów z afisza itd., dowiadywaliśmy się
z Wolnej Europy. Dopiero po feriach świątecznych aktyw ZMS i kadra z
PZPR, zaczęli roznosić ulotki uświadamiające studentów "kto to są
Komandosi" i ich szef Adam Michnik.

Naiwnie zapytałem nijakiego Matejewskiego (bratanka zastępcy
Moczara), ilu jest tych "komandosów", czego oni chcą - wywołało to
odwrócenie się na pięcie. W pierwszych dniach marca, w gablotkach
pojawiły się odezwy ZMS przestrzegające przed komandosami Michnika.
4 marca z UW zostali relegowani Michnik i Szlejfer.

6 marca w gablotkach i pod pulpitami ławek leżały ulotki wzywające
do bojkotu wiecu wyznaczonego na 8 marca. To z tych zawiadomień
roznoszonych przez aktyw PZPR i ZMS, całe UW dowiedziało się o
terminie wiecu. 8 marca w południe, wraz z Dąbkowskim pobiegliśmy na
skwer przed BUwem (starym).

Z tonu i ostrości propagandy antywiecowej spodziewaliśmy się
wielotysięcznego tłumu, a tu w prawym, bliższym Krakowskiego
Przedmieścia, rogu skwerku, między cisami (rosną do dzisiaj) stało
około 40 osób, a w oddaleniu od nich około 100.

"Komandosi" trzymani "na barana" przez kolegów odczytali protest w
sprawie relegowania Michnika, parę zdań o Dziadach, o Konstytucji
PRL, a po 10 minutach zapanował kompletna konsternacja i cisza.
Wtedy Baśka Toruńczyk, ówczesna dziewczyna Michnika, odczytał apel
ponownie, i potem po raz trzeci przeczytano ten sam tekst. Próbowano
skandować jakieś hasła, ale nikt ich nie podchwycił, i wiec
praktycznie upadł.

Z lewej strony skweru stała w "formacji trójkąta" grupa aktywu ZMS i
ZSP pod przewodem starosty naszego, pierwszego roku INP - Heńka
Szafira - ( czasami drukuje korespondencje z Jerozolimy w
Newsweeku), który (bez megafonu) usiłował polemizować z komandosami.
W tej grupie też nie było entuzjazmu, i po zaledwie 30 minutach wiec
umierał śmiercią naturalną, a studenci zaczynali rozchodzić się do
swoich zajęć.

I tak by się skończyły słynne WYDARZENIA MARCOWE '68, gdyby w tym
momencie na teren UW, od strony Krakowskiego, nie zaczęły wbiegać
grupy cywilów, milicjantów, i nie wjeżdżać obdrapane autobusy z
aktywem PZPR i ORMO - można ich było poznać po jesionkach w jodełkę
i koszmarnych, welurowych kapeluszach. To oni wywołali zajścia,
odpychając wszystkich wychodzący studentów od bramy, i tłukąc
każdego, kto usiłował opuścić skwerek.

[homosovieticus]

Siłą rzeczy zostaliśmy zagnani pod rektorat w Pałacu
Kazimierzowskim, gdzie prorektor "komuch" Rybicki wyszedł na balkon
z łańcuchem na piersiach, i wzywał do rozejścia się, co było
oczywiście niemożliwe, ponieważ wszystkie boczne uliczki UW były
zablokowane przez ORMO i tajniaków.

Dopiero teraz wydarzenia marcowe stawały się wydarzeniami. Nie były
to w jakiejkolwiek mierze rozruchy w obronie Michnika i komandosów,
tylko spontaniczny odruch samoobrony napadniętych studentów, który
to odruch następnego dnia przerodził się w wystąpienia
antykomunistyczne skierowane przeciwka władzy PRL.

Starannie przygotowana prowokacja szefa MSW gen. Moczara i jego
ludzi takich jak dr Walichnowski, gen. Korczyński, ambasador
Ptasiński, v-min. Matejewski, Kazimierz Kąkola itd., zaczynała
nabierać rozmachu.

Studenci zgromadzeni przed zamkniętą bramą UW zaczęli wycofywać się
Krakowskim Przedmieściem i Nowym Światem napierani przez oddziały
milicji. (Wróciłem przez wydział geografii do budynku filozofii ze
zdartym gardłem - nie mogłem zupełnie mówić od wrzeszczenia, jak i
oddychać, od zmasowanego ataku gazowego).



Spontaniczny pochód studentów, około 1.000 osób idący Krakowskim
Przedmieściem, MO mogła bez wysiłku rozbić i skierować w
Świętokrzyską, mogła rozbić przy Wareckiej, i przy Foksal, ale
Moczar celowo dopuścił pochód aż na skrzyżowanie Nowego Światu i
Jerozolimskich, pod same okna KC, by tam dopiero na oczach Gomułki,
rozpędzić demonstrantów i popakować ich do bud milicyjnych.

Moczar doniósł też Gomułce treść rzekomo wznoszonych haseł : "Precz
z Gomułką"; "Zambrowski do biura!" - co było tanim wymysłem.

9 marca brałem z kolegami udział w wiecu, w auli Politechnik
Warszawskiej. To już był prawdziwy wiec, manifestacja narodowa i
antykomunistyczna ( nikt nie wspominał nawet o Michniku
i "komandosach")- . Po wiecu, gdy kolos Polibudy już się "rozbujał",
wyszliśmy w pochodzie skierowanym pod MSW na Rakowieckiej (budynki
były wtedy nie ogrodzone - a od strony pustego Pola Mokotowskiego
można było tam wejść bez problemu). Czoło pochodu w równych rzędach
zaczęło maszerować Polną, wznosząc hasła Gestapo,
gestapo", "Pachoły!" itd.

W przypadku tego pochodu, milicja i SB zadziałały w pełni
profesjonalnie - szedłem w około 12 rzędzie, gdy nadbiegły dwa
odziały ZOMO z tarczami i pałami, i zaatakowały czoło pochodu z obu
stron, od Mokotowskiej i od Wawelskiej, rozbijając go na wysokości
15-go rzędu!

Pochód został zawrócony ku Politechnice ( zaczął się strajk
okupacyjny PW), a odcięte czoło pochodu został pognane aż do Placu
na Rozdroży. Biegliśmy po błocie i gruzie dzisiejszego wykopu Trasy
Łazienkowskiej.

W wieżowcach, po lewej stronie Placu na Rozdrożu, ludzie pochowali
nas po mieszkaniach i częstowali herbatą. Atmosfera była jak w
czasie okupacyjnej łapanki - pełna solidarność społeczna skierowana
przeciw okupantowi!

Zabłocony i z rozciętym uchem (dostałem kamieniem, przeznaczonym dla
ZOMOwców) dotarłem koło 13:00 na wydział. Rozgorączkowany pobiegłem
na piętro gdzie natknąłem się na naradzające się
resztki "komandosów" - gdy relacjonowałem wypadki na Politechnice,
nagle zrozumiałem, że te wymuskane siksy w zachodnich ciuchach i ich
kolesie jeżdżący trymphfami, biorą mnie za "użytecznego idiotę".

[homosovieticus]

(I tak IM już zostało - zawsze uważali się za jedynych godnych i
powołanych do rządzenia Polską - tak było na Uniwerku - potem w KOR-
ze, przy Okrągłym Stole, w UD, UW i dzisiaj w PD. Mając dzisiejszy
zasób wiedzy, z przerażeniem stwierdzam, że moczarowskie ulotki
opisujące ich jako "polityczny odłam bananowej młodzieży", których
tatusiowi odpadli w wewnątrzpartyjnej walce między "natolińczykami"
a "puławianami", nie wiele mija się z prawdą.



Faktycznie były to w 90% dzieci odsuniętych z PZPR "funków"
pochodzenia żydowskiego, bo w PPR-PZPR antysemityzm był podstawowym
orężem walki o stołki. Od dziecka byli wychowani w realiach
właścicieli Polski Ludowej, a gdy im to zabrano, zaczęli walczyć o
rewizję linii PZPR, o prawo do utraconego, komunistycznego raju -
gdzie latami, jako wybrańcy mieli według zasady "każdemu według
potrzeb". Dzisiaj grupa ta wraz z klientelą liczy 600 ? 800 osób i
uważa, że ma dalej niezbywalne prawo do rządzenia 38 milionowym
narodem!)

Rozruchy były dalej rozdmuchiwane przez SB - zatrzymywano w
okolicach UW wszystkich studentów, zabierano legitymacje, pałowano
bez przyczyny, rozpowszechniano nekrologi rzekom zabitych studentek!

Machina prowokacji szła pełną parą - TV i Słowo Powszechne, Kurier
Polski szalały - Bolesław Piasecki odreagowywał wszystkie
upokorzenia prywatne i polityczne, jakich doznał z "rąk" ppłk. Luny
Bristigier. Pouczał "Trybunę Ludu" i KC PZPR jak rozprawić się z
syjonistami (ówczesny synonim Żydów). Nagonka antysemicka została
rozpętana jak za najlepszych czasów carskiej Ochrany.

W Audytorium Maximum odbyły się trzy wiece studenckie, to po prostu
były spontaniczne wystąpienia powstańcze młodzieży polskiej,
skierowane przeciw komunie, PRL-wi, i pachołkom ZSRR!

Około 19 marca do ciasnego umysłu Gomułki dotarło, że prowokacja
jest skierowana przeciw niemu, i jego rodzinie. Kampanię zaczęto
wyciszać.

Efektem wydarzeń była emigracja około 20 tys. Żydów - niedobitków
ocalałych z Zagłady, pacyfikacja "przedwojennej resztówki"
inteligencji polskiej - śmierć Zawieyskieg, i wkrótce też Pawła
Jasienicy.

Złamanie karier życiowych kilkuset zdolnych studentów w całej
Polsce, usuniecie do listopada ?68 z PZPR około 230 tys. (!) ludzi -
(a więc wszystkich niewygodnych, i nie wykazujących entuzjazmu dla
antysemickich czystek - przyjęto natomiast do partii około 4 tys.
aktywistów marcowych), czystka w wojsku dokonana przez gen.
Jaruzelskiego (dzisiejszego przyjaciela Michnika), oraz podkopanie
autorytetu Gomułki, którego odsunięto wraz z ekipą w grudniu 1970
roku.

Nowa ekipa Gierka, przy wsparciu Moskwy, ostatecznie zablokowała
starania grupy Moczara o przejęcie władzy. W 1971 podczas oficjalnej
wizyty Gierka w Pradze Czeskiej, Moczar w "swoim" starym Olsztynie,
po raz ostatni usiłował zaistnieć jako kandydat na genseka,
zaalarmowany Gierek przerwał wizytę i po przylocie do Olsztyna
rozgonił wojewódzką konferencje partyjną z Moczarem włącznie.

Wkrótce potem ambasador gen. Korczyński popełnił samobójstwo w
Algierze, a v-min MSW Mytejewski został skazany na 6,5 roku
więzienia za organizowanie "czarnej kasy" SB.

[homosovieticus]

Gdyby gen. Moczar nie miał pretekstu do rozpętania wydarzeń
marcowych w 1968 roku, to być może protest robotniczy z grudnia 1970
wsparty zostałby przez masowe wystąpienia studenckie. Struktury PRL
odczułyby to znacznie boleśniej, a ustępstwa nowej ekipy musiałyby
być znacznie większe, niż te wprowadzone przez Gierka.

Z ludzi "przyzwoitych" pragnę tu poza Zawieyskim, Kisielem,
Jasienicą, przypomnieć też szefa MSZ Adam Rapackiego, który do
przedstawionej mu listy Żydów jakich powinien zwolnić, dopisał na
końcu swoje nazwisko i opuścił MSZ na zawsze ( objął je po nim
przedwojenny endek na usługach PZPR, niejaki Winiewicz)

Przeciwstawne postawy z Uniwersytetu Warszawskiego: to moje
wspomnienie Audytorium Maximum, a przed nim, siwiuteńki jak gołąbek,
kruchy profesor Stanisław Herbst rozłożonymi rękoma odgradza
studentów od napierających tajniaków, a z drugie strony przypadek
szczupłego, długowłosego chłopaczka - Stanisław Cioska, który w
kilka miesięcy potem, w nagrodę za "aktywność" w gnojeniu studentów
został przewodniczącym Rady Naczelnej ZSP, z przynależnym kierowcą i
wielką limuzyną, z której przez 37 lat nigdy nie wysiadł (dzisiaj
jest doradcą prezydenta).

Kto poza tow. Cioskiem i marcowym aktywem PZPR (dzisiaj w SLD),
odcina jeszcze kupony od wydarzeń marcowych?

No oczywiści środowisko "Agory" i ludzie Michnika - od Aleksandra
Smolara - szefa Fundacji Batorego i Eugeniusz Smolara włodarza
Polskiego Radia począwszy, aż po Baśkę Toruńczyk, która
poprzez "Zeszyty Litarckie" wydawane przez "Agorę" sprawuje rząd
dusz w polskiej literaturze i kulturze.

W za trzy lata, w roku 2008 będziemy obchodzić 40 rocznicę
zawłaszczonych przez UD-UW-PD Wydarzeń Marcowych - mam nadzieję, że
obudzą się wszyscy zwykli Polacy, ówcześni studenci i wykładowcy,
uczestnicy antykomunistycznych wydarzeń marca 1968, i swoim masowym
odzewem zepchną na margines oficjałki "Gazety Wyborczej"
i "środowiska" Agory.

Najwyższy czas dać świadectwo prawdzie.


Remigiusz Włast-Matuszak
www.prawica.net

homoś

[mmikki]

ty wierzysz, że ktoś cię czyta?

Wiem.

[homosovieticus]

w demokracji lieberalnej każdy ma prawo dawać

[homosovieticus]

dupy komu chce.Jeden- Adam M.- dawał Jaruzelskiemu a drugi- Homoś -
Paetzowi.

Kpiny durni politycznych są łatwe do zniesienia.

[homosovieticus]

fajnie, że podnosisz watek

[mmikki]

poczatkowe wpisy są wyjatkowo udane i czytane z zaciekawieniem

Też tak uważam.

[homosovieticus]

Nie tylko Wałesa był postacią niejednoznaczną.

[homosovieticus]

Nieco wczresniem, bo w Marcu68, takich znanych postaci było więcej.

[edico]

video.google.pl/videoplay?docid=1509134534272944446