Konferencja o krzywdzeniu dzieci

[Gość: kiki]

:( to smutna pawda ale tak jest. Mi niestety sie nie udalo byłam
jednym z tych dzieci. Juz jako 6 latek cierpiałam na nerwice. Od
rodzicow usłyszlam ze jka sie rozwiada to przeze mnie. To ciagle
obwinianie mnie o wszytsko i poniżanie bardzo sie na mnie
odbiło . Na szczescie poradzilam sobie z tym ale jako dziecko
mialm duze problemy. chyba nadal ciagle probuje zadowlic
wszystkich i choc teraz juz mam 22 lata to co zdarzylo sie w
dziecinstwie ciagle ma wplyw na mnie. Mam nadzieje ze moim
dziecia stworze normalny dom.

[Gość: ktoś]

mój ojciec mnie zniszczył;
właśnie w ten sposób.
co gorsza - wcale nie należał do, którejś z
wymienionych, "patologicznych" grup...
było bogato, powiedziałabym nawet, że prestiżowo,
tzw.inteligencki dom, heh
a ja czuję się kaleką emocjonalną, to uczucie nieakceptacji,
niekochania, odrzucenia przy pozornej i
ciągle "chcącej","wymagającej", miłości...
wszystko dla świata, dla innych, na pokaz; zwłaszcza ja; a -
jeśli nie spełniasz tych oczekiwań, to "wypierdalaj"-"ja tu
płacę"...
dziś nie mamy kontaktu
tzn. chowam się przed nimi, a oni próbują na wszelkie sposoby
mi zaszkodzić, żebym miała za swoje, żebym poczuła kto miał
rację, kto tu rządzi, żeby wziąć mnie głodem.
a mama, którą uważałam zawsze za największą przyjaciółkę, bo
razem to wszystko przechodziłyśmy, też była na każdym kroku
upokażana, niszczona, zdradzana;wybrała jego, wygodne życie z
nim, a nie biedowanie z córką. do babci przysyła kartki z
wakacji w Turcji.
jedną maxymę życiową zawsze - o zgrozo - mi wpajali "pamiętaj
córa, co by się nie działo, zawsze masz nas". kiedy pierwszy
raz poślizgnęła mi się noga, życiowo, wyrzucili mnie z domu.
co gorsza z rodziny, z serc i nawet głów.
skończyłam polonistykę, ale nie znalazłam nigdzie słów, które
potrafiłyby opisać uczucie, które od zawsze i już na zawsze
będzie ze mną

[Gość: Dr.]

Niektorzy rodzice aby sie pokazac przed ludzmi poprostu
glupieja . Niszczycielski swoj system zauwazaja czasami tuz
przed smiercia , ale to juz jest niestety za pozno .

Napisz do mnie

[Gość: chlopak]

Napisz do mnie, prosze...

[e-mail]

[Gość: Linn]

12-latkowie slysza, ze nie spelniaja oczekiwan. Wystarczy poczekac do 17-18
lat, a wtedy uslysza, ze winni sa nauczyciele i telewizja.