Jesien idzie,

[illiterate]

Wzmaga mi sie poczucie podobne do tego, ktore ogarnia w poczekalni dworcowej -
nieznane miasto, trzy godziny czekania, a moze piec. Jakby mnie ktos
zanurzyl; spod wody widac omszale brzuchy statkow, tlum na nabrzezu, portowy
zgielk, wielokolorowa obojetna wstega, brak fonii.

Sa ludzie, ktorzy maja tak jak ja?

[dr.krisk]

A to jesienią tak, czy ogólnie?

[illiterate]

A to tak ogolnie-dowolnie - w srodku lata tez. Ze niby nie jestem stad, a
jeszcze glebiej - ze wlasnie jestem, i to nawet bardziej, tylko jest to
zarosniete. Zalezy od miejsca (sa takie, z pozoru niczym sie nie wyrozniajace,
ktore z tej rzeczywistosci wystaja jak kamienne budowle z pelnej krzoli i
pnaczy dzungli) w ktorych czuje sie kompletnie i bardzo w kontekscie. Sa tez
ludzie, ktorzy maja dokladnie to, co ja - mijamy sie z blyskiem w oku, prawie
ze mowimy 'ty tez nie stad?', ale ostatecznie sie nie odzywamy - po co?

Poza tym - zyje, miewam sie swietnie, zasypiam bez problemow, kocham sie zwawo,
jestem dosc grzeczna i nigdy nie choruje. A pod spodem ta syrenia perspektywa.
To jakos wraca tak falami.

[formaprzetrwalnikowa]

mam tak pod koniec lata.
zupełnie, jakbym miała wyjechać -wrócic z wakacji.
ze to wszystko to była taka zabawa, teraz będzie smutno.
i strasznie mi się smutno robi, jak lato się konczy (wtedy mysle: jak lato
odchodzi).
i na nic przypominanie sobie, ze przeciez znów w przyszłym roku...
a od lat mi to lato 'odchodzi' z jedynego peronu na zapyziałej stacyjce w mojej
zapyziałej wiosce. ech, jakie tam jesienią kolorowe drzewa były, jakie grzyby w
lesie, jakie jeżyny na skraju torów.

i po co to wywołałas?

;)

[illiterate]

Melancholia mija - wystarczy odkrecic sloik z suszonymi grzybami i zainhalowac;
jesien jest neurotyczna, ale szczodra :)

Mi tamto towarzyszy od dziecinstwa - wlasciwie jak pomysle, to kiedy bylam
dzieckiem bylo tak niemal bez przerwy, potem mi sie zasocjalizowalo moze. I to
zaden smutek nie jest, tylko takie - bo ja wiem? - poczucie unurzania w
konwencji i tymczasowosci naraz.

[formaprzetrwalnikowa]

mija, mija.
ale grzybów suszonych brak.
ba, słoików brak!
(Słoiki z takim trudem zdobyte zostały zuzyte na przedłuzenie zywota bigosowi z
namaszczeniem upichconemu z przywiezionej jak skarb kiszonej kapusty)

ja miałam to najsilniej w latach chmurnych i durnych, trzymało mnie tak do 18-
tki
;)

[3promile]

Podobno Holędrowie umią ókisić kapuchę - spróbuj ;)

[formaprzetrwalnikowa]

ukisic to ja umiem.
gorzej, ze nie ma odpowiedniego naczynia.
tu nawet słoiki są towarem rzadkim.
chyba se z polski przywioze jakis gar kamionkowy. ale czy mi sie do tej
walizeczki zmiesci?
;)

[3promile]

To jest szczegół - wystarczy plastikowe wiadro wyłożone zwykłym, śmiecionośnym
workiem - rzecz tkwi we we właściwym udeptaniu - czytaj odpowietrzeniu, hehe...

[formaprzetrwalnikowa]

ha, zapomniałam o plastikowych wiadrach! u mnie w domu się uwazało, ze naczycie
musi byc szlachetne - no, cos jakby dębowe beczki do wina ;-)
no i odpowiedni chłodek piwnicy.
udeptywało się kamieniem ;-)
dziękuje za inspirację :)

[3promile]

jasne
ostatnio upycham kapuchę piąchą - mamy taki fajowy słój, że jak przekładam
kapuchę strużynami buraków, to takie ładne wzorki wychodzą i kiszona kapucha na
parapecie staje się wizualną wartością samą w sobie, niezależną od bigosu, w
którym polegnie ku chwale...

[formaprzetrwalnikowa]

piąchą w słoiku? ze strużynami buraczków cwikłowych?
hmm.. nigdy nie jadlam takiej kapusty, ale kiszone buraczki owszem..

[beatanu]

formaprzetrwalnikowa napisała:

> piąchą w słoiku?

Sorry, że się wtrącę, ale potwierdzam piąchę! Najlepszy, aczkolwiek pod koniec
dość bolesny sposób. Mam też wyprodukowaną przez teścia tłuczkopodobną
drewnianaą pałę, ale tak jak piąchą, nie ubije... Niestety stopy nie mieszczą
mi się do kamionkowego garnca, w którym kiszą :(

[formaprzetrwalnikowa]

potwierdzam tluczkopodobną drewnianą pałę - u mnei w domu tez taka była.
w sumie kamieniem to się przyciskało na koniec. a potem - do piwnicy

[3promile]

Ma ich być na tyle mało, żeby dawały kolor, ale nie determinowały smaku. I tak
mam konflikt w domu, bo Mycha nie toleruje kminku, a ja z kolei nie wyobrażam
sobie dań z kiszonej kapuchy bez kminku... I tak nam życie płynie w konfliktach...

[formaprzetrwalnikowa]

słusznie, słusznie. zeby nie determinowały smaku.
chyba nie lubie kiszonych buraczków
:)

[3promile]

Jesień to bezwstydne zrzucanie szmatek - Sopot jest nieopisywalnie piękny, kiedy
drzewa gubią liście i po raz kolejny odkrywasz te (secesyjne? eklektyczne? nie!
dżast sopockie!) drewniane balkony doklejone niby na chwilę do kamienic jeszcze
nie wykupionych przez drapieżnych deweloperów. Tak. Jesień rulez!

Niech idzie w cholerę!

[braineater]

Pieprzę jesień, jesień to ochyda, dwa tygodnie tych efektów wizualnych, cośta
powymieniali, a potem dysc, błocko, ciemno o 16, ciemno i o ósmej rano, z
wesołej muzyki człowiek się przerzuca na smutersów typu Cave czy Diamanda
Galas, łazi z tymi słuchawkami na uszach, grobowym wokalem podśpiewuje do
Autumn Leaves, patrzy na ludzi których coraz mniej, którzy coraz bardziej
zmieniają sie w samobieżne sterty przemoczonych ciuchów i pogiętych parasoli,
zamiast wesołych panienek w kolorowych deficytach odzieżowych, coraz więcej
gotyckich matron lat 15 w czerniach, z okiem podmalowanym węglem, co ze
smutkiem oblepiają rurki w tramwajach, katując sie Tokio Hotel i przemysliwając
miast pierwszego razu, co zawsze wesołośc tym oczętom malowanym przynosi,
pierwsze próby samobójcze, bo znowu nie poszło na klasówce z matmy, a Krzysio
jednak nie kocha.
Pieprzę jesień, po jesieni jest zima, czyli makabra, pieprzę jesień, znowu
wszedzie będzie cuchnąc jabłkami, pieprzę jesień, zamiast słońca wisi jakaś
buroszara szmata z ciągłym wyciekiem, a zamiast radosnej zieleni. Znowu półroku
w czarnych ciuchach, w płaszczu i glanach. Jesień jest do dupy.

Tyle, co se mogę jesienia, to wesoła piosnke pomruczeć:
Kabaret Mumio

Jesień
/sł., muz. D. Basiński/

Jesień, Jesień, Jesień
złote liście spadają z drzew
Jesień, Jesień, Jesień
dzieci liście zbierają na w-f

Jesień, Jesień, Jesień
złote liście spadają w dół
Jesień, Jesień, Jesień
Marcin znalazł tylko liścia pół

Jesień, Jesień, Jesień
za to Zosia aż cztery w całości
Jesień, Jesień, Jesień
Znowu piątka w dzienniczku zagości


<wersja z dźwiękiem i obrazkiem:
www.skecze.info/t189-Kabaret-Mumio-Jesien.html >

P:)

Jesień na pogodnie..

[dr.krisk]

braineater napisał:


> zamiast wesołych panienek w kolorowych deficytach odzieżowych, coraz więcej
> gotyckich matron lat 15 w czerniach, z okiem podmalowanym węglem, co ze
> smutkiem oblepiają rurki w tramwajach,
:))) Tak to wyglada!

Ale jesień można na wesoło. Można ubrać się w wesoły żółty sztormiak i łazić po
pustej plaży, popijając wesoło z wesolej piersióweczki. Z ryków słychac tylko
ryk morza, a nie ryk pana animatora kulturalnego (dawniej kaowca) z Domu
Wczasowego "Jantar", nawołującego do turnieju pingpongowego.
Można wskoczyć na rower i wesoło pojechać skroś puste lasy i pola nad jezioro.
Ogien wesoły rozpalić i kiełbasę jakąś zwęglić, spożyć, rozchorować się ale
wyzdrowieć i dalej rzucić się w wir jesiennych przyjemności.
A jak leje deszcz i mamy trochę czasu to można z czystym sumieniem nigdzie nie
wyłazić, tylko pić herbatę z cytryna i sztambuchy wertować.
Jesień jest fajna!

[braineater]

Wsio choroszo Dottore, tyle, że do morza to ja mam jakies 600-700 km prostym
strzałem, paletką do pingponga ongiś (pa Promil, óczem siem:) naruszyłem sobie
strukturę łuku brwiowego, z lasem tez może być problem, bo jedyne lasy w
okolicy w Parki pomieniono no i ognisko raczej w gre nie wchodzi (choć jesli
mialbym w głębi ducha jesienne pozytywy odnaleźć, to zapach palonych liści do
nich sie zalicza, i kasztany i nic wiecej chyba), a niewyłażenie z domu
uprawiam praktycznie całorocznie z wyjatkiem dni, które są idealane, czyli
takich w granicach 25-30 C. Jerbaty nie pijam pod żadną postacią.
Jesień jest do...

P:)

Dzięki ci doktorze!

[noida]

Bo już się załamałam tym Brainowym postem.

[formaprzetrwalnikowa]

zgadzam sie z przedmowca.
mozna tez posiedziec w domu, w fotelu przy kominku (piecu, kaloryferze -
niepotzrebne skreslic), z widokiem na zadeszczony ogrod (ulice, jezioro,las,
morze, láke - niepotzrebne skreslic), z kubkiem herbaty (lub: lampka wina, itd)
i ksiazka (psem, kotem, zona/mezem) na kolanach.
mozna etz pojsc nad morze w sztormiaku off shore conamniej i zobaczyc, jak sie
sztormi.
szkoda, ze tu malo drzew, a lisciastych zwlaszcza - jestem pozbawiona znacznej
czesci efektow dekoracyjnych

[noida]

A to ciekawe z tymi drzewami, bo mi się jakoś w pamięci zapisała UK jako
miejsce, gdzie mnogo jest drzew i różnego rodzaju parczków i parków.
Z lasami u nich licho, to fakt, ale drzew nie brakowało...

A ten kominek to jest na liście planów, tylko kurna z moją obecną pensją to
raczej nie mam na co liczyć...

[3promile]

Można również wyruszyć "na grzyby", czyli beztrosko przebimbać trzy godziny w
lesie, zadzierając głowę i podziwiając słońce przedzierające się przez łysiejące
powoli brzózki, olchy i inne takie duperele; potem kupić kobiałkę podgrzybków u
baby przydrożnej i fajnie.
PS. Jesienna plaża nie dorównuje grudniowej-sztormowej; szczególnie, jeśli
powietrze odbija się od klifu i wali jodem po oczach...

[noida]

U nas to się może najwyżej odbić od Pałacu Kultury. Wypchajcie się z tym morzem :P

[3promile]

Się nie wypcham. W grudniu jeżdżę do Jastrzębiej Góry - po całonocnym piciu
schodzę sobie z deptaka na plażę i dreptam do Rozewia i z powrotem; przez te
kilkanaście kilometrów w zacinającym wietrze można spokoooojnie dojść do ładu z
samym sobą ;)

[noida]

Chyba się jednak wyprowadzę z tej Warszawy... Niekoniecznie nad morze, ale
chociaż w pobliże jakiegoś jeziora...

[formaprzetrwalnikowa]

a ja wieczorem pojde na plaze. znow se zdjec napstrykam
:P

[skajstop]

Promil, niech Cię uścisnę za tę grudniową plażę sztormową! :) Tuś mi bracie...

Jesień jest rewelacyjna, o ile tylko deszcze nie padają człekowi nonstop na łysą
czaszkę :) A końcówka jesieni, w typie z zimnej słonecznej przechodząca w
zapowieedź zimy tchnącej przymrozkiem i prószącej niekiedy śnieżkiem, ech... ja
to uwielbiam.
Nawet w mieście, a poza miastem to już naprawdę sama pychotka jest.

[noida]

Tiaa... tylko szkoda, że taka słoneczna to się zdarza raz na pięć lat a w
pozostałych latach to tylko leje i wieje i ciemno.
Noida Jednak Nieoptymistyczna.

[stella25b]

noida napisała:

> Tiaa... tylko szkoda, że taka słoneczna to się zdarza raz na pięć lat a w
> pozostałych latach to tylko leje i wieje i ciemno.
> Noida Jednak Nieoptymistyczna.
>


eeee, no teraz to juz marudzisz.
>

[noida]

Wiem :)
Ale spójrzmy na to z lepszej strony... Zawsze mogłabym mieszkać na Islandii!

W Islandii? Bardzo chętnie!

[dr.krisk]

Ja natychmiast! Nigdy nie byłem, ale bardzo mi się Islandia podoba, bo:
1) pija 50% gorzałę o nazwie "Czarna Śmierć";
2) nie mają nazwisk, tylko miana odojcowskie (czy jak to sie nazywa) - te
wszystkie ***son, ***dottir;
3) nie muszą się opalać i pocić;
4) są na uboczu i z daleka. Lubię.

[noida]

Ja jednakowoż nie przepadam, jak jest przez większość roku ciemno.
Chociaż oni tam depresję mają zdaje się mniejszą niż np. w Danii?

[3promile]

Nie dalej jak przedwczoraj rozmawiałem z taskówkarzem o Islandii, zupełnie
przypadkowo - facet był rozanielony: "Panie, ja tam pracowałem pięć lat i w
życiu takich wyluzowanych ludzi nie widziałem. Oni mają wszystko centralnie w
dupie i całkiem dobrze z tym żyją" Tak więc argument "depresja" chyba jest nie
do obrony ;)

Dziękuję. Bardzo ładnie powiedziane.

[dr.krisk]

3promile napisał:

> Oni mają wszystko centralnie w
> dupie i całkiem dobrze z tym żyją
Włączam do spisu moich recept na długie i przyjemne życie. Centralnie!

Ciekawe

[stella25b]

Ciekawe jak tam w Islandii wyglada sprawa samobojstw o tej porze roku. Nie znam
statystyk ale mam wrazenie, ze wlasnie jesienia najczesciej ludzi bierze na
odebranie sobie zycia- bez wzgledu na polozenie geograficzne.

[3promile]

Znalazłem (a raczej pan Gógiel znalazł) takie zdanie w kontekście
"samobójstwa"+"statystyki":
Statystyki wskazują także, że okres wiosenny szczególnie sprzyja krytycznym
ocenom własnej przyszłości.

[stella25b]

3promile napisał:

> Znalazłem (a raczej pan Gógiel znalazł) takie zdanie w kontekście
> "samobójstwa"+"statystyki":
> Statystyki wskazują także, że okres wiosenny szczególnie sprzyja krytycznym
> ocenom własnej przyszłości.

Ja akurat experta Googla zostawilam w spokoju...ale to ciekawe, zawsze
myslalam, ze wiosna chce sie ludziskom zyc.
A taka wlasnie jesienna aura sprzyja roznym mrocznym fantazjom: wiatr hula a ty
wisisz na tym drzewie jak ten samotny lisc.

[noida]

W sumie to się da uzasadnić- po długich miesiącach zimowych, bez światła,
serotoniny, witamin itp. człowiek wyprał się z sił witalnych na tyle, że już mu
wszystko jedno. Podejrzewam, że chodzi o wczesną wiosnę, kiedy śnieg jeszcze
gdzieniegdzie zalega, pogoda wietrzna i nijaka (wiatr podobno wydatnie wzmaga
chęci samobójcze), niby już nie zima, ale też jeszcze nie wiosna...

Tysiączny pos Stellli :-)

[marquis]

Stello, własnie odnowiła mi się choroba statystyczna i odkryłem, że właśnie
dokonałaś swojego wpisu nr 1000 na naszym forum! :-)

To sprawa przygotowania & nastawienia!!!

[dr.krisk]

Wydaje mi się, że do słot i blot trzeba się przygotować - także logistycznie!
Wejśc w posiadanie dobrej kurtki z goreteksu, takich samych portek i butów.
Kapelusz albo czapkę na łeb nasadzić, rękawiczki ubrać, piersiówkę do serca
przytulić i najgorsze słoty nam niestraszne!
A jak ktoś usiłuje słotę przechodzić w kusym wdzianku, kurteczce dżinsowej....
zaraz Katary i Wapory się zalęgają, aspiryna w użyciu, smarki i siąkania.
W tej Islandii ludzie po prostu sa przyzwyczajeni do klimatu i nie jojczą że
gejzery gorące, śnieg zimny a wiatr porywisty! A jaki ma być?????
A jak naprawdę mokro, to do herbaty rumu dolać! Bardzo pożywny ten rum jest.

[noida]

Żeby tak ten alkohol nie szkodził, to można by chodzić całe życie na rauszu i
mieć wszystko centralnie...

Do jesieni trzeba się przygotować!!!

[dr.krisk]

Już kupilem zapas drewna (dębina!) do kominka, w wesołe kurtki jestem
zaopatrzony, w piwniczce szczerzą się zapasy buteleczek rozmaitych, miód do
herbaty kupiony, kot sąsiadów oswojony całkowicie.
Miło jest wrócić z zadeszczonego pleneru, rower z błota obchlustać, prysznic,
szlafrok i przed kominkiem zlec obkładając się gazetami, ksiązkami i co tam
jeszcze się znajdzie.
Jesień jest znakomita!

Jesienne zajęcia.

[dr.krisk]

Jesień jest fajna (i wesola) bo nie trzeba tak strasznie w ogrodzie tyrać. To
znaczy, sa zajęcia ogrodnicze jesienne, ale wesołe i przyjemne: gałęzi
przycinanie, wywalanie precz powiędłego kwoecia, itp. Prace proste i brutalne a
nie ścibolenie nad jakimiś roślinkami.
Jesienią opatruję także rowery: jest czas na leczenie przerzutek, trybów i korb.
Można pracowicie siedząc przy stole w kuchni składać rozebrane, wyczyszczone i
nasmarowane manetki przerzutek. Za oknem leje deszcz, a nam zawsze zostają
jakies tajemnicze spręzynki. Ale się nie przejmujemy, bo i tak pada jak z
cebra, nigdzie się nie spieszymy....
Można też słuchac II Programu Polskiego Radia, jak muzykę poważną
rozpowszechnia. Albo posłuchać wykładu docenta Piernatka na temat filozofii
egzystencjalnej Sartra i Marcela. W trakcie prelekcji zasnąć, ale sen jesienny
to samo zdrowie.
Można łazić do kina, obejrzeć po raz kilkudziesiąty "Ostatni dzień lata".
Można łazić po sklepach z używaną odzieżą, dziwując się co też ludzie nosza i
po co.
Wszystko można jesienia - a latem już nie!

[beatanu]

dr.krisk napisał:

> Jesień jest fajna (i wesola) bo nie trzeba tak strasznie w ogrodzie tyrać. To
> znaczy, sa zajęcia ogrodnicze jesienne, ale wesołe i przyjemne: gałęzi
> przycinanie, wywalanie precz powiędłego kwoecia, itp. Prace proste i brutalne
> a nie ścibolenie nad jakimiś roślinkami.

Ekhm, pozwolę sobie zaprotestować... To znaczy, nie mam nic przeciwko jesieni,
wręcz przeciwnie, ale co do prac ogrodowych... Multum! Wykopki ziemniaczano-
marchewkowo-buraczane. Kapusty obieranie z liści przeżartych przez ślimaki i
inne potomki motyli, które przez całe lato kochały się namiętnie i jajeczka
składały i tu i tam i jeszcze wszędzie! "Odrosty" brokułów i szparasolki.
Suszenie cebuli. Sadzenie czosnku. I ciągła walka z chwastami, które po
ostatnich deszczach nareszczie mogły wystawić swoje łby spod ziemi.

Ze zbieractwa: nasiona kwiatów (uwielbiam wwysypywać mak z makówek:), borówki
(czyli czerne jagody), brusznice, grzyby. No dobrze, te ostatnie to już poza
ogrodem... A w mieście kasztany...

Ale ja to wszystko lubię robić :-)

A jesień jest wspaniała, dopóki podstępnie nie przemieni się w zimę. Dopóky nie
pada śnieg i nie przymarzają mi powieki, dopóty nie straszne mi
najstraszniejsze listopadowe słoty!

[kawa_malinowa]

nie przesadzajmy.
Na jesien sie wyciaga kolorowe wielkie swetry :) I pozna jesienia to szaliki.

Moja wypowiedz zostala splycona, bo problemy rozne dorosle mine nie dotycza,
pieniadze z kredytu albo od rodzicow, i tak dalej. Ale jesien to ulubiona pora
roku i tylko ubolewam nad brakiem butow, bo kobiety w sklepach odpowiadaja na
kazde moje pytanie "NIE MA!!!" A rodzina jak mnie widzi w spodnicach i w
glanach to zalamuje rece...

[noida]

Jesień idzie

Raz staruszek, spacerując w lesie,
Ujrzał listek przywiędły i blady
I pomyślał: - Znowu idzie jesień,
Jesień idzie, nie ma na to rady!
I podreptał do chaty po dróżce,
I oznajmił, stanąwszy przed chatą,
Swojej żonie, tak samo staruszce:
- Jesień idzie, nie ma rady na to!
A staruszka zmartwiła się szczerze,
Zamachnęła rękami obiema:
- Musisz zacząć chodzić w pulowerze.
Jesień idzie, rady na to nie ma!
Może zrobić się chłodno już jutro
Lub pojutrze, a może za tydzień
Trzeba będzie wyjąć z kufra futro,
Nie ma rady. Jesień, jesień idzie!
A był sierpień. Pogoda prześliczna.
Wszystko w złocie trwało i w zieleni,
Prócz staruszków nikt chyba nie myślał
O mającej nastąpić jesieni.
Ale cóż, oni żyli najdłużej.
Mieli swoje staruszkowie zasady
I wiedzieli, że prędzej czy później
Jesień przyjdzie. Nie ma na to rady.

[stella25b]

Jesien to taka pora na wyciszenie duszy. Ja ja uwielbiam. A do Polski pod
koniec wrzesnia lece, wlasnie z powodu kominka, bo mi na wsi montowac maja. Z
takim kominkiem to i zima przyjemna.

sam chciałeś:P

[braineater]

Kolejna Bezsensowna Rymowanka (KBR) Utyskująca na Złotą Polską Jesień


W swym koszyku jesień niesie
tony nieszczęść, no i kieszeń
też ma pełną niespodzianek:
pierwsza to: paskudny ranek

Zamiast słonka, ptaszków pień
plucha, mokro: tak dzień w dzień.
Item idzie silny wiatr
co z hurgotem z gór tu spadł

Niosąc z soba migreniska,
co skrzywiają mi pół pyska,
z łoża podnieść się nie dają
i ogólnie mnie wk..wiają.

Trzeci dar tej pięknej pory
to fakt, żem non stop jest chory
Cieknie z nosa, w płucach zgrzyta

Och, Jesieni znamienita!

Idź ty sobie w inne kraje
Tam gdzie ludziom nerwów staje
by w kaloszach i paltotach
z trudem łazić przez twe błota

W moim świata zaś zakontku
daj spokojnie świecić słonku
Daj bananom róść wesoło
i mnie chodzic całkiem goło.

P:)

[obly]

sam chciałem i sam wielbię
a i nie sam czytam pewnie:)

Jesień

Jesień stąpa wiatrakami
stąpa w liściach i szyszkami
co to wrzuca sie do wiadra
trzaska, pyka jak eskadra

Jesień w łapskach nic nie niesie
gorzej, wciska łapki w kieszeń
z tej kieszeni idzie smród
kapusty kiszenia cud

w głowie Jesień ma badyle
ptactwo spyla i nad nilem
sle petycje do swych władz
by ktoś wiosnę sprawił .. mać

z tyłu typa dują wiatry
mokre, błotne, (ktoś jest stratny)
z spodni sypie się igliwiem
z nosa mgła wypada szkliwem

z oczu Jesień tryska deszczem
nikt nie woła: jeszcze, jeszcze
jednak cos w Jesieni błyska:
złote jabłka lecą z pyska

za sobą Jesień pozostawia ślad
że człeczek by siadł, narzekał i jadł
warzywa, owoce że cieknie aż ślina
tak siedzi, narzeka aż łapie go Zima

[braineater]

KBR zakończona apostroficzną groźbą.

Jest październik, jest listopad
Pora ta, to roku faux pas
Błąd gdzieś jakiś w tym systemie
Co zarządza naszą Ziemię

Jakiś trojan, jakiś bug
albo prościej - jakiś tłuk
paluch wraził gdzie dałbóg
I coś spieprzył, tak jak mógł

I już mamy zamiast słońca
deszcz i chmury tak bez końca
Trotuary błockiem kryte,
mokre nogi (choć umyte)

przemoczone paltociki
w oczach szał jakowyś dziki
nosy smutne, fioletowe
i bolącą non stop głowę

Z braku światła wciąż pijemy
narzekamy i wyjemy
Tęskniąc z cicha za Kinszasą
bośmy rasą słońca łasą.

Więc niech jakiś antywir
sprawi, by pogody świr
wnet odmienił sie na dobre
bo poszczujem Zbyniem Ziobrem!


P:)

[obly]

Tymś mnie pan ujął
Ziobrem Pierwszym Mocnem
i na tym wersie
ze tak powiem spocznę

bo to melancholijny pan
tam krzyknie, tu zada kłam
jest przy tym tak romantyczny
i zwalnia za olewkę wytycznych

Bo to i sądy za lekko sądzą
Bo to i ludzie za często błądzą
Jesienny pan wskazuje im światło
"światło to ja,a ja nie mogę zagasnąć!"

Jesienny pan w melancholii wtopiony
z fraszka na ustach, w ramionach żony
"pan jesteś szuja, i nikczemny w kroku"
tylko nie wie że minie, jak to pory roku

[braineater]

Na rym pojedynek z Obłym
Jest zajęciem mocno podłym,
bo nieważne temaciki -
zawsze szczypta polityki

gdzieś się między rymy wkradnie
i namiesza w treści snadnie.
Wiersz o smutnej roku porze
pomieniając (nie daj boże!)

w jakis pamflet, paszkwil, żart
Taki to z Obłego czart.
Co by pisał, to o PISie
że ma go w poważnym zwisie

Przywracając tu topika,
podpowiadam: jesień dzika,
jesień głupia, rozbuchana
jest tematem, proszę Pana!

P:)

[obly]

jest sień i sieni nie ma
jje sie i od niechcenia
słów wór od znaczeń się mieni
migają się słowa od znaczenia: jesieni

wątek ciągniony jest jak stal
to w igły, to w widły, i trzeba fal
co zmyją z niepotrzebnych znaczeń
jesień, znów będzie bez wypaczeń

znów złoty wrzos, i srebrne ranki
czerwienią lisci się krnąbrna żółć
przepychem sady pachną i ganki
czas czasem wrócić do znaczenia słów

[obly]

mam sreberko
a w nim słowa
zawinięte
bom je schował

słowa takie
dla mnie ważne
wartościowe
i poważne

jest: dziękuje
jest i: proszę
jest: przepraszam
tak je noszę
i ich nie wypowiadam wcale
bo mi skradną je wandale

[braineater]

<remix>

Mam koszyczek, w nim wyrazy
które dzielę bez obrazy
między ludzi których mijam;:
tys jest dureń, tyś jest żmija
ty zaś krowa, ty patyczak
ścieżkę sobie tak wytyczam
i okazy ludzkiej braci
staram lekko się zeszmacić
bo to przeciez nie da rady
by tak z każdym mieć układy
pozytywne, neutralne -
życie by nie było fajne.

P:)

i ludzików tak obdarzam
lekko może pobrażam

[obly]

;))))

wiersz utkał brajan w pajęczynie
słońca końce drżą w nim rosą
przysłóweczki czasowniczki
ręce o klaskanie aż proszą

psepienkne powiedział zając
i oddalił sie kicając
potknał w końcu sie o pień
Brajan zaśmiał się jak cień

wszedł na ciałko i podeptał
uszy związał i odetkał
oczodoły zioną pustką
całość przykrył ładnie chustką

tak to podziw metafizyczny
szybko zmienia sie na gwałt fizyczny
moze to dlatego te wszystkie szaraki
myslą ze lepiej się wychodzi na buraki

[obly]

last:

tak to podziw metafizyczny
może się zmienić na gwałt fizyczny
oto ostatnia myśl tego szaraka
trzeba było lepiej wyjść już na buraka

Jeszcze na pocieszenie.

[noida]

Mój ulubiony kot:
www.garfield.com/comics/comics_archives_strip.html?2005-ga051128

[daria13]

Jesień nie byłaby dla mnie może taka przykra, gdyby nie poważne niedostatki
finansowe, bo gdybym miała wystarczająco dużo kasy, to nie straszne by mi były:
a. dojazdy do i z pracy (autobusami ca 2 h dziennie), bo jeździłabym ciepłym,
wygodnym samochodem
b. nie przerażałyby mnie wizyty pana z gazowni, mogłabym też kupić pod
dostatkiem drewna dębowego, które choć rzeczywiście świetnie sie pali w
kominku, to tanie nie jest,
c. wymieniłabym okna na wspaniałe, drewniane, szczelne i eleganckie i może w
sypialni byłoby nieco cieplej, a tak w mrozy jest zaledwie 15 stopni.
d. a najlepiej w ogóle rzuciłabym pracę i przesypiała pochmurne, ciemne
poranki, potem siedziała przy tym kominku i czytała, czytała, czytała, a wtedy
pory roku byłyby bez znaczenia.
Spacery w deszczu może są miłe, ale pod warunkiem, że deszcz niezbyt obfity,
niezbyt lodowaty i nie nazby częsty. Nawet mój pies wzdraga się przed wyjściem
w takie późnojesienne szarugi, a on do leniwych nie należy.
Jesień wczesna, słoneczna i kolorowa - tak, późna, ciemna i zimna -
zdecydowanie NIE!
P:)

[chihiro2]

Ja lubie jesien, zwlaszcza tu w Anglii. U mnie malutko pada, czesto jest
slonecznie, cieplo (nawet w srodku "zimy" moge nosic pantofelki na gole stopy),
bezwietrznie. Przyslowiowa zlota jesien.
Na jesieni robie sie bardziej melancholijna, nie musze szukac wymowek, zeby
zostac w domu (zwalam wszystko na pogode, nawet jak nawala jedynie wiatrem i
chlodem), wiecej czytam, ogladam filmow i pije cieplych herbatek roiboosowych
czy zielonych.
Marzy mi sie spedzenie miesiaca na jakiejs wyspie szwedzkiej, gdzie wczesnie
rano spacerowalabym w deszczu po plazy, wieczorami zas siedziala przed wielkimi
oknami przed kominkiem z ksiazka i patrzyla na deszcz i wiatr... Gdzie nikt by
mi nie przeszkadzal, gdzie moglabym robic wylacznie to, na co mam ochote bez
koniecznosci pracowania i wypelniania obowiazkow towarzyskich.

[mamarcela]

1. Kocham jesień, bo bywa niemiłosiernie piękna. Niebo wisi tuż nad głowami, a
powietrze prześwietlone słońcem jest leciutko matowe i widoczne. To powietrze
pachnie nostalgią, jakiś jaskółczym niepokojem, tęsknotą za czyms
nieokreslonym, za czyms niewiadomym, za czymś, co się nigdy nie wydarzy, ale
kiedyś może się przyśni.
2. Kocham jesień ponieważ jest pora dla leniwych outsiderów takich jak ja.
Ludzi jest w ogóle jakby mniej, a ci wszyscy, którzy zostali za filtrem z
matowego, znieruchomiałego powietrza wydają sie mniej grozni i jacyś
nierzeczywiści. Z norów wyłażą różne fajne snuje, a beznadziejni lanserzy i
inne pacany włażą do swoich norów i nam - lamerom snującym sie po jesiennych
opłotkach - nie defilują kretyńsko przed oczami.
3. Lubię jesień, bo w przeciwieństwie do wiosny i lata jest mało wymagająca.
Nie trzeba leciec na plażę, do muzeum, do Egiptu, do ogrodu botanicznego
ogladać magnolie, czy do parku, żeby złapać kasztany na gorącym uczynku
kwitnienia. Lubię jesień, bo dużo jeszcze można, a juz nic sie nie musi. Mozna
sobie bezkarnie po prostu poleżec i pomarzyć, albo pochodzić i pomarzyć, albo
nawet posiedzieć.
4. Kocham jesień, bo lubię grzyby, jesienne warzywa, pachnące pomidory i
kalafiory, które nigdy nie smakuja aż tak fantastycznie. Lubię sliwki i jabłka
o nazwie james grive - występujące tylko na przełomie lata i jesieni.
5. Kocham plażę jesienią. Zresztą zimą też kocham i do konca życia pewnie będę
żałować, że się wyniosłam znad morza na te idiotyczne bezmorskie i bezgórne
równiny. Na swoje usprawiedliwienie mam tylko to, że bardzo mloda wtedy byłam i
głupia.
6. Lubię jesień, bo jest smutna i nostalgiczna, i marudna też jest, a ja lubię
nostalgiczno-marudna nastroje i nudziarzy lubię. Wprost uwielbiam.
7. Lubię kapustę kiszoną chociaż faktycznie w Warszawie ona jest mocno
nietakajakpowinnabyć. Chyba pod Waszym wpływem ukiszę sobie sama w tym roku,
ale bez...
8. kminku, którego nie lubię chyba najbardziej ze wszystkich rzeczy lubianych
przez innych. Nawet bardziej od wiórków kokosowych.
9. i tyle

mamarcela czyli nudząca mamaruda przedjesienna

a mnie ta jesien....

[stella25b]

wkurzyla. Naprawde lubie jesien ale w tym roku przyszla zdecydowanie za
wczesnie. I to na dodatek nie piekna, ciepla i kolorowa tylko od razu mokra i
zimna. Cosik sie w tym roku zdrowo pokielbasilo w tych porach bo juz zimna byla
za dluga, a wiosny i lata prawie nie bylo a teraz juz mamy jesien. Za szybko to
wszystko przemija, dla mnie za szybko.

[noida]

Było w tym roku mniej więcej 42 dni słonecznych na 365. A potem się dziwić, że
ludzie są ponurzy, mają kompleksy i depresję.

[stella25b]

noida napisała:

> Było w tym roku mniej więcej 42 dni słonecznych na 365. A potem się dziwić, że
> ludzie są ponurzy, mają kompleksy i depresję.
>
i weny forumowej brak....
>

[ash3]

illiterate napisała:

> Sa ludzie, ktorzy maja tak jak ja?

Jesienią - kilka dni temu to poczułam - nasila mi się taki zew (nie umiem
inaczej tego nazwać) wędrówki: iść przed siebie tak długo aż przemyślę rózne
myśli, rozchodzić to co w głowie aż się wyprostuje i uspokoi... Smieję się do
tych mglistych popołudni, zapadajacej ciszy. Jest coś w powietrzu, na pewno.