Leśmian

[morelka_1]

URSZULA KOCHANOWSKA

Gdy po śmierci w niebiosów przybyłam pustkowie,

Bóg długo patrzał na mnie i głaskał po głowie.


"Zbliż się do mnie, Urszulo! Poglądasz, jak żywa...

Zrobię dla cię, co zechcesz, byś była szczęśliwa."



"Zrób tak, Boże - szepnęłam - by w nieb Twoich krasie

Wszystko było tak samo, jak tam - w Czarnolasie!" -


I umilkłam zlękniona i oczy unoszę,

By zbadać, czy się gniewa, że Go o to proszę?


Uśmiechnął się i skinął - i wnet z Bożej łaski

Powstał dom kubek w kubek, jak nasz - Czarnolaski.



I sprzęty i donice rozkwitłego ziela

Tak podobne, aż oczom straszno od wesela !


I rzekł: "Oto są - sprzęty, a oto - donice.

Tylko patrzeć, jak przyjdą stęsknieni rodzice!


I ja, gdy gwiazdy do snu poukładam w niebie,

Nieraz do drzwi zapukam, by odwiedzić ciebie!"


I odszedł, a ja zaraz krzątam się, jak mogę -

Więc nakrywam do stołu, omiatam podłogę -


I w suknię najróżowszą ciało przyoblekam

I sen wieczny odpędzam - i czuwam - i czekam...


Już świt pierwszą roznietą złoci się po ścianie,

Gdy właśnie słychać kroki i do drzwi pukanie...


Więc zrywam się i biegnę! Wiatr po niebie dzwoni!

Serce w piersi zamiera... Nie!... To - Bóg, nie oni!...

Smutny taki troszkę ten wiersz, ale oczarował mnie. Mogłabym go z przyjemnością nauczyć się na pamięć.
Macie swoje ulubione wiersze?

[tfu.tfu]

mamy, niewiele, ale mamy ;)
Stephen Crane, I was in the Darkness
I was in the darkness;
I could not see my words
Nor the wishes of my heart.
Then suddenly there was a great light --

"Let me into the darkness again."

i jeszcze Love Walked Alone
Love walked alone.
The rocks cut her tender feet,
And the brambles tore her fair limbs.
There came a companion to her,
But, alas, he was no help,
For his name was heart's pain.

[morelka_1]

Przepiękne...mają to COŚ!

[tfu.tfu]

przypadkiem kiedyś nabyłam w hali na koszykach, zakochałam się na zabój ;)
wszystko do poczytania tu

[morelka_1]

O dzięki, na pewno do nich zajrzę :)