Czy rozwodnik to smiec??

Co to za idiotyczne pytanie??????

[Gość: 2Paco]

[Gość: rozwiedziona]

Nie każdy rozwód jest z powodu "samczych zapędów " mężczyzny.Charakteru
człowiek nie zmienia ,szczególnie po 30 r.ż.Taki co zdradzał,będzie zdradzał,co
pił,będzie prawdopodobnie pił nadal ,awanturnik będzie miał taką skłonność
zawsze,kobieta niechluj ,też będzie miała wstęt do porządku.To jak ułoży się po
rozwodzie w drugim związku zależy czy druga strona jest w stanie zaakceptować
wady ,nieakceptowalne dla poprzedniego partnera.Mogą dobrać się dwie osoby
lubiące niezobowiązujące skoki na bok,walające się skarpetki na środku pokoju
itp. i będą w takim związku szczęśliwi.

[cymbeline]

Drogi kratusie,rozwód wcale nie przekreśla reszty Twojego życia!!! Wiem,że
żyjemy w społeczeństwie w znacznej częsci bardzo nietolencyjnej,a ponoć
katolikami jesteśmy,a Pan kazał miłowoać bliźniego swego jak siebie samego,no,
ale wielu o tm zapomina i tylko umieją krytykować i pokazywać palcami.Ja sama
do niedawna byłam panienką a od miesiaca jestem SZCZESLIWA zoną męzczyzny po
rozwodzie mającego dziecko z poprzedniego zwiazku.Wiesz,wielu meżczyzn w życiu
poznałam i byli to kawalerzy,ale cieszę sie,ze zdecydowałam sie na małzeństwo
własnie z tym meżczyzną,bo wart jest tego.To,ze kiedyś jakas baba go
skrzywdziła nie znaczy ze nie ma prawa ułożyc sobie życia po raz kolejny.Wiesz,
ja jestem katoliczką i trochę mi "uwiera" ze nie mamy ślubu kościelnego,nie
wiem co będzie z chrztem jak urodzi się nam wspolne dziecko itp.ale jestem
najszczęsliwsza kobietą na świecie i nigdy nie oceniałam ludzi po tym,czy sa po
rozwodzie czy są "pseudo katolikami". Ja wierze w Boga,a nie w ksiezy i wierze,
ze nie bede kiedys oceniana za to,ze żyłam z facetem po rozwodzie,tylko po tym,
ze nikomu w życiu krzywdy nie zrobiłam i staram sie życ uczciwie,nikogo nie
ranić.Życze Ci z całego serca zebyś odnalazł swoją połóweczkę,bo na pewno
gdzieś kraży po świecie,i myśle też,ze nie warto wiazać się z osobą która na
starcie skreśla Cie,bo jesteś rozwodnik,nigdy z taką osobą nie będziesz
szczesliwy.Ludzie albo nie wiedzą jaką krzywdę robią swoją nietolerancja w
stosunku do ludzi rozwiedzionych,albo robią to,zeby poprawić sobie
samoocene, "jaki to ja jestem doskonały bo zyje jak Bóg przykazał" chociaż
często zdaza sie,ze ci, którzy najbardziej krytykują,sami nie radą sobie z
własnym małzeństwem, ale nie mają tyle odwagi,zeby odejsć i ułożyc sobie życie
na nowo i gorzknieją niestety...Jeszcze raz życzę ci powodzenie,i uwierz,nie
wszystkie kobiety są takie same,myślę,ze ja jestem takim przykładem....
Pozdrawiam,i mam nadzieje, że chociaż troszkę zrobi Ci się cieplutko na sercu i
duszy po przeczytaniu mojego listu.

zrobilo sie cieplej:)

[kratus]

Dzieki.....jestes wartosciowa osoba....na pewno bedziecie szczesliwi, czego Wam
z calego serca zycze!!
To nie tak, ze dziewczyna, ktora pokochalem, skreslila mnie na starcie....
Bylismy troche ze soba...ona od poczatku naszej znajomosci (jeszcze zanim
pojawily sie glebokie uczucia) dodala mi wiary w samego siebie, dzieki niej np.
zawalczylem w pracy i odnioslem sukces itp.....odeszla....zostawila mnie
samiutenkiego...nie wiem, roznie mysle...czasem, ze rzeczywiscie nie bylem
taki, zeby mogla mnie pokochac tak wspaniala osoba jak Ona...a niekiedy
tlumacze sobie, ze byla milosc...tylko jej rodzina i te wszytskie trudnosci....
(dla Niej duza przeszkoda byla religia..duzo o tym rozmawialismy)....
Czlowiekowi rozne mysli do glowy przychodza gdy siedzi sam.
Czekam na Nią naiwnie jak dziecko...

Dzieki Cymbeline raz jeszcze!!!!!

[Gość: ellw39]

jestem osobą po rozwodzie z nastoletnim synem.Próbowałam nawiązać kontakty
trochę głebsze z panami.Poznawałam ich przez ogłoszenie.Wiekszość rozwiodła się
chyba po to by umilić sobie jesień życia u boku coraz nowej partnerki...
Inni szukali tylko ciepłego kąta nie oferując nic ...Koleje losu nie nauczyły
ani pokory ani chęci do pozytywnej zmiany w swoim życiu...Zabawa tak..

Brzydzę się soba!

[Gość: ewciaaa]

tak, brzydze sie, kiedy to czytam, bo wiem, ze macie tu racje. Jestem
dziewczyna ktora zostawila kiedys faceta dlatgeo, ze nie ebdzie slubu
koscielnego, ze rodzice sie wyrzekna....zostawilam dobrego, porzadnego
czlowieka. On kochal bardzo, z mej strony to nie byla jeszcze milosc, bylam w w
poczatkowym stadium:)...ale ucieklam kiedy sie zorientowalam, ze moge Go
pokochac.
Moze powinnnam pozwolic rozwinac sie tej milosci...i mialabym wowczas sile
zignorowac wszystko inne. Wtedy nie mialam sil..
ALe nienawidze sie za to, ze kierowalam sie rozumem i rozsadkiem (wylacznie
nimi).Moze nic by z tego nie wyszlo, ale ja nie sprobowalam:(((
Zostalo mi jedno, z kazdym (glownie z moimi rodzicami) kto powie zle slowo na
rozwodnika, na ponowne zwiazki kloce sie zawziecie...
ale to tylko gadanie, jak chodzilo o czyny bylam tchorzem!!:((
Gratuluje cymbeline!!!!!

[Gość: renka]

a moze tak wlasnie mialo sie stac...
czasem boimy sie czegos czego nie znamy (mam tu na mysli, ze np. nie bylo wsrod
naszej rodziny czyz najomych rozwodnikow i funkcjonuje tylko glupi stereotyp).
Rodzice Cie o tym przekonali, a jesli sie nie ma milosci w sercu to trudno
bronic czegos co sie dopiero rodzi....
ALe pewnie teraz zgodzisz sie, ze nie mozna kogos przekreslac na starcie, nie
dac mu nawet szansy

[cymbeline]

renka,ja Ciebie też rozumiem,bo sama miałam różne rozterki,spotkałam sie bardzo
duża nietolerancją i to zarówno ze strony częsci mojej rodziny jak również ze
strony mojej dobrej koleżanki,a tego ostatniego się nie spodziewałam.Jest to
moja rówieśnica i myslałam,ze takie dewoctwo to cechuje tylko starsze osoby,te
co to rózańce od rana do wieczora klepią,a i tak wiedzą co u kogo,kto z kim
itp. było mi przykro,nawet bardzo,bo ta kolezanka sama jest z rozbitej rodziny
wiec liczyłam,ze mnie zrozumie,szczególnie,ze ja nie rozbiłam niczyjej rodziny,
ale okazało sie,ze ona nie rozumie jak ja mogę być z takim "złym facetem,bo
rozwodnikiem". Bardzo mnie to zabolało i boli do dzisiaj,moje stosunki bardzo
oziębły z ta osobą.Mysle,ze ją rodzice skrzywdzili,a szczególnie ojciec,który
zostawił żonę 1 2 córki jak miały około 7-8 lat,wyjechał za granice i
zmieniał "Panie" czy też "ciocie" średnio do pół roku.A matka sama w domu i
poświeciła się wychowaniu córek.Dodam,że teraz mamy po 30 lat a jej ojciec z
matką nie zdązyli sie oficjalnie rozwieść,a ojciec dalej zmienia kobiety,i co
najgorsze wszystkie są meżatkami z dziecmi.Wiec ta moja kolezanka napatrzyła
się na swojego ojca i wszystkich ocenia jego miarą! Ona wciąż nie może
uwierzyc,ze ja jestem z takim facetem już 3,5 roku,że wzieliśmy żlub.Cały czas
pyta mnie czy aby wszystko dobrze w moim małżeństwie,a jak mówie,ze jest
super,to słyszę:zobaczysz,i tak cie zostawi predzej czy póżniej.
Mój maż ma dziecko z poprzedniego zwiazku,to chłopiec 6,5 latek.Mamy jak na
razie bardzo dobry ze soba kontat i mam szczerą nadzieję,ze tak będzie
zawsze,ale jak słysze moja koleżankę:zobczysz,jak tylko dorośnie to da ci
popalić,nigdy ci tego nie wybaczy! A ja sie pytam,czego ma mi nie wybaczyć? Nie
rozbiłam jego rodziny,to jego matka rozbiła,a ja pomogłam jego ojcu sie
pozbierać! Puściła go dosłownie w kapciach i z kilkoma niespłaconymi
kredytami.To ja kupiłam ubrania,żeby mógł isć do ludzi,to ja spłacalam te
kredyty,to ja pomogłam pozbierać się facetowi psychicznie,dowartościowałam i
pozwoliłam uwierzyć mu,ze jest naprawdę super facetem i super ojcem.Pozostali
moi znajomi,którzy nam sprzyjali,mówią,ze mój mąż to już nie ten sam zagubiony
facet co sprzed lat,że w każej dziedzinie widać duza zmianę na dobre.I te słowa
trzymają mnie na duchu jak mam doła.
Chyba sie rozpisalam,ale potrzebowałam tego.d
Dziekuję wszystkim za wysłuchanie:)))
W dodatku jestem zodiakalnym baranem i wiem,ze "co nas nie zabije to nas
wzmocni".I nmnie wszystkie przeciwności losu daja siłę,i wtedy sobie mysle:a ja
wam jeszcze pokaże,i tak postawie na swoim"))
Pozdrawiam wszystkich,a szczególnie tych,krórzy sobie nie radzą z takimi
problemami jak rozwody.życzę dużo siły i wytrwania w postanowieniach.

[Gość: zona rozwodnika]

Gość portalu: renka napisał(a):

> > czasem boimy sie czegos czego nie znamy (mam tu na mysli, ze np. nie bylo
wsrod
>
> naszej rodziny czyz najomych rozwodnikow i funkcjonuje tylko glupi
stereotyp).

no ja tez to przechodzilam, dla wszystkich to bylo niczym zwiazek z seryjnym
morderca......ale to wszytsko sprawilo, ze postanowila udowodnic rodzinie,
ludizom i swiatu (i sobie tez-bo watpliwoscie tez jakies mialam), ze sie uda. I
udalo sie!!!

[Gość: dorotka]

nic nie jest przesadzone...na pewno na pierwszym miejscu stoi czlowiek, jaki
jest.
Ale musiz sobie zdawac sprawe, ze mimo najszczerszych checi i uczuc zwiazek z
Toba nalezy juz do tych trudniejszych. Pewnei z Twojej strony (kiedy dobrze
wiesz co masz w sercu) jest Ci latwiej byc optymista, ze wszystko da sie
ulozyc. Owszem da..jest mnsotwo takich zwiazkow...szczesliwych, mniej
szczesliwych..tak jak i wsrod zwiazkow z kawalerem.
Ale kobieta ktora bedzie Twoja druga zona musi czuc ze nie ejst druga...To
Twoje zadanie, Ty musisz jej wynagrodzic jej cierpliwosc, wyrozumialosc,
wsparcie...wynagrodzic poprzez bycie dla niej dobrym, czulym...
wszystko jest mozliwe, ale w tym przypadku trudniejsze jzu na wstepie, co nie
znaczy ze nalezy machnac reka i odejsc.
Powodzenia

[ewelina_en]

Kratusie - głowa do góry! "Rozwodnik to śmieć"? Kto Ci to powiedział?! To jakiś
kompletny nonsens! Ja wyszłam za o wiele od siebie starszego rozwiedzionego
mężczyznę i nigdy tego nie żałowałam. Więcej - gdyby mając swoje lata był dalej
kawalerem - pewnie bym się nim nie zainteresowała - bo skoro nikt go nie
chciał... Mówi się, że rozpad to wina obojga... czasami to prawda, ale nie
zawsze. Moja poprzedniczka musiała być zupełną .... (tu brzydkie słowo). Takie
określenia "...śmieć", itd wygłaszają ludzie, na których nie warto nawet zwrócić
uwagi, bo jak ktoś od razu, bez zastanowienia przyszywa wszystkim, tak róznym
ludziom tę samą etykietkę, to nie warto nawet z nim rozmawiac, to znaczy, że ma
w głowie same szufladki

[kratus]

ale te opinie wyglosza cala rodzinka kobiety, ktora pokochalem...i tu moj bol:
(((

[kitulek]

wejdź na prywatne forum "macochy" i wszystko zrozumiesz. No chyba, ze Ty jestes
inny....

[kratus]

kitulek napisała:

> wejdź na prywatne forum "macochy" i wszystko zrozumiesz. No chyba, ze Ty
jestes
>
> inny....

co znaczy wszystko??? Co znaczy "inny"??

[kitulek]

oki już piszę.
na tym formu są głównie dziewczyny, które związały się z rozwodnikami mającymi
dzieci.
Problemy jakie mają te dziewczyny to:
spędzanie wszystkich wakacji/świąt w towarzystwie dziecka z poprzedniego
związku, zero intymności
brak szacunku ze strony tych dzieci, buntowanie ojca, zmiany planów pod
potrzeby (rzeczywiste lub wydumane) dziecka
faworyzowanie dzieci z pierwszego małżeństwa przez sąd (nikt się nie zastanawia
czy dziecko z drugiego związku chodzi na angielski a w przypadku pierwszego
zawsze można wnieść sprawę o podwyższenie alimentów)
problemy z eks żoną - zastraszanie drugiej żony smsy telefony włażenie z butami
w nowy związek eks męża, ciąganie po sądach np. właśnie o podwyższenie
alimentów.
nie dziwię się, że dziewczyny wolą się wiązać z mężczyznami, którzy nie mają
takiej przeszłości.
Na dodatek ci mężczyźni bardzo często nie rozumieją w czym rzecz, że np.
dziewczyna nie ma ochoty jechać na wakacje w towarzystwie 5 letniego
rozwrzeszczanego dzieciaka lub rezygnować z zakupu płaszcza na zimę, bo dziecko
partnera chce komputer.
Życie z rozwodnikiem to ciągłe kompromisy, zero spontaniczności, bo np na
weekend przypada widzenie z dzieckiem.
Po prostu zerknij na to forum. I porozmawiaj z dziewczyną, na której Ci zależy,
bo może ona właśnie tego wszystkiego się obawia...

[kratus]

serdecznie Ci dziekuje:)...masz racje..o wiekszosci tych rzeczy rozmawialismy z
moja ukochana, ona mi mowila o swoich watpliwosciach...przede wszystkim o moim
dziecku...nie to ze ono jej przeszkadza, lecz bala sie, czy bedzie
zaakceptowana...
Rozmawialismy duzo, duzo..ale oczywiscie rozmowy, tlumaczenia to jedno, a
prawdziwe zycie to drugie..Na pewno tego wszystkeigo sie bala, zdaje sobie
sprawe, ze zadna dziewczyna nie marzy o poslubieniu rozwodnika...ale ja sie
ludzilem ze jeszcze przede mna szczescie.
Wlasnie jednym z powodow, dla ktorych otworzylem ten watek byly watpliwosci,
czy moge dac kobiecie szczescie...nie jako czlowiek sam w sobie (bo wiem, ze
nigdy jej bym nie skrzywdzil, gwiazdke znieba bym przyniosl), ale jako ktos
kto juz ma bagaz i tego sie nie zmieni. Chcialem wiedziec, czy wiazac sie z
kobieta az tyle jej zabieram? Juz to pisalem, ale powtorze..ja chce dla Niej
szczescia, dla Niej..moje szczescie jest dalej...dlatego pomyslalem, ze moze
najlepsze co dla niej zrobie, to dam jej spokoj, pozwole zapomniec..niech
bedzie szczesliwa....ale czy tedy droga??

[kitulek]

Czyli jednak jesteś trochę inny niż większość rozwodników:)
Pozytywne w całej sprawie jest to, że Twoja ukochana obawia się czy zostanie
zaakceptowana przez Twoje dziecko. Ja na jej miejscu bałabym się, żę to ja nie
zaakceptuję dziecka i wiecznie jego obecność będzie mi przeszkadzać. Ale myślę,
że wszystko sie bierze właśnie z rozsądnego postępowania mężczyzny, tak aby nie
zrazić do siebie ani dziecka ani ukochanej. Nie pozostaje Ci nic innego jak
swoim postępowaniem dowieść, że Twoje poprzednie życie nie będzie aż tak bardzo
rzutować na Wasz związek. I nie mów jej o forum "macochy", bo wtedy jej
wątpliwości wzrosną o 100%. Życzę powodzenia:)
Kitulek

[kratus]

na pewno jej nie powiem o "macochach" bo nie bede mial okazji....nie widujemy
sie wcale, bardzo rzadko jakis kontakt...a wtedy tylko zaspokoimy ciekawosc ,
co u kogo i tylko tyle:((...niestety....choc ja sie nawet z tego ciesze

[Gość: martula]

Nie zgadzam sie że zycie z rozwodnikiem jest nudne i mało spontaniczne.owszem,
czesto z czegos rezygnujemy ale to nic.Kochamy sie i to jest najważniejsze

[lilianamaria]

Kiedyś, jako nastolatka myślałam , że wyjdę za mąż z miłości , tylko z miłości.
No i nie wyszłam , w ogóle. W końcu spotkałam tę swoją wielką miłość wyśnioną,
wymarzoną. Ideał, tylko że żonaty. Ile bym dała żeby był... rozwodnikiem!

[Gość: Knipser]

Moja sekretarka wyszla za mąż, za rozwodnika. On uciekł od poprzedniej, gdyż
nie tylko piła, łajdaczyla się, to przez 10 lat nie potrafiła urodzić mu
dziecko.Pracowałem z moją sekretarką przez 28 lat, była to osoba bardzo pobożna
( nie bigotka)poznałem jej męża (rozwodnika) jako kogoś kogo można by stawiać
za wzór męża, ojca ( mają dwie córki i czterech wnuków).
Niestety, osoba została bardzo MOCNO SKRZYWDZONA PRZEZ KATOLICKI kościół, nie
mogła uczestniczyć we wszystkich obrzędach ( komunia ).
Nie ma to jak dogmaty- nie człowiek się liczy, ale stare FANABERIE, i to się
nigdy nie skończy, a jak giertychowe szeregi się zewrzą, to tylko wiać, wiać i
jeszcze raz WIAĆ

[Gość: facio]

Mimo wszystko, gratuluję Ci odwagi, że zdobyłeś się na rozwód.Ja stoję przed
podjęciem takiej decyzji i do tej chwili wydawało mi się, że najtrudniejsze
sprawy z tym związane to stres związany z ustalaniem spraw majątkowych ze
współmałżonką, słuchanie tego co powie rodzina, znajomi itp.
Dodatkowo, małżonka nie poczuwa się do winy jeśli chodzi o rozpad małżeństwa,
uważa za normalne, że może raz na jakichś czas wyjść wieczorem do jakichś
znajomych sama.Dodatkowo podbudowane to było długotrwałą bliższą znajomościa z
innym mężczyzną. I teraz, kiedy sprawa rozwodu dojrzała u mnie, ona wpadła w
przerażenie i nie chce rozpadu małżeństwa czym procedura rozwodowa jest na
pewno.Powoduje to u mnie chaos myślowy i pytanie czy taką decyzją jej nie
skrzywdzę. Kochaliśmy się bardzo przez wiele,wiele lat. Inni stawiali nas nawet
za wzór małżeństwa.I to prysło przez jej zdradę.Tzn. ja ją kocham nadal, ona
chyba też, ale nie widzę sensu życia w związku, w którym zasiana została
niewierność i oszustwo.Dodatkowo teorie mojej małżonki, że ważne aby się
szanować i wspomagać, a jednocześnie umożliwiać współmałżonkowi robienie tego
na co ma ochotę. Nie chodzi tu o zdradę, ale np. wolna ręka od czasu do czasu
do spędzania czasu w innym towarzystwie. I nie chodzi tu o po południa, ale
pozne wieczory.Ja jakoś nie widzę żeby taka swoboda mogła panować w małżeństwie
i tym się różnimy. Dlaczego o tym piszę? Bo uświadomiłeś mi, że oprócz stresu
związanego z rozwiązaniem małżeństwa, nie ma gwarancji że potem będzie lepiej.
Do tej pory nie myślałem o tym. Nie , nie mam w tej chwili innej kobiety.Jestem
na etapie, nazwijmy to rozglądania się, co nie jest łatwe, bo i lata i jakoś
nigdy nie szukałem wrażeń. Wierzę, że Tobie się uda, choć może nie z tą kobietą.
Jasne że w życiu nie ma lekko,ale te przeszkody ze strony jej rodziny i fakt że
mieszka z rodzicami mimo 26 lat i jest przez nich traktowana jak dziecko, nie
wróży nic dobrego. Gdyby Cię kochała, wyglądało by to inaczej. Jeśli już teraz
ona ma takie wątpliwości, to przykro mi, ale nie wchodz w coś, czego znowu
będziesz żałował.

[kratus]

Nie ma czego gratulowac...i tak wmoim przypadku uwazam, ze za dlugo
czekalismy...i tez czesto uchodzilismy w oczach innych za wzor malzenstwa. Ale
taka gra w pozory jest strasznie meczaca.
Oczywiscie, decyzja jest Twoja, ale skoro kochasz swoja zone, ona Ciebie, to
moze nie nalezy sie spieszyc z rozwodem. Moze lEpiej sily przeznaczyc na
naprawe, niz budowe czegos od podstaw. Nie wspominales, czy macie dzieci.
U mnie byl wlasnie ten problem, ze w moim malzenstwie milosci nie bylo, to nas
rozwalilo...zona sobie kogos znalazla, tuz przed rozwodem...ale mnie to nic nie
obeszlo, niech jej sie szczesci!
Swoja droga to mysle, ze troche swobody dla zony i dla Ciebie to nic
zlego...mowie tu nie o spotkaniach z innymi mezczyznami, ale jej wyjscia do
znajomych bez Ciebie od czasu do czasu moze sa potrzebne. To uwazam ze jest to
kwestia dogadania sie i nie ma w tym nic zlego.
Jesli bedziesz w stanie wybaczyc jej zdrade...to pracuj nad malzenstwem.
Decyzja o rozwodzie nie ejst prosta, ja sie ciesze, ze sie w koncu rozwiodlem,
choc jestem samotny, ale lepiej to niz oszukiwanie siebie, dziecka, swiata....
U was byla milosc, teraz sie troche pogubiliscie, ale wszystko jest do
naprawienia, jesli obie strony tego chca.

Co do mojej sytuacji....wszystko racja co piszesz, ale i tak ja kocham i
wszystko bym zrobil, by byla ze mna...z ta kobieta chcialem zbudowac
rodzine..jesli nie z nia, to z zadna inna...jzu sie nie bede oszukiwal po raz
drugi!

Powodzenia.

[Gość: zagubiona]

Całe moje dorosłe życie wydawało mi się,że rodzina to najważniejsza rzecz na
świecie,że trzeba walczyć o to aby być razem,że trzeba dać wszystko od
siebie,może nawet kosztem siebie.Teraz stoję przed decyzją czy rozwieść się,bo
już nie mam sił walczyć,bo nie mogę robić tego kosztem siebie,kosztem
dziecka,dla zasady aby tylko być razem i tworzyć pseudorodzinę.Jeżeli nie mogę
być szczęśliwa to chociaż nie chcę być nieszczęśliwa.Przewartościowałam swój
cały świat i nie myślę że rozwodnik to śmieć bo ja nie jestem,nie będę śmieciem.

[kratus]

pewnie ze nie!
rodzina to wspaniala rzecz..dla mnie chyba najwazniejsza w zyciu, ale zdrowa
rodzina, prawdziwa....ozenilem sie mlodo wlasnie z wielkeigo pragnienia
rodziny, zawsze chcialem miec liczna, a nawet rodzenstwa nie mialem, nie mialem
dziadkow...bylem tak niecierpliwy w zakladaniu rodziny, ze nie czekajac na
milosc ozenilem sie. Dziecko pokochalem, ale w tej rodzinie brakowlao
milosci...nie o takiej marzylem. Decyzja o rozwodzie w moim przypadku byla
wyborem mniejszego zla...byla ona wspolna...dla nas byla to szansa na
szczescie, bo razem jzu wiedzielismy, ze szczesliwi nie bedzieme..Oczywiscie ze
dziecko jest tu wazne, bardzo..ale taka rodzina to oszukiwanie rowniez
jego..dziecko wkrotce odejdzie, bedzie mialo wlasne zycie uczuciowe..rodzice
juz nie beda najwazniejsi, samo zrozumie kiedys...wazna jest kultura rozstania,
u nas taka byla, wtedy nie ejst tak bolesnie, dla wszystkich.
Wiem tylko, ze zycie jest jedno. Ja popelnilem kiedys blad i wychodzi na to, ze
musze za niego placici do konca zycia...niby taki stary nie jestem, ale coz z
tego...

[ewelina_en]

Kitulek to przedstawiciel gatunku bardzo pospolitego, zwanego także
"twardogłowym". Nie przyjmuje do wiadomości, że ludzie są różni, na siłę stara
się stosować coś w rodzaju odpowiedzialności zbiorowej, na takiej samej zasadzie
na jakiej wszystkie blondynki uważa się za głupie. Z takimi ludźmi trudno
dyskutować. Ale podejmę tylko jeden wątek z tych śmiesznych uproszczeń: niby
dlaczego taki rozwiedziony ma mieć dzieci? A jezeli nie ma? A jezeli nie ma ich
także druga żona? A jeżeli chcą, mogą i mają wspólne dzieci w nowym związku? To
chyba coś zmienia, nieprawdaż?

[Gość: gruszka]

śmieciem to jest ten ,ktory żyje w zaklamaniu ,stwarza piekło dla siebie i
innych.śmieciem jest ten , któremu brak odwagi cywilnej aby zrobić porządek ze
swoim zyciem.jestem rozwódką i jest mi o niebo lepiej ,odpowiadam sama za
siebie I NIECH KTOŚ MI WYPOMNI ŻE JESTEM GORSZYM GATUNKIEM CZŁOWIEKA-
NIEDOCZEKANIE!!!!!!

[kratus]

Oj Ewelinko, masz racje ze pelno takich ludzi "twardoglowych" jak to nazwalas i
wdzieczny jestem Ci za obiektywizm, nie wrzucanie wszytskich do jednego
wora.....ale musze tu szepnac slowko w obronie Kitulka...Ona do takich ludzi
raczej nie nalezy, wytoczyly powazne sprawy, ktore w takim zwiazku z
rozwodnikiem trzeba brac pod uwage i ja to wiem.

[Gość: rozwiedziona w ny]

nawet nie zdawalam sobie sprawy, ze taki problem istnieje. sama jestem
rozwiedziona i nigdy nie mialam z tym problemu, zadnej natury... w dobie, kiedy
co drugie malzenstwo konczy sie rozwodem, nie dla wszystkich wystarczy
partnerow bez przeszlosci:) dla mnie nie ma znaczenia czy moj partner jest
rozwiedziony, natomiast jesli ma dzieci, to wymagalabym jak
najserdeczeniejszych z nimi kontaktow i wiele, wiele troski, okazywanej im na
codzien. wspolne wakacje bylyby dla mnie dodatkowa atrakcja, nawet jesli dzieci
wymagalaby pewnych poswiecen czy bylyby powodem drobnych ograniczen...
ludzie- poprostu badzmy ludzcy- oceniajmy naszych partnerow przez pryzmat
wlasnych relacji a nie poprzez opinie sasiadki czy ksiedza...
Kratus- zycze Ci abys poznal jak najwspanialsza dziewczyne, ktora doceni Ciebie
i pomoze Ci znowu uwierzyc w magie milosci:)

[Gość: fasOlka]

>Ja popelnilem kiedys blad i wychodzi na to, ze
> musze za niego placici do konca zycia...niby taki stary nie jestem, ale coz z
> tego...


POsłuchaj mnie Kratus,
nie mów o pokutowaniu do końca życia, jeśli będziesz tak myślał, to tak będzie.
Co do Twojej ukochanej, to myślę sobi, że skoro ty jesteś sklonny czekać, to
może warto dać jej troche czasu - może jest zbyt "młoda emocjonalnie" w sensie,
że nie ma za sobą zbyt wielu związków, może wlasnie dlatego boi się zwiazku z
Tobą. Ale w pewnym wieku pewne rzeczy się przewartościowują, może ona ten wiek
osiagnie niedługo. Może warto na to poczekać, tylko jej o tym powiedz, powiedz
jej, że bedziesz na nia czekał do konca zycia, i ze jeśli kiedykolwiek zmieni
zdanie, przestanie się bać itp. to ty zawsze będziesz gotowy powrócic do tego
związku, bo jest kobietą twojego życia. I daj jej się z tym przespać. Nie wiem
jak dlugo może trwac taki sen - moze pare lat, kiedy dzieki zyciowemu
doswiadczeniu wreszccie zrozumie, ze nie zyje dla rodzicow tylko dla samej
siebie, i ze sama ponosi konsekwencje wszytkich swoich decyzji a nie rodzice, i
że liczy się czlowiek i to jaki jest naprawde a nie jaki bledy popelnil kiedys
w przeszlosci, bo bledy popelnia kazdy z nas, ale przeciez dla ciebie to nie ma
znaczenia, bo bedziesz ja kochac zawsze !!!

Zycze ci aby to sie spelnilo jak najszybciej,
Zycze Ci powodzenia - z calego serca !!

i pamietaj:

To przecież Twoje życie jest
Popełniaj błędy i naprawiaj je
Gdy dotkniesz dna odbijaj się
Wykorzystaj czas, drugiego już nie będziesz miał
nie poddaj się, bierz życie jakim jest,
i pomysl, że na drugie ni masz szans

Powodzenia

powialo optymizmem:)

[kratus]

dziekie serdeczne Fasolko:))
ona wie, ze bede czekal, ze czekam...mowilem jej o tym wiele razy. I tak bedzie.
Wiekszosc mi tutaj radzi znalezienie sobie innej kobiety. ALe w tym problem,
ze ja juz wiem, z jaka kobieta chcialbym byc. Wiem co czuje i wydaje mi sie
niemozliwe zastapienie jej inna osoba. Nie chce innej kobiety, bo nie
pokochalbym jej jak te dziewczyne, i wlasnie bym ja skrzywdzil (no i szerzylby
sie mit zlego rozwodnika)...nie chce nikogo w zastepstwo, wole byc sam. Nie
chche juz zwiazku "na sile"...
Nie chce sie tu zalamywac, pokutowac...
Pracuje, codzeinnie wykonuje jakie sczynnosci...ale nie mam z tego radosci, bo
po co mi pieniadze? Pewnei mam dziecko i na pewno ono moze na mnie liczyc w
kazdej chwili. Ale ja sam chcialbym cos budowac, nowa rodzine...

[Gość: fasOlka]

Rozumiem Cie w 100%
Wiec nie mysl o tym, ze ja zastapisz kims innym - byc moze tak sie stanie, choc
teraz wydaje ci sie to nie mozliwe,
Jestem w sytuacji o tyle podobnej, ze jakis czas temu szalenczo zakochalam sie
w pewnym facecie. Nasz zwiazek z pewnych powodow trwal bardzo krotko, nie chce
mi sie rozpisywac o okolicznosciach, w kazdym razie on odszedl, mimo, ze
wydawalo sie, ze wszytko miedzy nami jest fantastycznie - to nie istotne.
Istotne jest to, ze ja teraz mam przed oczami jego postac, mimo tego , ze
jestem z innym czlowiekiem - cudownym czlowiekiem (nota bene podwojny
rozwodnik, z 2 dzieci). On zna moja historie i wyczuwa, ze cos nie jest w
pozadku a ja, mimo, ze barzdo mi zalezy na tym czlowieku nie potrafie sie
wyrwac z kregu tamtego zwiazku.
Co gorsza zdaje sobie sprawe, ze po tak krotkim zwiazku jak tamten nie zdazylam
moze nawet do konca poznac dobrze czlowieka, w ktorym tak bardzo sie
zakochalam. Byc moze to szczescie trwaloby krotko (tez rozwodnik - z 2 dzieci
(dzieci w innym kraju) - tego nie wiem, byc moze to tylko syndrom "opuszczonej".
NIe wiem jak sobie z tym poradzic, miotam sie i szukam jakiegos rozwiazania...
bo nie chce reszty zycia spedzic zyjac przeszloscia, bo tamten zwiazek to
sprawa zamknieta.
Boje sie skrzywdzic czlowieka z ktorym jestem a wiem, ze bardzo mu na mnie
zalezy. Duzo ze soba rozmawiamy i ja naprwade sie staram zapomniec.

Ufff.....
przepraszam, ze wciskam sie ze swoja historia, ale czulam wielka potrzebe
opowiedzenia jej komus...

Wiec jak widzisz, nie tylko ty jestes w trudnej sytuacji ;)
a jednak staram sie patrzec w przyszlosc z optymizmem.

[kratus]

Domyslam sie, ze wiele wiele osob jest cierpiacych z takiego a takiego
powodu...choc chyba najwiecej udrek przezywamay z powodow milosnych...
Wiesz Fasolko, najwazniejsze, ze wiesz czego chcesz...czuc, ze zalezy Ci na
czlowieku z ktorym jestes teraz, boisz sie, bo nie chcesz go
skrzwydzic..Dobrze, ze ze soba rozmawiacie, on wie co Cie boli, i zapewniam -on
doceni, ze az tak mu ufasz.
Wciaz masz w pamieci poprzedniego?? Moze wlasnie zwiazek trwal za krotko, masz
tylko wyidealizowany obraz tamtego, nie mialas moze okazji widziec go w
roznych, mniej milych sytuacjach...pracuej Twoja wyobraznia. Milosc to rowniez
proba czasu.
Ja cos takiego przezylem..zakochalem sie jako mlody chlopak, dziewczyna mnie
zostawila, a ja tak bardzo kochalem, wydawala sie najcudowniejsza, a ja taki
marny-bo zostawiony....O niej myslalem dlugie lata, az zakochalem sie
teraz...jak mysle o tamtej to widze, ze byla materialstka, zapatrzona w siebie,
pomiatala chlopakami...ale kiedys wpatrywalem sie w nia jak w obraz.
Na pewno Ci sie ulozy Fasolko. Starasz sie ..a to duzo, nie chcesz wracac do
przeszlosci, ale Twoje mysli jak na zlosc tam ciagle wedruja. Nigdy nie
zapomnisz o tamtym mezczyznie, ale jesli bedziesz szczesliwa z tym, to zanikna
uczucia..przyjdzie zobojetnienie...zaangazujesz sie w nowy zwiazek, nowe zycie
i zaczniesz zyc tym nowym zyciem, terazniejszoscia i przyszloscia...czego
goraco Ci zycze!
Powodzenia

[Gość: fasOlka]

czuje sie troszke jak na kozetce u psychoterapeuty ;)

ale tego chcialam wlasnie, zeby ktos popatrzyl z zewnatrz na moj problem
troche balam sie komentarzy w stylu "to znaczy ze wcale nie kochasz tego z
ktorym jestes itd."
a ja moze rzeczywiscie nie wiem jeszcze do konca, co czuje do tego czlowieka,
ale wiem, ze mi na nim bardzo zalezy i chce budowac ten zwiazek.

Ciesze sie, ze komentarz przyszedl wlasnie od Ciebie - bo tak naprawde, to
dajesz troszke odpowiedz sam sobie na temat, ktory poruszylam wczesniej.
Bo ja nie uwazam, zebys musial od razu szukac nowej kobiety. Po prostu przyjmij
postawe "co ma byc to bedzie" - co oznacza takze, ze nie bedziesz sie zamykal
na nowe znajomosci i kontakty.
Moze i tobie cos sie jeszcze dobrego przytrafi (wierzę w to, bo "wygladasz" na
bardzo porzadnego faceta) - po prostu nie zakladaj na 100%, ze sie nie trafi
(przeciez np. biorac slub ze swoja byla zona tez nie zakladales, ze sie
rozwiedziesz, prawda ???
Zycie jest pelne niespodzianek

jeszcze raz dzieki za wsparcie

ps. a co do zycia z rowodnikiem, to tak jak wspomnialam to nie ma zadnego
znaczenia - owszem na poczatku jest lek - zrobil to innej kobiecie, zrobi i
mnie, ale jaka mamy gwarancje, ze facet bez przejsc nam tego nie zrobi ??
Po prostu trzeba ufac. A rozwod dodatkowo uczy pewnych rzecz, ktore owocuja w
przyszlych zwiazkach.
PO prostu nie ma reguly - jesli ktos jest dobrym czlowiekiem, to dobrym
czlowiekiem pozostanie !!!
Ale aby to zrozumiec, potrzeba troche w zyciu doswiadczyc...

[Gość: acwac]

Rozwód to trudna decyzja,zawsze ktos jest skrzywdzony i cierpi.Trzeba mieć dużo
odwagi by walczyć o własne szczęście.Nie zawracaj sobie głowy tą dziewczyną nie
jest warta zainteresowania.To ,że jesteś rozwodnikiem to pretekst,aby nie
kontynuować dalej znajomości.To czy ktoś jest rozwodnikiem czy nie tak na
prawdę nie ma znaczenia liczy sie tylko jaki ten człowiek jest.Pozdrawiam

[Gość: blabla]

teraz pewnie zostanę zlinczowana... jestem po rozwodzie, i wierzcie mi ta
decyzja i co później nastąpiło to było piekło. Rozwiedliśmy się po dwóch latach
małżeństwa. Tak, tylko dwóch, tak, jest dziecko. Małżeństwo to było wielką
pomyłką, choć oszukiwałam się, że wszystko się ułoży. Nie będę wchodzić w
szczegóły rozwodu, ale ciągle towarzyszyła mi pewność, że dobrze robię. Że
jeśli nie teraz to kiedyś to pryśnie. Więc lepiej zrobić póki jesteśmy młodzi,
nie mamy majątku do podziału itd. Wiem, że słusznie zrobiłam odchodząc, myślcie
sobie co chcecie. I nie czuję się jak śmieć. Jak śmieć czułam się w
małżeństwie.

[Gość: martula]

od roku jestem z facetem, rozwodnikiem. Nigdy nie było to dla mnie przeszkodą.
Mi też sie w życiu nie udało. Obydwoje mamy dzieci.Jest fajnie.Bardzo się
kochamy i chcemy stworzyć prawdziwa rodzinę.Nie boimy się kolejnej porażki.
Miłośc jest w stanie przezwyciężyć wszystko.

[Gość: montana]

Nie jest rozwodnik śmieciem,ale tak jest postrzegany sama jestem po rozwodzie
ale tak już jest i nie wiem czy to wina sterotypow czy ludzkiej glupoty.
A kazdy człowiek nie chciałby być sam tylko mieć dla kogo żyć.

[Gość: joanna]

Ja też jestem rozwiedziona. Długo zastanawiałam się nad tą decyzją. Musiałam ją
podjąc przede wszystkim w obawie o szczęście i zdrowie swojego dziecka. Bałam
się odrzucenia przez znajomych - bo wiadomo rozwódka to zagrożenie dla cudzych
mężów. Teraz już po tylu latach mogę przyznać ,że postąpiłam słusznie że
pozbyłam się tego "śmiecia" z domu. Mam normalny "dom, samodzielnego
wykształcone syna i normalną rodzinę. O mężu nie marzę - wystarczą znajomi.

[naiwna24]

rozwodnik to facet po przejsciach.
wiekszosc z nich ma uraz do kobiet, ktory zawdzieczaja chorej umyslowo malzonce,
bo to zazwyczaj babom odbija.
jezeli facet jest normalny, to nastepny zwiazek tez taki bedzie.
bedzie dbal o kobiete, dom, itp pierdoły.
baby sa gorsze.

[Gość: Andrew]

dzięki najwna 24 za te słowa.

[Gość: Andrew]

No właśnie ,czy rozwodnik to śmieć, gorszy gatunek? Wydaje mi się że nie ale w
naszym społeczeństwie taki pogląd panuje- rozwodnik to taka łatka, którą
przyszywa się każdemu człowiekowi, który jest po rozwodzie bez znaczenia kim on
jest i co robi. Oczywiście zdarzają się dranie ale są w tej grupie również
ludzie bardo wartościowi i wrażliwi i to przyporządkowanie do niższej klasy
czasami jest bardzo krzywdzące.Tym ludziom należy się również nalezny szacunek
i współczucie , czasami zdaża się że są traktowani jak najgorsi przestępscy ,
szczególnie w relacjach z duchownymi, a to chyba do tych ludzi powinny trafić
słowa otuchy i wsparcia skierowane od duchownych. Osobiście uważam , że tym
ludziom jeśli traktują życie poważnie i odpowiedzialnie potrzebna jest
kochająca rodzina i miłość. Życie czasami jest okrutne i przewrotne i nie
wszystkich powinno się szuflatkować, a do każdego przypadku powinno sie
podchodzić indywidualnie. Ludzie po rozwodach sa tak samo wartościowymi ludzimi
a może jeszcze bardziej i na pewno śmieciami nie są.

[Gość: Klaudyna]

Jeżeli ktoś uważa, ze rozwodnik jest śmieciem, to nie jest czlowiekiem
normalnym. Każdy ma prawo ukłożyć sobie zycie po raz drugi, trzeci...., aż
trafi na ta właściwą osobę. Wszyatkim rozwodnikom życzę, aby znaleźli tą jedną
jedyną - powodzenia

[Gość: robert]

Co za głupie, pytanie nonsens.

[gale]

Jestem rozwodnikiem. Wspolpracownicy dowiedziawszy sie o tym, ze zmienilem stan
cywilny zareagowali zdziwieniem, ale z szacunkiem. Owszem, ktos nawet probowal
cos wspominac niezbyt cieplo o mojej bylej Zonie (ktorej i tak nie znali) ale
byl to nieporadny wyraz solidarnosci - od razu wytlumaczylem, ze nie jest mi
milo sluchac niepochlebnych opinii o niej.

Moja Narzeczona rowniez jest po rozwodzie, podobnie jak ja, nie ma problemow z
otoczeniem.

Mysle, ze jest to kwestia jakiegos rodzaju elastycznosci mentalnej, otwartosci,
wyrozumialosci.

A tak na marginesie, kolezanki w biurze patrza na mnie jakos tak...
apetycznie ;)))) Jakbym sie z miesiaca na miesiac stal atrakcyjnym "mezczyzna z
przeszloscia" ;)))

[mc76]

Nie.Mój mąz jest po rozwodzie.Kocham Go :)

[Gość: Alex]

Kratus,

Czy to czasem nie twoja babeczka tu pisze?
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=14479&w=16567789

[ewelina_en]

Kitulek to przedstawiciel gatunku bardzo pospolitego, zwanego także
"twardogłowym". Nie przyjmuje do wiadomości, że ludzie są różni, na siłę stara
się stosować coś w rodzaju odpowiedzialności zbiorowej, na takiej samej zasadzie
na jakiej wszystkie blondynki uważa się za głupie. Z takimi ludźmi trudno
dyskutować. Ale podejmę tylko jeden wątek z tych śmiesznych uproszczeń: niby
dlaczego taki rozwiedziony ma mieć dzieci? A jezeli nie ma? A jezeli nie ma ich
także druga żona? A jeżeli chcą, mogą i mają wspólne dzieci w nowym związku? To
chyba coś zmienia, nieprawdaż?

[Gość: 100krotka]

Każdy człowiek ma prawo do szczęścia. Bez względu na to, czy ma za sobą próby
jego tworzenia, czy nie.Ale szczęście - to sprawa przypadku - przynajmniej w
początkowej fazie.Potem mozna mieć wpływ (mniejszy lub większy) na jego
pielęgnację.Albo i nie. Ale zanim się pojawi, musi między ludźmi "zaiskrzyć".
Gdy tylko tak się zadzieje, pozostałe sprawy nie mają wpływu na emocje,
marzenia itp. Pewnie kobieta, którą pokochałeś, nie pokochała Ciebie - albo
wydawało jej się, że Cię kocha. A wizja Twojej "byłej" stała się silniejsza,
niż ona sama.Słowem - nie tę kobietę los postawił na Twojej drodze. I tyle. A
szukanie winy w swoim statusie jest błędem. Rozwodnik - to nowe życie.Z
bagażem - często jakże gorzkich doświadczeń, porażek i Bóg jeden wie, czego
jeszcze.To próba budowania kolejnego rozdziału. A jak wygląda to budowanie -
wiem najlepiej.Życzę Ci szczęścia w poszukiwaniach. I właściwych, dobrych ludzi
na Twojej drodze.

[Gość: Limba]

To poprostu nie "TA" kobieta - jeżeli nie akceptuje Ciebie takiego jakim
jesteś, to lepiej dla Ciebie byście razem nie byli - jeżeli sie kogoś kocha, to
akcetuje się go w "całej okazałości", bezwarunkowo; myślę ,że ta właściwa
ciągle na Ciebie czeka ,kto wie, może nawet jest gdzieś blisko Ciebie, ale Ty
teraz tego nie widzisz.Jeżeli Twoje serce potrafi szczerze kochać, to będziesz
szczęśliwy, powodzenia, limba

3 x NIE!!!

[Gość: OLUŚ]

Rozwiodłem się zaledwie po 2 a teraz to wydaje mi się, ze tego małzeństwa
wogóle nie było. Było niepotrzebne, ale było i trudno!Rozpadło sie bo ona tak
chciała, nie mogliśmy się dogadać.Pomyłka.Z tego związku mamy dziecko. Ale
dzięki temu , że mnie "nie chciała" poznałem moją obecną partnerkę. Jeny jak
teraz pomyślę, ze mógłbym być w tamtym związku to mnie ciary przechodzą. Jest o
niebo lelpsza, mądrzejsza, ładniejsza od temtej- zresztą nawet porównywać się
nie chce. Najgorzej to problem z dzieckiem. Ale mała i moja przyszła już
niedługo) żona bardzo się kochają. Spędzamy razem jak najwięcej czasu. A to też
był problem żeby ta zołza dała ją. Teraz jest ok, ale muszę czasem na nią
patrzeć ze względu na dziecko. Ale co tam. najważniejsze, że nic nie dzieje się
bez przyczyny. Chciałbym żeby to moja kobieta była tą moją jedyną- być
bez "przeszłości". Teraz jest mi dobrze i mam nadzieję i czuję mocno, że będzie
OK.

[agnieszkaja]

Facet wyluzuj. Niech Ci będzie najlepiej ale nie obwiniaj tylko drugiej stronny
i nie rób z siebie skrzywdzonej sierotki. Ciesz się swoim szczęściem i daj
spokój byłej ona też jest człowiekiem i może cierpi bardziej niż Ci się wydaje.
Nie wyszło Wam Sorki, ale to nie powód by oczerniać drugą osobę żyj swoim
życiem a jej daj żyć swoim. Strasznie niedojrzały z Ciebie facet aby tylko
zrobić coś byłej na złość. Pałaj się swym szczęściem póki jeszcze trwa bo tak
naprawdę sam nie wiesz kiedy może się skończyć i co wtedy ?. Też będziesz taki
w stosunku swojej byłej2?

[Gość: Oluś]

Ja jej nie obwiniam. Ciesze się,że zrobiła mi przysługe ; ) na złość jej nie
robię wogóle mnie nie obchodzi. Szkoda mi dziecka, wychowanie pozostawia sporo
do życzenia. Złości mnie tylko to. A ten zwiazek mam nadzieję bedzie
trwały.Teraz widzę różnice. Kurde naprawę obwiniałem też siebie za rozpad
tamtego, ale już wiem, ze to ona. Moja EX to porażka!!!!

Moje zycie zaczelo sie po rozwodzie, i jest coraz

[Gość: Kawaler v. 2.0]

...lepiej. Ci, ktorzy zrodla szczescia szukaja na zewnatrz siebie, nigdy go nie
znajda, albo znajda na krotko.

[Gość: pluszowa]

Witaj!
Rozwodnik nie jest smieciem, jest takim samym czlowiekiem jak kazdy z nas.
Czasami ludziom sie nie uklada w malzenstwie, ale zawsze wina jest posrodku,
nie mozna tylko obwiniac jednej strony.I mysle ze dla nikogo decyzja o
rozwodzie nie jest latwa?Zawsze jest wybor!!! Kosciol potepia rozwod i ludzi
ktorzy sie rozeszli, sa tacy ktorym jest wszystko jedno z tego powodu, ale sa
rowniez tacy ktorzy bardzo cierpia ze nie moga sie wyspowiadac i przyjac
komunii, np. moja sasiadka. Co by nie mowic, Ci ludzie maja calkowite prawo do
tego zeby zbudowac po raz drugi swoje szczescie;-) Presja rodziny jest bardzo
silna i czasami niezwykle trudno jest sie z pod niej wydostac, potrzeba odwagi
i sily, nie kazdy z nas ma jej tyle w sobie zeby walczyc!!!Piszesz ze nie
jestes juz mlodzieniaszkiem, na swiecie jest wiele kobiet ktore tak jak Ty
szukaja szczescia po raz drugi. Zycie nie konczy sie na tej wlasnie kobiecie,
szukaj dalej, mamy teraz wiele na to mozliwosci. I kazdy czlowiek ktorego
spokamy na swej drodze w cos nas wzbogaca, cos nam daje, ale nie mozna po
pierwszej probie odrazu zamykac sie i skazywac na samotnosc, potrzebna tu
determinacja i wytrwalosc. Nie poddawaj sie szukaj dalej. Ta kobieta nie byla
dla Ciebie, ale ta dla Ciebie gdzies jest szukaj jej!!!!!!!!!!!!
Masz prawo do szczescia, pamietaj o tym. Pozdrawiam!

do Eweliny

[kitulek]

Tak się składa, że nie należę do gatunku "twardogłowych" jak to ładnie
określiłaś.Lepiej by jednak było gdybyś uważnie przeczytała posty a w
szczególności mój a nie obrażała mnie.
Ponieważ założyciel tego wątku ma dziecko z poprzedniego małżeństwa
rozpatrywałam tylko taki przypadek.
Wiadomo, że człowiek mający dziecko z poprzeniego związku nie będzie mógł
poświęcić całego swojego czasu nowej rodzinie i to właśnie dziewczynie może
przeszkadzać.
Jeśli zaś chodzi o inne sytuacje to np. gdy rozwodnik nie ma dzieci nie ma
jednocześnie powodów do tego aby kontaktować się z byłą żoną, nie ma więc
przepychanek, łatwiej jest ułożyć sobie życie.
Łatwiej może być także gdy oboje mają dzieci z poprzednich związków (o ile
dzieci się ze sobą dogadują, bo wtedy zajmują się razem wszystkimi dziećmi.
W przypadku rozwodnika z dzieckiem sytuacja jest o tyle trudna dla jego
partnerki, że on poświęca czas który mógły spędzić z nią obcej osobie (dziecku)
i w większości przypadków potrzeby dziecka są zaspokajane w pierwszej
kolejności.
dlatego odesłałam na forum macochy, bo tam piszą właśnie kobiety, których
partnerami są rozwodnicy z dziećmi. Ja napisałam tylko w skrócie jakie mogą
wyniknąć problemy w takim związku.

[kratus]

Zdaje sobie sprawe, ze to nie kobieta dla mnie....tyle czasu mija a tu
nic...ale jak sie odkochac??:(( nie umiem, nie ja

[Gość: Szczęściara]

Żaden śmieć!!! Po prostu nie trafiłeś na osobę kochającą. Ja wyszłam za
rozwodnika i jestem bardzo szczęśliwa. Uwierz nie stan cywilny ma największe
znaczenie w życiu! Pozdrawiam.

[Gość: ania]

Drogi Kratusie,

Poczytałam trochę Twoich postów. Twoja sytuacja nie jest najłatwiejsza, ale
wirz mi - nie zawsze tak będzie.
Kochasz kobitę,która nie ma dość siły aby z Tobą być - to trudne. Wiele jest
rozumowych argumentów przeciwko Waszemu związkowi. Wiem co mówię (piszę :) bo
sama to przeszłam. Wiele wątpliwości, większe niż standardowo ryzyko związku z
mężczyzną "po przejściach",Twoje dziecko, itd. Na to trzeba naprawdę mocnego
charakteru i ogromnej miłości. A Twoja wybranka najwyraźniej pomimo dojrzałego
już wieku ma problemy z samodzielnością. Nie można jej za to winić - czasem tak
poprostu jest. Ale powiem Ci jedno (uchylając rąbka doświadczenia życiowego :) -
jeśli kocha się bardzo, to opinia ograniczonych i zabobonnych rodziców
czy "otoczenia" nie ma żadnego znaczenia. Więc zastanów się czy to co
deklarowała Twoja wybranka jest tą wielką miłością, która potrafi przetrwać
trudniejsze niż standardowo wyzwania stające przed takim związkiem jak wasz.
Popatrz wokół siebie. Jest na tym świecie wiele kobiet, które mają na tyle
otwarte umysły, że potrafią dostrzec CZŁOWIEKA a nie jego kolor skóry czy o
zgrozo! stan cywilny. To brzmi niewiarygodnie, ale spotkasz taką kobietę, która
zobaczy w Tobie nie piętno rozwodnika ale doświadczenie (jakże cenne!),
szacunek, czułość, cierpliwość i niewyczerpane pokłady miłości. Bo wydajesz się
być właśnie takim człowiekiem. A - przy założeniu,że potrafisz wyciągać wnioski
ze swoich doświadczeń życiowych - nieudany związk może być atutem, nie
przeszkodą.
Rozumiem, że teraz ciężko Ci w to wszystko uwierzyć ale daj sobie trochę czasu
a zmiany przyjdą. I pamiętaj - jesteś wartościowym człowiekiem, a nie
rozwodnikiem.
Pozdrawiam - ania

[kratus]

Hej Aniu!
We wszystkim praktycznie masz racje, ja tez wierzylem, ze mimo trudu i
przeciwnosci (ktore sa oczywiscie) damy rade...milosc zwyciezy wszystko...moze
sie filmow naogladalem:))
Ta dziewczyna nie deklarowala jakiejs wielkiej milosci, bylem dla niej wazny,
czulem to, ona tak mowila...ale moze rzeczywiscie nie bylem taki, by mogla mnie
pokochac calym sercem...
Pisze to troche w jej obronie, nie czuje sie przez nia oszukany, ona mi nic nie
obiecywala...sam siebie moze oszukiwalem...no nie wiem jzu sam. Rozmawialismy
duzo na ten temat, bylo nam ze soba dobrze....ale u mnie wczesniej zapalilo sie
swiatelko z napisem "Milosc"...ona??...nie wiem na dobra sprawe, co czula,
czuje teraz...ale czulem od niej wiele uczucia:))...ojeju, ale to byly zlote
dni:):)

[Gość: ania]

Witaj,
To były z pewnością piękne dni, ale gwarantuję Ci, że jeśli tylko dasz sobie
(przede wszystkim sobie) szansę, to czekają Cię jeszcze piękniejsze. A może
nawet bardziej trwałe.
Masz rację mówiąc, że nie możesz Jej winić. Skoro Ty nie masz poczucia krzywdy
ani wrażenia, że zostałeś oszukany to tym lepiej dla Ciebie. Nie musisz dźwigać
dodatkowego ciężaru. Nie musisz też Jej bronić. To święte prawo człowieka
kochać, ale takim samym prawem jest przestać kochać lub podjąć decyzję o
rozstaniu z jakichkolwiek innych powodów. A tek, kto zostaje może się tylko z
tym pogodzić i budować życie od nowa. Nie zachęcam Cię wcale do bierności i
rezygnacji z walki o szczęście. Jeśli widzisz jeszcze szansę i masz w sobie
wystarczająco dużo determinacji - walcz. Zastanów się czy tego właśnie chcesz i
działaj. Albo inne wyjście - daj sobie czas na ochłonięcie. Miej dla siebie
dużo cierpliwości i wyrozumiałości dla dołków psychicznych i zniechęcenia. A
zobaczysz,że przyjdzie dzień. kiedy najpierw myśli o Niej przestaną tak bardzo
boleć. A potem zachwyci Cię ktoś, komu do bycią z Tobą nie będzie niezbędna
akceptacja otoczenia i rodziny. Wtedy dopiero nastąpią złote dni. Tak będzie i
tego się trzymaj!

p.s. Filmy - dobra rzecz. Spędziłam w kinie kilkaset godzin lecząc obolałą
duszę. Polecam

Pozdrawiam - ania

Nie byłabym aż tak optymistyczna Aniu

[Gość: rozwiedziona100]

byłam po rozwodzie w związku. Niestety jemu było trudno przełamać się na dobre
i w pewnym momencie zaczął się odsuwać, albo jako mówi Maja -"Zmywać się". Ten
właśnie związek rozwalił mnie na dobre. W tej chwili nie wierzę, że mogę sobie
ułożyć życie. Czuję, że będę matką i rozwódką już do końca i nie dla mnie
oddany mi i mojemu dziecka mężczyzna. A to dzięki właśnie dzięki kojarzeniu
przez ludzi rozowdników ze śmieciami. Nawet nie wiecie jaką robicie krzywdę
nam - rozwiedzionym. To podłe.

[fimka]

Gość portalu: rozwiedziona100 napisał(a):
>A to dzięki właśnie dzięki kojarzeniu
> przez ludzi rozowdników ze śmieciami. Nawet nie wiecie jaką robicie krzywdę
> nam - rozwiedzionym. To podłe.


nie o to chodzi. trzeba trafic na "swojego" czlowieka. ktory juz cos wie o
zyciu i jego przypadkach.
rownie dobrze moga krzyczec o podlym traktowaniu przez innych
-wolne panny ok35letnie..., 40letni kawalerowie... itd ...

[Gość: ania]

Witam,
Problemem nas ludzi jest to, że myślimy stereotypami. Lubimy oceniać i
generalizować. Mówimy: "ja nigdy..." "on zawsze...". Rozwiązaniem jest to, aby
próbować otaczać się ludźmi, którzy potrafią dostrzec kiedy zaczyna rządzić ich
myśleniem stereotyp.
Ktoś Cię zranił.Jesteś obolała i skrzywdzona. Bo nawet jeśli rozstanie
jest "fair" - zakładając,że rozstania ludzi,którzy się kochali mogą być fair-to
ból pozostał i jeszcze długo pewnie będzie doskwierał.Twoje cierpienie ma prawo
być tym większe,że zaufałaś komuś będąc już "po przejściach".Rozumiem
zwątpienie i brak nadziei,że coś się koże zmienić, że jeszcze dostaniesz
szansę. Z doświadczenia wiem,że na razie najprawdopodobniej potrzebujesz czasu
i spokoju.Jak już trochę odpoczniesz to spróbuj przestać o sobie myśleć jako
o "rozwódce z dzieckiem" skazanej na samotność i wieczne bycie wyłącznie matką.
Bo to stereotyp a Ty przede wszystkim możesz je przełamywać.
Lekceważ małostkowych ludzi - oni mają problem, nie Ty.
pozdrawiam - ania

[Gość: rozwiedziona100]

[Gość: ania]

Dasz radę :)

[fimka]

Gość portalu: ania napisał(a):



> Popatrz wokół siebie. Jest na tym świecie wiele kobiet, które mają na tyle
> otwarte umysły, że potrafią dostrzec CZŁOWIEKA a nie jego kolor skóry czy o
> zgrozo! stan cywilny. To brzmi niewiarygodnie, ale spotkasz taką kobietę,
która> zobaczy w Tobie nie piętno rozwodnika ale doświadczenie (jakże cenne!),
> szacunek, czułość, cierpliwość i niewyczerpane pokłady miłości.

aniu, zgodzilabym sie z tym co mowisz. ale troche sie smieje z tego bo. bo
spotkalam kiedys na swej drodze czlowieka ktory mial te wszystkie wspaniale
cechy.
kochalam, bylo wspaniale- oprocz jednego feleru, tak, stanu cywilnego (wlasnie-
o zgrozo...).
wymagal, bym uznala ze to nieistotne ze nie powiedzial mi ze jest zonaty :)
to ze sie nie rozwodl? nie bylo mu potrzebne...rozwiedzie sie teraz, ze
mieszkal z zona? bo dzieci wychowywal...bo odpowiedzialny jest,
,to wszystko "nieistotne".:)
stan cywilny jest istotny. :)m po-przed-i w czasie.
jesli ktos jest z innego przedzialu "moralnosci" to sie nie dogadacie.

[Gość: ania]

Witaj,
W tej kwestii masz jak najbardziej rację. W momencie, kiedy mężczyzna (lub
kobieta :) jest w stałym związku - szczególnie malżeńskim - jego/jej stan
cywilny ma znaczenie. Bo wiązanie się z inną osobą w czasie trwania związku to
najprościej mówiąc zdrada ewentualnie romans.
Natomiast kwestia osoby po rozwodzie to już inna bajka. Taki człowiek formalnie
jest wolny a nieudany związek nie powinien rzutować na postrzeganie go jako
człowieka. No właśnie - nie powinien. Tyle,że nie wszyscy potrafią w taki
sposób myśleć.
Natomiast Pan, którego spotkałaś najwyraźniej nie dostrzegł subtelnej różnicy
jaka isnieje między rozwodnikiem a żonatym. Cóż, pozostaje tylko Go pożałować.
pozdrawiam - ania

[Gość: nata]

Rozwod to czasem jedyne dobre wyjscie z nieciekawej sytuacji, takze dla dzieci
z niefortunnego malzenstwa. Dzieki odseparowaniu sie rodzicow maja sznse
odzyskac spokojny dom. Nad tym jednak trzeba troche popracowac. Przede wszystkim
pozwolic im zachowac tate, mame i cala dalsza rodzine (tak zrobilam - wyszlo
wspaniale)
Nam sie zwykle rozwod kojarzy z czyjas krzywda. Dlaczego nie z szansa? Na co?
Na nowe wspaniale zycie. Mamy je tylko jedno. Za czyje grzechy mamy je spedzic z
kims kogo nie kochamy, albo z kims kto nas nie darzy uczuciem, szacunkiem itp.
Rozwiodlam sie 25 lat temu. Moj ex ulozyl sobie zycie od nowa. Znowu
niefortunnie - bywa. Ja mialam i mam ciekawe, dobre zycie. Nasz syn tez. Trzy
tygodnie temu wyszlam za maz ponownie (za rozwodnika oczywiscie ale jednoczesnie
moja pierwsza milosc!). Moj ex pomieszkuje ze wspaniala dziewczyna (tez milosc
ze szkolnych lat). Przetrwalismy wszystkie panie i panow ktorzy patrzyli na nas
z pogarda albo niezdrowa ciekawoscia bo... rozwodnicy (sami meczac sie w
trudnych, moralnie nieczystych zwiazkach). Usmiechalismy sie slodko do kazdego
kto nie mogl zniesc tego, ze po rozwodzie nadal sie przyjaznilismy, pomagalismy
sobie wzajemnie (katolicka wiekszosc uwazala to za niemoralne). Wyszlismy ze
spotkan z nimi bez szwanku.Jestesmy szczesliwi. Tego samego zyczymy wszystkim
rozwodnikom. Moze po prostu zamiast wstydzic sie rozwodu trzeba z duma mowic:
rozwiodlem sie zeby dac szanse sobie i mojej zonie na lepsze zycie. Nie
kwekac,nie usprawiedliwiac sie cudza wina w rodzaju... nie kochala mnie,
odeszla do innego, byla podla itp a po prostu kazde pytanie kwitowac uwaga w
rodzaju: bardzo sie staralismy ale sie nie udalo, to wielka dla mnie szkoda -
jestem zwolennikiem stalych zwiazkow, okazalo sie, ze milosc to nie wszystko,
zabraklo nam jakichs talentow itp. Prosze sprobowac.

[kratus]

Gość portalu: nata napisał(a):

> Moze po prostu zamiast wstydzic sie rozwodu trzeba z duma mowic:
> rozwiodlem sie zeby dac szanse sobie i mojej zonie na lepsze zycie. Nie
> kwekac,nie usprawiedliwiac sie cudza wina w rodzaju... nie kochala mnie,
> odeszla do innego, byla podla itp a po prostu kazde pytanie kwitowac uwaga w
> rodzaju: bardzo sie staralismy ale sie nie udalo, to wielka dla mnie szkoda -
> jestem zwolennikiem stalych zwiazkow, okazalo sie, ze milosc to nie wszystko,
> zabraklo nam jakichs talentow itp. Prosze sprobowac.

ja dokladnie tak uwazam, i tak bylo z moim malzenstwem. To ze zona znalazla
sobie kogos jeszcze przed rozwodem nie mialo nic do rzeczy. Gdyby to byl udany
zwiazek, nie szukalaby..
My staralismy sie utrzymac nasz zwiazek, ale to staranie zaczelo sie juz w dniu
slubu...wlasnie z braku milosci, byl szacunek, wdziecznosc....na poczatku
jeszcze jakas ilizja milosci, wmawianie sobie, ze tak musi byc....ale tylko
tyle. Koniec gry w malzenstwo.

[newcomer1]

przeczytałam Twój pierwszy post i jestem zdziwiona Twoją niekonsekwencją w
rozumowaniu...żona układa sobie zycie "rozwódka" a Twoja partnerka tylko dla
tego Ciebie nie kocha bo jesteś rozwodnikiem .... to absurd... niech wymyśli
lepszy argument...

[kratus]

newcomer1 napisała:

> przeczytałam Twój pierwszy post i jestem zdziwiona Twoją niekonsekwencją w
> rozumowaniu...żona układa sobie zycie "rozwódka" a Twoja partnerka tylko dla
> tego Ciebie nie kocha bo jesteś rozwodnikiem .... to absurd... niech wymyśli
> lepszy argument...

chyba nie do konca rozumiem...moja niekonsekwencja?? Ja nie uwazam, ze
rozwodnik to smiec - choc tak zatytuowalem swoj watek. Nawet jak bylem zonaty
nigdy tak nie uwazalem....ale to bylo moje zdanie, nawet jak zaczalem sie
spotykac z ta dziewczyna, nie sadzilem ze to az taaaki problem, przeciez nie
chcialem miec z nia romansu na boku...ale wziac z nia slub, zalozyc
rodzine...wiec nie rozumialem...wiedzialem, ze bedzie inaczej, ale nie
stawialem mego stanu cywilnego na pierwszym miejscu. Z czasem jednak coraz
bardziej przysluchiwalem sie wyglaszanym opiniom, slyszalem je od rodziny tej
dziewczyny, ona je slyszala..az zaczalem watpic...Przeciez nie ejstem kims kto
pozjadal wszystkie rozumy, moge sie mylic, chcialem wiedziec czy jestem tak
odosobniony w swej opinii..stad ten watek...w ktorym wiekszosc postow, jest
zgodnych z moimi pogladami...niby to cieszy, szkoda ze do tych osob nie naleza
ludzie na ktorych opinii jednak najbardziej mi zalezy:((
A ze zona rozwodka uklada sobie zycie..bardzo sie ciesze..to ze nam nie wyszlo,
to nie oznacza ze jej sie uda z innym. Chyba idzie jej dobrze, choc o swoich
osobistych sprawach nie rozmawiamy-temat jeste jeden-Dziecko! A jego tez nie
podpytuje, co u mamy..bo po co?

[newcomer1]

napisałam dlatego ze argumentacja Twojej dziewczyny i jej rodziny .. "nie
wyjdę za Ciebie bo jesteś rozwodnikiem"... jest niedojrzała... równie dobrze
mogła powiedzieć "nie wyjdę za Ciebie bo juz 3 raz zmieniasz pracę, lub coś
innego robisz.... próbujesz, szukasz .... moim zdanie tacy ludzie nie są
dojrzali społecznie, emocjonalnie ... choć z drugiej strony pewnie ( i to ich
prawo ) dla swojej uchochanej wiecznie cnotliwej córki chcieliby prawiczka - i
to powinieneś uszanować, a że potem ich córeczka i mężem będą żyli długo i
nieszczęśliwie aż nie rozłączy ich śmierć ... prawdopodobnie jak jej
rodziców ... no cóż taki jest ich wybór...

[kratus]

ja nawet rozumiem ich rodzicow, boja sie o nia...
gdybym ja byl na ich miejscu tez bym z nieufnoscia patrzyl na rozwodnika, ktory
sie kreci obok mojej corki...
potrafie zrozumiec ich obawy, ale chcialbym miec mozliwosc ich rozwiania

[Gość: a]

powinienes szukac wsrod osob ktore przezyly to samao.. czasami innym trudno to
zrozumiec......
powodzenia, widac nie byla warta twojego zainteresowania:)

[Gość: Lecia]

A ja go KOCHAM!!! KOCHAM, KOCHAM, KOCHAM!!! I wisi mi, że miał tą osę. Miłoscią
dla niego jestem ja i tylko ja. R.O Z.U.M.I.E.C.I.E. ???