powod rozwodu

[kamyk_niebieski]

W rodzinie szykuje sie rozwod. Bardzo bolesne, bo jest dziecko. Nikt nie zna
z pewnoscia calej prawdy. Nie wchodzi w gre alkoholizm, maltretowanie,
agresja, zdrady. Mlodzi znali sie przed slubiem, nawet mieszkali ze soba i
teraz sa malzenstwem od 7 lat. Dziecko trzy letnie. Jakie jeszcze wazne
przyczyny moga byc powodem rozwodu. Przeciez nie mozna majac dziecko tak
poprostu sie rozejsc. A moze mozna? Co moge ja, ciotka-matka chrzestna,
bardzo szanowana,kochana? Mozna jakos pomoc?

[framberg]

Jeśli chodzi o formalne powody rozwodu (w Polsce) to są nimi rozkład związku w
trzech sferach:
a) ekonomicznej - dowodem rozpadu jest prowadzenie w znacznej części
odrębnego gospodarstwa domowego np. oddzielne gotowanie (oddzielne
zamieszkanie załatwia sprawę)
b) pożycia - brak seksu, pożycia małżeńskiego
c) uczuciowej - nie kochają się (lub jedna osoba nie kocha a sąd
zdecyduje czy lepiej jest zachować małżeństwo czy nie).
Czyli separacja na garach, w łożu, i w myślach.

Sąd rozwodząc ma wziąć pod uwagę dobro dziecka. Moim zdaniem dzieci w
rodzinach, chcących się rozejść, nie kochających się a utrzymywanych przez sąd
mają gorzej. Ich sytuacja jest niejasna a rodzice są ze sobą niejako pod
przymusem więc zadrażnienia rosną, pojawia się nienawiść.
Rozwód nie oznacza utraty szacunku wobec byłych małżonków - to zależy tylko od
ich klasy.

Jeśli pytasz o rzeczywiste powody to moim zdaniem między 7 a 13 rokiem
małżeństwa występuje znużenie objawiające się ze strony kobiety zniechęceniem
do partnera, utratą jego atrakcyjności i w związku z tym brakiem ochoty na seks
a ze strony partnera rozdrażnienie brakiem seksu połączonym z utratą
atrakcyjności partnera (również w sferze psychicznej - brak ciepła).

Piszesz, że młodzi mieszkali przedtem ze sobą - czyli sumują małżeństwo i
wcześniejsze prawie małżeństwo to ten niebepieczny okres.

U tych znajomych, którzy się rozwiedli podawano mnóstwo powodów ale one
wszystkie nie były decydujące. Najwyżej wpływały pośrednio na atrakcyjność
związku.
Przepraszam, że piszę jak facet, od twojej strony może to wyglądać inaczej ale
jeśli młodzi się bzykają i lubią to, to tzw szarość codzienności ledwie do nich
dociera. Jak się nie bzykaja to owa szarość urasta do rangi problemu istnienia
i przytłacza. Podobnie z innymi problemami.
I nie załatwi sprawy poprawa w innych sferach życia. Co najwyżej odwlecze co
nieuniknione.
Zastanawiając się nad sytuacją piszesz o braku alkoholizu, maltretowania. Nie
wymieniasz płci ale ten zestaw problemów wskazuje na podejrzenie z twej strony,
że to mężczyzna ma dość i się usuwa, dąży do rozwodu. Sądzę więc, że problemem
jest to co jemu nie odpowiada w małżeństwie.
Konkluzja:
Myślę, że nic się nie da zrobić. Kobiety mają teraz własne zdanie, są
nieroformowalne bo wyemancypowane (nie dadzą się pouczać) i trudno dojść z nimi
do ładu. Mają własne wizje, od których nie chcą odstąpić, i które często nie
odpowiadają facetom więc ci się usuwają. Poza tym mają roszczeniowy charakter i
będą obwiniać zawsze tę drugą stronę. Trudno budować na tym porozumienie.
Z facetm łatwiej - wiadomo czego chce i wystarczy to mu dać (oczywiście z
czasem trzeba nieco oprawy i uatrakcyjnienień).
Jestem pesymistą; jedyną drogę widzę w zmianie postępowania dziewczyny a to
mało prawdopodobne; poza tym może być za późno (jak się wylewa kubeł zimnej
wody na głowę przez dłuższy czas to nie ma tam co płomyczka rozniecać).

Nie przejmuj się. 3/4 par w Danii i Szwecji się rozwodzi. U nas już podobno
1/2. I nic szczególnego się nie dzieje.
Staraj się raczej wesprzeć, w pierwszym rzędzie dziewczynę, a potem faceta -
przecież chodzi o to, że mają dziecko więc ono powinno mieć dwoje rodziców;
nawet jeśli się rozejdą.

No i bez względu na to czy dojdzie do rozwodu czy nie, trzeba łagodzić
konflikty, nie zajmować strony (bo to oznacza wzniecanie konfliktu), nie
wartościować postępowania. Nawet jeśli dojdzie do rozwodu poprawne stosunki
zapewnią większy komfort kontaktów i komfort dziecka.

[kamyk_niebieski]

Jestem spokrewniona z kobieta, to prawda, nie jestem jednak w duszy po jej
stronie. Zawsze byla egzaltowana i konfliktowa, przed tym zwiazkiem byly inne,
oczywiscie bez slubu, trwajace kilka lat i raptownie zakonczone. No nie miala
latwego dziecinstwa i najlepszego przykladu z domu, to moze inaczej nie
potrafi. Jest wyksztalcona, inteligenta, doswiadczona osoba i chyba kocha
dziecko, to moze powinna sie nad tym glebiej zastanowic. Sugerowalam
profesjonalna porade, ale rzekomo maz nie chce, nie jest zainteresowany.
Zarzuca mu nieodpowiedzialnosc, brak zaangazowania w codzienne sprawy. Chlopak
jest prawde mowiac roztargniony, zapominalski, taki typ naukowca, ale czy to
moze byc glowna przyczyna? Nie sadze, aby zostala dlugo sama a czy jej przyszly
partner bedzie jednoczesnie dobrym ojcem i przykladem dla dziecka? Watpie. Dla
mnie to dramat i typowe(rozbite malzenstwo, okaleczone wychowanie)postepowanie
dla calej tej rodziny. Dziekuje za madre wartosciowe dla mnie uwagi.

[framberg]

Hmm, z tego co piszesz sprawa wygląda dość typowo:

k_n> Zawsze byla egzaltowana i konfliktowa
k_n> Jest wyksztalcona, inteligenta, doswiadczona osoba
k_n> powinna sie nad tym glebiej zastanowic
k_n> Zarzuca mu nieodpowiedzialnosc, brak zaangazowania w codzienne sprawy

Typowe do bólu.

Może być tak, że to chłopak nie chce profesjonalnej porady. Być może uznał, że
partnerka jest niereformowalna, że jej już nie kocha więc po co przedłużać
przykry stan, stała się nieatrakcyjna bo zrzędzi cyt."Zarzuca mu
nieodpowiedzialnosc, brak zaangazowania w codzienne sprawy", bo ma męski sposó
myślenia: Kolumb nie potrzebował rad jak dopłynąć do Ameryki - ja też nie
potrzebuję, bo tzw. profesjonalne doradztwo to w rzeczywistości sfemenizowana
instytucja biorący zawsze stronę kobiet i obwiniająca mężczyzn.

Gdyby mnie taka sytuacja dotyczyła pewnie zgodziłbym się na seans dla spokoju
ducha i ze względów konsyliacyjnych bez jakiejkolwiek wiary w jego powodzenie.

Rozwód nie musi być tragedią jeśli młodzi i otoczenie będzie pracować nad
przyszłością rodziny (rozbitej ale jednak rodziny) a nie nad wartościowaniem
postaw i zachowań.

Jednak szkoda.

[muraszka1]

smutne to