Dulgheru wygrała Warsaw Open

[lesiak111]

Żal mi organizatorów, wydaja grubą kasę na turniej. Rok przygotowań,
napinanie mięsni, a w finale 210 na liście wta wygrywa z 40 z listy.
Taką obsade maja turnieje z pulą nagród 20 tys $.
Cały ten tenis to sie robi jakis cyrk, jedne graja kiedy chcą, inne
nie grają bo im z boku ktoś nie płaci wpisowego.
całe to towarzystwo powinno sie rozpuścić na cztery strony świata.
Ciekawe jaką wartość promocyjną uzyskała firma suzuki.
Nikt tego nie oglądał, na trybunach pustki, jakaś średniaczka
dochodzi do finału. A głównym tematem jest spór Starego Radwańskiego
z organizatorami turnieju.
Niech sobie facet z córeczkami gra za granicą, a nam więcej głowy
nie zawraca.
Żenua.
Powoli władze tenisa WTA powinne z tym cyrkiem coś zrobić. Taka
radwańska zdyskwalifikować na rok i już by się wzięły do roboty.
Na coraz więcej turniejach trybuny świecą pustkami i sponsorów coraz
mniej.

[Gość: Emil]

eee tam.. Ciągłe narzekania. Ja wolę skoncentrować się na samej grze zawodniczek
niż topić się w tym morzu kontrowersji, okalającym ten naprawdę niezły turniej
ze sportowego punktu widzenia.
Gra Dulgheru bardzo mi się podobała. Momentami nieco przypominała mi Radwańską,
grając przede wszystkim bardzo spokojnie i mądrze. No i ta siła psychiki. I w
meczu z Hantuchową, i w dzisiejszym spotkaniu pokazała że naprawdę ma mocne
nerwy i nie należy do frustratek. Nie wiem, czy jest w stanie coś więcej
zawojować w tenisie żeńskim, lecz wypadałoby docenić jej postawę i walkę. A
deprecjonowanie turnieju ze względu na to że że wygrała go 201 rakieta jest
według mnie potwarzą dla wysiłku Rumunki oraz dla organizatorów. Myśląc w ten
sposób można by od razu przyznac statuetkę i laur Szarapowej. Mniej zachodu i
mniej kasy do wydania.

lesiaku z lasu

[Gość: yello]

Nie wiem gdzie ty byłeś lesiaku , pewnie w lesie , a ja byłem na
trybunach Legii w czasie tego meczu i było nawet sporo ludzi jak na
klasę zawodniczek i pogodę. mecz był ciekawy , ze zmienną
dramaturgią i widać było że dziewczynom zależało na grze.
brakowało w turnieju Agnieszki ,mam nadzieję że cienki bolas
Makarczyk już nie będzie robił obciachu w przyszłym roku i Agnieszka
i Urszula przyjadą i będziemy kibicować również Polkom . Tenis jest
sportem medialnym i ciekawym , Warszawa - gdy znajdą tu się fachowcy
od organizacji , a nie od dziadostwa jak Makarczyk - powinna mieć
dobry turniej.

[Gość: Jędrzej]

lesiak111 napisał:

> Żal mi organizatorów, wydaja grubą kasę na turniej. Rok przygotowań [...]

Nie było roku przygotowań. Ten turniej został wpisany do kalendarza WTA Tour 2009 dopiero pod koniec stycznia br, w trybie awaryjnym. Pierwotnie miał być w tym czasie rozgrywany German Open w Berlinie, ale sponsorzy turnieju berlińskiego zrezygnowali, bo nie widzieli szansy, by w tym terminie - tuż przed French Open, a zaraz po Rzymie i Madrycie - zapewnić turniejowi obsadę odpowiednią do rangi i puli nagród. Tego ryzyka podjął się Makarczyk, ale - jak widzimy - poległ z kretesem. Myślę, że w przyszłym roku o tej porze po prostu nie bedzie żadnego turnieju rangi WTA Premier, ani w Warszawie, ani gdzie indziej.

[Gość: lol]

Najgorsze było to co zrobił Polsat. Przerwał transmisję w połowie meczu.

Moim zdaniem powinien być turniej na Warszawiance, na mączce, ale w innym
terminie. Nie przed RG, bo wiadomo, że nikt nie przyjedzie. Np. zamiast turnieju
w Madrycie, który był beznadziejny.

[Gość: Orni]

Opowiadasz czlowieku od rzeczy, turniej wcale nie byl slabo
obsadzony i wielu organizatoröw turniejöw duzo by dalo zeby to u
nich debiutowala po 9-ciu miesiacach nieobecnosci Sharapova.
Zwyciestwo (swietnie grajacej) nieznanej Rumunki to przeciez
wspaniala rzecz, to swiadczy przeciez o tym, ze w prawdziwej
rywalizcji sportowej mozliwe sa takie fantastyczne niespodzianki...

Orni masz rację

[Gość: yello]

dla mnie też niesamowite i piękne jest to ,że można startując od eliminacji
wygrać turniej WTA , nawet biorąc od uwagę że kilka dziewczyn śpieszyło się do
Paryża .Nasza Marta Domachowska i Urszula Radwańska niech mają przed oczami
przykład Dulgheru.

[Gość: arthur]

a kwalifikanci nie poraz pierwszy wygrywaja takie turnieje, to
dobrze swiadczy o tym sporcie

niekoniecznie. to świadczy o tym Arthurze

[Gość: tenisista]

że zawodniczki z drugiej setki, często mają papiery na to żeby grać z
tenisistkami z drugiej 20, i wygrywać. to jest dylemat z której strony nadstawić
oko, czy szklanka do połowy pełna czy pusta? bo jeśli niewiele odbiega może
czasami pierwsza 10 (tzn chwilowo się tam znajdujące zawodniczki jak Radwańska
czy Petrova, Chakvetadze, Hantuchova itp), od drugiej czy trzeciej setki (znowu
części zawodniczek które mają to coś co je tam wyróżnia w górę z kolei), to albo
zakładamy że tenis jest tak wyrównany i genialny że tenisistki są prawie same
mistrzynie. albo też, że jest tak kiepsko z czołówką i tą ścisłą, i tą "szeroką"
że każdy może tam niemal zawędrować, np Amanmuradowa która ma dobre warunki i
groźny serwis, albo regularna maszynka typu no nie wiem - Cibulkova, Radwańska,
czy - Dulgheru. prawda pewnie leży gdzieś po środku, a mianowicie to co
powtarzam, nie ma wielu "mistrzyń" i wielkich tenisistek. jest sporo dobrych,
pośród których kręcą się wielkie talenty czy osobowości jak np Schnyder, albo
Kirilenko, czy Suarez Navarro, mające papiery na "mistrzynie" ale z różnych
względów nie robiące kariery, kobiety z świetnymi warunkami do gry czysto
"technicznej" czyli takie jak Domachowska, czy Mirza, czy regularne czy odporne,
jak Bondarenko czy Radwańska itp, i właściwie przez wiele wad albo niezbyt
poważnego podejścia do wyniku i tenisa i nieregularną formę tenis kobiecy owszem
ma plusy, ale ma jednak zbyt duże minusy obok tych plusów, za które należy go
krytykować. bo z jednej strony to fajnie, że są tenisistki takie jak Li, Marta,
Schnyder, Mirza które "potencjalnie" albo mogą wygrać z każdym, albo wręcz to
robią i są takimi minami które nie wiadomo kiedy wybuchną. fajnie że są solidne
jak Bondarenko tenisistki które mogą sprawić przykrości "faworytkom" i zmuszają
je do gry na wyższym poziomie. z drugiej strony, nie fajnie że forma tenisistek
jest tak rozchwiana i tak mało jest kompletnych tenisistek i do tego regularnych
(w formie regularnych, nie mylić z regularnym przerzutem), wynikiem czego z
tylko powodów nastawienia motywacyjnego, i usposobienia mentalnego pewne
tenisistki na pewno nie na poziom pierwszej 20, mogą wygrywać wręcz turnieje czy
ogrywać faworytki. co to jest kompletna tenisistka? dla mnie to jest
Suarez-Navarro, ale brak jej regularności, była Henin, Clijsters, jest Serena,
na pewien poziom Schiavone ale to nie te lata, Mauresmo, czyli jakby "wszystko w
sobie ma co potrzebne do grania ale też wygrywania". kilka jeszcze można
wymienić. potem zaczynają się nierówności, i, wtedy czasami kompletna tenisistka
ale na zupełnie innym poziomie czyli np Radwańska czy Dulgheru samą
regularnością może wygrywać mecze z tymi w różnej formie. trudno powiedzieć czy
to jest dobre, że nie ma równorzędnie wielu tenisistek w dobrej formie, które
prezentują na prawdę dobry, światowy tenis.

[Gość: arthur]

bede sie upieral, ze jednak dobrze swiadczy gdyby zmieniono jeszcze
system rankingowy, ten obecny jest bezsensowny, wypacza aktualna
wartosc a preferuje zaslugi zupelnie jak w komunizmie, tam tez
przydzielano miejsca za zaslugi w sprzecznosci z aktualna wartoscia,
jak ktos dostal stolek to juz na nim siedzial jesli rowno klaskal,
kazdy turniej i kazdy rok powinien miec wlasna historie, mielibysmy
wowczas o wiele szersze spektrum dobrych tenisistek, o wiele wieksze
motywacje do ciezkiej pracy i o wiele lepszy tenis, nic nie byloby
dawane, jak miejsca w rozstawianiu, te dobre, te z topu musialyby za
kazdym razem udowodnic, ze sa dobre a nie, ze byly dobre rok temu,
nagrody sa wysokie, czesto oblednie wysokie, dostep do podzialu
bylby sprawiedliwszy i dawalby lepszy profit jakosci tenisa, te,
ktore dzis wygrawaja czasami z lepszymi wygrywalyby moze czesciej
majac przed oczami motywacje zarobienia wiekszej mamony, gdyby np.
Wiliams spotkaly sie w pierwszej rundzie zostaloby wiecej do
podzialu dla reszty, tych teoretycznie dzis slabszych, te slabe i
tak by szybko odpadaly z tymi deczko lepszymi, wygrywalyny te co
maja aktualnie najlepsza forme, turnieje nic by nie stracily na
atrakcyjnosci, wrecz przeciwnie, bylyby bardziej atrakcyjne, to tak
jak ze slynna Callas, jej fani i tak ja uwielbiali, byla wielka
nawet gdy nie spiewala, atrakcyjnosc polegala na tym, czy dzis, w
tym spektaklu wyciagnie wysokie C czy nie i w jakiej formie wytrzyma
do konca, dlatego nie bylo gwiazd, byla Callas

a lubisz Djokovica? bo ja przyznam się nie bardzo

[Gość: tenisista]

on zgłosił taką propozycję żeby punkty traciło się dopiero po 2 latach od
wygrania turnieju :).

myślę że z tym rocznym cyklem rankingowym to tak jest, że różne czynniki się na
to składają. bronienie punktów przyciąga broniących do powrotu do tej samej
imprezy, bohaterowie imprez przyjeżdżają ponownie, tworzą się związki i więzi z
organizatorami, publicznością, a te punkty w końcu są motywacją. żeby ranking
oddawał też jakąś pozycję tenisisty myślę że jakiś czas zachowania punktów
powinien obowiązywać, bo świetny tenisista może mieć wahania formy, ale ten
całoroczny bilans oddaje jakieś spektrum jego możliwości. czy jeśli powiedzmy
Coria miał świetne wyniki jednego roku, a drugiego wypadł z obiegu poprzez
przerwę, to czy nie szkoda że praktycznie nigdy nie miał żadnego rozstawienia?
nawet dzisiejszy ranking zasług jego nie oddawał, bo miał za długą przerwę na
powrót, spadł na 500 miejsce, dostawał co prawda dzikie karty, ale i tak nie był
w stanie wrócić nawet do 100, nawet wygrać jakiegoś turnieju 3 kategorii. czy to
że tenisista wypadnie z obiegu i straci formę, oznacza że ci co aktualnie
chwilowo mają lepszą, powinni go wyprzedzać w rankingu, jeśli to jest tenisista
na miarę np Agassiego, Samprasa, Riosa, Raftera, itp? roczny ranking daje im
możliwość odpoczynku, koncentrowania się na konkretnych punktach sezonu, pomaga
w stworzeniu pewnej hierarchii. tu się różnimy bo Ty jesteś za wprowadzeniem do
rankingu anarchii raczej, ja z kolei wolałbym żeby ranking jeszcze mocniej
odzwierciedlał pozycję, czyli za zmniejszeniem liczby turniejów o podobnej do
siebie, sporej liczbie punktów. rozstawienie też jakieś być powinno bo trochę
nie ok by było gdyby Federer wpadał na Nadala w pierwszej rundzie. ranking też
utrzymuje pewne zrównanie szans zawodników od różnej nawierzchni. bo mamy okres
na mączce, mamy okres na trawie, a jest to teraz praktycznie przerywnik, mamy
sezon otwartych kortów twardych, Australian Open, Miami, turnieje amerykańskie,
mamy turnieje halowe, a różni tenisiści przy dzisiejszym poziomie mogą
specjalizować się w różnej nawierzchni. powiedzmy że ktoś jest świetny na
szybkiej hali ale potem spada na kortach otwartych, i spada na kortach ziemnych,
ranking pozwala mu utrzymać pozycję wśród różnych specjalistów, a tak by był 2 w
październiku i już by wypadł w lipcu następnego roku. ja z kolei jestem za tym,
żeby pewne zwycięstwa symbolicznie "za zasługi" pozostawiały pewne punktowe
pamiątki, jeśli tenisista wygrał turniej wielkiego szlema, to powinien mieć te
punkty przez rok, potem powinno mu zostać powiedzmy 100 symbolicznych punktów na
5 lat, a do końca kariery z 10, za wygrany turniej mistrzów powinno być
specjalne wyróżnienie, powiedzmy tyle co za finał wielkiego szlema, a potem do
końca życia ze 100 punktów, bo to "najlepszy z najlepszych", za wygranie nad
nr.1 w rankingu przy meczu dogranym do końca czyli bez wycofania się tego nr.1
powiedzmy 10 punktów na całe życie do rankingu, za wygranie z nr.2 5 punktów, a
za wygranie z nr. 3 1 punkt. to by nie odbiło się jakoś maksymalnie na rankingu
co do pierwszych miejsc, ale dawałoby pewną stabilizację w pierwszej setce, za
wybitne osiągnięcia i to że ktoś coś w tenisie znaczył a taki ktoś nie jest
nigdy przeciętny, nawet jak gorzej mu idzie regularne wygrywanie, trudniej by mu
było wypaść, łatwiej utrzymać w czołówce. jednocześnie gdyby na prawdę miał
słaby okres gry, i tak trzymałoby go to w pierwszej 50 gdyby miał te wyniki jak
Sampras, Agassi, czy Federer, Nadal, ale nie dawało wcale za wiele, bo przecież
każdy by jakieś takie punkty gromadził, ale byłaby taka malutka baza punktów za
zasługi, które by odróżniały tych wielkich od tych co są zupełnie na dorobku.
najlepsi tenisiści z szerokiej czołówki czyli taka pierwsza 16, 20 i tak by coś
z tych punktów "stabilnych" i na zawsze gromadzili, więc ci mistrzowie
"nieaktualni" nie mieliby wobec nich niesprawiedliwej przewagi, to byłaby
przewaga, w stosunku do tych z 90 miejsca powiedzmy, którzy jeszcze nigdy nic
więcej nie osiągnęli. powiedzmy za turniej Masters, byłoby na 5 lat 20 punktów
które nie przepada, teraz one się chyba nazywają premier 1000. to też by
zwiększało prestiż takich imprez i waleczność o wygrane do ostatniej rundy i
wygrane w finałach. kasę bym z kolei w turniejach zmniejszył, no ale to już
reguły rynku, jeśli WTA, ATP, czy zawodnicy, federacje itp mogliby zarobić
więcej to wiadomo że zarobią więcej, jeśli media i inni mogą na tenisie więcej
zarobić, to zarobią więcej, i tego się nie da przeskoczyć. tenis to komercja.
ponadto zmniejszyłbym ilość ważnych turniejów w sezonie jeśli chodzi o punkty,
czyli wielki szlem tak jak jest, masters tak jak jest, natomiast 2 razy mniej
turniejów 2 kategorii, z 3 razy mniej turniejów dzisiejszej 3 kategorii, i
wprowadzić takie "ciułane" 4 kategorię, ona jest u pań chyba, i tych zrobić
najwięcej. wtedy jak by ktoś naciułał w tych 4 to i tak by mu nie starczyło na
wysoki ranking, dziś jest tak że można naciułać dzięki punktom w obecnej 3, i
jeszcze dorzucić coś z drugiej, i ilością występów zagwarantować sobie miejsce w
15, 10, a przy szczęściu np. w 1 szlemie, czy 2 mastersach nawet okolice
pierwszej 5 (Simon, Ferrer, Davydenko itp). ważnych turniejów byłoby mniej, ze
względu na dużą przewagę punktową nad większością innych turniejów staranność w
nich byłaby większa, i najlepsi by w nich grali o punkty najmocniej, skreślając
turnieje 3 kategorii, i 4 których teraz w ATP praktycznie nie ma. z kolei
najlepsi z najlepszych ze względu na 5letni ślad w punktach po turnieju Masters
dawaliby z siebie wszystko żeby wygrać, bo potem mieliby z tego jakiś utarg na
lata, a nie 1 przypadkowy rok. pracowaliby na swoją karierę długofalowo, a ich
pozycja w świecie tenisowym byłaby ugruntowana, mniej dziełem chwilowej formy, i
przypadku. pozostawianie jakichś symbolicznych punktów za turnieje Masters, i za
Wielki Szlem, też by prowokowała najmocniejszych tenisistów do dawania z siebie
najwięcej właśnie w tych turniejach. to nie byłaby walka już tylko o prestiż, o
kasę, ale o stabilniejszą pozycję w światowym tenisie. w turniejach 3, i 4
kategorii a zwłaszcza tej ostatniej, graliby tenisiści wyraźnie słabsi od tych
na pierwszą 20, 30, a nawet 50, czyli ta druga liga, średnio tenisiści 50 - 100
miejsca, mniej byłoby tam do wygrywania, więcej więc motywacji do wejścia na
salony. z drugiej strony, zlikwidowałbym przywileje płynące z rozstawienia czyli
tzw. wolne losy i wpuszczał więcej zawodników z kwalifikacji, rozpisywał
turnieje głównie na 64 nazwiska, czyli turnieje Masters i II kategorii
przynajmniej tak by musiały lecieć, do tego by wchodziło powiedzmy 12 z
kwalifikacji i 52 z rankingu. w tej chwili trochę za wysoka jest pozycja jak na
ich liczbę turniejów 3 kategorii, i za dużo turniejów 2, to powoduje że
tenisiści średni mogą przez nie się wybić do dalekich miejsc w rankingu. przy
liczbie turniejów obecnie rozgrywanych i liczbie punktów za dalsze imprezy,
właściwie zbierając po 200 punktów w małych turniejach można regularnie dojść do
pierwszej 16 rankingu. w ten sposób tenisista który półtora roku temu wygrał 2
wielkie szlemy, i stracił formę, może zostać prześcignięty przez tenisistę który
tylko dochodzi do finałów w turniejach 3 kategorii, półfinałów, i z 2 wygra
powiedzmy.

gdyby było tak jak mówię

[Gość: tenisista]

ogólnie więcej trochę punktów by krążyło w rankingu i były niewielkie, ale
punkty "stabilizujące" za faktyczne zasługi, takie spektakularne wyniki, one by
budowały ciągłość nie roczną na którą narzekasz, ale raczej "pokoleniową" w
rankingu. z drugiej strony większa dysproporcja między "elitą" i "zapleczem" by
powodowała większą rywalizację o bycie wśród tej elity, a większa ilość
tenisistów z eliminacji dawałaby szanse na wskoczenie i awans a przecieraliby
się w tych turniejach 4 kategorii. turnieje 4 kategorii to byłoby coś więcej niż
dzisiejszych challenger, ale coś mniej niż dzisiejszy 250, co też moim zdaniem
jest sprawiedliwe, bo dziś mamy bardzo dużą liczbę dość wyrównanych tenisistów
którzy są na poziomie dość odległym od pierwszej 30 jeśli jest nią Almagro,
Robredo, Verdasco, Gasquet, Safin itp, ale takich jak np. Kubot, którzy właśnie
mogliby dzięki nim szlifować się do tej drugiej ligi i między sobą łatwiej
rywalizować. oczywiście wtedy wiele by straciły na randze challengery. co z
punktami za eliminacje? też uważam że powinno się coś z nimi zrobić, jednak
teraz za dużo punktów za samo wygrywanie rund w eliminacjach zawodnikom dodają.

[Gość: bilon]

pula nagrod koles byla 600tys dolarow wiec nie tak mało a to ze grała 201
zawodniczka to nie znaczy ze turniej był slaby oznacza to ze nie tylko najelpsi
potrafia wygrywac a Alona Bondarenko zasluguje w tym momencie na miejsce w 1
dziesiatce rankingu

Dulgheru wygrała Warsaw Open

[Gość: K]

no proszę. brawo