dziwna reakcja mamy

[sweeper_ka]

jestem oczywiście bardzo podekscytowana przełomem rozmiarowo-stanikowym w moim
życiu i dzielę sie moimi doświadczeniami z innymi kobietami - znajomymi,
rodziną... wczoraj rozmawiałam o tym z moją mamą i się strasznie
zbulwersowała, że cyt. "takie mam priorytety", nie chodzi o kontekst seksualny
biustu, ale o to, że "tyle uwagi poświęcam ciału, cielesności, sobie, że to
takie egoistyczne i puste"... zrobiło mi się przykro, usłyszeć coś takiego od
własnej matki. Oczywiście tłumaczyłam jej, że to ważne, by dbać o biust i ona
też powinna bardziej się tym zainteresować, bo nosi dość przypadkowe rozmiary,
najczęściej staniki używane kupuje, a ma spory biust (ze 115 w biuście, z 85
pod), tłumaczyłam, że biust się strasznie dewastuje w złym biustonoszu i
zwłaszcza, że schudłam ostatnio 15kg i nadal sie odchudzam, to mój biust i tak
już jest rozciągnięty (również ciążą i karmieniem) i strasznie ważne jest
dobre jego podtrzymanie, jeśli nie chcę wylądować za kilka lat u chirurga
plastycznego z biustem sięgającym pasa...
Ona dalej swoje, już miałam na końcu języka wypomnieć jej, że o swój biust w
ogóle nie dba, i że jeśli ja bym tak "dbała" o swój jak ona, to w jej wieku po
moich zmianach cielesnych rzeczywiście biust sięgałby mi do pasa...
ehhh...
zdziwiło mnie to również, bo jeśli się spotykałam z nieeuforycznymi reakcjami
na wieści rozmiarowe od innych kobiet (rzadko), to była to najwyżej zlewka
tematu... a tu moja własna matka...
no i na koniec oczywiście podsumowała, że nie tak mnie wychowywała i co ze
mnie wyrosło...
miałyście do czynienia z tak skrajną reakcją otoczenia?
pozdrawiam :)

[bruxelka11]

Naszczęście jeszcze nie miałam takiej sytuacji...tzn nie dotknęła
mnie ona osobiście. Myślę i widzę, że wiele kobiet boi się swojej
seksualności. ściekają się gdy mężczyźni patrzą na ich dekolt (ale
same sie dekoltują) :))Ja też wstydziłam się kiedyś np widocznego
biustu, niemogłam znieść, że ktoś go wogóle zauważa. Chyba wiele
kobiet może mieć taki problem, zwłaszcza z pokolenia naszych mam.
Nasze babki i matki czasem nie noszą staników wogóle, albo noszą
byle jakie, nie chodzą do ginekologa bo Te części ciała istniały dla
nich tylko w czasie ciąży i nigdy więcej.
Pozdrowienia :)

[maith]

Może porównaj jej to z opisaną w pewnej książce reakcją babiny z zapadłej wsi,
dziwiącej się prośbie ginekologa:
"-Podmyć, panie doktorze? Iii tam, kto by takie paskudztwo mył."

I poszukaj w googlu parę wypowiedzi z katolickich stron, że w ciele mieszka
dusza, więc o ciało należy dbać.

[zazulla]

Po pierwsze to wspolczuje, bo to przykre uslyszec cos takiego.

U mnie reakcje sa przede wszystkiem takie, ze ciagle kupujesz te biustonosze [a
kupilam ich w ciagu prawie 2 lat sztuk 9 z czego polowe odeslalam]. Moja mama
jest Amazonka i powinna szczegolnie rozumiec determinacje w szukaniu dobrego
biustonosza ale jej to zwisa [niedoslownie], godzi sie na 85E zamiast 80F,
narzeka na rozciagajace sie obwody ale nie chce kupowac przez net, nawet jak ja
sie wszystkim zajme, bo jej sie nie chce i ja to meczy.

Luby, jak mu mowie, ze zamowie nowy biustonosz to odpowiada, ze i tak za chwile
stwierdze ze mi wychodza bulki i bede kupowac nowy. Moglby mi tego nie mowic, bo
kupuje z wlasnej kasy.

Siostra to tylko potrafi wysmiac mnie, ze mam taki wielki biust a sama wciska
sie w 85C/D choc moim zdaniem ma 85F/G [w 80 nie wchodzi, mierzyla moje stare i
sie nie zapnie]. Jej uwagi sa naprawde niemile, szczegolnie, ze potrafila to
robic kiedy ja mialam 15 lat, spory biust i kupe kompleksow jako nastolatka.

Przyjaciolek nie mam, a kolezanki sa deski wiec nie mam o czym dyskutowac z
nimi. Na haslo [kiedys], ze mam na sobie 70HH kolezanka powiedziala, ze to
niemozliwe, bo jej kuzynka ma F i ma wieksze ode mnie.

Niestety, pelne zrozumienie znajdujemy glownie na tym forum.

[driadea]

zazulla napisała:
Na haslo [kiedys], ze mam na sobie 70HH kolezanka powiedziala, ze to
> niemozliwe, bo jej kuzynka ma F i ma wieksze ode mnie.

Taak, skąd ja to znam.
Najlepsze, że owa "biuściasta kuzynka" nosiła, owszem, F, ale nie, jak ja, z
obwodem (wtedy jeszcze 65h) 65, a 85. No to mogła mieć większy biust, przyznaję ;)

[bathilda]

Cóż przykro. Ja tam wychodzę z założenia że tak jak chcę mieć buty w dobrym
rozmiarze, bo jak nie to będzie mi niewygodnie, tak chcę mieć stanik w dobrym
rozmiarze. W sumie na upartego mogłabym kupować buty 41 i baaaardzo mocno
ściskać sznurowadła tylko po co skoro mogę iść do sklepu obok i mieć moje 38?
Tak samo dlaczego mam kupować 85C skoro mogę mieć 65K? A że buty lubię ładne to
i czemu nie staniki?

Po za tym ja mam wrażenie że jak duży biust jest dobrze podtrzymany to się
ramiączka nie wpijają i kręgosłup ogólnie mniej boli bo się człowiek prostuje.
Ale ja początkująca jestem.

[kocio-kocio]

Porównanie z butami ładne, ale też nie dla wszystkich zrozumiałe.
Byłam dzisiaj w obuwniczym i widziałam taką scenkę.
Pani mierzyła przez lustrem buty. Oglądała się ze wszystkich stron. Zdjęła.
Zaczęła je oglądać. I mówi do panienki-ekspedientki:
- Ma pani inną parę? Bo ta trochę rozmierzona.
- A jaki rozmiar? - pyta dziewczę.
- 41 - odpowiada pani.
Dziewczę szuka, szuka... Wreszcie przynosi pudełko.
- Proszę. 39.
- Ale ja prosiłam o 41 - nieśmiało zaprotestowała pani.
- A ja mam największe 39 - rezolutnie odpowiedziało dziewczę, absolutnie nie
widząc kretynizmu tego co robi.

[kruszyzna]

Po pierwsze nie przejmuj się, tylko rób swoje. A zatem dbaj o biust, bo oprócz
tego, że to dla Ciebie ważne ze względów zdrowotnych i estetycznych, to
podejrzewam, że nadal chcesz się podobać Twojemu wybrankowi, prawda? :)
Ja mam taką metodę, że pewnych tematów po prostu nie poruszam. Niech sobie
gadają, co chcą, ja wiem swoje. Wybacz dosadność określenia, ale wychodzę z
założenia, że nie ma sensu kopać się z koniem. Z pewną osobą, która jest
naprawdę nawiedzona (totalny odjazd radiomaryjowy w sensie negatywnym), nie
poruszam tematów szeroko pojętej cielesności, zapłodnienia in vitro,
niekarmienia piersią do drugiego roku życia dziecka itp., bo wiem, że
skończyłoby się to nikomu niepotrzebną wojną. Ani ja jej nie przekonam, ani ona
mnie, nie ma sensu zatem kruszyć kopii.
Pamiętaj: nie pozwól, aby negatywne uwagi otoczenia wpłynęły na Twoje poczucie
własnej wartości i na Twoje postępowanie. To Twój biust, Ty podejmujesz decyzje
i Ty będziesz ponosić ich konsekwencje. Jeśli zechcesz, zafundujesz sobie zwis
damski do pasa, jeśli zechcesz, będziesz cieszyć się jędrnym biustem jeszcze
wiele lat po Twoich koleżankach :) To Ty będziesz się męczyć z Twoim biustem,
więc innym nic do tego. Uszy do góry.
O, a tak w ogóle zmieniło się hasło w Radiu Maryja. Zamiast "alleluja i do
przodu" jest teraz "alleluja i pod prąd" (sama słyszałam :) ). Nie wiem, jaki
jest Twój stosunek do "alleluja", ale "pod prąd" weź sobie do serca :)

Krusz.

[kasica_k]

kruszyzna napisała:
> Ja mam taką metodę, że pewnych tematów po prostu nie poruszam.

Otóż to, są osoby, z którymi nigdy nie osiągnie się porozumienia na ten czy
tamten temat - i wcale nie jest to obowiązkowe. Ani my nie mamy obowiązku
zgadzać się we wszystkim z naszą rodziną, ani rodzina - z nami, podobnie zresztą
sprawa ma się z przyjaciółmi czy partnerami życiowymi. Wydaje mi się, że jednym
z kluczowych momentów dojrzewania człowieka jest zdanie sobie sprawy z tego, że
rodzice nie są nami i nigdy nie będą myśleli i odczuwali identycznie jak my
(podobnie jak nasze dzieci), oraz, co bardzo ważne - to nie jest niczyja wina.
Zwłaszcza jeśli mamy do czynienia z różnicą pokoleń. Świat się zmienia, zmienia
się kultura, wychowanie i takie problemy są nieuniknione.

[kruszyzna]

kasica_k napisała:

> Zwłaszcza jeśli mamy do czynienia z różnicą pokoleń. Świat się zmienia, zmienia
> się kultura, wychowanie i takie problemy są nieuniknione.
>
I dlatego nie będę uświadamiać mojej mamy, która, chcąc dobrze, przyniosła mi bezfiszbinowy, miękki stanik w rozmiarze 85D, argumentując, że teraz to on jest na mnie za duży, ale potem i podczas karmienia będzie jak znalazł :))) Nie miałam serca jej mówić, że mam na sobie 70F i szerszego nie będzie. Podziekowałam i już. Przecież nie będzie widzieć, co mam pod bluzką :) A znam moją mamę i wiem, że dyskusja nie miałaby sensu.

Krusz.

Nie przejmujcie się tak bardzo,

[kasica_k]

zwłaszcza osobami ze starszego pokolenia. Krytyka rodziców zawsze boli, ale
jesteśmy dorosłe, wiemy swoje i wypadałoby umieć się do niej zdystansować :) To,
że większość naszego społeczeństwa, zwłaszcza kobiet, ma trochę pokręcony
stosunek do własnej cielesności jest faktem, ale nie wyślemy przecież wszystkich
na psychoterapię. Grunt, że zdrowe postawy będziemy przekazywać przyszłym
pokoleniom :) Poza tym i tak najlepiej działa przykład własny. Wielu ludzi boi
się świadomie schodzić ze swoich utartych ścieżek myślenia czy działania, ale w
podświadomy sposób często naśladuje innych, choć w życiu się do tego nie przyzna ;)

Mama z pierwszego postu prawdopodobnie sama jest rozżalona, że się nieco
zaniedbała i w ten sposób szuka sobie usprawiedliwienia, krytykując bardziej
zadbaną córkę - może to robić całkiem podświadomie. A może jej potrzeba krytyki
podyktowana jest poczuciem niedocenienia czy też niskiej wartości. Tymczasem
przecież wszystkie wiemy, że o czyimś egocentryzmie świadczy stosunek do innych
ludzi, nie kupowanie czy też odmawianie sobie dobrze dopasowanej bielizny.

[maith]

kasica_k napisała:
> Mama z pierwszego postu prawdopodobnie sama jest rozżalona, że się
> nieco zaniedbała i w ten sposób szuka sobie usprawiedliwienia,
> krytykując bardziej zadbaną córkę

Myślę że to jest najbardziej prawdopodobna przyczyna. Niektórzy ludzie nie lubią
się przed sobą przyznawać, że coś w życiu zawalili, coś im się nie udało. Więc
chyba faktycznie zadziałała tu metoda
"Może i jestem zaniedbana, ale to dlatego, że ja jestem porządna".
Czyli takie "wcale nie zawaliłam, ja celowo nie chcę".

Można do tego podejść różnie - jeśli chcesz mamie odebrać nowy punkt podparcia,
to wystarczy wybrać się z nią po buty, szczególnie jeśli będą akurat na
promocji, więc szybko zejdą najpopularniejsze rozmiary. Kiedy mama słusznie
zauważy, że nie ma jej rozmiaru, to zapytać, jak to możliwe, że nie chce np.
zamiast 39 wziąć 36. Czemu nie kupuje tego, co mają w sklepie, tylko
"egocentrycznie" domaga się swojego rozmiaru? A podobno ciało jest dla niej
takie nieważne.

Swoją drogą tak mi się jakoś skojarzyło z ludźmi, którzy jak oni nie mieli
jakiejś możliwości, to chcą, żeby młodzi teraz też jej nie mieli. Była jakiś
czas temu znana sprawa z zakazem małżeństw adwokatów i sędziów. Mogli być
braćmi, mogli żyć w konkubinacie, ale nie mogli być małżonkami, bo ponoć tylko
wtedy na pewno byliby narażeni na korupcję, nawet działając w całkiem innych
miasteczkach ;) Przepis był idiotyczny i doprowadził do paru życiowych tragedii.
I jak już udowodniono, że w żadnym cywilizowanym kraju nie ma takiej bzdury i
tego przepisu należy się pozbyć, to wiecie kto nagle wystąpił z całą mocą za
jego zatrzymaniem? Adwokaci. To było takie "mi marnowano życie, to teraz niech i
innym zmarnują".

Moja mama mnie się nie czepiała. Reagowała raczej w stylu "zatykanie uszu" ;)
Ale co ciekawe - ostatnio okazało się, że dziwnym trafem ma już pierwszy
prawidłowo dobrany stanik. Podobno to przypadek ;)

[ananke666]

Dodałabym jeszcze, że starsze pokolenie mogło być całkiem inaczej wychowane. Piersi, kształt pośladków, seksowna bielizna, albo o zgrozo! intymna depilacja, to tematy, którymi się po prostu nie zajmuje, absolutnie nie domena "porządnych" kobiet. Zbytnie zajęcie własnym ciałem odbierane może być jako zapatrzenie w seksualność, czyli temat niebezpieczny i... niemoralny. Za filmem "Testosteron" - "chłop nie jest od orgazmów, tylko od tego, żeby na życie zarobił!"... i tu podobnie... wszystko dodatkowo podszyte ukrytym żalem, że samemu się nie ma odwagi... :) Coś w rodzaju "syndromu Doreen" - nie bez przyczyny to świństwo do tej pory się sprzedaje, choć dla mnie to niewiarygodne.
Nie przejmujcie się tym nic a nic. Po prostu trzeba przyjąć, że na pewne tematy z mamą czy tam kimś innym się nie rozmawia, albo rozmawia się bardzo oględnie. Wpojone w dzieciństwie i młodości bariery mogą mieć dla starszej osoby nieporównanie większe znaczenie... wiecie, jak reagowała babcia mojej koleżanki, kiedy w filmie pojawiała się scena pocałunku?
"Fu! Obrzydliwe!"
Trudno, trzeba przejść do porządku dziennego i cieszyć się, że nasze córki będą miały z nami lepiej.

[kocio-kocio]

A moja ukochana, nieżyjąca już babcia, uważała, że codziennie się kąpią tylko
prostytutki :o)

[madzi1]

Moja ma raczej do tego stosunek obojętny, dopóki nie wie ile
kosztuja te stniki które zamawiam :) Chociaż uważa że wymyślam sobie
że zamiast 70B powinnam nosić 60DD, dla niej to chyba taki sztuczny
problem. Podstawowy tekst to, że jestem jeszcze młoda i mogę wogóle
bez stanika chodzić tym bardziej że biust mam nieduży. Na początku
jej tłumaczyłam o co chodzi, ale teraz jak zaczyna temat to tylko
ucinam bo już się nie chcę denerwować ;) Dodatkowo jak chodzimy
gdzieś po sklepach z bielizna to ciągle się pyta, czy może jednak
nie znalazła bym tu jakiegoś stanika dla siebie, no ręce już mi
opadają. Ona rozumie że rozmiar 70B jest dla mnie niefortunny, ale
nie łączy tego ze skutkami jakie to powoduje.
Muszę się pochwalić, że w środę to ja ją wymęczyłam, bo zawlokłam ją
do centrum handlowego i ganiałam po sklepach z bielizną. Namierzyła
sie od groma 75D (teraz 80B) i nic nie kupiłyśmy, bo jednak lepszy
byłby dla niej 75E, ale oczywiście wszędzie wszystko do D.

[kruszyzna]

ananke666 napisała:

> Dodałabym jeszcze, że starsze pokolenie mogło być całkiem inaczej wychowane. Pi
> ersi, kształt pośladków, seksowna bielizna, albo o zgrozo! intymna depilacja, t
> o tematy, którymi się po prostu nie zajmuje, absolutnie nie domena "porządnych"
> kobiet.

Bo wtedy było w ogóle inaczej. Nie było ładnej bielizny w sklepach (nie mówiąc o tym, że nie było internetu :) ), brało się to, co rzucili, a często i tak trzeba było mieć znajomości z jakąś panią Krysią lub Lusią, żeby odłożyła dla nas chodliwy towar. Kobieta w PRLu bardziej była zajęta kombinowaniem, jak tu zrobić coś pożywnego, kiedy wszystko jest na kartki, staniem w kolejkach (pamiętam, jak moja mama zmieniała w kolejce moją babcię o 2 w nocy). Nie było kremów ujędrniających biust itp. Chyba że w Peweksie. Nie chodziło się na depilację bikini do kosmetyczki, bo były ważniejsze problemy typu: pan Józek mówił, że jutro rzucą pralki, idź, Stasiu, stań, to dostaniemy.
Ja się nie dziwię reakcji starszego pokolenia na "wybujałą cielesność". Toż to dla nich kompletny kosmos :)

Krusz.

[sweeper_ka]

>Dodałabym jeszcze, że starsze pokolenie mogło być całkiem inaczej
>wychowane. Piersi, kształt pośladków, seksowna bielizna, albo o
>zgrozo! intymna depilacja, to tematy, którymi się po prostu nie
>zajmuje, absolutnie nie domena "porządnych" kobiet.

Chciałabym być zrozumiana dokładnie - moja mama nie odniosła się do
stanikomanii w kontekście seksualnym, moralnym, bo pruderyjna nie
jest - otwarcie rozmawiamy o seksie...
Chodzi o tą rzekomą mą próżność, to tak jakbym co tydzień robiła
nowe tipsy i codzień chodziła na solarium - że niby się interesuję
tylko swą urodą i podobnymi "fanaberiami"...
Ale dzięki wielkie za wsparcie, jednak tak trudno mi jest zlewać, to
co ona mówi, bo zawsze zależy mi, by bliscy rozumieli mnie
prawidłowo, tak ja myślę...
pozdrawiam :)

[metalowiec77]

tzn. potraktowała Cię jak stanikową tipsiarę?
Cóż, myślę, że niektóre posty dziewczyn i tak nie tracą na
aktualności. Twoja mama wg. pewnych kryteriów jest osobą z
zaniedbanym ciałem. Ty nie. Jej reakcja jest świetnie znana w
psychologii, ogólnie można to określić "ja nie mam, nie wpadłam na
ten pomysł, mi było trudniej, ja tyle się wyrzekałam - to dlaczego
ona ma mieć?".
COś na zasadzie korporacji w zawodach prawniczych. My musieliśmy tak
strasznie się starać żeby być w tym miejscu, a oni mają wejść bez
trudu? O nie! Blokujemy!
Skoro Twoja mama "nie zauważyła" że o ciało się dba, bo poświęcała
się innym rzeczom, i wie, ze to już stracone, to nie jest jej łatwo
znieść, że Ty zauważyłaś o czasie, i będzie ci ławiej, tzn. będziesz
np. barzdiej zadbana.

[ungore]

Pisałam już tutaj o dziwnej rekacji mamy
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=32203&w=71022397
moja twierdzi nie od dzisiaj,że jestem 'pudernicą' i za dużo czasu
poświęcam sobie. Tymczasem w porównaniu do moich rówieśniczek
okazuje się, że ograniczam się do niezbędnego minimum...:) ja mysle,
ze to chyba wina różnicy wieku i spojrzenia na własne ciało. Myślę,
że każda z nas w pierwszej fazie 'nawrócenia' chciala przerabiac
wszystkich wokol.. ja spotkalam sie z reakcja niedowierzania i , że
miseczke E to sobie stworzylam w mojej bujnej wyobraźni ..odpuscilam
rozmowy o stanikach , bo i tak z nikim nie mogę dojść do
consensusu :) mysle,ze do pewnych wniosków trzeba dojrzeć samemu..

[chaje_shukarije]

Współczuję, chociaż ja miałam zupełnie odwrotnie - tzn. mama zawsze bardzo mnie
wspierała w mojej nierównej walce z "balastem". Sama nawet, jeszcze gdy byłam w
liceum, dorwała gdzieś cudem dla mnie biustonosz w rozmiarze 75I. Co prawda był
to polski szmaciak, trochę za luźny w obwodzie i z trochę za małymi miskami, ale
uwierzcie, że to było dla mnie wtedy spełnienie marzeń, bo wtedy jeszcze o
brytyjczykach nie słyszałam (a nawet jeśli to cena powyżej 70 złotych za
biustonosz była dla mnie ceną zaporową), a nie mogłam uwierzyć wprost swemu
szczęściu, że ktoś przywiózł do mojej małej mieściny biustonosz w rozmiarze 75I,
bo to w końcu nie jest chodliwy rozmiar (byłam jedynym takim mutantem w mieście).
Jakieś dwa lata temu wyznałam mamie, że poważnie myślę o operacji zmniejszenia
biustu i tylko mam wątpliwości związane z utratą możliwości karmienia itp. i
prawdę mówiąc spodziewałam się jakiejś ostrej reakcji (że ona też takie miała i
dała radę, że to dziwactwo, wywalenie pieniędzy), a ona na to: "to siedzisz już
tyle lat w Krakowie, masz taki dostęp do lekarzy, a jeszcze się nie dopytałaś o
co trzeba?" :)
boli mnie tylko jedno - czasem wydaje mi się, że jej wsparcie wynika nie tylko z
tego, że sama zmagała się całe życie z dużym biustem, ale też z tego, że widzi
jak się męczę i obwinia się o to, bo to w końcu jej geny :/