moj pierwszy Mankell

[zettrzy]

Fifth Woman, tak go przetlumaczyli
dopiero zaczelam, a juz nie wiem - to jest kryminal czy horror? az
mrozi w zylach, te opisy zycia wewnetrznego ofiar gwaltu

[negev56]

czyli Piąta kobieta u nas. Horror książkowych kobiet a kryminał dla nas .
W zasadzie nie moja sprawa, ale tak z ciekawości, czemu zaczęłaś od tej akurat
książki ? To 6 w kolejności książka Mankella o Wallanderze.

[taclem]

To dobre pytanie, bo po kilku wysmakowanych kryminałach ze środka, to później
np. "Morderca bez twarzy" już tak nie smakuje.

[zettrzy]

czemu zaczęłaś od tej akurat
> książki ?

bo lezala na ladzie biblioteki kiedy przyszlam oddac kolejna paczke
filmow z Delonem

[es_zet_pe]

W "Piątej kobiecie" istotnie są dość drastyczne sceny i dużo okrucieństwa, ale
przede wszystkim to bardzo dobrze skonstruowana powieść, z wciągającą narracją,
ciekawymi wypadami obyczajowymi w różne strony (mi się bardzo podobał np. epizod
z najemnikiem - świetny kontrapunkt względem romantycznej legendy najemnictwa
ukształtowanej przez takie powieści jak "Psy wojny"). I prowadzi do
interesujących rozważań na temat wymierzania sprawiedliwości na własną rękę.
Więc czytaj i nie przejmuj się opisami okrucieństwa. To nie horror, to bardzo
dobry kryminał społeczno-psychologiczny.

[poranna_zorza]

Ja zaczęłam w kolejności od pierwszej morderca bez twarzy i mnie nie wciągnął
ani nie powalił, z trudem dobrnęłam do końca więc nie wiem czy zawsze popłaca
czytanie od początkuWszyscy tak zachwalali Mankella a ja nie jestem przekonana
czy czytać drugą, bo po moich ostatnich książkach tą 5 kobietę sobie daruję.
Rozważam te psy z rygi i stoją i czekaja aż zmięknę bo nie lubię mieć
nieprzeczytanych książek.

[opty2]

eee... akurat te Psy z Rygi nie są najlepsze, spokojnie możesz sobie
je odpuścić, tam poznaje Wallander Bajbę, reszta treści nie ma
wpływu na czytanie dalszych części

[amelius]

Mankella zawsze warto czytać, bo to po prostu znakomity pisarz.
Mój pierwszy Mankell to była "Biała lwica" i do dziś zaliczamtę książkę do najlpeszych powieści o Wallanderze, choć dla mnie numer jeden to jednak, po głębszym zastanowieniu "O krok".

[cynamoon6]

Ja też czytałam nie po kolei. Najpierw przeczytałam ostatnią- Zaporę. Potem
wróciłam do pierwszej i resztę czytałam po kolei.
Najbardziej podobało mi się O krok.
Bardzo lubię Mankella, tez myślę ze warto go czytać, bo to madry człowiek.
No a Wallander? Powiem wam, że ja wierzę że on istnieje naprawdę
Nie możliwe żeby był wymyslony. Jak taki prawdziwy i ludzki.

[carollcat]

amelius napisał:

> Mój pierwszy Mankell to była "Biała lwica" i do dziś zaliczamtę
książkę do najl
> peszych powieści o Wallanderze

A mnie podobała sie najmniej. Do tego stopnia "mniej", że nawet nie
skończyłam. "Piąta kobieta" podobała mi sie bardzo, "O krok" również.

[elmar43]

Mnie się też "Biała lwica" nie podobała, ale do końca doczytałam

Natomiast mój pierwszy Mankell to był "Fałszywy trop" i wcale mi się
wtedy, czyli 6 lat temu, jakoś bardzo nie podobał, uznałam nawet, że
już Mankella czytać nie będę. Ale jednak sięgnęłam po kolejne, pod
wpływem znajomej wielbicielki kryminałów zresztą i dobrze się stało.
Trudno mi jednak powiedzieć, którą książkę lubię najbardziej.

A jutro "Fałszywy trop" z Branaghem w tv - bardzo jestem ciekawa.

[es_zet_pe]

Moim zdaniem książki Mankella są dość nierówne, i także o mało co się nie
zniechęciłem.
Jako pierwszy przeczytałem "Fałszywy trop" zachęcony artykułem w Gazecie
Wyborczej. Był to dość szczególny moment, rok 2002, chyba wtedy polskie
wydawnictwa zaczęły wreszcie po latach posuchy wydawać kryminały europejskich
autorów (mniej więcej równocześnie zaczął się ukazywać Rankin i Marinina). Tym
niemniej "Fałszywy trop" mnie jakoś szczególnie nie porwał - dużo okrucieństwa,
a postać Wallandera jakoś mało mnie wtedy zaintrygowała.
"Mordercę bez twarzy" kupiłem chyba głównie dlatego, że akurat nie miałem nic
innego do czytania. Ale okazał się lepszy i odtąd stałem się już zwolennikiem
Mankella.
"O krok" i "Piąta kobieta" - dwa najlepsze Mankelle, oba czytałem po kilka razy.
"Psy z Rygi" - nietypowe, ale ciekawe
"Biała lwica" - w ogóle nie zajrzałem do tego
"Mężczyzna który się uśmiechał" i "Zapora" - owszem przeczytałem nawet z
napięciem, ale nie jest to już to co "O krok".

[zettrzy]

teraz drugi - 5 opowiadan z przeszlosci Wallandera; bardziej utwor
spoleczno-psychologiczny niz kryminal, choc oczywiscie trup sciele
sie gesto
zreszta sam Mankell precyzuje we wstepie ze bardziej interesuja go
zmiany kulturowe we wspolczesnej Szwecji niz kryminologia; czyli
blizej mu do Rendell niz Christie

[jarka63]

I pewnie dlatego go lubię

[taclem]

zettrzy napisała:

> zreszta sam Mankell precyzuje we wstepie ze bardziej interesuja go
> zmiany kulturowe we wspolczesnej Szwecji niz kryminologia; czyli
> blizej mu do Rendell niz Christie

A już najbliżej do duetu Sjöwall i Wahlöö
"Mannen på stranden" jest bardzo fajnym opowiadaniem. Czytałem w Sieci.

[zettrzy]

trzeci - Mozg Kennedyego, Wallander nieobecny za to mamy duzo
skandynawskich mrokow i nagle loty wokol globu
troche czuje sie rozczarowana, ta pozycja jest bardziej fantasy niz
sensacja albo kryminal, ale trzyma w napieciu

[morgen_stern]

Przyznam, że do Mankella zachęciło mnie to forum
Pierwszy był "Morderca bez twarzy" (przypadek) i potem już poleciało. Zakochałam
się w tych kryminałach i w Wallanderze to jedna z najlepszych postaci w
literaturze kryminalnej, jakie stworzono. Jak ktoś napisał wyżej - Kurt musi
istnieć naprawdę

Kupiłam wczoraj na allegro Chińczyka, nie mogę się już doczekać.

[sowca]

Dzień dobry, dzień dobry, witam się na tym forum
Mój pierwszy Mankell to "O krok" i muszę przyznać, że rzadko zdarza
mi się trwać w aż takim napięciu w czasie czytania. Rewelacja. To
mnie zachęciło do czytania kolejnych powieści - "Morderca bez
twarzy" także bardzo mi się podobał. "Mężczyzna, który się
uśmiechał" również jest bardzo dobry, choć mniej podoba mi się
intryga, uwielbiam tę książkę przede wszystkim za niesamowicie
ludzkie opisy depresji Wallandera. Majstersztyk.
W ogóle gorąco popieram zwolenników tezy, że Wallander istnieje
naprawdę. To przecież oczywiste

[siostra_pelagia]

Witamy również.

[art-tu]

Ja także zaliczam sie do wielbicieli Mankella i Wallandera.
Chińczyk, oglądałam go kilka dni temu w księgarni, ale on chyba nie jest z
Wallanderem, tylko z jakąś panią detektyw cy prokurator i zastanawiam sie czy mi
się chce..

[negev56]

> Chińczyk, oglądałam go kilka dni temu w księgarni, ale on chyba nie jest z
> Wallanderem, tylko z jakąś panią detektyw cy prokurator

No nie, "Chińczyk" nie jest z Wallanderem, a z sędziną Birgittą Rosalin i
tytułowym Chińczykiem czy jak kto woli Chińczykami.
I część wbija w fotel i już wyobrażamy sobie policjantów i bandytów w akcji.
Następne rozdziały to już zupełnie inna bajka, powrót do XIX wieku,
niewolnictwo, chińscy kulisi w Ameryce, potem wiek XXI i meandry polityki
chińskiej i nadal śledztwo sędziny Rosalin.
Tak się sprawa ma z "Chińczykiem" za jedyne 50 zeta.

[nchyb]

zaczęłam sobie przypominać, co było pierwsze i wyszło mi, że
Fałszywy trop. A ulubione to Psy z Rygi. Jakoś Piąta kobieta mi
chyba umknęła, muszę naprawić niedopatrzenie i dzięk wątkowi
odkryłam lekturę na weekend.
Wiecie jak to cudownie odkryć coś nowego dla siebie? Cudo!

[jolka-lolka]

Ja zaczęłam od całej serii z Kurtem Wallenderem w kolejności pojawiania się w
Polsce. Ostatnią jego książką, którą przeczytałam to "Chińczyk". Grube tomisko,
ale wciąga od początku do końca. W sam raz na długie, ponure wieczory