No proszę!

[pan-cerfaust]

Została mi w dłoniach tylko kierownica, ale i tak pomknąłem dalej. Dopiero
naleganie mojego pasażera aby zatrzymać się na siusiu spowodowało ostre
hamowanie.

[qq33]

właściwie pasażerki ale cóż wiadomo koooobiety- te ciągłe roblemy z prostatą.
Zatrzymaliśmy się w okolicach Centrum i od razu zaczęliśmy się rozglądać.
Dookoła były różne rzeczy, których przeznaczenia nie umiałem zgadnąć, ale była
też budka telefoniczna. Minęliśmy ją jak gdyby nigdy nic, przecież trzeba mieć
charakter.
Moja towarzyszka miała od jakiegoś czasu błogą minę-nie wiedzieć czemu, a mnię
napadła melancholia. Żeby jakoś temu zaradzić poszedłem na siłownię, póżniej
oczywiście depilacja i solarium. Nie ma to jak trochę kultury.

[pan-cerfaust]

Cały czas nie mogłem się uwolnić od kierownicy, która przylgnęła do moich dłoni
niczym nieuzasadnionym. Mogłem jednak dzięki temu lepiej kontrolować nasze
kroki, a mieliśmy kawał drogi przed sobą. Najpierw przeszliśmy Świętokrzyską,
potem skręciliśmy w Krakowskie Przedmieście. Tutaj miałem największe trudności
z wyhamowaniem. Jednak dzięki pomocy życzliwych przechodniów udało nam się
ominąc latarnię, która wyrosła nagle na naszej drodze. Oczywiście jeszcze
wczoraj jej tutaj nie było, dlatego nie mogłem przewidzieć niebezpieczeństwa.
Jednak w towarzystwie mojej strusiaałej przyjaciółki czułem się bezpiecznie.

[qq33]

Przecież tylko ona znała miasto i na całe szczęście cechowała się typową dla
swojej płci małomównością.
Nie, nie miałem (jak pewnie przypuszczają nasi drodzy czytelnicy) żadnych
problemów. Dzieci odchowałem, służbę wojskową miałem za sobą, mój narzeczony
miał wynik pozytywny, stolca nie oddawałem już chyba od 2 miesięcy. Byłem po
prostu szczęśliwy!

[pan-cerfaust]

Kierownica prowadziła nas dalej. Przed nami wyrosły ruiny Starego Miasta.
Gdzieniegdzie dogasały ostatnie ogniska, w których wygłodniali mieszkańcy
piekli sobie w popiele ziemniaki i kartofle. Zatrzymaliśmy się obok
spracowanego pracownika Miejskich Zakładów Komunikacyjnych, który szerokim
gestem pokazał nam najbliższy przystanek interpunkcyjny. Rzeczywiście, mówiąc
nie używałem żadnych kropek i przecinków, nie wspominając już o wielokropku,
lub nawet spacji. Słońce właśnie zachodziło na wschodzie, był jasny pogodny
dzień gdzieś nad Bzurą.

[qq33]

Ta królowa polskich rzek migotała złośliwie w potokach północnego słoneczka, a
jego zakola roztaczały rozanielającą woń amoniaku spływając rzęsistym
strumieniem do cesarzowej polskich rzek, a ta do królowej polskich mórz, które
mieszało swe wzburzone wody z cesarzową polskich oceanów i studzienek
kanalizacyjnych.
Ale "dość tych marzeń - wróćmy na ziemię" - pomyślałem.

[pan-cerfaust]

Wracaliśmy długo, droga wiła sie poprzez wąwozy obrośnięte polnym kwieciem,
oraz parowy nie obrośnięte niczym. Ziemi jedak nie było widać, umykała nam
przesłonięta oparami z gotujących się na wolnym ogniu smacznych potraw. Czyżby
kierownica, która mocno przyciskałem do swojej piersi, zmyliła drogę. Nie można
było tego wykluczyć, choć klucze pobrzękiwały nam wesoło w kieszeniach
marynarek. Nagle zza horyzontu wyłoniła się nasza ojczysta planeta Wenus, gdzie
czekały na nas przygody i zdarzenia, o których zdam relacje w dzisiejszym
wydaniu "Dziennika Podkarpackiego".

[qq33]

Podkarpacie mmać radnaja - zaśpiewała staccato moja towarzyszka.Nie powiem
podbudowało to moje fundamenty, więc przez chwilę się nie ruszałem dopuki nie
skruszały. W godzinę potem ruszyliśmy niezwłocznie w dalszą drogę ona przodem
a ja za nią w bezpiecznym oddaleniu kierownicę dzierżąc oburącz

[pan-cerfaust]

Minęliśmy wszystkich zabłąkanych w przestworzach wędrowców, a było ich niemało.
Coś takiego, tak źle oznakowany wszechświat, można byłoby pomyśleć, jednak nikt
nie wyrażał swoich wątpliwości głośno. We wszechświecie panowała nabożna cisza.
Gdzieniegdzie tylko przeleciał słowik wyśpiewując swoje ptasie trele. Zewsząt
dobiegały do nas miłe zapachy kosmicznych galaktyk usianych kwitącymi
mgławicami i dojrzałymi gwiazdami. Było naprawdę pięknie, ponieważ na imię mam
Czesław.

[qq33]

Zawsze tak przypuszczałam, żeś Czesław - rzekła do mnie małżonka moja Zofja,
białogłowa nierozpoznanej urody i niezważonej wagi. A imię jej czterdzieści i
cztery , choć w księgach parafialnych dużo dużo więcej.
Zacisnąlem obie dłonie na kierownicy wykrzywiając twarz z wściekłości. NIE TAK
TO MIAŁO WYGLĄDAĆ! Miały być Bermudy na Seszelach a to nawet Mazury nie są.
Krew mnię zalała, Jebłem tekiego małego zielonego a moja połowica na to:
Czesławie, Czesławie zaprawdę powiadam Ci żeś z urodzenia nie kmieć i nie
parobek jakiś i słów powszechnie uznznych za normę używać ci nie wypada. Przeto
ukorzyłem się pod ciężarem tego com usłyszł i litościwie dałem się wykrwawić
zielonemu w niewypowiedzianych męczarniach i trawie. "Trawa dla zielonych,
Legia pany" przemknęło mi przez myśl.Zofja zaczęła się ślinić, a mnie zaczęła
dopadać melancholia...........

[pan-cerfaust]

Dlatego sięgnąłem po podręcznik i poszedłem nadprysznic. Tutaj spotkałem kolegę
ze szkoły i razem usiedliśmy w jednej ławce, aby powspominać dawne, dobre
czasy. Po kąpieli wytarłem się podręcznikiem i zapakowałem wszystko do walizki,
łącznie z drugim śnaiadaniem, które miało mi zastąpić pierwszy obiad. Zofija
już spała dlatego otworzyłem drzwi, usiałem na parapecie, i wpatrzony w
rozgwiazdowane niebo zanuciłem pleśń.

[qq33]

Keine Grenzen, keine Grenzen.......... rozbrzmiało wśród wszechświatów. Nie
mogłem się powstrzymać przed zaśpiewaniem tego hymnu wszystkich transwestytów.
Byłem przecież czysty i podtarty. życie żygało żewsząd żapraszająco....

[pan-cerfaust]

Tylko proszę się nie wyrażać - usłyszałem nagle zza płotu. Płot był dębowy
inkrustowany zębami dzikich zajęcy i lisów. Wszystko to mieniło się
niewzliczoną ilością srebrzystych szarości w promieniach wschodzącego księżyca.
Co za romantyczny wieczór, powiedziała do mnie moja żona Zofija i nacisnęła
samo-wywalacz.Sprężyna odbiła z całą siłą i nabierając wysokości zleciałem z
całym impetem z ostatniego piętra. No cóż, dobrze, że nie był to parter.

[qq33]

Przeżycia ostatnich dni stanęły mi przed oczami ( nie tylko przeżycia) .
Zobaczyłem siebie jak idę na randkę z Piotrem Kryśko, jak potem rzucam się z
mostu pod barkę z Mercedesami Sprinterami a ta mija mnię wyzywająco. Zobaczyłem
całą przejmującą historię polskich opozycjonistów i powstań narodowych.
Gdy opróżniłem trzewia przytuliłem Zofiję do memłona.

[pan-cerfaust]

Potem rozmarzyłem się o Reducie Ordona. Co za bujne trawy ją porastały, a ten
jesion u boku. Szkoda tylko, że bociany zmyliły kierunek i wylądowoły o
kilkaset wiorst od naszej zagrody. Chodź nie mogę narzekadź, Zofija zawsze
starła się jak mogła umilić mi wolny czas. Tym razem wypaliła do mnie z
dubeltówki, która ku wspólnej radości trzymaliśmy zawsze u węzgłowia.

[qq33]

Złota kobieta pomyślałem (chyba ostatnio za dużo myślę-pomyślałem). I
podstawową jej zaletą jest to , że niewiele myśli. Postanowiliśmy więc wymyślić
coś wspólnie........

[pan-cerfaust]

I odbezpieczyliśmy, trzymając się za ręce, kilka granatów. Oczywiście
poprzedziliśmy to długim procesem myślowym, który doprowadził nas do odnowienia
naszych kontaktów ze znajomymi Wiśniewskimi oraz Zielińskimi. Lubiłem trzymać
dłon mojej małżonki Zofiji: nikt tak nie potrafił sprawnie nabić działa
przeciwlotniczego kalibru 78 mm. Los się do mnie uśmiechnął.

[qq33]

Słonico moja - powiedziałem pieszczotliwie - teraz przeżyjemy chwlę wielkiej
przyjemności. Nie często mamy możliwość zabawy z dobrym sprzętem. Kiedyś było
inaczej ale po 11 XI świat się zmienił i nawet kałaszki zaczęły się cenić, nie
mówiąc już o solidnym Pancer Fałście

[pan-cerfaust]

To co przytrafiło nam sie potem musiało być naturalną koleją rzeczy następnym
krokiem w naszym poznawaniu bogatej historii naszego miasta. Nagle kierownica
wypadła mnie z dłoni i wpadliśmy w niekontrolowany poślizg. Pomimo zastosowania
najnowocześniejszej techninki nie potrafiliśmy zapobiec spustoszeniu jakie
spowodowało nasze pojawienie się na przyjęciu u Malinowskich o kilka lat
wsześniej.

[Gość: j2345]

Aby załagodzić jakoś sytuację przkazałem kierownicę głowie rodziny
Malinowskich, czyli Malinowskiemu. To był fachowiec. Kierownica westchnęła
wzruszona i zawadiacko skręciła o 180 stopni. Cały dom przechylił sie
gwałtownie w tym samym kierunku. Ile było śmiechu gdy cała konstrukcja runęła z
przejmującym beknięciem. Swoją drogą to było najlepsze przyjęcie w moim krótkim
życiu.

[pan-cerfaust]

"Przebrała się miarka" - krzyknął Malinowski. "Jeszcze nie" - usłyszał w
odpowiedzi - "Jeszcze się przebieram". Malinowski spojżał na zegar ścienny -
właśnie wybił jedenastego zęba o wpół do trzeciej. "Nie bij o tej godzinie" -
bronił się Malinowski, ale zegar bił w najlepsze, aż do skutku.

[canasta]

Buhahaha!!! Pancer Ty fajo, jak można tyle błędów robić? Zmień nick bo przy tej
ilości przedszkolnych błędów to jesteś NIEWYPAŁ HaHaHaHa