Co was śmieszy w mieszkaniach znajomych?

HICIOR NIESAMOWITY

[Gość: KIKI]

Lodówka (wys. 170cm) w pokoju obok kina domowego, a w kuchni i łazience bajzel
na kółkach, oraz "Ostatnia wieczerza" nad wersalką, a obok tzw. "ołtarzyk".

[Gość: zm]

Pół litra na stole, a obok ogórek kiszony. Kto dziś zakąsza ogórkiem?

[Gość: darmal1]

A mnie śmieszy jak"goście" mówią-ale masz pięknie urządzony dom albo określają
jak im źle siedzieć na skórzanej sofie lub fotelu bo zimą zimne a latem to samo.

każdy powinien!

[tymon99]

> Pół litra na stole, a obok ogórek kiszony. Kto dziś zakąsza ogórkiem?

Spróbuj! Ale nie kiszonym, tylko małosolnym. Naprawdę super!

[kosciotrup]

Goła czaszka sarny czy innego jelenia z rogami powieszona w przedpokoju - ohyda!

JAKA OHYDA !!! ???

[Gość: KIKI]

Toż to poroże "Głowy rodziny".

[Gość: zurka]

hehehe-to dobre!gratuluje poczucia humoru i umiejetnosci odgryzienia sie!!!!pzdr

[Gość: Mayka]

oraz:
- serweta z tureckiej firany w kolorach białym, granatowym, zielonym i
czerwonym na tzw. ławie
- blat wykładany kafelkami na tejże ławie
- podawanie herbaty i kawy w szklankach z uchwytem z dymnego nietłukącego szkła-
to już jest "rossenthal narodowy"
- nakaz zdejmowania obuwia przed wejściem na "salony", a najlepiej gdy każą je
zdejmować na klatce schodowej
- stół w pokoju "gościnnym" przy którym nie wolno siadać, bo się wygniecie obrus
- ustawienie mebli "2 na 1", czyli na jednej ścianie wspominana siermiężna
meblościanka a la kotlet (żeby zakryć całą ścianę) a pod sąsiednią ścianą
smutny komplet: wersala i fotele
- pokoje młodzieżowe, które wyglądają jak pokoje dla nowożeńców: znów
gierkowska meblościanka, wersala i tapeta w brązowe kwiatki, miniatury
gościnnych pokoi...
- tradycyjna narodowa wycieraczka pod drziami, czyli gumowa podkładka owinięta
mokrym czymś co kiedyś było ręcznikiem

[marchick]

Przemieszanie stylów, np.: obrazy w złoconych ramach, kredens po babci i
mebolścianka a'la wczesny Gierek :)

[kasitza]

mnie smieszy ale pozytywnie: wujek artysta dla wysmiania wywieszania czaszek
jelenich w domu spreparowal takie cos, z dwoch rogow po kozce i ...d.upy
kurzej. wzial miednice ze szkieletu kury, obrocil do gory nogami, przykleil
rogi, potem na podkladke i powiesil na scianie,. i jak sie goscie dziwili i
pytali, oooo sam upolowales, a co to? odpowiadal, nieeee, to tylko duu.pa kury.

[Gość: autor]

he,he,he
dupa kury jest najlepsza

[Gość: naiwna]

i znowu, nie śmieszy mnie, a przeraża (taka dziwna jakaś jestem) powiększenie
ślubnego portretu w ramach na ścianie... brrrrr....

tyle, że może komuś to pomaga żyć? kobiecie bitej przez męża?.. spojrzy sobie
na ten obrazek szczęścia z "najpiękniejszego dnia w życiu kobiety" i lżej jej
znosić razy ślubnego?

[Gość: Sineira]

Prezentujesz strasznie pesymistyczne podejście do życia. Czemu zaraz kobieta ma
być bita i nieszczęśliwa? Skąd takie dziwne podejście?
Jesteśmy szczęśliwym i zgodnym małżeństwem i też mamy powieszone zdjęcie
ślubne. Nie ma w tym żadnych podtekstów. Po prostu uważamy, że jest bardzo
ładne i "ociepla" ścianę. Poza tym gęby nam się na jego widok uśmiechają, bo
rzadko kiedy zdarza nam się tak "ślicznie" i słodko wyglądać:)

[blinski]

a może ona WIE że jest bita i nieszczęśliwa, bo to jej znajoma, któa mozę się
jej zwierzać?

Ślubne zdjęcia

[Gość: naiwna]

Czy ja wiem, sineiro... może rzeczywiście jestem pesymistką? ale fakt faktem,
nie znam żadnego NAPRAWDĘ dobrego małżeństwa, które trzymałoby na ścianie
powiększenie swojego ślubnego portretu. Może dlatego, że ci ludzie co dnia na
nowo podejmują się budowania swojego wspólnego szczęścia i widzą nawzajem swoje
szczęśliwe twarze co dnia? A taka fotografia to wiadomo, że się starzeje?
fryzura zaczyna wyglądać śmiesznie, itd... Znam natomiast kilka małżeństw,
ludzi w wieku powiedzmy ok. trzydziestki-czterdziestki, w których takie ślubne
fotografie się właśnie prezentuje (bądź prezentuje je matka/teściowa... brrr),
pomimo, że wszyscy wiedzą, że małżonkowie najlepiej się czują z dala od siebie
a prawie każdy przypadek spędzenia kilku godzin wspólnie w jednym pomieszczeniu
kończy się dziką awanturą :\ Myślałam już nawet, że być może ci ludzie trzymają
te ślubne zdjęcia na ścianach czy meblach po to, żeby jakoś uspokoić dzieci?
Wiem jednak, że w co najmniej dwóch z tych małżeństw na nic się to wszystko
zdało, i tak doszło do rozwodu, i tak dzieci cierpiały (przed rozwodem jednak
pewnie też).

Nie wiem, mnie zawsze wydawało się, że jeśli już ktoś bierze ślub, to jest to
podjęcie się jakiegoś CODZIENNEGO trudu (oby jak najlżejszego :)) i zdjęcia z
dnia tego ślubu, który jest przebieranką w jakieś tam ciuchy, w których na co
dzień raczej nikt nie występuje, nie może chyba być specjalną inspiracją do
owego codziennego trudu uszczęśliwiania się nawzajem. Ale może Ty jesteś
szczęśliwa a mimo tego lubisz sobie jeszcze popatrzeć na fotkę siebie w
specjalnym stroju i poprawia Ci to humor. Jeśli można spytać, ile lat temu
brałaś ślub? :) Tak w ogóle to wszystkiego najlepszego, oczywiście.

[Gość: Isabela]

Totalna porażka, wyczesany sprzęcior i piloty w woreczkach foliowych. No i
łączenie mebli, Gomułkowski segmencik i szafa z przesuwanymi drzwiami.

[asiula8166]

Tak meble "pożny Gomułka-wczesny Gierek"+ szafa z drzwiami suwanymi sa the
best....

A może co śmieszy mnie w MOIM domu?

[Gość: emka]

Macie takie idealne domki?
u mnie: wczesny gierek meblościanka, odkurzacz w kształcie prostopadłościanu,
telewizor, kryształy za szybą, dywan na środku pokoju, ława taka że kolanami
zatykam uszy jak siedzę. W przedpokoju lutro i zabudowa szafami (nie komandor)
chodniki, Firany i zasłony. Brak kafelek w łaz. a tym bardziej w toalecie!
Połączenia nowoczesne-gierkowskie też jest śmieszne ale u mnie nie występuje - u
mnie jest stylowo. Acha - a przecież modny jest powrót do sprzętów z tamtych
czasów!!!!!!!

A co innych drażni U MNIE w domu? :D

[maheda]

Moja była teściowa poczuła się zdrażniona, jak weszła do dużego pokoju (proste
meble Forte a la sosna, kremowa tapeta na ścianach, wszystkie dodatki w
kolorach kremowym, troszkę czarnych, sporo kwiatków, prosta firana w oknie plus
żaluzje - bez zasłon; na podłodze parkiet) i kupiła nam dywan w IKEA, żeby
ożywić ten "smutny pokój" :///// Dywan jest w kolorze marchewki/niebiesko-
szarym/kremowym/zielonym; krótko mówiąc jest w łaty. BOSKO pasuje.

Ale nic to. Rozwiodłam się, mieszkanie zmieniłam... W wynajmowanym przeze mnie
niedawno mieszkaniu (meble Gierek wysoki połysk) dołożyłam kolorowe kartony z
IKEA (mam dziecko, więc gdzieś te wszystkie śmieci musiałam gdzieś upychać), w
pokoju była lodówka z naklejkami - a wszyscy mówili na wejście, że w mieszkanku
jest bardzo przyjemne, po czym się rozglądali i mówili "a gdzie
telewizor?!?!!!!" :D :D :D Bo faktycznie nie mam i nie zamierzam. :D

[blinski]

u mnie w pokoju jeszcze do niedawna przed komputerem stało wprawaijące
wszystkich w zachwyt krzesło obrotowe:) lubię się przed komputerem rozwalić, i
od nagminnego przeginania do tyłu dwie (na pięć) nóżki krzesła wygięły siedo
góry. do tego popsuły się uchwyty na kółeczka i te notorycznie wypadały, więc
musiałem sie ich pozbyć. aby kwszesło stało równo, pod nóżki powpychałem zużyte
kartridże do drukarki, zwinięte gazety i stary sztyft od kleju, po czym
obwiązałem to taśmą, by nie uciekało spod nóżek:)) do tego w krześle już dawno
odłała się jedna podpórka pod rękę, materiał którym wyściełane było siedzisko
był zmechacony i przetarty, a do tego syfiony czym popadło:) wyglądało w sumie
jakbym przytargał je z wysypiska.
a poza tym chyba nie ma u mnie nic takiego, co mogłoby wywoływać śmiech..

[kamaoka]

ludzie wyhamujcie, po czemu wyzywacie sie od burakow, przyjezdnych, mieszkancow
ursynowa??? przeciez to swiadczy smutno jak najbardziej o was a nie o innych:>
haha, piszecie rozne zabawne rzeczy, wiele z nich wysteouje w moim domu
rodzinnymi, wiele z nich sama chce zrobic u siebie (vide pierdolki poustawiane
na polkach, ale przeciez to sa wspomnienia! mam jedna polke an ktorej to cale
barachlo stalo (nie stoi bo jest teraz w skrzyni, ktora, a jakze! zabralam ze
soba na studia:P) ale kazda z tych rzeczy to sa jest jakis mily frag mego zycia,
po co mam sie tego pozbywac czy chowac?
nawet sobie nie wyobrazacie jak male dzeici pasjonuja sie takimi rzeczami i
historiami z nimi zwiazanymi:)

[Gość: Zelda]

Laleczki w folklorystycznych sukienkach ulozone na wersalce - kojarzycie?

[sumire]

Maryjka z odkręcaną główką do nalewania wody święconej. Posiadaczka nabyła to
na zupełnie serio, ja też bym sobie w sumie kupiła, bo niezłe kuriozum.

[Gość: adzia 25]

Mnie strasznie smieszy, choć i przeraża ta cała dyskusja i jej temat, grunt to
umieć sobie poprawić humor kosztem innych. Muszę koniecznie sobie wypisać z
tego forum, czego pod żadnym pozorem nie można mieć w domu, bo jeszcze mnie
ktoś posądzi o buractwo...

[Gość: star]

najlepsze są kwiatki ustawione na kuchennym okapie/wyciągu...

[Gość: rysiek]

Wolnoc Tomku w swoim domku. Nie rozumiem ludzi, ktorzy stresuja sie, czy ich
mieszkanie zostanie wysmiane przez znajomych, czy nie. Pewnie pracowicie
eksponuja ksiazki (bo jeszcze ktos pomysli, ze nie czytaja), chowajac te mniej
powazne do szafy. Chowaja takze wszystkie osobiste drobiazgi, przez ktore
mieszkanie nie wyglada tak jak w katalogu. Strasznie sie chyba zyje pod ciagla
presja otoczenia. To jakas patologiczna odmiana konformizmu. Mieszkanie jest do
mieszkania, dla wlasciciela, a nie dla gosci do oceniania.

[sumire]

A, niekoniecznie konformizmu. I niekoniecznie o buractwo tu chodzi. Niech sobie
każdy trzyma w domu, co chce - co nie znaczy, że ja muszę traktować wystrój
jego wnętrza równie poważnie, co on. Ludzkie gusta się różnią. A to, że coś
mnie bawi, nie oznacza, że wytykam to paluszkiem i śmieję się wniebogłosy. Nie
chodzi przecież o to, że jesteśmy przeciwko tym ludziom albo uważamy się za
bardziej wyrafinowanych od nich. Domyślam się, że wizytujących moje mieszkanie
też co nieco w nim może zdziwić albo rozbawić - i co z tego? Ja mam prawo tak
mieszkać, oni mają prawo się nabijać z mojego lilaróż nadmuchiwanego fotela.

[Gość: Kalee]

Uwielbiam takie odlotowe dzwonki do drzwi naśladujące ptasi śpiew. Dźwięk
identyczny jaki wydawały plastikowe odpustowe ptaszki, do których wlewało się
wodę: tiurrrrrr tiu tiu tiu tiu! Szeroki uśmiech gwarantowany od wejścia.

[Gość: stopa22]

Ptaszki to nic w porównaniu z dzwonkiem naśladującym szczekanie dobermana. mam
zawsze niezły ubaw jak idę do znajomego

[wogrodrycha]

Mnie najbardziej śmieszą wypielęgnowane ogródki zaprojektowane przez
architektów zieleni przy domkach nowobogackich właścicieli a wśród tej zieleni
krasnale ogrodowe, ceramiczne monstrualnej wielkosci ślimaki lub żaby.

Pozostałości po śmieciach spalonych w kominku podczas grilowania (folia
aluminiowa po ziemniakachh i spalony kapsel po piwie) - zeby było jasne chodzi
o kulturalny kominek z drzwiczkami w salonie w domku jednorodzinnym.

Smieszne a zarazem tragiczne jest hodowanie duzego psa typu dog, owczarek
podhalański czy rotwailer w małym mieszkanku w bloku. (choć w sumie to nie ma
co w tym wypadku co pisać o wystroju wnętrza ;) no ale chodzi o sam fakt).

Ale zupełny szczyt wiochy to wystawianie w bloku zawiązanego worka z marketu ze
śmieciami na korytarz, w bloku bo nie chce sie iść z nim w danym momencie do
śmietnika)

[amagde]

Moja sąsiadka trzyma piloty od telewizora i magnetowidu w takich fabycznych
workach, żeby sie literki nie scierały.

[Gość: Joanna]

Śmieszą mnie mieszkania śliczne i puste w których na odpowiednch miejscach
stoją odpowiednie rzeczy, odpowiednio dobrane kolorystcznie i odpowiednio
zakupione w odpowiednich sklepach. Czuje się tam jak w futurystycznym świecie w
którym mieszkaja cyborgi. A najbardziej śmieszą nie właściciele tych mieszkań
którzy myślą że to mieszkanie. Uwielbiam sikających chłopców na drzwiach
łazienki, koronkowe serwetki i naklejki na lustrze, albo lepiej takie dawne
kalkomanie na drzwiech pokoju. Cudowne, piękne, prawdziwe. To ludzie tworzą,
zbierają, dzergają, przywożą z wakacji takie rzeczy i to jest wtedy prawdziwe
MIESZKANIE bo tam się mieszka a nie tylko przychodzi spać i jeść.
Śmieszni jesteście esteci.
Wyrozumiałości

[Gość: Niunia]

A moja kumpela kupiła w Ikei taką dużą czerwoną lampę w kształcie serca. Tylko
powiesiła ją do góry nogami i teraz wygląda jak wielka czerwona du...:)

[Gość: olafik]

moja kolezanka z podstawowki miala kolo drzwi takiego Jezuska na krzyzu a pod
nim niecke na wode swiecona. Zawssze jak wychodzila to maczala palec i sie
żegnała. To bardzo religijni ludzi i dla nich to było bardzo ważne, a mnie
zawsdze strasznie smieszyło. Coś jak w "dniu świra" jak zapomniała sie
przeżegnac to wracała :))

a za to moj chlopak ma w domu super sprzet. Takiego plastikowego osła, z kufrem
na plecach, do tego kufra chowa sie papierosy. Jak sie pociagnie za ucho to z
pod ogona wyłazi papieros :))) fajny patent ?:) na rzucenie palenia niezły :D

[Gość: jaga]

smieszy mnie jedzenie przy lawie, ktora nigdy nie zastapi stolu.

[kraciak]

Ja lubię kicz religijny. Gdybym miała więcej miejsca w domu, sama zbierałabym
te odkręcane Maryje, Jezuski, no szok po prostu, uwielbiam to.
Natomiast śmieszą mnie wszelkie przejawy nowobogactwa (te piloty w foliowych
ubrankach, skórzane meble) i przesadna stylowość (minimalizm do granic absurdu,
mydło szare jak w więzieniu, takaż pościel, brr), natomiast mebelki gomułkowsko-
gierkowskie mówią wyłącznie to, że ludzie pieniędzy nie mają na nowości, albo,
że dobrze im jest, jak mają i nie przeszkadza mi to.
Lubię też melanż w chacie - trochę tego, trochę tamtego, oczywiście w granicach
rozsądku, bo graciarnia nie jest ładna.

[wogrodrycha]

Mam następny hit braku dobrego smaku zauważony na wczorajszym spacerze. Domek
bardzo ładnie odremontowany ze wstawkami typu muru pruskiego, wszystko extra,
dobry samochód parkuje za bramką a przy wejściu do domu po lewej stronie od
drzwi olbrzymi chyba 0,5-1m wysokości, podejrzewam że gipsowy, złoty lew ...
odjechałem. Ludziom chyba z nadmiaru kasy palma odbija

[Gość: zurka]

sam go zrobil czy kupil?musze miec cos takiego-rzeczywiscie dobre!

[Gość: zurka]

sam go zrobil czy kupil-tj.osla, ktoremu wylatuja z ... papierosy.pzdr

[Gość: ewona]

Moje mieszkanie mogło drażnić znajomych gdy miałam małe dzieci. Pozwalałam
kochanym maleństwom rysować kredkami po jednej ze ścian, wszędzie wisiały ich
rysunki - często całe serie wydawnicze, zdejmowanie butów było obowiązkowe
(mieszkanie małe, a dzieci uwielbiały bawić się na podłodze). Mnie było z tymi
zwyczajami dobrze.Teraz po artystycznej twórczości dzieci zostały marne ślady:
dwa rysunki oprawione w ramki. A gorsząca wielu "ściana wolnej sztuki" jest
dawno zamalowana.
W cudzych domach czuję się źle, gdy są prfekcyjnie, zimno, sterylnie
umeblowane. Bez duszy. Ale tak naprawdę, z całego serca to nie lubię choinek
udekorowanych pod kolor zasłon i tapicerki! Choinka bez historii i przeszłości,
brrrrr, jak w sklepie! Powinno być tak: tu aniołek zrobiny przeze mnie w
dzieciństwie, tam bombka ocalała z pożaru, tu prezent od eksnarzeczonego itd.
Na takie drzewko można patrzeć i opowiadać mnóstwo historii, wspominać.

[Gość: melisa]

Szarfy z wieńców pogrzebowych na dużych portretach nieboszczykow - autentyczne.

[wogrodrycha]

u takiej starszej sąsiadki zauważyłem albumy zdjeciowe z ... pogrzebów jej 2
nieboszczków mezów. Po co to jej i na co to do dzisiaj nie wiem

[Gość: sylia]

ooo rety!!! ależ to musi być przygnębiające

[abbra]

Zegar ścienny w kształcie ogromnego zegarka na rękę , złoty... brr...

[mooniek]

Fajne sa tez zegary "oprawione" w skórę. Niby taka płaskorzeźba czy obraz.
Obawialismy się z żona, że ktos wpadnie na genialny pomysł i kupi nam takie
cudo jako prezent ślubny.

Co was śmieszy w mieszkaniach znajomych?

[Gość: *stołeczny sołtys*]

moja teściowa przykleiła na widoku szaro-żółtym plastrem (taśmą do paczek)
wykładzinę w przedpokoju bo się rozjeżdżała a w rogu który się podnosił do góry
postawiła stare żelazko a jeszcze do tego na ubytek glazury w łazience nałożyła
pokrywkę chyba od lodów i też przykleiła tym plastrem hihi

[kraciak]

Skórzane obrazy i zegary w takiejże pofalowanej, "udrapowanej" oprawie, to
szczyt kiczu. Do innych zaliczę jeszcze: ramki z kotkami i pieskami, rzeczy
udające coś innego (np. plastikowe coś udaje marmurowe popiersie), magnesy z
konikiem, kotkiem lub pieskiem, na lodówkę, wodospad podświetlany - taki
niby "prawdziwy" na ścianie, choć, kiedy byłam mała, to uwielbiałam takie
właśnie rzeczy, to może wskazywac na infantylizm posiadaczy.

[Gość: myszka_211]

mnie nie smieszy ale zniesmacza widok "świętych" obrazów w domach najczęściej
wiejskich
cóż, po co się obnosić aż tak ze swoja wiarą?
miejsce na takie obrazy jest w kościele, a niekiedy zajmują połowę ściany !

[Gość: jaija]

No wiesz, myszko? To spadek tradycji wiejskiej, ja tam lubię te obrazy na wsi,
widać, że ludzie właśnie tacy tradycyjni są, im więcej, tym lepiej. Co innego w
bloku - wtedy dziwnie. A w domu nikt się nie może obnosić ze swoją wiarą? Kto
to powiedział?

[blinski]

no może, ale np. mnie tak jak tego, kto o tym napisał może to śmieszyć:) to
tak, jakby obrazy, krzyże i ryngrafy miały włąścicielowi przybytku cały czas
przypominać o jego wierze, bo biedakowi zdaje sie zapomnieć czasem:)
chociaż jeśli chodzi o wiejskie izby, to rzeczywisćie jest to po prostu
tradycja i mało kto się nad tym zastanawia. ja tego nei oceniam.
:)

[Gość: Michigan_style]

To u mojej niedoszłej tesciowej na północy stanu Michigan na jej farmie, w
pokoju dziennym, z telewizorem, jest kilka "świętych" figur (chyba gipsowych),
takich z demobilu z kościoła. Nie pamietam dokładnie, ale zdaje sie jakaś Matka
Boska, jakiś św. Franciszek, jakiś Jezus i Józef... wysokości, powiedzmy, 80-
100 cm... Byłam tam na Wielkanoc i chyba na to konto pokój był dodatkowo
ozdobiony figurą Pana Jezusa spoczywającego w grobie... pod stołem. Na
podłodze. Zaraz obok tego stolika stała szafka z telewizorem, i kiedy oglądałam
z dziećmi telewizję, mój wzrok co chwila zbaczał z ekranu na ta figurę Pana
Jezusa na podłodze. No nie wiem. Ja tam byłam kiedyś wychowana bardzo po
katolicku, więc z jednej strony wydawało mi się to jakims tam bluźnierstwem, a
z drugiej strony wiem, że niedoszłej tesciowej nie stać intelektualnie na jakąś
wyrafinowaną krytykę jakiejkolwiek religii, więc chyba uważała, że to bardzo z
jej strony pobożnie tak sobie poustawiać w pokoju "święte figury"... Niestety
wiem o tej kobiecie niejedno i do aniołków, zwłaszcza w pojęciu kościoła
katolickiego, to ona nie należy, więc znów raczej skłaniam się ku opinii, że to
jednak było coś w rodzaju niezamierzonego, ale jednak bluźnierstwa. Tak czy
siak, nie zapomnę wrażenia, jakie na mnie tamten pokój sprawił. BRRRRRRRR...
Koszmar.

[Gość: gościówa]

firanka w kuchni w jabłuszka lub dzbanuszki:P

[tekisk]

Magnesy na lodówkę to dobra rzecz .
Żałuję , że nie mam takich . Nie wiem , gdzie można je kupić .
Czasem trzeba coś ważnego przekazać domownikom .
A nie koniecznie musi być przyczepione do lodówki .

[morgen_stern]

Fajna jesteś, ewona, pozdrawiam :-)

[istna]

Bawią mnie mieszkania urządzone do pokazywania znajomym, a nie do mieszkania.

[Gość: Ania]

a mnie smieszą kasetony, to jest szczyt kiczu. a i jeszcze u mojej kumpeli cala
szafa w dużym pokoju zastawiona czekoladowymi mikołajami i kurczakami sprzed
lat, a fuj. a pozatym nie lubie jak ktos ma pełno tych "słodkich" porcelanowych
piesków i kotków

[Gość: wesoła]

Ostatnio panuje moda na nazywanie pokoju dziennego w domu jednorodzinnym mianem
salonu. Hrabiostwo psiakrew!!! Nawet mnie to nie śmieszy tylko drażni.
Zbuntowałam się przeciwko zdejmowaniu butów i zakładaniu gościnnych kapci.
Patrzyli zdegustowani przez jakiś czas ale pomogło.

[blinski]

kurczę, to mnie drażni/śmieszy włąśnie używanie nazwy 'pokój dzienny' - brzmi
pretensjonalnie. a salon jak salon, jeśłi to jest dom jednorodzinny a rzeczony
salon zajmuje cały parter (oprócz aneksu kuchennego i jakiejś mikrowatej
łazienki), to nazwa jest uzasadniona. co, może śmieszy cię też nazywanie
limuzyną samochodów klasy d i e (np. renault laguny czy opla omegi), bo
limuzyna to musi być taka hamerykańska, wielka i czarna? :)

[tekisk]

Śmieszą mnie sztuczne kwiaty na balkonach .
Nie trzeba pamiętać o podlweaniu , zawsze są w formie , zielone i nie
przekwitają .... Nie trzeba zbierać kwiatów już przekwitłych ... ;)

[Gość: wesoła]

Na samochodach to ja się nie znam ale co do salonu to jest tak: pokój dzienny w
domku jednorodzinnym to taki, w którym się nie śpi, tam przyjmuje się gości,
ogląda telewizję z rodziną itp. Pokój dzienny może mieć każdy. Salon natomiast
to nie jest zwykłe duże pomieszczenie. Salon to cała instytucja. W niektórych
domach ta nazwa jest jak najbardziej uzasadniona bo gospodarze spełniaja
warunki posiadacza salonu. Ale...mam wujka (wstyd się przyznać) głupiego
dorobkiewicza, prostaka i nieuka, który w swoim salonie głośno pruka, dłubie w
zębach. Oczywiście jest u siebie ale jaki pan taki salon. Nie można tej nazwy
beszcześcić. Dorwało się prostactwo do forsy i buduje sobie salony ( żeby nie
było posądzenia o zazdrość ja mam pokój dzienny). Jednym słowem do salonu
trzeba kultury. A ze zdejmowaniem butów to uważam, że po to jest pani domu,
żeby sprzątać po gościach. Przychodzenie gości w butach jest tak samo naturalne
jak przychodzenie gości w majtkach. I to i to jest częścią stroju. Czy komuś
przyszłoby do głowy iść z wizytą i zdjąć majtki?

[blinski]

co do butó się zgadzam, oczym pisałem gdzie indziej. ale nazwa 'salon' mylnie
kojarzy ci się włąśnie z salonem jako czymś wystawnym, pójściem 'na salony'. a
to po prostu nazwa jak każda inna, jak przedpokój czy łazienka. :)

[Gość: wesoła]

Nie, to chyba jednak nie to samo. Nawet jeżeli wynika to z tradycji. Sam dajesz
przykład "pójścia na salony". Na salony czyli do jakiegoś wyjątkowego, lepszego
miejsca. Gdyby nie było wyjątkowym to nie byłoby salonu sztuki, salonu mody,
salonu fryzjerskiego. To słowo dodaje splendoru temu miejscu. Dlatego nikomu
chyba jeszcze nie przyszło do głowy, żeby "grzebalnię " czyli sklep z używaną
odzieżą nazwać np. " salonem mody II kategorii". Wszyscy wiedzą, że II
kategoria to już nie salon.

[blinski]

wiesz, ja często spotykam się z używaniem słowa 'salon' w znaczeniu takim jak
podałem - czyli po prostu 'pokój dzienny'; chociażby w magazynach budowlanych,
poświęconych wystrojowi wnętrz itp., a także właśnie wśród znajomych majacych
domki jednorodzinne (zwykłe, klasa średnia). może wszyscy się mylą? tego nie
mogę widzieć na pewno:) szkoda że nie mam najnowszego wydania słownika
współczesnego j. polskiego.

[Gość: Sineira]

Dla ułatwienia i ujednolicenia nomenklatury proponuję następującą klasyfikację:
- pokój dzienny - pokój do mieszkania, czyli ten, w którym spędza się większość
dnia, pracuje i bawi. Ciepły, miły, troszke zagracony, taki, do którego
wpuszczamy przyjaciół
- salon - wylizane na wysoki połysk pomieszczenie, w którym podejmuje się
dostojnych gości w rodzaju starej ciotki. Posiadanie salonu jest koniecznością
dla rozmaitych biznesmenów i tzw. ludzi sukcesu oraz tych, którzy wiecznie sie
martwią "co ludzie powiedzą".
Podobają się definicje?:)

[blinski]

mi wiadomo że nie, bo jak powiedziałem nazwa 'pokój dzienny' jest dla mnie
pretensjonalna;).

[Gość: wesoła]

A mnie się podoba taki podział. Tylko nie zapominaj, że stara ciotka też może
być fajna i szkoda ją skazywać na pobyt w salonie.

[blinski]

wiadomo że ci się podoba, bo to dokładnie taka sama wizja, jaką przedstawiłąś
na pocżątku:))

[Gość: wesoła]

Oj, panie Czepialski! Mam inny problem. U mojej koleżanki nie wolno palić w
mieszkaniu. Wygania wszystkich na balkon. I tu ten problem: czy to miejsce na
zewnątrz bloku, kilkanaście metrów nad ziemią to jeszcze balkon czy już
fajczarnia? Zdania gości są podzielone.

[blinski]

balkon-fajczarnia - określenie dwuczłonowe:) i od razu wiadomo po pierwsze
gdzie, po drugie czemu służy:)

[Gość: wesoła]

Jesteś genialny. Cudowne rozwiązanie. Biegnę powiedzieć znajomym.

[blinski]

:))
i pamiętaj - jak masz problem, wal do mnie. ;))

[gryfb]

Gość: wesoła napisała:

> I to i to jest częścią stroju. Czy komuś
> przyszłoby do głowy iść z wizytą i zdjąć majtki?

Patrz! A mojej zonie gdy była jeszcze moją narzeczoną przychodziło do głowy!!
Przychodziła do mnie z wizytą i czasem zdejmowała majtki :)

[Gość: Bilala]

Chciałabym wspomnieć, że zrobiło się trochę poplątanie co do nazw
poszczególnych pomieszczeń. Dawniej salon to był pokój przeznaczony do
przyjmowania gości i podawania kawy; rodzina na co dzień spędzała czas w tzw.
bawialni (słowo wyszło całkiem z użycia), którą dziś nazywany pokojem dziennym;
posiłki jadało się w jadalni lub w stołowym; goście nocowali w pokoju
gościnnym; dzieci miały pokój dziecinny. W naszych niewielkich mieszkaniach
rzadko jest możliwość wyodrębnienia pomieszczeń spełniających wszystkie te
funkcje, dlatego dawna bawialnia (pokój dzienny) jest najczęściej zarówno
salonem, jak i jadalnią (choć wiele rodzin dawnym wiejskim zwyczajem preferuje
jedzenie posiłków w kuchni).

[Gość: s]

dziecinny to ktoś może być, pokój jest dziecięcy :P

[saaabinkaa]

nie dawno bylam u kumpla na kilka dni bo mnie zaprosli...jeszcze w zadnym domu
nie czulam sie tak dziwnie...pokoje bez klamek...no i okna tez ich nie mialy ?!
zapytalam dlaczego ich nie ma ale w sumie zadnej konkretnej odpowiedzi nie
dostalam...troszke jak w domu wariata...aa zapomnialam najwazniejszego o klamke
nie musialam prosic dostalam w zestawie z pokojem...jakbym chciala wyjsc na do
lazienki..ooo w lazience byly klamki tylko ze te takie obrotowe a ja nie lubie
ich bo nie zawsze uda mi sie je otworzyc ale generelnie bylo oki hehe nowe
doswiadczenie..klamki to na serrio cud techniki i docencie je bo nigdy nic nie
wiadomo =D miluskiego zycze wszystkim =)

[blinski]

ale zaraz, były tylko otworki na klamki a jedną klamkę dostłaś jakbyś sobie
chciała cokolwiek otworzyć..?
btw, klamki obrotowe są dużo fajniejsze od tradycyjnych:)

[Gość: Sineira]

Troszeczkę na przekór Waszym niektórym wypowiedziom stwierdzam, że bardzo mnie
zasmucają mieszkania, w których nic nie śmieszy. Są sztywne i pozbawione duszy.
Proponuję, żebyście opisali, co śmieszy (pozytywnie) w Waszych mieszkaniach.
Zacznę: na oparciu tapczanu w pokoju dziennym mam wielkiego, zielonego smoka z
Ikei. W pokoju dominują ceglaste czerwienie, więc zielonego smoka nie da się
nie zauważyć. Reakcja na smoka stanowi pewnego rodzaju test - ci, którzy się
krzywią, nie stanowią dobrego materiału na przyjaciół. Na szczęście rzadko się
tacy zdarzają, bo sztywniaków do domu nie zapraszamy.

[blinski]

sineira, gdybyś przeczytała wszystko, wiedziałabyś że już 2 razy padała
dokładnie taka sama propozycja:) tyle że jak się okazało mało kto ma: a)
odrobinę samokrytyki, b) coś śmiesznego w domu:)

[Gość: Sineira]

Przeczytałam, ale w sumie nic nie znalazłam, prócz wzajemnych połajanek i
wracających jak bumerang moralizatorskich uwag o tolerancji. Liczyłam na to, że
jak powtórzę, to ktoś wreszcie zareaguje. No i liczyłam też na to, że mój smok
rozwiąże ludziom języki:)))

[Gość: wesoła]

U mnie w przedpokoju stoi oparta o ścianę zwyczajna miotła z czerwoną kokardką.
Stanowi fajną, zaskakującą dekorację ( duże miasto, mieszkanie w bloku). Kiedyś
ktoś "znający się" powiedział, że taka miotła wymiata z domu ludzi
nieszczerych, wrogich. Kto jest właśnie taki to ją zobaczy i zapyta co ona tu
robi. Człowiek szczery nawet nie zwróci na nią uwagi. Postanowiłam się
przekonać czy to działa. Kupiłam miotłę i pierwsza złapała się rozplotkowana
sąsiadka. Potem miotła "wykryła" kilku nieprzyjaciół i pokrywało się to z
wcześniejszymi posądzeniami o nieszczerość. Sprawdzeni przyjaciele nawet nie
patrzą w kąt, w którym stoi. Polecam, znakomita zabawa a przy okazji można się
pozbyć upierdliwców. Tylko miotła musi stać na widocznym miejscu na wprost
drzwi wejściowych.

[blinski]

moja teoria brzmi - na miotłę nie zwracają uwagi ludzię zamotani, nie
zwracający uwagi na to co się dzieje w okół, albo zwyczajnie ślepi:) i takich
znajomych sobie właśnie dobrałaś;))

[Gość: wesoła]

Nie mówię, że nie masz racji ale coś w tym jest. Ci zamotani nie widzą miotły
ale i nie zajmują się cudzymi sprawami. A to już samo w sobie wystarczy, żeby
byli fajni. Ale w każdym razie to dobra zabawa.

[Gość: Sineira]

A do jakiego gatunku zaliczają się ci, którzy na widok miotły wykrzykuja
radośnie: "O, ale fajna miotła!"?

[Gość: wesoła]

Teraz uświadomiłam sobie, że nie było takiego przypadku. Nie potrafię tego
zrozumieć. Ale chyba powinni być wredni gdyby chcieć być konsekwentnym. Dobrze,
że nie widzi tego moja babcia, dałaby mi gusła i zabobony!

[fatum]

w moim studenckim pokoju na honorowym miejscu, tymalam kieds "dlugosza", tak
nazwalam takie dlugie,porcelanowe wielo-glupio barwne stworzenie z ogonem i na
czterech krzywych lapach. byl strasznie paskudny, ale smieszyl mnie za kazdym
razem jak na niego patrzylam. niestety musialam go oddac, bo nie byl moj.
teraz na jego miejscu stoi gliniany, nieco niesymetryczny aniolek - prezent od
mojej przyjacioki ktora spelniala sie artystycznie. nie pasuje mi do niczego,
ale jest od niej i zawsze mi sie poprawia humor jak na niego patzre:)

[Gość: Paprotka]

Mnie śmieszą coniedzielne odgłosy ubijania mięska na schabowe,które dobiegaja z
niemal co drugich drzwi na klatce schodowej. Cóż za tradycja z tymi schabowymi
iedzielnymi, czy koniecznie w niedzielę muszą być podawane ? Lepiej wtedy
smakują ? Osobiście nie przepadam wogule za mięsiwem !!!!

[blinski]

hahah, u mnie schaboszczak z trzaskiem rozbijany jest nawet co drugi dzień:))

[Gość: jaija]

Paprotko, to Ty nie wiesz, że we wzorcowym polskim mieszkaniu jest niedzielny
obiad z rosołem, schabowym z kapustą i kompotem? :D:D
Mnie też to śmieszy, mojego chłopaka w niedzielę budzi właśnie to łup, łup w
dechę i mięcho na niej leżące (u sąsiadów leżące).
Ja odzwyczaiłam się od schaboszczaków, bo są nudne i tylko jednego dnia
smakują, a jak się ich narobi, to na kilka dni starczają.
Za to padłam ofiara uzależnienia od makaronu z mięskiem i pomidorowym sosem z
dodatkami, kupnym lub własnej roboty - mogłabym codziennie to jeść ;)

[sheeeee]

najbardziej smieszy mnie u moich znajomych dywan na scianie ;] hehehe :D

[Gość: verte]

sheeeee napisała:

> najbardziej smieszy mnie u moich znajomych dywan na scianie ;] hehehe :D


Hehehe ale co powiesz na dywan na suficie?bez ściemy.

[aamg]

Widziane gdzie indziej:
- dywan, po którym nie wolno chodzić (trzeba dookoła, żeby nie deptać)
- dywan w folii
- dywan na lewą stronę
- telewizor ustawiony tak, żeby go było widać z ulicy - na przeciwległej ścianie

U mnie:
- książki, także takie bez obwolut, z nadszarpanymi grzbietami i wyłażącymi
kartkami w "najwazniejszym" pokoju
- fakt, że goście uparcie zdejmują buty przed wejściem na dywan

[nusik1]

Pudła po zakupionym sprzęcie agd na meblościance w dużym pokoju (coby goście
widzieli - mam nadzieję że puste a sprzętu używają), drogie zabawki na
najwyższej półce w pokoju u dzieci ( żeby nie popsuły), szczotki do toalety
stojące na wannie :o))

stary phone

[olencja365]

taki kremowy,a raczej juz przeżółknięty,w którym tarcza ledwo się kręci :-/
albo stara słomianka ze znaczkami z kolonii itd,albo radio-kasprzak
(PRLowski).ludzie..niektórzy zatrzymali się w innej epoce

[krowa_w_kropki]

W moim własnym mieszkaniu śmieszył mnie aparat telefoniczny stojący na półce w
przedpokoju jeszcze dwa miesiące po likwidacji numeru. Jak ktoś wchodził to
pytał "O, a mówiłaś że już nie masz stacjonarnego". Tak byłam przyzwyczajona,
że on tam stał, że zapominałam go schować, bo mi kompletnie nie przeszkadzał.
W końcu przy okazji jakiegoś sprzątania schowałam go na szafę :)

Comnie śmieszy w swoim mieszkaniu

[kaligar]

Mam tak samo. Nr tel nie mam od kilku lat :)
Telefon stary taki z czarnego ebonitu (z biurka jakiegoś partyjnego sekretarza)
Podoba MI sie i juz! ;)

[Gość: P.]

a o co chodzi z tym, żeby goście nie zdejmowali butów? u mnie zawsze się zdejmuje i w każdym domu gdzie byłem też tak było.

[Gość: Sineira]

W różnych zakątkach kraju są różne tradycje. W Poznaniu się zdejmuje, w
Warszawie - nie. Uważam, że goście powinni się dostosowywać do obyczajów
panujących w miejscu, które odwiedzają, a nie głupio psioczyć. Nikomu od tego
korona z głowy nie spadnie. W końcu to nie o to chodzi, czy pani (lub pan) domu
po ich wyjściu posprzata, tylko o zwykłą grzeczność. No, chyba że ktoś nóg nie
myje, albo chodzi w dziurawych skarpetkach...
Ja tam zawsze pytam gospodarzy prosto z mostu, czy się u nich zdejmuje buty,
czy nie. I tak chyba jest najsensowniej.
Nawiasem mówiąc moi krewni z Warszawy zrobili mi wiosną nieusuwalną plamę na
jasnej wykładzinie dywanowej. Bo nie dociera do nich, paskudów jednych, że w
tej okolicy jeszcze sporo ludzi opala węglem i czarny pył, opadający na ziemię,
wnosi się na butach do domu.

[Gość: animek]

ale czy nie śmieszy cię gość w garniturze i pod krawatem i w skarpetkach ??


pzdr

[Gość: patkag]

mnie smieszy jak gospodarz prosi mnie o sciagniecie butow po wejsciu do
mieszkania...

P.

[Gość: wesoła]

Gdyby mnie to spotkało to byłabym w tym domu ostatni raz. Na litość boską, buty
są częścią stroju. Równie dobrze możemy zdejmować spodnie, sukienki. Nie mam
pojęcia kto pierwszy wymyślił tak prostacki zwyczaj. Chyba ten, kto kupił sobie
pierwszy w życiu dywan. Jak mu go szkoda to niech przyklei do sufitu.
Mieszkanie to nie meczet a dywan nie obrus na ołtarzu. proszę się nie obrażać,
ale czy któś widzial, nawet na filmie, żeby w eleganckim świecie ktoś zdejmował
buty??? Zresztą latem problem zabrudzenia dywanu nie istnieje. Zimą może to
stanowić problem ale wiele załatwi dobra wycieraczka. Dopuszczam też możliwość
przynoszenia ze sobą lżejszych butów (nigdy kapci!!!) na uroczyste np.
imieniny. Fakt, że (jak ktoś tu napisał) w okolicach Poznania zdejmuje się buty
świadczy o tym, że w okolicach Poznania panuje większy brak kultury niż na
innych terenach i nic poza tym. Facet w garniturze, krawacie i boso podoba mi
się tak samo jak elegantka siędząca przy stole w moherowym bereciku. Istny
kabaret.

[morgen_stern]

Zgadzam się co do nie zdejmowania butów w gościach, ale trochę więcej
wyrozumiałości i nie obrzucajmy od razu ludzi wiązankami chamów i prostaków...
W Japonii na przykład jest silnie zakorzeniony zwyczaj ściągania butów przed
wejściem do domu, są nawet specjalne kapcie "do łazienki" - ich też nazwałabyś
prostakami bez kultury? Dajcie sobie na luz...

[blinski]

no kochani, nie potpierajmy się japonią, bo wyjdzie na to że oddzielne
przedziały w metrze dla kobiet byłyby u nas ok:)

[Gość: verte]

zwyczaj zdejmowania butów przez gości,chyba nigdzie w cywilizowanych krajach
nie spotykany,choć zdarza się czasem i u Polonii w USA,a jescze śmieszniejsze
bywa zmuszanie gości do odziewania się w jakieś śmieszne kapcie np.z ryjkiem
kroliczka albo tzw."fakirki" metalowe,zostalo buractwo po dawnych czasach
chyba jak się musialo zdejmować brudne gumioki w sieni na wsi,co bardziej
szokujące niektorych to w ogóle nie dziwi w dzisiejszych czasach i myślą że
kazanie gościom zdejmować buty to normalka albo w ogole jeszcze oznaka dobrego
wychowania hhyhyhy

[Gość: kizia]

A cywilizowany kraj to jaki? Bo ja mieszkam w Anglii, i jeszcze nie widzialam,
zeby ktos w butach w mieszkaniu zasuwal. Mowie o rodzinach angielskich i
zydowskich.

[Gość: kizia]

Notabene, Polacy upostrzegani sa jako przesadnie eleganccy i niepotrzebnie
zwracajacy uwage na stroj. Wiele razy slyszalam, ze ubralam sie zbyt wystawnie,
chociaz mialam na sobie normalne ubranie. Widzialam natomiast ludzi na
przyjeciach poubieranych w straszne swetry i straszliwe kapcie, w
najdziwniejsze mozliwe kombinacje lacznie z sandalami do kozucha i golymi
nogami do futra, a srodowisko tzw. intelektualne to juz w ogole z polskiego
punktu widzenia jedno wielkie niechlujstwo. Pan profesor chodzi w kazdej
rekawiczce innej i swetrze z dziura.
Panuje zreszta przekonanie, ze tylko ludzie z Europy Wschodniej uwazaja ubranie
i gadzety typu zegarek za wykladnie ich statusu, a nikt inny glowy sobie tym
nie zawraca. Jesli ktos probuje pokazac swoja pozycje spoleczna za pomoca super-
eleganckiego stroju, bedzie to niechybnie Polka albo Rosjanka.
A na konferencjach jak sie ludzie ubieraja! :-) Im wyzsza pozycja, tym wiekszy
uklon w strone lumpeksu. Panowie poslowie jak bezdomni niekiedy ...

[Gość: wesoła]

Oczywiście nie miałam zamiaru nikogo obrażać, zaznaczyłam to nawet,Jeżeli mimo
wszystko komuś zrobiło się przykro to serdecznie i szczerze przepraszam.
Wyrozumiała to ja jestem. W domach niektórych moich znajomych też zdejmuję
buty bo wiem, że nie powiedzą ale będą niezadowoleni gdy nie zdejmę. Nie
powiesz jednak, że poproszenie gościa o zdjęcie butów to zachowanie kulturalne.
Może ono wynikać z niewiedzy a nie z chamstwa a chamem chyba nikogo nie
nazwałam? Czasami wręcz jestem pewna, że w niektórych domach to ja jestem
uważana za chama, osobę, która nie wie jak się zachować w gościach i nie
potrafi nawet zdjąć butów. Chciałabym, żeby wszyscy wiedzieli jak to powinno
być a potem jak chcą to mogę nawet zdejmować. Wolno każdemu zachowywać się
niekulturalnie . W Japonii oczywiście bym zdjęła tak jak w krajach
muzułmańskich jadłabym tylko prawą ręką wiedząc, że oni nigdy nie jedzą lewa bo
lewa służy do, za przeproszeniem, podcierania pupy. Co kraj to obyczaj.

[Gość: P.]

heh wesoła jesteś smieszna. Wg mnie, jeśli ktoś zdejmuje buty wyraża tym samym szacunek dla czyjegoś wysiłku utrzymania mieszkania/domu w czystości. Dla mnie właśnie ten, który wchodzi z butami do mojego domu jest burakiem i prostakiem prosto z wiejskiej chałupy i pewnie sam żyje w brudzie. Prawda, że latem buty nie brudzą się bardzo, jednak zawsze wnosi się kurz, który wciera się w chodnik/dywan i później trzeba to wdychać, a ja nie mam zamiaru po każdej wizycie biegać z odkurzaczem po mieszkaniu. W zimie to już tragedia, syf jaki znajduje się na chodnikach (sypanie piachem, z tego robi się błoto) jest u Ciebie pewnie wnoszony do domu, bo nie ma takiej wycieraczki, która dokłanie oczyściłaby zimowe buty z głębokimi śladami na podeszwach, a jakoś nie chce mi się wierzyć, że ktoś przed wejściem wyciera buty kilka minut. Na zachodzie goście zapewne nie zdejmują butów, ale proszę zwrócić uwagę na to, że tam na ulicach jest czysto, nie to co u nas: bród i smród. Zaznaczam, że ja nikomu nie nakazuję zdejmować butów, goście sami to robią

[Gość: wesoła]

W wiejskich chałupach zdejmowali gumiaki na progu więc nie koniecznie żyli w
brudzie. Szacunek można wyrażać na wiele innych sposobów. Ja sama sprzątam w
swoim domu i nie jest to wysiłek ponad siły. Oczywiście zimą jest trochę więcej
pracy ale trudno, taki już los pani domu. Moi goście też jakoś potrafią wytrzeć
buty nawet gdyby miało to trwać kilka minut. Mam koleżankę, która nawet za
księdzem biegała z kapciami ale z nie sie wszyscy śmieją.

[Gość: Sineira]

No cóż, wesoła, jeżeli urządzasz niesłychanie eleganckie rauty i goście
odwiedzają Cię w strojach wieczorowych, to wszystko jasne... Po prostu jesteś
mrs. Carrington i masz 300 metrową willę.
Jeżeli zapraszam kogoś do domu, to znaczy, że jestem z tym kimś w zażyłych
stosunkach. I nikomu z moich gości nawet przez myśl nie przejdzie, żeby
wystroić sie jak stróż na Boże Ciało, bo w 65 metrowym mieszkaniu to wygląda po
prostu śmiesznie. Uroczystość "garniturową" urządza się w knajpie, nie w domu.
Jak ktoś w zwykłym, małym mieszkaniu urządza uroczyste imieniny w strojach
wieczorowych, to nie sposób określić tego inaczej, jak tylko
drobnomieszczaństwem.
A tekst o braku kultury w Poznaniu uważam za wybitnie nietaktowny.

[Gość: wesoła]

A do Ciebie na imieniny goście przychodzą w dresie i trampkach? nie wierzę.
Oczywiście, że przychodzą w odświętnych ubraniach, żeby okazać szacunek i
podkreślić uroczystość wieczoru. Nie mam willi ale mieszkanie w bloku. 74metry.
Uroczystość w knajpie urządza się wtedy jak się ma dużo forsy. Czy ktoś
biedniejszy nie może pozwolić sobie na to, żeby też poczuć się elegancko?
Kolacja we dwoje też może być na serwetkach, ze świecami i w ...kapciach?
Przepraszam Cię z góry ale powiem. Oglądałaś "Ziemię obiecaną"? Pytam o film bo
czytając książkę tego nie zobaczysz. Jest tam taka scena jak Milioner-prostak,
Niemiec Miller pokazuje Borowieckiemu swOj wypasiony pałac. Oczywiście zdjął
buty i wymownie patrzył Borowieckiemu na nogi ale na szczęście Borowiecki nie
zdjął bo był szlachcicem i znał się na etykiecie. Moj przedmówca miał rację.
Zwyczaj pochodzi od tych, którzy zdejmowali gumiaki na przyzbie. Co do Poznania
podtrzymuję.

[Gość: Stefan]

Dokładnie jak ktoś ma "pałac" to oczywiscie smiesznie to wygląda spacer na
boso... Ale jak ktos wpada do mieszkanka w bloku to raczej nie wyglada to
smiesznie tylko bardzo naturalnie. Nie zdejmuje butów tylko poto by wygladac
elegancko:) w małym mieszkaniu... to jest dopiero obciach. mmmm jak odwiedzają
ciebie znajomi np raz na tydz to pewnie nie ma problemu...
Ja po prostu wchodzac do znajomychrodziny nie udaje księcia który wpada do
pałacyku... staram sie nie sprawiać przy tym problemy/wtedy sam lepiej sie
czuje.

[Gość: Sineira]

Jak już napisałam poniżej - są różne rodzaje gości. Widać mamy zupełnie inne
wyobrażenia co do znaczenia tego słowa.
Zupełnie się nie zrozumiałyśmy. Ty masz we zwyczaju urządzanie uroczystych
imienin z całym rytuałem, ja takich imienin w ogóle nie urządzam. Do domu
zapraszam przyjaciół (nota bene żaden z nich nie chodzi w dresie), którzy
traktowani są jak domownicy i tak też się tu czują. Gdy (raz na ruski rok)
urządzam uroczystą imprezę, to - rzecz jasna - nie wymagam zdejmowania szpilek
tudzież pantofli, wówczas traktowanych jako część stroju. To się rozumie samo
przez się. Ale dla mnie to swego rodzaju odstępstwo od reguły, rzadkość i
wyjątek, dlatego pisząc o zdejmowaniu butów miałam na myśli zupełnie inny
rodzaj gości i zupełnie inny rodzaj imprez niż Ty.

Co do knajpy - chodziło mi o imprezy w rodzaju chrzcin, komunii czy wesel. To
są zazwyczaj wielkie rodzinne spędy. Samodzielne gotowanie i zmywanie dla tylu
osób nie jest żadną oszczędnością, wręcz przeciwnie.

Przykład z pałacem i szlachcicem nijak się nie odnosi do naszej rzeczywistości.
Po pierwsze - szlachcic zwykle nie przybywał w gości na piechotę, więc żadnym
sposobem nie mógł mieć ubłoconych butów. Po drugie wielkie przedpokoje,
wyłożone kamieniem lub terrakotą, pozwalały "zgubić" wszelkie ewentualne
zanieczyszczenia przed dotarciem "na salony".
I tu drobna uwaga - w dworkach szlacheckich i pałacach miewali raczej parkiety,
marmury lub kafle. Dywany (tureckie, zdobyczne) wieszali na ścianach, bo były
nieco zbyt drogie, by po nich chodzić.

A co do braku kultury w tej czy innej części Polski - dobrze wychowany człowiek
szanuje obyczaje panujące w miejscu, które odwiedza. Odnosi się to zarówno do
hrabiego odwiedzającego meczet, jak i do wesołej odwiedzającej Poznań.
Człowiek, który szanuje osobę odwiedzaną, bierze też pod uwagę pogodę, stan
swojego obuwia i rodzaj podłoża, po jakim będzie chodzić. Nie ma przecież sensu
bieganie w skarpetkach po terrakocie, ale z drugiej strony myślę, że nawet Ty
nie weszłabyś na dywan w zabłoconych po kostki kaloszach.

[Gość: kizia]

A ja, jak chce byc elegancka zima, to ide do ludzi w cieplych butach, a na
miejscu zakladam eleganckie pantofelki.

[Gość: Sineira]

> ale czy nie śmieszy cię gość w garniturze i pod krawatem i w skarpetkach ??

Wyjaśnijmy sobie jedną rzecz - są różne rodzaje gości.
Raczej nie miewam gości "garniturowych" . W domu przyjmuję przyjaciół, nie
dostojników. Przychodzą po to, żeby razem coś upichcić i zjeść, pogadać o
pierdołach, zagrać w RPG, wymienić się książkami. Zazwyczaj spędzają u mnie
kilka godzin i raczej trudno sobie wyobrazić, by przez te parę godzin siedzieli
w butach - ani to wygodne, ani higieniczne.
Jeżeli już zdarzy się (niezwykle rzadko) jakaś poważniejsza okazja i pojawią
się goście w strojach eleganckich, to chyba jasne jest, że nikt się nie
wygłupia ze zdejmowaniem butów.

[Gość: wesoła]

Widzisz jak dobrze sobie wyjaśnić, goście dla mnie to ci "garniturowi". Marta,
Kaśka, Krecik i Tomek to przyjaciele, którzy oczywiście zdejmują buty bo
przychodzą na wiele godzin i lubią czuć się swobodnie. Ale to nie goście tylko
przyjaciele. Oni siadają z nogami na kanapie. Twoi goście, jak piszesz też
chodzą w butach. O co się więc spieramy? Chodzi o ogólną zasadę. Podałam
przykład Borowieckiego bo to charakterystyczne. Z jednej strony milioner z
tymi, jak piszesz parkietami, terakotami ale prostak. Ma pałac a nie korzysta z
jego wygód i mieszka po drugiej stronie ulicy w starej chałupie. Pałac ma, bo
jak sam mowi - wszyscy bogaci mają. Borowieckiego nikt karetą nie wozi. Jest
synem zubożałego, szlacheckiego rodu. Ale ma to, czego tamten nigdy mieć nie
będzie, choćby miał 2x tyle milionów. Borowiecki ma t r a d y c j ę . On nie
musi wymuszać na nikim szacunku, on szacunek ma bo wszyscy wiedzą, że to
Borowiecki. Bo wiedzą, że to wielowiekowa tradycja. Wiem, że teraz wszyscy się
na mnie rzucą. Trudno ale powiem tak jak najdelikatniej potrafię. Jak kura
zniesie jajko w zagródce pawia to z tego jajka nie wykluje się paw tylko
kurczak. Jak ktoś kupi sobie pierwszy w życiu dywan, nazwie duży pokój salonem,
ustawi sobie kamienne lwy na szczytach ogrodzenia, kupi sobie 2 metry br.
książek w jednakowych okładkach do regału to ..................(kto potrafi
ten zrozumie). Serdecznie pozdrawiam. Poznaniaków również.

[Gość: Sineira]

Ostatecznie okazuje się, że myślimy dokładnie to samo, tylko pewne rzeczy
nazywamy inaczej. "Gość" to dla mnie każdy, kto przychodzi do mojego domu, stąd
nieporozumienie. Ot, drobna różnica w nazewnictwie:)))

[mycha70]

W moim mieszkaniu z rzeczy dziwnych są kropki na suficie. Sufit jest trochę
nietypowy, bo nie jest płaski, tylko na wysokości, gdzie powinien się znajdować,
zaczyna się zwężać do kształtu trapezu, więc mieszkanie jest bardzo wysokie. I
właśnie na tym dziwnym kształcie siedzą sobie dumnie dosyć duże ok. 10 cm
średnicy niebieskie kropki w ilości 12 szt. Jakoś na razie nikt nie zareagował
nerwowo na ich widok, nawet nikt nie pytał po co one.
W pokoju komputerowym natomiast na szafce pysznią się pudełka od gier
komputerowych. Same oryginały. To kolekcja mojego męża. Na początku raziło mnie,
ale przywykłam.
To jest to, co mnie śmieszy, ale znalazłoby się kilka innych rzeczy, które
rozśmieszyłyby innych.

[Gość: jaija]

cyt.:W pokoju komputerowym natomiast na szafce pysznią się pudełka od gier
komputerowych. Same oryginały. To kolekcja mojego męża. Na początku raziło mnie,
ale przywykłam.

Przepraszam, bardzo dziwne i śmieszne. Powiedz raczej, że chodziło Ci o
zrobienie wrażenia na nas, którzy oryginałów nie mamy. Wrażenie osiągnięte,
tylko raczej w kategorii niesmaku i "słomizmu z butów". Mam nadzieję, że nie
taki był zamiar.

[mycha70]

Nie, stanowczo nie taki był zamiar. Chodziło mi tylko, że w pokoju dorosłego
człowieka stoją rządkiem pudełka od gier.

[Gość: STEFAN]

o oo łał oryginały... :]

- bardziej mnie smieszy to, że ktoś ma w ogóle oryginalne gry :D

Re Stefan

[Gość: wesoła]

Że co? , że taki niezaradny?

[Gość: STEFAN]

> Że co? , że taki niezaradny?

Oczywiście pisałem to z lekkim przymróżeniem oka. Fakt teraz żaden problem
zakupic gre taniej-niekoniecznie legalnie ;]
Ale fakt wydaje mi się troche smiesznie jak ktoś kupuje oryginala gre zeby
postawic pudelko na szawce. Teraz tylko pozostaje mi czekac na jakis wykład o
piractwie, jak by to wszyscy kradli itp... :)

[Gość: wesoła]

Nie będzie żadnego wykładu. Przecież każdy byłby bez sensu. Każdy ma wolną wolę
i sumienie. W kwestii pudełek to co ty chcesz, skoro ludzie kupują książki
dlatego, że są ładnie oprawione i będą elegancko wyglądać na półce. pozdrawiam

[mallina]

Gość portalu: STEFAN napisał(a):
> Ale fakt wydaje mi się troche smiesznie jak ktoś kupuje oryginala gre zeby
> postawic pudelko na szawce.

jeju, Stefan!a co to jest "szawka"??????

a moze maz Mychy po prostu nie ma gdzie trzymac tych pudelek, wiec je kladzie na
szafe?
mnie jakos nie dziwi, ze kupuje oryginaly.

[Gość: Sineira]

> Chodziło mi tylko, że w pokoju dorosłego
> człowieka stoją rządkiem pudełka od gier.
Należysz więc do tej smutnej grupy, która uważa, że gry są tylko dla dzieci?
Mylisz się, bardzo się mylisz. Tak naprawdę gry dla dzieci stanowią niewielki
odsetek. Te najlepsze są tworzone dla dorosłych. Część powstaje w oparciu o
znakomite książki. Inne stanowią zupełnie odrębne kreacje. To całe światy, w
których toczą się fascynujące opowieści. Dobra gra jest o niebo bardziej
wartościowa od niejednego filmu.
Zresztą nawet jeśli Twój mąż zbiera "proste strzelanki", to chyba należy mu się
trochę rozrywki, prawda? Nie wiem, w czym granie miałoby być gorsze od np.
ogladania głupawych seriali w TV?

[Gość: mosze_singer]

dywany pozrozwieszane na ścianach

[kaaarolinkaa]

lep,lep,lep!!!!nienawidze tych much obrzydliwych przylepionych do lepu. Jak
bylam malo to na okraglo jakims cudem ten lep z muchami mi sie we wlosy
wplatywal. Jak mam byc gdzies pod lepem to wychodze stamtad.

[Gość: kinga]

A mnie nawet stara fototapeta na pół ściany specjalnie nie zdziwi w
mieszkaniu ,w którym , powiedzmy jest " na swoim miejscu " . Ale nie znoszę a
daję Wam słowo ,że znam taki dom pod Poznaniem , zawieszonych nad stołem do
żyrandola , bądź lampy takich klejących pasków na muchy ( to się chyba lep na
muchy nazywa ) ! Wyobrażacie sobie ? siedzicie na przyjęciu w salonie a metr
nad waszą głową kilkadziesiąt przylepionych much do żółtego paska ? Miałam
ochotę uciec ...
Jeśli nawet muchy bywają uciążliwe to już wolę się od nich odganiać niż mieć
świadomość ,że taka "śpiąca " od paru dni wpadnie mi do deseru..
A Wy ? spotkaliście się z takimi mieszkańcami ?
Pozdrawiam Kinga

[Gość: yahu]

Takich pasków z muchami to nie mam, choć jestem z Poznania, ale mam spadającą z
wielkim hukiem i znienacka "klapę" w toalecie. Ileż razy, jak ktoś przyjdzie
pierwszy raz i zechce "skorzystać", słyszymy - "buch! o kur...!"
To tyle luźnego humoru...
Poza tym mam dość dokładnie zdemolowane mieszkanie przez dwójkę moich
małoletnich pociech (pomalowane ściany, poobrywane tapety, nawet "wybicie"
drzwi - pies zaczął, dokończyły dzieci, w którym to mieszkaniu jesteśmy bardzo
szczęśliwi (jak wyrosną maluchy, to się zrobi remont, na razie wszystkim jest
wygodnie tak jak jest).
Poza tym wszędzie piętrzą się sterty książek i innych papierów, ale co ciekawe -
każdy wie, gdzie jest to, czego potrzebuje.
Co do zdejmowania butów - zero problemu i zero presji, choć to Poznań:-)
Jest i trochę, kiczowatych być może, pamiątek oraz kilka obrazów, naszych
zaprzyjaźnionych malarzy-amatorów, które nieraz budzą subtelnie snobistyczne
komentarze "gości", a my bez nich nie potrafilibyśmy żyć.
Zresztą niedawno okazało się, że jeden z tych autorów zdobywa międzynarodową
nagrodę za nagrodą - zobaczymy jak wpłynie to na oceny jego twórczości przez
gości.
Wywaliłem tylko (trzykrotnie) takie sitka, które Teściowa wkładała nam do
zlewu, umywalki i wanny, bo czegoś takiego w swoim domu nie zniosę!
Ale ogólnie : Mieszkanie jest dla mieszkańców, a nie mieszkańcy dla mieszkania.

[Gość: naiwna]

Jahu, jakie sitka? bo jeśli takie do odpływów, to moim zdaniem one mają sens.
Łatwiej potem odpływ oczyścić i niebezpieczeństwo zatkania się mniejsze. Druga
sprawa, że nie zniosłabym, gdyby to TEŚCIOWA tak mi usprawniała mieszkanie :P

[Gość: yahu]

Tak, właśnie sitka do odpływów. Może i praktyczne, ale OHYDA. Wolę używać KRETA
jak się zatka. Do mojej T. nic nie mam, ale "My zlew is my castle":-)

[Gość: teściowa]

I tak trzymaj! teściowa

[Gość: ola]

ołtarze z pierdołami i wszelkie wystawy ala muzeum.
ohydne czerwone kuchenne zegary w kształcie czajnika..brrr
sztuczne kwiaty brrr