Panie z dziekanatu

[Gość: betina]

Macie jakies przygody zwiazane z paniami z dziekanatu? Ja nagminnie jestem przez nei opierniczana, za wszystko, nawet ostatnio za to, ze jaskarwo czerwona bluzka nie przystoi studentowi pewnej lubelskiej uczelni

[uhu_an]

;o)u nas na ucze;lni zamykaja dziekanat punkt 13-ta. ja niestety baaaaaaardzo
potrzebowalam indeksu-syt. tuz po wakacjach,-do podpisania praktyk w terminie.
niestety, dziekanat byl zamkniety. cale szczescie kluczyk byl na zewnatrz. w
zwiazku z tym,. zdesperowana 2 czy 3 minuty po otworzylam dziekanat! ja to mam
tupet. wchodze, a tam panie przy herbatce gaworzą! zaniemialy, patrza na mnie
jak na ufo. hehe niespodziewaly sie nadgorliwego studenta. ja oczywiscie
traktuje je z najwyzsza czcia, zaczynam sie korzyc: ze ja musialam, ze
koniecznie mi jest to potrzebne, ze najmocniej przepraszam itd. po paru minut
ponizania sie i opierniczania przez panie z dziekanatu, otrzymalam indeks. UFF!
CEL OSIAGNIETY. bylo ciezko, ale dostalam to co chcialam.

[betina_betina]

u mnie na uczelni panie z dziekanatu po prostu gardza studentami. Na ogol jak ide po cos np po indeks alboe podbicie legitymacji albo po cos to mnie wypraszja bo jedza, tekst jest na ogol taki" czy Ci studenci oczu nie maja i za grosz kultury, nie widzi Pani, ze jeeeeeem"? ja na ogol przepraszam i wychodze

[Gość: abc]

Pracowałam w dziekanacie, ale byłam zbyt miła dla studentów i wiekowe Panie,
które już dawno powinny być na emeryturze, a pracuja do dzisiaj na jakiś
ćwiartkach czy ósemkach etatu wygryzły mnie.

[Gość: mango]

przychodzi do lekarza baba ze studentem w dupie.
- co pani jest-pyta lekarz
-pani z dziekanatu

[looney1]

Z czasów studenckich to pamiętam, że przygotowaliśmy dla pań z dziekanatu
komputerowo drukowane plany zajęć - nie mogliśmy patrzeć jak się męczą z tymi
ekierkami malując wszystko ręcznie. Od tego czasu dziekanat stał zawsze dla nas
otworem :)

ma charakter a ja lubię jej zdjęcia

[sasrikal]

SAM do dziekanatu mozna wejsc tylko pojedynczo mimo iz siedza tam 4 baby, jak
wejdzie wiecej niz 1 osoba to.. matko kochana, masakra. Ale jakie sie fajnie
stoi w kolejce heh poezja..;)

[Gość: Gość11]

A u mnie było tak: widzę, że w jednym pokoju siedzą 4 "prasowniczki" dziekanatu.
Jedna "opiekuje" się stusenyami z matematyki, druga biologii... Weszłam po
podbicie legitymacji i od drzwi słyszę
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Na to łagodnie i spokojnie odopwiadam: ale ja z fizyki jestem.
Cisza i wszystkie 4 panie przepraszają, że pani Zosi nie ma, ale one chętnie mi
pomogą. A dlaczego tak było? Bo Pani Zosia zawsze ze studentami bardzo dobrze
żyła i koleżanki nauczyła, że jak ktoś z fizyki, to kulturalnie do niego!!!!

[Gość: fizyk]

czyżbyś była z Torunia ( tylko ta druga była od chemików, a nie biologów). pozdro!

[lemur_78]

Ooo... miłe zaskoczenie, że fizyków traktuje się dobrze nie tylko na mojej Alma
Mater (fizyka na AGH). Wszyscy zawsze narzekali i opowiadali niestworzone
historie o paniach z dziekanatu, a my mieliśmy spokój i wszystko można było
załatwić z naszym dziekanatem...

[agatagnieszka1]

Panie z Dziekanatu...1)tuz po rozpoczeciu studiow powinien pojawic sie przedmiot
,,Przysposobienie do Pani z Dziekanatu w aspekcie studenckiego zycia
2)P.z Dziekanatu zwykla mi powtarzac,,Pani znow tutaj...-co dziwnym bylo bo w
dziekanacie bywalam w celu podbicia,odbicia i oddania,co wyznaczalo srednia 4
razy w roku
3)w naszym DZiekanacie odbywal sie tak zwany ruch jednoosobowy(1 osoba w
dziekanacie ,reszta czeka)co wywolywalo liczne awantury,gdyz niewielu studentow
potrafilo przewidziec czy Ktos tam w srodku jest czy tez nie...

[Gość: Sunais]

Przychodzi baba do lekarza ze studentem w d..pie.
- Co pani jest? - pyta lekarz.
- Dziekanat!

[Gość: Biolog]

Pozwole sobie wkleic super tekst.
W skomplikowanych, hierarchicznych strukturach administracyjnych wyższych
uczelni łatwo się zgubić. Jeśli chcemy coś załatwić - warto wiedzieć, co kto
może.



REKTOR

Przeskakuje najwyższe budynki za jednym zamachem. Jest silniejszy od lokomotywy
i szybszy od pocisku. Chodzi po wodzie. Rozmawia z Bogiem.


PROREKTOR

Przeskakuje niskie budynki za jednym zamachem. Jest silniejszy od lokomotywy
parowej. Czasami dogania pocisk. Chodzi po wodzie, gdy morze jest spokojne.
Rozmawia z Bogiem, jeżeli otrzyma specjalne pozwolenie.


DZIEKAN

Przeskakuje niskie budynki z rozbiegu i o tyczce. Jest prawie tak silny jak
lokomotywa parowa. Potrafi strzelać z pistoletu. Chodzi po wodzie na krytym
basenie. Czasami Bóg zwraca się do niego.


PRODZIEKAN

Ledwo przeskakuje budkę portiera. Przegrywa z lokomotywą. Czasami może trzymać
broń bez obawy o samookaleczenie. Bardzo dobrze pływa. Rozmawia ze zwierzętami.


PROFESOR

Obija się o ściany próbując przeskoczyć jakikolwiek budynek. Może zostać
przejechany przez lokomotywę. Nie dostaje amunicji. Pływa pieskiem. Mówi do
ścian.


DOKTOR

Wbiega do budynków. Nie wytrzymuje konfrontacji z ręczną drezyną. Moczy się
pistoletem na wodę. Utrzymuje się na wodzie tylko dzięki kamizelce ratunkowej.
Bełkocze do siebie.


PANI Z DZIEKANATU

Podnosi budynki i przechodzi pod nimi. Zwala lokomotywę z torów. Łapie pocisk
zębami i go rozgryza. Zamraża wodę jednym spojrzeniem. Jest Bogiem.

[Gość: do biolog]

heh :D boskie, naprawde idelanie opisuje tę skomplikowaną strukturę
hierarchiczną , szkoda że tam na szarym końcu nie umieścili gdzieś studencika...

[Gość: Grylzdyl Fataan]

> zębami i go rozgryza. Zamraża wodę jednym spojrzeniem. Jest Bogiem.

Na końcu mogłoby być: ,,Czasem rozmawia z rektorem''

[Gość: zdzisiek]

He he, świetny tekst i jaki prawdziwy. Jak dawno temu studiwałem na SGH, tak
właśnie było. Kilometrowe kolejki, stanie z każdym papierkiem (teraz chyyba
większość jest przez internet), a trzeba było np. składać na początku każdego
semestru deklaracje podpisane przez wykładowców zajęć na jakie będzie się
chodzić. Ja to robiłem zwykle tuż przed sesją, co oczywiście było absolutnie
wykluczone przepisami ;)
W ogóle miałem skomplikowaną historię studiów, urlopy, skreślenia z listy itp,
8,5 roku w sumie ;) Szybko zostałem przypisany do okienka specjalnych
przypadków. Była tam taka groźna Pani X. Na mój widok zawsze się od razu
marszczyła i dawała tekst "Panie Tomku, i co Pan tym razem zawalił? A w ogóle
to kiedy się Pan w końcu obroni"? Ale w gruncie rzeczy miała złote serce i po
początkowym (zwykle zasłużonym) opieprzu załatwiała mi rzeczy niemożliwe,
kiedyś nawet przy pomocy infromatyka, bo system nie przewidywał niektórych
przypadków. W ogóle wszystkie panie w naszym dziekanacie były miłe, chociaz
przypadki typu niemożliwość odnalezienia leżącej na wierzchu teczki rzecz jasna
się zdarzały.

[Gość: Kotka]

Pracuję w branży związanej z kierunkiem studiów, więc napisałam podanie o
zwolnienie z praktyk studenckich i załączyłam zaświadczenie o zatrudnieniu.
Odrzucili i kazali pisać jeszcze raz. Dlaczego? Bo zamiast podania powinno być
OŚWIADCZENIE. Nie mówiąc już o tym, że aby zaliczyć rok, trzeba oblecieć 3
biblioteki w mieście i zebrać pieczątki "książki zwrócono". To nic, że
zapiasana jestem tylko do jednej, a pozostałych dwóch na oczy nie widziałam,
ale i tak musiałam zdobyć wpis o oddaniu nigdy niewypożyczonych książek!

[Gość: eDzidek]

A ja poprzejściach na pierwszym roku poszedłem po rozum do głowy i zaraz na
początku drugiego roku udałem się do Dziekanatu z paczuszką kawy i większą
tabliczką czekolady dla ciężko zapracowanych Pań.. Zostałem przyjęty ze
zrozumieniem.
Do końca studiów spotykałem się z życzliwym zainteresowaniem, sympatią i
uśmiechem. :)

[Gość: titta]

A...to i tak dobrze ze ci podpisali. Ja kiedys uslyszalam, ze nie podpisza, bo
nie jestem w rejestrze;)

[etiunis]

moze nie z ksiazkami ale mialam cos podobnego z akademikami.
zrezygnowalam ze studiow i musialam przebrnac przez gory druczkow miedzy innymi
druczek oznajmiajacy ze nie jestem nic winna akademinom. to mowie ze nie
mieszkalam w akademiku... ale i tak trzeba zebrac pieczatki.
pobieglam do pierwszego i sie dowiedzialam ze najpierw musze miec pieczatke z
akademika A i jak ja bede miec to dopiero dostane pieczatke od nich, potem
musze isc do akademika C po pieczatke bo nie dostane pieczatki z D. GRRRR!!!!!
latalam jak glupia miedzy akademikami i mnie malo nie zalala, a jak juz
zebralam wszystko i pobieglam do dziekanatu... no a jakby inaczej -PRZERWA!
- - -
inna swietna sprawa, dwa miesiace po tym jak zalatwilam sprawe z byla uczelnia
dostala list polecony w ktorym uczelnia upomina sie o zwrot legitymacji o_O
yyyy... ze jak? oczywiscie zignorowalam to. po jakims niedlugim czasie dostaje
jeszcze jedno upomnienie, wiec napisalam list ze oddalam, trzy dni pozniej
znowu list polecony ze NIE oddalam bo nie maja i nie ma druczku ze zwrocono...
pojechalam, wchodze do dziekanatu, mowie co i jak, i sie dowiaduje ze to bylo
drobne niedopatrzenie i ze jednak oddalam.... zabic te kobiety to chyba malo!

[Gość: Asia]

ja musiałam numer konta (żeby mogli mi przelewać stypednium) musiałam przyniść
na oficjlanym druku z banku, nie mogła to być kartka napisana przeze mnie
odręcznie ani nawet wydrukowana!!!! do dziś nie wiem dlaczego, w końcu to mój
interes żeby ten numer podac im poprawnie.
Dziekanat u mnie zamyka się o 12:00, pani zamyka drzwi na klucz od środka i
sobie tam siedzi bez natretnych studnetów do 15:00.

[Gość: Water Proof]

Phi! Żeby móc się bronić, trzeba oblecieć wszystkie zakłady wydziału, Bibliotekę
Wydziałową, Uniwersytecką, Wydziału Chemii, Studium Językow Obcych i Ogród
Botaniczny :) Moi rodzice musieli jeszcze odwiedzić bibioteki PP i AR :)

[Gość: Karola]

mam pytanie czy ta lubelska uczelnia to może KUL bo tam pani są "wyjątkowe
uprzejme i przyjaźnie nastawione do studenta"

[Gość: dziadek]

Kwiecień 1968. Wchodzę do dzieknatu a tam siedem niewiast mierzy mnie
bazyliszkowym wzrokiem. Niezręczna chwila ciszy i dociera do mnie groźny głos
damski: Czy towarzysz student nie widzi, że mamy naradę POP ? (wyjaśnienie dla
młodzieży - Podstawowa Organizacja Partyjna - tak, pisane wielką literą, bo
Partia była wtedy wielka.)
Ja na to: O jezu, ale wdepnąłem w g....?
Studia skończyłem dopiero w dekadzie Gierka, w 1972. Przez dwa lata byłem
Towarzyszem robotnikiem.

[juzek_sz]

A mnie panie z dziekanatu zawieruszyły zaproszenie na konferencję. Byłem wtedy
na studiach doktoranckich, więc oczko wyżej niż zwykły student, a i tak
chodziłem do pań i szemrałem cichym głosikiem ( zeby się podlizać), czy czasem
nie przysłali mi informacji o przyjęciu mojego referatu. No i nic nie było,
więc uznałem, że może im nie spasował mój temat tyle. A potem były porządki w
dziekanacie i pani rzuciła mi kiedys list mowiąc - tyle czasu to leży i czeka -
trzeba się dowiadywać o swoje przesyłki! Na co je nieśmiało - przecież się
pytałem! Dziekanica prychneła tylko, podniosła nos do góry i nic nie
powiedziała. A tam w środku była informacja o przyjęciu mojejgo refertau i
program konferencji z moim wystąpieniem. No szlag by trafił. Pozdrawiam miłą
panią z dziekanatu ongiś na Rynku Gł.

[betina_betina]

Dzis panie z dziekanatu powiedzialy, ze to ja jestem dla nich a nie one dla mnie! Zaniemowilam! Wyszlam bez slowa!

[Gość: eks]

betina_betina napisała:

> Dzis panie z dziekanatu powiedzialy, ze to ja jestem dla nich a nie one dla mni
> e! Zaniemowilam! Wyszlam bez slowa!

w sumie to prawde ci powiedzialy
jakby nie bylo ciebie (i tobie podobnych) nie mialyby pracy :))
ale trzeba przyznac, ze tupet maja wyjatkowy

[Gość: old date]

hahahahahahahahaahahahahahahahahahaha

[agata_s2]

Może jestem nieprzystosowanym studentem, ale ja ilekroć idę do dziekanatu to
wiem, że moje nerwy nie wytrzymają. Np. zdałam indeks, zdawało by się, że pół
roku!!! winno wystarczyć na rozliczenie tego indeksu, ale nie i nie dość że go
mi kochany Pan z dziekanatu nie dał to jeszcze skomentował: :"wyście chyba
pogłupieli, tak od razu byście chcieli mieć wszystko zrobione".

[Gość: pp]

Jakiś czas temu ktos z dowcipnych studentów PP (Politechniki Poznańskiej)
powiesił na drzwiach dziekanatu tabliczkę "Uwaga wsciekły pies. Ja tu rządzę"
zdjeta z jakiegoś ogrodzenia...- reakcja pań z dziekanatu nieznana.

[Gość: studentt]

Ja w tym roku nie zdazylem dostarczyc zaswiadczenia lekarsiego do
dziekanatu,zostalem wezwany po terminie przez pania ktora zaczela mnie
niemilosiernie opierniczac ze juz tydzien po terminie i wogole.W pewnym
momencie zartem rzucilem "zena chwile obecna moge jej dac zaswiadczenie dla
politechniki(gdzie wczesniej studiowalem i mialem stare zaswiadczenie) na co
pani z dziekanatu "a kto to bedzie czytal , dawaj pan" :) i w ten sposob
zalatwilem sobie zaswiadczenie lekarskie :)

[Gość: hefajsos]

brawo, brawo !!!!! :))))

Panie z dziekanatu z PP

[peter.steele]

U mnie Panie byly wspaniale nie dam zlego slowa na nie odpowiedziec, jak
potrzeba bylo miec papierek na przedluzenie sesji, to za pierwszym razem dawal
go dziekan a pozniejsze przedluzenia to one sama to robily. Nigdy nie bylem
przez nie ochrzaniony a w dziekanacie bywalem naprawde sporo razy. Jak
potrzteba bylo papierek na egzamin ze mam sesje przedluzona to natychmiast
wystawialy.
Moj kolega nie mial tak dobrze, ale widac tlko nasze Panie z dzeikanatu byly
takie super. Zawsze je bede wspominal milo.

[Gość: julia]

Oj, znam to. Dziekanat czynny tylko do 13.00, latanie po bibliotekach w celu
zebrania pieczątek (ja musiałam odwiedzić 7), kolejki przed dziekanatem (mogą
wejść dwie osoby, jedna załatwia sprawę a druga czeka w środku chociaż w
dziekanacie siedzą 4 panie z czego 3 popijają kawę i plotkują).
Gdy kiedyś przyszłam po indeks do dziekanatu to pan nie mógł mi go dać bo
jestem z socjologii, a on zajmuję się pedagogiką, ale od socjologii jest taka
pani na którą musze poczekać.
W czerwu się obroniłam, niedługo po tym wyjechałam zagranicę. Dyplom zdążyłam
odebrać, ale sumplementu do dyplomu nie. Dziekanat miał mi go przysłać na adres
domowy (sami zaproponowali!). Wracam 2 tygodnie temu a sumplementu nie ma. Bo
pewnie są tak zajęci, że pół roku czasu to za mało żeby wysłać przesyłkę...

[wrzask.pawiana]

Gość portalu: betina napisał(a):

>Macie jakies przygody zwiazane z paniami z dziekanatu? Ja nagminnie jestem
>prze z nei opierniczana, za wszystko, nawet ostatnio za to, ze jaskarwo
>czerwona bluzka nie przystoi studentowi pewnej lubelskiej uczelni

A ja kilka lat temu zrobilem burde w dziekanacie(kulturalna ale stanowcza) w
dziekanacie na (najprawdopodobniej) tej uczelni o ktorej piszesz.
Na tyle skutecznie ze po kazdej sesji pani zaczela mi do indeksu
wpisywac "Szczesc Boże" :) (Nie byla to ta pani od filologii bo ona miala
takie Szczesc Boże w standardzie dla wszystkich ;)

[Gość: studencina]

INSTRUKCJA KORZYSTANIA Z DZIEKANATU
Do dziekanatu należy wchodzić na klęczkach, milej widziane wpełzywanie z
jednoczesnym żarliwym przepraszaniem że się żyje, wygląd skromny, ubranie
najlepiej wór lniany (stosuje się szczególnie do przedstawicielek płci pięknej)
Głos powinien być cichy o wyrazie pokorno- błagalnym, zachowaj spokój,. OTÓŻ
DROGI STUDENCIE DOSTĄPIŁEŚ ZASZCZYTU SPOTKANIA Z SAMYM BOGIEM

[nancy_callahan]

Myślę, że jak najbardziej na miejscu w tym wątku będzie zacytowanie kawału
starego jak świat.
przychodzi baba do lekarza ze studentem w dupie.
- Co Pani jest?
- Dziekanat. (tu można wpisać dowolną uczelnię).
A tak swoją drogą może to ewenement na skalę conajmniej krajową, ale WPiA UAM
Poznań (a już szczególnie Pani Kamila) to naprawdę anioły wcielone.
Na moim absolutorium Pani Kamila z dziekanatu dostała najdłuższe, najgorętsze,
najgłośniejsze i najbardziej entuzjastyczne brawa...

[Gość: titta]

Ja uslyszalam kiedys od dziekana (!) szanownego prof. dr (az mam ochote podac
nazwisko :):
-Oszalala pani! Jak ja sie na to zgodze to mnie panie z dzieiekanatu opier...
A chcialam tylko zamiienic jakies zajecia...

[Gość: asia]

Moja siostra miała podobnie (UMCS): babka z dziekanatu zgubiła jej indeks, a
kiedy siostra w końcu straciła cierpliwośc i poszła wyjaśnić sprawe bezpośrednio
z dziekanem, ten jej powiedział: "No ja rozumiem problem, ale co ja mogę
poradzić na ta panią?"

[Gość: asiula]

"Pan Dziekan moze sié i zgodzil, ale ja tego panu nie podbije" uslyszal moj
kolega.

[Gość: rzarufka]

Jestem już szczęśliwą absolwentką, ale .... nadal czekam na dyplom! Baba z
dziakanatu powiedziała, żeby zadzwonić po jakieś info przed Świętami.
Najlepsze, że po mnie weszła koleżanka w tej samej sprawie.... usłyszała ,że
można dzwonić w styczniu. Cud, że wydała nam przynajmniej zaświadczenia.
Najfajniej przyjmowała nasze prace - czekałyśmy 3 godziny, aż łaskawie
burknęła, że czynne do 13. Po Świętach pójdę po dyplom, jak myślicie, będzie?

[Gość: lapin]

Na szcęście jestem już na 5 roku i do dziekanatu wchodzę bez najmniejszego
strachu ale też miałam nie jedno przejście. Najbardziej rozwalił mnie tekst
pani z dziekanatu socjalnego gdzie składałam papiery o akademik itp. W
formularzu trzeba było wpisać osoby mieszkające w twoim "gospodarstwie
domowym". Wpisałam też męża jako że byłam już mężatką i mieszkaliśmy u moich
rodziców.
Na to ona: "męża trzeba wykreślić."
Ja: "Dlaczego?"
Pani: "mąż to nie rodzina"(!!!)
Ja: "ciekawe jak na te rewelacje zareagowałby pani mąż. Co ja mówię, pani to
stara panna przecież, czemu się zresztą nie dziwię".
Wyszłam trzaskając drzwiami ale jej miny nie zapomnę do końca życia.

[Gość: gabrielle]

Składałam podanie o stypendium socjalne. Między innymi, dołączyłam, wedle
życzenia:
1.zaświadczenie o dochodach z Urzędu Skarbowego (czyli instytucji państwowej),
z pieczątkami, podpisami, stwierdzające, że w ub roku tata zarobił ileś tam, a
mama ZERO (nie pracuje)
2. zaświadczenie z Urzędu Pracy, że mama w 2004 roku była zarejestrowana w
urzędzie do września (więc nie przez cały rok, wyrejestrowała się sama, proszę
nie pytać).

Podpisałam się na podaniu pod zdaniem oznajmiającym, ze poświadczam prawdę, a
za poświadczenie nieprawdy grozi mi odpowiedzialność karna. Coś w tym stylu.

Pani wniosek:
1.MOJA MAMA PRACOWAŁA NA CZARNO! (nie pracowała!)
2.Stypendium nie dostanę.

Zaczęła coś gadać o kontrolach, pełnomocnikach, jej odpowiedzialności za
przyjęcie takich dokumentów. Zrobiłam tam awanturę, poinformowałam, ze
właściwie w tym momencie powinna dostać pozew za publiczne oczernianie, że
podważa dokument wydany przez instutucje państwa (US).

w końcu przyjęła.
Stypendium dostałam.

[Gość: Asia]

hahahaha, dobre. Ja miałam w dziekanacie co roku przez 5 lat przejścia
traumatyczne, kiedy ubiegalam sie o stypendium lub akademik. A problem polegał
na tym, że potrzebne były zaświadczenia o dochodach rodziców. Poniewaz ojciec z
nami nie mieszkal i od wielu, wielu lat nie utrzymywałam z nim kontaktów, ani
tez nie dostawalam od niego pomocy materialnej, zadanie to było nie do
wykonania. Panie z dziekanatu za nic nie mogły zrozumieć, ze istnieją różne
przypadki życiowe, i nie pomagał nawet moj podpis pod formułką o
odpowiedzialności za składanie fałszywych oświadczeń. Bywało, że zostawałam
niemal bez środków do życia, bo stypendium, mimo mojej kiepskiej sytuacji
finansowej, przechodziło koło nosa. Teraz wspominam to ze śmiechem, ale wtedy
do smiechu mi nie było i nie raz płakałam przez te pindy z dziekanatu. Pod
koniec studiów potrafiłam już walczyć o swoje, ale poczatki były ciężkie.

Panie z dziekanatu

[Gość: Mroberto]

Na prywatnej jest troche inaczej, jak chodzilem z papierami do panstwowego do bylo tak jak piszecie, za to w tym "prywatnym" pelna kultura, najlepiej to zobrazuje moja historia, po sesji odawalem indeks wszystko wpisane dlugopisem jedynie olowkiem byla napisana punktacja pani z dziekanatu powiedziala zebym sobie poprawil jak odbiore z powrotem, mija kolo 2 tygodni odbieram indeks patrze, a tam punktacja poprawiona z olowka na dlugopis, bylem mile zaskoczony. podobnie z legitka jedna pani rozmawiala z dziekanem to druga podeszla i wziela podbila mi legitke trwalo to doslownie 4 minuty :-). Najlepsze sa rozmowy studentow z tymi paniam to po prostu cud - miod, kultura wyrozumialosc i jeszcze pomoga, doradza zadko sa wpadki z ich strony ale jak sa ta od kolezanek wiem ze wtedy to klotnia jest ogromna, ale nie wiem czy to z powodu charakteru kolezanek czy z innego ;-). Pozdrawiam

[Gość: AMK]

Jesli chodzi o stypendium to poczytaj ustawy i rozporządzenia. To naprawde nie
ma znaczenia czy ta pani Cię odejrzewa czy nie. Minister ustala reguły
przyznawania stypendium a potem wysyła ludzi którzy kontrolują te Twoje
dokumenty. Ja rozumiem - Ty chciałaś załatwić ale ona może stracić pracę za
niesłuszne przyznanie stypendium. Jaśli chodzi o państwową kasę nie ma zmiłuj
się. Gdy w Polsce sie kradnie miliony jest ok a jak sie pomaga studentowi to
czapa, nie wiesz?

[Gość: Aga]

Sorki, uśmiałam się setnie, o jakich uczelniach tu się pisze? ja jestem panią z
dziekanatu ale takich historii u mnie nie ma, nie ma prawa być! rozporzadzenia
mówią o wydaniu dyplomu najpóźniej po 30 dniach od obrony, jak ktoś potrzebuje
na jutro to robię na jutro i tyle, zaświadczenie od ręki daje i bez łaski, tak
ma być!, ludzie!, student ma swoje prawa, sama doradzam koleżankom jak ominąć
te "wściekłe psy", Tobie też radzę: znajomością swoich prawa broń się, odwołuj
na piśmie do dziekana- moje koleżanki wygrywają. Powołaj się na Rozporzadzenie
MEN i S z dnia 18.07.2005r. & 8, pkt 1. Masz do tego prawo! Sama też
studiowałam to wiem jak jest. Ale wierzcie mi: nigdy na nikogo nie podniosłam
głosu, nie obraziłam i nie jadłam jak był student w biurze itd. wręcz
odwrotnie, zawsze wszystko wyczerpująco tłumaczę, a jeżeli czegos odmawiam to
podaję uzasadnienie, a mimo to niektórzy studenci sa dla mnie niegrzeczni np
jak nie wydam karty egzaminacyjnej studence, która nie zapłaciła za studia to
ona na mnie wrzeszczy a nie ja na nią, ja luzik, rozumiem ją, ale co mam
zrobić, zapłacić za nią? jak ja jej to wydam to ja będę miała kłopoty bo są
pewne zasady na uczelni, które ustala nie pani z dziekanatu ale rektor,
dziekan, kanclerz i inni, zresztą są kontrole z ministerstwa - nie będzie w
dokumentach studenta ok, to mogą nawet zamknąć uczelnię, u mnie wszystko w
teczkach jest ok a nigdy nie wrzeszczę na ludzi ani nie wyrzucam za drzwi, to
znaczy że można być człowiekiem w dziekanacie, co? z takimi doswiadczeniami jak
tu się opisuje to trudno uwierzyć.

[Gość: agra]

POcieszające, że istnieją takie osoby jak Ty w dziekanatach. Ja zresztą na
swoje zbytnio nie narzekałam (aczkolwiek byłam wyjątkiem). Inna sprawa, że
szybko przyzwyczaiłam je d o tego, że nie daję się wypłoszyć tonem spławiającym
albo warczeniem, jeśli uważam, że mam rację. Poza tym, zawsze byłam uprzejma i
uśmiechnięta, - bo tak mam z natury i już. W rezultacie już od połowy drugiego
roku miałam spokój, nawet jak kombinowałam ze zmianami numeru konta, potem
zmianą nazwiska, potem przewlekały mi sie studia, skreślali mnie, wznawiałam,
znowu skreślali, w końu dotarłam do obrony... I tylko na dyplom czekałam cztery
miesiące, ale wersja oficjalna była taka, że przeleżało sie u rektora do
podpisu - i sądzę, że to była prawda. Za to mogłam zadzwonić i zapytać, czy już
jest, a nie tłuc się przez całe miasto i zwalniać z pracy po to ,zeby usłyszeć,
że jeszcze nie ma....

[Gość: gość]

Witam wszystkich - jestem babą z dziekanatu.
Wiem, ze trudno Wam to zrozumiec bo stoicie po drugiej stronie - lady, drzwi,
pokoju czy czego tam jeszcze, ale uwierzcie mi, że baby z dziekanatu mają swoje
przepisy, swoich, przełożonych, swoje terminy, spiętrzenie prac w okresach
dyplomowania i rozpoczecia roku akademickiego, współpracują z całą plejadą
profesorów , doktorów habilitowanych, doktorów, magistrów, którzy mają w nosie
terminy, regulaminy, umowy i takie inne pierdoły.
Poza tym sa normalnymi ludżmi ze swoimi sprawami i problemami.
Ja z większością moich studentów potrafię sie dogadywac bez problemu i tylko
wtedy, gdy bezwglednie muszę, trzymam sie ściśle różnych ograniczeń.
Ale do dzisiaj pamiętam kilka takich przypadków, kiedy ponosiłam konsekwencje,
nawet finansowe, nie mówiąc już o innych, za to, ze uwierzyłam studentowi i
poszłam mu na rękę.
A uwierzcie mi - takie historie uczą....ograniczonego zaufania.
Pozdrawiam wszystkich studentów Akademii Medycznych.

[Gość: sea9]

pewnego razu przyszło mi zostawic zwolnienie lekarskie ,ktore miało trafic do
Pani dziekan ,zostawiłam je w dziekanacie w zamknietej kopercie kilka dni
pozniej zatrzymuje mnie na korytarzu PANI Z DZIEKANATU z ytaniem : a da mi pani
tel do tego ginekologa od ktorego miała pani zwolnienie ..... NO COMENT koperta
miała adnotacje << do rak własnych dziekan wydz malarstwa >>> i była
zaklejona:)))

[Gość: ijp]

Jeśli jesteś panią z dziekanatu AM we Wrocku, która opiekowala się moim rokiem w
latach 90-96 - to serdecznie pozdrawiam i dziękuję za przewspaniałą atmosferę i
niesamowitą troskę o cała 300 osobową bandę kretynów (czyli nas)

[Gość: Lehoo]

Może się to wydać dziwne, ale Panie Z Dziekanatu na Moim Wydziale były Bardzo
Sympatyczne i Uczynne dla studentów. Opowieści o tym, co wyprawiają dziekanice
na innych uczelniach brzmiały dla mnie jak bajka o żelaznym wilku.

[Gość: studentka]

Bo to zależy tylko od nich, jakie chcą być. Tak się skałada, że studiuję 2
kierunki na 2 różnych wydziałach. W jednym dziekanacie, na wydziale, gdzie
najpierw zaczęłam studia panie są pełna kulturka. Do drugiego lepiej nie
chodzić i to sprawdza się za każdym razem. Nieziemskie chamstwo.

[belzebub00]

zapytajcie te panie kto im placi i za co

[Gość: WSMIP UŁ]

dziekanat czynny 9-12.
przychodze raz 11:40 a pani z dziekanatu juz w czapce :-)

[Gość: Monika]

dobrze, ze nie w berecie (moherowym...)

[Gość: gość]

Pisałam pracę magisterską u dziekana, który zawsze umawiał się ze mna właśnie w
dziekanacie na omawianie pracy - na konkretny dzień i godzinę. I tutaj zaczynały
się schody, ponieważ dwei spośród trzech pan z dziekanatu twierdziły, że "spraw
studenckich nie załatwia się w dziekanacie"(!) i one mnie nie wpuszczą (po kilku
miesiącach moich tam wizyt, trzecia z pań wpuszczała mnie po jakimś czasie). Tak
więc czekałam pod dziekanatem aż dziekan będzie wychodizł i mnie zauważy, albo
aż się zjawi miła sekretarka. A wystarczylo pokonać trzy metry i zapukać do
kolejnych drzwi, do dziekana, który na mnie czekał, oczywiście mi nie wolno było
tego zorbić:).

[Gość: enorektyka]

mam niesamowitą panią w dziekanacie która chyba lubi znęcać się psychicznie, na
szczęście tylko do pewnego stopnia bo jak widzi że student za chwilę wybiegnie z
płaczem to serducho jej mieknie i jest nawet bardzo pomocna (między innymi
namawiała mnie żebym nie brała tak wcześnie dziekanki bo może zdam wcześniej
egzaminy i wystarczy jak pojadę po nich)
w skrócie: bądźmy odporni i nie dajmy się złamać, a sobie i wszystkim zyczę
trafiania na miłych i kulturalnych urzędników

i jeszcze z samego początku studiów: "pani matki nie ma w papierach, pani nie ma
matki"

[Gość: Lukasz]

U mnie na UŚ w Sosnowcu jest niesamowita Pani Wandzia. Przemiła kobieta. Z nią można załatwić dosłownie wszystko.

Jeśli macie jakiś znajomych na polbudzie w Katowicach na zarządzaniu to ich zapytajcie, co sie tam w dziekanacie dzieje:)

[povilas]

Wspomnienia ze studiów mam raczej typowe. Pamiętam, jak spiżowy głos pani z
sekretariatu niósł po sklepionych korytarzach instytutu wieść, że dziś lepiej
tam nie probować wchodzić... Dziś zmieniły się trzy rzeczy: po pierwsze już tam
nie studiuję, tylko tam pracuję, po drugie już tam nie ma instytutu, tylko
wydział, no i - najważniejsze - nie ma już tych wrzasków. W sekretariatach
studenckich nastąpiła zmiana pokoleniowa, w rolach sekretarek (i sekretarza)
objawiły się młode dziewczyny (i chłopak), właściwie równolatkowie studentów (z
wyższym wykształceniem, co powinno być sekretariatową normą) i mam wrażenie, że
jest o niebo lepiej, że są mili nie tylko dla mnie, ale i dla studentów (i
chyba nie jest to jedynie konsekwencja zmiany nr 1).

[Gość: adiunkt]

Halo, jestem adiunktem, po doktoracie itd ale wyglądam raczej na studentkę niż
pracownika. Nastawiałam kiedyś trochę dwój (sorry studenci). Zostałam wezwana
przez panią z dziekanatu i zjechana przez nią dlaczego tyle złych ocen, bo jej
to pracę bardzo utrudnia. Nieźle, nie? Wyśmiałam ją i poszłam. Tyle.

[Gość: effie27]

mnie Pani z dziekanatu wysłała na poczte oplacenie za legitke i indeks
powiedziałam jej ze nie jestem z Poznania ale Pani nie baczając na moja uwage
mowila dalej...Dobrze ze mam język w buzi i sie spytalam przechodniów bo idąc
jej drogą bym trafiła na dworzec....
wogóle ta Pani z dziekanatu na UAM jest zachwalana nawet wsrod wykładowców - są
chorzy jak maja tam isc
a godziny 13 pilnują jak swojej cnoty a nawet bardziej


za to kobitka z sekretariatu to miód ....... pozdrawiam



Ewa