Opowieść....

[Gość: Henxe]

Pewnego dnia Scholastyka poszła do studni po wodę. Niosła wielkie zielone
wiadro, na które nikt nie zwróciłby uwagi, gdyby nie to, że............

[Gość: Stefcia Rudecka]

krwawe szczatki Hermana, miast leżeć starannie w środku, bezczelnie wystawały
na cały Boży świat.
-Ło Jezu, pomyliłam wiadra!- prychnęła z irytacją w połowie drogi. Zawróciła na
pięcie i czym prędzej pomknęła z powrotem do klasztoru, kierując się ku tylnej
bramie.
Gdyby obejrzała się za siebie...

[aangra]

...musiałaby dojrzeć,nieszczęsna,posępne oblicze skryte w krzaku
różanecznika.Mam Cię Scholastyko,wyszeptał nieślubny syn barona Von
Klaineschlohena,gdyż on to był..Znam Twój sekret,teraz będziesz....

[Gość: Stefcia Rudecka]

...mi powolną...Powolną mi będziesz...!- zaniósł się szyderczym, złym śmiechem.
-ędziesz...ędziesz...- niosło echo wśród bogu ducha winnego różanecznika.
"Bum! Bum!"- rozległo się od strony bramy. To Scholastyka znów zapomniała
kluczy.

[aangra]

-O,w mordę-mruknęła swym wdzięcznym,acz uczciwie przyznać trzeba,dość
niskim,jak na dziewczę,głosem.Groch,stanowczo za dużo grochu.Mówiłam
Pafnucemu,żeby przynajmniej raz w miesiącu wydał na obiad co innego.Groch nie
działa mi dobrze na pamięć.Nie tylko na pamięć zresztą-ta myśl uderzyła ją
nagle jak młotem...

[Gość: Marian Paździoch]

Ale również na... łolaboga gdzie kibel? NIE WYTRZYMAM.
- Otwierajta te wrota, bo jak nie, to...

[Gość: l]

- Nie otworze !
- W takim razie uzyjemy Romka G. jako tarana !
- Nie zrobicie tego - bylby wstyd na cala wies...Byly wicepremier
w moim obejsciu...Spalilabym sie ze wstydu !

Opowieść....

[Gość: L]

"Trza mi trzezwo myslec" - pomyslala Scholastyka.I jela ukladac
w myslach odpowiednie odpowiedzi na niespodziewany atak slowny
niespodziewanych gosci.Lecz goraczkujacy brzuch nie sprzyjal
goraczkowym myslom, tym bardziej, ze nie byla do konca trzezwa...

[Gość: l]

Podpierajac sie kijem sluzacym do podporki ruszyla w kierunku
lasu. Las szumial. Szumialy liscie. " Jak dobrze, ze liscie jeszcze
na drzewach "- myslala o szumiacych na drzewach lisciach, ktorych
juz po niedlugim czasie miala spory w kieszeni zapas. " Zrobie z
szumiacych jeszcze przed chwila lisci uzytek" - bylo to dla niej
usprawiedliwienie, miala bowiem niejasne przeczucie, ze zrywajac
z drzew liscie postepuje niegodnie, ni pozwalajac im sie wyszumiec.
Lecz do jesieni bylo daleko i nie lezaly nieszumiace zlote, zolte
czy rdzawe liscie - ktore po wyszumieniu sie opadly na ziemie - na
ziemi. Scholastyce pozostalo teraz jedynie znalezc duzy krzak,
gdzie moglaby oddac sie temu, po co zwykle za duzy krzak sie chadza
czujac nacisk ukladu trawienego.

[Gość: Mariolka]

-Poooszłooo!- stęknęła z widocznym wysiłkiem nasza dzielna bohaterka, zrzuciwszy
brzemię ze swego ciała. Po czym zaszeleściła kilkoma dużymi liśćmi, obwieściwszy
w ten sposób okolicy tę radosną wiadomość.
Nie tracąc ni chwili (pamiętamy ciągle o tajemniczej zawartości wiadra,
porzuconego nie wiadomo gdzie kilka postów wyżej) wygładziła habit i z wężową
zwinnością pomknęła w stronę bram klasztoru, w których okienku tkwił ciągle
niewdzięczny furtian z szyderczym uśmieszkiem na ustach. Uśmiechał się i
uśmiechał...Nie mógł przecież przewidzieć, nawet w najczarniejszym scenariuszu,
wydarzeń, które rychło jęły toczyć się jedno po drugim, niby koszmarne i
niszczące domino...

[Gość: l]

W tym samym czasie, gdy Scholastyka oddawala sie czynosciom
fizjologicznym, w gospodzie na rozstajach drog Peppe le Mocco
konczyl piata juz partie domina rozgrywana ze starym szynkarzem,
ktorego we wsi i zamku pogardliwie Szynkarzem nazywano. Peppe le
Mocco nie wzial sie tu znikad : zwyczajowo wlasnie o tej porze roku
przybywal w te okolice, by wsluchiwac sie w szum lisci. Szumiace
liscie byly dla niego odtrutka po dniach spedzonych na polowie ryb,
na jeziorach w sasiednim hrabstwie. Peppe le Mocco mial juz swoje
lata, choc nie wygladal na swoj wiek. Pytany o swoj wiek odpowiadal
nieodmiennie, cytujac Piotra Kaczkowskiego :
- Czasem lat mam cztery, a czasem cztery tysiace.
Nikt nie bral jednak tego na powaznie, gdyz wiadomo bylo
powszechnie, ze nie posiadal zadnego dokumentu, ktory by te slowa
potwierdzal. Nie bylo tez swiadkow jego narodzin czy dorastania,
ktorzy mogliby potwierdzic date - chocby w przyblizeniu - jego
narodzin lub okresu dorastania.

[Gość: l]

- Dolej mi jeszcze wina, szynkarzu - Peppe zwrocil sie pogardliwie
do Szynkarza, proszac, by ten nalal mu wina.
- Oczywiscie, Moj Drogi - odpowiedzial Szynkarz. Szynkarz juz od
kilku lat mial ochote na wyznanie milosci Peppe, lecz wrodzona
niesmialosc powodowala, ze nie mogl sie zdobyc na wyznanie mu swej
milosci tlumionej juz od kilku lat.- Czy zagramy jeszcze jedna
partie domina - spytal nieco niesmialo, pragnac zagrac z Peppe
jeszcze jedna partie domina.
- Nie - odrzekl Peppe.- Nie mam juz ochoty grac w domino, wolalbym
raczej warcaby - dodal. Nie mial juz ochoty grac w domino, a
poniewaz w szynku z gier stolikowych do wyboru bÿly jedynie warcaby
i domino nie myslac dlugo wybral warcaby.
- Oczywiscie, sluze Ci, Peppe - rzekl Szynkarz usluznie podajac
Peppe zestaw do gry w warcaby.- Oto zestaw do gry w warcaby, jak
sobie zyczysz. Á propos, czy wiesz Peppe, ze po czesku warcaby to
Dama ? - zapytal Szynkarz.
- Oczywiscie wiem, ze po czesku warcaby to Dama - spokojnie odrzekl
Peppe. - Ilekroc tu bywam zawsze mnie o to pytasz. Szynkarz za
kazdym razem, gdy Peppe le Mocco u niego bywal, pytal, czy wie, ze
po czesku warcaby to Dama.

[Gość: l]

- Sluchaj Szynkarzu - Peppe jak gdyby przygotowwywal sie do
powiedzenia czegos waznago. - Mam ci do powiedzenia cos waznego.Otoz
mam wrazenie, ze od dluzszego czasu podkochujesz sie we mnie i nie
masz smialosci, by wyznac mi swa milosc.
Na te slowa Szynkarz zapragnal, by pochlonela go ziemia.
"Rozstap sie ziemio..."- pomyslal zyczeniowo Szynkarz, zaskoczony
dobitnymi slowy Peppe.
- Ha, chyba zaskoczylem cie dobitnymi slowy i mysle, ze modlisz sie
teraz do ziemi, by sie rozstapila, ale zareczam ci : ona nie chce
cie pochlanac.

[Gość: Mariolka]

-Na koniec coś ci powiem- rzucił wstając ostentacyjnie od stołu-
Faza rokokoko daleko za nami, skończ waść więc z tym przerostem
formy nad treścią. To irytujące.
Zawiesił na Szynkarzu kpiące spojrzenie, po czym leniwym ruchem
zgasił mu na czole skręta, zostawiając czerwony ślad w idealnie
okrągłym kształcie.
Jeszcze przez wiele bezsennych nocy ślad ten, pieszczotliwie badany
opuszkami palców, zapamiętany przez nie w każdym najmniejszym
fragmencie swojej chropowatej powierzchni, kontemplowany w lustrach
i zwierciadłach, przywoływany w pamięci mimo prostacko wciśniętego
nań kapelusza, dostarczał Szynkarzowi wzruszeń i pełnych fantazji
scenariuszy... Pokutował później za nie, biczując plecy podług
wskazówek wioskowego spowiednika, lecz nawet najdotkliwsza kara nie
była w stanie powstrzymać namiętności, palącej go z dnia na dzień
coraz goręcej.

[Gość: l]

Tymczasem Scholastyka biegajac nerwowo po lesie w poszukiwaniu
zaginionego wiadra nie wiedziec czemu coraz glebiej pograzala sie w
myslach. Myslala o tym, jak dobrze jest umiec myslec, bo o tym, ze
potrafi myslec nikt jej do tej pory nie powiadomil. Wspomniala swego
dawnego narzeczonego, ktory zapowiadal sie dobrze jako pomocnik
szynkarza w jej rodzinej wiosce. Czesto, kiedy polegiwali po
chwilach cielesnego uniesienia czlowiek ow zapalal skreconego z
suszonych lisci skreta i odzywal sie jakby od niechcenia :
-Mysle, ze zima tego roku bedzie mrozna...
lub :
-Mysle, skad zdobyc kapital zakladowy na budowe szynku...
lub tez :
- Mysle, ze jesli szynk moj bedzie mial dobre prosperity, to moglbym
smialo stac sie inwestorem gieldowy...
Raz jeden wyrwalo sie Scholastyce :
- Mysle, co by ...
Nie dokonczyla, gdyz slowo "mysle" nagle ja porazilo i urwalo
zaczeta wypowiedz. A chciala jedynie napomnknac swemu narzeczonemu,
ze jesli tylko on zechce, bez zadnych wahan czy obiekcji zostanie
jego zona i uodzi mu tylu malych szynkarzykow, ilu on zapragnie.
Teraz jednak...

[Gość: l]

...myslala intensywnie - nie zdajac sobie sprawy z tego faktu.


Pafnucy - niewierny kochanek, agent do specjalnych poruczen
Barona, donosiciel tajnych i jawnych sluzb, hodowca bialego groszku -
ze zniecierpliwieniem oczekiwal powrozu Scholastyki. Jedynie on
wiedzial, ze jej dawny narzeczony prowadzi dzialalnosc
gastronomiczna w barze na rozdrozu. Aby nikt iny sie o tym fakcie
nie dowiedzial, juz nastepnego dnia po zatrudnieniu Scholastyki - a
bylo to czterdziesci dwa lata temu - obwiescil swiatu, iz w
gospodzie na rozdrozu kazdego wieczora ukazuje sie duch jego ojca
i nie zwazajac na nic porywa dusze i ciala goszczacych tam ludzi w
nieznane czelusci piekiel. Prawda byla nieco inna a przy tym
banalna : otoz sam Pafnucy otruwszy,bedac dzieckiem swego ojca /wlal
mu trucizne do ucha/ zakradal sie wieczorami do szynku, molestowal
seksualnie Szynkarza, nastepnie sie z nim upijal a w drodze powrotnej
planowal morderstwo Barona.

[Gość: l]

Krwawe szczatki Hermana byly halucynacja Scholastyki.

Baron zasypial spokojnie rozwazajac za i przeciw pozycji 69.

Jego syn przestawal straszyc wyjadwszy uprzednio jaja z gniazda
przepiorki.

Szynkarz leczyl rany na czole spowodowane atakiem Peppe le Mocco.

Peppe le Mocco spedzil upojna noc z nieznajoma.

Nieznajoma miala 3 orgazmy.

Pafnucy upil sie do nieprzytomnosci w samotnosci.


Zwloki Scholastyki odkryto po tygodniu.


KONIEC ROZDZIALU PIERWSZEGO

[Gość: L]

ROZDZIAL DRUGI

Dwa tygodnie po opisanych wczesniej wydarzeniach.

Szynkarz z kpiacym usmiechem...

[Gość: l]

ostrzyl rzeznickie noze.

[Gość: Lala]

Nie uslyszal krokow na schodach.

[Gość: l]

Nie mogl ich uslyszec. Dzwiek ostrzonych rzeznickich nozy zagluszylby
odglos krokow na schodach, nawet wtedy, gdyby to byly skrzypiace
schody. Szynkarz jednak dbal o swe schody, nie lubial, gdy
skrzypialy. Kazda wolna od pracy chwile poswiecal na drobne domowe
naprawy i polepszanie swych warunkow bytowych. Schody nie byly
wyjatkiem. Na idealnie nieskrzypiacych schodach nie bylo nigdy
slychac krokow stapajacych po nich osob. Jedyna osoba, ktora od
kilkudziesieciu lat stapala po nieskrzypiacych nigdy schodach byl
sam Szynkarz. Nie byl wiec takze przyzwyczajonych do odglosu innych
krokow na schodach niz swoje wlasne. Prawde mowiac dziwnie poczulby
sie Szynkarz, gdyby uslyszal odglos krokow na schodach. Mogloby to
miec nieobliczalne skutki.

[Gość: l]

Jednak w tej chwili Szynkarz byl tak skoncentowany na ostrzeniu
rzeznickich nozy, ze gdyby nawet schody zaskrzypialy, nie zwrocilby
na ten fakt uwagi. Nikomu wiec nic nie grozilo i nie nalezalo sie
spodziewac jakichkolwiek nieobliczalnych skutkow.

Po schodach stapal Baron. Byla to jego pierwsza wizyta u Szynkarza.
Zwykle o tej poznej porze zasypial w swoim wygodnym lozu
roztrzasajac wady i zalety pozycji 69, gdyz bedac mocno wstawionym
jedynie wspomienia dawnych milosnych igraszek paletaly sie po
zdegenerowanych zwojach mozgowych. Dzis jednak nastapil kryzys. We
wczesnych godzinach popoludniowych Baron wypil ostatni kielich
wysaczony z ostatniej butelki porto, jaka posiadal. Od tygodnia,
kiedy to o swicie znaleziono zwloki Scholaqstyki, Baron przeczuwal,
ze chwila taka kiedys nadejdzie. Stalo sie tak, bowiem za sluzbe
podziekowal Pafnucy. Pafnucy podziekowal za sluzbe, bowiem to w jego
ogrodzie znaleziono zwloki Scholastyki. Wokol znalezionych przed
tygodniem zwlok Scholastyki najpierw zebral sie tlum gapiow, ktorzy
zupelnie niechcacy zadeptali niemal polowe uprawy grochu. Ich dziela
dokonczyli funkcjonariusze sluzb tajnych, jawnych i niewiadomych
badajacy kazdy slad w ogrodzie i okolicy mogacy wyjasnic tajemnicza
smierc Scholastyki. Pafnucy nie mogac sie pogodzic z utrata swoich
upraw i zdajac sobie sprawe z faktu, iz do konca swego nedznego
zycia nie bedzie w stanie przeprowadzic zaplanowanych przez siebie
eksperymentow polegajacych na krzyzowaniu roznych odmian grochu,
ktore to krzyzowanie stanowic by moglo dowod popierajacy wymyslona
przez niego teorie o pochodzeniu gatunkow, ¨podziekowal za posade
Baronowi i nieniepokojony przez nikogo wyjechal przed kilkoma dniami
do Szwajcarii.(Powiadano po wielu latach, ze przybral tam
artystyczny pseudonom Karol Darwin i wiodl klasztorne zycie, ale w
tych okolicach nie dawano wiary plotkom).
Do tej pory po potrzebna wieczorna flaszke Baron wysylal Pafnucego,
tego wieczora jednak nie majac wyjscia Baron sam zmuszony byl udac
sie na meline prowadzona nielegalnie przez Szynkarza, by zakupic a
nastepnie wypic wieczorna porcje alkoholu pozwalajaca mu spokojnie
pograzyc sie w rowazaniach o wadach i zaletach pozycji 69, by
nastepnie zasnac blogim snem pijanego Barona.

[Gość: l]

Stanawszy na najwyzszym stopniu totalnie nieskrzypiacych schodow
Baron zatrzymal sie. Zaczerpnal dluzszy oddech. Przez niedomkniete
drzwi uslyszal odglosy ostrzenia rzeznickich nozy. Baron nigdy
wczesniej nie slyszal tych dzwiekow, lecz w tej chwili nie myslal,
by marnowac czas na odgadywanie ich zrodla - pragnienie spozycia
alkoholu przytlumilo wrodzona ciekawosc Barona do odgadywania zrodel
nieznanych dzwiekow. Zapukal smialo do drzwi, zapukal odwaznie :
wiedzial, ze zza drzwi uslyszy odpowiedz - jakakolwiek, ale uslyszy.
Wewnatrz przeciez ktos przebywal. Moglby nie uslyszec odpowiedzi,
gdyby za drzwiami przebywala osoba glucha, lecz Baron Szynkarza o
gluchote nie podejrzewal.
Dzwieki ostrzonych rzeznickich nozy urwaly sie nagle, jak gdyby ktos
je ucial rzeznickim nozem.

[Gość: l]

- Zaoszczedzisz spora dawka energii a byc moze ujdziesz calo, jesli
zastukasz ponownie a nie bedziesz mial przy sobie dwunastu dolarow
na zakup alkoholu w prowadzonej przeze mnie nielegalnej melinie -
uslyszal Baron ostrzezenie zza drzwi. Tak Szynkarz ostrzegal zza
drzwi kazdego, kto pragnal nabyc alkohol w prowadzonej przez niego
nielegalnej melinie, a nie mial przy sobie dwunastu dolarow.
- Mam zadana przez ciebie kwote - szybko odpowiedzial Baron.
Szynkarz drgnal - przysiaglby, ze znal ten glos, lecz nie slyszal go
nigdy zza drzwi prowadzonej przez siebie nielegalnej meliny.

[Gość: l]

up

[Gość: l]

A znal glosow wiele.

[Gość: l]

- Wejdz, przybyszu - Szynkarz zaprosil ni to znajomego, ni to
nieznajomego.
W otwartych drzwiach stanal Baron.
- Zdziwi cie pewnie moja tu i tej porze wizyta. Nie wdawajmy sie
jednak w dyskusje - daju mi dwie flaszki, przyjmij forse i powiedz
grzecznie : "Do jutra".
- Mam lepsza propozycje, Baronie - rzekl Szynkarz wstajac od stolu i
kierujac sie w strone wielkiej komody, w ktorej przechowywal
nielegalnie przez siebie sprzedawany alkohol.Tak, rozpoznal w
przybylym Barona.
- Podejrzewam, ze za chwile uslysze od ciebie ciekawa propozycje -
przerwal mu Baron. - Moze brzmiec mniej wiecej tak :" Po kiego
diabla bedziesz sie Baronie petal po nocy, usiadz u mnie, wypijemy,
pogadamy a jesli poczujesz sie znuzony - mozesz u mnie przenocowac.
Mam nie gorsze warunki niz ty u siebie i zareczyc moge, ze nie bede
probowal molestowac cie seksualnie ".
Rzeczywiscie, byly to slowa, ktore mial zamiar wypowiedziec Szynkarz.
Nie dal jednak poznac po sobie, jak wielkie wrazenie wywolala na nim
przenikliwosc Barona.
Tu gosc podniosl reke dajac znac gospodarzowi, ze ma jeszcze kilka
slow do powiedzenia.
- Przystaje na twoja wspanialomyslna propozycje. Podaj alkohol,
zakaske i papierosy, usiadzmy, napijmy sie i, jesli zechcesz,
mozemy pogawedzic.Mam jedynie mala prosbe : nie wspominajmy o
smierci nieszczesnej Scholastyki.

[Gość: l]

Zakonczyli o swicie.
- Ciesze sie, zesmy sie dogadali - zmeczony ciezka noca, lecz na
swoj sposob szczesliwy wydawalbyc sie Szynkarz.
- Tak, to nie byla stracona noc. Chetnie odwiedzilbym cie dzis
wieczorem, lecz chyba bede zmuszony odchorowac nasza balange - mimo
zmeczenia i skutkow wypitego alkoholu Baron wydawalby sie byc
szczesliwym.- Czuje potrzebe rewanzu za mily wieczor. Bede ci
wdzieczny, jesli odwiedzisz mnie dzis wieczorem. Oczywiscie nie
zapomnij o odpowiedniej dawce...Ech, nie potrzebuje ci o tych
sprawach przypominac.
- Nie, wcale nie musisz mi o tym przypominac- odrzekl Szynkarz.
- Co zas tyczy sie rzeznickich nozy przeze mnie wczorajszego
wieczora solidnie naostrzonych, to pozwol, ze ja ci je przyniose.
- Owszem, zgoda. A teraz badz tak mily i wezwij jakis transport dla
mnie.


W tym samym czasie, o switaniu Peppe le Mocco siodlal swego
wierzchowca.

[Gość: l]

Byl w swietnym nastroju po kolejnej nocy spedzonej z nieznajoma,
ktora dotychczas nie wyjawila mu swego imienia ani celu, w jakim
przybyla.
Peppe le Mocco nie zdawal sobie sprawy ani nawet nie mogl
przypuszczac, ze od lekarza, do ktorego sie wlasnie wybieral dowie
sie straszliwej wiesci. KOPROFAGIA...

[Gość: l]

Wlasciwie nie mial zadnej pilnej sprawy do zalatwienia u lekarza. Do
ciaglych bolow glowy dawno sie przyzwyczail, urwana w czasie jednej
z licznych przezen wojen noga zgnila nie wiadomo gdzie a zezik
nadawal mu podobno uroku. Dziwne swedzenie w brzuchu, ktore pojawilo
sie przed kilkoma dniami nie bylo zbyt dokuczliwe, ale postanowil
tego nie lekcewazyc - zbyt wiele w swym zyciu widzial...
I wlasnie w tymze miejscu popelnil fatalny blad. Dowiedziawszy sie,
co tez jego wspaniala nieznajoma dodawala mu od kilku dni do
posilkow postanowil polozyc temu kres. Upiwszy sie w miescie podazyl
z wolna ku szynkowi na rozstajach, by tam wypozyczyc od Szynkarza
jeden z jego slynnych rzeznickich nozy. Nie dotarl jednak do celu
zbyt szybko. Tuz za miastem napotkal bowiem nieslubnego syna Barona.
Spotkanie to mialo dziwny dla obu przebieg. Nieslubny syn Barona
wielokrotnie i chetnie widywal sie z Peppe le Mocco wymieniajac z
nim regularnie plotki na temat okolicznych mieszkancow i ich
codziennego zycia, dzis jednak Peppe nie mial najmniejszej ochoty
poczestowac nieslubnego syna Barona batonikiem Prince Polo, jakich
kilka zwykle mial przy sobie. Peppe burknal jedynie niegrzeczne
powitanie i juz mial wyminac nieslubnego syna Barona, gdy nagle kon
potknal sie o niestarannie ulozona kostke brukowa, wierzgnal i
zrzucil Peppe na ziemie. Peppe stacil przytomnosc.

[Gość: l]

Peppe le Mocco ocknal sie dopiero po tygodniu.

Zwloki Scholastyki wciaz czekaly na sekcje.

Baron niecierpliwie oczekiwal przybycia Szynkarza.

Szynkarz przeprowadzal remanent kontrolny w szynku.

Nieslubny syn Barona ukradl w sklepie Prince Polo.

Natomiast inni...


KONIEC CZESCI DRUGIEJ


CZESC TRZECIA



Deszcz nie ustawal juz trzeci dzien.

[Gość: l]

Byl to ciezki okres dla wszystkich. Szynkarzowi ujawniono wielka
superate i zmuszony byl podwoic nielegalna sprzedaz alkoholu na
prowadzonej przez siebie nielegalnej melinie, by zarobic na splate
nalozonej nan grzywny.
Nieslubny syn Barona mokl nieustanie w lesie, gdyz mimo posiadania
dobrego wyksztalcenia i wychowania aBSOLUTNIE NIE ZNAL SIE NA
BUDOWANIU SZALASOW.
Nieznajoma kochanka Peppe le Mocco by sie utrzymac zaczela uprawiac
nierzad w szynku.
Zwloki Scholastyki nadal gnily.
Baron zastanawial sie juz nie tylko nad zaletami i wadami pozycji
69, lecz przemysliwal takze o rzuceniu nalogu alkoholowego, gdyz ten
negatywnie wplywal na stan jego finansow.
Natomiast...

[Gość: l]

Natomiast ogolna ciekawosc wzbudzil przybyly niemal wraz z deszczem
w te okolice Lapacz Smokow.

[Gość: l]

Bylo to o tyle dziwne, ze w okolicy juz do czterech lat nie widziano
zadnego smoka. Wszystkie wyprowadzily sie do sasiedniego powiatu, a
jesli pojawialy sie, to tylko na dzien, dwa, aby odwiedzic znajomych
i podarowac im kilka jaj. Swego czasu Szynkarz zaproponowal im
jajczany interes, lecz smoki propozycje odrzucily, bowiem nie
potrzebowaly pieniedzy : zywily sie stokrotkami, ktorych na
okolicznych polach mialy pod dostatkiem,alkohol natomiast pedzily
sobie same z rownie obficie wystepujacych zrodel podziemnych wody
oligocenskiej.
Tym niemniej...

[Gość: l]

Tym niemniej, gdy tylko Lapacz Smokow pojawial sie w szynku, gdzie
jak zwykle w czasie deszczu gromadzila sie okoliczna elita,
zasypywano go deszczem pytan o zlapane przezen smoki. Ludzie zadali
oden opisow krwawych potyczek, dokumentacji medialnej,okazania
orderow. Lapacz Smokow zwykle zaczynal z grubej rury, mowiac :
- Onegdaj pewien krol znajac moja odwage i zaslugi dla innych
wladcow, jesli idzie o lapanie smokow, przyslal do mnie swego
poslanca...
I choc opowiesc zaczynala sie zachecajaco, sluchacze odwracali sie
od Lapacza Smokow, gdyz zyjac na co dzien ze smokami znali ich
zwyczaje i wiedzieli, ze fajne sa z nich kolesie i do wypitki i do
wybitki (hoc!).
Upijal sie wtedy Lapacz Smokow do oporu.

[Gość: l]

Trudno bylo zyc Lapaczowi Smokow. Nie mogl znalezc bratniej duszy...
Znalazlby ja niechybnie w Peppe le Mocco, gdyby nie to, ze...

[Gość: l]

...ten, nawet po ocknieciu sie z tygodniowego letargu nie wykazywal
zapalu do kontaktow towarzyskich.
Natomiast Baron, ktory czynil pewne przymiarki, by zdobyc zaufanie
Lapacza Smokow, zostal przezen potraktowany dosc grubiansko. Baron
mial swoje, nie do konca sprecyzowane jeszcze plany wzgledem Lapacza
Smokow.

[Gość: l]

- Posluchaj, czlowiecze - rzekl podsuwajac mu kolejna szklanke
legalnie przez Szynkarza sprzedawanego wina - mysle troche
przewrotnie, ze przyjechales tu nie po to, by lapac Smoki. O tym, ze
te wyniosly sie od nas kilka lat temu wiedza wszyscy Prawdziwi
Lapacze Smokow, wiec omijaja nasza okolice. Malo tego - oni z reguly
i dla zasady omijaj miejsca w ogole podejrzewane o to, ze moga tam
byc Smoki. Zawod Lapacza Smokow to cos podobnego do zawodu
Poszukiwacza Latajacego Holendra. Czy wiesz, ze kiedy kilka statkow
natknelo sie swego czasu na Latajacego Holendra, zaden statek wiecej
nie poplynal w tamte okolice ? Oczywiscie, ze o tym nie wiedziales...
- Co, co takiego ? - wybelkotal czlek mieniacy sie Lapaczem Smokow.

[Gość: l]

- Mozesz byc sobie Baronem czy innym Hrabia, ale jesli myslisz, ze
przekupisz mnie alkoholem, by miec jakowys pozytek z moich
umiejetnosci przy lapaniu Smokow, to sie grubo mylisz. Zostaw mi
butelczyne i spieprzaj, Baronie. Czuje zreszta, ze twoje plany wobec
mnie nie sa do konca sprecyzowane. Idz wiec na ubocze, namysl sie
dobrze, przyjdz z konkretna propozycja a w drodze powrotnej nie
zapomnij o kolejnej butelce dla mnie. Adieu.
Baron przelknal te slowa. Daly mu one duzo do myslenia.

[Gość: l]

Baron odstapil od Lapacza Smokow i skierowal sie w kierunku
Szynkarza.
"- Coz to za zagadkowy czlek - myslal. - Nawet pijany wiedzial, ze
nie mam wobec niego sprecyzowanych planow. Moze to i lepiej, ze moje
plany wobec niego nie sa jeszcze sprecyzowane, bo co mogloby sie
stac, gdybym mial plany sprecyzowane ? Hm, moglby na przyklad
wyjawic je innemu czlowiekowi, ktory zaplaqci za wypita przezen
butelke alkoholu...Ale z drugiej strony nie powino mnie to nazbyt
martwic, gdyz jestem jedyny, ktory placi za pity przez niego
alkohol. Hm, wcale wiac nie musze sie spieszyc ze sprecyzowaniem
wobec niego planow..." - nagly ciag mysli Barona przerwal swym
tubalnym glosem nie kto inny jak Peppe le Mocco :
- O czymze tak dumasz Baronie ?
Zaskoczony Baron zdebial.

[Gość: l]

- Le Mocco ? - wysapal. - Dochodzily mnie sluchy, zes ciezko
kontuzjowany i nieprzytomny lezysz juz od tygodnia...
- Klamstwo - oznajmil ze stoickim lub pozorowanym na stoicki
spokojem.- Jeszcze jedno male klamstwo. Kazalem tak rozglosic twemu
synowi, gdy ocucil mnie po fatalnym upadku z konia. Podreptalem
spokojnie do siebie i nakazalem mojej pieknej nieznajomej, by
ulozyla mnie w lozu, przygotowala zapas jadla a sama poszla miedzy
ludzi, niby to puszczac sie dla zarobku...
- Rzeczywiscie...-rzekl coraz bardziej zdziwiony opowiescia Peppe
Baron. - Twoja nieznajoma rzeczywiscie weszla miedzy ludzi i zaczela
sie puszczac dla zarobku...Sam nawet mialem z nia kilkakrotnie
przyjemnosc, ale zapewniam cie, ze oplacilem jej uslugi hojnie...-
usprawiedliwianie sie nalezalo wedlug Barona do dobrego tonu.

[mario320]

- Dajze spokoj, Baronie - nonszalancko odrzekl Peppe. - Wcale nie
jestem zazdrosny o nieznajoma, wiecej - ciesze sie, ze i zarobila
troche od ciebie, i pomogla ci rozwiazac niektore z trapiacych cie
dylematow na temat zalet i wad pozycji 69. Ale ja nie o tym... Otoz
wiedziec musisz, ze wyslalem nieznajoma miedzy ludzi takze z innego
powodu. Jeszcze wiosna doszly mnie sluchy, ze w nasze okolice
przybyc zamierza niejaki Tibor Jano, znany tu i owdzie tajny
detektyw na sluzbie naszego wladcy. Jest ponoc dobrym czlowiekiem,
jednak charakteryzuje go nadmierne upodobanie do roznego rodzaju
przebieranek i kamuflazy. No wiec kiedy od mojej nieznajomej
uslyszalem, ze przybyl do nas Lapacz Smokow, od razu bylem niemal
pewny, ze to Tibor. A trzeba ci wiedziec Baronie, ze od dawna
pragnalem drania poznac...
- Czy jego przybycie moze miec zwiazek z niewyjasniona dotychczas
smiercia Scholastyki - Baron ozywil sie wyraznie na niesamowita
wrecz opowiesc Peppe le Mocco.

[Gość: l]

- Nie interesuje mnie tamta sprawa - ucial Peppe. Nie interesowala
go wcale nie wyjasniona sprawa smierci Scholastyki.- Baronie ! -
Peppe zmienil ton z pouczajacego na bardziej poufaly - A moze
pogadamy o tym i owym grajac w warcaby i pijac wino ?
- Z wielka ochota - zgodzil sie Baron, nie przeczuwajac w jakie
klopoty sie pakuje.

[Gość: l]

Zamowiwszy potezny dzban wina i przekaski zasiedli do gry w warcaby.

[Gość: l]

Baron wylosowal czerwone kamienie. Wzdrygnal sie nieco.
- Widze Baronie, ze sie nieco wzdrygnales po wylosowaniu czerwonych
kamieni - z nieukrywana kpina powiedzial Peppe. - Bedac przasadnym
czlowiekiem czerwien kojarzysz z krwia... Ciekaw jestem z czym
kojarzy ci sie czarny kolor - ja wylosowalem kamienie czarne.
- Jestem przesadny, owszem. - Przyznal Baron.- Ale dlaczego od
razu : krew ? Warcaby sa gra stolikowa, rownie dobrze moglismy
wybrac domino...
- Po pierwsze to ja wybieralem gre, natomiast, by cie nieco
pocieszyc powiem, ze kolor czarny zawsze kojarzy mi sie z pieklem.

[Gość: l]

- Peppe, czy aby nie przesadzasz ? - ofuknal sie Baron.
- A co to moze cie obchodzic ! - powiedzial szybko Peppe. -
Zreszta : omowmy pewne sprawy, ktore,nas obu zajmuja.

[mario320]

:)

[Gość: l]

Dzis jednak nie mial zamiaru isc do szynku. Nie dosc, ze czakal na
spozniona Scholastyke, ktora nie zwykla sie spozniac, to przeczuwal,
ze w szynku moze bawic Peppe le Mocco, o ktorym wiedzial, ze
lowienie ryb to jedynie przykrywka dla szpiegowskiej dzialalnosci.

[Gość: l]

Na dodatek humor psul mu jeszcze nieslubny syn Barona. Czlowieczek
ten - mizernej postury za to o silnym glosie byl od kilku lat
postrachem okolicy. Przywieziony wkrotce po urodzeniu do klasztoru
otrzymal nalezyte wychowanie i wyksztalcenie godne jego pozycji,
jednak w pewnym momencie zdziwaczal, zdziecinnial i przestal
przestrzegac - niezbyt surowych zreszta - zasad ustanowionych przez
przelozonych klasztoru. Niektorzy widzieli w tym zly wplyw reformy
szkolnictwa przeprowadzonej w swoim czasie przez zastepce przeora
Romanusa, inni winili Kwasobura - wlasciciela winnicy lezacej na
zboczach okolicznych wgorz. Baronicz otoz mimo jego wielokrotnych
prosb i nalegan nie zasmakowal w alkoholu. Od kobiet okolicznych nie
stronil - wrecz przeciwnie. Trudno byloby znalezc pane,
wdowe,rozwodke czy mezatke, ktora nie odmowilaby mu cielesnej uslugi.
Ale Baronowicza z czasem przestaqlo to interesowac. Przed kilku laty
wymknal sie z klasztoru, jak zwykle, by zapolowac na jakas
niewiescia cnote i juz nie wrocil. Baron postanowil, ze przeprowadzi
sie do klasztoru, by byc blizaj syna.


/Tu nastepuje bardzo dlugi opis historii rodu Barona itp, itd, lecz
my juz sobie darujemy i skupimy sie na biezacej akcji./



Peppe le Mocco...

[Gość: l]

Peppe le Mocco poznym wieczorem dotarl do wynajmowanego domku obok
winnicy. Zawsze wynajmowal ten domek - dawna bude pasterska - gdy
przybywal w te okolice. Z daleka dostrzegl, ze w domku swieci sie
swiatlo. Byl odwazny - wszedl smialo. W jego ulubionym fotelu ujrzal
nieznajoma kobiete.
- Pewnie zdziwiles sie, dlaczego w wynajmowanym przez ciebie domku
obok winnicy sieci sie swiatlo, a teraz dziwisz sie jeszcze
bardziej,gdy w swoim ulubionym fotelu ujrzales nieznajoma kobiete...
- odezwala sie nie pytana nieznajoma kobieta.
- Tak jest w istocie - odpowiedzial Peppe. Rzeczywiscie : nieznajoma
czytala dokladnie w jego myslach.
- Pozwol wiec, ze sie przedstawie - rzekla nieznajoma.

[Gość: vifxen]

wołają na mnie Islabella, gdyż boją się wypowiedzieć moje prawdziwe
imię. Jestem pewna, że ty, Peppe, również będziesz się bać -
nieznajoma wstała, a długie, miedziane włosy mieniącą kaskadą
rozsypały sie jej na plecach - przygotowany musisz byc bowiem na to,
co przynoszę. a powiem, że nie przynoszę dobrych wieści... -
Islabella zawiesiła głos, a puls Peppe gwałtownie przyspieszył. co
gorsza, nie zanosiło się na to, by zaczął zwalniać. mężczyzna
chwiejnym krokiem podszedł do okna, otworzył je i zaczerpnął
świeżego powietrza. Do wynajmowanego domku obok piwnicy wtargnął
zimny podmuch, niosąc ze sobą nie tak dawno jeszcze przecież
szumiące liście.
- JESIEŃ.- Głosem podobnym do burzy powiedziała Islabella.
Peppe zamarł. - jesteś wróżką?

[Gość: l]

- Jestem na twoich uslugach, bede tym, kim zachcesz. Ale do rzeczy :
jakie dzialania po naradzie z Baronem ? - Islabella niemal
niezauwazenie porzucila romantyczna nute.

[Gość: vifxen]

Peppe szerzej otworzył oczęta.
-ty wiesz? - zapytał inteligentnie.
-a i owszem- odparła. w kącikach jej pełnych ust pojawił się
szyderczy uśmieszek.
-dobrze więc- po chwili wahania podjął Peppe - ustaliliśmy, że
nieślubny syn Barona musi zniknąć, i to skutecznie. zagraża zarówno
moim, jak i jego, interesom. twoim, domyślam się, też.
- i kto tu jest wróżką, Peppe? -perlisty śmiech Islabelli echem
odbił się od ścian wynajmowanej chatki- zastanowiliście się jednak,
kto... zniknie tego bękarta? Gavin? -oczy rozbłysły jej gorącą żądzą

[Gość: l]

- Gavin ? Nie, to byloby zbyt proste, by nie rzec prostackie. Uczyni
to Szynkarz. Sek w tym, aby uczynil to tak, by jeszcze przez jakis
czas po jego zniknieciu nieslubny syn Barona byl widziany i slyszany
w okolicy...- rzekl spokojnie Peppe.
- Tak, zwlaszcza slyszany...- zamyslila sie Islabella. - A czyz nie
lepiej i prosciej posluzyc sie tym draniem, ktory podaje sie za
Lapacza Smokow ? - jej oczy zasmialy sie nad wyraz czujnie. -
Przypomne ci tylko, ze to on jako jedyny nie chcial wyprobowac ze
mna pozycji 69...

[Gość: vifxen]

-więc czy wydaje cie się wystarczająco inteligentny? Łapacz
Smoków... - na twarzy Peppe wprost widać było kłębiące sie myśli -
musimy to jeszcze przedyskutować z Baronem. Łapacz może być za
drogi, jak na nasze skromne środki. Chyba, że...
- Chyba, że co?
- nic, nic. tak tylko myślę. pamietasz Mariettę? tę urzekająco
piękną, urzekająco zdolną, urzekająco...
- pamiętam, pamiętam - ostro przerwała mu Islabella - ta wulgarna
małolata. co z nią?
- więc, Baron jakiś czas temu porwał ją Łomotaczowi i zamknął w
piwniczce. W niedzielę w Osstin jest targ niwolników.

[Gość: l]

- Drogi Peppe, masz nieaktualne wiadomosci, calkiem¨, jakbys czytal
wczorajsza gazete...- zakpila jawnie Islabella.- Targ jest odwolany.
Ale wiesz, pomyslalam przez chwile o Tiborze Jano, detektywie... Czy
nie byloby to przewrotne, gdyby to detektyw zniknal nieslubnego syna
Barona...ha, uzywajac do swych niecnych celow rzeznickich nozy
Szynkarza ? - zasmiala sie zlowrogo.

Tibor Jano nie czul sie dobrze. Czul, ze cos wisi w powietrzu, nie
potrafil jednak zidentyfikowac zrodla zagrozenia.

[Gość: vifxen]

było jakoś tak... duszno. i jesiennie. Tibor był zmęczony. Bardzo
zmęczony. A co gorsza, nie zapowiadało się na żadne zmiany. Wstał od
zasłanego papierzyskami biurka, podszedł do ostatniej butelki lewej
gorzałki, trzęsącymi się dłońmi nalał odrobinę do brudnej szklanki
i jednym haustem wypił wszystko.
- ehhh... -stęknął cichutko - ehhh...
wtem, zupełnie bez ostrzeżenia, zaraz przy uchu detektywa, z
prędkoscią strzały przeleciała strzała i z cichym "tąąp" wbiła się w
drewniany filar. dookoła dzrewca zawinięty był zapisany drobnym,
pochyłym pismem pergamin..

<tak na marginesie, I, jeśli chodzi o pisanie, wymiatasz :P>

[Gość: l]

Nieslubny syn Barona konczyl przygotowania do wyjazdu. Wraz o ojcem
zdecydowali, ze lepiej bedzie, jesli przez czas jakis swoja
bytnoscia nie bedzie draznil okolicznych mieszkancow.
- Synu. - rzekl kilka dni wczesniej Baron. - Lepiej bedzie, jesli
przez czas jakis nie bedziesz draznil swoja bytnoscia okolicznych
mieszkancow. Niektorzy, co prawda, przywykli do wyczynianych przez
ciebie ekscesow, lecz jak zdazyles zapewne zauwazyc, mamy tu kilku
nowych gosci, ktorych twoja bytnosc w okolicy drazni. Jedz wiec na
poludnie, zamieszkasz chwilowo u mego brata a twego stryja. Powino
ci sie tam spodobac.
- Tak uczynie, Ojcze. Uczynie, jak przystalo na poslusznego syna.
- Lecz nim odjazd twoj nastapi, prosze cie o maly popis. Pobuszuj
nieco po okolicy, tak aby cie raczej slyszano niz widziano. Ot,
powiedzmy, zabaw sie w gre :"Ktos mnie zniknal". Mam nadzieje, ze
nie stawiam ci zbyt wielkich wymagan i poradzisz sobie znakomicie.
- Ojcze, prawde mowiac wpadlem przed kilku dniami na ten sam pomysl.
Ciekaw jestem, jakie tego beda efekty. Mam nadzieje, ze opiszesz mi
to wszystko w listach.

[Gość: l]

Lapacz Smokow wygramolil sie spod sterty lisci, gdzie spedzil, jak
mu sie zdawalo cala noc, choc tak naprawde bylo to ledwie kilka
godzin.
- Tam, do czarta...- zamamrotal.Przed kilku godzinami wpadl w sterte
lisci wracajac z popijawy u Barona. Od niejakiego czasu zblizyli sie
ku sobie. I mimo, ze Baron wciaz nie mial sprecyzowanych planow
wobec Lapacza Smokow, to nie przeszkadzalo mu biesiadowanie w jego
towarzystwie.
Lapacz Smokow byl lekko zdezorientowany. Pamietal, ze przybyl do
Barona poznym wieczorem, tego popili, ale czy kontynuacja nastapila
rankiem czy dopiero wieczorem - tego nie byl w stanie sobie
przypomniec. I za zadne skarby nie przysiaglby, czy w tej chwili
zapada zmierzch czy tez swita. Zaczal rozgladac sie nerwowo -
przypomnial sobie bowiem, ze przeciez opuszczajac Barona, obiecal mu
odniesc Szynkarzowi naostrzone rzeznickie noze. Przeszukal dokladnie
sterte lisci, w ktorej spal, lecz nie natrafil na chocby jeden noz.

[Gość: l]

W ciezkim powietrzu czuc bylo nadciagajaca burze.

[Gość: l]

Depresja Lapacza Smokow siegnela apogeum. Nie namyslajac sie wiele
wyjal z wewnetrznaj kieszeni resztke alkoholu nabytego poprzedniego
wieczora na melinie prowadzonej nielegalnie przez Szynkarza.
Pociagnal dlugi lyk i jeszcze jeden, mniejszy. Butelka byla pusta.
Lapacz Smokow popatrzyl w gore na ciemniejace chmury.
- A co mi tam...- powiedzial do siebie.
Ze szlufek wydostal pasek. Na jednym jego koncu zawiazal solidna
petle, drugi zas przwiazal na konarze.
- Nigdy nie bylem prawdziwym Lapaczem Smokow...Raczej kims, kto za
Lapacze Smokow sie podaje...Jedynego Smoka widzialem w dziecinstwie,
mieszkal po sasiedzku i wcale sie mnie nie bal ani przede mna nie
uciekal...- monologowal czlowiek, ktory nieslusznie podawal sie za
Lapacza Smokow.
Wlozyl glowe we wczesniej na jednym koncu paska zawiazana petle.
- Zegnaj swiecie.- To byly jego ostatnie slowa.
Agonia nie trwala dlugo.

W tym samym czasie koczujacy w lesie nieslubny syn Barona poszukiwal
schronienia przed nadciagajaca ulewa. W jarze poczal wygrzebywac
nisze, by sie w niej skryc. Ulewa runela nagle. Nieslubny syn Barona
byl z siebie dumny, ze potrafil wymyslec tak dobre schronienie przed
deszczem. Nagle piorun uderzyl w drzewo rosnace na skarpie, pod
ktora nieslubny syn Barona wygrzebal nisze, ktora miala byc jego
schronieniem. Drzewo przewrocilo sie przywalajac nieslubnego syna
Barona ogromna iloscia piachu i ziemi. Mimo dramatycznych prob
ratunku nieslubny syn Barona udusil sie pod ogromna iloscia piachu i
ziemi.

Na prowadzonej przez siebie nielegalnej melinie Szynkarz liczyl swoj
nielegalny zarobek. Nagle za jego plecami pojawila sie postac o
niewyraznych konturach. Takie przynajmniej wrazenie odniosl Szynkarz
widzac odbicie tejze postaci w starym lustrze.

[Gość: l]

Szynkarz od dawna mial problemy z sercem. Ciagle wizyty komornikow
zrujnowaly mu system nerwowy. Widzac kontur nieznanej postaci w
lustrze Szynkarz doznal szostego w tym polroczu ataku miesnia
sercowego i zmarl natychmiast.


Peppe le Mocco zabawial sie z Islabella w zaciszu wynajmowanego
domku. Podniosl sie z loza, by zamknac okno przed spodziewana burza
i ulewa. Nagly podmuch wichru szarpnal okiennica uderzajac Peppe
rama okienna w skron. Z otwartej rany buchnela krew. Islabella
probujac isc na pomoc Peppe nadepnela na odlamki szkla z wybitej
szyby ¨tak nieszczesliwie, ze padajac na podloge drugim kawalkiem
tej samej, jedynej zreszta w izbie szyby rozciela sobie tetnice
szyjna. Kochankowie umierali broczac krewia, ktora laczyla ich
drgajace ciala w jedno.

[Gość: bkc]

Drogi "I", dziękję za zaproszenie do tego wątku, lecz niestety
jestem zbyt leniwa, by sledzić akcję i nie zepsuć tworu Twojej weny
nieopatrznym wtrętem;-) Będe tu zaglądać... Pozdrawiam mile.

[Gość: l]

:)

[Gość: ORT]

Smierc stanela nad cialami kochankow lezacych w kaluzy cieplej
jeszcze krwi. Stalowa kosa blysnela w ciemnosci gdy Smierc szykowal
sie do zadania ostatecznego ciosu przecinajacego te dwie delikatne
blekitne linie zycia laczace cialo z dusza. Juz mial uderzyc gdy
ogarnelo go zwatpienie, zawachal sie. Cos mu tu nie pasowalo.
Pogrzebal pod polami swego czarnego jak smola plaszcza i wyciagnal
dwie malutkie srebrne klepsydry. W obu znajdowalo sie jeszcze
calkiem sporo piasku. Tu sie cos nie zgadza - pomyslal. Tym dwoje
zostalo jeszcze sporo czasu. No coz bledy zdarzaja sie nawet takiemu
profesjonaliscie jak Smierc. POpatrzyl przez chwile na gasnace
linie, wyszperal telefon komorkowy i wyrecil numer..

Halo, Pogotowie? Chcialbym zglosic wypadek...

[Gość: l]

Tibor Jano drzaca reka nalewal wino Baronowi.
- Ten "l" na s wszystkich wykonczy - powiedzial drzacym glosem.
- Uspokoj sie, Tiborze - probowal uspokaja go Baron. - Cos mi
sie zdaje, ze znalezlismy obronce...
- Smierc po naszej stronie... - Tibor Jano byl przerazony.

[Gość: l]

- Coz - rzekl Baron. - Na wojnie i w milosci wszystkie chwyty sa
dozwolone...
- Ha, ale z czym mamy do czynienia ? - wyszeptal wciaz drzacy Tibor
Jano.
- Z miloscia na pewno nie ! - zaryczal krzepko Baron.

[Gość: l]

- Baronie - rzekl po chwili Tibor - Slyszalem gdzies, ze na przyklad
w takim Meksyku Dzien Zaduszny jest swietem, wszyscy raduja sie
itd...
- Owszem, lecz to inna kultura. - rzeczowo odrzekl Baron. - Jesli
myslisz, ze bede cieszyl sie na swa smierc - grubo sie mylisz. Ja
pragne Smierc wykorzystac do wlasnych, jeszcze nie sprecyzowanych
celow.

[Gość: l]

- Czy moge ci w jakis sposob pomoc ? - spytal Tibor. - Nie bede
ukrywal, ze mam do ciebie zaufanie a niejako przy okazji chcialbym
uratowac swoje zycie...
- Tak, mozesz mi pomoc. Musze sprecyzowac swoje plany, a poniewaz mi
ufasz, niejako przy okazji mozesz uratowac swoje zycie.- powiedzial
mile polechtany Baron.

[Gość: l]

- Konczy nam sie wino.- rzekl Tibor Jano z nieukrywanym smutkiem.
- Proponuje, bysmy przeniesli sie do nielegalnej meliny Szynkarza,
ha, mniemam, ze cos tam znajdziemy, a przy okazji nie bedziemy
zmuszeni nic placic...
- Tak, akceptuje twoj pomysl, Tiborze. - odrzekl Baron.- Kto wie,
jak potoczy sie nasza wyprawa. Zreszta, nielegalna melina Szynkarza
to dobre miejsce, by ukryc sie przed krwi zadnym "l".
Poszli.

[Gość: l]

W drodze zatrzymywali sie kilka razy, by podziwiac cudowne jesiene
pejzaze...

[Gość: l]

W szynku bylo pusto, jak nigdy do tej pory.
- Baronie, zauwaz, jak tu pusto. Jak nigdy do tej pory - odezwal sie
pierwszy Tibor, gdy weszli w progi szynku.
- Tak. -na tyle tylko zdobyl sie Baron.
Rozejrzal sie po wnetrzu. Sprawialo dziwne wrazenie. Baron nie znal
dobrze wszystkich zakamarkow domostwa, zapragnal wiec teraz, gdy
nikt nie mogl mu przeszkodzic, rozejrzec sie po dawnej wlasnosci
Szynkarza.

[Gość: l]

- Baronie,tak sobie mysle,ze teraz,gdy nikt nie moze ci
przeszkodzic,mozesz smialo rozejrzec sie po dawnej posiadlosci
Szynkarza...- zaczal Tibor,lecz Baron przerwal mu zdecydowanym
ruchem dloni.
- Juz wiem, wiem ! - zakrzyknal Baron. - Wiem, czego mi brakowalo !
Brakowalo mi C I E B I E , Tiborze. Do tej pory nigdy nie moglem,
nie potrafilem sprecyzowac swoich mysli ani planow, a teraz T Y
robisz to za mnie ! I robisz to D O S K O N A L E !- wykrzykujac
pochwaly pod adresem Tibora Baron rzucil mu sie na szyje i poczal
obsciskiwac.
- Baronie, Baronie - dyszal zaskoczony Tibor. - Byc moze w jakims
tam stopniu jestem ci pomocny, ale musisz pamietac, ze tylko
wzajemnie sobie pomagajac mozemy uratowac skore, a poza tym wcale
nie musisz rzucac mi sie na szyje a tym bardziej obsciskiwac.

[Gość: l]

- Dobrze, dobrze.- Baron powstrzymal swa radosc z powodu odkrycia
pomocnika w precyzowaniu swychmysli i planow.

[Gość: l]

- Dobrze, dobrze.- Baron powstrzymal swa radosc z powodu odkrycia
pomocnika w precyzowaniu swychmysli i planow.

[Gość: l]

- Baronie, napijmy sie alkoholu z nielegalnej meliny Szynkarza i
pomyslmy o planach na najblizsza przyszlosc - zaproponowal Tibor
Jano.
- Masz racja, Tiborze - oderzekl Baron. - Najrozsadniej bedzie napic
sie teraz alkoholu z nielegalnie prowadzonej przez Szynkarza meliny
i pomyslec o planach na najblizsza przyszlosc !
- Zdradz mi Baronie - odezwal sie Tibor, gdy napili sie po tegim
lyku - czy byles Baronie przyjacielem Szynkarza, czy dobrze go
znales ?
- Coz... - ostroznie zaczal Baron. Mial juz kontynuowac swoj wywod,
choc jeszcze nie sprecyzowal w myslach planow swej odpowiedzi, gdy
obaj uslyszeli swidrujacy uszy swist.

[Gość: l]

- A coz to... - nie dokonczyl Tibor chwytajac sie za zraniona dlon.

[Gość: vifxen]

a nie dokończył, bowiem po pierwszej, powietrze przeszyła kolejna
strzała. i kolejna. i, co gorsza, kolejna. z młodego, zdolnego
detektywa, razem z czerwoną krwią wypływało życie.
kto by się spodziewał, że Baron potrafi krzyczeć tak wysokim głosem?
i kto by się spodziewał, że ktoś zareaguje? drzwi do pomieszczenia
otwarły się z hukiem

[Gość: l]

Baron wciaz zdezorientowany jakze szybkim rozwojem wypadkow nie
wzial pod uwage, ze drzwiami szarpnal jedynie wiatr.

[Gość: vifxen]

znikąd pomocy. Baron mógł tylko patrzec, jak Tibor żegna się z
życiem. ale, w tej smutnej chwili, wcale nie myślał o nim. myślał o
swoim synu, Nieslubnym Synu Barona, od którego już bardzo długo nie
dostał żadnych wieści.

w tym samym mieście, w tym samym czasie, ale w zupełnie innych
okolicznościach, na świat przyszedł bóg. I, jak to bogowie mają w
zwyczaju, urósł. I, z czego bogowie są jeszcze bardziej znani niż z
szybkiego dorstania, postanowił namieszać, popsuć plan misternie
układany przez Chaos.

[Gość: l]

Smoki, jak to mialy w zwyczaju, przystanely na brzegu lasu. Niosly
ludziom nowa partie swych jaj, oczywiscie przez ludzi nie
zamawianych. Cisza panujaca wokol szynku nieco ich zadziwila. Do
glowy przyszly im dwa mozliwe wytlumaczenia : albo wszyscy upili sie
do nieprzytomnosci, albo umarli lub zostali zabici. Owszem, istniala
jeszcze trzecia wersja, sugerowana swego czasu przez azahece, ze
mogli zostac spaleni przez Smoki, ale znow : Smoki wie-
dzialy, ze tego nie uczynily, a zreszta ten gatunek Smokow nie mial
mozliwosci ziania ogniem.

[Gość: l]

- Wiecie co, bracia i siostry ?- odezwal sie jeden ze Smokow -
Azaheca przed chwila znow zaproponowala, bysmy w jakikolwiek sposob
ulzyli ludziom, o ile jeszcze pozostali przy zyciu...
- No dobrze, ale w jaki sposob - rzekl inny.
- Nie mam pojecia- padla odpowiedz. - Azaheca wie, ze nie mamy
mozliwosci ziania ogniem...
- Wiec moze najzwyczajniej w swiecie przegalopujemy po okolicy ! -
padla propozycja z tylu.
- Nie jest to glupi pomysl - rzekl ktorys inny. - Wezmy jednak pod
uwage, ze potem ktos przegalopowac moze po nas - dodal
refleksyjnie...


* * *


Baron, wciaz zaskoczony sytuacja, w jakiej sie znalazl, nie zwrocil
uwagi na Smoki stojace na skraju lasu. Tym bardziej wiec nie mogl
sprecyzowac swych mysli, co mialo brzemienne dla niego skutki...

[Gość: l]

Powstal na rowne nogi, dopil nielegalnie niegdys sprzedawany przez
Szynkarza alkohol, ktory dzis mial za frico. Czknelo mu sie.
Spojrzal na zwloki Tibora Jano.
"Mial niezle zadatki na mojego przyjaciela..." - pomyslal.A kiedy
juz zaczal myslec wspomnial swego nieslubnego syna. Nieslubnego syna
Barona. Pomyslal tez po chwili o innych zmarlych w okolicy.
Pierwszym jego odruchem byla chec ich pochowania, ale od dziecinstwa
brzydzil sie pochowkami.
Podjal jedyna decyzje, na jaka bylo go stac w obecnej chwili.

[Gość: vifxen]

gdyby nie było mu tak bardzo żal nielegalnego trunku Szynkarza,
pewnie polałby zwłoki alkoholem i wychodząc z pomieszczenia, strącił
rąbkiem płaszcza oliwną lampę. ale było mu żal. wyszedł więc bez
tego.
miasto w środku nocy obfitowało jak zwykle w różnego rodzaju
przyjemności-te tanie, niebezpieczne ze względu na choroby, i te
drogie, stanowczo ZA drogie.
-mistrzu! Mistrzu!- głosy z okien kusiły. Baron jednak, pchany jakąś
dziwną siłą, nie zważał na nie. nie zważał na nic. na czerwone
światło na przejściu dla pieszych niestety też. wóz zaprzężony w dwa
ogromne woły ledwo wyhamował.
-baran!- krzyczał woźnica.
-baron.- poprawił cichutko Baron. i szedł dalej. aż doszedł na skraj
lasu.

[Gość: l]

* * *

- Nadchodzi Baron -rzekl jeden ze Smokow. - Dziwne. Nadchodzi sam. Dziwne, ze w ogole ktos nadchodzi...

[Gość: l - male L]

- Hm, w zasadzie nigdy nie pragnely naszych jaj, nie gustowaly w nich... - sprytnie zauwazyl inny.
- Mimo, ze dostawali je od nas za darmo... - dalo sie slyszec glos trzeciego.

[Gość: vifxen]

-a my w pocie i trudzie składaliśmy je dla nich. Niewdzięcznicy!
Jest sprawiedliwość na Swiecie?- zapytał czwarty, głosem tak
rozżalonym, że wszystkim było go żal
-nie ma! krzyknęły S(!)moki chórem i na raz-dwa-trzy pobiegły w
kierunku Barona

[Gość: l - male L]

Baron umarl ze starosci na wysepce nieopodal Archipelagu Smokow.

Smoki przestaly znosic jaja, na ktore nie bylo popytu.

Zwloki Scholastyki nigdy nie zostaly poddane autopsji.

Dobranoc.



K O N I E C

[Gość: vifxen]

KONIEC? no wiesz... a Nieślubny Syn Barona?

ale i tak mysle że to opowiadanie odniosłoby sukces. ;)

[Gość: l - male L]

Wyjasnienia dla nieuwaznych czytelnikow. 1,

Nieslubny syn Barona zginal przeciez pod zwalami blota i gliny
chroniac sie w wykopanej przez siebie nieumiejetnie kryjowce podczas
wielkiej ulewy,jakaprzeszla nad okolica w pewna jesienna noc.

[Gość: vifxen]

taaak? i uważasz że to odpowiednia śmierć? ;)

[Gość: l - male L]

Och, o sposobach zadawania smierci zawsze mozna podyskutowac.
Wazne jest, moim zdaniem to, ze sam sobie zgotowal taki los. Mogl
przeciez schronic sie w nielegalnie przez Szynkarza prowadzonej
melinie lub w wiejskim domku nalezacym niegdys do Peppe le Mocco...
A poza tym : mimo, iz mial swietne wychowanie, nie nalezal w
mlodosci do skautow i nie potrafilby przezyc trudow dalekiej
podrozy... itd. Nie zapominajmy i o tym, ze to na nieslubnego syna
Barona padlo swego czasu,niesluszne zreszta, podejrzenie o
dokonywane w okolicy mordy...

[azaheca]

Jakoś nie urzeka mnie ta historia
czas do domu...a i jeść się zachciało;-)

[Gość: l - male L]

Specjalnie - choc nie tylko - dla vifxen :

* * *

forum.gazeta.pl/forum/71,1html?f=49681

[Gość: l - male L]

No to moze tak :

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?=49681

[bogdanekb]

mam !

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=49681

vifxen...

[bogdanekb]

:)