Obciachy dzieciństwa

[Gość: jaija]

Każdy z nas w dzieciństwie robił coś wyjątkowo obciachowego, oczywiście, z
perspektywy czasu. To może pozbieramy te obciachy - zacznę od siebie ;):

- słuchałam ambitnych zespołów w stylu Modern Talking, Europe i byłam
zakochana w ich "pięknisiach" - Thomasie Andersie i Joey'u Tempeście
- jeszcze jako stara baba (12 lat) marzyłam o Barbie i bawiłam się lalkami
- byłam miłośniczką Lambady i miałam stosowny strój, z mnóstwem błyskotek
- kiedy słyszałam, że jakiś piękny aktor albo piosenkarz się ożenił, czułam
ukłucie zazdrości i żal, że to nie ja tą wybranką. Mało tego, mam tak do
dziś :D:D:D
- lubiłam hity w stylu "Mydełko Fa" i "Biełyje rozy"
- płakałam ze śmiechu na "Stowarzyszeniu Umarłych Poetów" - gdyż byłam, rzecz
jasna, za głupia na ten film. I choć nie jest on jakimś arcydziełem, nie był
to przejaw dojrzałości, niestety...
- jak byłam starsza, to umierałam ze wstydu na myśl o tym, że mogłabym pójść
i kupić sobie podpaski, pójść do szkolnej toalety z plecakiem (bo wiadomo -
jak ktoś chodził z plecakiem, to znaczy, że miał okres, a to dopiero obciach!)
- w związku z powyższym czułam sięskrępowana, kiedy w większym gronie
oglądałam TV, a tam Anna Patrycy z pewną taką nieśmiałością reklamowała
Alwaysy :)
Dawajcie swoje obciachy!

[Gość: anonim nobokim]

mając 10 lat oglądałem Disco Relax na polsacie w każdą niedziele, co w porównaniu z tym czego teraz słucham wydaje sie bardzo dziwne

obciachem było noszenie kalesonków:) pamiętam jak w podstawówce była zabawa w zdemaskowanie kto nosi kalesony, ja dlatego nigdy nie zakladalem i w brew przestrogom babci nic mi nie było:P

pamietam tez moja glupia zabawe w samochod - bralem jakies koło, siadalem w szfce pod zlewem i wyobrazalem sobie droge przed soba i moglem tak z godzine nawet - chore hehe

[Gość: anita]

obciach? ja płakałam na "Stowarzyszeniu..." ze wzruszenia, nie dostrzegając
całej tej pompatyczności/jednostronnego przedstawienia świata/nachalnego
moralizatorstwa/nieprawdopodobieństwa zdarzeń

jaija musiałaś być niegłupim, acz cynicznym dzieckiem:-)

[Gość: z]

posikałam się w przedszkolu
ale sie wtedy idiotycznie czulam

[tegreska]

Ja też. Potem miałam zawsze w szafce majtki na zmianę.

[Gość: coming out]

No ja w szkole. Jeszcze większy wstyd.

[Gość: jaija]

Bo widzisz, Anito, jest tak, że ludzie w pewnym wieku na tym filmie
autentycznie płaczą ze wzruszenia. Jest tak, jak piszesz - Stowarzyszenie... to
dzieło dość prostolinijne, patetyczne, przedstawione w czarno-białym
kontraście, ale dorastające dzieci naprawdę się wzruszają. Natomiast koleżanka
i ja zanosiłyśmy się debilnym śmiechem w kinie, ściągając na siebie gromy i
potępieńcze spojrzenia innych osób z klasy. I w sumie to był obciach ;)
Do dziś nie lubię tego typu filmów :P

[agnieszka5661]

w czasach kiedy nic nie było, mama wycieła mi w bucikach wierzch materiału z
samego przodu, zostawiając podeszwę i wyszły sandałki... ;D bo mi już palce
przebiły materiał, a w sklepach puste półki. Miałam w czym latać po podwórku,
ale strasznie wstydziłam się tych butów... ;D

[iwu]

Ja sama byłam największym obciachem, bo zawsze byłam najniższa albo najmłodsza,
albo wszyscy myśleli, że jestem najmłodsza, bo byłam najniższa, a przecież to
obciach być najmłodszym.
Do tej pory przeważnie jestem wszędzie najniższa, ale ci wysocy też potrafią
zrobić niezły obciach - vide Roman G.

[Gość: zenotka]

chodziłam w takich okropnych podkoszulkach ze zdjeciem Backstreet Boys ,malo
tego zgadnijcie w czym teraz siedzie:p oczywiscie teraz tylko w domu ale
podkoszulek jest dobrej jakosci i bardzo dobrze sie pierze ,nie rozciaga:P
a z tymi piosenkarzami i aktorami ,myslalam ,ze juz mi to przeszlo ale ostatnio
znowu mnie dopadlo z takim jednym::P
poza tym bardzo długo ( no może nie az tak dlugo) bawilam sie
lalkami ,maksotkami itd.

[Gość: jaija]

Z tymi lalkami to jest tak, że przez cholerną komunę nie miałam szans wybawić
się Barbie, jej koleżankami, konikami, domkami i samochodami, więc czegoś stale
mi brak i chętnie jeszcze dziś bym się pobawiła :D

[Gość: gosia]

Też bym się Barbie pobawiła i nakupowała ubranek,takich zwyczajnych.Schowałabym
głęboko do szafy.Chyba sobie kupię.Wyobrażam sobie minę rodziny,która odkryłaby
to.już mi się chce śmiac

[Gość: gosia]

Jeszcze w liceum słuchałam disco,więc aż się zaczerwieniłam.Ubierałam się
wówczas w sweterki z angorki,bluzy z aplikacjami misiów,nosiłam welurowe
legginsy, w niedzielę białe czułenka i białe rajstopy, złote serduszko z literką
M.Szczytem moich marzeń był welurowy dres i kurtka skórzana oczywiście brązowa i
z kawałków.Zamiast kultowego"Ptaśka" czytałam literaturę
kioskową,"Dziewczynę",wzruszałyśmy się z kumpelą przy"Białym misiu",płakałyśmy
na "Uprowadzeniu Agaty".Więcej sobie nie przypomnę,bom stara.Konsekwencją mych
prymitywnych gustów była bardzo niska samoocena.Uzmysłowiłam sobie,że
niekorzystnie wyglądam na tle nowego środowiska.Dziś jest o niebo lepiej.Mam
nadzieję.

[Gość: trzydziestka]

ojjj jak ja marzyłam o Barbie...tylko dzieci z najbogatszych rodzin ją miały :(
ja miałam Dianę :D

a co do Barbie to miałam takie wizje - wracam do domu a tam na regale stoi
pudełko z Barbie...ehhh ;)

teraz to już nie to samo, wszystko aż kipi od Barbie i jej gadżetów :|

[lilyfee]

Gość portalu: zenotka napisał(a):

[farelkaa]

miałam mały "ołtarzyk" spice girls, tzn zbierałam różne plakaty, wycinki z gazet
i przypinałam do takiej słomkowej maty na ścianie, zresztą do dziś mam zdjęcia
jak dumnie, ubrana w koszulkę ze spajsetkami (a jakże!) siedzę a w tle mój
oltarzyk :).
Poza tym zawsze byłam jedną z najwyższych w klasie, to dopiero obciach jak nawet
chłopcy byli niżsi :)

[Gość: zenotka]

tez mialam taka koszulke;)) ,tylko ,ze pomarańczową

[Gość: nenneke]

A ja żółtą!!! Poza tym, rzecz jasna kupowałam wszystkie "Popcorny" "Bravo" i
inne tego typu gazety aby poczytać o ubóstwianej piątce. Miałam nawet takie
obleśne buciska na grubej podeszwie- cud, że nogi w tym świństwie nie
złamałam...Jednak największym obciachem było to co ja i parę innych koleżanek
zrobiłyśmy w 3 klasie podstawówki-tzn. wystąpiłyśmy w szkolnym konkursie w
stylu "Mini Playback Show", oczywiście jako SG.(ja, wtedy blade dziewczę o
prostych blond włosach, występowałam jako Mel B). Tańczyłyśmy do piosenki "2
become 1, a choreografia polegała na przestępowaniu z nogi na nogę (zwrotki) i
machaniu rękoma przy jednoczesnym dreptaniu w miejscu (refren). Do tego, jako
istoty słabo znające język angielski, nie wiedziałyśmy,co właściwie sobie
mruczymy pod nosem... Szkoda, że nikt tego nie nagrał, pośmiałabym się
troszkę...

[Gość: nenneke]

PS:Oczywiście zajęłyśmy jedno z ostatnich miejsc, co poczytałyśmy za
niesprawiedliwość i kompletny brak zrozumienia dla naszych (głęboko ukrytych)
talentów.

[Gość: zenotka]

tez pamietam te wystepy "spice girls" na koloniach ,bodajże w r.97 ( wow..10
lat temu!) byly hitem ,taki mini playback show ...szczerze mowiac to idea tego
programu zawsze wydawala mi sie dziwna ,dzieci wychodzily poprzebierane za
artystow i udawaly ,ze spiewają poruszajac tylko ustami .

[Gość: Paddy]

Jaaaaaa!!! Ja też występowałam w MPS!! Jako Paddy chyba! Miałam spodnie uszyte
z zasłony kuchennej i gitare bez strun :))) A koszulke miałam z dwoma liderami
P+A w kolorze jaskrawo pomarańczowym :)))

Gdy nikogo nie ma, zasłaniam żaluzje

[Gość: berlin zoo]

i robię to, co samemu wychodzi najlepiej - włącza enerdowską kolejkę, no co!!!
Działa a ma 20 lat! Tyle samo co bachor, który myśli, że wystarczy się golić i
palić by być dorosłym. Zatęskni:)

Z tym disco relaksem to pamiętam jak na nogi stawiało na kacu przy niedzieli..

[Gość: croyance]

- dalam ogloszenie do Popocornu, ze poszukuje plakatow Chesneya Hawkesa, po
czym zasypana zostalam setkami listow; oplakatowalam caly pokoj i porobilam
zapasow na najblizsze 300 lat. Listy przychodzily jednak nadal, ja nie
nadazalam z odpisywaniem. Do tej pory mam wyrzuty sumienia, ze nie na wszystkie
odpowiedzialam, ale bylo to fizycznie niemozliwe;
- napisalam kiedys list do jednej z gazet i sie podpisalam; zostalam wysmiana
przez cala szkole i udawalam, ze to nie ja, ze ktos sie pode mnie podszyl.
Oczywiscie nikt mi nie uwierzyl :-D
- w wieku lat 12-14 sluchalam rap-u i chodzilam w adidasach za kostke, szortach
ubranych na rajstopy i bluzie z kapturem;
- w ogole potrafilam sie tragicznie ubrac - kiedys nabralam zwyczaju chodzenia
w spodnicy 3/4 i podkolanowkach: kolezanki wyslaly do mnie DELEGACJE, by
poprosic mnie, bym nie przynosila klasie wstydu. Odmowilam zmiany image-u i
dzielnie nadal chodzilam w podkolanowkach, chociaz samej mi juz bylo glupio.
Mimo to, to dzisiaj podziwiam sama siebie za te zdecydowana obrone swojego
stylu w konfrontacji z klasa i chociaz przyznaje, ze wygladalam wtedy
beznadziejnie, dumna jestem z kontynuacji pomyslu na ubior "wbrew wszystkim" he
he;
- zakochana po uszy w Joey-u Tempescie; uwielbialam zjezdzac na sankach
wrzeszczac "JOEY, RYZYKUJE ZYCIE DLA CIEBIE!", albo z zacieta twarza
oswiadczac "Zjezdzam! Po tej gorce! Niebezpieczne? Tak. Moge umrzec. Ale to dla
Joey'a!";
- spedzalam godziny fantazujac jak to Joey zapada na AIDS, wszyscy go
porzucaja, i wtedy pojawiam sie ja, jak aniol, kochajac go az do konca.
Wyobrazalam to sobie tak, ze klecze przy jego lozku i mowie, ze ja go nigdy nie
zostawie ... on pyta, dlaczego? wszyscy odeszli ... a ja "bo Cie kocham!" :-D

[Gość: asertywny]

Dalej masz nonkonformistyczną odwagę, to wszystko obciach, ale szacunek za
szczerość:)))

[zeberka12]

Ja też przerobiłam Modern Talking, potem było NKOTB (maskata!)... po drodze
jeszcze kilka ciekawych wieś_gwiazdek. To były czasy... saturatorów :)


uk.video.yahoo.com/video/play?vid=572065

[jorn]

Ludzie (oczywiści ci będący w tym czasie nastolatkami) dzielą się na dwie
kategorie: tych, którzy przerobili MT, czy NKOB i tych, którzy się do tego nie
przyznają. Ja przerobiłem MT, na NKOB byłem już na szczęście za stary :)

[Gość: croyance]

E tam, to byly obciachy dziecinstwa, teraz jestem stara i madra :-P

[Gość: strawberryfields]

Muszę się aż zapytać bo nie będę mogła zasnąć - kim byli Chesney Hawkes i Joey
Tempest, bo mimo, żem również pokolenie POPCORNU, jako żywo takich postaci nie
mogę wygrzebać z pamieci:)))

[croyance]

Tu masz Chesneya:
www.youtube.com/watch?v=EJxxYlcN0Is
A tu Joey'a (he, he) - byl wokalista zespolu EUROPE
www.youtube.com/watch?v=ASisLT5XHtg

[Gość: strawberryfields]

Hehe dzięki:)) teraz mi sie coś przypomina, ale byłam jeszcze wtedy oseskiem:P

croyance, to nie byly obciachy, to bylo genialne!!

[ggigus]

[croyance]

Hi hi :-) Dzieki :-)

[arieska]

Gość portalu: croyance napisał(a):

> - zakochana po uszy w Joey-u Tempescie

O raju, jaki on byl piekny! Zwlaszcza bujna czupryna z trwala ondulacja :)

[Gość: lola]

croyance!

te plakaty, miłość do Joeya, niezłomna postawa w noszeniu ciuchów... urocze,
naprawdę! wzruszajce! ;->

...fakt,że obsmiałam się zdrowo przy okazji, ale urocza opowieść! ;D

pozdrowienia

[Gość: co mi tam :)]

Ja byłem bardzo nieśmiałym dzieckiem co to się bez zapytania nie odezwie, więc
w pierwszej klasie podstawówki nie doczekałem się aż Pani spyta czy chcę do
ubikacji... jeszcze gorsze jest to, że to nie była ostatnia lekcja, a ja
wstydziłem się zwolnić do domu :)

[Gość: jaija]

Ja w szkole też nasiusiałam, w szatni, i jeszcze cały dzień w mokrych majtach
chodziłam, bo to było przed lekcjami, a ja nie zdążyłam do WC... na szczęście
była to też pierwsza klasa. A w Japonii dzieci chodzą do szkoły już w wieku 5
lat, biedactwa. Przecież to jeszcze fizjologia szwankuje, nie mówiąc o biednym
małym rozumku...

[t-800]

Ja słuchałem Pet Shop Boys, to był mój ulubiony zespół. Ale to żaden obchaci,
bo są dobrzy w tym, co robią. Z tym że teraz już mi taki rodzaj muzki nie
odpowiada.

rocznik79?;)

[agata2810]

jak czytam Twoje obciachy to jakbym widziala sama siebie;)

Obciach

[Gość: ;))]

Ja sie posikalam na oltarzu w kosciele!!!!! mialam ok 6 lat i czytalam na
mszach dla dzieci, a po wszystkim reszte mszy spedzalam siedzac w laweczce na
oltarzu, za bardzo sie wstydzilam zeby wyjsc albo cos powiedziec no i stalo
sie ;))))) od tamtego czasu nigdy wiecej juz nie czytalam nawet siostra zakonna
przyszla do domu i prosila moja matke i mnie ale ja mowilam nie i koniec.
zreszta niedlugo potem do kosciola tez przestalam chodzic ;))))) teraz mam z
tego beke ale wtedy to byla tragedia dla mnie

[Gość: jaija]

To do mnie? ;) Nie, jestem ciut starsza :)

[mallard]

Gość portalu: jaija napisał(a):

> kiedy w większym gronie oglądałam TV, a tam Anna Patrycy z pewną taką
> nieśmiałością reklamowała Alwaysy :)

Bzdura, to była Kasia Niekrasz! ;)

[Gość: jaija]

Kasia Niekrasz była druga. Z pewną taką nieśmiałością mówiła Anna Patrycy -
PIERWSZA POLKA, KTÓRA PUBLICZNIE OZNAJMIŁA, ŻE MA OKRES :D:D:D:D:D
Pardon, druga. Pierwszą była Salomea Brynicka w Wiernej rzece Żeromskiego :P

[the.ctphr]

Ja z perspektywy czasu mogę stwierdzić, że rówieśnicy zabrali mi kawałeczek
dzieciństwa, bo kiedy wszyscy "dorośli" już do czytania Bravo i słuchania Spice
Girls, mnie jakoś wciąż jeszcze bardziej pociągały zabawy Barbie i klockami
Lego... Ale to było oczywiście obciachowe, więc przestałam się bawić i zaczęłam
zajmować się "poważnymi" rzeczami (np. po "Titanicu" moim sercem zawładnął Leo
DiCaprio, więc chwilowo zapomniałam o Barbie itp)

Za to teraz, od czasu do czasu, jak nas coś z moim kochaniem najdzie, wyciągamy
sobie moje stare klocki Lego i budujemy różne rzeczy. Na razie jeszcze całkiem
oficjalnie, ale później pewnie będzie trzeba się kryć przed własnymi dziećmi...
żeby im nie narobić obciachu ;)

[kingapaulina]

-nosiłam czapeczkę z napisem Michael Jackson
-oraz koszulkę z NKOTB czarno-białą
-kolorowa miałam ze spajsetkami
-zaczytywałam się w Popcornie i Bravo-później jako światowa nastolatka
przerzuciłam się na Bravo girl i Dziewczynę
-przeżywałam każdy ślub mojej każdej ukochanej gwiazdy, tej męskiej oczywiście
-oglądałam serial Cobra, bo grał tam Michael Duddikof czy jakoś tak
-strasznie krępowało mnie, kiedy ktoś całował się na filmie, zresztą do tej
pory czuję się jak podgladacz kiedy w filmie jest scena myłosna:)

[alefajnie]

pierwsze primo: futrzany płaszczyk, nienawidziłem matki za to, że kazała mi go
zakładać na święto zmarłych brrr
drugie primo: beret z antenką jw.
trzecie primo: kiedyś jak z mamą szedłem na zakupy narobił mi gołąb na głowę
(wtedy by się przydał ten beret), a że jestem obrzydliwy, to dodatkowo się
zwymiotowałem

[Gość: paulik12]

też miałam taki obrzydliwy beret...probowałam go schować w różne dziwne miejsca ale mama zawsze go znalazła. No i kiedyś -przypadkowo oczywiście- przejechał go samochód...strasznie rozpaczałam:P

Nagrałam się na magnetofon...

[Gość: bryzia]

Nagrałam na magnetofon dialogi swojego ciotecznego rodzeństwa w swoim
wykonaniu. ich teksty mnie strasznie rajcowały, bo oni klęli i się okropnie
wyzywali i też tak chciałam, ale jak nikt nie słyszał... no i traf chciał, że
kaseta (to był 89 rok;) została w magnetofonie i oni chcieli posłuchać
muzyki... ale mi było łyso...

a ja...

[Gość: gonia]

...gdy mialam 6 lat zakochalam sie w sasiedzie starszym ode mnie gdzies o 20
lat, okropnym i z wasami. prosilam mame, zeby mowila mi "Mariusz" (to
oczywiscie imie sasiada)bo uwazalam ze to najpiekniejsze imie swiata i chcialam
sie tak nazywac. bylam pograzona w otchlani rozpaczy jak sie ozenil. do tej
pory mi sie chce smiac jak go spotykam :)

[Gość: papaya nova]

-żółty kapelusik z napisem Trybuna ludu
-futro(na szczęście sztuczne)koloru brunatnego zapinane na skajowe rzemyki
-siedzenie w ławce z chłopakiem
-śpiewanie solo na muzyce

[Gość: ania]

Ja (rocznik 80')
-zakochanie w Jasonie Donovanie - około roku 89': narysowanie
kilkunastostronicowego komiksu, a nim różnych scen, jak to się poznajemy,
spotykamy, on mnie nosi na rękach..układanie dialogów, jak to będzie, gdy się
spotkamy.. boszszsze aż się rumienię na samą myśl, że ktoś się o tym dowie
-noszenie dżinsowej minispódniczki i wpuszczonej w nią koszulki (obciachowo się
to "bluzowało"
-w 5 klasie podstawówki wystąpienie na jakiejs uroczystosci szkolnej w
programie typu mini playback-show - chyba w roli Madonny - włosy skręcone
poprzedniego dnia wieczorem na papilotach- gdzie była moja mama?
-nazwanie swojego roweru Dempsey na cześć serialu "Dempsey i Makepeace na
tropie":)
-to już nieco później: czytanie Bravo, szczególnie wyznań typu "mój pierwszy
raz"
-na koloniach: zakochiwanie się w chłopcach ze starszych grup,pisanie
tajemniczych liścików: do dzisiaj zapamiętałam takiego pedzia w spodniach typu
piramidy i fryzurą typu czeski piłkarz, z początkującą mutacją - na szczęście
gust mi się trochę zmienił do facetów:)
-legginsy i do tego sweter typu turcja, chociaż nie ten klasyczny -
zainteresowani wiedzą, o co chodzi, swoją drogą to też był niezły obciach
-spodnie dżinsowe marszczone w biodrach
-SOFIXY
-marzenie o Barbie, której mama za skarby świata nie chciała mi kupić

A z kolei wtedy uważałam za obciach przynosić kanapki do szkoły owiniętę w
folię aluminiową..a w papierze mogły być:)) nie rozumiem tego dzisiaj

[Gość: papaya nova]

istotnie legginsy to był full obciach.Pamiętam również "elegantki" w czarnych
lakierkach i do tego wściekle różowych skarpetkach frote,lub ortalionowych
żarowiastych dresach i czarną torebką prosto z różyka.Moje miłości w tamtych
czasach nosiły dzinsy z białym lampasem i ściągaczami na nogawkach(może ktoś
pamięta),dresy z napisem boys i marmurkowe kurtki.Na szczęście nie nosiły
mokasynów i białych skarpetek.Moje kumpele miały porobione mocne trwałe,kiedy
fryzura traciła na urodzie zakładały plastikowe opaski.Boże jak ja im zazdrościłam!

[Gość: liz747]

a ja z kolei najpierw etap barbie, moj tato czesto jezdzil wtedy do niemiec i
przywozil mi te lalki, pewnego razu mialam urodziny i dostalam od ojca przed
dzieciakami ktore zostayl zaproszone wypasiona barbie i jej konika wraz ze
wszelkimi dodatkami. wtedy to byl szpan ale dzis jak o tym mysle to nie dosc ze
siara to jeszcze jak te biedne dzieciaki musialy sie wtedy czuc :(
ogolnie w drugiej polowie podstawowki bylam klasowym popychadlem, nie umialam
sie ubrac, uczesac, okres buntu etc i wszyscy sie ze mnie smiali, ale naprade
bylam wtedy wrecz brzydka. chodzilam na przyklad w czulenkach na obcasach i do
tego jakies badziewne dzinsy i bluza od dresu :D jezusss
mini playback show przerobilam oczywiscie, spice girls, ja bylam Emma
kolonie, czyli czasy zespolu L.O. 27 (kojarzy ktos?), wokaliste kochalam dlugo
dlugooo, razem z kolezanka mialysmy w szkole nawet "baze" czyli opuszczona klase
imnastyczna do ktorej niby tylko my znalysmy dojscie, i tam popisane na scianach
i tablicach "kocham Kube molede, kocham LO27". boze jaka ja denna bylam jezus
maria:D

[gdaczacy_z_kurami]

Tradycyjnie:
- cały tydzień czekałem na program Disco Relax na polsacie, kiedyś on szedł koło
północy w piątek chyba...
- nagrywałem z radia eska w niedziele audycje discopolowe, których potem
namiętnie słuchałem,
- w podstawówce nie rozmawiałem z dziewczynami, bo się wstydziłem,
- chodziłem do kościoła.

[Gość: anonimowa]

ja to chyba jakas inna bylam..i jestem dalej...rocznik 85
-nigdy, przenigdy nie rajcowalo mnie zbieranie pokemonów, kolorowych
karteczek,itd -nienawidzilam tych debilek z mojej klasy ktore kochaly Kelly
Family, spice girls, just5 backstreet boys itd. uwazalam ich za DNO
-za to pod koniec 8 klasy zaczelam sluchac "muzyki" britnej masakra....jakos tak
mi wpadlo w ucho, wiedzialam ze to dno i nigdy oficjalnie sie nie przyznalam do
tego nikomu ale sluchalam przez kilka miesiecy.
-nigdy nie kochalam sie w zadnym wokaliscie, ani aktorze. nie wiedzialam co
wszyscy widza w Bradzie, itd....teraz podoba mi sie Hugh Grant no i Pitt
tez...ale dopiero teraz heheh ja naprawde bylam jakas inna od dziewczyn z klasy
-trzeba przyznac ze nieładnie sie ubieralam w podstawowce i mialam kompleksy,
choc jestem ładną dziewczyną, (z tego powoodu ze bylam wysoka i chuda, bo
kolezanki mi dokuczaly, a wtedy jeszcze nie zauwazalam tego ze to je boli. i ze
same sa grubsze.heheh)
-duzo sie uczylam, bylam oczytana, mialam dobre oceny, co oczywiscie bylo
powodem do zazdrosci wsrod moich kolezanek i kolegow. wiec pewnie uznali mnie za
obciachową..
to chyba tyle...

[Gość: AnkaP]

Hehe, ludzie, uwielbiam te wasze zwierzenia, poplakalam sie ze smiechu, ale
musze przyznac ze ze mna bylo podobnie. Jestem z rocznika 88. Jak bylam mala to
chodzilam w czerwonuch rajstopkach i czerwonych lakierkach, które sie swiecily
na kilometr, hehe. Lalkami Barbie bawilam sie az do pierwszej klasy gimnazjum, i
powiem szczerze ze nawet teraz bym mogla sie pobawic z moimi mlodszymi
kuzynkami. Oczywiscie kupowalam wszystkie te gazety typu Bravo, uwielbialam A
-Teens, Britney Spears, Just 5, BB [ mialam wsciekle pomaranczowa bluze z ich
zdjęciem], zanosilam lalke do kibla i tam udawalam ze ją lecze bo mialam nawet
strzykawki :D Bawilam sie klockami lego, Disco relax tez przechodzilam,
ogladalam namiętnie Zakręconą szkole [czy jakos tak, prowadzila Agnieszka
Wróblewka], uwielbilam jesc batoniki :P Zbieralam karteczki, do dzisiaj je mam
ale zarosły juz kurzem, hehe, nawet nagrywalam swój spiew na magnetofon, ale
cyrk :D a w którejs klasie podstawówki posikalam sie na wycieczce ;/ obciachem
dla mnie bylo zmienianie podpaski w 5 klasie, nie mialam pojeciaco z nia zrobic,
i mialam takie brązowe kalosze, blee... Ale teraz jak wspominam dziecinstwo, to
jest sie z czego smiac :)

[missmarion]

Ja rowniez mam takie typowe obciachy jak juz wczesniej wymieniliscie :)
-Dla mnie najwiekszym obciachem przez dlugie lata bylo jedzenie kanapek w
szkole. Nie moglam sie zmusic do zjedzenia ich w czasie przerw. Uwazlam , ze to
straszny obciach.Nie potrafie zrozumiec, jak byla motywacja. A co dziwniejsze
kupowanie suchych bulek w sklepiku szkolnym uwazalam za super :)
-Sluchalam NKOB
-Czyatalm obciachowe Bravo Girl, Dziewczyne i jakies tam tego typu gazetki
- Pamietacie moze ta faze na Depeche Mode i Rap. U mnie w szkole w szczecinie
byly takie jakby "mini" wojny :) I albo nalezales do jednej grupy albo do
drugiej :) Ja bylam Depeszem bo mileli "fajne" buty z blaszka. Do dzis sie tego
wstydze
- Dempsey i Makepeace to byl moj ulubiony serial, az raz nawet ucieklam z
lekcji zeby go obejrzec :)

[klymenystra]

o, przypomnialo mi sie- pierwszy dzien w liceum, mama zrobila mi bulki do
szkoly. a ja sie wstydzilam je jesc :D myslalam, ze to tylko w podstawowce
uchodzi, potem juz nie. wracajac do domu polozylam ta bulke gdzies tam, z mysla
o bezdomnych.
kurcze, wolalam byc glodna, niz narobic sobie "obciachu" :> mimo ze mialam 14
lat..

[ewosia]

- zwymiotowałam z karuzeli łańcuchowej na tłum czekających na następną kolejkę.
Szerokim łukiem, ojciec uciekał przed rozjuszonym tłumem
- w czwartej klasie podstawówki wygrzebałam garniak komunijny starszego i
większego brata i uznałam, że marynarka od niego jest całkiem szykowna. Nosiłam
ją i uważałam, że jest wykwintna. Do czasu, kiedy koleżanka powiedziała mi, że
wyglądam w tym jak chłop małorolny. nienawidziłam suki.
- w siódmej klasie zakochałam się w Piotrze z równoległej klasy, typ tępaka
przepuszczanego z klasy do klasy za wyniki w sporcie, mieszkał po drugiej
stronie ulicy (arterii w sumie)- godzinami tkwiłam w oknie i sprawdzałam, czy
pali się u niego światło, w kuchni na przykład, czy się nie pali...
- nie chodziłam w piątej klasie na religię (czasy domów parafialnych jeszcze),
katechetka była urągliwa, ohydna i bałam sie jej, okłamałam mamę, że zgubiłam
świadectwo. w szóstej klasie przyszedł ktoś inny, bo tej paskudzie ktoś zrobił
dzieciaka, wróciłam na łono
- miałam plakat Joeya Tempesta między szybami nad biurkiem i parę razy
pocałowałam szybę na dobranoc
- chciałam mieć fryzurę jak renata przemyk i miałam, zrobilam ją sobie przy
pomocy urządzenia o nazwie CYRULIK - taki grzebyk z żyletką w środku, miałam
parę łysych placków z tyłu głowy.
- w pierwszej klasie ogólniaka kochałam się śmiertelnie w studencie co miał
praktyki z historii w naszej szkole, a wszyscy moi koledzy (22 panów, bo to
mat -fiz) mieli go za dupka. to i ja oficjalnie też.
ehh. tysiące jeszcze takich... a teraz nie wstydzę się już niczego.

[Gość: tunaman]

w sumie ciągle jestem dzieciakiem, więc moje obciachy są dosyć "nowe", ale w
sumie co z tego...
-uwielbiałam muzykę biesiadną typu "Hej, sokoły", "Czerwony pas", "Pieniązki kto
ma" i pieśni patriotyczne "Rozszumiały sie wierzby płaczące", słuchałam też
A-teens.
-nosiłam zimą kalesony (ja, dziewczyna!) takie w czarno szare prążki, za ciasne
w kostkach i za szerokie w pasie
-miałam takie klapki z plastikowym wierzchem takim niby "dżinsowym"... imitacja
brzmi lepiej, a potem takie kupione na targu z plecionym beżowym wierzchem i
były Made in Turkey, nosiłam je wraz z długimi spodniami i białymi skarpetami,
miałam też różowe adidasy, byłam z nich bardzo dumna bo nikt takich nie miał (a
teraz nienawidzę tego koloru), kiedy miałam ok 4-5 lat koniecznie chciałam mieć
lakierki, mama kupiła mi takie czerwone z serduszkami (na szczęście szybko je
zniszczyłam, udając w nich baletnicę - powgniatały się)
-nosiłam w przedszkolu bluzkę w kolorowe kwiaty zapinaną na złote guziki
-bawiłam się z babcią w "Ptysia i Balbinę" ona była Ptysiem a ja Balbiną i na
plaży w Świnoujśćiu krzyczałam do niej PTYSIULU!!!!!
-miałam totalną manię na punkcie Harrego Pottera, chciałam z kuzynkami zrobić
przedstawienie na ten tema, ja oczywiście miałam grać Syriusza Blacka, z którym
się utożsamiałam
-od samego progu w sklepie mięsnym krzyczałam PALULA!!! Mając na myśli parówki,
które pożerałam w nieziemskich ilościach (teraz nie jem mięsa)
-razem z kuzynkami bawiłyśmy się w eliksiry (tak tak - Harry Potter) i nagle
przyszła babcia, która kazała nam iść do sklepu. Pierwsza moja kuzynka miała na
sobie wyblakłą zieloną bluzke w króliczki z widocznymi śladami trawy (po
młodszej kuzynce), druga nosiła granatowy tiszert z ogromnym dekoltem mi
słodziutką myszką oraz śladowymi ilościami rozgniecionych porzeczek, ja
natomiast przywdziałam gustowną białą bluzeczkę z batikowymi wzorami - czarne i
czerwone plamy (jak White Stripes), ale niektóre plamy nie były bynajmniej
fabrycznie nadrukowane
-zwymiotowałam w autobusie miejskim na trasie 7 km, brudząc sobie (i nie tylko)
buty, spodnie, kurtkę, rękawiczki, szalik i czapkę.
-rozwrzeszczałam się na ulicy po tym, jak miły pan w garniturze zagadał do mnie
- myślałam, że to diler narkotyków, a on chciał tylko sprawdzić, czy nic mi się
nie stało, ponieważ przewróciłam sie na rowerze (miałam ok 10 lat)

[Gość: euhenio]

w czasach podstawówki,byliśmy gdzieś na wycieczce klasowej, wracaliśmy
autokarem, najadłam się jakichś paskudnych chrupków, rzygałam jak kot, w pewnym
momencie nawet do torebki...było mi niemiłosiernie głupio, ale miło to
wspominam, bo dwóch moich wrogów podeszło do mnie na postoju (wywołałam go:P) i
mnie pocieszali i opowiadali swoje wymiotowe historie i było śmiesznie.

założyłyśmy z koleżankami zespół spice girls... :D
kochalam kelly family (jak to się pisze ?!) i BB, mogłam godzinami rozmawiać o
nich z kolezańkami :)

[Gość: natal]

jak bylam mala pojechalam z rodzicami do ikei, oni cos mieli obejrzec, jakies
meble, powiedzieli, zebym postala przy takim koszu z pluszakami... stala,
stalam, stalam.... zniecierpliwilam sie i zaczelam wyc jak nienormalna :)
podszedl ochroniarz, pyta : dziewczynko, wszystko ok ?
na co ja przestalam ryczec i : nie rozmawiam z obcymi !
on : ale ja jestem ochorniarzem...
ja : a legitmacje pan ma?! (mialam z 6 lat :) )
wylegitymowal sie, zaprowadzil do takiego "kantorku", gdzie mila pani przez...
mikrofon oznajmila, ze "natalka poszukuje mamy i taty, natalka zgubila mame i
tate", moi starzy cali czerwoni przybiegli, dostalam balona i bylam happy :P

[Gość: Kama]

A ja w podstawówce (lata 70-te) kochałam się w piosenkarzu Drupim. Wyobrażałam
sobie, że przyjedzie do Polski, zobaczy mnie i oczywiście się we mnie zakocha.

Fioletowa płukanka do włosów wydawała mi się szczytem elegancji. Ponieważ
jednak nie wiedziałam jak taki kolor uzyskać natarłam sobie włosy kalką
techniczną.

Robiłam sobie trwałą. Po umyciu włosy wyglądały jak siano a ja byłam dumna ze
swojego wyglądu.

[Gość: józef cieśla]

> Fioletowa płukanka do włosów wydawała mi się szczytem elegancji. Ponieważ
> jednak nie wiedziałam jak taki kolor uzyskać natarłam sobie włosy kalką
> techniczną.

Kalka techniczna jest bezbarwna. Fioletowy kolor miała "zwykła" kalka.

[Gość: ptysiunia]

-w wieku 3 lat śpiewałam w autobusie piosenki o żołnierzach,jak przejeżdżałam
autobusem obok wojskowej jednostki-wstyd
-zawsze miałam brudne ubranie.Wystarczyło 5 min.nie koniecznie w
piaskownicy.Najdziwniejsze,że bez krępacji biegłam po lody,czy inne duperele
-na podwórku u dziadka stał nawóz do roślin,mieszałam w nim patykiem,że niby
dzieciom w przedszkolu obiad gotuję.Podobno,nawet ciotka w ten sposób straciła
buta,ale chyba zadziałała podświadomość,bo ciotka zawsze mi dogryzała
-trochę starsza,bo po pierwszej klasie udawałam jedenastkę i wkładałam sobie za
bluzkę mirabelki i tak chodziłam po ulicy.Raz nawet wyszłam z pomidorami.Pech
chciał,że jeden się roz...walił,bluzka biała,nic to
-wyszłam przed blok w rzeczach mamy:sandałach na bardzo wysokich
obcasach,powłóczystym,prześwitującym szlafroku,pod nim miałam wściekle żółtą halkę

[Gość: ptysiunia]

Początek pierwszej klasy zażądałam urodzin pluszowego kotka.W wigilię urodzin
spacer po Łazienkach.Nie wiem czemu,ale na krótko kotek był pod opieką mamy.Jego
głowka umocowana na sprężynce wpadła do stawu.Na szczęście wypadek miał miejsce
na schodach przy stawie,moja dzielna mama wykazała się refleksem.A tort czekał
już w lodówce. domek misternie robiony prze ze mnie na prezent gotowy był od
tygodnia.
W dzień urodzin goście ciotka z kuzynką w tym samym co ja wieku i dobry kolega
z sąsiedniej klatki.Mój rówieśnik.I ów kolega chcąc podkreślić rangę
uroczystości założył pasiasty szlafrok swego ojca.Podobno to strój galowy
mandarynów.Dzielny chłopak,wszak "blokowe pospólstwo" nie miało pojęcia o
strojach mandarynów.

W trzeciej klasie spacerowałyśmy z koleżanką z klasy z wózkami.W moim była lalka
z poobgryzanymi piętami(jak wszystkie inne),w jej misio w czerwono granatową
kratkę.Rozmawiałyśmy wtedy o mięsie na kartki,zupkach i naszych mężach,którymi
byli koledzy z klasy.Nasi mężowie na szczęście nie wiedzieli,ani o żonach,ani o
dzieciach.Do dziś dziwimy się naszym matrymonialnym gustom

Niekoniecznie obciachy

[Gość: AnkaP]

Tak sobie pomyslalam, ze te nasze przezycia czasów 'mlodosci' sa bardzo podobne,
a nawet identyczne. W takim razie nie powinnismy nazywac ich obciachami tylko
etapami rozwoju. Kazdy przez to przechodzil i bedzie przechodzic, dziecinstwo to
okres, w którym kształtuje sie osobowosc, to wiek, w którym po pierwszych
doswiadczeniach dojrzewania rozwija sie i dobiega kresu proces poznawania zycia.
Troche intelektualnie to brzmi, ale pomyślcie sobie czy dzisiaj bylibyscie tacy
sami gdyby nie te przygody o których tu piszemy?

Obciachy dzieciństwa

[Gość: livi]

Gdyby nie przygody, o których możemy tu poczytać, to nie mielibyśmi sie dzisiaj
z czego śmiać :P Moje nie są jakieś najstarsze, ale pare ich jest:
- samodzielne obcięcie grzywki w wieku 4-5 lat, resztki włosów schowałam za
szafę, a fryzjer nie miał już czego wyrównać
- w wieku tak 3-4 lat, podczas święcenia koszyków, wysypałam całą zawartość
mojego, łącznie z jajkami, które poturlały się pod sam ołtarz i ,,troszkę" się
potlukły
- msze w mojej parafii trwały jakąś godzinę, więc wspaniałomyślnie już przed
pierwszym czytaniem ucinałam sobie drzemkę, a gdy rodzice mnie budzili, byłam
zdziwiona, że tak szybko minął mi czas, powtarzało się to regularnie tak od 4- 6
roku życia :P
- w cyrku byłam 2 razy: pierwszy raz, miałam z 3 lata, zasnęłam i wpadłam
pomiędzy dwie ławki i poleciałam z jakieś 1,5 metra w dół, drugi raz, miałam 4
lata zaczęłam krzyczeć na caly cyrk : ,,kupa ,mama, ja chce kupe, do domu ,bo
wyjdzie kupa itd, itd " w końcu ze mną wyszli- musieli zresztą
- szczyt obciachu to lampka ze swiecącymi nitkami <lol2>
- w moim bloku mieszkał chłopak, straszy o jakieś 20 lat, ktory mi się podobał.
Pewnego razu mając 6 lat, uczyłam się jeżdzić na 2 kółkach ( wiem wiem, późno
opanowałam tę sztukę ) polegało to na tym, że tata stał na jednym końcu
podwórka, miał mnie trzymać za bagażnik i pchać do mamy, która stała na drugim
końcu, niestety tata mnie puścił, a gdy ja to zauważyłam, przewróciłam się w
kałużę błota, na oczach mojej miłości ( jedna noga była w błocie, które świetnie
oblepiło zielone, aksamite getry )
- noszenie wyzej wspomnianych getrów które miały takie paseczki na pięty, mama
nigdy nie pozwoliła mi ich obciąć :(
- nad morzem na wakacjach, rodzice zaprowadzili mnie siosrę, i kuzyna do tzw.
małpiego gaju. Główną atrakcją była zjeżdżalnia rura dł. 3 metrów, do której nie
chciałam wejść, bo bałam się że uderze się w głowę o krawędź i umrę <lol>
- innym razem, umiejąc już utrzymać równowagę na rowerze, nie umiałam hamować...
prawie przejechałam psa sąsiadki i zatrzymałam się dopiero na śmietniku
- będąc na wakacjach u kuzyna starszego o trzy lata, z siostrą starszą o rok,
zaczęłam drzeć się na calą wieś, gdy kuzyn dla zartu zamknął moją siostrę w
szopce ( jak ja jej wtedy broniłam... tylko że ona nawet nie płakała w tym
zamknięciu ;/)miałam z 5 lat
- pojechałam z rodzicami na wakacje nad morze, 3 raz w to samo miejsce.tata
wziął dla swoich córek mały telewizorek, z biało-czarnym ekranem, żebyśmy mogły
zobaczyć sobie dobranockę.w samochodzie rodzice powiedzieli, że mam nie mowić że
mamy tv. Gdy przywitał nas gospodarz i poinformował że zakupił telewizory, to
mądra, mała córeczka krzyknęła : ,,a my mamy swój telwizorek, z domu, ale miałam
nie mowić "rodzicom chyba było wstyd :P
- podczas podróży samochodem często musiałam chodzić w krzaki żeby załatwić
potrzeby fizjologiczne, osikałam sobie buta i nogawkę od spodni
- latanie po plaży w grubych , fioletowo- różowo- żółto- zielonych wściekłych
skarpetach gdyż miałam chory pęcherz

mam jeszcze wiele obciachowych historii, ale moze dla waszego dobra lepiej o
nich nie wspominać :P

[yagna_lettuce]

- wraz z kuzynką pisywałam opowiadania zawierające wątki z telenowel albo
programu "Big Brother" (a grubych zeszytach tworzyłyśmy swoje własne edycje, z
bohaterami, dialogami itp).
- z tą sama kuzynką odtwarzałyśmy sceny z telenowel także
- strasznie zazdrościłam ww. kuzynce koszulki z logiem "Big Brother", za to sama
miałam bluzę z just 5 i t-shirty ze spice girls i titanikiem (ależ byłam z nich
dumna)
- zbierałam karteczki i wkłady do segregatora ze spice girls oczywiście
- kochałam się w Kevinie z Backstreet Boys, wokaliście zespołu Boys i Bartku
Wronie z Just 5.
- miałam oryginalne kasety just 5 i spice girls.
- niesamowicie mnie bawiło wyrażenie "who you are" z któreś piosenki BSB, bo
słyszałam tam strrrasznie brzydkie słowo.
- oglądałam disco polo life, disco relax itp.
- jarałam się artykułami z bravo i bravo girl, zwłaszcza tymi z działu "listy od
czytelników"
- uciekłam od konfesjonału przy któreś spowiedzi, po tym jak ksiądz zaczął mnie
wypytywać gdy wyznałam, że miałam "nieskromne myśli" (erotyczne oczywiście).
- zwymiotowałam na ławkę podczas lekcji polskiego, moja przyjaciółka, z którą
wtedy siedziałam, do dziś mi to wypomina.
- zbierałam plastikowe figurki zwierzątek, słodkie były.
- wyśmiewałam sie ludzi noszących zwężane spodnie, a sama takie miałam.
- miałam obleśne buty na taaakich koturnach, których wszyscy mi zazdrościli
(pisało na nich "space girls" chyba, były nieudolną podróbą tych, które nosiły
spajsetki właśnie)

i jeszcze kilka obciachów by się znalazło.

PS. Świetny wątek ;)

[heca7]

Kolega z klasy przynosił kanapki do szkoły, robiła mu je starsza siostra ale
chyba musiała go strasznie nie lubić. Wkładała je niezmiennie do torebki z
napisem" podpaski higieniczne" - chłopak miał u kolegów przerąbane.

[india78]

Poplakalam sie ze smiechu :)))))

[Gość: hehe]

rocznik 83,82,81 powinien pamiętać
-japońskie kreskówki z włoskim podkładem na nieistniejącym już programie
Polonia1,Kapitan Hawk, Tsubasa np.:-)))Yattodettaman i Daimos też,w czasie
emisji żadnego dzieciaka na podwórku nie było,hihi,
pl.youtube.com/watch?v=4rNqKfwtulI
-czytałyśmy z koleżankami Bravo i "mój pierwszy raz" i uważałyśmy się za -
specjalistki od spraw damsko-męskich :-)historie typu,że od pocałunku z
chłopakiem można mieć dziecko :-))
-pokój w plakaty z popcornu z NKOTB,
-wymienianie się pachnącymi karteczkami wśród dziewczyn
-na podstawówkowych dyskotekach udawanie,że wcale nas-dziewczyn nie obchodzi
kto nas poprosi do tańca,do tego oczywiście już samo tańczenie "wolnego" z
chłopakiem czyli "przytulany z zachowaniem odległości 20 cm. od siebie :-))))

[Gość: scar]

ja jestem rocznik 86 i wszyscy moi znajomi też oglądali te kreskówki -
nazwaliśmy się nawet pokoleniem Czarnobyla i kreskówek z Polonii 1 :) jeszcze
był Zorro, Sally Czarodziejka, Syrenka Mako, Yattaman, a wspomniany przez Ciebie
Yattodettaman był jednym z bohaterów kreskówki W królestwie kalendarza :)
jeszcze Tygrysia Maska, Bia, było jeszcze coś o zatrzymywaniu czasu - Paul i
Nina tam występowali ale nie pamietam szczegółow :) Fani kreskówek z Polonii 1
łączcie sie :)

[Gość: hahaha]

Ja też zawsze oglądałam te kreskówki:) Widać taki urok -tego rocznika.No i
oczywiście oglądałam disco relax,ciesząc się jak głupia jak na pierwszym
miejscu była shazza:)))))))

[klymenystra]

to ja to ja!
dalej jestem fanka japonskich anime i mangi, ale troche sie posunelam w rozwoju-
chociaz nadal, jak gdzies jest yattaman czy daimos, ogladam z lezka w oku.
byly tez "magiczne igraszki" o dwoch przybranych siostrach- jedna byla
czarodziejka, a druga nie, byla kreskowka o takiej rodzince, ktora grala w
baseball, bylo o siatkarkach, byl Gigi (biale majteczki Ani- ktos pamieta? ;),
Hela superdziewczynka.
kreskowka o paulu miala tytul "magiczny swiat paula". tam byl taki fajny
szatan :)
a jedna z pierwszych bylo "magiczne zwierciadelko".
oo, co za wspomnienia...

[Gość: agula]

OOOOOO, uwielbiałam te kreskówki. Szczególnie Tsubasę, Gigiego i Pojedynek
Aniołów. Ta ostatnia kreskówka była o siatkarkach i ja z dwoma koleżankami non
stop się w to bawiłyśmy: byłyśmy Żan Hazuki, Pegi Hajase, trzeciej już niestety
nie pamiętam. Hehe ale dla mnie nie był to obciach tylko dobra zabawa ;)

Z obciachów pamiętam jak na plastykę w jakiejś 2-3 klasie podstawówki miałam
przynieść watę. Przyniosłam wygrzebaną z szafy podpaskę mamy, no bo w końcu w
środku coś watopodobnego było.