humor funeralny

[mondrian4]

Pamiętam kiedyś gość miał zakład pogrzebowy i na roboczym karawanie dał napis:
"Zakład pogrzebowy Hades". Nie byłoby nic w tym dziwnego gdyby nie fakt że
zaraz obok walnął strofę:
"Ubezpieczenia w Hestii polisą na Twoje życie" i telefon do zakładu
pogrzebowego. Normalnie ludzie głowy sobie urywali za tym cudem.

A inny numer to gdzieś w okolicach Bydgoszczy jest zakłąd którego właściciel
nosi godność Ojczenasz a na imię Bogusław. Gosć stworzony do tego interesu
normalnie ;-)

[zosl]

hm.. a tej serii, tylko po pogrzebie.Składam kondolencje spłakanej koleżance, i
po czasie uzmysławiam sobie , co powiedziałam....był to taki tekst "najlepsze
życzenia Danusiu"..

[mondrian4]

a mi się jeszcze prypomniało jak to kiedyś prababka nam zmarła w sędziwym wieku
103 lat. Stało sie to nagle a na domiar wszystkiego czesć rodziny była w tym
czasie na weselu. Więzy rodzinne okazały się silniejsze niz weselne tany i przed
kaplicę zajechał orszak samochodów z balonikami, wstęgami i weselną wódką w
bagażnikach. To się okolica dziwowała że z taką pompą prababkę chowają. Szkoda
ze orkiestry nie przywieźli ;-)

[drzejms-buond]

w ostatni poniedz. byłem na pogrzebie,
msza.
ksiądz mówi, ze zaraz ktoś przeleci sie z tacą
"na poczet mszy w intencji zmarłego"
-koleżanka obok nie wytrzymała
-JAK TO "NA POCZET?"
Msza w "w intencji" miała być W PAKIECIE?

swoją drogą jak drogie moze może być wypowiedzenie zdania
że msza jest "w intecji"? i czemu trzeba za to płacić?

[mandryk]

Bardzo już dawno temu chowaliśmy wiekową babcię. Zgarbiona była w
pół. Przed pogrzebem pojechaliśmy do kostnicy, żeby wszystkiego
dopilnować. Z daleka powitał nas śmiech. Dwaj pracownicy firmy
pogrzebowej zamykali trumnę. Jeden naciskał nogi babci, więc unosiła
się górna połowa. Potem drugi naciskał górę i zadzierały się nogi.
Panowie zarykiwali się ze śmiechu. Nam do śmiechu nie było. Babci
chyba jeszcze mniej...
Inny przypadek: zmarły członek rodziny. Kwestia ubrania do trumny.
Pracownik kostnicy deklaruje, że on to zrobi. Bo rodzina nie umie. I
dodaje opowieść o pani, która zmarła, a rodzina uparła się, że sama
ją ubierze. - Panie, o rany, jak ona im się tu ROZLAŁA...
Dalszych szczegółów opowieści oszczędzę.

[drzejms-buond]

kolega pracował kiedyś w szpitalu
znosili umarlaka , po schodach,do piwnicznej lodówki
kolega szedł z przodu.
opowiada pełen powagi.
-i nagle..jak mi nie skoczy na plecy. myślałem że zawału dostanę.
i jeszcze jakby tego było mało wbił mi się w nerkę.
Pytam- jak to wbił się? czym?
-no jak czym? ch...!

[mandryk]

Na cmentarzu spotkałem dawnego ucznia, z zawodu konserwatora dźwigów
osobowych. Został grabarzem. „Ależ, panie psorze, pracuję w
zawodzie - powiedział. - Trumna też jak winda!”

I jeszcze drobiazg z tramwaju. Jedzie staruszka w typowym dla
pewnego wieku żakiecie - szaro-czarny, z czarnym kołnierzem, czarne
mankieciki. Jakieś dziecko patrzy z zachwytem i wrzeszczy na cały
tramwaj:
- Mama, patrz, taki sam jak ten, w którym ciocię pochowaliśmy!!!

[Gość: stardust]

"Nam do śmiechu nie było. Babci chyba jeszcze mniej..."

no to ta babcia była martwa czy nie, koro podejrzewasz że mogła mieć jakieś
odczucia?

[Gość: m]

Pieniądze zebrane na tacę podczas mszy pogrzebowej są przeznaczone na kolejne
msze w intencji zmarłego.

To znaczy, przyjmując na przykład, że zamawiając mszę w jakiejkolwiek intencji
dajesz księdzu 40 zł, a na tacę uzbierano 120 zł, to on z tych pieniędzy odprawi
trzy msze w intencji tej zmarłej osoby.

Myślę, że o to księdzu chodziło, kiedy powiedział:
> ze zaraz ktoś przeleci sie z tacą
> "na poczet mszy w intencji zmarłego"

"najlepsze życzenia"?

[naprawdetrzezwy]

Tekst godny idioty.


(nie, nie na pogrzebie, a w ogóle)

[meth.p]

naprawdetrzezwy napisał:
> (...)

Czytam i mysle - kto takie idiotyzmy napisal, chyba po pijaku. No i patrze na
podpis i wszystko jasne. No i k*wa nakarmilem.

Najlepsze życzenia muszą mieć treśc.

[naprawdetrzezwy]

gdybyś tylko spróbował pomyśleć...

Życzenia wszystkiego najlepszego≠najlepsze życzenia.


~Spróbuj - myślenie nie boli: życzenia zdrowia≠zdrowe życzenia...

[Gość: wowo]

Ale Ty jesteś mądry. Dobrze, że nam o tym powiedziałeś...

[Gość: Saba]

Życzenia wszystkiego najlepszego≠najlepsze życzenia.

Może miał/a na myśli najlepsze życzenia?

naprawde(nie)trzezwy

[czwarty.wymiar]

Człowieku, czy ty nie potrafisz opanować się przed lataniem po wszystkich forach i wylewaniem żółci? Nie możesz sobie odpuścić i zawsze musisz dorzucić jakiś złośliwy, chamski, gburowaty komentarz? Znajdź sobie inny sposób na rozładowywanie swoich negatywnych emocji.

[the_dzidka]

> Człowieku, czy ty nie potrafisz opanować się przed lataniem po
wszystkich forac
> h i wylewaniem żółci? Nie możesz sobie odpuścić i zawsze musisz
dorzucić jakiś
> złośliwy, chamski, gburowaty komentarz? Znajdź sobie inny sposób
na rozładowywa
> nie swoich negatywnych emocji.

Też sądzę, że w cugu był na pewno sympatyczniejszy. Niestety, takie
zgorzknienie i chamowatość często się zdarza u niepijących
alkoholików.

[panna.hanna]

A ja kiedys wchodząc do domu zmarłego powiedziałam do zgromadzonych
nad trumną żałobników "Dzień dobry", a był to dzień w którym ta
osoba zmarła.

[zwierze_futerkowe]

A właściwie to co w takiej sytuacji należy powiedzieć? Bo ja też parę razy
miałam ten dylemat. Niektórzy mówią "Niech będzie pochwalony", ale ja akurat nie
jestem wierząca, no i nie wszyscy żałobnicy też muszą być. Wejść bez słowa?
Głupia sytuacja...

[przesyt]

zwierze_futerkowe napisała:

> A właściwie to co w takiej sytuacji należy powiedzieć? Bo ja też
parę razy
> miałam ten dylemat.

Wchodzę do hotelu 1 w nocy. Co powiedzieć? Dzień dobry? Nie zaczął
się. Dobry wieczór? Skończył się. :)

[clooney-g]

przesyt napisał:

> zwierze_futerkowe napisała:
>
> > A właściwie to co w takiej sytuacji należy powiedzieć? Bo ja też
> parę razy
> > miałam ten dylemat.
>
> Wchodzę do hotelu 1 w nocy. Co powiedzieć? Dzień dobry? Nie zaczął
> się. Dobry wieczór? Skończył się. :)

- Zycze Panstwu wszystkiego najlepszego : duzo szczescia, zdrowia,
pociechy z dzieci, sukcesow w zyciu zawodowym...He, he, he...

[zwierze_futerkowe]

Pogrzeb mojego wujka przypadł akurat między pierwszą i drugą turą wyborów
prezydenckich - tych pierwszych, z udziałem Stana Tymińskiego. Z kościoła na
cmentarz był spory kawałek i cały kondukt (z wyjątkiem cioci-wdowy) przez całą
drogę żywo rozprawiał o tych wyborach. Chwilami zdecydowanie zbyt głośno i zbyt
gwałtownie. Dobrze, że choć nad grobem się uciszyli...

[Gość: Julka]

Mała szkoła na wsi. Dyrektor szkoły z ramienia...opowiada
dowcip...nauczycielom...
Wyznanie milicjanta: wszyscy mówią, ze my nie mamy poczucia humoru,
a jak na pogrzebie orkiestra zagrała to tylko ja "gdowę" do tańca
poprosiłem.
Wszyscy sie śmiali...z "gdowy"...
żebyście widzieli zadowolona minę dyrektora "z ramienia"...

[Gość: x]

Nie rozumiem.

[Gość: mała Mi]

Nie wiem co mnie bardziej ubawiło... dowcip czy Twoja reakcja :-D

[Gość: ppp]

Reakcja to akurat normalna - nie każdego bawi taki dowcip.

[Gość: Etruska]

Koleżanka, kilka tygodni po tym, jak niestety poroniła pierwszą
ciążę, spotyka dawno niewidzianego kolegę i jakoś tak na początku
rozmowy rzuca: "Mój dzidziuś nie żyje". Kolega mamrocze wyrazy
współczucia, przez chwilę panuje krępujące milczenie, po czym kolega
zmienia ton i wyraz twarzy na super-wesoły i radośnie rzuca: "Ale
opowiadaj, co tam u ciebie! Podobno w ciąży jesteś?!" Okazało się,
że źle zrozumiał i zamiast "dzidziuś" usłyszał "dziadziuś", toteż
oddał ustawową chwilę milczenia pamięci dziadka, a następnie
przeszedł nad tym do porządku dziennego uznając, że koleżanka też po
dziadziusiu raczej nie rozpacza :( Na szczęście ta koleżanka sama
się z tego śmieje.

[uccello]

Przeklejam z zarchiwizowanego wątku

Gość: Milka 13.08.07, 19:24 zarchiwizowany
Witam wszystkich:) Juz dawno zabierałam sie do napisania tej
historii z serii"opowiesci z krypty" i oto nadszedł ten dzien:)

A wiec...
dawno dawno temu a bylo to 4 lata temu wybrałam sie rowerem na
cmentarz na grób mojej ciotki ,żeby odmalowac litery na płycie
nagrobnej.
Siedziałam tam chyba 2 godziny ,deptałam biednej nieboszczce
kwiaty ..bo jakos musialam sie dostac do liter zeby je odnowic.
Zblizala sie juz godzina 19 ..jesienna szarówka ,wokół robiło sie
coraz ciemniej...zostaly mi 2 literki do konca.
Wstaje zeby rozprostowac kosci....opierajac sie o plyte i
nagle ..przewraca sie na mnie płyta!!
Przygniotła mnie..a właściwie moja noge do grobu ..i ..leze ,nie
moge sie ruszyc..łzy mi napływaja do oczu..niee nie z bólu ...ze
strachu!! że spedze ta noc na grobie!!,
bo tu juz 20.30 sie zblizala ...polezalam sobie tam chyba ze 30min
wiercac sie wyginajac zeby jakos wyjsc..w koncu nie wytrzymalam
i "ryknęłam " ..POMOoooCY!!!....nic..głucho tylko krowy gdzies z
dali słychac.....bo to byla wiocha wokół...za 15 razem miałam
szczescie ,obok cmentarza przejezdzala jakas kobieta .
Uslyszala moj krzyk i weszla ...widze ze idzie w moja strone
powoli ..bardzo powoli i kiedy mnie zobaczyła zbladła!....bo
myslała ze jestem trupem wychodzacym z grobu!..hahaa
Krzyknełam zeby mi pomogła ..z poczatku cofnęła sie
przerazona ..ale szybko powiedzialam jej co zaszlo, nie pomogła mi
jedna bo płyta wazyla 200kg ..pobegła po pomoc po jakiegos chlopa
ze wsi..ten jak mnie zobaczyl ryknął smiechem..przesunął płyte i
mnie uwolnił. Mnie od razu ulzyło bo perspektywa spedzenia nocy na
grobie ciotki nie byla smieszna ... ale i tak smialam, sie
wracajac do domu:-)
Co do Ciotki....była zrzedliwa starą panna a przy tym złośliwą i
pewnie wtedy nie podobało jej sie ze depcze kwiaty na jej grobie!

A te 2 litery?....cóż..do tej pory sa niepomalowane:)









historie cmentarne
uccello 13.08.07, 20:19 zarchiwizowany
No to idźmy w ten wątek:
Moja Ciotka z kolei, (żywa i żwawa mimo siedemdziesiątki)
przeczytała w gazecie nekrolog Pana z którym kiedyś pracowała
inżyniera ( powiedzmy)Zbigniewa Wojdackiego.
Smutna, bo bardzo kolegę lubiła, wybrała się na pogrzeb. Kiedy już
snuła się z konduktem przez mgliste alejki Cmentarza Rakowickiego,
kto podchodzi od tyłu i wsuwa jej rękę pod ramię? Oczywiście
Zbigniew Wojdacki, marny jakiś, ale on. I pobladłymi usty szepcze
jej do ucha :
-Pani Basiu! dziękuję,że pani przyszła. Wiem, że zrobiła to pani dla
mnie.
Cioteczka rozgląda się wokół siebie z paniką, ale nikt na
zmartwychwstańca nie zwraca żadnej uwagi. Myśli biedna, że jej się
to śni, szczypie się po rękach, ciśnienie jej skacze w sposób
niebezpieczny.
-Pani Basiu! Ja żyję, chowają Zbyszka -mojego kuzyna, to tylko zbieg
okoliczności,że nosiliśmy to samo imię i nazwisko.


Re: Najsmieszniejsza historia mojego zycia :):)IP: *.chello.pl
Gość: braat1 13.08.07, 20:32 zarchiwizowany
Zima, jestem na pogrzebie, trumne juz spuscili na dol i nagle
slychac: "O Boze, Boze, wciaga mnie, ludzie ratujcie!!" Okazalo sie,
ze ktos sobie wykopal grob i przykryl eternitem a snieg to
przysypal. Kobitka stanela i sie zapadla :) az dziw ze nie dostala
zawalu :)

[trusiaa]

O matko! Zuch ciocia.
Wiesz Uccello, myślę że szanowna ciocia byłaby w pełni
usprawiedliwiona, gdyby kolegę-zmartwychwstańca obiła po głowie
torebką i z dzikim wrzaskiem uciekła z cmentarza.
Ja postąpiłabym tak na pewno.

[mandryk]

Prastary dowcip: pijany uwalił się spać na cmentarzu. Budzi się już
o zmroku, wstaje. Niedaleko widzi plecy grabarza, ktory kopie grób.
Facet wpada na szampański dowcip, podchodzi po cichu i
robi: „Uhuuuu!” Grabarz nie odwracając się:
- No dobra, chcesz postraszyć, to strasz, ale pamiętaj: za
ogrodzenie nie wychodzimy!

To dowcip. Z autentycznych opowieści - o duchu na cmentarzu Rossa w
Wilnie. Moja ciotka szła kiedyś (jeszcze przed wojną) przez cmentarz
i w pewnym momencie tuż przed sobą zobaczyła przezroczysty słup
CZEGOŚ nad grobem. Jakby mgiełkę. Rzuciła się do ucieczki - słup za
nią. W końcu upadła, COŚ ją dogoniło i znikło z sykiem, zostawiając
straszny smród. Podobno chodziło o gaz, ulatniający się z
rozkładających się zwłok - widocznie trumna byla nieszczelna, a w
grobie musiały być kanaliki na powierzchnię. Ciotka uciekając
uruchomiła wiry powietrzne, które pociągnęły gaz za nią. Tak
tłumaczył ciotce nauczyciel w szkole. Ale od tamtej pory nie
chodziła na cmentarz...

A propos

[Gość: Ala]

A propos nieudanych ciąż - na necie znalazłam dowcip, który
przekracza wszelkie granice absurdu: "Co jest śmieszniejsze od
martwego płodu? Martwy płód w stroju klowna". Chciałabym poznać
autora tego joke'a...to może być ciekawy przypadek dla psychiatry.

[Gość: jen]

mi sie tam podoba

[Gość: aaa]

zajebisty !!!!!!!!!!!!!111

[Gość: ziuta]

mieszkam przy ulicy gdzie jest kilka konkurujących ze sobą zakładów
pogrzebowych. Mają szyldy, wystawy trumien, w zeszłym roku przed jeden z
zakładów był wystawiony na ulicę wieniec i urna :D
Do tego zakładu wchodzi się po kilku stopniach, ma wielkie witryny, w których
widać wyściełane, luksusowe trumny. Obok zakładu powstał nowy sklepik, "Świat
win". Wygląda to dosyć komicznie, bo nad wejściem do winiarni w witrynach widać
trumny, a obok wejścia leżą wieńce :) Ale tak wygląda w sumie cała ulica....

[Gość: jklk]

Czyżby we Wrocławiu?

[Gość: obzervator]

"Świat win" obok? Dobre! Pasuje. Czyli czyściec. Sklep, w którym
mozna dokonac odkupienia win. Tylko za życia doń trzeba zachodzić, a
przy wyjściu widząc zakład "mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa"
powtarzać.

[Gość: ziuta]

O Matko! Na odkupienie win i czyściec to nie wpadłam!!!! :D:D:D:D

ulica jest w Poznaniu, koło Rynku. Dodam, że w średniowieczu mieszkał na niej
kat, więc historia zatacza koło ;)

[Gość: ania111]

czyzby ulica Woźna? tam w witrynie jednego z zakladów stoi taka malutka
trumienka, wrazenie naprawde przerazajace.

[Gość: tralala]

ja znam dom pogrzebowy o dumnej nazwie "RADOŚĆ ŻYCIA"

[Gość: Monika]

Cztery kumpele z liceum urządziły sobie babski comber u jednej z nich. Były procenty, ciacha, muzyka i wspominki do póżnych godzin nocnych. Komunikacja nie działała, więc postanowiły wracać na piechotę, skrótem przez cmentarz. Po drodze jednej zachciało się siusiu. Wskoczyła w jakieś krzaczory, a po dłuższej chwili wyszła i dalej panie kontynuowały powrót.
Rano mąż Krysi dzwoni do męża Danusi z pytaniem, o której jego ślubna wróciła.
Danka była gdzieś o czwartej. Trochę dziewczyny zabalowały- powiedział Danusin chłopina.
Na to ten drugi- ja Kryśki więcej na takie imprezy nie puszczę. Nie dość, że była podchmielona to przyszła rozczochrana, w podartych rajstopach, a na sobie miała szarfę z napisem "Nigdy Cię nie zapomnimy- Koledzy z Radomia"

[drzejms-buond]

brzmi jak dowcip. ale dobre!
:-D))

Bo to jest dowcip

[Gość: Czeźwy]

w dodatku z taaaaaką brodą

[Gość: malpp]

Masz naście lat?

Dowcip starszy niż Ty..

[Gość: Monika]

Mam lat -dzieści, ale przy tym dowcipie moja nędzna wyobraźnia zaczyna płatać takie figle, że chichram się, ile razy sobie go przypomnę:)

[Gość: malpp]

No dobra, skoro tak, to Ci wybaczam ;)

Dla mnie najlepszym dowcipem związanym z cmentarzami jest:

Dlaczego blondynka lubi przechadzać się po cmentarzu? Bo ma
nadzieję, że chociaż strach ją przeleci.

I wersja mojego ojca, bruneta:
Dlaczego blondynka lubi przechadzać się po cmentarzu? Bo ma
nadzieję, że chociaż strach ją zgwałci..

[Gość: Jakub]

W Radzionkowie na Śląsku zakład pogrzebowy prowadzi pan Jan Szatan.

[zigzaur]

Zaś w Katowicach cmentarz jest pod oknami szpitala.

[qqazz]

W Warszawie przy zakładzie pogrzebowym jest kebabownia.



pozdrawiam

[Gość: kostucha]

a w tychach przed laty sąsiadowaly ze sobą w jednym kompleksie budynków załad
pogrzebowy i sklep mięsny
wiszące obok siebie szyldy "zakład pogrzebowy" i "świeże mięso " robiły wrażenie ;)

[Gość: zz]

Boguslaw Ojczenasz zajmuje sie posrednictwem w handlu nieruchomosciami, nie jest
wlascicielem zakladu pogrzebowego. Jego biuro miesci sie w Bydgoszczy, a nie
gdzies w okolicach.
Plotka ma tysiac geb w kazdej po 3 jezyki.

[Gość: bogiemslawiena]

Jadąc niedawno północną stroną Warszawy zauważyłam wóz firmy pogrzebowej...
Firma nazywa się Apokalipsa. Dostałam totalnej głupawki. Sama nie wiem, czemu :D

[Gość: misza]

hehe w Plocku jest adwokat o nazwizku Wlodzimierz Desperat...

[Gość: ija]

a w Sopocie lekarz nazwiskiem Ledwożyw :)

[Gość: n/n]

a w Wawie jest ginekolog L. Gmyrek :)

[acinetobacter]

W Łodzi jest dr Fiutowski

[Gość: asa]

A w jednym z warszawskich Ośrodków Pomocy Społecznej kierowniczka
wydziału ds. uzaleznień nazywa się Wódka. Autentycznie :)skadinąd
bardzo sympatyczna pani, która serdecznie pozdrawiam :)

[Gość: tralalala]

ja znam dom pogrzebowy o dumnej nazwie "RADOŚĆ ŻYCIA" i właściciela sklepu mięsnego - pana Rzeźnika

[Gość: autor]

3 jeżyki?

[Gość: dgn]

Pragmatyczny gość.Klient nasz pan.haha

[mandryk]

Nie wiem czemu, ale na mnie każda wizyta na cmentarzu działa jakoś
idiotycznie rozweselająco. Podejrzewam psychiczną samoobronę
organizmu przed zbytnim stresem. Udziela się to też synowi. Kiedy
np. w Zaduszki idziemy przez cmentarz, same do głowy przychodzą
epitafia-skojarzenia z nazwiskami na grobach. Typu „Tu leży Jan
Mieczysław Bąk. Umarł, bo nie pił Warki Strong...” Potem lecą
pomysły o grobowcach jako powierzchniach reklamowych („Stu lat
dożyłem, bo Bobofruty piłem” itp) i sposoby na tani pochówek: oblać
zwłoki cementem i zakopać do połowy w takiej pozycji, żeby w rękach
trzymały tabliczkę z nazwiskiem. Ohyda. Sam się tego wstydzę, ale to
silniejsze ode mnie...

[angel_karolcia]

To ja od siebie dodam dwie historyjki, prawdziwe.

Kilka lat temu pojechaliśmy ze znajomymi do Kazimierza nad Wisłą.
Razem z przyjaciółką wybrałyśmy się na spacer - oczywiście
umalowane, z torebeczkami. Cud miód. Szłyśmy wąwozem i zobaczyłyśmy
ścieżkę pod górę. Postanowiłyśmy się wspiąć i zobaczyć, dokąd
prowadzi. Na górze zsapane otrzepywałyśmy ręce z piachu gdy dotarło
do nas, że wylądowałyśmy na cmentarzu. Wyszłyśmy spomiędzy grobów,
sapiąc i otrzepując się. Wyobraźcie sobie minę ludzi, którzy stali
niedaleko na pogrzebie. Było naprawdę śmiesznie. Dla nas oczywiście.

W moim domu panuje zwyczaj, że w urodziny wszystkie dzieci po kolei
dmuchają świeczki na torcie. Zwyczaj ten przyjął się na tyle, że mój
dwuletni bratanek w Dniu Wszystkich Świętych zdmuchiwał znicze,
które zapalaliśmy na grobach. Ciężko było dziecku zrozumieć, że to
inne świeczki i inna okazjac:)

[Gość: dgn]

Nie szanujesz innych,a nawet cierpisz na jakieś skrzywienie psychiczne.
Psychopata,zwyrodnialec?

[Gość: bazz]

tabliczki w rękach umarlaków :D śmiertelnie śmieszne :D
mogliby zrobić taki jeden cmentarz...
(łeee, nieee, dewastowaliby. sterczałyby później takie bezgłowe, coś
jak "nierozpoznani" w Poznaniu. deszczówa by się wlewała, pety by
wrzucali... nie, to zły pomysł)

mnie się taki dowcip przypomniał:

X leży na łożu śmierci. Na jego twarzy widać wysiłek. Z wielkim
trudem, powoli, siada. Wstaje. Rozgląda się. Wyciąga rękę po jedno z
ciasteczek leżących na talerzu na stole.
Zauważa to jego żona i krzyczy nań: Zostaw! To na stypę!!!

[Gość: mo]

>sposoby na tani pochówek: oblać
zwłoki cementem i zakopać do połowy w takiej pozycji, żeby w rękach
>trzymały tabliczkę z nazwiskiem.

wiem, ze nie powinnam, ale sie rozesmialam :-) moja wyobraznia
zaczela pracowac.

[Gość: atojaxxl]

Przygotowanie wesela, 220 gości przybyło, pyk - umiera nagle ojciec panny
młodej. Szok, a potem co z weselem ? Lato, wynajęte chłodnie, stoły nakryte. Po
konsultacjach z proboszczem postanowiono jednak uroczystość odbyć , bez tańców i
muzyki.
Nieboszczyka złożono na ten czas w nieużywanym starym domu i powierzono
modlitwom wiejskich starowinek.
Po obiedzie weselnym kilku mężczyzn postanowiło posiedzieć przy Zmarłym. Siedzą
, wspominają, wreszcie jeden mówi "Jakby Franiu żył , to by z nami pił ...".
Jak rzekł, tak zrobili, przemycili butelczynę i pili "zdrowie" Frania, przy
każdym toaście usprawiedliwiając się "Jakby Franiu żył, to by z nami pił".
Ich nieobecność przy stole zaintrygowała innych , z czasem większość mężczyzn
przeniosła się do starego domku i wspominali Zmarłego na swój sposób. Wesele
przeciągnęło się do poniedziałku, pochowano Frania a na stypie dominującym
hasłem było "Wypijmy za Frania, jakby Franiu żył, też by z nami pił".
Ponieważ znam to z opowiadania człowieka z wybujałą fantazją (rzekomo brał
udział w tym przyjęciu) powtarzam z przymrużeniem oka jako wiejską legendę :)

[Gość: Monika]

Pojechałam na pogrzeb mojego wuja do Pyr. Ponieważ miałam problemy ze zdrowiem, mój mąż postanowił wjechać na cmentarz abym miała blisko do miejsca pochówku. Cmentarz jest ciasny, ale trafiło się coś na kształt placyku ze śmieciami i jakimiś cienkimi betonowymi płytami, na którym próbowaliśmy wykręcić. W rezultacie wykręcania przodem wjechaliśmy na owe płyty. Beton trzasnął, a my przodem, oboma kołami wpadliśmy do przygotowanych dla przyszłych użytkowników grobów. No konsternacja była duża, ale żałobnicy, łącznie z najbliższą rodziną skręcali się ze śmiechu. Doszliśmy do wniosku, że drogi wszystkim zmarły postanowił ożywić towarzystwo.

[minniemouse]

""Ponieważ miałam problemy ze zdrowiem, mój mąż postanowił wjechać
na cmentarz abym miała blisko do miejsca pochówku.""

nie wydaje ci sie ze maz zbytnio sie pospieszyl?

Minnie

[Gość: Monika]

Jeżeli nawet, to go pokarało, bo samochód miał bardzo ciężki "pysk"
i wyciągnięcie stanowiło problem. No, chyba że chciał żebym umarła ze śmiechu:D

[switonemsi]

U nas jest zakład Anioł.

Historia łowicka

[Gość: Ala]

Kolega z pracy opowiedział mi kiedyś historię, która miała miejsce
na trasie z Łowicza do Warszawy (o ile dobrze pamiętam). Był wypadek
z udziałem karawanu, nieboszczyk niestety wyleciał z trumny, a
sanitariusze z pogotowia ratunkowego zaczęli go reanimować ku
uciesze tłumu gapiów, którzy całe zajście widzieli. Kolega zaklinał
się, że to prawdziwa historia.

[Gość: pola]

Czytałam kiedyś na forum, zapewne urban legend, ale fajne i wskazuje na potęgę
przypadku :-)

Pewnej pani umarła koleżanka - Krystyna. Stoi nad jej grobem, łza wzruszenia,
myśli pt. jak jej na tym lepszym świecie itd.
W tym momencie przychodzi sms z nieznanego numeru: Kochana, pozdrawiam gorąco, u
mnie wszystko w porządku i bawię się świetnie! Krystyna.

[drzejms-buond]

ale w to nigdy nie uwierzycie ,a szkoda. bo to prawda!
kiedyś złapaliśmy na stopa między poznaniem a gnieznem
KARAWAN! Z TRUMNĄ! facet , cyt: "do szpitala, po towar" jechał.
pomysleliśmy-CHAM! ale co tam, taka okazja?

trochę dziwnie mi było siedzieć na trumnie podczas jazdy.
co prawda pusta ale jednak...
(mam zdjęcie na okoliczność niedowiary wszelkiej)

[Gość: se-bdy]

a to wcale nie takie dziwne, też złapaliśmy z kolegą karawan na stopa. Przy
okazji posłuchaliśmy sobie zawodowego humoru karawaniarzy, np. "żyjeta chłopaki?
bo ten, co go wieźlim w drugą stronę, to nie bardzo..." i wiele innych

[Gość: tralalala]

mieszkałam na wsi jako dziecko. pewniego pięknego dnia pod nasz dom podjeżdża karawan. obok mieszkają moi dziadkowie więc lekka konsternacja - co jest? nie powiedzieli nam że ktoś nie żyje?? a to nie tak - kierowca karawanu zapomniał gdzie jechał i spytał nas czy nie wiemy gdzie tu ktoś umarł bo on adresu zapominiał a telefonu do pracy nie ma, a miał zwłoki odebrać...

Może jechał po wątróbkę ze Strusia?

[lmblmb]

drzejms-buond napisał:

> ale w to nigdy nie uwierzycie ,a szkoda. bo to prawda!
> kiedyś złapaliśmy na stopa między poznaniem a gnieznem
> KARAWAN! Z TRUMNĄ! facet , cyt: "do szpitala, po towar" jechał.

Może jechał po wątróbkę ze Strusia?

Co robiłaby Lady Diana, gdyby żyła?

[zigzaur]

Pukałaby w trumnę od środka!

[Gość: tojakamil]

witam,
do redaktorów i prowadzących portal gazeta.pl - temat może zabawny, ale w
kontekście wczorajszej śmierci Agaty Mróz i katastrofy w kopalni chyba trochę
nie na miejscu jest umieszczenia go na głównej stronie.
Troszkę taktu by się przydało Panie i Panowie z Gazety.

pozdrawiam,
K

[Gość: qq]

idz sie utop ;P

[zwierze_futerkowe]

Przy takim podejściu to nigdy nie jest "na miejscu", bo codziennie ktoś umiera i
codziennie ktoś przeżywa tragedię, która nie trafia na pierwsze strony gazet, co
nie znaczy, że jest mniejsza niż śmierć Agaty Mróz. Rodziny p. Mróz i ofiar z
kopalni mają chyba w tej chwili co innego na głowie niż zaglądanie na Forum
Humorum, nie sądzisz? A wszyscy chyba nie musimy się umartwiać. Byli już tacy,
co kazali zmieniać tytuł ekranizacji drugiej części "Władcy Pierścieni", bo
"Dwie wieże" kojarzyły im się z zamachem na WTC...

[Gość: byt]

To zależy jaki kto kontekst dostrzega. Ten wątek nie jest
lekceważeniem śmierci Agaty Mróz i górników.

[Gość: miszmasz]

..ani też nauczycieli, alpinistów, lekarzy, gospodyń domowych czy chomików

[Gość: huhu]

Zastanow sie. Wiadomo ze zyjemy we dziwnym kraju. Ale ja nawet nie
znam tej pani, a hipokryzja w przeciwienstwie do ciebie jest mi
obca.Zaloba na pokaz kiedy tak naprawde 99,9% ma to gdzies swiadczy
tylko o mentalnosci tych malych ludzikow

[Gość: huhu]

To do tego całego "tojakamil"

[Gość: agresiolka]

a mi sie przypomniała historia z filmu chyba. Właściciel zakładu pogrzebowego
został zaproszony na wesele. Wręczył państwu młodym tradycyjny wieniec z gałęzi
świerkowych, przetykany różyczkami z dwoma wstęgami na których był napis
"POGRążONY W GłęBOKIEJ RADOśCI"

[sojers1]

W Kielcach najwięcej zakładów pogrzebowych jest na ulicy Wesołej...

[malina_ja]

Świetny humor funeralny jest w filmie "Zgon na pogrzebie":)

A co do uwagi, że dziś nietaktem jest umieszczanie tego forum na głównej
stronie: moja ciocia umrze lada dzień. Jest rocznica śmierci mojego dziadka. Żal
mi Agaty Mróz. Ale nie przeszkadzało mi to śmiać się z kilku dowcipów w postach
na tym forum. I nie jestem ogarnięta znieczulicą - po prostu czasem łatwiej
przez pewne rzeczy przejść z uśmiechem, choćby miał być to uśmiech przez łzy.

[Gość: huhu]

jakie łzy ? zastanow sie co piszesz, naprwade, w realu i uczciwie
wobec samej siebie mialabysd łzy kiedy dowiedzialas sie ze jakas
obca pani, o ktorej uslyszalas tylko dlatego ze zadne sensacji w
sezonie ogorkowym (prawie)media trabia we wszystkich odmianach ? nie
zartuj. Odpowiedz mi prosze, szczerze......nie na pokaz............

[Gość: ja]

sojers1 napisał:

> W Kielcach najwięcej zakładów pogrzebowych jest na ulicy
Wesołej...


Prawda ! Chodzę obok do szkoły.

[yanca1]

Na jednej ulicy obok siebie mieszczą sie: biuro turystyczne, sklep z bronią bez
zezwolenia (wiatrówki itp) i zakład pogrzebowy. Nabijamy sie ze znajomymi:
najpierw jedziesz na wakacje, potem nie masz z czego spłacić kredytu na ten cel
zaciągniętego - strzelasz sobie w łeb i w ten sposób trafiasz do 3-ciego na
tej ulicy przybytku:) Dowcip taki sobie, ale od jakiegoś czasu nas bawi.

[Gość: Eia]

Dowcip stary jak świat, ale nieodmiennie mnie śmieszy:
Do zakładu pogrzebowego przychodzi facet, mówiąc, że zmarła mu
teściowa i chciałby wybrać trumnę. Właściciel zachwala same
najdroższe modele: "Proszę, jaka piękna dębowa trumna, eleganckie
wykończenia, wyściełane wnętrze...". Facet z nietęgą miną przebiera
nogami i tłumaczy, że owszem, ładna, ale tu chodzi o
teściową... "Mamy też klasyczne trumny sosnowe, solidne i równie
ładne” – ciągnie niezmordowany przedsiębiorca pogrzebowy. Gość
stęka, grymasi, coraz bardziej skonfudowany... „No wie pan, to
teściowa była...”. Wreszcie właściciel wpada na pomysł: „W takim
razie zrobimy tak: pan przyniesie mamusię, a my dorobimy uchwyty”.
Głupie? Głupie, ale śmieszne...

[zwierze_futerkowe]

Też stary, ale co tam:
Szedł facet wieczorem przez cmentarz, nawalony jak stodoła. Potknął się i wpadł
do świeżo wykopanego grobu. I tam zasnął. Rano zrobiło się zimno i facet,
jeszcze nie do końca przytomny, zaczął dzwonić zębami: brrrr, a brrrrrr...
z-z-z-zimmmmno, brrrrr..... Usłyszał to grabarz, który akurat przyszedł do
roboty. Zagląda do grobu i pyta:
- To czego żeś się, k**wa, wykopał?!

Zembaty, piosenki z trumienki /lekki OT

[listekklonu]

Znacie, lubicie? Ktoś może pamięta piosenkę o tym, że "w prosektorium najweselej
jest nad ranem"?

[quba]

a jakze ! znamy !


proszę bardzo :


W prosektorium
W prosektorium najprzyjemniej jest nad ranem
Gdy szarzeje za oknami pierwszy świt
W oświetleniu tym korzystnie
Wyglądają starsze panie
A i panom nie brakuje wtedy nic
Oczywiście kiedy całkiem się rozjaśni
Pewne braki wyjdą na jaw tu i tam
Lecz na razie póki wszystko
Widać jeszcze niewyraźnie
Triumfuje dumne piękno ludzkich ciał
W prosektorium najweselej jest nad ranem
Później także tam wesoło - ale mniej
Świeży uśmiech opromienia
Tak poważne kiedyś twarze
A niektórzy szczerze szczerzą ząbki swe
Tylko jeden - ten co leży pierwszy z brzegu
Nie uśmiecha się bo głowy nie ma już
Lecz udziela mu się nastrój
Wytwarzany przez kolegów
W martwym ciele nadal mieszka zdrowy duch
W prosektorium najzabawniej jest nad ranem
Czasem spadnie coś ze stołu - czasem ktoś
Po czymś takim następuje
Ożywienie zrozumiałe
Krótkotrwałe bo dzień wstaje jak na złość
Jasny dzień ma swoje różne jasne strony
Lecz ja jednak mimo wszystko twierdzę, że
W prosektorium najprzyjemniej
Moim zdaniem jest nad ranem
Zresztą sami przekonacie o tym się



pozdrawiam

[vertam]

Dialog z komedii z Flipem i Flapem, na wspomnienie którego
potrafiłem wybuchnąć śmiechem idąc samotnie ulicą: Stan Laurel
(chudy) dowiedział się, że zmarł mu jakiś stryj i zapisał mu cały
majątek. Przejechali więc z Hardym setki kilometrów, nie łapiąc się
na uroczystości pogrzebowe, dotarli za to na stypę w domu zmarłego.
Przed drzwiami Laurel przećwiczył uderzenie w płacz, załamaną minę
itp., po czym nacisnął dzwonek i za chwilę służący wpuścił ich "na
pokoje". Tam to łkając powiedział kim jest i rzucił rozedrgany do
jakiegoś starego jegomościa palącego cygaro: "A więc to prawda, że
czcigodny mój stryj nie żyje!!!???", na co nagabywany odparł mu
chłodno: "Miejmy nadzieję, bo już go pochowali". Uczepiło się to mi
na lata na mózgowym twardym dysku i mam nadzieję, że i Was nie
pozostawi biernymi na tę jasną myślowo konstatację! Pozdrawiam!;)

[Gość: dodo]

Flip i Flap jest swietny, ale moja zyciowa porazka to, kiedy bylam na pogrzebie
bardzo przeze mnie szanowanego czlowieka i na koniec ksiadz powiedzial - synowi
mozna skladac kondolencje. A ja podeszlam i powiedzialam - Moje gratulacje. -
Nigdy sobie tego nie daruje i wszelkie dowcipy na temat blondynek to jest nic z
moim przezyciem...

[minniemouse]

"Moje gratulacje.""
mnie sie niestety tez to zdarzylo. ale najgorsze jest to ze od razu
zachcialo mi sie z tego okropnie smiac. nienajlepsze zrobilam
wrazenie.

Minni

[Gość: zażenowany]

1. Szef biura ogłoszeń w jednej z gazet zastanawiał się jak zwiększyć sprzedaż
nekrologów żeby było ich co najmniej tyle samo co u konkurencji. Jego motto
brzmiało : trzeba w końcu ożywić ten rynek.
2. Pogrzeb ojca kuzynki. Podchodzę do niej i zadałem pytanie CO SłYCHAĆ?
Momentalnie zachciało mi się zapaść pod ziemię.
Pozdrawiam

[Gość: ja]

witam,
słyszałem kiedyś opowieść o zademonstrowaniu odwagi, czyli pójściu
na cmentarz w środku nocy. Dowodem obecnosci na cmentarzu miał być
wbity patyk w grób. Człowiek przykucnął wbił patyk. W ciemnosciach
niezauważył, że wbija poprzez połę swojego płaszcza. Chce wstać, a
tu nieboszczyk go przytrzymuje. Serce facetowi pikło i był nieboszyk
drugi....:)

[pynky]

do autora watko sam jesteś funeral pacanie

[kasia763]

Trudno to opowiedziec, tam trzeba bylo byc, ale sprobuje.

Pogrzeb mojego dziadka w malej, cmentarnej kaplicy na Dolnym Slasku.
Oczywiscie niekomu nie bylo do smiechu. Jako najblizsza rodzina
usiedlismy w pierwszym rzedzie, tuz przed nami siedzial organista
przed fisharmonia (cos w stylu pianina). Fisharmonia byla
przedwojenna, organista tak samo, czyli oboje mieli po jakies 80 lat.

Zeby to ustrojstwo gralo, trzeba bylo pompowac noga (tak jak
organy). Organista byl juz slabowity, wiec w efekcie fisharmonia
wydawala jakies urywane dzwieki i porykiwania od czasu do czasu,
podobnie organista, kiedy zlapal oddech na spiewanie pomiedzy
pompowaniem.

Efekt byl przekomiczny, zwlaszcza, ze siedzielismy tuz za nim i
widzielismy cala te walke z fisharmonia. Staralismy sie zachowywac
powaznie i przyzwoicie, a wewnetrznie ryczelismy ze smiechu. W koncu
caly pierszy rzad siedzial z chusteczkami przy oczach, szlochal,
jeczal i lkal glosno. Brat nie dal rady, wyszedl przed kaplice i
ryczal ze smiechu.

To naprawde bylo silniejsze od nas. Mam nadzieje, ze dziadek nam
wybaczy.

[dzabson]

miejscowość Sucha Góra niedaleko Bytomia...Zakład Pogrzebowy..Jan Szatan:)
szczegoly.pkt.pl/szatan_jan_zaklad_pogrzebowy_f013aeee0f89b57fcef3cd1d17032562.html

[Gość: trusiaa]

Czytałam ten zacny watek od początku i smutno mi było, że od siebie
nic dodać nie mogę. I oto wczoraj odbył się pogrzeb, który moja
rodzina będzie wspominać latami.
W pogrzebie prastryjka uczestniczył mój ojciec, więc jemu
zawdzięczam relację. Ogromny cmentarz pod miastem - ostanie kwatery,
puste czekają na lokatorów. Rodzina i ksiądz żegnają zmarłego,
jeszcze kondolencje i nad ukwieconą mogiłą zostaje garstka
najbliższych, do nich dobiega jeszcze zdyszny wujek, który spóźnił
się na uroczystość. W tym momencie, mnąc czapkę w rękach, zjawia się
jeden z grabarzy - nie rozumie jak to się mogło stać, jest mu
szalenie przykro, ale zmarły trafił nie do tej kwatery co trzeba...
Na oczach osłupiałych żałobników panowie z ekipy szybciutko i
sprawnie przenoszą stosy kwiatow i znicze siedem miejsc dalej,
wydobywają trumnę i gdy (jak to określił tata) prastryjek pokołysał
się znowu na pasach z szacunkiem opuszczają go do nowego lokum. Syn
zmarłego dopiero wtedy uświadomił sobie, że istotnie lokalizacja
wydała mu się z początku dziwna, ale na nowym cmentarzu o pomyłkę
nietrudno.
Podejrzewamy, że zmarły czekał po prostu na spóźnionego wujka i stąd
dwa pogrzeby...

[mandryk]

Wspomnienie z głębokiego dzieciństwa: Szara ulica, kocie łby. Leje
jak z cebra. Ulicą jedzie karawan - taki klasyczny, jak czarne
akwarium, rzeźby, latarnie, girlandy, firaneczki. Oczywiście konny.
W środku na trumnie siedzą dwaj grabarze i popijają z gwinta:
schowali się przed deszczem. Karawan znika w ścianie jesiennego
deszczu...

[Gość: pasqda1]

Historia z zeszłorocznej gazety ("metro" czy "echo miasta"):
Pracownicy zakładu pogrzebowego postanowili zażartować sobie z nowego kolegi.
Przed jego pierwszym dniu w pracy pousadzali nieboszczyków na krzesłach. Podobno
usadzone (czy ustawione) ciała zaczynają po jakimś czasie wydawać dość
specyficzne dźwięki (chyba jakieś gazy wydobywają się przez nos czy usta). No i
wchodzi facet do zakładu, nikogo nie ma, a nieboszczyki siedzą na krzesłach i
chrząkają... Ale wiał!

[intervention]

I jak? Żartownisie dostali jakis wyrok (o ile wiem takie coś jest
karalne). Wujek mojej znajomej kiedyś (chyba to w latach 70. było)
włamał się do tego pomieszczenia gdzie trzyma się zmarłych przed
pochówkiem. Otworzył trumne, wyjął z niej nieboszczyka i postawił go
pod scianą. Żart głupi (o ile to można uznać za żart)i odsiedział za
to kilka lat.

[Gość: meta]

ale sie usmarkalam ze smiechu!!! :)