Nie wiem czy będziecie chcieli czytać,bardzo długi

[debest3]

Za siedmioma górami,za siedmioma lasami...Albo nie,komu by się chciało tak
daleko dymać?Lepiej będzie jak napiszę,nieopodal
Nieopodal, leży miasto księcia Kraka,pijanica Ci to był i
rozpustnikZaraz,zaraz,piszę jakbym był korespondentem Gościa
Niedzielnego.Zacznę jeszcze raz
Rano wstałem z uczuciem ekscytacji,jakbym miał przeczucie że w Totolotka
główną wygraną trafię.Te podniecenie nie opuszczało mnie cały dzień.Energia
którą przy tym uwalniałem,mogłaby oświetlić małe miasto.Niestety nie było
nikogo kto chciałby mnie do słupa energetycznego podłączyćMoże i
dobrze,mogłoby coś nie wytrzymać
Nie mogłem się doczekać końca pracy.Nareszcie!Koniec!Mogłem spokojnie do domu
wrócić i przygotować się do najazdu na Kraków.Najazdu powiedziałem?Zabrzmiało
to tak,jakbym miał tam tylko niebo i spaloną ziemię zostawić,a coś tam po
mojej wizycie jednak ocalałoSpakowałem niezbędne rzeczy do mojej dyżurnej
torby,niewielkich rozmiarów,ale ja zabieram tylko to co będzie mi naprawdę
potrzebne.Alkohol można kupić na miejscuD Czyli da się przetrwać.Torbę
spakowałem,przygotowałem powłokę cielesną,coby prezentować się na wzór
japoński.Czyli jako-takoFranek wisząc na pajęczynie żuł smętnie jakąś
muchę.Miałem wrażenie że patrzy na mnie z wyrzutem.Ale jak on się gdzieś
szlajał miesiąc,to ja mu wymówek nie robiłem,a muszyska to mało mnie nie zagryzły.
Jakoś tak krótko przed północą,wyszedłem na dworzec.Bilet musiałem kupić sporo
wcześniej,gdyż w takiej ogromnej metropolii kasa na dworcu pracuje az do
20-tej.Masakra.Stałem na peronie i czekałem na pociąg.Zaczął lać
deszcz.Niestety nie uwzględniłem w swoich planach parasola,nie lubię jak mi
sie coś w rękach plącze.Wlazłem pod dach i uciąłem pogawędkę ze znajomym który
odprowadzał córkę udającą sie także jak i ja,do Krakowa.Córka była niczego
sobie,więc z ochotą zgodziłem się pełnić rolę opiekunaPrzecież uczynny
jestem z naturyNareszcie nadjechał pociąg,przestaliśmy więc moknąć.W
Zielonej Górze czekaliśmy na pociag około godziny.Wreszcie wtoczył się na
peron.Oczywiście połowa składu zarezerwowana dla kolonii.Ciekawe po jaką
cholerę stwarzają fikcję,z tymi wagonami,że niby taki długi skład.Ale dla
starego trampa,który już niejedną bitwę w PKP przeżył,taka błahostka nie robi
wrażeniaPodróżowało sie i na korytarzu i w toaletach.Wparowałem do wagonu
niczym huragan Katrina,z tym że tamta miała ode mnie mniej paryOd razu
rzuciło mi się w oczy,że pasażerowie zastosowali taktykę,którą ja zwę
"konfesjonałem",czyli zasunięte firanki w przedziale i zgaszone
światło.Niestety ,nie dałem się nabrać.Z szumem wtoczyłem sie do pierwszego z
brzegu,nie ,nie żeby się wyspowiadać,tylko usiąść."Wolne?"rzuciłem i nie
czekając na odpowiedź wcisnąłem sie na duś z podopieczną do środka.Udając że
nie widzę tych spojrzeń mogących spopielić marmur,usiadłem wciskając panienkę
po przeciwnej stronie.Do Wrocławia droga minęła spokojnie.No może prawie,gdyż
zaczęła urzędować grupa Hunów,jak po okrzykach pijackich było można
poznać,wracająca na urlop z Irlandii.Oj miałem im ochotę sprawić drugie pola
Katalaunijskie,ale chciałem z pięknym i nieskażonym obliczem dotrzec do celu
podróży.Więc chciał nie chciał,musiałem zacisnąć zęby i zachować
spokój.Włożyłem do ust gumę,coby ząbki mi na proszek się nie starły ze
złości.Do Wrocławia przybyłem przed szóstą rano.Tutaj musiałem się z moją
koleżanką rozstać,gdyż miała nieco inny plan podróży na bilecie.Ja natomiast
umówiłem sie w przeddzień we Wrocku z moim kolegą JareczkiemPrzybył ci on
śpiesznie,a to czerwone co widziałem na jego piersi,okazało się jego
wywieszonym językiem.Padliśmy sobie na ziem...znaczy w ramiona i wyszperaliśmy
wolny przedział.O zgrozo!Przez krótką chwilę myślałem że znów będę podróżował
z psem,czy ja do cholery te zwierzaki jakoś w pociągu przyciągam,czy jak?Ale
rodzinka trzy osoby plus piesek,zmyła sie od innego przedziału.Podróż do
Krakowa upłynęła na rozmowach o d..Maryni(ale musiała mieć czerwone uszy)Na
krótko przed celem podróży,zaatakował nas telefonem Józek,udzielając
wskazówek,gdzie mamy wysiaść i jak dojechać.Po nie za długim czasie zadzwonił
ponownie,zmieniając decyzję.Powiedział że przybędzie po nas osobiście.Pewnie
się bał,że takie dwie sieroty jak my możemy wyjątkowo dłuuuugo
błądzić.Zaznaczył dobitnie,że mamy nie schodzić nigdzie na dół tylko włazić na
góre.No ale co można poradzić,jak na dół jest jednak łatwiej?Dlatego na dworcu
z Jarkiem,zeszliśmy do jakiś tam lochów na peronie,łudząc się że napis "Winda
na parking" będzie pewnym udogodnieniem.Ale niestety,okazało się że był tam
napis"Winda nie działa"A nie działa z prozaicznego powodu.Po prostu ,szyb
windy był pusty.Doszliśmy z Jarkiem do wniosku,że Krakusy są albo tak
oszczędni ze windy nie zamontowali,albo tak wizjonerscy ze przygotowali jej
miejsce na przyszłość.Wchodziła też w grę trzecia możliwość ze po prostu windę
ktoś podprowadził.Ale tę odrzuciliśmy jako trudną do wykonania
technicznie(chociaż znając polskich złomiarzy,to kto wie?)Po chwili odezwał
sie nasz GPS,czyli Józek z parkingu.Tak jak podejrzewaliśmy z Jarkiem,daliśmy
ciała.Józek szybko nas naprostował i wskazał właściwą drogęPo krótkim acz
intensywnym galopie,odnaleźliśmy właściwą ścieżkę i już Józek wita się z
nami.Nooooo po buziaku sobie nie daliśmy,ale nie narzekamOsobliwym
towarzyszem podróży w samochodzie był kot Józka(tyko cśśś!niech nikt Józkowi
nie powtarza,że nie przepadam za tymi stworzeniami,na wszelki wypadek w wersji
przeznaczonej dla niego,usunę ten akapit)
Dojechaliśmy na miejsce i ..okazało się że,mieszkać będziemy w akademiku
Politechniki Krakowskiej(omen
jakiś,czy co?)Grzecznie przywitaliśmy się z panią Cerberową..znaczy panią
portierką.Wsiedliśmy do windy i wziuuuuuut na szóste piętro,dobrze że szóste,bo
chociaż choroba wysokościowa nam nie groziła.Niedotlenienie też chyba nieZa
to z okna mieliśmy piękny widok..ee na słup energetycznyD Na
miejscu przywitaliśmy się z resztą składu osobowego krakowskiego spotkania.Było
już parę osób które zdążyłem poznać już osobiście,oraz parę osób które dopiero
teraz dostąpiły niewątpliwego zaszczytu poznania mojej skromnej
osobyOsobouczestników razem ze mną było piętnaście duszPo wymianie
serdeczności(jak te panie całują mmmmm..panowie też nie byli gorsiDD
)zapoznaliśmy się z porządkiem dnia.Czyli intensywne zwiedzanie Krakowa,do czego
z resztą przygotowywałem się długi czas,bo wstyd przyznać,objeździłem Polskę
wzdłuż i wszerz,a nigdy nie byłem tam gdzie Wanda nie chciała Niemca.Wsiedliśmy
do autobusu i udaliśmy się na miejsce.Wycieczkę rozpoczęliśmy od miejsca gdzie
taki gostek siedzi taaaaak wysooooko na koniu(na pewno koń,bo sprawdziliśmy z
Jarkiem),jak nam objaśnił Józek był to pomnik Grunwaldzki,a gościem z takim
zębatym czymś na głowie był nasz król z importu ,czyli Władzio..zwany
JagiełłowskimOj,pogonili oni kota(aaa psik!,znów te uczulenie) tym chłopakom z
Bundesligi pod Grunwaldem,oj pogonili i żaden im tam Podolski ani Klose nie
pomogli.Potem udaliśmy się na krakowski Rynek.Tam zwiedzanie zaczęliśmy do
kościoła Mariackiego(tym którzy mówią że weszliśmy tam bo padał deszcz,chcę
zadać kłam)Oczy mi na wszystkie strony latały,tak było pięknie.Najbardziej mi
sie podobał ten wielki telewizor nad ołtarzem.Ale zaraz sie dowiedziałem ze to
nie był telewizor,tylko ołtarz eee...Wita Stwosza(jak to człowiek może się
pomylić)Oj piękny ci ten kościół..Pełno tam było luda,istna wieża Babel,mówią
tam we wszystkich językach.Wkurzyła mnie tylko taki ważny i nadęty gostek w
takim granatowym gajerku,z napisem straż jakaś tam,wydzierał on na ludność gębę
jak fornal na pańszczyźnianych.Już mu chciałem coś rzec,ale poskromiłem moje
zapędy,bo wstyd byłoby taką piękną wycieczkę od nowej bitwy grunwaldzkiej
zaczynać.Wyszliśmy na taki wieeeeeeeeelki podwórek,z fajną chatą na środku,Józek
powiedział że to krakowski Rynek.No no,ale tu miejsca,można by mecz piłki tu
rozegrać.Ale ta chata

[molastka]

ło matko!
przeczytam jak moi chłopcy pójdą spać,teraz nie dam rady
ale Debest z Ciebie to prawdziwy pisarz jest))

[sarah_black38]

He he , dobrze,ze nie jechałeś z Wrocławia do Opola (lub odwrotnie).
W telewizorni powiedzieli, że z powodu kradzieży drutów pociąg
zamiast godzinę jechał siedem.

Fajne to Twoje opowiadanko!

[endzi11]

Super masz talent do pisania książek nie piszesz przypadkiem??



♥AMELIA♥
Dzieci z lipca i okolic 2005r

[delfina7]

Dawaj dalej)))))))))

Ciąg dalszy

[debest3]

Ale ta chata na środku to były Sukiennice.Jakowaś szmata od góry je
przykrywała,okazało się ze był remont.Obeszliśmy sobie Rynek(piszę z dużej
litery,bo rynek też duży.Czegóż tam nie było,stały takie fajne figurki,jedna
srebrna,druga czarna.Okazało sie że te figurynki zyją,po prostu ludkowie
znaleźli sobie taki sposób zarobkowania.Na małej scenie lalkarz dawał występ z
lalką naśladująca Elvisa(tak nawiasem ,Elvis żyje!jak ktoś mówi inaczej,to jest
łgarzem)..Muszę przyznać że Grażynka też dała nie gorszy występ,ależ się rusza
kobieta...mmmm.Po Rynku kursują,trzeba wam wiedzieć ,dorożki konne.Czy na pewno
to były konie,tego juz z Jarkiem nie sprawdzaliśmy,poprzestaliśmy na rumaku
WładziaLudzi,aż czarno,nooo niektórzy są czarni dosłownie....
.Szczerze mówiąc,to mam wrażenie że tylko po Rynku można cały dzień
kursować.Piękny ci on przeokropnie.Od tej pory na rynek w swojej mieścinie będę
patrzył z góry,a co?taki ci on lichy się teraz wydaje.
Przez chwilę oglądałem takie fajne dzwonki na tasiemkach.Nieee..nie jest to
żadne aluzja do tego że Jarek się gubił.Co to,to nie.
Dotarliśmy do takiego miejsca,gdzie taki jeden jegomość z broda w kapeluszu
siedzi.Przez chwilę myślałem ze sczerniał ci on tam z zimna albo cuś,ale okazało
się ze był to wykonany w brązie założyciel i twórca Piwnicy pod Baranami(dziwne
że w takim Krakowie żeby taką piwnicę stworzyć to trzeba tłumu artystów,w
Warszawie wystarczyłoby jamę pod Sejmem wykopać)Piotr Skrzynecki.Nie
omieszkając,opstrykaliśmy się z nim na wszystkie strony.Od tych fleszy to cała
ta pozłota z niego zlazła.Po drodze,gdyż człowiek nie posiada tylko oczu,ale
także i żołądek,zahaczyliśmy o jadłodajnię.Jadłodajnia,bo na lepszą nazwę nie
zasługuje.Miejsce piękne,bo przy takim fajnym pagórku,na szycie którego
wybudowali taką fajną chałupę i nazwali Wawelem,mieszkał tam między innym ten
jejmość z koniem,Władzio.Oprócz niego mieszkali tam też inni królowie,bo tak się
wtedy ówczesny Kaczyński nazywał.Obsługa była baardzo powolna,zanim się
doczekałem na jedzenie to już mi sie właściwie odechciało jeść.Myślałem że
chociaż piwo wypiję,gdzie tam..te piwo prosto z Żywca do nas chyba jechało.Ale i
tak dotarło na nasz stół wyjątkowo szybko.Czyli po 15 minutach.Całe szczęście
,śluzówka w gardle została uratowana.Po posiłku udaliśmy się w odwiedziny do smoka.
..idąc na te wzgórze zakupiłem trochę pocztówek,o które to piłowała mnie
strasznie córka,pół kilo widokówek chyba była w sam raz?
Smok na wzgórzu(a mówili że on w jamie pod górą mieszkał,chyba przez te wieki
taka góra śmieci narosła albo mu biedulce komnat zalało?) okazał się baaardzo
wysuszony,taki twardy jak skała,nieduży on nieboraczek,szczerze
mówiąc,rozczarowałem się nieco.Nawet ogień mu z pyska nie ział.Skąpy się on
strasznie zrobił,bo żeby przez otwór paszczowy nieco płomienia wydalić,to trzeba
go o to smsem poprosić.Tak się ceni skubaniec.Już to chciałem to zrobić,ale
okazało sie ze ktoś mnie uprzedził.Niestety...ten płomień,był nieco
lichy,szczerze mówiąc ja większy potrafię zrobić,jak impreza była udana,a na
drugi dzień nie ma co popić.Ale..wybrzydzał nie będę,smok to smok,może on z
gatunku tych mniejszych.Kiedy już wszyscy sobie z nim fotkę szczelili,to mu po
cichu skórę z garbu zdjąłem,a co?położę sobie na podłodze przed
kominkiem.Słyszałem tylko że smocza skóra pali nieco w stopy.Ale co
tam.Prezentować się będzie superD Po odwiedzinach u Smocziego zeszliśmy na dół
na przystań,po drodze Józka taka fajna dziewoja zaczepiła,odnośnie tych łupinek
co to po Wiśle śmigają.Daliśmy się namówić na rejs,a co tam.Jak człowiek ze dwa
piwa wypije to gołymi rękami twierdzę jest gotów zdobyć.Morska choroba?Phi!! też
mi coś,jakoś da się radę.Ulokowaliśmy się w dwóch gondolach(tak je tam szumnie
nazywają,choć ten facio co to śmieszną kierownico kręci wcale na makaroniarza
nie wygląda,raczej na chłopa co to jabłka sprzedaje pod Grójcem)..i
hajda!Naprzód zdobywcy oceanów,od razu w nas krew spadkobierców marynarzy Orła
zagrała.Wiatr w twarz ,fala po plecach(a to już kuźwa mniej przyjemne było,bo
wyglądałem jak by mi ktoś wypite piwo na plecy wydalił)Z pieśnio na ustach
ruszyliśmy w rejs.Po drodze Jarek chciał być uprzejmy i nasze koleżanki z
drugiej krypy poczęstować Colą(swoją drogą to dziwna to była Cola,bo po każdym
łyku coraz bardziej świeciły mu się oczy),rzucił ci on tą flaszką tak
nieszczęśliwie że na dach gondoli spadła(mógł rzucać z bekhenda a nie
forhenda,nie dziwne że nie trafił).Grażynka z wielkim poświęceniem rzuciła się
ratować ów cudowny i ożywczy napitek,ale nie dała rady.Pożytek z niego miały
tylko wiślane ryby,chociaż ja wiem czy miały?Jak tu płetwą nakrętkę
odkręcić?Rejs był świetną sprawą,bo bryza ochłodziła nieco nasze zmęczona upałem
ciała.
Ela wprost piała peany z zachwytu,tak lubi wodę kobieta.Aż chciałem sprawdzić
czy łuską gdzie nie obrosła))Kiedy już zaliczyliśmy zaślubiny z
Wisłą(wprawdzie Colą z wkładkę,ale czy inni tak szczodrze Wisłę
częstują?)udaliśmy się na drugą stronę Bug...znaczy Wisły,tam znajduje się
muzeum takiego gościa który szczególnie ukochał tych gości co to dwóch patyków
do jedzenia używają zamiast łyżek.Znam Ci ja ich dobrze z serialu Mushashi
Miyamoto,w swoim czasie ze względu na to żeby do Ameryki mogli bez wiz wjeżdżać
napadli oni na Pearl Harbour.Obsługa tego przybytku powitała nas
serdecznie,niczym strażnicy z obozów japońskich w Singapurze,którzy pilnowali
aby Angole most na rzeca Kwai wybudowali.Od razu zakazali zdjęć robić i plecaki
zostawić,ale co to ja głupi zeby z mojo kochano torebko się rozstawać.Muszę
przyznać ze malarstwo japońskie mi sie podobuje,jest niesłychanie
charakterystyczne.Te stalowe garniturki na wieszakach co to je zbrojami zwą też
były piękne,trzeba przyznać ze misternie wykonane,a te scyzoryki długie na ponad
metr,też mi podchodziły,stal równie świetna jak z wytwórni Gerlacha.Fotografie
nie zainteresowały mnie już tak jak grafiki.
Na dole onego przybytku znajduje sie tako fajno piaskownica,podzielona na
kawałki,w których leży różnej grubości grys i piasek(całkiem jak u nas na
hałdzie,do remontu dróg używany),trzeba tam koniecznie na bosaka
połazić,przypomina to nieco powolne ubijanie kapusty.Ścieżka zdrowia to się
szumnie nazywa.Nie dałem się jednak na tę niewyobrażalnie wielką przyjemność
namówić.Powód był prozaiczny.Jestem zdrowyDDDD
Po tym deptaniu udaliśmy się w dalszą podróżAsię zaczęło tak w stopy palić jak
onegdaj wawelskiego smoka żoładek ,kiedy to mu podstępny Dratewka mięcho ognisto
wkładko nadział.Asia tak zaczęła nogami wierzgać,jak nie przymierzając kasztanka
marszałka w pełnym galopie.Całkiem jakby po smoczej skórze by chodziła,aż
zacząłem ją podejrzewać czy jej nie buchnęła.Sprawdziłem,była na miejscu.Kiedy
już przy pomocy wody z połowy Wisły zlikwidowała przypadłość w stopach
ruszyliśmy dalej...
..a zapomniałbym o jednym z epizodów,może nie tak ważny z punktu widzenia
polityka jak władza,ale warto o nim wspomnieć.Otóż Grażynka,kobiet o energii
małej elektrowni atomowej,postanowiła upiększyć swoim ciałem jedną z gondoli i
przez pół rejsu udawała bardzo umiejętnie figurę dziobową)Została również
osobaczona przez pewną matrone ze użycie słowa tyłek,które to słowo mogło
całkowicie zdemoralizować owej matronie jej dziatki.No cóż,są ludzie i ludziska.
Po krótkim marszu,jeździ tramwajem i autobusem,udaliśmy się na miejsce
zakwaterowania,chociaż ZOMZu nikt nam nie wlepił(mąż Asi pewnie będzie w
temacie)Tam czekała nas następna atrakcja dnia ,czyli grill...no nie mogło się
bez niego obyć.Nic tak skutecznie nie integruje jak wspólne odymianie kiełbasy
,ka

......i zakończenie

[debest3]

Nic tak skutecznie nie integruje jak wspólne odymianie kiełbasy
,kaszanki i innego mięsiwa.Imprezka miała się odbyś pod akademikiem.Józek
zobowiązał sie do zakupu specjałów do konsumpcji,również napojów z
zawartością(no przecież my nie dzieci)Pomagać miała mu dzielnie,jego przeurocza
małżonka,którą mieliśmy okazję poznać,a która dzielnie znosiła harce nasze i
swojego małżonka,czyli przeurocza OlaD Na początku trochę nieśmiała,no bo nie
wiedziała przecież czego można się spodziewać po najeździe takiej bandy luda z
różnych miejsc krajuKiedy już oswoiła się z naszym specyficznym sposobem
bycia,okazała bardzo przystępną i miłą kobitką(no fcoooo?troszkę wazelinki nie
zaszkodzi,a należy się nie?)Po wszelkich ablucjach,przygotowaniach,oraz
skompletowaniu ekipy udaliśmy się na dół na dalszą część wieczoru.Józek zajął
się już opiekaniem bawołuD Jakoś dał radę pogodzić się z innymi
uczestnikami,bo trzeba wiedzieć że grill tego wieczoru był wyjątkowo oblegany
przez studentów,nie wiedzieć czemu mieszkających w akademiku.Może nie mogą sie z
uczelnią rozstać?A potem się mówi"wieczny student"Zabawę zaczęliśmy początkowo
skromnie,po jednym piwku,leniwa rozmowa itd.W miarę upływu czasu zaczęliśmy sie
jednak coraz bardziej integrować)Nie wiem,moze wpływ na to miał wypity na
czczo alkohol,bo kiełbasa coś długo się piekła...nie wiem.Grunt że zabawa się
rozkręcała.Każdy,powtarzam ,każdy z uczestników okazał się człowiekiem który
wspólne biesiadowanie ma we krwi,rzadko można spotkać paczkę ludzi,no niemłodych
już,raczej w kwiecie wieku,ale jakże młodych duszą.Po prostu ,czas wtedy
galopuje a endorfiny eksplodują jak światełko do nieba u Jurka
Owsiaka.Zostaliśmy obdarowani suwenirami z Tunezji przez pełną energii i będącą
naszą szefową Jadzię.Nareszcie mieliśmy okazję się spotkać.Bo do tej pory ciągle
coś stawało nam na drodze.Jadzia jako obyta kobieta zapewniła nam również część
muzyczną imrezki,w postaci odtwarzacza płyt.Pomogliśmy urządzeniu nieco,bez
umiaru wydzierając gęby)Gdyż melodie były popularne,a wiadomo,co w duszy to i
na języku...
..nic tak nie zbliża ludzi jak wspólna zabawa,jeżeli by porównywać w jakiejś
skali,to zbliżyliśmy się baaaaaaardzo..mniej więcej 10 w skali
Beauforta.Człowiek przecież potrzebuje możności obcowania z innymi,zwłaszcza
kiedy ci inni są tak zżytą paczką,więc jak tu się dziwić rodzicom
Agnieszki,którzy integracją mają we krwiD,że zapragnęli poznać tę hałastrę
wesołków,dzięki im za fajne towarzystwoD Również mąż Asi nie chciał być gorszy
i mimo że jak słyszałem był po służbie,zechciał nas zaszczycić swoją osobą.
W miarę upływu czasu,kiełbasa rumieniła się na grilli,po spożytym piwku
musieliśmy coraz częściej zaglądać,co też dzieje się za dużą hałdą ziemi która
znajdowała się opodal.Żarcie było smaczne,muzyka niezła,nie wspomnę już o
towarzystwie.Nie dziwie się już panu Zagłobie że lubił biesiadować.Zabawa trwała
do późnych godzin nocnych,nie wiem czy to było to,że wszystkim tak kiełbasa
smakowała?D Fakt faktem,że ja nieco zmęczony kilkudziesięciogodzinnym brakiem
snu udałem się na łono Morfeusza,ale nie byłem pierwszy ani ostatni.Opuściłem
towarzystwo w okolicach godziny 2,niestety z żalem,ale nie mogłem pozwolić żeby
Jareczek mnie śpiącego na plecach na szóste piętro tachał ,nie?
Na drugi dzień,czekały nas nie gorsze atrakcje.Wprawdzie spałem jak zabity,ale w
okolicach godziny piątej,obudziły mnie odgłosy rozgrzanego do czerwoności pióra
poety,skrzypiącego po papierze.Przez chwilę w oparach snu,wydawało mi się ze to
sam mistrz Kochanowski zstąpił na ten nędzny ziemski padół.Mrucząc pod nosem
usnąłem.Budząc się ponownie że,owym poetą był Jarek,dzielnie układający poemat
na cześć kobiety "iskry"czyli Grażynki,a także spłodził piękne podziękowanie dla
naszego gospodarza Józka i jego przeuroczej połowicy.Kiedy już otrząsnęliśmy się
z resztek snu(niektórym to otrząsanie zabrało dużo czasu,niektórym
mniej)udaliśmy się na miacho.Do obejrzenia było jeszcze masę rzeczy,a czasu tak
mało.Celem ,albo punktem wyjścia miał być znowu
Władzio na ogierze.Muszę sie przyznać ,bijąc się w piersi,że dywagowaliśmy z
Jarkiem ,czy to nie czasem na tym koniu Józek zrobił sobie fotę którą ma w
profiluD Na przystanku Grażynka odczytała Epistołę JarkaD wzbudzając
niekłamany podziw dla twórcyD Jadąc na miejsce zbiórki,zapewnialiśmy naszym
pasażerkom rozrywkę,jak stwierdziła Asia ze śmiechu rozmazał im się makijaż.Tego
że niektórzy pozbawieni humoru ludzie,chcieli nas na najbliższym przystanku
wysadzić,nie będę wspominał,bo to ze tam trochę autobus się chwiał od
paroksyzmów naszego śmiechu raczej nie powinno nikomu przeszkadzać.Ci którzy nie
jechali wtedy z nami,niech żałują,bo też mieliby okazję do poprawienia
makijażuD Wysiedliśmy na szczęście dobrowolnie,nie z przymusu koło gościa z
kuniem.Tam czekaliśmy na naszych gospodarzy.Trzeba przyznać,że zanosiło się
chyba na zmianę pogody.Bo jak inaczej wytłumaczyć,ten ból głowy i niesamowite
pragnienie?Wyleczyliśmy się w najbliższej aptece....znaczy chciałem powiedzieć
ze w lokalu.Jedno piwko leczniczo jeszcze nikomu nie wyszło na złe?Mogłem
wprawdzie poprosić o zgaszenie tego pożaru Ulę,która niejako zawodowo zajmuje
sie pożarami,ale nie chciałem jej sprawiać kłopotu,chociaż ja wiem?Pewnie by
pomogła,bo kobitka dysponuje niesamowitym poczuciem humoru...Cieszę się z
możliwości poznania takie fajnej poskromicielki pożarów,chociaż przy smoku to
się nie wykazała,musiał ją Dratewka wyręczyćDKiedy przybyli nasi szanowni
gospodarze zostały odczytane kwieciste podziękowania pracowicie ułożone przez
Jarka.Ruszyliśmy w dalszą drogę,czyli osmatrywanie naszymi prywatnymi oczami
cudów Krakowa...
..Zahaczyliśmy po drodze o parę kościołów,a także o najstarszą ulicę w
mieście,czyli ulicę Kanoniczą(aha!Józek nie powie że nie odrobiłem lekcji)
Udaliśmy się na Wawel,po drodze zostałem niemile uraczony potworną ilością
fałszywej muzyki w wykonaniu gościa w takim śmiesznym kubraku z długimi piórami
na berecie(strój krakowski jak się dowiedziałem)Facet fałszował na trąbce tak
niesamowicie że każda żyłka we mnie protestowała.Na jednym z placyków przed
kościołem Józek pokazał nam taką fajną fontannę,aż dziwne ze znajduje sie ona w
takim dostojnym miejscu i że jeszcze tatko Rydzyk jakiejś krucjaty nie
przeprowadził,gdyż przypomina ona kształtem..ee tego,noooo..yy...a domyślcie się
sami.Dotarliśmy wreszcie na Wawel,tu miałem pecha,poniewaz bardzo chciałem go
obejrzeć,niestety,musieliśmy z Jarkiem wracać na pociąg.Właściwie to musiałem
wracać ja,Jarkowi chwała ze chciał mi towarzyszyć.Bardzo ciężko było się
rozstać.Oj baaaaardzo ciężko.Czułem się jakbym zostawiał ludzi z którymi
spotkałem sie nie w przeddzień,tylko całe lata temu.No coż,ale na
szczęście,będzie jeszcze zapewne niejedna okazja do ujrzenia mojej gęby i
waszych przemiłych paszczurków.Na dworzec dotarliśmy bez błądzenia właściwie.W
pociągu wbiliśmy się do przedziału i....naprzód ,do Wrocławia.Towarzystwo w
przedziale składało się z mamy z synem i córką...Oj mama był nieczego
sobie...mmm.Jarek mi potem powiedział ze córka jeszcze lepsza,niestety
siedziałem do niej bokiem(Darek puszcza oko)Natomiast naprzeciwko siedział facet
który mnie denerwował.Czytał jakąś wielką cegłę o medycynie i ciągle zamykał
okno..Jarek powiedział potem ze to był rozdział o zapaleniu płuc,czy to miało
coś do rzeczy?Gapił się na mnie na różne sposoby,z pod
oka,dyskretnie,bezczelnie,
ukradkiem,znienacka.Już chciałem w lustrze popatrzeć
czy czasem mi aureola nad głową nie wylazła,albo ja wiem ,nie jestem brudny.Co
za natręt,moze go to był ten,no...khem!kochający inaczej?Na szczęście..jego albo
moje,wysiadł w Gliwicach.Na korytarzy natomiast rozłożyło sie dwóch gości,jeden
opowiadał (tak ze słyszał go cały wagon)o handlu samochodami.To że bredził i
plótł androny to mało ważne,gorsze było to że cały czas używał przerywników
kurw...i ch....W pewnym momencie chciałem go poprosić żeby mi

Finał:DD

[debest3]

W pewnym momencie chciałem go poprosić żeby mi łaskawie
powiedział w jakim mówi języku,albo żeby przeszedł na niemiecki,wtedy będzie
mniej razić.Niczego sobie paniusia wysiadła ze swoim drobiazgiem w Brzegu a
kwiecisty młodzieniec przeszedł do dalszej części wagonu.Uff!jaka ulga,ale za
wcześnie się cieszyłem,bo na wolne miejsca wsiadło bardzo hałaśliwe
towarzycho,obrabiające tyłki komu się dało.Szefowi,kolegom,koleżankom,cioci
Zosi,wujkowi Heńkowi,Antka kobity szwagra bratu itd.Całe szczęście do Wrocka był
barani skok...Wysiadłem z Jarkiem,na dworcu PKS kupiłem bilet i......
poszedłem z Jarkiem na piwo..pożegnalne...wypiliśmy,Jarek odprowadził mnie..i no
cóż...tu się kończy moja opowieśćD
to tyle w skrócieD

[sarah_black38]

Hi hi od razu z rana poprwiłam sobie humor. A dzień będzie ciężki,
bo idę z Agą do lekarza ,a potem mam dzwonić do chirurga okulisty,
bo znowu gradówka na oku urosła wielkości fasoli.

[endzi11]

Super opowiadanie)))))

[edycia274]

no no ale mamy talenta tutaj

[gusia210]

debest,jestes moim numerem 1
ale masz talent