Pomoc w interpretacji wiersza

[swietuana]

Witam, potrzebna mi pomoc w interpretacji tego wiersza, a przede wszystkim
jego ostatniej strofy. Sama jakoś nie mogę jej zrozumieć.

Pisałam na tabliczce woskowanej
I w załamaniach wachlarza zblakłego,
W piasku nad rzeką i nad oceanem,
Na szkle pierścionkiem i łyżwami w śniegu.

I na pniach, które steki lat przezyły,
Wrszecie- by wszyscy wiedzieli na pewno!-
Żeś ty mój miły! miły! miły!- miły!-
Podpisywałam się- tęczą podniebną.


Tak chciałam, żeby wszyscy naookoło
Jak ja kwitnęli! Pod palcami mymi!
A potem, pochyliwszy na stół czoło,
O, jak zygzakiem przekreślałam- imię...

Lecz ty, w pisarza sprzedajnego ręce
Wciśnięte! ty, co serca żądlisz wrogo!
Przeze mnie nie zdradzone! O pierścionka wnętrze!
Ty- przetrwasz na tabliczkach dekalogu.

/Marina Cwietajewa/

[tonks666]

Jak na mój gust to tu się o Boga rozchodzi. Podmiot liryczny to kobieta, która
zwraca się do Boga prawie jak do kochanka. Chciała wyznać swą miłość do Niego
ludziom na całym świecie, choć jej oświadczenia były stosunkowo płonne (pierwsza
zwrotka), gdyż zapisywane na nietrwałych materiałach. Jednak jej uczucie było
prawdziwie gorące. Potem się załamała (pochyliła na stół czoło) i zwątpiła
(przekreśliła Jego imię). Bóg okazał się nie być wielką, niewyrażalną miłością,
a jedynie papierowym, nieczułym wytworem wyobraźni "pisarza sprzedajnego". Jak
dla mnie całość traktuje o zwątpieniu w Boga, który jest ponadczasowy i zawsze
obecny, jednak istnieje tyko "na tabliczkach dekalogu". W skrócie tyle, nie
wiem, czy mam rację :P