AUTONOMIA POLSKA W R.F.N. -NIE WOLNO

[Gość: fritz]

Sorben sind seit Jahrhunderten in deutscher Umgebung, Polen seit
Jahrzehnten, dennoch will man den Polen das Recht nicht geben polnisch zu
sein.
Man hat Angst, dass die Öffentlichkeit erfährt, dass es 2 Millionen Polen
gibt (man sollte eine Volkszählung ausserdem machen, und nach Nationalität
fragen- wie in den USA oder PL).
Deutschland ist ein Vielvölkerstaat!

Übrigens, Polen akzeptiert alle MInderheiten, obwohl Polen ein betont
homogenes Land ist in bezug auf die NAtionalitätenstruktur.
Polenanteil in Polen liegt bei mindestens 98.5% (Weltalmanach)bzw.99.8%
(poln. Quellen

[Gość: frida]

Sorben sind seit Jahrhunderten in deutscher Umgebung, Polen seit Jahrzehnten,
dennoch will man den Polen das Recht nicht geben polnisch zu sein.
Man hat Angst, dass die Öffentlichkeit erfährt, dass es 2 Millionen Polen gibt
(man sollte eine Volkszählung ausserdem machen, und nach Nationalität fragen-
wie in den USA oder PL).
Deutschland ist ein Vielvölkerstaat!

Übrigens, Polen akzeptiert alle MInderheiten, obwohl Polen ein betont
homogenes Land ist in bezug auf die NAtionalitätenstruktur.
Polenanteil in Polen liegt bei mindestens 98.5% (Weltalmanach)bzw.99.8% (poln.
Quellen

[Gość: wert]

W RFN statut mniejszosci posiadaja grupy etniczne ktore przed 1 8 7 1 rokiem
zamieszkiwaly terrytorium dzisiejszych Niemiec,posiadaja obywatelstwo
niemieckie,odrozniaja sie mowa, kultura i historia , chca zachowac tozsamosc
narodowa oraz zamieszkuja rodzinne tereny. Z tego powodu sa w RFN tylko 4
mnejszosci narodowe.(Sorbowie, Dunczycy, Sint i Roma ,Fryzowie).w Sierpniu 98
roku RFN ratyfikowala europejski Uklad o ochronie mniejszosci narodowych .

[Gość: kunsek]

Wynika z tego, że istnieje silna nierównowaga w prawach do zrzeszania się
mniejszości - porównując oba państwa: RFN i Polskę.

Ciekawe jak pod tym względem stanowi prawo UE?
No i czy RFN dostosuje się do standardów ogólnie przyjętych w krajach
cywilizowanych?

[Gość: wert]

Prawo do zrzeszania nie ma nic wspolnego ze statutem mniejszosci narodowej ,
nie porownoj gruszek z jablkami!

[Gość: kunsek]

Gość portalu: wert napisał(a):

> Prawo do zrzeszania nie ma nic wspolnego ze statutem mniejszosci narodowej ,
> nie porownoj gruszek z jablkami!

No taaak, wystarczy odpowiednio zdefiniować "status mniejszości narodowej" by
uniemożliwić uzyskanie go np. Polakom mieszkającym tam na stałe.
Nie jestem pewien na 100% info, że żyje tam więcej Polaków niż Niemców w
Polsce - wniosek nasuwa się sam...

[Gość: fritz]

Kopernikus-Gruppe
Informacja o trzecim posiedzeniu "Grupy Kopernika"

Polscy i niemieccy eksperci spotkali się w dniach 12 i 13 czerwca na trzecim
posiedzeniu "Grupy Kopernika" na zaproszenie Niemieckiego Instytutu Polskiego
w Darmstadt i Instytutu Niemiec i Europy Pólnocnej w Szczecinie. Obrady trwały
dwa dni i poświęcone były "społeczności polskojęzycznej w Niemczech, problemom
jej tożsamości, jej interesom i politycznej instrumentalizacji".
Na zaproszenie "Grupy Kopernika", w pierwszej części posiedzenia wzięli udział
radca ministerialny urzędu pełnomocnika rządu federalnego do spraw kultury i
mediów Ulrich Treeger, radca legacyjny oraz urzędnik referatu 206 niemieckiego
ministerstwa spraw zagranicznych Andreas Krüger, kierownik redakcji polskiej
Deutsche Welle Hubert Wohlan oraz Konsul Generalny Ambasady RP w Berlinie Jan
Turski. Zaproszeni goście poproszeni byli o przedstawienie własnej oceny
sytuacji. W drugiej części posiedzenia obradowano w kręgu członków grupy.
Prezentowany trzeci raport "Grupy Kopernika" zdaje sprawozdanie z
przeprowadzonej narady, a także póżniejszych dyskusji.
Następne posiedzenie "Grupy Kopernika" odbędzie się w dniach 30.11-
01.12.2001.


Wrzesień 2001

Dieter Bingen, Darmstadt
Kazimierz Wóycicki, Szczecin

Społeczność polskojęzyczna w Niemczech raport nr 3 "Grupy Kopernika"

Uwagi wstępne

Polityka integracji europejskiej, która ze względu na rychłe przystąpienie
Polski do UE posiada zasadnicze znaczenie dla stosunków polsko-niemieckich,
zmusza też do przemyślenia wielu zasadniczych dziedzin wzajemnych polsko-
niemieckich kontaktów.
Na początku lat 90. żródłem pewnych napięć i nieporozumień w stosunkach polsko-
niemieckich była kwestia mniejszości niemieckiej w Polsce, która część
polskiej opinii publicznej traktowała jako grupę szczególnie uporzywilejowaną
i jako zagrożenie dla spójności Śląska Opolskiego. W ostatnim czasie natomiast
nacjonalistycznie nastawione kręgi w Polsce coraz częściej poruszają rzekomo
wciąż nierozwiązaną kwestię "polskiej mniejszości" w Niemczech. Niemieckim
władzom zarzuca się nie tylko, że odmawiają one pod najrozmaitszymi pozorami,
żyjacym w Niemczech Polakom praw wynikających z polsko-niemieckiego traktatu z
roku 1991, ale radykalizując te zarzuty żąda się niekiedy rewizji traktatu,
który ma rzekomo nie gwarantować równych praw Polaków w Niemczech i Niemców w
Polsce.
Spór o istnienie "polskiej mniejszości" w Niemczech potraktować można jako
marginesowy, ponieważ ogranicza się on do stosunkowo wąskich
nacjonalistycznych kręgów w Polsce, co nie stwarza niebezpieczeństwa, że
stanie się kwestią zajmującą szersze i poważniejsze kręgi polityczne. Mimo to,
kwestia ta budzić może pewien niepokój, ponieważ dotyka spraw związanych z
silnymi emocjami, a ponadto pytania dotyczące narodu, tożsamości i praw osób
przybywających do Niemiec staje się jak najbardziej aktualna - jeśli tylko
weżmie się pod uwagę niemieckie dyskusje na temat polityki migracyjnej,
podwójnego obywatelstwa, "wiodącej kultury" w Niemczech czy też integracji
obcokrajowców a także społeczeństwa wielokulturowego.
W związku z rychłym członkowstwem Polski w Unii Europejskiej i związanej z tym
żywej polsko-niemieckiej symbiozy jesteśmy zdania, że kwestii grupy
polskojęzycznej w Niemczech i niemieckiej mniejszości w Polsce należy
poświęcić więcej uwagi niż dotychczas. Najpierw jednak należy się uwolnić od
istniejących anachronicznych wyobrażen i ideologicznych obciążen. Niemcy i
Polacy muszą być przygotowani na to, że choć nie zapowiada się
jakakolwiek "wdrówka ludów" między Polską a Niemcami, to osiedlanie się
Polaków w Niemczech i Niemców w Polsce winno stać się sprawą jak najbardziej
zwyklą i normalną.

Opis sytuacji

W Niemczech mieszka okolo 1,5 miliona ludności polskojęzycznej, osób - jak
mówi o tym traktat polsko-niemiecki - "posiadających obywatelstwo niemieckie,
które są polskiego pochodzenia, albo przyznają się do języka, kultury lub
tradycji polskiej" (artykuł 20). Społeczność ta może i powinna odgrywać ważną
rolę pośrednika i pomostu w dialogu polsko-niemieckim. Niestety nie dzieje się
tak i jest to jedna z niewykorzystanych szans ostatnich dziesięciu lat. Na ten
nie mogący zadowolić żadnej ze stron stan rzeczy składa się kilka czynników.
Wydaje się, że zarówno strona polska jak i niemiecka nie posiada wlaściwego
obrazu społeczności polskojęzycznej jak i nader często ma fałszywe wyobrażenie
o historii tej społeczności, zdominowane przez stereotypy z przeszłości. To
prawda, że migracja Polaków do Niemiec zaczyna sie w latach 70. zeszłego
wieku, co stwarza powstanie szerokiego wówczas środowiska polonijnego.
Przypomnijmy najbardziej elementarne fakty. Na poczatku XX wieku sytuacja
społeczności polskiej w Zagłębiu Ruhry, którą tworzą w większości poddani
państwa pruskiego z terenów zaboru pruskiego, stabilizuje się. Przeżywa ona
społeczny awans, stwarzając powoli własną warstwę średnią. Po I wojnie
światowej Polonia zdobywa status mniejszości narodowej, choć wraz z
odzyskaniem przez Polskę niepodległości wiele osób wraca do kraju lub emigruje
do Belgii lub Francji. W czasach nazistowskich dochodzi do systematycznego
prześladowania Polaków w Niemczech. Polacy, którzy znależli się w Niemczech po
1945 roku (więżniowie obozów koncentracyjnych, robotnicy przymusowi, dipisi,
żołnierze PSZ) na ogół Niemcy opuszczają. Historia "starej Polonii" kończy się
więc, z wyjątkiem bardzo małych środowisk, wraz z II wojną światową. Do
zakończenia jej historii przyczynia się też przesunięcie polskich granic na
Zachód, na skutek czego dawne polsko-niemieckie pogranicze znalazło się w
całości na terytorium państwa polskiego.
Po 1956 roku i politycznej "odwilży" w Polsce, dochodzi do całkowicie nowego
rozwoju sytuacji. Z Polski do Niemiec zaczynają wyjeżdżać: pozostała w niej
mniejszość niemiecka, Ślązacy, polscy Żydzi, uciekinierzy polityczni
(azylanci). Obecna grupa polskojęzyczna w Niemczech nie jest w żadnym poważnym
stopniu kontynuacją "starej Polonii", lecz jest heterogeniczną grupą przybyszy
z Polski, którzy przyjeżdzali do Niemiec od roku 1956, a w szczególności w
latach 70. i 80. aż po czasy wielkiego przełomu lat 1989/90. Po stronie
polskiej panuje natomiast przesadna skłonność do mówienia o Polakach
i "Polonii" w znaczeniu grupy etnicznej oraz odwoływaniu się do tradycji
polskiej migracji do Zagłębia Ruhry z przełomów wieków. Błąd takiego podejścia
jest oczywisty. Tamta bogata tradycja, choć można cenić jej symboliczne
znaczenie, nie posiada żadnej ważącej kontynuacji. Polaków jako takich (z
obywatelstwem niemieckim) jest w Niemczech stosunkowo niewielu (najwyżej 200-
300 tysięcy). Gdyby problem sprowadzał się tylko do tej grupy, miałby on
charakter bez porównania bardziej ograniczony, niż gdy mówi się o znacznie
szerszej grupie polskojęzycznej.
Niestety niektórzy działacze organizacji polonijnych, często o zdecydowanie
nacjonalistycznym nastawieniu manipulują liczbą 1,5 miliona, odwołując się do
tamtej tradycji, starając się zarazem sprowokować konfrontacje ze stroną
niemiecką. Bardzo niebezpiecznym zjawiskiem są głosy dochodzące z tego
środowiska, domagające się rewizji traktatu polsko-niemieckiego o stosunkach
dobrosąsiedzkich z 17 czerwca 1991 roku. W większości część działaczy,
nielicznych skądinąd i słabych organizacji typowo polonijnych,
scharakteryzować można jako nacjonalistów, którzy nie rozumieją ani
współczesnego ducha polsko-niemieckiego dialogu ani nie umieją działać w duchu
pojednania i w duchu integrującym społeczność polskojęzyczną. Szczególnie
zawstydzający jest antysemityzm niektórych działaczy. Sytuacje te wyjaśnić
można tym, że w kwestiach dotyczących Polonii, monopol w Polsce posiadają
niemal wyłącznie politycy i ugrupowania o zabarwieniu nacjonalistycznym.
W latach 90. wspierano

[Gość: gebels]

Organizacja immigrantów z Polski w Berlinie
Eigenorganisation der Zuwanderer aus Polen in Berlin
the organization of Polish migrants in Berlin


Witold Kaminski

Mniejszosc Polska w Niemczech
Podstawowa przyczyna trudnosci polskiej mniejszosci w
Republice Federalnej Niemiec jest niemieckie
prawodawstwo tworzace spoleczenstwo zbudowane w/g pewnej
hierarchii, przypominajacej indyjskie kasty. Podzialy na
Niemców z pochodzenia i cudzoziemców, uchodzców
politycznych i gospodarczych, znajduja swoje odbicie w
statusie prawnym imigrantów. I tak ogromna wiekszosc
zamieszkalych w Niemczech Polaków posiada ograniczone
zezwolenie na pobyt. Duza czesc sposród nich poddana
jest dodatkowo dyskryminacyjnym praktykom w postaci
braku prawa do np. zasilku wychowczego. Na szczescie
tylko niewielkej juz grupie odmawia sie prawa do pracy,
ale nie brakuje zawodów objetych zakazem ich wykonywania
przez cudzoziemców. Samodzielna dzialalnosc gospodarcza
wymaga z kolei posiadania zezwolen, których nie
potrzebuja osoby posiadajace korzystniejszy status
pobytu, lub niemieckie obywatelstwo.

Dla unaocznienia wspomnianej juz kastowosci wymienie
tytuly dajace imigrantom z polski podstawe prawna pobytu
w Niemczech:

obywatelstwo z uznanym statusem wysiedlenca (wiaze sie z
szeregiem przywilejów);
obywatelstwo bez wspomnianego statusu;
obywatelstwo z tytulu przyznania (po 10 latach legalnego
pobytu, lub po 7 latach w przypadku uznanych uchodzców
politycznych i po 5 latach jesli wspólmalzonek jest
Niemcem)
Zezwolenia przyznawane cudzoziemcom:
- Aufenthaltsberechtigung (zezwolenie na pobyt staly)
- unbefristete Aufenthaltserlaubnis (zezwolenie bez
ograniczenia)
- befristete Aufenthaltserlaubnis (ograniczone
zezwolenie )
- Aufenthaltsbefugnis (ograniczone zezwolenie
przyznawane z powodów humanitarnych)
- Aufenthaltsbewilligung (zezwolenie zwiazane z celem
pobytu: praca, nauka)
- do 1990 roku tzw. Duldung (telerancja pobytu) i
Aufenthaltsge stattung (na czas postepowania azylowego).
Szczególowe omówienie wspomnianych tytulów i zwiazanych
z nimi przywilejów i ograniczen rozsadziloby ramy tego
referatu.

Dodac tylko nalezy, ze skutkiem wprowadzonej przez prawo
hierarchicznej klasyfikacji jest m. innymi wyjatkowa
dezintegracja srodowiska utrudniajaca realizacje
zapisanego w polsko-niemieckich traktatach prawa do:
swobodnego wyrazania, zachowania i rozwijania swej
tozsamosci etnicznej, kulturalnej, jezykowej i
religijnej bez jakielkolwiek próby asymilacji wbrew ich
woli.

Restrykcje prawne powoduja bezposrednie i wtórne skutki.
I tak nieudzielanie Polakom przez lata zezwolen do pracy
spowodowalo rozwój swoistej polskiej infrastruktury na
czarnym rynku pracy, oraz degradacje tych, którzy
zmuszeni byli poruszac sie na marginesie spoleczenstwa -
nierzadko poza granicami legalnosci.

Jeszcze w roku 1990 zaledwie 10,6% sposród zamieszkalych
w Berlinie Polaków pracowalo legalnie.

Osiagneta po latach Normalizacja potwierdzona
zezwoleniem na pobyt staly, lub przyznaniem niemieckiego
obywatelstawa nie oznacza automatycznego rozwiazania
wszelkich problemów. Inzynier, który nie majac
zezwolenia do pracy przez lata nie mial kontaktu z
zawodem, a jedyna szansa przezycia byla nielegalna praca
na budowie, lub nauczycielka, która przeistoczyc musiala
sie w sprzataczke lub kelnerke, nie maja praktycznie
szans na samorealizacje w wybranych i wyuczonych niegdys
zawodach. Przyznane po wielu latach prawa, nie oznaczaja
automatycznie mozliwosci ich realizacji zgodnie z
oczekiwaniami i aspiracjami.

W efekcie daje sie zaobserwowac u osiadlych w Niemczech
Polaków caly szereg negatywnych i niepokojacych zjawisk
bedacych skutkiem wieloletniej dyskryminacji i
spowodowanej nia alienacji.

Stosunkowo wysoka drobna przestepczosc, prostytucja,
alkoholizm, konflikty w rodzinach i ich rozpad. Nie
tylko pierwsza generacja imigrantów cierpi z powodu
dyskryminujacych praw i ich praktycznych skutków. Skutki
posrednie odczuwa równiez druga generacja.

Wysoki procent przerywajacych nauke, uciekajacych z
domu, naduzywajacych alkoholu i narkotyków, wchodzacych
w konflikt z prawem, swiadczy o patogennych warunkach w
jakich przyszlo im zyc.

Powyzsze zjawiska sa z kolei jedna z przyczyn
negatywnego obrazu "Polaka" w niemieckich mediach i w
spolecznej swiadomosci.

Postepowanie wladz niemieckich w stosunku do
cudzoziemców pelne jest sprzecznosci, lecz nie jest
pozbawione swoistej logiki. Wyznacza je cel, którym jest
integracja cudzoziemców, lecz rozumiana na zasadzie
ulicy jednokierunkowej - czyli de facto asymilacja. Jej
utrudnianie stanowi niejako forme filtra odcedzajacego
element przydatny - czyli aktywnych zawodowo, odpornych
na przeciwnosci i gotowych do asymilacji. Na marginesie
nalezy dodac, ze ustawa o cudzoziemcach dopuszcza
mozliwosc deportacji tych, którzy nie zdolali spelnic
oczekiwan i weszli w konflikt z obowiazujacym prawem,
precyzujac zarazem w/g stopnia akceptacji wyrazonego
stemplem w paszporcie, która ze stworzonych kast posiada
wieksze lub mniejsze prawa do wejscia w konflikt z
prawem. Nie rozstrzyga wiec o deportacji sam fakt
popelnienia przestepstwa lub wykroczenia, lecz równiez
przynaleznosc do okreslonej ustawa grupy - kasty.

Kolejnym efektem stworzonych przez niemieckie
prawodawstwo uwarunkowan i bedacej ich rezultatem
dezintegracji srodowiska jest ambiwalentna tozsamosc
nader czesto dajaca sie zaobserwowac u imigrantów z
Polski - bez wzgledu na posiadane pochodzenie lub
obywatelstwo. Badania przeprowadzone w Bawarii przez
prof.

Dyczewskiego ilustruja ten stan rzeczy:

- 3,4% Polaków w Bawarii uleglo asymilacji,
- zaledwie 6,2% odpowiada pojeciu integracji;
- blisko 30% znajduje sie w stanie alienacji;
- az 60,5% laczy wysoki stopien etnicznosci z niskim
stopniem wejscia w spoleczenstwo niemieckie.
W obliczu takiej sytuacji zadziwiajacy wydaje sie byc
stosunek wladz polskich do polskiej mniejszosci w
Niemczech. Mozna odniesc wrazenie, ze nie ulegl on
zmianie od czasów realnego socjalizmu.

Wówczas podejrzliwosc wobec emigrantów oraz próby
instrumentalnego ich traktowania wyznaczaly postepowanie
wladz. Polska Ludowa gotowa byla akceptowac wylacznie na
wpól agenturalne zwiazki polonijne. Polonia oscylowac
miala miedzy cepelia i agenda. Jej aspiracje kulturalne
nie mogly wykraczac poza wieczornice i imprezy
folklorystyczno-spiewacze. Wszelkie emancypatorskie
tendencje wydawaly sie byc niebezpieczne, bo wylamujace
sie spod kontroli. Rzeczywista aktywnosc spoleczna i
kulturalna traktowana byla, jako zagrozenie. Jedynie
sluszny schemat stanowilo pielegnowanie polskosci we
wspieranych i znajdujacych sie pod kontrola
stowarzyszeniach i zwiazkach.

Nalezalo oczekiwac, ze zmiany przelomu lat 80-tych i 90-
tych spowoduja zmiane stosunku do emigrantów z bardziej
lub mniej solidarnosciowym rodowodem.

Tak sie jednak nie stalo. Bilateralne umowy polsko-
niemieckie, juz nie tylko ignorowaly istnienie tej
grupy, lecz byly jednoznacznie przeciw niej skierowane.

- Umowa o pracownikach kontraktowych podpisana przez
ministrów Kuronia i Blüm'a zbiegla sie z pierwszymi
masowymi deportacjami Polaków. Dla polskiego
ministerstwa wazniejsze byly pozorne korzysci z tytulu
najemnej pracy kilkudziesieciu tysiecy polskich
pracowników kontraktowych i sezonowych, niz podstawy
egzystencji - wiekszej ilosciowo - osiadlych w
Niemczech, lecz nadal pozbawionych prawa do pracy
polskich imigrantów. To ciche przyzwolenie spowodowac
moglo nagly i przymusowy powrót do ojczyzny kilkunastu
tysiecy potencjalnych bezdomnych i bezrobotnych.
- W tym samym czasie wspomniani ministrowie podpisali
jeszcze jedna bilateralna umowe. W/g zebranych przez
Polska Rade Spoleczna danych, okollo 150 tys. Polaków w
Niemczech utraciloby po

[hanys_hans]

Tyn co tyn wontek zauozyu to musi byc´ richtich CEP! Ale to taki ruski! CCCP!
AUTONOMIA POLSKA W R.F.N. koon´ by sie us´miou.
Mozno woom sie udo tako POLSKA AUTONOMIA we Iraku teroski zrobic´! Musicie ino
im tam pedziec´ zescie soom AUTOKTOONI i fertik, zauatwioone!

pyrsk_hanys_hans

[Gość: hanys]

Alle sieben Minuten wird ein Auto gestohlen
In Deutschland wird alle sieben Minuten ein Auto gestohlen. Wie die
Kriminalstatistik 2001 aufweist, wurden in Deutschland im vergangenen Jahr
75.408 Kraftfahrzeuge gestohlen. Das sind zwar 9,2 Prozent weniger Fälle als
im Jahr zuvor. Diebstähle an Kraftfahrzeugen (Reifen oder andere Teile)
ereigneten sich sogar alle vier Minuten. Jeder vierte Autodiebstahl konnte
aufgeklärt werden.

[hanys_hans]

Gość portalu: hanys napisał(a):

> Alle sieben Minuten wird ein Auto gestohlen
> In Deutschland wird alle sieben Minuten ein Auto gestohlen. Wie die
> Kriminalstatistik 2001 aufweist, wurden in Deutschland im vergangenen Jahr
> 75.408 Kraftfahrzeuge gestohlen. Das sind zwar 9,2 Prozent weniger Fälle als
> im Jahr zuvor. Diebstähle an Kraftfahrzeugen (Reifen oder andere Teile)
> ereigneten sich sogar alle vier Minuten. Jeder vierte Autodiebstahl konnte
> aufgeklärt werden.
>

[hanys_hans]

hanys_hans napisał:

> Gość portalu: hanys napisał(a):
>
> > Alle sieben Minuten wird ein Auto gestohlen
> > In Deutschland wird alle sieben Minuten ein Auto gestohlen. Wie die
> > Kriminalstatistik 2001 aufweist, wurden in Deutschland im vergangenen Jahr
>
> > 75.408 Kraftfahrzeuge gestohlen. Das sind zwar 9,2 Prozent weniger Fälle a
> ls
> > im Jahr zuvor. Diebstähle an Kraftfahrzeugen (Reifen oder andere Teile)
> > ereigneten sich sogar alle vier Minuten. Jeder vierte Autodiebstahl konnte
>
> > aufgeklärt werden.
> >

To teroski je klar o jako AUTONOMIA POLSKA W R.F.N.polokoom idzie ajnfach "Auto-
nehmen" Pieroona nigdy bych na to niywpod.

[Gość: kohl]

2/1999

-------------------------------------------------------------------------------
-

Schnee von gestern
In Deutschland wird diskutiert - für die »deutsche Minderheit« in Polen ist es
bereits Realität: zwei Pässe.

-------------------------------------------------------------------------------
-

Während in der Bundesrepublik die Diskussion über eine mögliche doppelte
Staatsbürgerschaft gerade so richtig in Fahrt kommt, lacht sich die »deutsche
Minderheit« in Polen ins Fäustchen. Für sie ist eine doppelte
Staatsbürgerschaft Schnee von gestern. Denn der Besitz zweier Pässe, eines
polnischen und eines deutschen, ist für die »deutsche Minderheit« in Polen
keine Ausnahme mehr, sondern bereits die Regel. Der Großteil der in Polen
lebenden »Schlesier«, die sich auf eine »deutsche Herkunft« berufen, hat seit
der deutschen Einheit die deutsche Staatsbürgerschaft beantragt und auch
bekommen. Auf ihren polnischen Paß mußten sie dabei keineswegs verzichten.
Aktuellen Schätzungen zufolge leben circa 170.000 bis 200.000 Menschen in
Polen, die sowohl über einen polnischen wie auch einen deutschen Paß verfügen.

Das polnische Recht spricht dabei allerdings nicht von mehrfacher
Staatsbürgerschaft. Es wird nach dem Prinzip verfahren, daß ein polnischer
Bürger während seines Aufenthaltes in Polen die »Rechte und Pflichten« seiner
polnischen Staatsbürgerschaft wahrzunehmen hat. Was darüber hinausgeht, ist
seine persönliche Angelegenheit. In der polnischen Wojewodschaft Opole hat das
dazu geführt, daß etwa ein Fünftel der Gesamtbevölkerung auch über einen
deutschen Paß verfügt.

Bei den polnischen Regionalwahlen am 11. Oktober 1998 erreichten die Vertreter
der »deutschen Minderheit« in den drei Landkreisen Opole, Krapkowice und
Strzelce Opolskie ihre deutlichsten Erfolge. Die drei Kreise gehören zu der
elf Kreise und eine kreisfreie Stadt umfassenden Wojewodschaft Opole.
Die »Sozial-Kulturelle Gesellschaft der Deutschen im Oppelner Schlesien«
(SKGD) hatte dort jeweils die Mehrheit erreicht. Im Kreistag von Opole nehmen
Vertreter der »deutschen Minderheit« gut die Hälfte der Sitze ein. Der
Wahlerfolg sei, so

SKGD-Vorsitzender Henryk Kroll seinerzeit, ein »Signal zur Rückkehr für
Schlesier«, die in den vergangenen Jahren nach Deutschland übergesiedelt
seien. Vor allem in den Bereichen Schule und Kultur werde der Einfluß
der »deutschen Minderheit« zunehmen. Kroll ist auch Abgeordneter
der »deutschen Minderheit« im polnischen Parlament, dem Sejm. Mitte des
letzten Jahres hatte bereits Gerhard Bartodziej, Präsident des Verbandes der
deutschen sozial-kulturellen

Gesellschaften in Polen« (VdG), glücklich festgestellt, daß die Lage
der »deutschen Volksgruppe« seit 1990 sich »zum Besseren hin« verändert habe.
Nicht verwunderlich, wurde doch die »deutsche Minderheit« von 1990 bis 1997
mit mehr als 175 Millionen Mark vom deutschen Bundesinnenministerium
gesponsort. Mit dem Geld wurde vor allem die Förderung der deutschen Sprache
finanziert. Ein nicht zu verachtender Teil floß aber auch in
Infrastrukturmaßnahmen und die

Unterstützung der Ökonomie. »Größere Probleme« brachte der Besitz zweier Pässe
im Falle der »deutschen Minderheit« nach Ansicht des Direktors der Abteilung
für Bürgerangelegenheiten in der Regionalverwaltung, Stanislaw Skakuj, bisher
jedoch nicht mit sich. Gegenüber »dpa« erklärte er: »Für uns sind das einfach
Polen. Wir haben nicht das Recht, sie nach anderen Staatsbürgerschaften zu
fragen«. Solange sich ein polnischer Bürger in Polen aufhalte, so Skakuj
weiter, habe er alle Rechte und Pflichten. Der Paß eines anderen Landes sei
völlig bedeutungslos«. Angst vor staatlichen Loyalit ätskonflikten habe er,
Skakuj, nicht. Er sieht die Gefahren eher in den ökonomischen Vorteilen. Denn:
wer auch im Besitz der deutschen Staatsbürgerschaft ist, kann problemlos in
Deutschland arbeiten. Für die meisten der polnischen Bürger ist die Westgrenze
zu Deutschland bisher vor allem noch eine Wohlstandsgrenze. Die deutsche
Minderheit nutzt dies hingegen.

In der Wojewodschaft Opole erkennt man bereits heute anhand der renovierten
Häuser, wo die »deutsche Minderheit« lebt und in welchen Häusern Menschen
leben, für die der westliche Wohlstand unerreichbar bleibt. Skakuj fürchtet
deshalb auch, daß das »irgendwann zu Spannungen führen« könnte.

Doch an diesem Wohlstandsgefälle ist der polnische Staat nicht ganz
unschuldig. So wird neben den ökonomischen Vorteilen auch das
infrastrukturelle Eigenleben der »deutschen Minderheit« unterstützt. Anfang
September 1998 wurde ein Gesetzentwurf vom sogenannten Minderheitenausschuß
des polnischen Sejm beraten. Dieser sieht vor, daß in den von nationalen
Minderheiten bewohnten Gebieten zweisprachige Ortsschilder zugelassen werden
sollen. Die Initiative hierzu geht zurück auf die »Europäische Charta der
Regional- und Minderheitensprachen«. Als Ziel gilt die Anerkennung der
Regional- oder Minderheitensprachen als Ausdruck des »kulturellen Reichtums«.
Dazu notwendige Maßnahmen seien Achtung, Erleichterung des Gebrauchs und
Förderung der Nutzung der »Regional- und Minderheitensprachen«, wozu
entsprechende Infrastruktur zu schaffen bzw. vorhandene auszubauen sei. Dies
schließt selbstredend langfristig ein, daß die »Minderheitensprache ohne
Eingriffe öffentlicher Stellen und ohne Rücksicht auf Landesgrenzen« zum
Einsatz kommen wird. So definiert es zumindest das »Rahmenübereinkommen zum
Schutz nationaler Minderheiten«, das bei seinem Inkrafttreten im Frühjahr
letzten Jahres von Polen noch nicht ratifiziert worden war. Es gilt aber als
verbindliche Vereinbarung für die Mitgliedsstaaten des Europarates wie auch
für die EU-Beitrittskandidaten. Und auch der sogenannte deutsch-polnische
Nachbarschaftsvertrag griff bereits 1991 entsprechenden Regelungen
vor. »Minderheiten« werden als »natürliche Brücken« begriffen, die
ihre »ethnische, kulturelle, sprachliche und religiöse Identität frei zum
Ausdruck« bringen dürfen.

Salzborn, Samuel


-------------------------------------------------------------------------------
-

Startseite | Inhaltsverzeichnis | Archiv | InfoLinks

-------------------------------------------------------------------------------
-

© GNN-Verlag - Tel. [phone], Fax [phone]
HMTL-Generator © 1997 InfoLinks

[hanys_hans]

Gość portalu: kohl napisał(a):

> 2/1999
>
> ------------------------------------------------------------------------------
-
> -
>
> Schnee von gestern
> In Deutschland wird diskutiert - für die »deutsche Minderheit« in P
> olen ist es
> bereits Realität: zwei Pässe.
>
> ------------------------------------------------------------------------------
-
> -
>
> Während in der Bundesrepublik die Diskussion über eine mögliche doppelte
> Staatsbürgerschaft gerade so richtig in Fahrt kommt, lacht sich die »deut
> sche
> Minderheit« in Polen ins Fäustchen. Für sie ist eine doppelte
> Staatsbürgerschaft Schnee von gestern. Denn der Besitz zweier Pässe, eines
> polnischen und eines deutschen, ist für die »deutsche Minderheit« i
> n Polen
> keine Ausnahme mehr, sondern bereits die Regel. Der Großteil der in Polen
> lebenden »Schlesier«, die sich auf eine »deutsche Herkunft&la
> quo; berufen, hat seit
> der deutschen Einheit die deutsche
Staatsbürgerschaft........................................


Gupio gotka! Podwiela S´loonsk bydzie podzieloony miyndzy Polokooma Niymcooma i
Czechooma tak dugo S´loonzoki bydoom miec´ prawo do potrujnego obywatelstwa a
niy ino do podwoojnego!

[Gość: ballest]

Fritz, Autonomia dla Polakow? - dlaczego nie !!!!

Wyznacz mi ale tyn konsek Landu kaj wszystkich goroli zgromadzymy (do Autonomii
nalezy tez teren ) i domy im ta autonomia!

pyrsk
ballest

[hanys_hans]

Gość portalu: ballest napisał(a):

> Fritz, Autonomia dla Polakow? - dlaczego nie !!!!
>
> Wyznacz mi ale tyn konsek Landu kaj wszystkich goroli zgromadzymy (do
Autonomii
>
> nalezy tez teren ) i domy im ta autonomia!
>
> pyrsk
> ballest

Jak mieli autoonoomia we ZSRR to sie polokoom niywidziauo. A teroski juzajs´ im
sie marzy autoonoomio mozno chcom byc autoonomicznym stanym uod USA

[Gość: gość portalu]

Gdyby nie te Poloki to bys capie teraz po rusku pisal , a do Niemiec jako
Aussiedler to bys ze zlotymi zembami przyjechal.

Marzy sie wam taka autonomia dla Polakow jak daliscie Zydom w Gettcie?

[Gość: frida]

www.haus.pl/de/presse/presse02.html

Autonomia

[Gość: dede]

Zawsze bylem juz niemcem, dziadek walczyl w wehrmachcie przekonywal wszystkich
znany polsko-niemiecko-polski bokser Dariusz M.Teraz, kasa zrobiona ,komuna nie
istnieje to domagacie sie autonomii.Niech mi tu jeszcze jakis Gorol napisze o
moralnosci Slazakow to przyjade i miske wyklepie.

[Gość: hahor]

Chamstwo mrugajace bezczelnie "niewinnymi" oczetami przybywszy do Niemiec -
kraju ludzi , ktorych po 1945 roku wyrzucili z Polski za to , ze byli
Niemcami , domaga sie teraz statutu "mniejszosci narodowej" na wzor Niemcow
Opolskich , ktorzy ziemi opolskiej od stuleci nadali dzisiejsze oblicze , gdzie
pola i lasy , czasem kazdy kamien miejscowosci mowi po niemiecku...
Podczas po polsku w Niemczech jedynie czasem rozlega sie pijacki ryk
typu "COURVA" i wiecej nic. Niedoczekanie wasze! "Autonomii" im sie zachciewa...
hahor

[Gość: KOHL]

PANIE HAHOR TO JEST DZISIEJSZ NIEMCY


Rechtsextremistische Gewalt in Deutschland
Sie starben, weil sie anders aussahen, anders dachten, anders lebten Eine
Bilanz der vergangenen zehn Jahre

10/00
trend
online
zeitung Briefe oder Artikel: [e-mail] ODER per Snail: Anti-
Quariat
Oranienstr. 45
D-10969 Berlin

Es gehört zur Problematik "rechter Gewalt", dass man mit dem Begriff das
Phänomen scheinbar nach Belieben aufblasen oder klein reden kann. Einerseits
ist nicht jeder brutale Überfall auf einen Ausländer "rechts", andererseits
ist ein erschlagener Obdachloser nicht schon deswegen "normales" Gewaltopfer,
weil die Täter darauf verzichtet haben, den Mord ideologisch zu begründen.
Ziel der vorliegenden Dokumentation ist es, die fatale und allzu lange
verdrängte Dimension dieses Terrors deutlich zu machen, ohne die Opfer-Liste
auf jeden vagen Verdacht einer Antifa-Gruppe hin zu verlängern. Somit waren
weder die offiziellen Feststellungen von Gerichten, Innenministerien,
Verfassungsschützern oder der Polizei ausreichend, noch waren - bei allem
Respekt vor deren Verdiensten in dieser Sache - die Zusammenstellungen linker
und antifaschistischer Organisationen kritiklos zu übernehmen. Frankfurter
Rundschau und Der Tagesspiegel haben vielmehr für die von beiden Zeitungen
gemeinsam erstellte Liste folgende Kriterien zugrunde gelegt: Aufgenommen
wurden Fälle, bei denen die Tat nachgewiesenermaßen aus rechten Motiven (dazu
zählt auch der Hass auf "Andersartige", "Fremde" oder "Minderwertige")
begangen wurde oder dafür plausible Anhaltspunkte bestehen. Dazu kommen
solche, in denen der oder die Täter nachweislich einem entsprechend
eingestellten Milieu zuzurechnen sind und ein anderes Tatmotiv nicht erkennbar
ist. Mehrere Dutzend Zweifelsfälle haben wir nicht aufgeführt, so dass die
tatsächliche Zahl der Opfer um einiges höher liegen dürfte. An der Recherche
und Aufbereitung der Fälle wirkten mit: Karl-Heinz Baum, Jürgen Elsässer, Jörg
Feuck, Detlef Franke, Michael Grabenströer, Stephan Hebel, Peter Henkel, Iris
Hilberth, Bernhard Honnigfort, Astrid Hölscher, Frank Jansen, Heike Kleffner,
Cordula Mäbert, Thomas Maron, Ingrid Müller-Münch, Karsten Plog, Knut Pries,
Helmut Schröder, Tobias Singelnstein, Andreas Spannbauer sowie die Archive und
Grafik von Frankfurter Rundschau und Ta

[Gość: poi]

A co to ma z autonomia do czynienia?