chyba mam depresje

[a090707]

To moje pierwsze dziecko i staram sie jak umiem zeby wszystko bylo ok, mama i
siostra mi pomagaja w dzien, ale w nocy nie chce ich fatygowac.Jak cos jest
nie tak to ja zaraz placze i nie moge sie uspokoic (wczesniej nigdy nie
plakalam) polozna uswiadomila mojego meza, ze tak sie zdarza i on troche mnie
wspiera.Dzis np. maly nie przestawal plakac, ciagle wisial przy cycku, kazdy
mi mowil, ze malo jem i nie mam pokarmu, zaczelam sciagac no i wyszlo tylko
35 ml to ja w bek, maz na to, ze powinnam karmic piersia, a nie isc na
latwizne i ja dalej placze,zla jestem, ze nie moge sobie sama poradzic z
dzieckiem.Jak wam sie to udaje- te ciagle przewijanie z wrzaskiem, zasypianie
tylko z cycem, nie wspomne, ze w domu nie nie robie bo nie mam
kiedy,tragedia :(

[lipiec_2007]

Kochana,

Mam tak samo. Wieczne frustracje i niepokoje, ze robie cos nie tak, ze mam za
malo pokarmu (tez probowalam sciagac, zeby zobaczyc ile go mam. to droga do
nikad, bo problemy z laktacja pojawiaja sie w glowie, a nie w piersiach). Moj
maly w ogole nie chce spac. bywa, ze probuje usypiac go po kilka godzin. Ja
padam z nog, piersi mi pulsuja od ciaglego podawania cyca na zadanie, a maly
spac nie chce. Ale sie nie poddaje, kiedys sie przeciez musi zmeczyc...

Ja non-stop zajmuje sie malym (maz czasami tez pomaga, no ale tam, gdzie
potrzebny jest cyc, to juz nie moze), a mna zajmuje sie mama. Nie potrafie
sobie wyobrazic sytuacji, w ktorej mialabym np starsze dziecko...

Glowa do gory!

[lucy_cu]

Zamordujesz mnie, ale napiszę tyle: jeszcze miesiąc i będziesz się śmiała ze
swoich obaw. Przemęczenie minie, poukładasz sobie wszystko.
Nie mam w tej chwili czasu na pisanie, ale gdybym Ci opisała moje poczatki
sprzed 9 lat...ech...aż mi się wierzyć nie chce, że mój macierzyński start był
tak potwornie stresujący.
Trzymaj się, głowa do góry. A- i NIGDY nie sprawdzaj laktatorem, ile masz
mleka! Dojarka nigdy nie udoi tyle, ile dziecko!!!
Powoli i do przodu! :-)

[wyczyny]

4 lata temu mialam tak samo, w krytycznych chwilach rozumialam ludzi, ktorzy rzucili dzieckiem o sciane-szok, prawda?!
ale czesto takie sa wlasnie poczatki, a nam trudno pogodzic sie z utrata "wolnosci", denerwujemy sie, bo to wyglada tak, jakby nigdy nie mialo sie skonczyc, ale przychodzi jednak chwila, ze sie zapomina, o tym wiszeniu przy cycu, zmianach pieluch, ciaglym noszeniu na rekach....
jedno jest pewne-im bardziej jestes nerwowa-tym on dluzej wisi przy cycu, bo chce sie czuc bezpiecznie, my sobie ulatwilismy nocki tym, ze mlody spal z nami i nie musialam jeszcze w nocy wstawac po 7 razy (starczylo, ze w dzien na mnie ciagle wisial-oprocz spacerkow)...
teraz czekam na drugie i wiem, ze doswiadczenie robi swoje-nie bedzie juz tak samo tylko lepiej

[annak07]

bo ja od zawse twierdze, ze te wszystkie kolorowe, piekne zdjecia z gazet o
ciazy i macierzynstwie wypaczaja wyobrazenie o niemowlakach! kto widzial
piekne, usmiechniete caly czas, tylko spiace, nie placzace dzieci.
jest trudno, na pocieszenie dodam, ze minie. pomysl w trudnych chwilach o nas,
gdzies tam jestesmy i tez mamy czasem dosc. dzidzia czuje, ze sie denerwujesz i
sama przejmuje takie emocje.

[kami-danielito]

Glowa do gory, bedzie dobrze, takie nastroje sa upelnie normalne po porodzie.
Musisz zrobic wszystko aby dojsc do siebie, wydaje mi sie ze mimo pomocy jestes
przemeczona. Spij razem z maluchem, olej domowe robotki, i ja bym radzila nie
sciagac pokarmu a juz napewno nie sprawdzisz w ten sposob czy masz pokarm.
Maluch sciaga wiecej niz laktator, wiec jesli masz pokarm i dodatkowo sciagasz
jeszcze laktatorem to wkrotce bedziesz mogla wykarmic trijaczki, ktorych nie
masz :) A to niestety grozi zapaleniem piersi. Znam to mozna powiedziec z
autopsji, ze starszakiem mialam okropne problemy z laktacja, skonczyly sie po 4
miesiacach bo sie zasuszylam. Byl to starszny dla mnie okres, bo bardzo mi
zalezalo na karmieniu piersia i myslalam ze moje dziecko nie bedzie zdrowe, ze
ja jestem zla matka i takie tam pierdy. TRAGEDIA!!! Teraz podeszlam do tego
spokojniej, jak wyjdzie to wyjdzie, mleko modyfikowane nie zabija, starszak
rosnie jak na drozdzach, nie ma alergii, nie choruje, rozwija sie prawidlowo. I
o dziwo podzialalo, narazie nie mamy wiekszych problemow. Jesli myslisz ze masz
problem z produkcja mleka, wskakauj z maluchem do wyrka i nie wychodz przez 2-3
dni :) Dbaj o sutki, zostaw aby zawsze wyschly pod wplywem powietrza, posmaruj
swoim wlasnym mlekiem. A przede wszystkim kieruj sie swoja intuicja, a rady
innych czlonkow rodziny mozesz ewentualnie przemyslec. Trzymam kciuki
Kami

[dmgr]

U mnie tak samo było przy pierwszym, mąż wstawał ze mną w nocy, mama
przyjeżdżała, ja na nic nie miałam czasu (nawet jeśc), kłopoty z karmieniem ale
to wszystko mija, i to raczej nie depresja tylko po prostu hormony po porodzie
tak działają. Moja szwagierka miała depresję poporodową to w ogóle nie karmiła
bo nie docierało do niej to co inni mówili i nawet sama nie umiała przewinąc
dziecka (musiała brac leki przeciwdepresyjne) a Twoje zachowanie jest normalne.
Pocieszę cię, że przy drugim dziecku jest o 1000% lepiej ale do tego masz
starszaka zazdrosnego na maksa.

[makikii]

przy pierwszym dziecku byłam na każde kichnięcie, jęknięcie i inne ...ęcie. A
przy drugim wychodze z założenia że jak sobie troche popłacze to nic mu nie
będzie i spokojnie dopijam kawe do końca a potem idę do małego (no chyba ze juz
krzyczy na maksa). Potem naprawde duuuuzo lepiej spi, a ja mam wiecej czasu dla
siebie. I jesli go karmiłam jakiś czas temu i wiem ze zjadł, to nawet jak
płacze nie podaje mu piersi czesciej niz 2 godziny bo wiem ze nie placze z
głodu. Daje cyckom odpocząć bo inaczej bym je zajezdziła (i siebie przy
okazji). Czasem mały ma nadmiar wrazen i potrzebuje po prostu troszke odpoczac,
i placz moze byc wlasnie sygnalem nie glodu ale nadmiaru bodźców zewnętrznych i
zmęczenia. A zmęczone dziecko bardzo trudno uśpić i uspokoić. Generalnie głowa
do góry i cierpliwości, bo co złe - mija.

[katx1]

Dziewczyny, ja nie wiem jak i komu dziekować za istnienie tego forum,
zastanawiam się w jaki sposób dają radę dsiewczyny bez możliwości korzystania z
tej skarbnicy mądrości i doświadczenia.
Jak czytam co napisała a090707 to jakbym siebie słyszała, nie pisałam o tym bo
wstyd mi było, że się łamię i nie daję rady, właśnie miałam iść po laktator
żeby sprawdzić ile tego pokarmu mam, a od tygodnia stoi kupione mleko i czeka
kiedy wreszcie się poddam.
Teraz wiem że nie jestem sama, wyszło słońce, Maleńtas po 5 godzinach zasnął i
już jestem pewna że dam radę i wytrzymam.
Dzięki że jesteście.

katx1 dlaczego bylo Ci wstyd???

[kami-danielito]

pisz jesli masz jakis problem, po to tu jestesmy, aby sobie doradzac i
powazelinowac ;))) Gdyby nie problem z kompem, z pewnoscia meczylabym Was moim
GIGA ZATWARDZENIEM ktore przeszlam przez 7 dni po porodzie, o HEMOROIDACH nie
wspomne ;) To Wam sie upieklo...
Kami

[joannakw]

Też jestem zdania, że to wszystko minie i życie wróci do normy, starszak 5 lat
temu ciągle sie dar, rece bolały od noszenia i kołysania, w dodatku miał kolki,
pomogła suszarka ciapły stumien powietrza i ciągły spokojny szum, który go
uspokoajał.
Dziecko czuje jaki mamy nastrój i czy są nerwy, trzeba wziąść się w garść i to
przełamać.
Teraz nie zapeszając moje maleństwo jest spokojne i grzeczne, leży cicho i nie
płacze, no wtedy tylko jak mnie nie ma a on chce cyca :) a nikt nie ejst w
stanie mu dać. Każdy kto go widzi mówi że pewnie byłam w ciązy spokojna, i sie
nie denerwowałam, tyle ile nerwów i łez było w ciązy wiem tylko ja:( wiec nie
jest od tego uzależnione.
Tobie i Wam wszystkim życzę dużo spokoju. Głowa do góry

[boazeria]

wspolczuje ci, pocieszam ciebie i siebie ze bedzie lepiej i tzreba jakos zyc...

mi nikt nie pomaga- maz wrocil do pracy po urlopie
ja albo wisze z malym u cycka, albo piore, albo prasuje albo gotuje obiad
i nie moge tego olac BO KTO TO ZA MNIE ZROBI???? przeciez musze cos jesc, maly
musi miec czyste ubranka i pieluchy..
do tego psychicznie jestem wykonczona bo moj tata mial wypadek samochodowy
kilka dni temu, nie wiedzielismy czy zyje, lezy daleko od mojego miasta, nie
moge go odwiedzic, przeszedl juz kilka operacji i nie wiemy czy i kiedy zacznie
chodzic :-(

powiem ci ze najpierw ryczlalam przez malego ze ejstem zla matka, ze nie mam
wystarczajaco mleka itd...... a teraz jak tata jst w ciezkim stanie to juz
tamto nie jest wazne tylko rycze teraz przez ojca a problemy z malym nie wydaja
mi sie juz problemami.... wogole tak sie przejelam ojcem ze malym przestalam
sie az tak przejmowac i skakac nad nim i teraz zauwazylam ze wczesniej moze
zebyt duzo niepoetrzebnej uwagi mu poswiecalalam... teraz czasem wsadze go w
lezaczek i ogladam tv a jak popiskuje to nie reaguje od razu i sie maly
uspokaja....

[boazeria]

i jeszcze cos- jak bylam w ciazy to kazdy mowil ze ciaza to najpiekniejszy
okres w zyciu kobiety- myslalam sobie co za glupek to wymyslil??? ciaza
zagrozona, lezalalam 9 miesiecy, ciagle szpitale........
a jednak teraz z perspektywy czasu sie zagadzam- ha ciaza byla piekniejsza niz
pierwsze tygodnie z malym

[ania_f1]

Jak przeczytałam Twojego posta to przypomniałam sobie siebie sprzed 3 lat i
moje początki z Piotrusiem. Dokładnie to samo czułam. Teraz podchodzę do
wszystkiego zupełnie inaczej. Przede wszystkim płacz małego mnie tak nie
stresuje a mały chyba wyczuwa, że jestem spokojna i też się jakoś łatwiej
uspokaja. Z Piotrusiem pamiętam, że bardzo się denerwowałam jak płakał a ja nie
potrafiłam go uspokoic, myślałam wtedy że jestem złą matką skoro nie potrafię
dziecka uspokoic a on chyba wyczuwał moje zdenerwowanie i tak się to nakręcało.
Teraz nie lecę od razu jak mały płacze, czasem nawet jest tak, że muszę małego
odstawic od piersi i on leży i płacze a ja muszę starszakowi wytrzec pupę bo
akurat zrobił kupę:-)
Myślę, że już za jakiś czas poukładacie sobie wszystko i z każdym dniem bedzie
coraz lepiej i łatwiej, będziesz miała też więcej doświadczenia. Wiem, że jak
się ma doła to ciężko w to uwierzyc ale naprawdę będzie dobrze! A tym, że mało
pokarmu udało Ci się ściągnąc się nie przejmuj, ja też tak mam a mały jakoś
potrafi wyssac tyle, że śpi czasem ponad 3 godziny. Trzymaj się!!!

[a.zaborowska1]

Ja ci napiszę po części, ze to co pisała poprzedniczka Macierzyństwo to nie
jest zdjęcie z gazety z super szczupłą mamą uśmiechniętym dzieckiem itd... to
ogromny bajzer w domu, mama czasami padająca ze zmęczenia, góra prasowania i
jęczący mąż że czuje się zaniedbany kiedy ty padasz z głodu i niewyspania.
Mój synek ma 6 tyg. cały dzień przy cycu, jest suuuper gdy o 13.00 zjem
śniadanie. Mam starszą córkę którą również muszę się zająć, musze jej zrobić
jeść, uprac ciuchy, poświęcic choć odrobinę czasu. A mały jak nie jee to wyje.
Czasami koncerty nocne wszystkich nas wykańczają, ze każdy idzie spać
nieodzywając się do drugiego, nikt nam nie pomaga: żadna ciocia, mama, babcia.
I mimo iż jestem blada jak ściana, ciągle głodna, wiecznie obrzygana z
rozczochraną głową i bez makijażu Kocham to dziecko tak mocno i cieszę się że
go mam tutaj w domku, w łóżeczku... mam dziecko w niebie to jest dopiero
tragedia
cierpliwości i wytrwałości życze i tobie i sobie

U mnie huśtawka nastrojów

[anula_82]

...Jestem 5 dni po porodzie a czuje sie tak zmarnowana ze chce mi sie ryczec,
narazie nie okazuje meżowi tego.
Mój maluch dosc głosno kwili gdy go przebieramy i sie stresuje tym. dzis chcemy
go namydlic i potem szybko spłukac w wanience wiec sie boje bo bedzie mały
krzyk i znowu stres. I ten pępuszek....bardzo boje sie ze nie zejdzie ładnie i
bedzie potrzebna pomoc pediatry...Ach zeby to juz minęło. nawet nie mam siły
czasem zjesc.
Pozdrawiam

[agulka25]

Dziewczyny, ja co prawda jestem czerwcowka, ale czesto do was zagladam (czytam)
i to co opisujecie sama przeszlam..do tej pory walcze z karmieniem piersia i
niestey to mi sie nie udaje - musze dokarmiac synka mlekiem modyfikowanym, bo
bym go zaglodzila. Niestey, biust mam wielki(miska F!), brodawki plaskie a mleka
co kot naplakal. Na poczatku wszyscy (wlacznie z madrym malzonkem) zmuszali mnie
do karmienia piersia, dopiero jak wyladowalismy w szpitalu, bo maly tracil na
wadze to wszystkim ,,szczeki opadly''. Ale tez na poczatku (pierwsze 2 tyg!)
myslalam, ze nie dam rady, bylam non stop zmeczona, wpadalam w histerie i ciagle
plakalam...dzis jest juz lepiej (synek konczy jutro 5 tyg.), ale tez mam chwile
zwatpienia, no i nadal zmeczona jestem...
taki nasz juz los...sciskam i trzymam kciuki!

[dmgr]

Jeszcze dodam od siebie jak teraz przy drugim dziecku staram się sobie radzić z
dwójką w domu sama (mąż w pracy). Może pomoże.
Przede wszystkim nie stresować się bo dziecko to odczuwa. Poprzedniego dnia
staram się organizować sobie kolejny dzień (wyjścia, spacer, sprawdzam prognozę
pogody, przygotowuje sobie produkty do obiadu a czasem i obiad, mąż dostaje
kartkę z lista zakupów do kupienia). Jak mały śpi staram się zrobić jak
najwięcej rzeczy (czasami obieram ziemniaki np. o 8 rano żeby potem mieć
gotowe), nie prasuje wszystkich rzeczy małego tylko pieluchy i body. Jak chcę
zrobić siku to kładę małego do łóżeczka nawet jak płacze (nic mu się przez
chwile nie stanie a ja muszę się załatwiać), jedzenie i picie przede wszystkim
(przecież muszę mieć pokarm). Ja niestety jestem słaba czego nie polecam i
zdarza mi się dokarmić małego butelką jak wypije wszyskto z cycków i marudzi.
jak wiem, że jest najedzony i płacze to zawijam go ciasno w rożek i próbuje
dawać smoczek (choć nie zawsze chce) po jakimś czasie się poddaje i zasypia.
I przede wszystkim rodzina zawsze pomoże wystarczy poprosić a mąż to już mus
(mój teraz nie wstaje bo czasem idzie do starszej córki jak się budzi w nocy no
i ma dość wyczerpującą psychicznie pracę więc musi się wyspać ale przy pierwszym
wstawał zawsze ze mną).
Będzie dobrze. Powodzenia. jeszcze pare dni i opanujesz sytuację.