Lek separacyjny

[atenette]

Mieszkam za granica i (oprocz spotkan z kolezankami) jestem
wlasciwie z dzieckiem caly czas sama. Maz wychodzi wczesnie rano a
wraca pozno i jego takze Emilka widzi moze godzine dziennie. Dlatego
jest strasznie do mnie przywiazana. 3 tygodnie temu pojechalysmy (ja
i ona) do Polski. Pierszy tydzien spedzilismy u tesciow gdzie
Emilka, pomimo placzu na poczatku, kiedy ktos chcial ja wziac na
rece, dosyc szybko sie przyzwyczaila i moglam ja nawet na chwile
zostawic. Potem 2 tygdonie u moich rodzicow i wlasciwie z dnia na
dzien coraz gorzej. Ostatnie dni wygladaly tak, ze nie moglam sie
nigdzie ruszyc bo byl placz. Marudzila tez kiedy ktos chcial ja
wziac na rece. Kiedy szlam sie kapac rodzice stawali na glowie, zeby
ja zabawic.
Wczoraj wrocilysmy no i jest strasznie. Tatusia oczywiscie nie
poznala i na kazda probe dotkniecia jej nawet reaguje histerycznym
placzem. Tak samo zachowywala sie dzisiaj kiedy bylysmy u kolezanki -
rozplakala sie nawet kiedy kolezanka zlapala ja tylko za raczki.
Lazi za mna krok w krok i najchetniej siedzialaby na moich kolanach.
Co zabawne - kiedy jestesmy same w domu i znikne jej z oczu to nic
sie nie dzieje, ale kiedy zostaje z kims innym to juz po sekundzie
jest histeria. Tak wiec nie moge isc nawet do WC, bo albo placze, ze
mnie nie ma, albo ja boje sie ja zostawic (juz nie raz uderzyla sie
w glowe wspinajac sie na meble).
No po prostu tragedia :(. Lek separacyjny to nie mit jednak :(. A
jak jest u Was?

[sylpal13]

lęk? czy lek, nie słyszałam ani o jednym ani o drugim, ale u nas podobnie, też
tylko u mamy, niestety

[atenette]

To pierwsze oczywiscie, nie mam polskich liter :)
Tutaj kawalek wywiadu z psychoterapeutka (Pani mowi tu o leku 8
miesiaca, ale jest on tez inaczej nazywany lekiem separacyjnym):

Niektóre lęki są naturalne, wręcz charakterystyczne dla danego etapu
rozwoju. Najmłodsze niemowlę można zostawić niemal z każdym, ale
kiedy jest starsze, zaczyna się bać obcych (mówimy nawet o lęku 8.
miesiąca).
(www.edziecko.pl/rodzice/1,79361,4924794.html)

[blanka0]

jade na 4 tyg nad morze sama z małą, tez się martwie ze tatusdia
potem nie pozna, a tatus nie moze jechac i rozpacza
wiec mam wybor albo jakos to przezyjemy a mala zmieni klimat albo
zostane w domu

[atenette]

No, mojego meza bardzo to boli, ze mala go nie poznaje :(. Wczesniej
smiala sie od ucha do ucha jak go widziala, a teraz placze jak on
chce ja wziac na rece. Wczoraj spiewal nawet dla niej piosenki,
ktorymi czasami usypial ja przed wyjazdem, ale mala patrzyla tylko
na niego zdziwiona :(

[lilka.k]

Moje co prawda jak cygany, do każego idą :), ale ostatnio lecą do mnie jak muchy do lepu..;(, normalnie włażą na mnie, nie da rady ich zgonić, he he.

[lipiec_2007]

Cos w tym jest. moj maly caly czas jest jakby przyspawany do mnie.
do nikogo na rece nie pojdzie.

czasami tata albo babcia potrafia go zajac, zebym mogla zniknac na
chwile. ale jak juz mnie zobaczy to jest histeria, wyciagniete
raczki w moja strone i "mamma"...

[pysiulek_79]

U mnie to samo - nie ma jak u mamy....

[lucy_cu]

Moje cygańskie dziecko, które jeszcze parę tygodni temu lazło do
każdego z uśmiechem na paszczy, już nie jest takie cygańskie. Dalej
niby jest towarzyska, lubi ludzi, nie boi się nowych twarzy- ale pod
warunkiem, że trzymam ją na kolanach/na rękach/w chuście/. Dziś nie
pozwoliła mojej teściowej wziąć się na ręce- za diabła. Płakała i
wyrywała się do mnie. A babcię lubi. U mnie była zadowolona, gadała,
uśmiechała się, do babci też, jak najbardziej.
Nie, nie, to nie mit z tym całym lękiem ósmego miesiąca. Pamiętam,
że moje starsze dzieci tez przechodziły taką fazę.

[atenette]

Moja dokladnie to samo :). Smieje sie do ludzi, zaczepia itd., ale
tylko jak jest u mnie/kolo mnie, a dana osoba jest dosyc daleko.
Nawet jak lecialam samolotem to ludzie chwalili, ze takie odwazne
dziecko, gdyz zaczepiala pasazerow siedzacych po przeciwnej stronie.
Gorzej jak podeszli do niej po wyladowaniu :)).

[domatorka.amatorka]

no to pięknie, Marcin ma skończone 9miesięcy i od dłuższego czasu trwa jazda pt
"Mamo bez Ciebie zginę". To jak to jest lęk 8.miesiąca to jak nam znam moje
ambitne dziecko to do 12 jeszcze na tym pociągnie...

[borowka78]

Szym byl, jest i pewnie zostanie cyganskim dzieciaczkiem:-)
mnie to pasuje!

[o.matko]

Kubuś też u każdego zadowolony. Wczoraj zaśmiewal sie nawet na kolanach u mojej
cioci-babci , która pierwszy raz na oczy widział. Jak sie już baaardzo wstydzi
to tak zalotnie oczkami jedynie ucieka.

[ania_f1]

U nas jakoś specjalnie lęku separacyjnego nie ma,nie lubi tylko
zostawać sam ale spokojnie zostaje z tatą czy starszym bratem.
Obcych ludzi (nawet dziadków traktuje jak obcych bo za rzadko ich
widzi) toleruje jak jest u mnie czy męża na kolanach ale nie daje
się im zabawiać, nie śmieje się tylko uważnie obserwuje,woli mieć
takiego podejrzanego osobnika na oku:-)

[qwoka]

Mai cały czas wszystko jedno kto z nią jest i do wszystkich sie uśmiecha zarówno jak jest za mną jak i z babcią czy tatą. Zastanawiam sie dlaczego, bo nigdy specjalnie do ludzi przyzwyczajona nie była. Boje się że etap lęku akurat jej przyjdzie jak wróce do pracy na cały etat:(

qwoka:)

[joasia83m]

Maja to taka śliczna dziewczynka!
ogladam co chwila zdjecia ze spotkania chustowego i zauwazylam ze Dawid zapoznal
sie z Maja zanim ja poznalam Was:) niezlego mam urwisa, nie?

[nating]

moja córeczka ma tak samo. Raz ją zostawiłam ze swoją mamą, raz z teściową i
podobno była aż histeria jak sie kapnęła że wyszłam na dłużej niż minutę :(
Mam nadzieję, że to minie. Na szczęście z M mogę zawsze ją zostawić, jest bardzo
do niego przyzwyczajona.

[dmgr]

U nas to samo, tylko mama, usmiechy tylko do innych na moich rękach. No z tatą
ma super kontakt ale widzi go czasem godzinę czasem dwie dziennie no i w
niedzielę. Jak na razie zostawał tylko z M kilka razy no i jako noworodek to nie
było problemu to tak się potem zaczęło.

[zumali]

A ja juz myslalam, ze moja Mala to dzikusek ;-) Jak nowa osoba
zagada do Niej to juz jest skwaszona mina i do placzu jeden malutki
kroczek. O dotknieciu w raczke np nie ma nawet mowy. Dopiero jak sie
oswoi z nowa osoba, to rozdaje usmiechy. Tylko, ze my na tej wiosce
same sobie spedzamy wiekszosc czasu.

Pomocy! Prawie wcale nie śpię

[yoopi1]

U nas też się zaczęło. Masakra! Napiszcie proszę czy macie problemy
z usypianiem. Od kilku dni wrzask przed zaśnięciem, nie mogę wyjść z
pokoju (od urodzenia zasypia sama w łóżeczku z mniejszymi lub
większymi protestami, ale nie trwa to dłużej niż 20 minut). Teraz
albo nie może zasnąć wogóle albo budzi się po godzinie i za nic nie
chce dalej spać. Jak siedzę przy niej jest ok, śmieje się, ale nie
śpi, byle być blisko. W nocy pobudka co godzinę lub w najlepszym
wypadku co dwie i cycanie. Potem śpi kolejne dwie godziny. Czy u Was
też tak jest?

[klarysa007]

U nas jest DOKłADNIE tak. Tylko, że nie od kilku dni ale od miesiąca :( Zasypiam
na sam widok łóżka. A chwile kradzione dla forum są coraz krótsze...