Wątek - opowiadanie.

[danway1]

Wpadłem ostatnio na pomysł, aby wspólnymi siłami napisać jakieś opowiadanie.
Pomysł polega na tym, że jedna osoba dopisuje tylko jedno zdanie do
poprzedniej wypowiedzi (ale nie można odpisywać sobie). W ten sposób może
powstać coś naprawdę oryginalnego i wesołogo.
Na początek ja zacznę:

part I

[danway1]

Był piękny majowy wieczór.

[armitage3]

Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac sie
zapachem jej wnetrza.

[nait]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac sie
zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.

PS. dopisujcie sie do calosci (odpowiedz cytuj), wtedy bedzie wygodniej czytac.

[armitage3]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.

[dorotaww]

> Był piękny majowy wieczór.
> Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
> sie zapachem jej wnetrza.
> Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
> Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.

[nait]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.

[armitage3]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.

[nait]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.

[armitage3]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.

[danway1]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.

[nait]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.

[armitage3]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na ime Aleksandra

[chlopak_z_czatu22]

armitage3 napisał:

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na ime Aleksandra
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc

[armitage3]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na ime Aleksandra.
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.

[nait]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na ime Aleksandra.
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic, nie
czekaj az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.

[danway1]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na ime Aleksandra.
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic, nie
czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
swojego przyszlego przyjaciela Requila.

[armitage3]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na ime Aleksandra.
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic, nie
czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
swojego przyszlego przyjaciela Requila.
Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, lecz wrecz odwrotnie

Opowiadanie I, part I, chapter I

[nait]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na ime Aleksandra.
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic, nie
czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
swojego przyszlego przyjaciela Requila.
Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, wrecz odwrotnie.
Ich nastawienie wyraznie sie zmienilo gdy podeszli blizej, nie wiem czy to
przypadkiem nie przez moj zapach, a moze wzieli mnie po prostu za kogos innego
kogo znaja.

[armitage3]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na ime Aleksandra.
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic, nie
czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
swojego przyszlego przyjaciela Requila.
Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, wrecz odwrotnie.
Ich nastawienie wyraznie sie zmienilo gdy podeszli blizej, nie wiem czy to
przypadkiem nie przez moj zapach, a moze wzieli mnie po prostu za kogos innego
kogo znaja.
- Witaj wedrowcze. Odeswal sie szef bandy.

[danway1]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na ime Aleksandra.
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic,
nie czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
swojego przyszlego przyjaciela Requila.
Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, wrecz odwrotnie.
Ich nastawienie wyraznie sie zmienilo gdy podeszli blizej, nie wiem czy to
przypadkiem nie przez moj zapach, a moze wzieli mnie po prostu za kogos innego
kogo znaja.
- Witaj wedrowcze. Odezwal sie szef bandy.
- Witaj wojowniku, jak Cie zowia?? Moje imie to Aleksander, ale mowia na mnie
Maurqos. - odpowiedzialem.

[armitage3]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem(-am) sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na ime Aleksandra.
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic,
nie czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
swojego przyszlego przyjaciela Requila.
Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, wrecz odwrotnie.
Ich nastawienie wyraznie sie zmienilo gdy podeszli blizej, nie wiem czy to
przypadkiem nie przez moj zapach, a moze wzieli mnie po prostu za kogos innego
kogo znaja.
- Witaj wedrowcze. Odezwal sie szef bandy.
- Witaj wojowniku, jak Cie zowia?? Moje imie to Aleksander, ale mowia na mnie
Maurqos. - odpowiedzialem.
Na to szef bandy odpowiedział:
- Jestem Requil, ale mówia mi Rysiek, a to moja wesoła kompania od lewej: Mały
Dżon, Duży Dżon, Dżon, Wiliam Sahara, brat Roman, a reszty znać nie musisz,
widzę, że nie tak odległej krainy smoków obiboków, opowiedz jak tu doszedłeś w
jednym kawałku?

[danway1]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na ime Aleksandra.
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic,
nie czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
swojego przyszlego przyjaciela Requila.
Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, wrecz odwrotnie.
Ich nastawienie wyraznie sie zmienilo gdy podeszli blizej, nie wiem czy to
przypadkiem nie przez moj zapach, a moze wzieli mnie po prostu za kogos innego
kogo znaja.
- Witaj wedrowcze. Odezwal sie szef bandy.
- Witaj wojowniku, jak Cie zowia?? Moje imie to Aleksander, ale mowia na mnie
Maurqos. - odpowiedzialem.
Na to szef bandy odpowiedział:
- Jestem Requil, ale mówia mi Rysiek, a to moja wesoła kompania od lewej: Mały
Dżon, Duży Dżon, Dżon, Wiliam Sahara, brat Roman, a reszty znać nie musisz,
widzę, że nie tak odległej krainy smoków obiboków, opowiedz jak tu doszedłeś w
jednym kawałku?
- Sam się nad tym zastanawiam, nic nie pamiętam z wczorajszego dnia.
>

[wojciasf]

danway1 napisał:

> Był piękny majowy wieczór.
> Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
> sie zapachem jej wnetrza.
> Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
> Staralem sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
> Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
> Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
> szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
> obecnosc.
> Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
> zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
> Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
> zrezygnowany doberman.
> Który swoim sapaniem mnie obudził.
> To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
> Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
> I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
> Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na ime
Aleksandra.
> Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
> Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
> ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
> sie z pamiatka rodzinna.
> Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic,
> nie czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
> Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
> swojego przyszlego przyjaciela Requila.
> Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
> nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, wrecz odwrotnie.
> Ich nastawienie wyraznie sie zmienilo gdy podeszli blizej, nie wiem czy to
> przypadkiem nie przez moj zapach, a moze wzieli mnie po prostu za kogos innego
> kogo znaja.
> - Witaj wedrowcze. Odezwal sie szef bandy.
> - Witaj wojowniku, jak Cie zowia?? Moje imie to Aleksander, ale mowia na mnie
> Maurqos. - odpowiedzialem.
> Na to szef bandy odpowiedział:
> - Jestem Requil, ale mówia mi Rysiek, a to moja wesoła kompania od lewej:
Mały
> Dżon, Duży Dżon, Dżon, Wiliam Sahara, brat Roman, a reszty znać nie musisz,
> widzę, że nie tak odległej krainy smoków obiboków, opowiedz jak tu doszedłeś
w
> jednym kawałku?
> - Sam się nad tym zastanawiam, nic nie pamiętam z wczorajszego dnia.
Wiem jedno ze jak sie zaraz nie napije czegos mocnego to mi zaraz od spania w
psiej budzie wilk odezwie i łupać mnie bedzie w krzyzach a w tedy z misji nici
>
>

[danway1]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na imie Aleksandra.
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic,
nie czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
swojego przyszlego przyjaciela Requila.
Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, wrecz odwrotnie.
Ich nastawienie wyraznie sie zmienilo gdy podeszli blizej, nie wiem czy to
przypadkiem nie przez moj zapach, a moze wzieli mnie po prostu za kogos innego
kogo znaja.
- Witaj wedrowcze. Odezwal sie szef bandy.
- Witaj wojowniku, jak Cie zowia?? Moje imie to Aleksander, ale mowia na mnie
Maurqos. - odpowiedzialem.
Na to szef bandy odpowiedział:
- Jestem Requil, ale mówia mi Rysiek, a to moja wesoła kompania od lewej: Mały
Dżon, Duży Dżon, Dżon, Wiliam Sahara, brat Roman, a reszty znać nie musisz,
widzę, że nie tak odległej krainy smoków obiboków, opowiedz jak tu doszedłeś
w jednym kawałku?
- Sam się nad tym zastanawiam, nic nie pamiętam z wczorajszego dnia.
Wiem jedno ze jak sie zaraz nie napije czegos mocnego to mi zaraz od spania w
psiej budzie wilk odezwie i łupać mnie bedzie w krzyzach a w tedy z misji nici
- Nic się nie martw mamy na zapleczu trochę świetnej Nalewki Sądeckiej,
podzielimy się z Tobą.

P.S. Prosze usuwać te znaczki po cytowaniu, bo to źle później poprawiać.

[armitage3]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na imie Aleksandra
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic,
nie czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
swojego przyszlego przyjaciela Requila.
Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, wrecz odwrotnie.
Ich nastawienie wyraznie sie zmienilo gdy podeszli blizej, nie wiem czy to
przypadkiem nie przez moj zapach, a moze wzieli mnie po prostu za kogos innego
kogo znaja.
- Witaj wedrowcze. Odezwal sie szef bandy.
- Witaj wojowniku, jak Cie zowia?? Moje imie to Aleksander, ale mowia na mnie
Maurqos. - odpowiedzialem.
Na to szef bandy odpowiedział:
- Jestem Requil, ale mówia mi Rysiek, a to moja wesoła kompania od lewej: Mały
Dżon, Duży Dżon, Dżon, Wiliam Sahara, brat Roman, a reszty znać nie musisz,
widzę, że nie tak odległej krainy smoków obiboków, opowiedz jak tu doszedłeś
w jednym kawałku?
- Sam się nad tym zastanawiam, nic nie pamiętam z wczorajszego dnia.
Wiem jedno ze jak sie zaraz nie napije czegos mocnego to mi zaraz od spania w
psiej budzie wilk odezwie i łupać mnie bedzie w krzyzach a w tedy z misji nici
- Nic się nie martw mamy na zapleczu trochę świetnej Nalewki Sądeckiej,
podzielimy się z Tobą.
Zgodziłem sie, opowiedzieć co pamiętam, w zamian za skromny poczęstunek.

[nait]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na imie Aleksandra
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic,
nie czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
swojego przyszlego przyjaciela Requila.
Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, wrecz odwrotnie.
Ich nastawienie wyraznie sie zmienilo gdy podeszli blizej, nie wiem czy to
przypadkiem nie przez moj zapach, a moze wzieli mnie po prostu za kogos innego
kogo znaja.
- Witaj wedrowcze. Odezwal sie szef bandy.
- Witaj wojowniku, jak Cie zowia?? Moje imie to Aleksander, ale mowia na mnie
Maurqos. - odpowiedzialem.
Na to szef bandy odpowiedział:
- Jestem Requil, ale mówia mi Rysiek, a to moja wesoła kompania od lewej: Mały
Dżon, Duży Dżon, Dżon, Wiliam Sahara, brat Roman, a reszty znać nie musisz,
widzę, że nie tak odległej krainy smoków obiboków, opowiedz jak tu doszedłeś
w jednym kawałku?
- Sam się nad tym zastanawiam, nic nie pamiętam z wczorajszego dnia.
Wiem jedno ze jak sie zaraz nie napije czegos mocnego to mi zaraz od spania w
psiej budzie wilk odezwie i łupać mnie bedzie w krzyzach a w tedy z misji nici
- Nic się nie martw mamy na zapleczu trochę świetnej Nalewki Sądeckiej,
podzielimy się z Tobą.
Zgodziłem sie, opowiedzieć co pamiętam, w zamian za skromny poczęstunek.
Nie pamietalem zbyt wiele, ale pare szczegolow udalo mi sie przypomniec, wiec
gospodarze mieli o czym sluchac podaczas tego 'obfitego' posilku.

[danway1]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na imie Aleksandra
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic,
nie czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
swojego przyszlego przyjaciela Requila.
Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, wrecz odwrotnie.
Ich nastawienie wyraznie sie zmienilo gdy podeszli blizej, nie wiem czy to
przypadkiem nie przez moj zapach, a moze wzieli mnie po prostu za kogos innego
kogo znaja.
- Witaj wedrowcze. Odezwal sie szef bandy.
- Witaj wojowniku, jak Cie zowia?? Moje imie to Aleksander, ale mowia na mnie
Maurqos. - odpowiedzialem.
Na to szef bandy odpowiedział:
- Jestem Requil, ale mówia mi Rysiek, a to moja wesoła kompania od lewej: Mały
Dżon, Duży Dżon, Dżon, Wiliam Sahara, brat Roman, a reszty znać nie musisz,
widzę, że nie tak odległej krainy smoków obiboków, opowiedz jak tu doszedłeś
w jednym kawałku?
- Sam się nad tym zastanawiam, nic nie pamiętam z wczorajszego dnia.
Wiem jedno ze jak sie zaraz nie napije czegos mocnego to mi zaraz od spania w
psiej budzie wilk odezwie i łupać mnie bedzie w krzyzach a w tedy z misji nici
- Nic się nie martw mamy na zapleczu trochę świetnej Nalewki Sądeckiej,
podzielimy się z Tobą.
Zgodziłem sie, opowiedzieć co pamiętam, w zamian za skromny poczęstunek.
Nie pamietalem zbyt wiele, ale pare szczegolow udalo mi sie przypomniec, wiec
gospodarze mieli o czym sluchac podaczas tego 'obfitego' posilku.
Gdy już wszystko było zjedzone, poszliśmy w końcu w stronę Onsorku, ale taką
ilość uzbrojonych wojowników trudno ukryć, mimo wszystko ruszyliśmy naprzód.

[wojciasf]

dlatego musielismy isc lasem i uwazac na patrole strazu ksiecia i obchodzic
punkty kontrolne co powodowało ze droga sie bardzo dłuzyła i dłuzyła.

[danway1]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
sie zapachem jej wnetrza.
Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
Staralem sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
obecnosc.
Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na imie Aleksandra
Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
sie z pamiatka rodzinna.
Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic,
nie czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
swojego przyszlego przyjaciela Requila.
Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, wrecz odwrotnie.
Ich nastawienie wyraznie sie zmienilo gdy podeszli blizej, nie wiem czy to
przypadkiem nie przez moj zapach, a moze wzieli mnie po prostu za kogos innego
kogo znaja.
- Witaj wedrowcze. Odezwal sie szef bandy.
- Witaj wojowniku, jak Cie zowia?? Moje imie to Aleksander, ale mowia na mnie
Maurqos. - odpowiedzialem.
Na to szef bandy odpowiedział:
- Jestem Requil, ale mówia mi Rysiek, a to moja wesoła kompania od lewej: Mały
Dżon, Duży Dżon, Dżon, Wiliam Sahara, brat Roman, a reszty znać nie musisz,
widzę, że nie tak odległej krainy smoków obiboków, opowiedz jak tu doszedłeś
w jednym kawałku?
- Sam się nad tym zastanawiam, nic nie pamiętam z wczorajszego dnia.
Wiem jedno ze jak sie zaraz nie napije czegos mocnego to mi zaraz od spania w
psiej budzie wilk odezwie i łupać mnie bedzie w krzyzach a w tedy z misji nici
- Nic się nie martw mamy na zapleczu trochę świetnej Nalewki Sądeckiej,
podzielimy się z Tobą.
Zgodziłem sie, opowiedzieć co pamiętam, w zamian za skromny poczęstunek.
Nie pamietalem zbyt wiele, ale pare szczegolow udalo mi sie przypomniec, wiec
gospodarze mieli o czym sluchac podaczas tego 'obfitego' posilku.
Gdy już wszystko było zjedzone, poszliśmy w końcu w stronę Onsorku, ale taką
ilość uzbrojonych wojowników trudno ukryć, mimo wszystko ruszyliśmy naprzód.
Dlatego musielismy isc lasem i uwazac na patrole strazy ksiecia i obchodzic
punkty kontrolne co powodowało ze droga sie bardzo dłuzyła i dłuzyła.
Kilka z owych punktów udało nam się pokonać nie zwracając na siebie niczyjej
uwagi.

[wojciasf]

danway1 napisał:

> Był piękny majowy wieczór.
> Deszcz glosno walil w dach psiej budy w ktorej wygodnie lezalem, rozkoszujac
> sie zapachem jej wnetrza.
> Mile wspominajac porcje wspanialej psiej karmy, ktora sie poczestowalem.
> Staralem sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadajac w sen.
> Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
> Zdawalo mi sie, to nie krzyk, to wlasciciel lokalu wrocil z nocnej wycieczki i
> szczerzyl zeby warczac jednoczesnie - widac nie bardzo podobala mu sie moja
> obecnosc.
> Zamknalem drzwi wjsciowe i nie zwracalem uwagi na ujadanie dobiegajace z
> zewnatrz, spkojnie spalem do rana.
> Gdy sie obudzilem lezalem w niezbyt przyjemnie pachnacej kaluzy, a obok lezal
> zrezygnowany doberman.
> Który swoim sapaniem mnie obudził.
> To byl dziwny sen, pomyslalem wychodzac z budy ktora nie miala drzwi.
> Stojac pod drzewem, odlewajac sie, spadl z niego antyczny miecz.
> I w ten oto sposob stracilem rodzinne klejnoty.
> Klejnoty ktore w mojej rodzinie byly od zawsze, teraz mialem na imie
Aleksandra
> Mam teraz nauczke, po co ja unosilem do gory ta noge moglem lac na bacznosc
> Obrecz z wielkim brylantem ktora mialem na nodze lezala teraz uszkodzona na
> ziemi, balem sie o swoje genitalia ktore strace, jesli ojciec zobaczy co stalo
> sie z pamiatka rodzinna.
> Czas sie zatrzoszczyc o wlasna dupe, bo doberman zaczynal sie powoli budzic,
> nie czekajac az wlasciciel spadnie z drzewa podnioslem miecz i dalem noge.
> Na ciezkiej brukowej drodze prowadzacej do miasta, zwanego Onsork, spotkalem
> swojego przyszlego przyjaciela Requila.
> Mial na plecach olbrzymi dworeczny topor, tak jak i kazdy czlonek jego bandy,
> nie wygladali jak by chcieli mnie powitac, wrecz odwrotnie.
> Ich nastawienie wyraznie sie zmienilo gdy podeszli blizej, nie wiem czy to
> przypadkiem nie przez moj zapach, a moze wzieli mnie po prostu za kogos innego
> kogo znaja.
> - Witaj wedrowcze. Odezwal sie szef bandy.
> - Witaj wojowniku, jak Cie zowia?? Moje imie to Aleksander, ale mowia na mnie
> Maurqos. - odpowiedzialem.
> Na to szef bandy odpowiedział:
> - Jestem Requil, ale mówia mi Rysiek, a to moja wesoła kompania od lewej:
Mały
> Dżon, Duży Dżon, Dżon, Wiliam Sahara, brat Roman, a reszty znać nie musisz,
> widzę, że nie tak odległej krainy smoków obiboków, opowiedz jak tu doszedłeś
> w jednym kawałku?
> - Sam się nad tym zastanawiam, nic nie pamiętam z wczorajszego dnia.
> Wiem jedno ze jak sie zaraz nie napije czegos mocnego to mi zaraz od spania w
> psiej budzie wilk odezwie i łupać mnie bedzie w krzyzach a w tedy z misji nici
> - Nic się nie martw mamy na zapleczu trochę świetnej Nalewki Sądeckiej,
> podzielimy się z Tobą.
> Zgodziłem sie, opowiedzieć co pamiętam, w zamian za skromny poczęstunek.
> Nie pamietalem zbyt wiele, ale pare szczegolow udalo mi sie przypomniec, wiec
> gospodarze mieli o czym sluchac podaczas tego 'obfitego' posilku.
> Gdy już wszystko było zjedzone, poszliśmy w końcu w stronę Onsorku, ale taką
> ilość uzbrojonych wojowników trudno ukryć, mimo wszystko ruszyliśmy naprzód.
> Dlatego musielismy isc lasem i uwazac na patrole strazy ksiecia i obchodzic
> punkty kontrolne co powodowało ze droga sie bardzo dłuzyła i dłuzyła.
> Kilka z owych punktów udało nam się pokonać nie zwracając na siebie niczyjej
> uwagi.Najgorsze było jednak przed nami bo blisko zamku były ustawione przez
czarnoksieznika magiczne tarcze majace wykrywac nieznanych przybyszów.

[danway1]

Jednak w pobliżu tarcz spotkaliśmy drobnego złodzieja, który za jeden drobny
klejnot obiecał nas wprowadzić do miasta.

[armitage3]

Jednak w pobliżu tarcz spotkaliśmy drobnego złodzieja, który za jeden drobny
klejnot obiecał nas wprowadzić do miasta.
Całe szczęście miałem przy sobie uszkodzoną obręcz z klejnotem, z której i tak
nie miałbym już pożytku, oddałem ją złodziejowi, choś i tak nie wiem po co idę
do miasta.

[danway1]

Nagle za sobą usłyszałem szczekanie psa, z którym musiałem walczyć, wyciągnąłem
z pochwy miecz i czekałem na jego ruch.

[wojciasf]

Nagle za sobą usłyszałem szczekanie psa, z którym musiałem walczyć, wyciągnąłem
z pochwy miecz i czekałem na jego ruch.besia zblizała sie powoli łypiac na mnie
czerwonymi oczami, wiedziałem ze jedno z nas dzis umrze.

[armitage3]

Nagle za sobą usłyszałem szczekanie psa, z którym musiałem walczyć, wyciągnąłem
z pochwy miecz i czekałem na jego ruch.besia zblizała sie powoli łypiac na mnie
czerwonymi oczami, wiedziałem ze jedno z nas dzis umrze.
Na szczęście myliłem się, jeden z Dżonów wzioł w ręce swój topór i z okrzykiem
zagrodził drogę atakującemy psu, przerażony piesek uciekł i tyle go
widzieliśmy.

[danway1]

Nagle za sobą usłyszałem szczekanie psa, z którym musiałem walczyć, wyciągnąłem
z pochwy miecz i czekałem na jego ruch.besia zblizała sie powoli łypiac na mnie
czerwonymi oczami, wiedziałem ze jedno z nas dzis umrze.
Na szczęście myliłem się, jeden z Dżonów wzioł w ręce swój topór i z okrzykiem
zagrodził drogę atakującemy psu, przerażony piesek uciekł i tyle go
widzieliśmy.
Teraz mogliśmy spokojnie udaliśmy się do miasta, które teraz stało dla nas
otworem.

End of Chapter I.

[danway1]

Jako admin bede musial usuwac niektore watki, zeby nie byl balagan. Ale sens
sztuki zostanie zachowany. Z gory przepraszam, i zeby nikt sie nie obrazal.
Czasem nalezy tez skontrolowac, czy ktos sie nie dopisal.

Pozdrawiam Daniel Administrator-Pisarz.

[nait]

No nie no, facet o zdolnosciach picia duzych ilosci % zmienil sie w dziewczynke,
a potem w suke ;) Nie no trzebaba bedzie mu zjednoczyc jazn ;)

Jeszcze jedno !!

[danway1]

Warto chyba zrezygnować z tego cytowania, bo to się robi coraz bardziej
uciążliwe, gdyż jest coraz więcej tekstu. Niech każdy piszę pojedyńczo a na
koniec rozdziału się to połączy w jedną sensowną całość.

Jeszcze drugie!!

[danway1]

Jak sytuacja będzie tego wymagać to wolno stosować dwa zdania. Wówczas będzie
łatwiej coś stworzyć!!

[nait]

Moze jednak ktos sie dopisze??
Zawsze to ciekawiej jak bedzie wiecej autorow.

[wojciasf]

Napisze z miła checia tylko juz sie pogubiłem w watkach Czy on dalej jest
babeczka i to w dodatku psim czy juz nie. Daniel wes no to okresl bo sie watki
mieszaja dla nie wtajemniczonych.

Cytrynka

[danway1]

Wojtek pisz tak jak to ty rozumiesz. Na tym polega cały urok tej zabawy.
Powinno być trochę z sensem. Więc powtarzam napisz tak jak rozumiesz.

Pozdrowionka dla Cytrynki.

P.S. Ale zostałeś zdegradowany z Króla na Cytrynkę.

[wojciasf]

OKi pisze co mi slina na jezyk przyniesie:)
Daniel ty zdrajco chcesz mnie pozbawic krolestwa??

[nait]

Teoretycznie to jest chlopczyk, Pawel inaczej zrozumial i zrobil suke (psa),
ale juz jest to naprawione i z powrotem to jest facet. Chociaz nic nie jest
powiedziane, i jak jakos sensownie zrobisz z niego cos innego to sie nic nie
stanie (np marsjanina). W koncu prawie eunuchem zostal ;-)

[wojciasf]

Oki eunucha nie mozemy zrobic bo akcja sie zawezi a tak zawsze mozna z niego
niezłego ogiera zrobic <hahaha> oki juz cos wymyslam bo pozniej wychodze:)

Opowiadanie I, part I, chapter II

[nait]

Zlodziej przeprowadzil nas starym zapomnianym tunelem, ktory wykopaly dawno
temu koboldy, jeszcze w czasach wojny o jakis pierscionek (chyba zareczynowy,
jakiegos maga czy cos).

[armitage3]

Zlodziej przeprowadzil nas starym zapomnianym tunelem, ktory wykopaly dawno
temu koboldy, jeszcze w czasach wojny o jakis pierscionek (chyba zareczynowy,
jakiegos maga czy cos).
Ten pierścionek, który miał na palcu leżący nieopodal szkielet zakuty w
zardzewiałe szczątki zbroi, szkoda tylko, że w tych ciemnościach nie mogliśmy
go zauważyć.

[danway1]

Złodziej przeprowadził nas starym zapomnianym tunelem, który wykopały dawno
temu koboldy, jeszcze w czasach wojny o jakiś pierścionek (chyba zareczynowy,
jakiegos maga czy coś).
Ten pierścionek, który miał na palcu leżący nieopodal szkielet zakuty w
zardzewiałe szczątki zbroi, szkoda tylko, że w tych ciemnościach nie mogliśmy
go zauważyć.
Na powierzchnie ziemi wyszliśmy na środku rynku, co spowodowało ogólny popłoch
i zainteresowały się nami straże księcia Humberta.

[nait]

Złodziej przeprowadził nas starym zapomnianym tunelem, który wykopały dawno
temu koboldy, jeszcze w czasach wojny o jakiś pierścionek (chyba zareczynowy,
jakiegos maga czy coś).
Ten pierścionek, który miał na palcu leżący nieopodal szkielet zakuty w
zardzewiałe szczątki zbroi, szkoda tylko, że w tych ciemnościach nie mogliśmy
go zauważyć.
Na powierzchnie ziemi wyszliśmy na środku rynku, co spowodowało ogólny popłoch
i zainteresowały się nami straże księcia Humberta.
Żeby uniknąć aresztowania podzieliliśmy się na mniejsze grupki i rozeszli w
różne strony starając się nie wzbudzać niezdrowego zainteresowania u
przechodniów i strażników.

[armitage3]

Złodziej przeprowadził nas starym zapomnianym tunelem, który wykopały dawno
temu koboldy, jeszcze w czasach wojny o jakiś pierścionek (chyba zareczynowy,
jakiegos maga czy coś).
Ten pierścionek, który miał na palcu leżący nieopodal szkielet zakuty w
zardzewiałe szczątki zbroi, szkoda tylko, że w tych ciemnościach nie mogliśmy
go zauważyć.
Na powierzchnie ziemi wyszliśmy na środku rynku, co spowodowało ogólny popłoch
i zainteresowały się nami straże księcia Humberta.
Żeby uniknąć aresztowania podzieliliśmy się na mniejsze grupki i rozeszli w
różne strony starając się nie wzbudzać niezdrowego zainteresowania u
przechodniów i strażników.
Ciągle zastanawiałem co ja tu robię, jaki miałem cel przychodźac tu? Szarpała
mną niepweność więć zapytałem Ryśka:
- Co my tu robimy?

[wojciasf]

-Mamy tu zabic ksiezniczke, ktora okazała sie czarownica tylko podszywa sie pod
ksiezne i zauroczyła ksiecia a sama jest kochanka tego wrednego czarodzieja
ktory ustawił te tarcze, dołaczy do nas jeszcze jeden taki co ma nas
przeprowadzic.

[armitage3]

-Mamy tu zabic ksiezniczke, ktora okazała sie czarownica tylko podszywa sie pod
ksiezne i zauroczyła ksiecia a sama jest kochanka tego wrednego czarodzieja
ktory ustawił te tarcze, dołaczy do nas jeszcze jeden taki co ma nas
przeprowadzic.
- Ah teraz rozumiem swój cel, czyli zabijamy księżniczkę, a potem możemy
pocałować smoka obiboka.

[nait]

-Mamy tu zabic ksiezniczke, ktora okazała sie czarownica tylko podszywa sie pod
ksiezne i zauroczyła ksiecia a sama jest kochanka tego wrednego czarodzieja
ktory ustawił te tarcze, dołaczy do nas jeszcze jeden taki co ma nas
przeprowadzic.
- Ah teraz rozumiem swój cel, czyli zabijamy księżniczkę, a potem możemy
pocałować smoka obiboka.
- Dobra, to ja całuje smoka, a ty jak chcesz to możesz zabić księżniczke, a
czarodziejem Sad of Amn mozemy siepodzielic - powiedzial poczatkujacy mag Ister
Ragdoll.

[wojciasf]

nait napisał:

-Mamy tu zabic ksiezniczke, ktora okazała sie czarownica tylko podszywa sie
pod ksiezne i zauroczyła ksiecia a sama jest kochanka tego wrednego czarodzieja
ktory ustawił te tarcze, dołaczy do nas jeszcze jeden taki co ma nas
przeprowadzic.
-Ah teraz rozumiem swój cel, czyli zabijamy księżniczkę, a potem możemy
pocałować smoka obiboka.
-Dobra, to ja całuje smoka, a ty jak chcesz to możesz zabić księżniczke, a
czarodziejem Sad of Amn mozemy siepodzielic - powiedzial poczatkujacy mag Ister
Ragdoll.
-W takim razie musimy poczekac do wieczora, chocmy do karczmy "Wójtowska" tam w
piwnicach bedzie czekał umowiony przewodnik.

[armitage3]

nait napisał:
-Mamy tu zabic ksiezniczke, ktora okazała sie czarownica tylko podszywa sie
pod ksiezne i zauroczyła ksiecia a sama jest kochanka tego wrednego czarodzieja
ktory ustawił te tarcze, dołaczy do nas jeszcze jeden taki co ma nas
przeprowadzic.
-Ah teraz rozumiem swój cel, czyli zabijamy księżniczkę, a potem możemy
pocałować smoka obiboka.
-Dobra, to ja całuje smoka, a ty jak chcesz to możesz zabić księżniczke, a
czarodziejem Sad of Amn mozemy siepodzielic - powiedzial poczatkujacy mag Ister
Ragdoll.
-W takim razie musimy poczekac do wieczora, chocmy do karczmy "Wójtowska" tam w
piwnicach bedzie czekał umowiony przewodnik.
Poszliśmy, i na miejscu spotkała nas niedpodzianka, czekał tam na nas pewien
starzec, który mówił, że zna naszą przyszłość.

[nait]

-Mamy tu zabic ksiezniczke, ktora okazała sie czarownica tylko podszywa sie
pod ksiezne i zauroczyła ksiecia a sama jest kochanka tego wrednego czarodzieja
ktory ustawił te tarcze, dołaczy do nas jeszcze jeden taki co ma nas
przeprowadzic.
-Ah teraz rozumiem swój cel, czyli zabijamy księżniczkę, a potem możemy
pocałować smoka obiboka.
-Dobra, to ja całuje smoka, a ty jak chcesz to możesz zabić księżniczke, a
czarodziejem Sad of Amn mozemy siepodzielic - powiedzial poczatkujacy mag Ister
Ragdoll.
-W takim razie musimy poczekac do wieczora, chocmy do karczmy "Wójtowska" tam w
piwnicach bedzie czekał umowiony przewodnik.
Poszliśmy, i na miejscu spotkała nas niedpodzianka, czekał tam na nas pewien
starzec, który mówił, że zna naszą przyszłość.
Oczywiście za darmo nie chciał jej nam przekazać, musieliśmy postawić mu duży
kufel piwa, a potem odczekać aż wytrzeźwieje, bo biedaczek słabą głowe ma.

[wojciasf]

Kiedy juz wytrzezwiał zasepił sie i powiedział ze spotkamy kogos kto nam bardzo
pomoze i bedzie dla nas wsparciem, ale zadnego nie ominie przeznaczenie a dla
niektorych bedzie to cos złego.

[meyka]

Popatrzyliśmy po sobie niepewnie, nie wiedząc co o tym sądzić.

[wojciasf]

Popatrzyliśmy po sobie niepewnie, nie wiedząc co o tym sądzić.Musieli zostac w
tej karczmnie do rana a przepowiednia starca nie pozwalała im siedziec juz w
tak pogodnych nastrojach, jedni postanowili upic sie do konca a inni posneli na
ławach w oczekiwaniu na przewodnika.

[armitage3]

Popatrzyliśmy po sobie niepewnie, nie wiedząc co o tym sądzić.Musieli zostac w
tej karczmnie do rana a przepowiednia starca nie pozwalała im siedziec juz w
tak pogodnych nastrojach, jedni postanowili upic sie do konca a inni posneli na
ławach w oczekiwaniu na przewodnika.
Nie trzeba było długo czekać, zjawił się wraz ze zbrojnym oddziałem królewskiej
straży.

[nait]

Popatrzyliśmy po sobie niepewnie, nie wiedząc co o tym sądzić.Musieli zostac w
tej karczmnie do rana a przepowiednia starca nie pozwalała im siedziec juz w
tak pogodnych nastrojach, jedni postanowili upic sie do konca a inni posneli na
ławach w oczekiwaniu na przewodnika.
Nie trzeba było długo czekać, zjawił się wraz ze zbrojnym oddziałem królewskiej
straży.
I przepowiednia starca częściowo sie spełniła, paru towarzyszy strażnicy
zabrali na do izby wytrzeźwień.

[wojciasf]

Reszta bandy została zaproszona na powazna rozmowe do podziemi zamku.

[armitage3]

Reszta bandy została zaproszona na powazna rozmowe do podziemi zamku.
Tam też zostali pozbawieni broni i zakuto ich w dyby, mieli tam pozostać, aż
zdecydują co z nimi zrobić.

[danway1]

Reszta bandy została zaproszona na powazna rozmowe do podziemi zamku.
Tam też zostali pozbawieni broni i zakuto ich w dyby, mieli tam pozostać, aż
zdecydują co z nimi zrobić.
Na szczęście pojawił się w lochach Średni Dżon, któremu udało się uciec i nas
uwolnił.

[nait]

Reszta bandy została zaproszona na powazna rozmowe do podziemi zamku.
Tam też zostali pozbawieni broni i zakuto ich w dyby, mieli tam pozostać, aż
zdecydują co z nimi zrobić.
Na szczęście pojawił się w lochach Średni Dżon, któremu udało się uciec i nas
uwolnił.
Niestety Mały Dżon potknął się o śpiącego strażnika i obudził wszystkich -
teraz tak łatwo nie wyjdziemy.

[wojciasf]

Reszta bandy została zaproszona na powazna rozmowe do podziemi zamku.
Tam też zostali pozbawieni broni i zakuto ich w dyby, mieli tam pozostać, aż
zdecydują co z nimi zrobić.
Na szczęście pojawił się w lochach Średni Dżon, któremu udało się uciec i nas
uwolnił.
Niestety Mały Dżon potknął się o śpiącego strażnika i obudził wszystkich -
teraz tak łatwo nie wyjdziemy.W tej chwili zapomnielismy o czarownicy smoku i
całej misji, jedyne co pozostało to mysl jak pokonac straznikow i jak dopasc
zdrajce przewodnika.

[danway1]

Reszta bandy została zaproszona na powazna rozmowe do podziemi zamku.
Tam też zostali pozbawieni broni i zakuto ich w dyby, mieli tam pozostać, aż
zdecydują co z nimi zrobić.
Na szczęście pojawił się w lochach Średni Dżon, któremu udało się uciec i nas
uwolnił.
Niestety Mały Dżon potknął się o śpiącego strażnika i obudził wszystkich -
teraz tak łatwo nie wyjdziemy.
W tej chwili zapomnielismy o czarownicy smoku i całej misji, jedyne co
pozostało to mysl jak pokonac straznikow i jak dopasc
zdrajce przewodnika.
Obecnie każdy z nas wyciągnął swoją broń i rozpoczęła się walka na śmierć i
życie, bo nie było już możliwości wycofać się.

[armitage3]

Reszta bandy została zaproszona na powazna rozmowe do podziemi zamku.
Tam też zostali pozbawieni broni i zakuto ich w dyby, mieli tam pozostać, aż
zdecydują co z nimi zrobić.
Na szczęście pojawił się w lochach Średni Dżon, któremu udało się uciec i nas
uwolnił.
Niestety Mały Dżon potknął się o śpiącego strażnika i obudził wszystkich -
teraz tak łatwo nie wyjdziemy.
W tej chwili zapomnielismy o czarownicy smoku i całej misji, jedyne co
pozostało to mysl jak pokonac straznikow i jak dopasc
zdrajce przewodnika.
Obecnie każdy z nas wyciągnął swoją broń i rozpoczęła się walka na śmierć i
życie, bo nie było już możliwości wycofać się.
Na szczęście strażników było tylko trzech, ten którego mały Dżon nadepnął
zginął na miejscu, a dwóch następnych popełniło rytualne samobójstwo w
proteście przeciw nieuczciwej walce.

[danway1]

Za rogu jednak wybiekło kolejnych 50, żeby pomścić śmierć ich trzech kolegów.

[wojciasf]

Wtedy sytuacja wygladała juz naprawde zle.

[armitage3]

Wtedy sytuacja wygladała juz naprawde zle.
Nie mieliśmy szans w wąskich korytarzach, zostaliśmy zmiażdzeni, w tym momęcie
się obudziłem leżac w swojej celi zakuty w łańcuch.

[nait]

Wtedy sytuacja wygladała juz naprawde zle.
Nie mieliśmy szans w wąskich korytarzach, zostaliśmy zmiażdzeni, w tym momencie
się obudziłem leżąc w swojej celi zakuty w łańcuch.
Poczułem jak coś zaciska się powoli wokół mojej szyii, powoli, powli... obraz
powoli zaczął się rozmazywać, aż w końcu wszystko zniknęło.

[danway1]

Wtedy sytuacja wygladała juz naprawde zle.
Nie mieliśmy szans w wąskich korytarzach, zostaliśmy zmiażdzeni, w tym momencie
się obudziłem leżąc w swojej celi zakuty w łańcuch.
Poczułem jak coś zaciska się powoli wokół mojej szyii, powoli, powli... obraz
powoli zaczął się rozmazywać, aż w końcu wszystko zniknęło.
Ale sznur został obcięty przez Ryśka i dalej żyłem.

[nait]

Wtedy sytuacja wygladała juz naprawde zle.
Nie mieliśmy szans w wąskich korytarzach, zostaliśmy zmiażdzeni, w tym momencie
się obudziłem leżąc w swojej celi zakuty w łańcuch.
Poczułem jak coś zaciska się powoli wokół mojej szyii, powoli, powli... obraz
powoli zaczął się rozmazywać, aż w końcu wszystko zniknęło.
Ale sznur został obcięty przez Ryśka i dalej żyłem.
Niestety strażnicy zdążyli pozbawić mnie jednego oka i języka, jak ja teraz
podziękuje Ryśkowi za pomoc?

[armitage3]

Wtedy sytuacja wygladała juz naprawde zle.
Nie mieliśmy szans w wąskich korytarzach, zostaliśmy zmiażdzeni, w tym momencie
się obudziłem leżąc w swojej celi zakuty w łańcuch.
Poczułem jak coś zaciska się powoli wokół mojej szyii, powoli, powli... obraz
powoli zaczął się rozmazywać, aż w końcu wszystko zniknęło.
Ale sznur został obcięty przez Ryśka i dalej żyłem.
Niestety strażnicy zdążyli pozbawić mnie jednego oka i języka, jak ja teraz
podziękuje Ryśkowi za pomoc?
Teraz tylko miałem naadzieję, że umiejętności lecznicze Maga Istra Ragdola
wystarczą na uleczenie moich ran, jak pomyślałem tak się i stało.

[wojciasf]

armitage3 napisał:

Wtedy sytuacja wygladała juz naprawde zle.
Nie mieliśmy szans w wąskich korytarzach, zostaliśmy zmiażdzeni, w tym momencie
się obudziłem leżąc w swojej celi zakuty w łańcuch.
Poczułem jak coś zaciska się powoli wokół mojej szyii, powoli, powli... obraz
powoli zaczął się rozmazywać, aż w końcu wszystko zniknęło.
Ale sznur został obcięty przez Ryśka i dalej żyłem.
Niestety strażnicy zdążyli pozbawić mnie jednego oka i języka, jak ja teraz
podziękuje Ryśkowi za pomoc?
Teraz tylko miałem naadzieję, że umiejętności lecznicze Maga Istra Ragdola
wystarczą na uleczenie moich ran, jak pomyślałem tak się i stało.Teraz
spokojnie mogłem poscis mu oczki i wycałowac z jezyczkiem jakto Rysiek lubi
najbardziej.

[danway1]

Wtedy sytuacja wygladała juz naprawde zle.
Nie mieliśmy szans w wąskich korytarzach, zostaliśmy zmiażdzeni, w tym momencie
się obudziłem leżąc w swojej celi zakuty w łańcuch.
Poczułem jak coś zaciska się powoli wokół mojej szyii, powoli, powli... obraz
powoli zaczął się rozmazywać, aż w końcu wszystko zniknęło.
Ale sznur został obcięty przez Ryśka i dalej żyłem.
Niestety strażnicy zdążyli pozbawić mnie jednego oka i języka, jak ja teraz
podziękuje Ryśkowi za pomoc?
Teraz tylko miałem naadzieję, że umiejętności lecznicze Maga Istra Ragdola
wystarczą na uleczenie moich ran, jak pomyślałem tak się i stało.
Teraz spokojnie mogłem puścić mu oczki i wycałowac z jezyczkiem jakto Rysiek
lubi najbardziej.
W końcu opuśliśmy te przeklęte lochy i ponownie wyszliśmy na powierzchnie, na
której nie było żywej dzuszy, co ulatwiło nam przedostanie sie do komnat
mieszkalnych księcia i księżniczki.

[nait]

Wtedy sytuacja wygladała juz naprawde zle.
Nie mieliśmy szans w wąskich korytarzach, zostaliśmy zmiażdzeni, w tym momencie
się obudziłem leżąc w swojej celi zakuty w łańcuch.
Poczułem jak coś zaciska się powoli wokół mojej szyii, powoli, powli... obraz
powoli zaczął się rozmazywać, aż w końcu wszystko zniknęło.
Ale sznur został obcięty przez Ryśka i dalej żyłem.
Niestety strażnicy zdążyli pozbawić mnie jednego oka i języka, jak ja teraz
podziękuje Ryśkowi za pomoc?
Teraz tylko miałem naadzieję, że umiejętności lecznicze Maga Istra Ragdola
wystarczą na uleczenie moich ran, jak pomyślałem tak się i stało.
Teraz spokojnie mogłem puścić mu oczki i wycałowac z jezyczkiem jakto Rysiek
lubi najbardziej.
W końcu opuśliśmy te przeklęte lochy i ponownie wyszliśmy na powierzchnie, na
której nie było żywej dzuszy, co ulatwiło nam przedostanie sie do komnat
mieszkalnych księcia i księżniczki.
No i zabiliśmy księżniczke i wydupczyli księcia, był wyraźnie zadowolony, teraz
został nam już tylko smok, a książe obiecał załatwić nam jakąś ciepłą posadke w
zamku.

[danway1]

Wtedy sytuacja wygladała juz naprawde zle.
Nie mieliśmy szans w wąskich korytarzach, zostaliśmy zmiażdzeni, w tym momencie
się obudziłem leżąc w swojej celi zakuty w łańcuch.
Poczułem jak coś zaciska się powoli wokół mojej szyii, powoli, powli... obraz
powoli zaczął się rozmazywać, aż w końcu wszystko zniknęło.
Ale sznur został obcięty przez Ryśka i dalej żyłem.
Niestety strażnicy zdążyli pozbawić mnie jednego oka i języka, jak ja teraz
podziękuje Ryśkowi za pomoc?
Teraz tylko miałem naadzieję, że umiejętności lecznicze Maga Istra Ragdola
wystarczą na uleczenie moich ran, jak pomyślałem tak się i stało.
Teraz spokojnie mogłem puścić mu oczki i wycałowac z jezyczkiem jakto Rysiek
lubi najbardziej.
W końcu opuśliśmy te przeklęte lochy i ponownie wyszliśmy na powierzchnie, na
której nie było żywej dzuszy, co ulatwiło nam przedostanie sie do komnat
mieszkalnych księcia i księżniczki.
No i zabiliśmy księżniczke i wydupczyli księcia, był wyraźnie zadowolony, teraz
został nam już tylko smok, a książe obiecał załatwić nam jakąś ciepłą posadke w
zamku.
Zanim jednak to się mogło stać, musieliśmy znaleźć smoka-obiboka, w dalekich
górach Yrtat, które leżą na północ od Osnorka, tam mieliśmy się teraz udać.

End Of Chapter II.

Rozdział pierwszy całość!!

[danway1]

Był piękny majowy wieczór.
Deszcz głosno walił w dach psiej budy w której wygodnie łezalem,
rozkoszując sie zapachem jej wnętrza.
Mile wspominając porcje wspaniałej psiej karmy, którą sie poczęstowałem.
Starałem sie zablokowac receptory wechowe, powoli zapadając w sen.
Nagle ze snu obudził mnie głośny krzyk.
Zdawało mi sie, to nie krzyk, to własciciel lokalu wrocił z nocnej
wycieczki i szczerzył zęby warcząc jednocześnie - widać nie bardzo podobała mu
się moja obecność.
Zamknałem drzwi wejściowe i nie zwracałem uwagi na ujadanie dobiegające z
zewnątrz, spokojnie spałem do rana.
Gdy sie obudziłem leżałem w niezbyt przyjemnie pachnącej kałuży, a obok
leżał zrezygnowany doberman.
Który swoim sapaniem mnie obudził.
To był dziwny sen, pomyślałem wychodząc z budy, która nie miała drzwi.
Stojąc pod drzewem, odlewając się, spadł z niego antyczny miecz.
I w ten oto sposób straciłem rodzinne klejnoty.
Klejnoty które w mojej rodzinie były od zawsze, teraz miałem na imię
Aleksandra.
Mam teraz nauczkę, po co ja unosiłem do góry tą nogę mogłem lać na baczność
Obręcz z wielkim brylantem, którą miałem na nodze leżała teraz uszkodzona na
ziemi, bałem się o swoje genitalia które strace, jeśli ojciec zobaczy co
stało się z pamiatką rodzinną.
Czas sie zatrzoszczyć o własną dupę, bo doberman zaczynał sie powoli
budzić, nie czekając aż właściciel spadnie z drzewa podniosłem miecz i dałem
nogę.
Na ciężkiej brukowej drodze prowadzącej do miasta, zwanego Onsork,
spotkałem swojego przyszłego przyjaciela Requila.
Miał na plecach olbrzymi dwuręczny topór, tak jak i każdy członek jego
bandy, nie wyglądali jakby chcieli mnie powitać, wręcz odwrotnie.
Ich nastawienie wyraźnie się zmieniło gdy podeszli bliżej, nie wiem czy to
przypadkiem nie przez mój zapach, a może wzieli mnie po prostu za kogoś
innego kogo znają.
- Witaj wedrowcze. Odezwał sie szef bandy.
- Witaj wojowniku, jak Cię zowią?? Moje imię to Aleksander, ale mówia na
mnie Maurqos. - odpowiedzialem.
Na to szef bandy odpowiedział:
- Jestem Requil, ale mówia mi Rysiek, a to moja wesoła kompania od lewej:
Mały Dżon, Duży Dżon, Dżon, Wiliam Sahara, brat Roman, a reszty znać nie musisz,
widzę, że nie z tak odległej krainy smoków obiboków, opowiedz jak tu
doszedłeś w jednym kawałku?
- Sam się nad tym zastanawiam, nic nie pamiętam z wczorajszego dnia.
Wiem jedno że jak się zaraz nie napije czegoś mocnego to mi zaraz od spania
w psiej budzie wilk odezwie i łupać mnie będzie w krzyżach a wtedy z misji
nici.
- Nic się nie martw mamy na zapleczu trochę świetnej Nalewki Sądeckiej,
podzielimy się z Tobą.
Zgodziłem sie, opowiedzieć co pamiętam, w zamian za skromny poczęstunek.
Nie pamietałem zbyt wiele, ale parę szczegolów udało mi sie przypomnieć,
wiec gospodarze mieli o czym słuchac podaczas tego 'obfitego' posiłku.
Gdy już wszystko było zjedzone, poszliśmy w końcu w stronę Onsorku, ale
taką ilość uzbrojonych wojowników trudno ukryć, mimo wszystko ruszyliśmy
naprzód.
Dlatego musieliśmy iść lasem i uważać na patrole straży księcia i obchodzić
punkty kontrolne, co powodowało ze droga sie bardzo dłuzyła i dłuzyła.
Kilka z owych punktów udało nam się pokonać nie zwracając na siebie
niczyjej uwagi.
Najgorsze było jednak przed nami bo blisko zamku były ustawione przez
czarnoksieznika magiczne tarcze mające wykrywać nieznanych przybyszów.
Jednak w pobliżu tarcz spotkaliśmy drobnego złodzieja, który za jeden drobny
klejnot obiecał nas wprowadzić do miasta.
Całe szczęście miałem przy sobie uszkodzoną obręcz z klejnotem, z której i tak
nie miałbym już pożytku, oddałem ją złodziejowi, choś i tak nie wiem po co idę
do miasta.
Nagle za sobą usłyszałem szczekanie psa, z którym musiałem walczyć, wyciągnąłem
z pochwy miecz i czekałem na jego ruch.
Bestia zblizała się powoli łypiąc na mnie czerwonymi oczami, wiedziałem że
jedno z nas dziś umrze.
Na szczęście myliłem się, jeden z Dżonów wziął w ręce swój topór i z okrzykiem
zagrodził drogę atakującemy psu, przerażony piesek uciekł i tyle go
widzieliśmy.
Teraz mogliśmy spokojnie udaliśmy się do miasta, które teraz stało dla nas
otworem.

End of Chapter I.

Drugi rozdział - całość.

[danway1]

Złodziej przeprowadził nas starym zapomnianym tunelem, który wykopały dawno
temu koboldy, jeszcze w czasach wojny o jakiś pierścionek (chyba zaręczynowy,
jakiegoś maga czy coś).
Ten pierścionek, który miał na palcu leżący nieopodal szkielet zakuty w
zardzewiałe szczątki zbroi, szkoda tylko, że w tych ciemnościach nie mogliśmy
go zauważyć.
Na powierzchnie ziemi wyszliśmy na środku rynku, co spowodowało ogólny popłoch
i zainteresowały się nami straże księcia Humberta.
Żeby uniknąć aresztowania podzieliliśmy się na mniejsze grupki i rozeszli w
różne strony starając się nie wzbudzać niezdrowego zainteresowania u
przechodniów i strażników.
Ciągle zastanawiałem co ja tu robię, jaki miałem cel przychodząc tu? Szarpała
mną niepewność więc zapytałem Ryśka:
- Co my tu robimy?
- Mamy tu zabić księżniczkę, która okazała się czarownica tylko podszywa się
pod księżne i zauroczyła księcia a sama jest kochanka tego wrednego czarodzieja
który ustawił te tarcze, dołączy do nas jeszcze jeden taki co ma nas
przeprowadzić.
- A teraz rozumiem swój cel, czyli zabijamy księżniczkę, a potem możemy
pocałować smoka obiboka.
-Dobra, to ja całuje smoka, a ty jak chcesz to możesz zabić księżniczkę, a
czarodziejem Sad of Amn możemy się podzielić - powiedział początkujący mag Ister
Ragdoll.
- W takim razie musimy poczekać do wieczora, chodźmy do karczmy "Wójtowska" tam
w piwnicach będzie czekał umówiony przewodnik.
Poszliśmy, i na miejscu spotkała nas niespodzianka, czekał tam na nas pewien
starzec, który mówił, że zna naszą przyszłość.
Oczywiście za darmo nie chciał jej nam przekazać, musieliśmy postawić mu duży
kufel piwa, a potem odczekać aż wytrzeźwieje, bo biedaczek słabą głowe ma.
Kiedy już wytrzeźwiał zasępił się i powiedział ze spotkamy kogoś kto nam bardzo
pomoże i będzie dla nas wsparciem, ale żadnego nie ominie przeznaczenie a dla
niektórych będzie to cos złego.
Popatrzyliśmy po sobie niepewnie, nie wiedząc co o tym sądzić. Musieli zostać w
tej karczmie do rana a przepowiednia starca nie pozwalała im siedzieć już w
tak pogodnych nastrojach, jedni postanowili upić się do końca a inni posnęli na
ławach w oczekiwaniu na przewodnika.
Nie trzeba było długo czekać, zjawił się wraz ze zbrojnym oddziałem królewskiej
straży.
I przepowiednia starca częściowo się spełniła, paru towarzyszy strażnicy
zabrali na do izby wytrzeźwień.
Reszta bandy została zaproszona na poważną rozmowę do podziemi zamku.
Tam też zostali pozbawieni broni i zakuto ich w dyby, mieli tam pozostać, aż
zdecydują co z nimi zrobić.
Na szczęście pojawił się w lochach Średni Dżon, któremu udało się uciec i nas
uwolnił.
Niestety Mały Dżon potknął się o śpiącego strażnika i obudził wszystkich -
teraz tak łatwo nie wyjdziemy.
W tej chwili zapomnieliśmy o czarownicy smoku i całej misji, jedyne co
pozostało to myśl jak pokonać strażników i jak dopaść
zdrajcę przewodnika.
Obecnie każdy z nas wyciągnął swoją broń i rozpoczęła się walka na śmierć i
życie, bo nie było już możliwości wycofać się.
Na szczęście strażników było tylko trzech, ten którego mały Dżon nadepnął
zginął na miejscu, a dwóch następnych popełniło rytualne samobójstwo w
proteście przeciw nieuczciwej walce.
Za rogu jednak wybiegło kolejnych 50, żeby pomścić śmierć ich trzech kolegów.
Wtedy sytuacja wyglądała już naprawdę źle.
Nie mieliśmy szans w wąskich korytarzach, zostaliśmy zmiażdżeni, w tym momencie
się obudziłem leżąc w swojej celi zakuty w łańcuch.
Poczułem jak coś zaciska się powoli wokół mojej szyi, powoli, powoli... obraz
powoli zaczął się rozmazywać, aż w końcu wszystko zniknęło.
Ale sznur został obcięty przez Ryśka i dalej żyłem.
Niestety strażnicy zdążyli pozbawić mnie jednego oka i języka, jak ja teraz
podziękuje Ryśkowi za pomoc?
Teraz tylko miałem nadzieję, że umiejętności lecznicze Maga Istra Ragdola
wystarczą na uleczenie moich ran, jak pomyślałem tak się i stało.
Teraz spokojnie mogłem puścić mu oczko i wycałować z języczkiem jak to Rysiek
lubi najbardziej.
W końcu opuściliśmy te przeklęte lochy i ponownie wyszliśmy na powierzchnie, na
której nie było żywej duszy, co ułatwiło nam przedostanie się do komnat
mieszkalnych księcia i księżniczki.
No i zabiliśmy księżniczkę i wydupczyli księcia, był wyraźnie zadowolony, teraz
został nam już tylko smok, a książę obiecał załatwić nam jakąś ciepłą posadkę w
zamku.
Zanim jednak to się mogło stać, musieliśmy znaleźć smoka-obiboka, w dalekich
górach Yrtat, które leżą na północ od Onsorka, tam mieliśmy się teraz udać.

End Of Chapter II

Chapter III

[danway1]

Mając specjalne identyfikatory mogliśmy spokojnie przejść przez tarcze i prosto
z bramy ruszyliśmy na północ, ale było nas tylko 6, to znaczy ja, Rysiek, Mały
Dżon, Duży Dżon, Średni Dżon i mag Ister Ragdoll.

[wojciasf]

Mając specjalne identyfikatory mogliśmy spokojnie przejść przez tarcze i prosto
z bramy ruszyliśmy na północ, ale było nas tylko 6, to znaczy ja, Rysiek, Mały
Dżon, Duży Dżon, Średni Dżon i mag Ister Ragdoll.Mielismy do pokonania wielki
szmat drogi, przejscie przez gesty las, przepłynac wielkie jezioro, pokonac
pustynie martwych drzew i dojsc do Smoczych Gor.

[danway1]

Mając specjalne identyfikatory mogliśmy spokojnie przejść przez tarcze i prosto
z bramy ruszyliśmy na północ, ale było nas tylko 6, to znaczy ja, Rysiek, Mały
Dżon, Duży Dżon, Średni Dżon i mag Ister Ragdoll.
Mieliśmy do pokonania wielki szmat drogi, przejście przez gęsty las, przepłynąć
wielkie jezioro, pokonać pustynie martwych drzew i dojść do Smoczych Gór.
Zadanie nie było jednak takie trudne, gdyż mieliśmy lepsze bronie ze zbrojownii
księcia, ja pozostałem przy swoim Trupim Mieczu, a inni zmienili swoją broń,
Mały Dżon wybrał Trójząb Światła, Średni Dżon posiadał Topór Śmierci, Duży Dżon
skupił się na Kosie Wiecznego Mrozu, Rysiek wybrał Sejmitar Wolności a mag
Ister Ragdoll wybrał Różdzkę Nadziei.

[wojciasf]

Aby dotrzec do Ciemnego lasu musielismy przebyc kawałek drogi od zamku, na
rostaju drog skrecic w prawo i isc droga ktora była juz coraz mniej uzywana
przez ludzi bojacych sie tego co moze czekac na nich w lesie.

[danway1]

Aby dotrzeć do Ciemnego lasu musieliśmy przebyć kawałek drogi od zamku, na
rostaju dróg skręcić w prawo i iść drogą która była już coraz mniej używana
przez ludzi bojących się tego co może czekać na nich w lesie.
W lesie było bardzo ciemno, ale drogę rozświetlał nam Mały Dżon swoim Trójząbem
Światła i było nam raźniej i droga nie była taka straszna.

[wojciasf]

Aby dotrzeć do Ciemnego lasu musieliśmy przebyć kawałek drogi od zamku, na
rostaju dróg skręcić w prawo i iść drogą która była już coraz mniej używana
przez ludzi bojących się tego co może czekać na nich w lesie.W lesie było
bardzo ciemno, ale drogę rozświetlał nam Mały Dżon swoim Trójząb Światła i było
nam raźniej i droga nie była taka straszna. Las ten słyną z zamieszkujących go
okrótnych elfek które mocno znęcały się nad swoimi ofiarami szczegółnie płici
męskiej.

[danway1]

Aby dotrzeć do Ciemnego lasu musieliśmy przebyć kawałek drogi od zamku, na
rostaju dróg skręcić w prawo i iść drogą która była już coraz mniej używana
przez ludzi bojących się tego co może czekać na nich w lesie.W lesie było
bardzo ciemno, ale drogę rozświetlał nam Mały Dżon swoim Trójząb Światła i było
nam raźniej i droga nie była taka straszna.
Las ten słynął z zamieszkujących go okrutnych elfek które mocno znęcały się nad
swoimi ofiarami szczegółnie płci męskiej.
My jednak byliśmy głusi na ich wołania i bezpiecznie przeszlismy las, bez
żadnych szwanków.

[wojciasf]

Aby dotrzeć do Ciemnego lasu musieliśmy przebyć kawałek drogi od zamku, na
rostaju dróg skręcić w prawo i iść drogą która była już coraz mniej używana
przez ludzi bojących się tego co może czekać na nich w lesie.W lesie było
bardzo ciemno, ale drogę rozświetlał nam Mały Dżon swoim Trójząb Światła i było
nam raźniej i droga nie była taka straszna. Las ten słynął z zamieszkujących go
okrutnych elfek które mocno znęcały się nad swoimi ofiarami szczegółnie płci
męskiej. My jednak byliśmy głusi na ich wołania i bezpiecznie przeszlismy las,
bez żadnych szwanków. Nie stety na końcu lasu Trójząb światła wygasł nam i
nastała wielka ciemność, ciemność która nie zapowiadała nic dobrego.

[danway1]

Aby dotrzeć do Ciemnego lasu musieliśmy przebyć kawałek drogi od zamku, na
rostaju dróg skręcić w prawo i iść drogą która była już coraz mniej używana
przez ludzi bojących się tego co może czekać na nich w lesie.W lesie było
bardzo ciemno, ale drogę rozświetlał nam Mały Dżon swoim Trójząb Światła i było
nam raźniej i droga nie była taka straszna. Las ten słynął z zamieszkujących go
okrutnych elfek które mocno znęcały się nad swoimi ofiarami szczegółnie płci
męskiej.
My jednak byliśmy głusi na ich wołania i bezpiecznie przeszlismy las,
bez żadnych szwanków.
Niestety na końcu lasu Trójząb światła wygasł nam i nastała wielka ciemność,
ciemność która nie zapowiadała nic dobrego.
Po chwili okazało sie, że ktoś nas obseruwje. Po chwili z ciemności wyszła pół
naga kobieta, imieniem Ariela, która zwróciła się do nas:
- Chodźcie ze mną przybysze.

[wojciasf]

Aby dotrzeć do Ciemnego lasu musieliśmy przebyć kawałek drogi od zamku, na
rostaju dróg skręcić w prawo i iść drogą która była już coraz mniej używana
przez ludzi bojących się tego co może czekać na nich w lesie.W lesie było
bardzo ciemno, ale drogę rozświetlał nam Mały Dżon swoim Trójząb Światła i było
nam raźniej i droga nie była taka straszna. Las ten słynął z zamieszkujących go
okrutnych elfek które mocno znęcały się nad swoimi ofiarami szczegółnie płci
męskiej. My jednak byliśmy głusi na ich wołania i bezpiecznie przeszlismy las,
bez żadnych szwanków. Niestety na końcu lasu Trójząb światła wygasł nam i
nastała wielka ciemność, ciemność która nie zapowiadała nic dobrego.
Po chwili okazało sie, że ktoś nas obseruwje. Po chwili z ciemności wyszła pół
naga kobieta, imieniem Ariela, która zwróciła się do nas:
- Chodźcie ze mną przybysze. Posiadała w sobie za duzo argumentów zeby można
było jej odówic.Zaprowadziła nas do siedziby elfek gdzie takich jak ona było
bardzo dużo, co dla zmęczonych drogą i ciągłym obcowaniem w jednym towarzystwie
mężczyzn mogło byc rozkoszą albo końcem końców.

[danway1]

Aby dotrzeć do Ciemnego lasu musieliśmy przebyć kawałek drogi od zamku, na
rostaju dróg skręcić w prawo i iść drogą która była już coraz mniej używana
przez ludzi bojących się tego co może czekać na nich w lesie.W lesie było
bardzo ciemno, ale drogę rozświetlał nam Mały Dżon swoim Trójząb Światła i było
nam raźniej i droga nie była taka straszna. Las ten słynął z zamieszkujących go
okrutnych elfek które mocno znęcały się nad swoimi ofiarami szczegółnie płci
męskiej.
My jednak byliśmy głusi na ich wołania i bezpiecznie przeszlismy las,
bez żadnych szwanków. Niestety na końcu lasu Trójząb światła wygasł nam i
nastała wielka ciemność, ciemność która nie zapowiadała nic dobrego.
Po chwili okazało sie, że ktoś nas obseruwje. Po chwili z ciemności wyszła pół
naga kobieta, imieniem Ariela, która zwróciła się do nas:
- Chodźcie ze mną przybysze.
Posiadała w sobie za dużo argumentów żeby można było jej odmówic. Zaprowadziła
nas do siedziby elfek, gdzie takich jak ona było bardzo dużo, co dla zmęczonych
drogą i ciągłym obcowaniem w jednym towarzystwie mężczyzn mogło byc rozkoszą
albo końcem końców.
Już miałem się spotkać twarzą w twarz z Arielą, piękną brunetką, lecz przybiegł
Rysiek razem z magiem i odczarowali nas z letargu. Zaczęliśmy uciekać, gdyz
ścigały nas elfki pełne furii i żądzy krwi.

[nait]

Mając specjalne identyfikatory mogliśmy spokojnie przejść przez tarcze i prosto
z bramy ruszyliśmy na północ, ale było nas tylko 6, to znaczy ja, Rysiek, Mały
Dżon, Duży Dżon, Średni Dżon i mag Ister Ragdoll.
Mieliśmy do pokonania wielki szmat drogi, przejście przez gęsty las, przepłynąć
wielkie jezioro, pokonać pustynie martwych drzew i dojść do Smoczych Gór.
Zadanie nie było jednak takie trudne, gdyż mieliśmy lepsze bronie ze zbrojownii
księcia, ja pozostałem przy swoim Trupim Mieczu, a inni zmienili swoją broń,
Mały Dżon wybrał Trójząb Światła, Średni Dżon posiadał Topór Śmierci, Duży Dżon
skupił się na Kosie Wiecznego Mrozu, Rysiek wybrał Sejmitar Wolności a mag
Ister Ragdoll wybrał Różdzkę Nadziei. Aby dotrzeć do Ciemnego lasu musieliśmy
przebyć kawałek drogi od zamku, na rostaju dróg skręcić w prawo i iść drogą
która była już coraz mniej używana przez ludzi bojących się tego co może czekać
na nich w lesie.W lesie było bardzo ciemno, ale drogę rozświetlał nam Mały Dżon
swoim Trójząb Światła i było nam raźniej i droga nie była taka straszna. Las
ten słynął z zamieszkujących go okrutnych elfek które mocno znęcały się nad
swoimi ofiarami szczegółnie płci męskiej.
My jednak byliśmy głusi na ich wołania i bezpiecznie przeszlismy las,
bez żadnych szwanków. Niestety na końcu lasu Trójząb światła wygasł nam i
nastała wielka ciemność, ciemność która nie zapowiadała nic dobrego.
Po chwili okazało sie, że ktoś nas obseruwje. Po chwili z ciemności wyszła pół
naga kobieta, imieniem Ariela, która zwróciła się do nas:
- Chodźcie ze mną przybysze.
Posiadała w sobie za dużo argumentów żeby można było jej odmówic. Zaprowadziła
nas do siedziby elfek, gdzie takich jak ona było bardzo dużo, co dla zmęczonych
drogą i ciągłym obcowaniem w jednym towarzystwie mężczyzn mogło byc rozkoszą
albo końcem końców.
Już miałem się spotkać twarzą w twarz z Arielą, piękną brunetką, lecz przybiegł
Rysiek razem z magiem i odczarowali nas z letargu. Zaczęliśmy uciekać, gdyz
ścigały nas elfki pełne furii i żądzy krwi.
Wspominałem juz, że byliśmy wykończeni tą długą podróżą? Na efekty tego stanu
nie trzeba było długo czekać, wyłapały nas wszystkie jakbyśmy byli ślimakami,
tylko Małemy Dżonowi udało się uciec z racji niskiego wzrostu i faktu, że
potknął się o Kose Wiecznego Mrozu i wpadł w zajęczą nore.

[danway1]

Mając specjalne identyfikatory mogliśmy spokojnie przejść przez tarcze i prosto
z bramy ruszyliśmy na północ, ale było nas tylko 6, to znaczy ja, Rysiek, Mały
Dżon, Duży Dżon, Średni Dżon i mag Ister Ragdoll.
Mieliśmy do pokonania wielki szmat drogi, przejście przez gęsty las, przepłynąć
wielkie jezioro, pokonać pustynie martwych drzew i dojść do Smoczych Gór.
Zadanie nie było jednak takie trudne, gdyż mieliśmy lepsze bronie ze zbrojownii
księcia, ja pozostałem przy swoim Trupim Mieczu, a inni zmienili swoją broń,
Mały Dżon wybrał Trójząb Światła, Średni Dżon posiadał Topór Śmierci, Duży Dżon
skupił się na Kosie Wiecznego Mrozu, Rysiek wybrał Sejmitar Wolności a mag
Ister Ragdoll wybrał Różdzkę Nadziei. Aby dotrzeć do Ciemnego lasu musieliśmy
przebyć kawałek drogi od zamku, na rostaju dróg skręcić w prawo i iść drogą
która była już coraz mniej używana przez ludzi bojących się tego co może czekać
na nich w lesie.W lesie było bardzo ciemno, ale drogę rozświetlał nam Mały Dżon
swoim Trójząb Światła i było nam raźniej i droga nie była taka straszna. Las
ten słynął z zamieszkujących go okrutnych elfek które mocno znęcały się nad
swoimi ofiarami szczegółnie płci męskiej.
My jednak byliśmy głusi na ich wołania i bezpiecznie przeszlismy las,
bez żadnych szwanków.
Niestety na końcu lasu Trójząb światła wygasł nam i nastała wielka ciemność,
ciemność która nie zapowiadała nic dobrego. Po chwili okazało sie, że ktoś nas
obseruwje. Po chwili z ciemności wyszła pół naga kobieta, imieniem Ariela,
która zwróciła się do nas:
- Chodźcie ze mną przybysze.
Posiadała w sobie za dużo argumentów żeby można było jej odmówic. Zaprowadziła
nas do siedziby elfek, gdzie takich jak ona było bardzo dużo, co dla zmęczonych
drogą i ciągłym obcowaniem w jednym towarzystwie mężczyzn mogło byc rozkoszą
albo końcem końców.
Już miałem się spotkać twarzą w twarz z Arielą, piękną brunetką, lecz przybiegł
Rysiek razem z magiem i odczarowali nas z letargu. Zaczęliśmy uciekać, gdyz
ścigały nas elfki pełne furii i żądzy krwi.
Wspominałem juz, że byliśmy wykończeni tą długą podróżą? Na efekty tego stanu
nie trzeba było długo czekać, wyłapały nas wszystkie jakbyśmy byli ślimakami,
tylko Małemy Dżonowi udało się uciec z racji niskiego wzrostu i faktu, że
potknął się o Kose Wiecznego Mrozu i wpadł w zajęczą nore.
Gdy znajdował się w norze my zostaliśmy z powrotem zaciągnięci do obozu, a tam
czekały na nas wielkie łóźka, do których zostaliśmy przywiązani.

[nait]

Mając specjalne identyfikatory mogliśmy spokojnie przejść przez tarcze i prosto
z bramy ruszyliśmy na północ, ale było nas tylko 6, to znaczy ja, Rysiek, Mały
Dżon, Duży Dżon, Średni Dżon i mag Ister Ragdoll.
Mieliśmy do pokonania wielki szmat drogi, przejście przez gęsty las, przepłynąć
wielkie jezioro, pokonać pustynie martwych drzew i dojść do Smoczych Gór.
Zadanie nie było jednak takie trudne, gdyż mieliśmy lepsze bronie ze zbrojownii
księcia, ja pozostałem przy swoim Trupim Mieczu, a inni zmienili swoją broń,
Mały Dżon wybrał Trójząb Światła, Średni Dżon posiadał Topór Śmierci, Duży Dżon
skupił się na Kosie Wiecznego Mrozu, Rysiek wybrał Sejmitar Wolności a mag
Ister Ragdoll wybrał Różdzkę Nadziei. Aby dotrzeć do Ciemnego lasu musieliśmy
przebyć kawałek drogi od zamku, na rostaju dróg skręcić w prawo i iść drogą
która była już coraz mniej używana przez ludzi bojących się tego co może czekać
na nich w lesie.W lesie było bardzo ciemno, ale drogę rozświetlał nam Mały Dżon
swoim Trójząb Światła i było nam raźniej i droga nie była taka straszna. Las
ten słynął z zamieszkujących go okrutnych elfek które mocno znęcały się nad
swoimi ofiarami szczegółnie płci męskiej.
My jednak byliśmy głusi na ich wołania i bezpiecznie przeszlismy las,
bez żadnych szwanków.
Niestety na końcu lasu Trójząb światła wygasł nam i nastała wielka ciemność,
ciemność która nie zapowiadała nic dobrego. Po chwili okazało sie, że ktoś nas
obseruwje. Po chwili z ciemności wyszła pół naga kobieta, imieniem Ariela,
która zwróciła się do nas:
- Chodźcie ze mną przybysze.
Posiadała w sobie za dużo argumentów żeby można było jej odmówic. Zaprowadziła
nas do siedziby elfek, gdzie takich jak ona było bardzo dużo, co dla zmęczonych
drogą i ciągłym obcowaniem w jednym towarzystwie mężczyzn mogło byc rozkoszą
albo końcem końców.
Już miałem się spotkać twarzą w twarz z Arielą, piękną brunetką, lecz przybiegł
Rysiek razem z magiem i odczarowali nas z letargu. Zaczęliśmy uciekać, gdyz
ścigały nas elfki pełne furii i żądzy krwi.
Wspominałem juz, że byliśmy wykończeni tą długą podróżą? Na efekty tego stanu
nie trzeba było długo czekać, wyłapały nas wszystkie jakbyśmy byli ślimakami,
tylko Dużemu Dżonowi udało się uciec z racji niskiego wzrostu i faktu, że
potknął się o Kose Wiecznego Mrozu i wpadł w zajęczą nore.
Gdy znajdował się w norze my zostaliśmy z powrotem zaciągnięci do obozu, a tam
czekały na nas wielkie łóźka, do których zostaliśmy przywiązani.
W norze Duży Dżon zauważył jakąś dziewczynke biegającą z nożem za królikiem w
cylindrze i fraku, chiał sprawdzić co to za jedni, ale postanowił nie opuszczać
kumpli w potrzebie. Drżąc z przerażenia poczekał aż rozwścieczone elfki
skrępowały jego towarzyszy, a następnie - niczym dziką zwierzyne - zabrały do
swego obozu.

[wojciasf]

Mając specjalne identyfikatory mogliśmy spokojnie przejść przez tarcze i prosto
z bramy ruszyliśmy na północ, ale było nas tylko 6, to znaczy ja, Rysiek, Mały
Dżon, Duży Dżon, Średni Dżon i mag Ister Ragdoll.
Mieliśmy do pokonania wielki szmat drogi, przejście przez gęsty las, przepłynąć
wielkie jezioro, pokonać pustynie martwych drzew i dojść do Smoczych Gór.
Zadanie nie było jednak takie trudne, gdyż mieliśmy lepsze bronie ze zbrojownii
księcia, ja pozostałem przy swoim Trupim Mieczu, a inni zmienili swoją broń,
Mały Dżon wybrał Trójząb Światła, Średni Dżon posiadał Topór Śmierci, Duży Dżon
skupił się na Kosie Wiecznego Mrozu, Rysiek wybrał Sejmitar Wolności a mag
Ister Ragdoll wybrał Różdzkę Nadziei. Aby dotrzeć do Ciemnego lasu musieliśmy
przebyć kawałek drogi od zamku, na rostaju dróg skręcić w prawo i iść drogą
która była już coraz mniej używana przez ludzi bojących się tego co może czekać
na nich w lesie.W lesie było bardzo ciemno, ale drogę rozświetlał nam Mały Dżon
swoim Trójząb Światła i było nam raźniej i droga nie była taka straszna. Las
ten słynął z zamieszkujących go okrutnych elfek które mocno znęcały się nad
swoimi ofiarami szczegółnie płci męskiej.
My jednak byliśmy głusi na ich wołania i bezpiecznie przeszlismy las,
bez żadnych szwanków.
Niestety na końcu lasu Trójząb światła wygasł nam i nastała wielka ciemność,
ciemność która nie zapowiadała nic dobrego. Po chwili okazało sie, że ktoś nas
obseruwje. Po chwili z ciemności wyszła pół naga kobieta, imieniem Ariela,
która zwróciła się do nas:
- Chodźcie ze mną przybysze. Posiadała w sobie za dużo argumentów żeby można
było jej odmówic. Zaprowadziła nas do siedziby elfek, gdzie takich jak ona było
bardzo dużo, co dla zmęczonych drogą i ciągłym obcowaniem w jednym towarzystwie
mężczyzn mogło byc rozkoszą albo końcem końców. Już miałem się spotkać twarzą w
twarz z Arielą, piękną brunetką, lecz przybiegł Rysiek razem z magiem i
odczarowali nas z letargu. Zaczęliśmy uciekać, gdyz ścigały nas elfki pełne
furii i żądzy krwi. Wspominałem juz, że byliśmy wykończeni tą długą podróżą? Na
efekty tego stanu nie trzeba było długo czekać, wyłapały nas wszystkie jakbyśmy
byli ślimakami, tylko Dużemu Dżonowi udało się uciec z racji niskiego wzrostu i
faktu, że potknął się o Kose Wiecznego Mrozu i wpadł w zajęczą nore. Gdy
znajdował się w norze my zostaliśmy z powrotem zaciągnięci do obozu, a tam
czekały na nas wielkie łóźka, do których zostaliśmy przywiązani. W norze Duży
Dżon zauważył jakąś dziewczynke biegającą z nożem za królikiem w cylindrze i
fraku, chiał sprawdzić co to za jedni, ale postanowił nie opuszczać kumpli w
potrzebie. Drżąc z przerażenia poczekał aż rozwścieczone elfki skrępowały jego
towarzyszy, a następnie - niczym dziką zwierzyne - zabrały do swego obozu.
Kiedy Duzy Dzon wyszedł z nory znow zamarł ze strachu kiedy zobaczył przed soba
mezczyzne o ktorego nawet z wyglad w zwykły dzien mogł by ogromnie nastraszyc.
Mezczyzna przemowił spokojnie:- Ksiaze zapłacił mi za to aby was chronic w
trudnej wyprawie, ale widze ze wy nie umiecie nawet po lesie chodzic, moja
misja bedzie ciezka.

[danway1]

- Jak się nazywasz wysłańcu księcia?? - spytał Duży Dżon.

[nait]

- Szramiasty Dżimmi, kurduplu. Wyłaź spod tego krzaka, trzeba odszukać twoich
towarzyszy. Nie ma czasu do stracenia, nie wiadomo co z nimi zrobią te wiedźmy.

[wojciasf]

- Szramiasty Dżimmi, kurduplu. Wyłaź spod tego krzaka, trzeba odszukać twoich
towarzyszy. Nie ma czasu do stracenia, nie wiadomo co z nimi zrobią te
wiedźmy.Duzy dzon przypatrzył sie Dżimiemu i z wachaniem w głosie zapytał:
-Czy ty jestes tym słynnym renegatem co za pieniadze podejmie sie kazdej pracy??
Słyszałem o was duzo złego.
-Ludzie rozne sprawy mowia, jednym pomagamy a innym szkodzimy. Jedno pewne ze
musimy cos wykombinowac zanim twoja kompania zostanie złożona w ofierze dla
elfek.

[danway1]

- Szramiasty Dżimmi, kurduplu. Wyłaź spod tego krzaka, trzeba odszukać twoich
towarzyszy. Nie ma czasu do stracenia, nie wiadomo co z nimi zrobią te
wiedźmy.Duzy dzon przypatrzył sie Dżimiemu i z wachaniem w głosie zapytał:
- Czy ty jestes tym słynnym renegatem co za pieniadze podejmie sie kazdej
pracy??
Słyszałem o was duzo złego.
- Ludzie rozne sprawy mowia, jednym pomagamy a innym szkodzimy. Jedno pewne ze
musimy cos wykombinowac zanim twoja kompania zostanie złożona w ofierze przez
elfki.
Gdy Dżon i Dżimmi dotarli w pobliże obozu zobaczyli resztę kompanii
przywiązanych do łóżek, a obok nich nagie elfki. Wówczas Dżon wykonał czar
Lekkiego Mrozu, co wypłoszyło elfki z obozu.

[armitage3]

Wszystkie elfki wyglądały jakby były pod wpływem jakiegos narkotyku, jak to
przy rytuałach bywa.

[danway1]

Wszystkie elfki wyglądały jakby były pod wpływem jakiegos narkotyku, jak to
przy rytuałach bywa.
My w tym czasie porwaliśmy konie z pobliskiej stajni i ruszyliśmy co sił, aby
ponownie nie dostać się w szpony tych czarownic.

[armitage3]

Wszystkie elfki wyglądały jakby były pod wpływem jakiegos narkotyku, jak to
przy rytuałach bywa.
My w tym czasie porwaliśmy konie z pobliskiej stajni i ruszyliśmy co sił, aby
ponownie nie dostać się w szpony tych czarownic.
Po chwili wyjechalismy z lasu i piekne pola wylonily sie przed nami.

[danway1]

Wszystkie elfki wyglądały jakby były pod wpływem jakiegos narkotyku, jak to
przy rytuałach bywa.
My w tym czasie porwaliśmy konie z pobliskiej stajni i ruszyliśmy co sił, aby
ponownie nie dostać się w szpony tych czarownic.
Po chwili wyjechalismy z lasu i piekne pola wylonily sie przed nami.
Jednak na skraju lasu, były ukryte pułapki i ponownie trafiliśmy do niewoli.

[wojciasf]

Wszystkie elfki wyglądały jakby były pod wpływem jakiegos narkotyku, jak to
przy rytuałach bywa.
My w tym czasie porwaliśmy konie z pobliskiej stajni i ruszyliśmy co sił, aby
ponownie nie dostać się w szpony tych czarownic.
Po chwili wyjechalismy z lasu i piekne pola wylonily sie przed nami.Jednak na
skraju lasu, były ukryte pułapki i ponownie trafiliśmy do niewoli. Kiedy
siedzielismy w tych wielkich dołach Dżimi z cała wsciekłoscia wypalił do Dużego
Dzona
-Barani łbie!!! Mozesz czasami powstrzymac sie przed działaniem i zanim cos
zrobisz pomyśleć??Miałem to załatwić sam a ty wyskoczyłeś ze swoimi
sztuczkami.!!!

[danway1]

Wszystkie elfki wyglądały jakby były pod wpływem jakiegoś narkotyku, jak to
przy rytuałach bywa.
My w tym czasie porwaliśmy konie z pobliskiej stajni i ruszyliśmy co sił, aby
ponownie nie dostać się w szpony tych czarownic.
Po chwili wyjechalismy z lasu i piekne pola wylonily sie przed nami.Jednak na
skraju lasu, były ukryte pułapki i ponownie trafiliśmy do niewoli. Kiedy
siedzielismy w tych wielkich dołach Dżimi z cała wsciekłoscia wypalił do Dużego
Dżona:
- Barani łbie!!! Możesz czasami powstrzymać się przed działaniem i zanim coś
zrobisz pomyśleć?? Miałem to załatwić sam a ty wyskoczyłeś ze swoimi
sztuczkami.!!!
Gdy tak kłótnie trwały po raz kolejny dopadły nas elfki i ponownie siłą
zaprowadzili do obozu. Teraz już były naprawdę wściekłe i mieliśmy niewielkie
nadzieje na ratunek.

[wojciasf]

Dziwnym trafem Dżimi został zaprowadzony do oddzielnego pomiesczenia. Wszyscy
pomyśleli ze czeka go specjalny, ale wcale nie lepszy los.

[danway1]

Dziwnym trafem Dżimi został zaprowadzony do oddzielnego pomieszczenia. Wszyscy
pomyśleli ze czeka go specjalny, ale wcale nie lepszy los.
Wszyscy czekaliśmy na to, co się stanie. Nikt nie mógł być pewny swojego losu i
tego co mogą zrobić elfki.

[nait]

Dziwnym trafem Dżimi został zaprowadzony do oddzielnego pomieszczenia. Wszyscy
pomyśleli ze czeka go specjalny, ale wcale nie lepszy los.
Wszyscy czekaliśmy na to, co się stanie. Nikt nie mógł być pewny swojego losu i
tego co mogą zrobić elfki.
Pełni obaw czekaliśmy, aż któraś z nich przyjdzie, a tymczasem z pomieszczenia,
w którym był przetrzymywany Dżimi dochodziły różnego rodzaju wrzaski,
porykiwania i inne przerażające odgłosy.

[danway1]

Dziwnym trafem Dżimi został zaprowadzony do oddzielnego pomieszczenia. Wszyscy
pomyśleli ze czeka go specjalny, ale wcale nie lepszy los.
Wszyscy czekaliśmy na to, co się stanie. Nikt nie mógł być pewny swojego losu i
tego co mogą zrobić elfki.
Pełni obaw czekaliśmy, aż któraś z nich przyjdzie, a tymczasem z pomieszczenia,
w którym był przetrzymywany Dżimi dochodziły różnego rodzaju wrzaski,
porykiwania i inne przerażające odgłosy.
Dżimmi był jednak twardy i nie dawał się torturom, więc go puściły wolno.
Później okazało się, że jest on odwiecznym wrogiem elfek.

[nait]

Nie chcial sie przyznac co mu zrobily, stwierdzil jedynie, ze teraz na pewno im
nie odpusci i wybije je wszystkie, jak tylko wroci z wakacji. W tajemnicy Ister
zdradzil nam, ze wyczytal z jego umyslu iz te wredne istoty przywiazawszy go do
pala zdarly z niego ubranie, a potem... okropnosc... nasmarowaly go miodem i...
przyprowadzily niedzwiedzia... wiecej nie chcial zdradzic. Moze kiedys, po paru
glebszych...

[wojciasf]

Nie chcial sie przyznac co mu zrobily, stwierdzil jedynie, ze teraz na pewno im
nie odpusci i wybije je wszystkie, jak tylko wroci z wakacji. W tajemnicy Ister
zdradzil nam, ze wyczytal z jego umyslu iz te wredne istoty przywiazawszy go do
pala zdarly z niego ubranie, a potem... okropnosc... nasmarowaly go miodem i...
przyprowadzily niedzwiedzia... wiecej nie chcial zdradzic. Moze kiedys, po paru
glebszych...Kiedy przyszedł on z namiotu w asyscie elfek powiedział nam
-teraz garanie łby jesteści wolni i macie sie wyniesc z lasu, złatwiłem to dla
was. Wiedze jednak ze musze was polnować lepiej i jechać z wami aż do samych
smoczych gór, jeszcze nie wiadomo jakich kłopotów sobie narobicie. Kto was
wogóle wybał do tej misji??

[armitage3]

Na dowidzenia i dla pewnosci, ze nie wrocimy do lasu obciely mi obie nogi i
nakarmily nimi psy.

[danway1]

Na dowidzenia i dla pewnosci, ze nie wrocimy do lasu obciely mi obie nogi i
nakarmily nimi psy.
Ragdoll jednak pomogl mi i za pomoca Rozdzki Nadziei uzdrolil mnie po raz
kolejny. W koncu opuscilismy ten piekielny las i udalismy sie na polnoc w
kierunku gor Yrtat.

End Of Chapter III.

Tytuły rozdziałów

[danway1]

Trzeba nazwać jakoś te rozdziały.
Oto moje propozycje:
1. Wyprawa do Onsorka.
2. W lochach.
3. W lesie Elfek.

P.S. Może macie jakieś inne pomysły na tytuły.

[nait]

3. Zabawy w Mrocznym Lesie

Propozycja

[nait]

Proponuje zebrać w całości rozdziały i zamieścić je na stronie. Jakby ci się
chciało przepisać te dramaty, które masz to też można by je tam wrzucić (tylko
zabezpieczyło by sie je hasłem, tak na wszelki wypadek ]:-> )
Ja powoli przepisuje to co mam ;-)

[danway1]

To jest dobra propozycja, ale nie za bardzo mam na to czas. A jak to przepisze
to dam Ci znać i się to umieści, gdzie trzeba.

[nait]

To moze przyniesiesz a ja przepisze jak mi sie bedzie nudzilo ;)

[danway1]

Ja mam ja zawsze przy sobie,, wiec moglbym Ci ja dac.

[wojciasf]

no ja wiem kto ma czas a nawet duzo Mam nadzieje ze od 9 czerwca bedzie własnie
duzo:) Tak ze jak chcecie to walcie do mnie w dym!!!!

[nait]

Chcesz zebysmy sie zaczadzili? ;)
Swoja droga moglibysmy dac niezlego czadu ;)

[wojciasf]

Daniel mam propozycje Moze by tak wypisał kto jest kto w opowiadaniu bo sie
mozna pogubić i nic nie wychodzi czasami z szukania (mam teraz problem kto i
czym wlaczy)

Chapter IV - Jezioro Muz.

[danway1]

Za nami pozostal las elfek, a przed nami bylo ogromne jezioro, zwane od dawien
dawna Jeziorem Muz. W jeziorze tym mieszkale piekne kobiety, ktore muzyka i
piesnia pozwalaly zapomniec o calym swiecie.

[wojciasf]

Za nami pozostal las elfek, a przed nami bylo ogromne jezioro, zwane od dawien
dawna Jeziorem Muz. W jeziorze tym mieszkale piekne kobiety, ktore muzyka i
piesnia pozwalaly zapomniec o calym swiecie. Jezioro było ogromne nie ktorzy
tubylc nazywali je morzem. Aby przebyć całość jeziora potrzeba było dobrego
srodka transportu, w tym celu poszlismy na przsytan wynajac łodz z załoga.

[danway1]

Za nami pozostał las elfek, a przed nami było ogromne jezioro, zwane od dawien
dawna Jeziorem Muz. W jeziorze tym mieszkale piękne kobiety, których muzyka i
pieśni pozwalały zapomnieć o całym świecie.
Jezioro było ogromne nie którzy tubylcy nazywali je morzem. Aby przebyć całość
jeziora potrzeba było dobrego środka transportu, w tym celu poszliśmy na
przsytań wynająć łódź z załogą.
Mieliśmy jednak pecha, gdyż wszystkie łodzie wypłynęły i musieliśmy czekać aż
któraś wróci do przystani. W tym czasie poszliśmy do pobliskiej karczmy
nazywanej w pobliżu "Pod Zaległym Bykiem"

[nait]

Za nami pozostał las elfek, a przed nami było ogromne jezioro, zwane od dawien
dawna Jeziorem Muz. W jeziorze tym mieszkaly piękne kobiety, których muzyka i
pieśni pozwalały zapomnieć o całym świecie.
Jezioro było ogromne, nie którzy tubylcy nazywali je morzem. Aby przebyć całość
jeziora potrzeba było dobrego środka transportu, w tym celu poszliśmy na
przsytań wynająć łódź z załogą.
Mieliśmy jednak pecha, gdyż wszystkie łodzie wypłynęły i musieliśmy czekać aż
któraś wróci do przystani. W tym czasie poszliśmy do pobliskiej karczmy
nazywanej w pobliżu "Pod Jurnym Bykiem"
Nazwa wziela sie od byczka, ktorego wlasciciel trzymal w zagrodzie, a od czasu
do czasu wyporzyczal go farmerom. W karczmie spotkalismy tajemnicza kobiete,
ktora postawila nam piwo i poprosila o pomoc, oczywiscie po ostatnich przygodach
bylismy niezbyt przychylnie nastawieni do jej propozycji, ale po kolejnej
kolejce postanowilismy jej przynajmniej wysluchac, tym bradziej, ze zamowila
wlasnie spory posilek.

[danway1]

Za nami pozostał las elfek, a przed nami było ogromne jezioro, zwane od dawien
dawna Jeziorem Muz. W jeziorze tym mieszkaly piękne kobiety, których muzyka i
pieśni pozwalały zapomnieć o całym świecie.
Jezioro było ogromne, nie którzy tubylcy nazywali je morzem. Aby przebyć całość
jeziora potrzeba było dobrego środka transportu, w tym celu poszliśmy na
przsytań wynająć łódź z załogą.
Mieliśmy jednak pecha, gdyż wszystkie łodzie wypłynęły i musieliśmy czekać aż
któraś wróci do przystani. W tym czasie poszliśmy do pobliskiej karczmy
nazywanej w pobliżu "Pod Jurnym Bykiem"
Nazwa wziela sie od byczka, ktorego wlasciciel trzymal w zagrodzie, a od czasu
do czasu wyporzyczal go farmerom. W karczmie spotkalismy tajemnicza kobiete,
ktora postawila nam piwo i poprosila o pomoc, oczywiscie po ostatnich przygodach
bylismy niezbyt przychylnie nastawieni do jej propozycji, ale po kolejnej
kolejce postanowilismy jej przynajmniej wysluchac, tym bradziej, ze zamowila
wlasnie spory posilek.
Jej problem polegal na tym, ze jeden z okolicznych farmerow wraz ze swoja banda,
nazywana w okolicy "Jednostka Centralna", ktora zabila jej meza i dzieci, a jej
udalo sie uciec. Nasza rola w tym wszystkim byla prosta, mielismy pokonac JC i
wrocic do karczmy po nagrode-niepodzianke.

[wojciasf]

Jedynie Szramiasty Dżimi powiedział, że on nie będzie zajmował się jakimiś
rzorubami na wsi, że to troche nie przystoi bandzie wynajętej przez ksiecia nie
ważne że troche zboczonego. A sam pomysł żeby lecieć na rządanie jakiejś obcej
kobiety to już przesada.

[danway1]

Jedynie Szramiasty Dżimi powiedział, że on nie będzie zajmował się jakimiś
rozrubami na wsi, że to troche nie przystoi bandzie wynajętej przez ksiecia nie
ważne że troche zboczonego. A sam pomysł żeby lecieć na rządanie jakiejś obcej
kobiety to już przesada.
My jednak chcieliśmy się sprawdzić w walce z jakąś chołotą, przynajmniej
będziemy mieć jakiś trening przed walką ze smokiem-obibokiem. W końcu
ruszyliśmy w kierunku wsi Itok, gdzie mieliśmy spotkać tą bandę, a Dżimmi
został w karczmie.

[wojciasf]

Jedynie Szramiasty Dżimi powiedział, że on nie będzie zajmował się jakimiś
rozrubami na wsi, że to troche nie przystoi bandzie wynajętej przez ksiecia nie
ważne że troche zboczonego. A sam pomysł żeby lecieć na rządanie jakiejś obcej
kobiety to już przesada. My jednak chcieliśmy się sprawdzić w walce z jakąś
chołotą, przynajmniej będziemy mieć jakiś trening przed walką ze smokiem-
obibokiem. W końcu ruszyliśmy w kierunku wsi Itok, gdzie mieliśmy spotkać tą
bandę, a Dżimmi został w karczmie.Tak się nam wydawało bo jednak wyszedł z
karczmy pożniej po nas i poszedł za nami.
Obwiesie siedziały pod stodołą i pociągały coś z bukłaka.
>

[danway1]

Jedynie Szramiasty Dżimi powiedział, że on nie będzie zajmował się jakimiś
rozrubami na wsi, że to troche nie przystoi bandzie wynajętej przez ksiecia nie
ważne że troche zboczonego. A sam pomysł żeby lecieć na rządanie jakiejś obcej
kobiety to już przesada.
My jednak chcieliśmy się sprawdzić w walce z jakąś chołotą, przynajmniej
będziemy mieć jakiś trening przed walką ze smokiem-obibokiem. W końcu
ruszyliśmy w kierunku wsi Itok, gdzie mieliśmy spotkać tą bandę, a Dżimmi
został w karczmie.
Tak się nam wydawało bo jednak wyszedł z karczmy pożniej po nas i poszedł za
nami. Obwiesie siedziały pod stodołą i pociągały coś z bukłaka.
W ogóle nie spodziewali się naszego ataku, pierwszy zaatakował mag czarem
zatrzymania wroga, którzy teraz stali nieruchomo, później doprawiłem im ja moim
trupim mieczem. Po moim ataku trzech padło martwych, a na polu walki pozostało
ich jeszcze 16.

[wojciasf]

Jedynie Szramiasty Dżimi powiedział, że on nie będzie zajmował się jakimiś
rozrubami na wsi, że to troche nie przystoi bandzie wynajętej przez ksiecia nie
ważne że troche zboczonego. A sam pomysł żeby lecieć na rządanie jakiejś obcej
kobiety to już przesada.
My jednak chcieliśmy się sprawdzić w walce z jakąś chołotą, przynajmniej
będziemy mieć jakiś trening przed walką ze smokiem-obibokiem. W końcu
ruszyliśmy w kierunku wsi Itok, gdzie mieliśmy spotkać tą bandę, a Dżimmi
został w karczmie.
Tak się nam wydawało bo jednak wyszedł z karczmy pożniej po nas i poszedł za
nami. Obwiesie siedziały pod stodołą i pociągały coś z bukłaka.
W ogóle nie spodziewali się naszego ataku, pierwszy zaatakował mag czarem
zatrzymania wroga, którzy teraz stali nieruchomo, później doprawiłem im ja moim
trupim mieczem. Po moim ataku trzech padło martwych, a na polu walki pozostało
ich jeszcze 16. Czterech następnych padło od szybkiego cięcia mieczem.
Rozwscieczone chłopstwo zaczeło formować krąg i powoli nas otaczać zaciskając
jego obszar.
>

[danway1]

Jedynie Szramiasty Dżimi powiedział, że on nie będzie zajmował się jakimiś
rozrubami na wsi, że to troche nie przystoi bandzie wynajętej przez ksiecia nie
ważne że troche zboczonego. A sam pomysł żeby lecieć na rządanie jakiejś obcej
kobiety to już przesada.
My jednak chcieliśmy się sprawdzić w walce z jakąś chołotą, przynajmniej
będziemy mieć jakiś trening przed walką ze smokiem-obibokiem. W końcu
ruszyliśmy w kierunku wsi Itok, gdzie mieliśmy spotkać tą bandę, a Dżimmi
został w karczmie.
Tak się nam wydawało bo jednak wyszedł z karczmy pożniej po nas i poszedł za
nami. Obwiesie siedziały pod stodołą i pociągały coś z bukłaka.
W ogóle nie spodziewali się naszego ataku, pierwszy zaatakował mag czarem
zatrzymania wroga, którzy teraz stali nieruchomo, później doprawiłem im ja moim
trupim mieczem. Po moim ataku trzech padło martwych, a na polu walki pozostało
ich jeszcze 16.
Czterech następnych padło od szybkiego cięcia mieczem. Rozwscieczone chłopstwo
zaczeło formować krąg i powoli nas otaczać zaciskając jego obszar.
Rysiek wykorzystał Sejmitar Wolności zabijając pięciu kolejnych i krąg się
rozsypał.

[wojciasf]

Jedynie Szramiasty Dżimi powiedział, że on nie będzie zajmował się jakimiś
rozrubami na wsi, że to troche nie przystoi bandzie wynajętej przez ksiecia nie
ważne że troche zboczonego. A sam pomysł żeby lecieć na rządanie jakiejś obcej
kobiety to już przesada.
My jednak chcieliśmy się sprawdzić w walce z jakąś chołotą, przynajmniej
będziemy mieć jakiś trening przed walką ze smokiem-obibokiem. W końcu
ruszyliśmy w kierunku wsi Itok, gdzie mieliśmy spotkać tą bandę, a Dżimmi
został w karczmie.
Tak się nam wydawało bo jednak wyszedł z karczmy pożniej po nas i poszedł za
nami. Obwiesie siedziały pod stodołą i pociągały coś z bukłaka.
W ogóle nie spodziewali się naszego ataku, pierwszy zaatakował mag czarem
zatrzymania wroga, którzy teraz stali nieruchomo, później doprawiłem im ja moim
trupim mieczem. Po moim ataku trzech padło martwych, a na polu walki pozostało
ich jeszcze 16. Czterech następnych padło od szybkiego cięcia mieczem.
Rozwscieczone chłopstwo zaczeło formować krąg i powoli nas otaczać zaciskając
jego obszar.Rysiek wykorzystał Sejmitar Wolności zabijając pięciu kolejnych i
krąg się rozsypał. W koło rosła sterta trupów i trwa wokoło powoli czerwieniła
się od krwi. Zostało jeszcze paru do zabicia.

[nait]

Jedynie Szramiasty Dżimi powiedział, że on nie będzie zajmował się jakimiś
rozrubami na wsi, że to troche nie przystoi bandzie wynajętej przez ksiecia nie
ważne że troche zboczonego. A sam pomysł żeby lecieć na rządanie jakiejś obcej
kobiety to już przesada.
My jednak chcieliśmy się sprawdzić w walce z jakąś chołotą, przynajmniej
będziemy mieć jakiś trening przed walką ze smokiem-obibokiem. W końcu
ruszyliśmy w kierunku wsi Itok, gdzie mieliśmy spotkać tą bandę, a Dżimmi
został w karczmie.
Tak się nam wydawało bo jednak wyszedł z karczmy pożniej po nas i poszedł za
nami. Obwiesie siedziały pod stodołą i pociągały coś z bukłaka.
W ogóle nie spodziewali się naszego ataku, pierwszy zaatakował mag czarem
zatrzymania wroga, którzy teraz stali nieruchomo, później doprawiłem im ja moim
trupim mieczem. Po moim ataku trzech padło martwych, a na polu walki pozostało
ich jeszcze 16. Czterech następnych padło od szybkiego cięcia mieczem.
Rozwscieczone chłopstwo zaczeło formować krąg i powoli nas otaczać zaciskając
jego obszar.Rysiek wykorzystał Sejmitar Wolności zabijając pięciu kolejnych i
krąg się rozsypał. W koło rosła sterta trupów i trawa wokoło powoli czerwieniła
się od krwi. Zostało jeszcze paru do zabicia.
Pozostałych załatwił Rysiek, przy okazji prawie wytruł nas wszystkich, biedaka
wzdeło po grochówce, którą niedawno skonsumował. Tylko jeden słaniając się na
nogach próbował dać noge, ale dosięgnął go fireball Istera.

[danway1]

Jedynie Szramiasty Dżimi powiedział, że on nie będzie zajmował się jakimiś
rozrubami na wsi, że to troche nie przystoi bandzie wynajętej przez ksiecia nie
ważne że troche zboczonego. A sam pomysł żeby lecieć na rządanie jakiejś obcej
kobiety to już przesada.
My jednak chcieliśmy się sprawdzić w walce z jakąś chołotą, przynajmniej
będziemy mieć jakiś trening przed walką ze smokiem-obibokiem. W końcu
ruszyliśmy w kierunku wsi Itok, gdzie mieliśmy spotkać tą bandę, a Dżimmi
został w karczmie.
Tak się nam wydawało bo jednak wyszedł z karczmy pożniej po nas i poszedł za
nami. Obwiesie siedziały pod stodołą i pociągały coś z bukłaka.
W ogóle nie spodziewali się naszego ataku, pierwszy zaatakował mag czarem
zatrzymania wroga, którzy teraz stali nieruchomo, później doprawiłem im ja moim
trupim mieczem. Po moim ataku trzech padło martwych, a na polu walki pozostało
ich jeszcze 16.
Czterech następnych padło od szybkiego cięcia mieczem. Rozwscieczone chłopstwo
zaczeło formować krąg i powoli nas otaczać zaciskając jego obszar.
Rysiek wykorzystał Sejmitar Wolności zabijając pięciu kolejnych i
krąg się rozsypał.
W koło rosła sterta trupów i trawa wokoło powoli czerwieniła
się od krwi. Zostało jeszcze paru do zabicia.
ozostałych załatwił Rysiek, przy okazji prawie wytruł nas wszystkich, biedaka
wzdeło po grochówce, którą niedawno skonsumował. Tylko jeden słaniając się na
nogach próbował dać noge, ale dosięgnął go fireball Istera.
Efekt jego ataku był pioronujący, gdyż doszło do wybuchu, efektem czego
szybciej niż się spodziewaliśmy wróciliśmy do karczmy a Dżimmi został w Itoku.

[nait]

Jedynie Szramiasty Dżimi powiedział, że on nie będzie zajmował się jakimiś
rozrubami na wsi, że to troche nie przystoi bandzie wynajętej przez ksiecia nie
ważne że troche zboczonego. A sam pomysł żeby lecieć na rządanie jakiejś obcej
kobiety to już przesada.
My jednak chcieliśmy się sprawdzić w walce z jakąś chołotą, przynajmniej
będziemy mieć jakiś trening przed walką ze smokiem-obibokiem. W końcu
ruszyliśmy w kierunku wsi Itok, gdzie mieliśmy spotkać tą bandę, a Dżimmi
został w karczmie.
Tak się nam wydawało bo jednak wyszedł z karczmy pożniej po nas i poszedł za
nami. Obwiesie siedziały pod stodołą i pociągały coś z bukłaka.
W ogóle nie spodziewali się naszego ataku, pierwszy zaatakował mag czarem
zatrzymania wroga, którzy teraz stali nieruchomo, później doprawiłem im ja moim
trupim mieczem. Po moim ataku trzech padło martwych, a na polu walki pozostało
ich jeszcze 16.
Czterech następnych padło od szybkiego cięcia mieczem. Rozwscieczone chłopstwo
zaczeło formować krąg i powoli nas otaczać zaciskając jego obszar.
Rysiek wykorzystał Sejmitar Wolności zabijając pięciu kolejnych i
krąg się rozsypał.
W koło rosła sterta trupów i trawa wokoło powoli czerwieniła
się od krwi. Zostało jeszcze paru do zabicia.
ozostałych załatwił Rysiek, przy okazji prawie wytruł nas wszystkich, biedaka
wzdeło po grochówce, którą niedawno skonsumował. Tylko jeden słaniając się na
nogach próbował dać noge, ale dosięgnął go fireball Istera.
Efekt jego ataku był pioronujący, gdyż doszło do wybuchu, efektem czego
szybciej niż się spodziewaliśmy wróciliśmy do karczmy a Dżimmi został w Itoku.
- Nastepnym razem uwazaj! Mogles nas wszystkich pozabijac nie wiesz, ze gaz
palny jest?! - Rysiek said.
- A skad mialem wiedziec, ze bedziesz atakowal metanem i siara? - bronil sie
Ister.

[danway1]

Jedynie Szramiasty Dżimi powiedział, że on nie będzie zajmował się jakimiś
rozrubami na wsi, że to troche nie przystoi bandzie wynajętej przez ksiecia nie
ważne że troche zboczonego. A sam pomysł żeby lecieć na rządanie jakiejś obcej
kobiety to już przesada.
My jednak chcieliśmy się sprawdzić w walce z jakąś chołotą, przynajmniej
będziemy mieć jakiś trening przed walką ze smokiem-obibokiem. W końcu
ruszyliśmy w kierunku wsi Itok, gdzie mieliśmy spotkać tą bandę, a Dżimmi
został w karczmie.
Tak się nam wydawało bo jednak wyszedł z karczmy pożniej po nas i poszedł za
nami. Obwiesie siedziały pod stodołą i pociągały coś z bukłaka.
W ogóle nie spodziewali się naszego ataku, pierwszy zaatakował mag czarem
zatrzymania wroga, którzy teraz stali nieruchomo, później doprawiłem im ja moim
trupim mieczem. Po moim ataku trzech padło martwych, a na polu walki pozostało
ich jeszcze 16.
Czterech następnych padło od szybkiego cięcia mieczem. Rozwscieczone chłopstwo
zaczęło formować krąg i powoli nas otaczać zaciskając jego obszar.
Rysiek wykorzystał Sejmitar Wolności zabijając pięciu kolejnych i
krąg się rozsypał.
Wkoło rosła sterta trupów i trawa wokoło powoli czerwieniła
się od krwi. Zostało jeszcze paru do zabicia.
Pozostałych załatwił Rysiek, przy okazji prawie wytruł nas wszystkich, biedaka
wzdeło po grochówce, którą niedawno skonsumował. Tylko jeden słaniając się na
nogach próbował dać noge, ale dosięgnął go fireball Istera.
Efekt jego ataku był pioronujący, gdyż doszło do wybuchu, efektem czego
szybciej niż się spodziewaliśmy wróciliśmy do karczmy a Dżimmi został w Itoku.
- Nastepnym razem uwazaj! Mogles nas wszystkich pozabijac nie wiesz, ze gaz
palny jest?! - Rysiek said.
- A skad mialem wiedziec, ze bedziesz atakowal metanem i siara? - bronil sie
Ister.
- Nie kłóćcie się, lepiej dowiedzmy się gdzie jest Dżimmi? - uspokiłem
wszystkich.

[nait]

Jedynie Szramiasty Dżimi powiedział, że on nie będzie zajmował się jakimiś
rozrubami na wsi, że to troche nie przystoi bandzie wynajętej przez ksiecia nie
ważne że troche zboczonego. A sam pomysł żeby lecieć na rządanie jakiejś obcej
kobiety to już przesada.
My jednak chcieliśmy się sprawdzić w walce z jakąś chołotą, przynajmniej
będziemy mieć jakiś trening przed walką ze smokiem-obibokiem. W końcu
ruszyliśmy w kierunku wsi Itok, gdzie mieliśmy spotkać tą bandę, a Dżimmi
został w karczmie.
Tak się nam wydawało bo jednak wyszedł z karczmy pożniej po nas i poszedł za
nami. Obwiesie siedziały pod stodołą i pociągały coś z bukłaka.
W ogóle nie spodziewali się naszego ataku, pierwszy zaatakował mag czarem
zatrzymania wroga, którzy teraz stali nieruchomo, później doprawiłem im ja moim
trupim mieczem. Po moim ataku trzech padło martwych, a na polu walki pozostało
ich jeszcze 16.
Czterech następnych padło od szybkiego cięcia mieczem. Rozwscieczone chłopstwo
zaczęło formować krąg i powoli nas otaczać zaciskając jego obszar.
Rysiek wykorzystał Sejmitar Wolności zabijając pięciu kolejnych i
krąg się rozsypał.
Wkoło rosła sterta trupów i trawa wokoło powoli czerwieniła
się od krwi. Zostało jeszcze paru do zabicia.
Pozostałych załatwił Rysiek, przy okazji prawie wytruł nas wszystkich, biedaka
wzdeło po grochówce, którą niedawno skonsumował. Tylko jeden słaniając się na
nogach próbował dać noge, ale dosięgnął go fireball Istera.
Efekt jego ataku był pioronujący, gdyż doszło do wybuchu, efektem czego
szybciej niż się spodziewaliśmy wróciliśmy do karczmy a Dżimmi został w Itoku.
- Nastepnym razem uwazaj! Mogles nas wszystkich pozabijac nie wiesz, ze gaz
palny jest?! - Rysiek said.
- A skad mialem wiedziec, ze bedziesz atakowal metanem i siara? - bronil sie
Ister.
- Nie kłóćcie się, lepiej dowiedzmy się gdzie jest Dżimmi? - uspokiłem
wszystkich.
Tymczasem Dżimmi siedział w resztkach spalonego krzaka i zastanawiał się co się
stało - dookoła wszystko spalone, trupy wszędzie. Gdy doszedł do siebie
sprawdził czy wśród trupów nie ma jego podopiecznych.

[danway1]

Gdy się zorientował, że wszystko było w porządku, zaczął nas szukać, dzięki
algorytmowi heurystycznemu co oznacza idź do karczmy.

[nait]

Gdy się zorientował, że wszystko było w porządku, zaczął nas szukać, dzięki
algorytmowi heurystycznemu co oznacza idź do karczmy.
A wystarczylo zastosowac algorytm szukania leniwego i zapytać stojącego
niedaleko staruszka czy nie widział jego towarzysz. Wtedy Szramiasty
dowiedziałby się, że lotem parabolicznym udali się do karczmy.

[danway1]

Gdy się zorientował, że wszystko było w porządku, zaczął nas szukać, dzięki
algorytmowi heurystycznemu co oznacza idź do karczmy.
A wystarczylo zastosowac algorytm szukania leniwego i zapytać stojącego
niedaleko staruszka czy nie widział jego towarzysz. Wtedy Szramiasty
dowiedziałby się, że lotem parabolicznym udali się do karczmy.
W karczmie się spotkaliśmy ponownie i tam otrzymaliśmy naszą nagrodę
niespodziankę, którą był bilet na wycieczkę do Placówki Wężów.

[wojciasf]

Gdy się zorientował, że wszystko było w porządku, zaczął nas szukać, dzięki
algorytmowi heurystycznemu co oznacza idź do karczmy.
A wystarczylo zastosowac algorytm szukania leniwego i zapytać stojącego
niedaleko staruszka czy nie widział jego towarzysz. Wtedy Szramiasty
dowiedziałby się, że lotem parabolicznym udali się do karczmy.
W karczmie się spotkaliśmy ponownie i tam otrzymaliśmy naszą nagrodę
niespodziankę, którą był bilet na wycieczkę do Placówki Wężów. I z tego powodu
mielismy dylemat, pojsc tam tera czy po wykonaniu zadania. Szramiasty zaczoł
jednak:
-Ciekawe jestem czy umiecie walczyc tylko z wiesniaka mi czy tez z normalnymi
bedziecie tez tak tanczyc, bo tutaj brakowało wam tylko weslenej muzyki.

[danway1]

Gdy się zorientował, że wszystko było w porządku, zaczął nas szukać, dzięki
algorytmowi heurystycznemu co oznacza idź do karczmy.
A wystarczylo zastosowac algorytm szukania leniwego i zapytać stojącego
niedaleko staruszka czy nie widział jego towarzysz. Wtedy Szramiasty
dowiedziałby się, że lotem parabolicznym udali się do karczmy.
W karczmie się spotkaliśmy ponownie i tam otrzymaliśmy naszą nagrodę
niespodziankę, którą był bilet na wycieczkę do Placówki Wężów. I z tego powodu
mielismy dylemat, pojsc tam tera czy po wykonaniu zadania. Szramiasty zaczoł
jednak:
- Ciekawe jestem czy umiecie walczyc tylko z wiesniaka mi czy tez z normalnymi
bedziecie tez tak tanczyc, bo tutaj brakowało wam tylko weslenej muzyki.
Na tym jednak urwał się temat i poszliśmy spać, a na zajutrz rano poszliśmy do
przystani, gdzie czekała na nas załoga nie jakiego Grisba, który obiecał nas
przewieść przez Jezioro za niewielką cenę.

[wojciasf]

Gdy się zorientował, że wszystko było w porządku, zaczął nas szukać, dzięki
algorytmowi heurystycznemu co oznacza idź do karczmy. A wystarczylo zastosowac
algorytm szukania leniwego i zapytać stojącego niedaleko staruszka czy nie
widział jego towarzysz. Wtedy Szramiasty dowiedziałby się, że lotem
parabolicznym udali się do karczmy. W karczmie się spotkaliśmy ponownie i tam
otrzymaliśmy naszą nagrodę niespodziankę, którą był bilet na wycieczkę do
Placówki Wężów. I z tego powodu mielismy dylemat, pojsc tam tera czy po
wykonaniu zadania. Szramiasty zaczoł jednak: - Ciekawe jestem czy umiecie
walczyc tylko z wiesniaka mi czy tez z normalnymi bedziecie tez tak tanczyc, bo
tutaj brakowało wam tylko weslenej muzyki.Na tym jednak urwał się temat i
poszliśmy spać, a na zajutrz rano poszliśmy do przystani, gdzie czekała na nas
załoga nie jakiego Grisba, który obiecał nas przewieść przez Jezioro za
niewielką cenę. Wyruszyliśmy bardzo wczesnie, mgła na jeziorze była bardzo
gęsta i płyneliśmy wolno a jezioro stało bez ruchu. W takich okolicznościach
przyrody cała banda poszła spać.

[nait]

Gdy się zorientował, że wszystko było w porządku, zaczął nas szukać, dzięki
algorytmowi heurystycznemu co oznacza idź do karczmy. A wystarczylo zastosowac
algorytm szukania leniwego i zapytać stojącego niedaleko staruszka czy nie
widział jego towarzysz. Wtedy Szramiasty dowiedziałby się, że lotem
parabolicznym udali się do karczmy. W karczmie się spotkaliśmy ponownie i tam
otrzymaliśmy naszą nagrodę niespodziankę, którą był bilet na wycieczkę do
Placówki Wężów. I z tego powodu mielismy dylemat, pojsc tam tera czy po
wykonaniu zadania. Szramiasty zaczoł jednak: - Ciekawe jestem czy umiecie
walczyc tylko z wiesniaka mi czy tez z normalnymi bedziecie tez tak tanczyc, bo
tutaj brakowało wam tylko weslenej muzyki.Na tym jednak urwał się temat i
poszliśmy spać, a na zajutrz rano poszliśmy do przystani, gdzie czekała na nas
załoga nie jakiego Grisba, który obiecał nas przewieść przez Jezioro za
niewielką cenę. Wyruszyliśmy bardzo wczesnie, mgła na jeziorze była bardzo
gęsta i płyneliśmy wolno a jezioro stało bez ruchu. W takich okolicznościach
przyrody cała banda poszła spać.
Obudzil nas wstrzas, lodka zachwiala sie, a nasz mag poderwal sie tak
gwaltownie, ze wpadl do wody. Uwaznie rozgladalismy sie dookola poszukujac
przyczyny naszej pobudki, jedyne co dostrzeglismy do kilka poruszajacych sie
punktow we mgle - nie wygladalo to na ludzi w lodziach.

[linea21]

Postacie jakby synęły nad wodą. Cala drużyna zamarła w bezruchu, wstrzymali oddech ponieważ to co ukazalo sie ich oczom było nieziemskim zjawiskiem. Przepiekne istoty o zielonej skórze pokrytej srebnymi łuskami. Długie włosy spłyaly w dół po nagich ciałach a z oczu tych istot biła jakas niezwykla moc.

[nait]

Postacie jakby sunęły nad wodą. Cala drużyna zamarła w bezruchu, wstrzymali
oddech ponieważ to co ukazalo sie ich oczom było
nieziemskim zjawiskiem. Przepiekne istoty o zielonej skórze pokrytej srebnymi
łuskami. Długie włosy spłyaly w dół po nagich
ciałach a z oczu tych istot biła jakas niezwykla moc.
Wszyscy byli tak zauroczeni tymi pięknymi istotami, że nawet nie zwracali uwagi
na olbrzymiego węża pływającego dookoła łodzi. Słuchali jedynie melodyjnego
głosu nimf z jeziora.

[wojciasf]

Całość bandy zbliżyła sie do burty łodzi i obserwowała to co się dzieje na
tafli jeziora. Muzyka uspakajała i była tak piękna jak postacie unaszące się
tuż nad wodą, a zapach tych istot sprawiał że powoli traciliśmy świadomość.

[linea21]

Dzwiki jakie wydawały nie przypominały żadnego ze znanych jezyków, mimo to wszyscy w łodzi wiedzieli o czym śpiewają cudne stwory.

[nait]

Dzwięki jakie wydawały nie przypominały żadnego ze znanych jezyków, mimo to
wszyscy w łodzi wiedzieli o czym śpiewają cudne stwory.
Powoli zbliżały się do łodzi, wąż niesutannie krążył jakby czekając na jakiś
znak zielonoskórych. Nie było rzeczy, która mogłaby nas zmusić skierowania
uwagi w inną stronę.

[wojciasf]

Dzwięki jakie wydawały nie przypominały żadnego ze znanych jezyków, mimo to
wszyscy w łodzi wiedzieli o czym śpiewają cudne stwory.
Powoli zbliżały się do łodzi, wąż niesutannie krążył jakby czekając na jakiś
znak zielonoskórych. Nie było rzeczy, która mogłaby nas zmusić skierowania
uwagi w inną stronę. W tym monęcie spiew stał sie bardzo mocny. Nagle wąz
podpłyną bardzo blisko i otworzył paszcze która stała sie jeszcze wieksza niz
przedtem, wchłoną całą łódz do środka razem z nami, ale my tego nie mogliśmy
zauważyć stojac zauroczeni spiewem, zapachem i widokiem.

[linea21]

wojciasf napisał:

Dzwięki jakie wydawały nie przypominały żadnego ze znanych jezyków, mimo to
wszyscy w łodzi wiedzieli o czym śpiewają cudne stwory.
Powoli zbliżały się do łodzi, wąż niesutannie krążył jakby czekając na jakiś
znak zielonoskórych. Nie było rzeczy, która mogłaby nas zmusić skierowania
uwagi w inną stronę. W tym monęcie spiew stał sie bardzo mocny. Nagle wąz
podpłyną bardzo blisko i otworzył paszcze która stała sie jeszcze wieksza niz
przedtem, wchłoną całą łódz do środka razem z nami, ale my tego nie mogliśmy
zauważyć stojac zauroczeni spiewem, zapachem i widokiem.
Teraz odslaniala sie przed nimi zupełnie inna kraina gdzie magia wiruje w powietrzu gdzie znikają smutki i troski a pojawia sie szczescie i cudowne uczucie błogosci.

[nait]

Dzwięki jakie wydawały nie przypominały żadnego ze znanych jezyków, mimo to
wszyscy w łodzi wiedzieli o czym śpiewają cudne stwory.
Powoli zbliżały się do łodzi, wąż niesutannie krążył jakby czekając na jakiś
znak zielonoskórych. Nie było rzeczy, która mogłaby nas zmusić skierowania
uwagi w inną stronę. W tym monęcie spiew stał sie bardzo mocny. Nagle wąz
podpłyną bardzo blisko i otworzył paszcze która stała sie jeszcze wieksza niz
przedtem, wchłoną całą łódz do środka razem z nami, ale my tego nie mogliśmy
zauważyć stojac zauroczeni spiewem, zapachem i widokiem.
Teraz odslaniala sie przed nimi zupełnie inna kraina gdzie magia wiruje w
powietrzu gdzie znikają smutki i troski a pojawia sie szczescie i cudowne
uczucie błogosci.
Oczom naszym ukazało się olbrzymie podwodne miasto, budowle były wspaniałe,
wykonane z różnokolorowych kamieni, a światło docierające aż tu na dno jeziora
rozpraszane przez szklane kopuły dachów tańczyło wielobarwnymi odcieniami na
ścianach.

[wojciasf]

Dzwięki jakie wydawały nie przypominały żadnego ze znanych jezyków, mimo to
wszyscy w łodzi wiedzieli o czym śpiewają cudne stwory.Powoli zbliżały się do
łodzi, wąż niesutannie krążył jakby czekając na jakiś znak zielonoskórych. Nie
było rzeczy, która mogłaby nas zmusić skierowania uwagi w inną stronę. W tym
monęcie spiew stał sie bardzo mocny. Nagle wąz podpłyną bardzo blisko i
otworzył paszcze która stała sie jeszcze wieksza niz przedtem, wchłoną całą
łódz do środka razem z nami, ale my tego nie mogliśmy zauważyć stojac
zauroczeni spiewem, zapachem i widokiem.Teraz odslaniala sie przed nimi
zupełnie inna kraina gdzie magia wiruje w powietrzu gdzie znikają smutki i
troski a pojawia sie szczescie i cudowne uczucie błogosci.Oczom naszym ukazało
się olbrzymie podwodne miasto, budowle były wspaniałe, wykonane z
różnokolorowych kamieni, a światło docierające aż tu na dno jeziora rozpraszane
przez szklane kopuły dachów tańczyło wielobarwnymi odcieniami na ścianach.
Wszyscy z nas poczuli sie sczęsliwi jak nigdy dotąd, uciekły troski i
zmartwenia. Nawet na twarzy Szramiastego Dżima pojawił się grymas który wszyscy
odcztali jakoś uśmiech, a o ten gest nikt go nie podejrzewał.

[danway1]

Dźwięki jakie wydawały nie przypominały żadnego ze znanych jezyków, mimo to
wszyscy w łodzi wiedzieli o czym śpiewają cudne stwory.Powoli zbliżały się do
łodzi, wąż niesutannie krążył jakby czekając na jakiś znak zielonoskórych. Nie
było rzeczy, która mogłaby nas zmusić skierowania uwagi w inną stronę. W tym
monencie spiew stał sie bardzo mocny.
Nagle wąz podpłyną bardzo blisko i otworzył paszcze która stała sie jeszcze
wieksza niz przedtem, wchłoną całą łódz do środka razem z nami, ale my tego nie
mogliśmy zauważyć stojac zauroczeni spiewem, zapachem i widokiem.
Teraz odslaniala sie przed nimi zupełnie inna kraina gdzie magia wiruje w
powietrzu gdzie znikają smutki i troski a pojawia sie szczescie i cudowne
uczucie błogosci.Oczom naszym ukazało się olbrzymie podwodne miasto, budowle
były wspaniałe, wykonane z różnokolorowych kamieni, a światło docierające aż tu
na dno jeziora rozpraszane przez szklane kopuły dachów tańczyło wielobarwnymi
odcieniami na ścianach.
Wszyscy z nas poczuli sie szczęśliwi jak nigdy dotąd, uciekły troski i
zmartwenia. Nawet na twarzy Szramiastego Dżima pojawił się grymas który wszyscy
odczytali jakoś uśmiech, a o ten gest nikt go nie podejrzewał.
Byliśmy tak zauroczeni, że nie zauważyliśmy faktu, że mag pozostał poza łodzią,
poza miastem i osamotniony. To on jednak odzyskał przytomność i ruszył nam na
pomoc.

[nait]

Właściwie to mag obudził się dzięki troskliwej pomocy Zosi, mieszkanki Onsorku.
Ona zakochała się w nim od pierwszego wejrzenia i obiecała pozostać z nim na
dobre i na złe.

[danway1]

Właściwie to mag obudził się dzięki troskliwej pomocy Zosi, mieszkanki Onsorku.
Ona zakochała się w nim od pierwszego wejrzenia i obiecała pozostać z nim na
dobre i na złe.
Mag jednak nie mógł z nią zostać i ruszył za resztą kompanii, a dokładnie w
poszukiwaniu ich, gdzieś na dnie jeziora.

[nait]

Nasz odwazny mag probowal dostac sie do towarzyszy, ale niestety wybral zla
strone jeziora i trafil na ogromne ramoisy, ktore mimo zacietej walki strasznie
go poranily. Gdyby Zosia nie poszla za nim i szybko nie odciagnela go od jeziora
prawdopodobnie potworki zjadlyby go w calosci, a tak uchowal sie biedek prawie w
jednym kawalku - stracil tylko pare palcow u prawej reki - do tego pare
powaznych ran i kilkanascie mniej powaznych.

[danway1]

Nasz odwazny mag probowal dostac sie do towarzyszy, ale niestety wybral zla
strone jeziora i trafil na ogromne ramoisy, ktore mimo zacietej walki strasznie
go poranily. Gdyby Zosia nie poszla za nim i szybko nie odciagnela go od jeziora
prawdopodobnie potworki zjadlyby go w calosci, a tak uchowal sie biedak prawie w
jednym kawalku - stracil tylko pare palcow u prawej reki - do tego pare
powaznych ran i kilkanascie mniej powaznych.
Zosia zaciagla go do swojego domku, gdzie czekala na nia jej bliska przyjaciolka
druidka imieniem Carvalla. To wlasnie ona pomagla dojsc do zdrowia magowi.

[nait]

Nasz odwazny mag probowal dostac sie do towarzyszy, ale niestety wybral zla
strone jeziora i trafil na ogromne ramoisy, ktore mimo zacietej walki strasznie
go poranily. Gdyby Zosia nie poszla za nim i szybko nie odciagnela go od jeziora
prawdopodobnie potworki zjadlyby go w calosci, a tak uchowal sie biedak prawie w
jednym kawalku - stracil tylko pare palcow u prawej reki - do tego pare
powaznych ran i kilkanascie mniej powaznych.
Zosia zaciagla go do swojego domku, gdzie czekala na nia jej bliska przyjaciolka
druidka imieniem Carvalla. To wlasnie ona pomagla dojsc do zdrowia magowi.
Dzieki pomocy tej roztrzepanej druidki mag odzyskal pelna sprawnosc, niestety w
skutek rozdwojenia jazni uzdrowicielki zaklecie mialo pewne skutki uboczne -
Ister calkowicie stracil magiczne zdolnosci. Zalamal sie chlopczyna strasznie,
chcial sie rzucic do rzeki z rozpaczy, ale Zosia przekonala go, ze nie wszystko
stracone, nie jest tak tragicznie. Pocieszala go na tyle skutecznie, ze Ister
zapomnial o towarzyszach i postanowil z nia zostac.

[danway1]

Nasz odwazny mag probowal dostac sie do towarzyszy, ale niestety wybral zla
strone jeziora i trafil na ogromne ramoisy, ktore mimo zacietej walki strasznie
go poranily. Gdyby Zosia nie poszla za nim i szybko nie odciagnela go od jeziora
prawdopodobnie potworki zjadlyby go w calosci, a tak uchowal sie biedak prawie w
jednym kawalku - stracil tylko pare palcow u prawej reki - do tego pare
powaznych ran i kilkanascie mniej powaznych.
Zosia zaciagla go do swojego domku, gdzie czekala na nia jej bliska przyjaciolka
druidka imieniem Carvalla. To wlasnie ona pomagla dojsc do zdrowia magowi.
Dzieki pomocy tej roztrzepanej druidki mag odzyskal pelna sprawnosc, niestety w
skutek rozdwojenia jazni uzdrowicielki zaklecie mialo pewne skutki uboczne -
Ister calkowicie stracil magiczne zdolnosci. Zalamal sie chlopczyna strasznie,
chcial sie rzucic do rzeki z rozpaczy, ale Zosia przekonala go, ze nie wszystko
stracone, nie jest tak tragicznie. Pocieszala go na tyle skutecznie, ze Ister
zapomnial o towarzyszach i postanowil z nia zostac
Ister zostal z Zosia, ale wtedy nie wiedzial co go czeka, a czekaly go straszne
tortury z rak Zosii sto razy gorsze od tych ktore przezywali jego towarzysze w
lesie. W czasie kiedy Zosia zajmowala sie Istrem my sluchalismy spiewu muz,
ktory okazal sie jeszcze piekniejszy niz wczesniej.

[nait]

Nasz odwazny mag probowal dostac sie do towarzyszy, ale niestety wybral zla
strone jeziora i trafil na ogromne ramoisy, ktore mimo zacietej walki strasznie
go poranily. Gdyby Zosia nie poszla za nim i szybko nie odciagnela go od jeziora
prawdopodobnie potworki zjadlyby go w calosci, a tak uchowal sie biedak prawie w
jednym kawalku - stracil tylko pare palcow u prawej reki - do tego pare
powaznych ran i kilkanascie mniej powaznych.
Zosia zaciagla go do swojego domku, gdzie czekala na nia jej bliska przyjaciolka
druidka imieniem Carvalla. To wlasnie ona pomagla dojsc do zdrowia magowi.
Dzieki pomocy tej roztrzepanej druidki mag odzyskal pelna sprawnosc, niestety w
skutek rozdwojenia jazni uzdrowicielki zaklecie mialo pewne skutki uboczne -
Ister calkowicie stracil magiczne zdolnosci. Zalamal sie chlopczyna strasznie,
chcial sie rzucic do rzeki z rozpaczy, ale Zosia przekonala go, ze nie wszystko
stracone, nie jest tak tragicznie. Pocieszala go na tyle skutecznie, ze Ister
zapomnial o towarzyszach i postanowil z nia zostac
Ister zostal z Zosia, ale wtedy nie wiedzial co go czeka, a czekaly go straszne
tortury z rak Zosii sto razy gorsze od tych ktore przezywali jego towarzysze w
lesie. W czasie kiedy Zosia zajmowala sie Istrem my sluchalismy spiewu muz,
ktory okazal sie jeszcze piekniejszy niz wczesniej.
Zosia postanowiła nie wypuścić ze swych objęć eks-maga. Profilaktycznie, jakby
Ister odzyskal swoją magiczną moc, zaobrączkowała go. W tym celu użyła
pierścienia z dwimerytu, który odbiera magiczną moc, ale Ister nie zwrócił na
to uwagi - myślał, że to dowód sympatii, sam też jej sprezentował pierścień z
ogromnym diamentem, wykonany ze złota i mithrilu przez krasnoludzkich kowali.
To były ostatnie szczęśliwe i wolne od zajęć chwile Istera.

[armitage3]

Zalamal sie chlopczyna strasznie,
chcial sie rzucic do rzeki z rozpaczy, ale Zosia przekonala go, ze nie wszystko
stracone, nie jest tak tragicznie. Pocieszala go na tyle skutecznie, ze Ister
zapomnial o towarzyszach i postanowil z nia zostac
Ister zostal z Zosia, ale wtedy nie wiedzial co go czeka, a czekaly go straszne
tortury z rak Zosii sto razy gorsze od tych ktore przezywali jego towarzysze w
lesie. W czasie kiedy Zosia zajmowala sie Istrem my sluchalismy spiewu muz,
ktory okazal sie jeszcze piekniejszy niz wczesniej.
Zosia postanowiła nie wypuścić ze swych objęć eks-maga. Profilaktycznie, jakby
Ister odzyskal swoją magiczną moc, zaobrączkowała go. W tym celu użyła
pierścienia z dwimerytu, który odbiera magiczną moc, ale Ister nie zwrócił na
to uwagi - myślał, że to dowód sympatii, sam też jej sprezentował pierścień z
ogromnym diamentem, wykonany ze złota i mithrilu przez krasnoludzkich kowali.
To były ostatnie szczęśliwe i wolne od zajęć chwile Istera.
My w tym czasie powoli zaczęliśmy się nudzić pięknymi dzwiękami, bo jak wszyscy
wiedzą nic co piękne nie trwa wiecznie, a grymas na naszych obliczach przyjął
wyraz zmęczenia i duchowej udręki.

[nait]

My w tym czasie powoli zaczęliśmy się nudzić pięknymi dzwiękami, bo jak wszyscy
wiedzą nic co piękne nie trwa wiecznie, a grymas na naszych obliczach przyjął
wyraz zmęczenia i duchowej udręki.
Wladca podwodnego miasta dał nam kilka dni na przyzwyczajenie się do obecnej
sytuacji. W ciagu tego czasu zwiedziliśmy dokładnie całe miasto, żadne z
ludzkich miast nie mogło się równać z tym w którym obecnie się znajdowaliśmy,
wspaniałe budynki, a wśród nich największy i najpiękniejszy pałac, otoczone
pienymi ogrodami z przepięknymi, nieznanymi nam roslinami, a to wszystko
otoczone wodą w której pływały róznokolorowe ryby.

[wojciasf]

Któregos dnia zostaliśmy zaproszeni do jednego z kapłanów który oświadczył nam
że pierwszym zadaniem przed opuszczeniem podziemnego świata jest poznanie czym
jest prawdziwe dobro. Zadanie wydawało się nam tak skomplikowane że nawet nie
mogliśmy wymyślić sposobu jego realizacji.

[danway1]

Któregos dnia zostaliśmy zaproszeni do jednego z kapłanów który oświadczył nam
że pierwszym zadaniem przed opuszczeniem podziemnego świata jest poznanie czym
jest prawdziwe dobro. Zadanie wydawało się nam tak skomplikowane że nawet nie
mogliśmy wymyślić sposobu jego realizacji.
Tym razem nawet Dżimmi nie był w stanie nam jakoś pomóc. W tej sytuacji
poprostu opuściliśmy miasto i wyruszyliśmy na północ w poszukiwaniu prawdziwego
dobra, ale gdzie takie znaleźć.

[kubatka]

Tym razem nawet Dżimmi nie był w stanie nam jakoś pomóc. W tej sytuacji
poprostu opuściliśmy miasto i wyruszyliśmy na północ w poszukiwaniu prawdziwego
dobra, ale gdzie takie znaleźć.
Szlismy przez pustkowie a naszym jedynymi przewodnikami byli wiejacy wicher i
smutno swiecacy bladym swiatlem ksiezyc.

[nait]

Któregos dnia zostaliśmy zaproszeni do jednego z kapłanów który oświadczył nam
że pierwszym zadaniem przed opuszczeniem podwodnego miasta jest poznanie czym
jest prawdziwe dobro. Zadanie wydawało się nam tak skomplikowane że nawet nie
mogliśmy wymyślić sposobu jego realizacji.
Tym razem nawet Dżimmi nie był w stanie nam jakoś pomóc. W tej sytuacji
poprostu opuściliśmy miasto i wyruszyliśmy na północ w poszukiwaniu prawdziwego
dobra, ale gdzie takie znaleźć?
Szlismy przez pustkowie a naszymi jedynymi przewodnikami byli wiejacy wicher i
smutno swiecacy bladym swiatlem ksiezyc.
Dopiero godzine wędrujemy przez to pustkowie, a wydaje się, że całe wieki
minęły odkąd wyruszyliśmy tym szlakiem. To mieszkańcy podwodnego miasta
wskazali nam ten szlak, który rozpoczynał się na brzegu jeziora, w osłoniętym
skałami miejscu, gdzie nie czaiły się żadne potwory.

Rozdział III - Całość.

[danway1]

[danway1]

Mając specjalne identyfikatory mogliśmy spokojnie przejść przez tarcze i prosto
z bramy ruszyliśmy na północ, ale było nas tylko 6, to znaczy ja, Rysiek, Mały
Dżon, Duży Dżon, Średni Dżon i mag Ister Ragdoll.
Mieliśmy do pokonania wielki szmat drogi, przejście przez gęsty las, przepłynąć
wielkie jezioro, pokonać pustynie martwych drzew i dojść do Smoczych Gór.
Zadanie nie było jednak takie trudne, gdyż mieliśmy lepsze bronie ze zbrojownii
księcia, ja pozostałem przy swoim Trupim Mieczu, a inni zmienili swoją broń,
Mały Dżon wybrał Trójząb Światła, Średni Dżon posiadał Topór Śmierci, Duży Dżon
skupił się na Kosie Wiecznego Mrozu, Rysiek wybrał Sejmitar Wolności a mag
Ister Ragdoll wybrał Różdżkę Nadziei.
Mając specjalne identyfikatory mogliśmy spokojnie przejść przez tarcze i prosto
z bramy ruszyliśmy na północ, ale było nas tylko 6, to znaczy ja, Rysiek, Mały
Dżon, Duży Dżon, Średni Dżon i mag Ister Ragdoll.
Mieliśmy do pokonania wielki szmat drogi, przejście przez gęsty las, przepłynąć
wielkie jezioro, pokonać pustynie martwych drzew i dojść do Smoczych Gór.
Zadanie nie było jednak takie trudne, gdyż mieliśmy lepsze bronie ze zbrojowni
księcia, ja pozostałem przy swoim Trupim Mieczu, a inni zmienili swoją broń,
Mały Dżon wybrał Trójząb Światła, Średni Dżon posiadał Topór Śmierci, Duży Dżon
skupił się na Kosie Wiecznego Mrozu, Rysiek wybrał Sejmitar Wolności a mag
Ister Ragdoll wybrał Różdżkę Nadziei. Aby dotrzeć do Ciemnego lasu musieliśmy
przebyć kawałek drogi od zamku, na rozstaju dróg skręcić w prawo i iść drogą
która była już coraz mniej używana przez ludzi bojących się tego co może czekać
na nich w lesie. W lesie było bardzo ciemno, ale drogę rozświetlał nam Mały Dżon
swoim Trójząb Światła i było nam raźniej i droga nie była taka straszna. Las
ten słynął z zamieszkujących go okrutnych elfek które mocno znęcały się nad
swoimi ofiarami szczególnie płci męskiej.
My jednak byliśmy głusi na ich wołania i bezpiecznie przeszliśmy las,
bez żadnych szwanków.
Niestety na końcu lasu Trójząb światła wygasł nam i nastała wielka ciemność,
ciemność która nie zapowiadała nic dobrego. Po chwili okazało się, że ktoś nas
obserwuje. Po chwili z ciemności wyszła pół naga kobieta, imieniem Ariela,
która zwróciła się do nas:
- Chodźcie ze mną przybysze.
Posiadała w sobie za dużo argumentów żeby można było jej odmówić. Zaprowadziła
nas do siedziby elfek, gdzie takich jak ona było bardzo dużo, co dla zmęczonych
drogą i ciągłym obcowaniem w jednym towarzystwie mężczyzn mogło być rozkoszą
albo końcem końców.
Już miałem się spotkać twarzą w twarz z Arielą, piękną brunetką, lecz przybiegł
Rysiek razem z magiem i odczarowali nas z letargu. Zaczęliśmy uciekać, gdyż
ścigały nas elfki pełne furii i żądzy krwi.
Wspominałem już, że byliśmy wykończeni tą długą podróżą? Na efekty tego stanu
nie trzeba było długo czekać, wyłapały nas wszystkie jakbyśmy byli ślimakami,
tylko Małemy Dżonowi udało się uciec z racji niskiego wzrostu i faktu, że
potknął się o Kose Wiecznego Mrozu i wpadł w zajęczą norę.
Gdy znajdował się w norze my zostaliśmy z powrotem zaciągnięci do obozu, a tam
czekały na nas wielkie łóżka, do których zostaliśmy przywiązani.
W norze Duży Dżon zauważył jakąś dziewczynkę biegającą z nożem za królikiem w
cylindrze i
fraku, chciał sprawdzić co to za jedni, ale postanowił nie opuszczać kumpli w
potrzebie. Drżąc z przerażenia poczekał aż rozwścieczone elfki skrępowały jego
towarzyszy, a następnie - niczym dziką zwierzynę - zabrały do swego obozu.
Kiedy Duży Dżon wyszedł z nory znów zamarł ze strachu kiedy zobaczył przed sobą
mężczyznę o którego wygląd nawet w zwykły dzień mógł by ogromnie nastraszyć.
Mężczyzna przemówił spokojnie:- Książe zapłacił mi za to aby was chronić w
trudnej wyprawie, ale widzę ze wy nie umiecie nawet po lesie chodzić, moja
misja będzie ciężka
- Jak się nazywasz wysłańcu księcia?? - spytał Duży Dżon.
- Szramiasty Dżimmi, kurduplu. Wyłaź spod tego krzaka, trzeba odszukać twoich
towarzyszy. Nie ma czasu do stracenia, nie wiadomo co z nimi zrobią te
wiedźmy. Duży Dżon przypatrzył się Dżimiemu i z wahaniem w głosie zapytał:
- Czy ty jesteś tym słynnym renegatem co za pieniądze podejmie się każdej
pracy?? Słyszałem o was dużo złego.
- Ludzie rożne sprawy mówią, jednym pomagamy a innym szkodzimy. Jedno pewne ze
musimy cos wykombinować zanim twoja kompania zostanie złożona w ofierze przez
elfki.
Gdy Dżon i Dżimmi dotarli w pobliże obozu zobaczyli resztę kompanii
przywiązanych do łóżek, a obok nich nagie elfki. Wówczas Dżon wykonał czar
Lekkiego Mrozu, co wypłoszyło elfki z obozu.
Wszystkie elfki wyglądały jakby były pod wpływem jakiegoś narkotyku, jak to
przy rytuałach bywa.
My w tym czasie porwaliśmy konie z pobliskiej stajni i ruszyliśmy co sił, aby
ponownie nie dostać się w szpony tych czarownic.
Po chwili wyjechaliśmy z lasu i piękne pola wyłoniły się przed nami. Jednak na
skraju lasu, były ukryte pułapki i ponownie trafiliśmy do niewoli. Kiedy
siedzieliśmy w tych wielkich dołach Dżimi z cała wściekłością wypalił do Dużego
Dżona:
- Barani łbie!!! Możesz czasami powstrzymać się przed działaniem i zanim coś
zrobisz pomyśleć?? Miałem to załatwić sam a ty wyskoczyłeś ze swoimi
sztuczkami.!!!
Gdy tak kłótnie trwały po raz kolejny dopadły nas elfki i ponownie siłą
zaprowadzili do obozu. Teraz już były naprawdę wściekłe i mieliśmy niewielkie
nadzieje na ratunek.
Dziwnym trafem Dżimi został zaprowadzony do oddzielnego pomieszczenia. Wszyscy
pomyśleli ze czeka go specjalny, ale wcale nie lepszy los.
Wszyscy czekaliśmy na to, co się stanie. Nikt nie mógł być pewny swojego losu i
tego co mogą zrobić elfki.
Pełni obaw czekaliśmy, aż któraś z nich przyjdzie, a tymczasem z pomieszczenia,
w którym był przetrzymywany Dżimi dochodziły różnego rodzaju wrzaski,
porykiwania i inne przerażające odgłosy.
Dżimmi był jednak twardy i nie dawał się torturom, więc go puściły wolno.
Później okazało się, że jest on odwiecznym wrogiem elfek.
Nie chciał się przyznać co mu zrobiły, stwierdził jedynie, ze teraz na pewno im
nie odpuści i wybije je wszystkie, jak tylko wróci z wakacji. W tajemnicy Ister
zdradził nam, ze wyczytał z jego umysłu iż te wredne istoty przywiązawszy go do
pala zdarły z niego ubranie, a potem... okropność... nasmarowały go miodem i...
przyprowadziły niedźwiedzia... więcej nie chciał zdradzić. Może kiedyś, po paru
głębszych...Kiedy przyszedł on z namiotu w asyście elfek powiedział nam:
- Teraz baranie łby jesteście wolni i macie się wynieść z lasu, załatwiłem to
dla
was. Widzę jednak ze musze was pilnować lepiej i jechać z wami aż do samych
smoczych gór, jeszcze nie wiadomo jakich kłopotów sobie narobicie. Kto was
w ogóle wybrał do tej misji??
Na do widzenia i dla pewności, ze nie wrócimy do lasu obcięły mi obie nogi i
nakarmiły nimi psy.
Ragdoll jednak pomógł mi i za pomocą Różdżki Nadziei uzdrowił mnie po raz
kolejny. W końcu opuściliśmy ten piekielny las i udaliśmy się na północ w
kierunku gór Yrtat.

End Of Chapter III

Chapter V - W poszukiwaniu dobra

[nait]

Zmęczeni kilkugodzinną wędrówką przez pustkowie zaczęliśmy rozglądać się za
miejscem nadającym się do rozbicia obozu. Gdy namioty były już rozstawione, a
my przygotowywaliśmy posiłek, do obozu dotarła zakapturzona postać. Początkowo
myśleliśmy, że to nasz zaginiony mag, ale gdy postać zbliżyła się do ogniska
okazało się, że to kobieta.

[danway1]

Zmęczeni kilkugodzinną wędrówką przez pustkowie zaczęliśmy rozglądać się za
miejscem nadającym się do rozbicia obozu. Gdy namioty były już rozstawione, a
my przygotowywaliśmy posiłek, do obozu dotarła zakapturzona postać. Początkowo
myśleliśmy, że to nasz zaginiony mag, ale gdy postać zbliżyła się do ogniska
okazało się, że to kobieta.
Wspominając poprzednie przygody mieliśmy dość jakichkolwiek kobiet, lecz
zważając na cel naszej misji pozwoliliśmy jej zostać. Jak się chwile później
okazało była to Ariela, która nas śledziła od walki z wieśniakami z Itok.

[jatotylko]

Nikt nie śmiał nawet podejrzwać, iż za drzewem stojącym nieopodal, ukrywała się
piękna istota o lśniących długich włosach. Niewiasta podążała śladem drużyny od
wielu dni i tej właśnie nocy postanowiła bliżej przyjżeć się jej uczestnikom.
Na imię jej było Nerdanel.
Obdarzona była wielką mądrością, dzięki czemu wzbudzała ogromny szacunek wśród
wszystkich, którzy mieli okazję spotkać ją na swej drodze.
Tym razem nie zamierzała ona jednak w żaden sposób zdradzać swojej obecności.
Pragnęła tylko przyjżeć się zachowaniu podróżników.
Wtem, nieoczekiwanie, zaledwie kilka kroków od niej dał się słyszeć odgłos
łamiących się gałęzi.
Uczestnicy wyprawy zrozumieli, że nie byli sami.
Ktoś ich obserwował, ktoś z czyjej obecności nie zdawali sobie sprawy.
Również Nerdanel z zaniepokojeniem patrzyła w ich stronę, zastanwiając się kto
oprócz niej czai się w pobliskich krzakach.
Odgłos dał się słyszeć raz jeszcze, i ku zdziwieniu wszystkich, zza gałęzi
wyłoniła się postać, należąca do zwierzęcia, jakiego wcześniej jeszcze nikt nie
widział.
Nawet Nerdanel, niewiasta uchodzaca za najmądrzejszą w promienu setki tysięcy
kilometrów, ze zdumieniem i zafascynowaniem spoglądała na coś, poruszającego
się bardzo wolnym krokiem w kierunku rozpalonego ogniska.
Dziwne, że obca istota, nieznana nikomu, nie wywołała u nikogo żadnego lęku i
obawy.
Nerdanel oddaliła się od obozu niezauważona, by przy następnej okazji znów
powrócić.

[nait]

Stwór podszedł powoli do drużyny, która bacznie go obserwowała nie okazując
lęku lecz zainteresowanie. Nagle przemówił:
- Cześć Ariela, to ja Carvalla. Znowu coś mi się stało, zobacz jak ja teraz
wyglądam. Dobrze, że ich znalazłaś. Przekazałaś już im wiadomość?
W ten sposób drużyna poznała druidke, która opowiedziała im co się stało z
magiem. Obie panie postanowiły przyłączyć się i pomóc naszej dzielnej drużynie
w wykonianiu zadania.

[danway1]

Stwór podszedł powoli do drużyny, która bacznie go obserwowała nie okazując
lęku lecz zainteresowanie. Nagle przemówił:
- Cześć Ariela, to ja Carvalla. Znowu coś mi się stało, zobacz jak ja teraz
wyglądam. Dobrze, że ich znalazłaś. Przekazałaś już im wiadomość?
W ten sposób drużyna poznała druidke, która opowiedziała im co się stało z
magiem. Obie panie postanowiły przyłączyć się i pomóc naszej dzielnej drużynie
w wykonianiu zadania.
Jedynie Dżimmi podchodził do tego wszystkiego bardzo sceptycznie, ale i jego
udało nam się przekonać, do tego że jest nam potrzebna większa grupa. W ten
sposób zaponowała zgoda pomiędzy Arielą a Dżimmim.

[kubatka]

Jedynie Dżimmi podchodził do tego wszystkiego bardzo sceptycznie, ale i jego
udało nam się przekonać, do tego że jest nam potrzebna większa grupa. W ten
sposób zaponowała zgoda pomiędzy Arielą a Dżimmim.

Usiedlismy wszyscy przy ognisku i zabralismy sie za jedzenie wczesniej
przygotowanej strawy. Wszystko dookola nas bylo takie ciche i spokojne, rzec by
mozna ze nawet az za spokojne. Czulismy ze w najblizszych godzinach cos sie
wydarzy, cos co bedzie mialo ogromny wplyw na przebieg naszej wyprawy.

[wojciasf]

Kolacja wprawiła nas w spaniały nastruj wiec obawy zostały szybko rozwiane.
Zaczelismy grac w kosci i nawet Dzimi zaczoł sie uśmiechac. Podczas tej wyprawy
zdarzyło sie mu to juz dwa razy.Tak rozbawieni udaliśmy sie na spoczynek
całkowicie nie spodziewajac sie tego co przyniesie nam wraz z chłodem ranek.

[kubatka]

Kolacja wprawiła nas w spaniały nastruj wiec obawy zostały szybko rozwiane.
Zaczelismy grac w kosci i nawet Dzimi zaczoł sie uśmiechac. Podczas tej wyprawy
zdarzyło sie mu to juz dwa razy.Tak rozbawieni udaliśmy sie na spoczynek
całkowicie nie spodziewajac sie tego co przyniesie nam wraz z chłodem ranek.

Switalo juz kiedy uslyszelismy przerazliwe wrzaski. Zerwalismy sie na rowne
nogi i zobaczylismy ze jestesmy otoczeni przez tysiace stworkow, ktore swoim
wygladem przypominaly male niedzwiadki. W ich czarnych slepiach widac bylo
takie dziwne blyski - nigdy przedtem czegos takiego nie widzielismy.

[wojciasf]

Kazdy z nas chwycił swoja bron i staneliśmy w kregu plecami do siebie. Stwory
powoli nas otaczały a z kazda chwila bylo ich coraz wiecej.
-Macie pomysł jak to cos pokonac-zapytał ktos
-Nie ma jakiegos specjalnego sposbu na krepliny bagienne. Trzeba je wszystkie
wyciac co do jednego.W lesie jest pewnie jakies bagno i one przyszły od lasu.-
zaryrokował Dzimmi. Chyba jak nikt inny znający się na wszystkich dziwadłach
tego świata.

[kubatka]

Rozpoczela sie wiec walka. po raz pierwszy spotkalismy sie z tak wrogo
nastawionymi do innych stworzeniami. Walka byla bardzo zacieta, bo ich byly
tysiace a moze i nawet setki tysiecy. Za kazdeym razem gdy wydawalo sie ze to
juz koniec, pojawialy sie nowe krepliny. Na szczescie udalo sie nam je pokonac
ale niestety nie wyszlismy z tej bitwy bez szwanku.

[wojciasf]

Rozpoczela sie wiec walka. po raz pierwszy spotkalismy sie z tak wrogo
nastawionymi do innych stworzeniami. Walka byla bardzo zacieta, bo ich byly
tysiace a moze i nawet setki tysiecy. Za kazdeym razem gdy wydawalo sie ze to
juz koniec, pojawialy sie nowe krepliny. Na szczescie udalo sie nam je pokonac
ale niestety nie wyszlismy z tej bitwy bez szwanku. Miejsce ktore tak pieknie
wygladało wczoraj wieczorem, teraz pokryte było ciałkami stworkow,
poprzecinanych w poł lub w poprzek, z odrabanymi głowami lub konczynami. Z ciał
zaczoł wydobywac sie ogromny setor przypominający zapachem bagna. Nagle
Szramiasty Dzimmi stracił równowage i upadł na kolana podpierajac się na mieczu.

[kubatka]

Miejsce ktore tak pieknie wygladało wczoraj wieczorem, teraz pokryte było
ciałkami stworkow, poprzecinanych w poł lub w poprzek, z odrabanymi głowami lub
konczynami. Z ciał zaczoł wydobywac sie ogromny fetor przypominający zapachem
bagna. Nagle Szramiasty Dzimmi stracił równowage i upadł na kolana podpierajac
się na mieczu.
Na jego twarzy pojawil sie grymas bolu i bladosc okryla jego oblicze.
Zrozumielismy ze jest z nim bardzo zle. Natychmiast podbieglismy do niego i
zobaczylismy lzy splywajace mu po twarzy. Zrozumielismy ze to byl jego koniec -
on przegral te walke.

[wojciasf]

Połozyliśmy Szramiastego na posłaniu i szybko jedna z naszych towarzyszek
wyciągneła mały flakonik i wlała jego zawartośc do jego ust.
-Teraz musi chwile pospać a ja pózniej posiedze przy nim. Najprawdopodobniej
będzie z nim przez chwile bardzo żle, lepiej ze by go nikt w tym stanie nie
oglądał. Jest silny wiec przezyje.

[kubatka]

Połozyliśmy Szramiastego na posłaniu i szybko jedna z naszych towarzyszek
wyciągneła mały flakonik i wlała jego zawartośc do jego ust.
-Teraz musi chwile pospać a ja pózniej posiedze przy nim. Najprawdopodobniej
będzie z nim przez chwile bardzo żle, lepiej ze by go nikt w tym stanie nie
oglądał. Jest silny wiec przezyje.

Okrylismy go skora niedziwiedzia i zostawilismy w spokoju a sami udalismy sie
posprzatac pobojowisko i opatrzyc naszych rannych towarzyszy. Ciala kreplinow
bagiennych mielismy zamiar spalic, ale wtedy pojawily sie nastepne stworki.
Gotowi do odparcia kolejnego ataku, wyjelismy nasze miecze. Jednak te krepliny
nie byly do nas wrogo nastawione. Przewodzil im potezny, jak na ich wzrost,
stary kreplin.

[wojciasf]

Połozyliśmy Szramiastego na posłaniu i szybko jedna z naszych towarzyszek
wyciągneła mały flakonik i wlała jego zawartośc do jego ust.
-Teraz musi chwile pospać a ja pózniej posiedze przy nim. Najprawdopodobniej
będzie z nim przez chwile bardzo żle, lepiej ze by go nikt w tym stanie nie
oglądał. Jest silny wiec przezyje.
Okrylismy go skora niedziwiedzia i zostawilismy w spokoju a sami udalismy sie
posprzatac pobojowisko i opatrzyc naszych rannych towarzyszy. Ciala kreplinow
bagiennych mielismy zamiar spalic, ale wtedy pojawily sie nastepne stworki.
Gotowi do odparcia kolejnego ataku, wyjelismy nasze miecze. Jednak te krepliny
nie byly do nas wrogo nastawione. Przewodzil im potezny, jak na ich wzrost,
stary kreplin.
-Przybyliśmy wam podziekować za pomoc Ocaliliście nas przed tymi zmutowanymi
kreplinami opanowały całe bagna i prawie nas wyparły.Teraz poniosły kare za
swoje czyny.Przykro nam z powodu waszego kompana, mam nadzieje że wydobrzeje
szkoda by go było zabił ich najwięcej widać umie walczyć.

[kubatka]

-Przybyliśmy wam podziekować za pomoc Ocaliliście nas przed tymi zmutowanymi
kreplinami opanowały całe bagna i prawie nas wyparły.Teraz poniosły kare za
swoje czyny.Przykro nam z powodu waszego kompana, mam nadzieje że wydobrzeje
szkoda by go było zabił ich najwięcej widać umie walczyć.

Spojrzelismy na krepliny z niedowierzaniem. Nie roznily sie wygladem od tych,
ktore nas zaatakowaly, ale za to ich zachowanie bylo zupelnie inne. Bylo widac
ze sa do nas przyjaznie nastawieni. Byl miedzy nimi szaman, ktory podszedl do
naszego rannego towarzysza i zacxal odprawiac nad nim jakies rytualy.

[nait]

Spojrzelismy na krepliny z niedowierzaniem. Nie roznily sie wygladem od tych,
ktore nas zaatakowaly, ale za to ich zachowanie bylo zupelnie inne. Bylo widac
ze sa do nas przyjaznie nastawieni. Byl miedzy nimi szaman, ktory podszedl do
naszego rannego towarzysza i zaczal odprawiac nad nim jakies rytualy.

Szaman wyrózniał się na tle małych stworzonek o posturze niedźwiadka, nie tylko
kolorem oczu (czerwone) - był od nich wyższy, miał krwistoczerwoną czupryne i
sporych rozmiarów kły wystające z pyska. Jego wygląd nie budził zaufania, ale w
połączeniu ze śmiesznym tańcem wokół - conajmniej zdziwionego - Dżimmiego
wywołał uśmiech na twarzach członków drużyny. Baliśmy się jednak roześmiać aby
nie obrazić naszych nowych 'przyjaciół' i nie sprowokować ich do ataku - w
końcu było ich dużo więcej, a my byliśmy wykończeni poprzednią walką.

[wojciasf]

Spojrzelismy na krepliny z niedowierzaniem. Nie roznily sie wygladem od tych,
ktore nas zaatakowaly, ale za to ich zachowanie bylo zupelnie inne. Bylo widac
ze sa do nas przyjaznie nastawieni. Byl miedzy nimi szaman, ktory podszedl do
naszego rannego towarzysza i zaczal odprawiac nad nim jakies rytualy.
Szaman wyrózniał się na tle małych stworzonek o posturze niedźwiadka, nie tylko
kolorem oczu (czerwone) - był od nich wyższy, miał krwistoczerwoną czupryne i
sporych rozmiarów kły wystające z pyska. Jego wygląd nie budził zaufania, ale w
połączeniu ze śmiesznym tańcem wokół - conajmniej zdziwionego - Dżimmiego
wywołał uśmiech na twarzach członków drużyny. Baliśmy się jednak roześmiać aby
nie obrazić naszych nowych 'przyjaciół' i nie sprowokować ich do ataku - w
końcu było ich dużo więcej, a my byliśmy wykończeni poprzednią walką.
Po skonczonych tancach Szramiast nagle poczerwieniał i tak samo szybko zbladł
do koloru papieru.Nagle poderwał sie i rozwjrzał po wszystkich.
-Dajcie sie cos napic bo mi w ustach jakies swinstwo siedzi-krzyknał
Ktos podał mu bukłak.
-Co wy mi dajecie pic to zwykla woda!!!nie macie nic dla ludzi??
-Dajcie mu sete to mu swiezości w ustach doda!!

[kubatka]

Po skonczonych tancach Szramiast nagle poczerwieniał i tak samo szybko zbladł
do koloru papieru.Nagle poderwał sie i rozwjrzał po wszystkich.
-Dajcie sie cos napic bo mi w ustach jakies swinstwo siedzi-krzyknał
Ktos podał mu bukłak.
-Co wy mi dajecie pic to zwykla woda!!!nie macie nic dla ludzi??
-Dajcie mu sete to mu swiezości w ustach doda!!

Wychyliwszy sete, Szramiasty poczul sie jak nowo narodzony. W ogole nie bylo po
nim widac ze jeszcze chwile wczesniej byl praktycznie w stanie agonii. Bardzo
sie ucieszylismy ze nasz druh odzyskal sily i swoj wigor. Wspolnie
postanowilismy jak najszybciej opuscic pobojowisko i znalezc sobie inne,
bardziej przyjazne miejsce na oboz. Przyjaznie nastawione krepliny postanowily
nam towarzyszyc w naszej wedrowce.

[wojciasf]

Po skonczonych tancach Szramiast nagle poczerwieniał i tak samo szybko zbladł
do koloru papieru.Nagle poderwał sie i rozwjrzał po wszystkich.
-Dajcie sie cos napic bo mi w ustach jakies swinstwo siedzi-krzyknał
Ktos podał mu bukłak.
-Co wy mi dajecie pic to zwykla woda!!!nie macie nic dla ludzi??
-Dajcie mu sete to mu swiezości w ustach doda!!
Wychyliwszy sete, Szramiasty poczul sie jak nowo narodzony. W ogole nie bylo po
nim widac ze jeszcze chwile wczesniej byl praktycznie w stanie agonii. Bardzo
sie ucieszylismy ze nasz druh odzyskal sily i swoj wigor. Wspolnie
postanowilismy jak najszybciej opuscic pobojowisko i znalezc sobie inne,
bardziej przyjazne miejsce na oboz. Przyjaznie nastawione krepliny postanowily
nam towarzyszyc w naszej wedrowce.
Prześliśmy las i po kiedy słonce chyliło sie ku zachodowi doszlismy do
przepieknej polany. z trzech stron otoczona była lesem a z jednej skałami i
małym strumykiem przepływajacym po nich.
-+
wojTek

[kubatka]

Prześliśmy las i po kiedy słonce chyliło sie ku zachodowi doszlismy do
przepieknej polany. z trzech stron otoczona była lesem a z jednej skałami i
małym strumykiem przepływajacym po nich.

Wesole szemranie strumyka delikatnie piescilo nasz sluch i napawalo nas
optymizmem co do naszych dalszych losow. Spodobalo nam sie bardzo na tej
polance, rozbilismy wiec oboz i postanowilismy odpoczac po ciezkim dniu.

[wojciasf]

Ktoś zebrał drewno a ktos inny postrał sie o cos do jedzenia. Nie spieszac sie
przygotowaliśmy potrawe i siedzac w kregu zaczelismy smuc opowiadanie o swoich
dziejach.
-+
wojTek

[nait]

O dziwo swą opowieść zaczął Dżimmi - może to skutek tej kreplińskiej setki,
która (o dziwo) była znacznie większa niż setka ludzka, ale wcale to nie
przeszkadzało Szramiastemu. Okazało się, że w młodości należał do bandy Baby
Aliego i razem z nim plądrował osady w okolicach Gór Wężowych. Pewnego dnia
napadli na świątynie bogini Lilith, w której akurat młode kapłanki odprawiały
jakiś tajemniczy rytuał. Dżimmi chcąc zaimponować kompanom wtargnął do świątyni
i zaczął dobierać się do jednej z kapłanek. Ta jednak stawiała opór, a jej
koleżanki nie zamierzały bezczynnie stać i przyglądać się całemu zajściu -
wezwały na pomoc swą boginię i zamieniły tych co weszli do świątyni w prosięta.

[wojciasf]

O dziwo swą opowieść zaczął Dżimmi - może to skutek tej kreplińskiej setki,
która (o dziwo) była znacznie większa niż setka ludzka, ale wcale to nie
przeszkadzało Szramiastemu. Okazało się, że w młodości należał do bandy Baby
Aliego i razem z nim plądrował osady w okolicach Gór Wężowych. Pewnego dnia
napadli na świątynie bogini Lilith, w której akurat młode kapłanki odprawiały
jakiś tajemniczy rytuał. Dżimmi chcąc zaimponować kompanom wtargnął do świątyni
i zaczął dobierać się do jednej z kapłanek. Ta jednak stawiała opór, a jej
koleżanki nie zamierzały bezczynnie stać i przyglądać się całemu zajściu -
wezwały na pomoc swą boginię i zamieniły tych co weszli do świątyni w prosięta
Mnie chyba za odwage odczarowano ale reszta kompanów została zjedzona przy
najblizszej okazji. Po tym wszystkim chyba w ramach programu resocjalizacji
młodych przestepców zotałem skierowany do zamku Zakonu Białej Rózy gdzie
dorastałem i szkoliłem sie na jednego z tych obronców ładu i bezpieczenstwa
naszej ojczyzny. Po tym jak zakon rozwiazano wiele znas tuła sie po swiecie i
szuka zarobku za swoje usługi. Jedni robia to bardziej a niektorzy mniej
zgodnie z prawem i naszym dawnym kodeksem. Z reszta sami ich dobrze znacie.
-+
wojTek

[jatotylko]

Tymczasem w odległej krainie, dwoje, z ostatnich z plemienia Kiku, odkryli
zaginioną księgę umarłych. Byli to Shina i Moki. Shina, otworzywszy księgę
zagłębiła się w jej lekturę i czytając fragment umieszczony na pierszej
stronie, nieświadomie odczytała zaklęcie, które przywróciło do życia
największego i najstraszniejszego z wszystkich, potwora.

[kubatka]

Niebo zasnuly czarne chmury i rozlegly sie zlowieszcze grzmoty, a blyskawice
raz po raz przecinaly niebo i rozswietlaly mrok. Shina przerazona upuscila
ksiege i chwycila Mokiego za reke. Chcieli uciec jak najdalej, ale nie mogli
wykonac zadnego ruchu... Nagle ich oczom ukazal sie ON...

[danway1]

Była to potężna postać mężczyzny, który miał ponad dwa metry wysokości. W jego
czerwonych ślepiach widać było zło, które nie pozwalało Shinie i Mokiemu się
ruszyć. W końcu do nich przemówił.

[jatotylko]

- "Help" - po czym upadł na ziemię.
Shina i Mokie stanęli nieruchomo, spoglądając to raz na siebie nawzajem, to
znów na postać mężczyzny. Bali się, ale czuli, że nie grozi im
niebezpieczeństwo. Widać było że ów mężczyzna potrzebował pomocy. Widoczne
ślady tortur na jego ciele przywodziły im na myśl najstraszniejsze scenariusze.
Niczego się jednak nie dowiedzieli, prócz imienia jakie wypowiedział ów
człowiek: Balto.
Shina i Mokie nie mieli jednak pewności czy wypowiedziane imię należało do
nieprzytomnego mężczyzny.

[danway1]

Była to potężna postać mężczyzny, który miał ponad dwa metry wysokości. W jego
czerwonych ślepiach widać było zło, które nie pozwalało Shinie i Mokiemu się
ruszyć. W końcu do nich przemówił.
- "Help" - po czym upadł na ziemię.
Shina i Mokie stanęli nieruchomo, spoglądając to raz na siebie nawzajem, to
znów na postać mężczyzny. Bali się, ale czuli, że nie grozi im
niebezpieczeństwo. Widać było że ów mężczyzna potrzebował pomocy. Widoczne
ślady tortur na jego ciele przywodziły im na myśl najstraszniejsze scenariusze.
Niczego się jednak nie dowiedzieli, prócz imienia jakie wypowiedział ów
człowiek: Balto.
Shina i Mokie nie mieli jednak pewności czy wypowiedziane imię należało do
nieprzytomnego mężczyzny.
W koncu jednak przelamali sie i podeszli do nieprzytomnego mezczyzny. Spojrzeli na jego twarz i zobaczyli, co wystraszylo ich jeszcze bardziej. Oczy postaci wygladaly jak oczy smoka, co nie pasowalo do jego lagodnej twarzy.

[wojciasf]

Była to potężna postać mężczyzny, który miał ponad dwa metry wysokości. W jego
czerwonych ślepiach widać było zło, które nie pozwalało Shinie i Mokiemu się
ruszyć. W końcu do nich przemówił.
- "Help" - po czym upadł na ziemię.
Shina i Mokie stanęli nieruchomo, spoglądając to raz na siebie nawzajem, to
znów na postać mężczyzny. Bali się, ale czuli, że nie grozi im
niebezpieczeństwo. Widać było że ów mężczyzna potrzebował pomocy. Widoczne
ślady tortur na jego ciele przywodziły im na myśl najstraszniejsze scenariusze.
Niczego się jednak nie dowiedzieli, prócz imienia jakie wypowiedział ów
człowiek: Balto.Shina i Mokie nie mieli jednak pewności czy wypowiedziane imię
należało do nieprzytomnego mężczyzny. W koncu jednak przelamali sie i podeszli
do nieprzytomnego mezczyzny. Spojrzeli na jego twarz i zobaczyli, co
wystraszylo ich jeszcze bardziej. Oczy postaci wygladaly jak oczy smoka, co nie
pasowalo do jego lagodnej twarzy.
Nie wiadomo co mieli robic. Łagodny wyglad mogl zmulic ich, szczególnie, ze te
smocze oczy budziły w nich strach. Stanieli przed dylematem pomóc a jak te
czlowiek po uzdrowieniu ich zaatakuje. W dwojke napewno nie było szans pokonac
go.