Życie jest piękne:D

[quarantine]

Czy Wam też się tak wydaje?

[kawa_malinowa]

mialam nic nie pisac, ale napisze, ze sie nie zgadzam...

[mamarcela]

Kawo z Malinami to jest i będzie
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28749&w=28545770&a=28600355
żaden, ani żadna * Ci tego nie odbierze.
pozdrawiam
mamarcela oraz kawa z cynamonem, wanilią i odrobiną czekolady

[ash3]

quarantine napisała:

> Czy Wam też się tak wydaje?
>
>
Jest, ale czasem otwiera się o krok przed tobą jakas mroczna przepaść... I dalej
jest piekne, tylko b. groźne i przeraża.

[braineater]

Pewnie, że tak.
Wystarczy nie dać sobie wmowić, że jest inaczej, nie przejmować sie marudami, a
samemu marudzić z umiarem i bez przekonania zbytniego. Nie miec idealistycznych
poglądów, wygórowanych marzeń i zawyżonych standardów wobec innych ludzi, nie
starać sie ich i siebie zmieniać, i zapmniec o koszmarze znanym jako
ambicjonalne podejście do świata (ja wam jeszcze pokażę, ja wam udowodnię) i
wszystko wtedy hula, jak hulać powinno.
W skrócie, parafrazując Dużą Ksiązkę: Trzeba być letnim, nie zimnym i nie
gorącym:)
braineaterowy manifest pozytywnego nastawienia do rzeczywistości to był:)

Pozdrowienia:)

[eva.68]

Ładny. :-)
Generalnie się zgadza. Czasem się jednak zacina i nie chce działać. Z powodów
przez Ciebie wymienionych zresztą.
:-)

[daria13]

Życie jest piękne, ale nie zawsze i nie dla wszystkich. A co gorsza, nie tylko
nie zawsze, a wręcz rzadko. Ale dobrze jest, kiedy się umie te dobre chwile
zauważać i doceniać, a nawet strać się kumulować miłe doznania i przechowywać
na gorsze czasy. Z wiekiem i z doznanymi rozczarowaniami niestety jest z tym
optymizmem coraz bardziej krucho. Chyba, że ma się udane życie. Udane według
naszych standardów.
Kochana Kawo! Chyba już to kiedyś tutaj mówiłam, ale powtórzę słowa pewnego
strszego człowieka, które usłyszałam będąc niewiele starszą od Ciebie: "w życiu
wszystko mija". I kiedy nad tym się głęboko zastanowiłam, zrozumiałam, że to
czysta prawda, i jakiś bzdurny problem, który mnie wtedy zaprzątał, nagle
stracił jakiekolwiek znaczenie. Wierz mi. I nawet, jeśli świadomość, że rzeczy
dobre i piękne też miną jest smutna, to wiedza o przemijaniu wszelkiego bólu
jest bardzo pocieszająca.
Być letnim, to z pewnością bardzo mądre i rozsądne, ale nie wiedzieć czemu,
jakieś smutne. A już z pewnością niewyobrażalnie trudne. Chciałabym tak umieć,
ale jak tu nie dać się ponieść frustracji i rozpaczy, kiedy te nieszczęsne
kaczory rządzą? Kiedy pracodawca nie dość, że proponuje śmiesznie niskie
wynagrodzenie za ciężką pracę, to jeszcze chce część płacić pod stołem? Kiedy
dzieci pragną tylu rzeczy i przyjemności, a musisz im coraz częściej
mówić "nie"? Jasne, to nie jest najważniejsze, ale jednak bolesne.
Życie nie jest piękne, ono bywa piękne. Oby jak najczęściej.
P:)

[eva.68]

Przemijalność jest rzeczywiście jedną z najistotniejszych cech rzeczywistości.
I tej na R i tej na W. :-)
Nie wiem czy zgromadzone miłe doznania da się wykorzystać w gorszych czasach w
celu poprawienia sobie nastroju. To zależy chyba od charakteru. (Znam takie
osoby, które magazynują wszelkie przykrości i wyciągają je z magazynu w różnych
miłych sytuacjach.) Ale na pewno świadomość przemijalności jakoś właściwie
wszystko szereguje.
P:-)

[braineater]

daria13 napisała:

> Być letnim, to z pewnością bardzo mądre i rozsądne, ale nie wiedzieć czemu,
> jakieś smutne. A już z pewnością niewyobrażalnie trudne. Chciałabym tak
umieć,
> ale jak tu nie dać się ponieść frustracji i rozpaczy, kiedy te nieszczęsne
> kaczory rządzą? Kiedy pracodawca nie dość, że proponuje śmiesznie niskie
> wynagrodzenie za ciężką pracę, to jeszcze chce część płacić pod stołem? Kiedy
> dzieci pragną tylu rzeczy i przyjemności, a musisz im coraz częściej
> mówić "nie"? Jasne, to nie jest najważniejsze, ale jednak bolesne.

To naprawdę jest najprostsza postawa życiowa, wystaczy chcieć, wystarczy mieć
poczucie własnej odrębności (vel indywidualności) i nie próbować być na obraz i
podobieństwo, ani też innych zmuszać do tego, by na obraz i podobieństwo byli.
Kwestia dystansu, zdrowego dystansu do wszystkiego co otacza w życiu,
powiedzenia sobie, że to, to nie ja, i tamto też nie ja. Nie wmawianiu sobie,
że istnieją w życiu ważniejsze rzeczy od mojego dobrego samopoczucie, od mojego
własnego zadowolenia, bo nie ma takich rzeczy, po prostu - przynajmniej dla
mnie, jako jednostki.
Znowu wyłazi egoizm, który jak wszyscy wiedzą, jest moja ulubioną i hołubioną
zaletą.:) Ale tylko będąc egoista można być zadowlonym z zycia, bo tylko wtedy
ma sie tę pewność, że wszystko, co zrobiliśmy, albo czego nie zrobiliśmy, było
na nasz własny rachunek i odpowiedzialność. Nie możemy wtedy niczego zrzucać na
innych, oskarżać ich o porażki i klęski, ale z drugiej strony, wiemy, że nikt
inny nie przypisze sobie naszych radości i sukcesów. Po prostu szczęśliwym być,
czy też mieć piękne życie można tylko i wyłącznie samodzielnie, nigdy
kolektywnie.

braineaterowe rozwinięcie manifestu, niebezpiecznie przesunięte w stronę
pseudofilozofii życiowej:)

[aaneta]

Egoizm jest wymieniany przez psychologów na pierwszym miejscu listy objawów
zdrowia psychicznego :)
Ale widzę pewną niespójność w Twojej pseudofilozofii życiowej, a raczej mam
wrażenie, że u Ciebie teoria nie zgadza się ze stanem faktycznym, bo jakoś nie
mogę doszukać się u Ciebie tego bycia letnim :)
A tak przy okazji, bo właśnie mi się przypomniało, chociaż to trochę z innej
beczki, ale jak już polemizuję, to na wszystkich frontach: nie zgadzam się też z
Twoją teorią o tym, że w necie każdy udaje takiego, jakim chciałby być w realu,
czyli lepszego i mądrzejszego niż w rzeczywistości. Większość pewnie tak, ale są
też i tacy, którzy w necie zachowują się jak po alkoholu - przestają się
kontrolować i rozrabiają, na co z różnych względów nie pozwoliliby sobie w
realu. Co czasami widać, słychać i czuć nawet na TWA.

[itek1]

Czyzbys, po odrzucenia wszystkich innych idealow (jakze nieefektywnych i nie
dajacych satysfakcji) dazyl do swego wlasnego idealu- do bycia egoista
doskonalym :)))

Pozdrowienia:)

[braineater]

nie odpowiem, bo znowu wytykac będa pisanie po nietrzeźwemu, ale generalnie
odpowiedź brzmi tak:)
Dążę do egoistycznej nirwany:P

[atramentowa_ja]

ja myślę, że kategoria piękna jest o tyle nieodpowiednia, że istnieje tylko
wtedy, gdy możnaby było życie z czymś porównać...Jakiekolwiek przymiotniki są
nieodpowiednie, ale pomagaja oczywiście się nam określić...Ja cieszę się z tego,
co mam, chociaż wciąż marzę, przewracam się, ale wstaję, budzę się z uśmiechem
zazwyczaj....pozdrawiam ciepło

[quarantine]

Życie jest pięknem:D

[kwiecienka1]

:-)
prawdopodobnie życie jest piekne, więc zaprzeczać nie będę...
aktualnie jednak (niestety) mam tendencję zniżkową i niczym nie potrafię się
cieszyć... tak to już jest kiedy człowiek przeziębiony chodzi po mieście na
piechotę bo wydawanie za każdym razem 2,4zł na bilet byłoby zbyt wielką
rozrzutnością w obecnym stanie zapaści finansowej... do tego frustrację moją
pogłębia fakt, iż pracy to ja mam sporo, tyle że z wypłatami kiepściutko...
zapłacą mi... za 6 tygodni...
hmmm, no w zasadzie to nie jest aż tak źle - fajnie, że mam ten niemiecki dwa
razy w tygodniu :-)))) tylko on trzyma mnie jakoś w miarę dobrej formie -
szkoda tylko, że jest o siódmej wieczorem a nie rano - poprawia mi humor tylko
na wieczór a wolałabym na cały dzień...
malkontent jestem, wiem
poszłabym do łóżka, przykryła się kocykiem i nie wyszła aż do wiosny (bo na
narty w tym roku szans nie ma), ale do roboty trzeba, do roboty, bleee
pozdrawiam
Kwiecienka dziś Maruda

[kwiecienka1]

hmmmm, nie no, jak tak zaczynam sobie mysleć to w sumie nie mam powodów do
narzekania - żywam, zdrowam, mam co jeść (mama się przejmuje) - jakoś
przetrzymam :-))))
obiecuję więcej nie marudzić i pozytywnie nastawić się do życia
pozdrawiam
Kwiecienka z Mocnym Postanowieniem Poprawy

ps jak się zakochać? to by chyba pomogło...

[beatanu]

Życie jest piękne. Zdecydowanie. Zwłaszcza gdy ustąpuje rozsadzający czaszkę
ból głowy...

Niech żyje paracetamol!

Beata w szponach stresu jesiennego.

errata

[beatanu]

jest: ustąpuje
powinno być: ustępuje

:-)

[kwiecienka1]

dziś myślę, że jest całkiem niezłe :-)))
a to między innymi dzięki internetowi gdzie można znaleźć między innymi:

Kaczka Bliźniaczka

W Warszawie, w ratusza krzaczkach
Mieszkała Kaczka Bliźniaczka,
Co cały dzień na wyścigi
Robiła z bratem intrygi.

Zamiast się miastem zajmować
Kochała siebie promować
I by pokazać jak działa
Muzea wciąż otwierała

Pomawiać innych lubiła
Sprytnie to z bratem czyniła
Wciąż ponoć gdzieś coś słyszała
Tak w mediach się zaklinała

Wściekli się ludzie okropnie
Niech intrygantkę gęś kopnie
Poszli w paradzie z plakatem
Gej Kaczko jest twoim bratem

Nad Polską się chmury zbierają
Już ludzie po kątach gadają
Premierem ma być jedna Kaczka
A prezydentem Bliźniaczka

Broń Boże przed widmem nas kaczym
Cokolwiek w tym kraju to znaczy
Niech lepiej historia starannie
Upiecze te Kaczki w brytfannie.

wiem, że to dowcip średnich lotów, ale co mogę poradzić na to, że takie
wierszyki, fotomontaże i grafiki przeróżne serio, choć na chwilkę, poprawiają
mi humor :-)))
pozdrawiam
Kwiecienka z Babeczką