co myslicie o tym panu?

[karafka_do_wina]

www.gazetawyborcza.pl/1,86545,4714515.html
mam nadzieje, ze tacy panowie sa juz na wymarciu. i wspolczuje jego
zonie, cala praca (ciezka) przy ich dzieciach spadla na nia. nie ma
jak wytlumaczyc swoje lenistwo ideologia, ze mezczyzna nie umie
rozroznic placzu dziecka. znam takich co potrafia, ale to dlatego ze
zajmuja sie swoimi malymi dziecmi.

i tekst roku: feministki odpowiadaja za kryzys ojcostwa :-D

ja bym uscislila: feministki odpowiadaja za krysys ojcostwa
tradycyjnego scisle zwiazanego z lenistwem. i chwala im za to.

wyglada to mniej wiecej tak: kazda normalna kobieta domaga sie od
meza zajmowania sie dzieckiem. tych leniwych-tradycyjnych to
odstrasza i wola siedziec godzinami w pracy byle tylko nie zmienic
dziecku pampersa z kupa (brrr....).

natomiast kobiety-matki-tradycyjne, ktore przyjmuja ideologie meza-
lenia-tradycyjnego odwalaja kawal ciezkiej roboty samodzielnie nie
liczac na pomoc, bo wiedza ze i tak jej nie otrzymaja. wtedy taki
tradycyjny maz moze zostac w domu i posiedziec przed tv zamiat
uciekac do pracy, bo nikt mu nie zawraca glowy pampersami i
smoczkami.

milego wieczoru zycze :-)

[karafka_do_wina]

tekst artykulu:

Feministki wystraszyły ojców
Rozmowa z Jackiem Pulikowskim* 2007-11-28, ostatnia aktualizacja
2007-11-28 16:32:02.0

Faceci dobrze sprawdzają się w roli ojców, jeżeli im się na to
pozwoli. A to m.in feministki są winne temu, że ojcowie nie angażują
się w wychowanie dzieci. - mówi Jacek Pulikowski w rozmowie o
konserwatywnym ojcostwie


Jacek Pulikowski: Pozwoli pan, że na początek złożę oświadczenie.

Jacek Kowalski: Bardzo proszę.

- Nie czytam "Gazety Wyborczej". Nie lubię jej, mówiąc oględnie.
Osobiście uważam, że podkopujecie wartości chrześcijańskie, które są
mi bliskie.

To dlaczego zgodził się pan na rozmowę?

- Wie pan: Chrystus także rozmawiał z jawnogrzesznicami

Rozumiem, że po tym wstępie możemy porozmawiać o ojcu-partnerze?

- No nie, "partner" to niedobre słowo. Bardzo go nie lubię.

A co ma pan przeciwko partnerstwu?

- Mówiąc ojciec-partner zakładamy, że tata ma być kumplem swojego
dziecka. Że będzie się z nim np. witał po kumpelsku, zabierze na
piwo... A tak przecież nie może być.

Z kolei partner na płaszczyźnie małżeńskiej kryje w sobie znaczenie,
że kobieta i mężczyzna są sobie równi. A przecież nie są. Więc to
także nieprawda.

Dlaczego nie mogę być kumplem swojego syna?

- Bo on nie potrzebuje pana jako równego sobie kolegi. Kumpla o
takim samym stanie świadomości, sumie doświadczeń. Potrzebuje
opiekuna i przewodnika, który będzie mu objaśniał świat.
Podsumowując: ojciec nie może być kumplem, ale przyjacielem - jak
najbardziej.

Czy taki podział wyklucza na przykład wspólne wypady z dzieckiem w
góry?

- Absolutnie nie! Wspólne spędzanie czasu jest przecież wskazane.
Ale po to, żeby coś dziecku pokazać i objaśnić kawałek świata, żeby
wspólnie przeżyć coś i wzmocnić waszą więź.

Dlaczego nie mogę być partnerem dla matki moich dzieci? Przecież
dzielimy się obowiązkami, wspólnie podejmujemy decyzje...

- Mężczyzna nie jest partnerem dla kobiety w potocznym rozumieniu
tego słowa. Myślę o równym podziale obowiązków. To nienaturalne.
Mężczyzna i kobieta są tak samo ważni w związku, ale mają różne
funkcje do spełnienia. To nie partnerstwo, tylko solidarność.

A partnerstwo rodziców w wychowywaniu dzieci?

- Po raz kolejny mówię - nie! Solidarność. Podział ról. Dopóki
dziecko jest małe, zajmuje się nim kobieta. Mężczyzna przecież nie
nadaje się do tego. On nie odróżni jednego z dwudziestu rodzajów
płaczu niemowlaka, a kobieta rozumie to bezbłędnie. Facet po prostu
słyszy, że dziecko płacze. Nie wie, dlaczego. Kobieta "rozumie" z
jego płaczu, kiedy jest głodne, kiedy coś je boli. Z czasem, gdy
dziecko podrasta, kobieta powinna wycofywać się z jego wychowywania,
a dominującą rolę winien przejmować ojciec. To on jest przewodnikiem
dorastającego dziecka. Objaśnia mu świat, a swoim spokojem daje mu
silne podstawy do rozwoju.

To, co pan mówi, pewnie niektórym się nie spodoba. Na przykład
feministki...

- Ach, feministki! To one są jedną z przyczyn, dla których mamy
teraz kryzys ojcostwa. Podkreślam: jedną z przyczyn, nie jedyną. To
one, domagając się dla siebie takich samych praw, jakie mają
mężczyźni, z jednej strony składają hołd męskości i dają dowód, jak
bardzo mężczyźni im imponują. A z drugiej - podkopują męskość.
Żądając równości, sprawiają, że mężczyźni wolą unikać
odpowiedzialności. Na przykład związanej z wychowywaniem dzieci.
Stąd już tylko krok do tego, co mamy teraz: do brania dodatkowej
roboty, przesiadywania w pracy po godzinach, jednym słowem: do
uciekania ojca z domu. A to nie leży przecież w męskiej naturze.
Mężczyźni lubią być odpowiedzialni za kogoś. Wie pan: w tej chwili
po morzach i oceanach świata pływa ileś tam tysięcy statków. Ich
kapitanami są przeważnie mężczyźni. Zapewne żaden z nich - w razie
wypadku - nie zejdzie z mostku, zanim nie wyciągnie z kotłowni
ostatniego zapijaczonego majtka. Dlaczego? Bo są facetami, a faceci
mają zakodowaną odpowiedzialność za innych. Dlatego tak dobrze
sprawdzają się w roli ojców, jeżeli im się pozwoli na to.


Ale z drugiej strony to kobieta jest często fundamentem rodziny i
radzi sobie wcale nie gorzej niż mężczyzna.

- Ale nie zastąpi ojca - opiekuna. Wracamy tu do owego podziału ról,
o którym mówiliśmy przed chwilą. Nastolatek potrzebuje już mniej
matki, a bardziej - ojca. A gdy go nie ma, bo ojciec siedzi częściej
w pracy niż w domu, zaczyna się dramat. Tu też ma korzenie mój
sprzeciw przeciwko tzw. rodzinom homoseksualnym. Tam, gdzie są dwie
matki albo dwóch ojców, nie ma mowy o rodzinie. Zakłócone są relacje
między rodzicami a dzieckiem. Tylko pełne rodziny gwarantują dobry
rozwój dziecka.

A jeśli w takiej "normalnej" rodzinie ojciec pije i bije? Czy taka
rodzina jest lepsza od dwóch lesbijek, które z miłością wychowują
dziecko?

- Żadna z tych sytuacji nie jest dobra. Niech pan mnie nie próbuje
tak podchodzić. Dziecko potrzebuje trzech elementów: ojca, matki i
trwałej, zdrowej więzi między nimi.

Jaki powinien być dobry ojciec?

- Musi być odpowiedzialny za życie swoich dzieci, i to już od
momentu ich poczęcia. Ojciec pozwalający na aborcję jest złym ojcem.
Aż tak wcześnie powinno się mówić o odpowiedzialnym ojcostwie.

Moim zdaniem na takim etapie nie ma jeszcze mowy o byciu tatą. Być
może poczucie ojcostwa się rodzi, ale...

- Ależ to właśnie wtedy wszystko się zaczyna! Prawdziwy ojciec, by
ratować własne dziecko, zrobi wszystko. Więc niech pan mi nie
opowiada... Owszem, powstaje pytanie, dlaczego tak wielu ojców nie
chce bronić życia swojego dziecka? A odpowiedź jest prosta:
seksualna przyjemność stała się dla nich ważniejsza od życia ich
dziecka. Mówią, że to jeszcze nie jest dziecko. A kto?

Płód. Wcześniej - zarodek.

- Nie, to jest człowiek. Ponad wszelką wątpliwość posiada kod
genetyczny w spadku po swoich rodzicach. I tak dalej.

Więc po pierwsze: ojciec musi być odpowiedzialny od
najwcześniejszych chwil. Po drugie - musi mieć udział w wychowaniu,
ale udział mądry. Nie "partnerski", tylko z mądrym dzieleniem
obowiązków. Po trzecie - jego praca zawodowa ma służyć rodzinie, a
nie niszczyć ją.

Żadnych wyjazdów za granicę, żeby utrzymać dom i dzieci?

- Jeżeli ojciec nie ma wyjścia i musi wyjechać za chlebem, to
oczywiście - niech jedzie. Trzeba jednak znać proporcje. Co innego -
praca dla chleba, a co innego - na przyjemności. Jeżeli ojciec
ucieka z rodziny do biura czy właśnie za granicę, żeby zarobić na
nowszy model mercedesa i większy dom, to nie jest to dobry ojciec.

Dlaczego? Przecież właśnie chce swojej rodzinie zapewnić jak
najlepsze warunki, a dzieciom jak najlepszy start w dorosłość. Co w
tym złego?

- Odpowiem panu tak jak Sokrates przechadzający się po agorze.
Oglądał rozmaitości wystawione na sprzedaż i mówił: "Jaki ja jestem
szczęśliwy, że nie muszę tego wszystkiego mieć". Trzeba zachować
dystans do posiadania i do używania. Nie wszystko muszę mieć. Nie
wszystko w życiu muszę przeżyć.

No i czwarta cecha dobrego ojca, którą pan mi pewnie wytnie z
tekstu, ale co tam. Papież Jan Paweł II napisał w adhortacji
Familiaris Consortio, że zadaniem mężczyzny jako ojca jest
odpowiedzialność za sprawiedliwy rozwój całej rodziny.

Czy mamy kryzys ojcostwa?

- Tak. Ale idzie ku lepszemu. Mądrzy, odpowiedzialni ludzie mają
coraz więcej dzieci. Przekazują im dobre postawy - uczą dobrego
ojcostwa. Z kolei ludzie nieodpowiedzialni mają tych dzieci coraz
mniej albo wręcz wcale. I tak - prawem naturalnym - nie mają komu
przekazywać swojej nieodpowiedzialności. Z każdym pokoleniem będzie
więc coraz lepiej.



* Jacek Pulikowski - autor wielu publikacji katolickich na temat
ojcostwa i wychowania (m. in. "Warto być ojcem" "Krokodyl dla
ukochanej", "Warto pokochać teściową"). Mieszka w Biskupicach pod
Poznaniem. Razem z żoną prowadzą rekolekcjei kursy przedmałżeńskie.
O

[a000000]

no cóż, zgadzam się z pewnymi jego tezami. To jest właśnie chrześcijański
model rodziny. Nie partnerstwo - tylko solidarność. Bo to NATURY sprawstwo,
że rodzice mają INNE zadania i inne możliwości. Dlatego w rodzinie sprawdza się
powiedzenie: po równo to wcale nie znaczy sprawiedliwie.

Nie bardzo się zgadzam z opinią, że to feministki odsunęły ojców od wychowania.
Kiedyś feministek nie było, były posłuszne żony... a panowie nie splamili się
zmianą pieluchy czy nakarmieniem.

Wydaje mi się, że owszem - na skutek wzrastającego feminizmu wśród kobiet
panowie, że tak powiem, dziadzieją... I jest winą feministek, że nie walczą o
prawa kobiece, tylko walczą o prawa RÓWNE. I to powoduje, że panowie się
odsuwają na z góry upatrzone pozycje (fotel, kolesie, mecze... i inne zabawki).

Panie przeholowały, bo weszły na męski teren. A panowie skawpliwie, zgodnie z
naturą lenia patentowego - wykorzystują to, że mają w domu chłoporobotnika.

Z drugiej strony, dzięki feministkom - ojcowie być może ze wstydu, a może dla
świętego spokoju, aby nikt im nad uchem nie gęgał, zabrali się za pieluchy...

Nie wykluczam również istnienia rzadkiego przypadku ojca obdarzonego przez
naturę uczuciami tacieżyńskimi, który CHCE się dzieckiem zająć i sprawia mu to
przyjemność.

[isma]

Hm. Zakladajac, na podstawie rodzicielskiego doswiadczenia, oraz
literatury fachowej, ze niemowleciem (czyli istota porozumiewajaca
sie bez pomocy mowy, placzem) dziecko jest przez circa 12 miesiecy,
a potem przez nastepne 17 lat do pelnoletnosci juz raczej nie, to
kobiety w modelu pana Pulikowskiego dopiero maja wczasy!

Nie rozumiem, Karafka, jak moglas tego nie zauwazyc.

Chyba Cie cos - nie wiem, co - zaslepia ;-)))

Gatunek: Truteń domowy

[kochanica-francuza]

Oby na wymarciu..
De facto, owszem, niemowlęciem nie jest następne 17 lat, ale też de facto od
kobiety się żąda większego zaangażowania przez te 17 lat oraz WłAśCIWIE DO
śMIERCI kobietę się obciąża problemami i winami osobnika ("mamusia nie kochała")

Tacy panowie powinni przechodzić przymusową resocjalizację.

[isma]

Eeee. Dalam slubnemu przeczytac, no, bo, wiadomo, kobieta mezczyzny
nie zrozumie ;-))). Zeznal, ze sie z tezami wywiadu zgadza. Znaczy
sie, w praktyce to tak: gotuje, dziecko w wieku 1-4 wychowywal
pelnoetatowo przez trzy lata w domu, zakupy robi. Nie sprzata
wprawdzie, no, ale ja tez nie sprzatam. I ja zmywam, bo lubie.

Przesadzacie.

(w jednym Wam musze przyznac racje: jak nas odwiedzaja dalsi
znajomi, ci, co nie wiedza, ze my jednako nie umiemy sprzatac, to
zawsze mowia do mnie: posprzataLABYS tu ;-((().

[karafka_do_wina]

hmm.. dziecko do 12 miesiecy, a potem od 1 roku zycia w gore to co?
mlodziez? chyba chodzilo ci o niemowle (czy czasem to nie jest
przedzial 3 mies-2 lata? 0-3 mies = noworodek), ale moze sie myle.
tak czy siak panu z artykulu chodzilo o male dzieci, nie powiedzial
ze tylko takie do 12 miesiecy.

poza tym mysle, ze wg pana z artykulu zajmowanie sie duzym dzieckiem
i tak nie polega na np. ugotowaniu mu obiadu. gotowanie, jak
przypuszczam, nalezy zawsze do matki-zony-i-kucharki niezaleznie od
wieku dziecka oraz ojca :-)



isma napisała:

> Hm. Zakladajac, na podstawie rodzicielskiego doswiadczenia, oraz
> literatury fachowej, ze niemowleciem (czyli istota porozumiewajaca
> sie bez pomocy mowy, placzem) dziecko jest przez circa 12
miesiecy,
> a potem przez nastepne 17 lat do pelnoletnosci juz raczej nie, to
> kobiety w modelu pana Pulikowskiego dopiero maja wczasy!
>
> Nie rozumiem, Karafka, jak moglas tego nie zauwazyc.
>
> Chyba Cie cos - nie wiem, co - zaslepia ;-)))

[isma]

Karafka, zacytuj no mi, jak z encyklopedii, gdzie to ja
powiedzialam, ze dziecko przestaje byc d_z_i_e_c_k_i_e_m po 12
miesiacu zycia?

W tym wieku n_i_e_m_o_w_l_e_c_i_e_m przestaje byc, napisalam,
albowiem zaczyna porozumiewac sie inaczej niz placzem. Pan
Pulikowski zeznal, ze faceci nie sa w stanie zrozumiec placzu, czyli
mowe niewiazana dziecka juz, rozumeiem, sa w stanie. No to, od kiedy
dziecko sie zaczyna porozumiewac mowa (chocby niewiazana),
przechodzi pod opieke tatusia. Popieram, jako praktykujaca ten model
od 11 miesiaca zycia mojego dziecka, ktore, istotnie, mowic zaczelo
wlasnie w okolicach tego momentu (jasny gwint, w dodatku najpierw
powiedzialo "tata" ;-))).

Natomiast zabilas mnie tym roszczeniem co do gotowania obiadu.
Szczerze mowiac, jak to ma byc az tak istotne pole brania
odpowiedzialnosci za dziecko, to moze Ty raczej dzieci, Karafka, nie
miej...

Czepiasz się Ismo

[kochanica-francuza]

Nie chodzi o zasadę "Ty gotujesz albo chodzi głodny!", tylko o to, żeby facet:

1. W ogóle wpadł na to, że jak ugotuje, to nie zniewieścieje, nie odpadną mu
jaja i koledzy go nie wykluczą na zawsze z paczki.

2. W ogóle wpadł na pomysł, że gotowanie to nie jest takie coś, co robią kobiety
albo nikt, tylko coś, co JEST DO ZROBIENIA (bo inaczej nie będziemy żryć i basta).

3. Umiał posłużyć się surowcami jadalnymi w celu przygotowania nietrującej i
dającej się strawić potrawy.

Słyszałam o przypadku, który nie umiał GOTOWEGO obiadu odgrzać i nie umiał
WłąCZYć pralki.

[diabollo]

kochanica-francuza napisała:

> Nie chodzi o zasadę "Ty gotujesz albo chodzi głodny!", tylko o to, żeby facet:
>
> 1. W ogóle wpadł na to, że jak ugotuje, to nie zniewieścieje, nie odpadną mu
> jaja i koledzy go nie wykluczą na zawsze z paczki.
>
> 2. W ogóle wpadł na pomysł, że gotowanie to nie jest takie coś, co robią kobiet
> y
> albo nikt, tylko coś, co JEST DO ZROBIENIA (bo inaczej nie będziemy żryć i bast
> a).
>
> 3. Umiał posłużyć się surowcami jadalnymi w celu przygotowania nietrującej i
> dającej się strawić potrawy.
>
> Słyszałam o przypadku, który nie umiał GOTOWEGO obiadu odgrzać i nie umiał
> WłąCZYć pralki.

Hehehe, czcigodna Kochanico, pięknie napisane.

Kłaniam się nisko.

[isma]

Ja sie nie czepiam, tylko sobie kpie.

Skad Wy bierzecie tych facetow, co sie potem tak strasznie nad nimi
pastwicie? Oni realnie istnieja, czy to jakis stereotyp z
zaslyszenia znany jest?

Ja sie nie spotkalam z egzemplarzem (wyjawszy mojego rodziciela, ale
to przypadek szczegolny, szalony naukowiec, co, mysle, jest
niezalezne od plci - Maria Janion tez tak ma), ktory by nie umial
sobie ugotowac (no, nie mowie, zeby przez miesiac codziennie
potrafil zrobic inny obiad z trzech dan, bez przesady) lub odgrzac i
wlaczyc pralke.
(A nie, przepraszam, jednego takiego ksiedza znam. No, ale problem
wyzyskiwania zony u niego odpada. I szczaw jest, to moze sie jeszcze
nauczy)

[diabollo]

isma napisała:

> Ja sie nie czepiam, tylko sobie kpie.
>
> Skad Wy bierzecie tych facetow, co sie potem tak strasznie nad nimi
> pastwicie? Oni realnie istnieja, czy to jakis stereotyp z
> zaslyszenia znany jest?
>
> Ja sie nie spotkalam z egzemplarzem (wyjawszy mojego rodziciela, ale
> to przypadek szczegolny, szalony naukowiec, co, mysle, jest
> niezalezne od plci - Maria Janion tez tak ma), ktory by nie umial
> sobie ugotowac (no, nie mowie, zeby przez miesiac codziennie
> potrafil zrobic inny obiad z trzech dan, bez przesady) lub odgrzac i
> wlaczyc pralke.
> (A nie, przepraszam, jednego takiego ksiedza znam. No, ale problem
> wyzyskiwania zony u niego odpada. I szczaw jest, to moze sie jeszcze
> nauczy)
>

E, tam żadne pastwienie się.
Po prostu co to za facet, który podstawowych regeneracyjnych życiowych zachowań
nie zna, jak erotyzm we dwoje (lub więcej), masturbacje intelektu we dwoje (lub
więcej), gotowanie i serwowanie we dwoje (lub więcej)?

Kłaniam się nisko.

[kochanica-francuza]

isma napisała:

> Ja sie nie czepiam, tylko sobie kpie.
>
> Skad Wy bierzecie tych facetow, co sie potem tak strasznie nad nimi
> pastwicie? Oni realnie istnieja, czy to jakis stereotyp z
> zaslyszenia znany jest?

W starszym pokoleniu - jak najbardziej. Moja była koleżanka spotkała jednego, co
"mieszka sam i nie ma mu kto sprzątać". Rączki ma, nóżki ma, fizycznie 100%
sprawności, latka tak mniej więcej moje.

Po czym się zań machnęła i zaszła, a jest to osoba o depresji endogennej.
Odstawiła więc leki, żeby dziecku nie zaszkodzić, i ledwo żyła.

On na to "Kasiu, czy czujesz się wystarczająco dobrze, żeby zrobić mi obiad?"
Ale nie wpadnie mu do łba, żeby zrobić samemu.

Wiesz, tak jak w tym kawale o Arabie, co jedzie na wielbłądzie, za wielbłądem
biegnie żona, bo Arab wiezie żonę do szpitala.

Pomijam już inne jego upierdliwe cechy, jak przyłażenie do nas, kiedy ja
przyszłam DO KOLEżANKI, zgrywanie się na intelektualistę, wciskanie innym swoich
zainteresowań - każe się wstydzić, że ich nie podzielamy - i zadawanie 200 razy
pytania "Chcesz piwa"? Nie wystarczy mu 200 razy odpowiedzieć "Nie lubię piwa" -
zapyta po raz 201.

Uważa poza tym, że wymyślam sobie swoje problemy, a tak naprawdę chłopa mi
brakuje i dziecka, tylko jeszcze o tym nie wiem. Ten typ, co zna cię pięć minut,
a już wie, że 30 lat czekałaś WłAśNIE NA NIEGO, żeby powiedział ci, JAK MASZ
żYć! Rzygać się chce!!!!!!!!!

[a000000]

hehehe!! Kochanico!! właśnie opisałaś statystycznego mężczyznę.

Azerzyco, cara mia, nie strasz mnie

[kochanica-francuza]

a000000 napisała:

>
> hehehe!! Kochanico!! właśnie opisałaś statystycznego mężczyznę.

bo się przerzucę na panie z samej niechęci do facetów!

Cara mia - moja droga
>

[a000000]

kochanica-francuza napisała:

> Słyszałam o przypadku, który nie umiał GOTOWEGO obiadu odgrzać i nie umiał
> WłąCZYć pralki.

Myślę, że umiał. Tylko po co pokazać, że umie? Żeby ROBIĆ??? A czy on głupi jest?

Przed moim ślubem, starsi koledzy z pracy tak edukowali mojego małżonka:
jeśli żona coś każe ci zrobić - zrób natychmiast - ale tak spieprz, aby więcej
nawet nie pomyślała, że cokolwiek może ci powierzyć.

I tak właśnie, Kochanico droga, wygląda świat męskiego leniwego trutnia.

[kochanica-francuza]

>
> Myślę, że umiał. Tylko po co pokazać, że umie? Żeby ROBIĆ??? A czy on głupi jes
> t?

A może i nie? pralka ma wiele programów...
>
> Przed moim ślubem, starsi koledzy z pracy tak edukowali mojego małżonka:
> jeśli żona coś każe ci zrobić - zrób natychmiast - ale tak spieprz, aby więcej
> nawet nie pomyślała, że cokolwiek może ci powierzyć.

A ty skąd wiesz, wredna żono? ;-)))))))))

[a000000]

podsłuchałam, a potem narzeczonego, zagroziwszy ogniem piekielnym, wzięłam na
męki. Wyznał wszystko.

Świnie te chłopy, co nie?

[karafka_do_wina]

> Karafka, zacytuj no mi, jak z encyklopedii, gdzie to ja
> powiedzialam, ze dziecko przestaje byc d_z_i_e_c_k_i_e_m po 12
> miesiacu zycia?


nie doczytalam z tym dzieckiem, sorry.
co ma encyklopedia do rzeczy? czy twoje wypowiedzi o dzieciach sa
tam zapisane? :-D

> Natomiast zabilas mnie tym roszczeniem co do gotowania obiadu.
> Szczerze mowiac, jak to ma byc az tak istotne pole brania
> odpowiedzialnosci za dziecko, to moze Ty raczej dzieci, Karafka,
nie
> miej...

pisalam o zajmowaniu sie dzieckiem, a nie braniu odpowiedzialnosci
za dziecko. najpierw przeczytaj, potem komentuj, madralo.
co do moich dzieci to akurat twoje rady maja niewielkie znaczenie,
aczkolwiek doceniam twoje starania :-)

[diabollo]

Czcigodna Karafko,

Rzeczywiście zajebiste. W komentarzu nie będę wywarzał "otwartych drzwi" i po
prostu znowu zacytuję kogoś innego, czyli pana Orlińskiego.

Kłaniam się nisko.

==========================
A teraz katolicki publicysta
Gdy już człowiek obśmieje denny tekst medialnego pschoguru, usłyszy stukanie od
spodu - puk puk, to my, intelektualiści katoliccy. Choćby przyszło dziesięciu
Eichelbergerów i każdy udzielił dziesięciu wywiadów i choćby nie wiem jak się
wytężał, nie rozśmieszy mnie tak bardzo, jak kolejny materiał w naszym
znakomitym cyklu - rozmowa z „Jackiem Pulikowskim - autorem wielu publikacji
katolickich na temat ojcostwa i wychowania”.
Komu nie wystarczy tytuł „Feministki wystraszyły ojców”, temu polecam fragment:
„Dopóki dziecko jest małe, zajmuje się nim kobieta. Mężczyzna przecież nie
nadaje się do tego. On nie odróżni jednego z dwudziestu rodzajów płaczu
niemowlaka, a kobieta rozumie to bezbłędnie. Facet po prostu słyszy, że dziecko
płacze. Nie wie, dlaczego. Kobieta "rozumie" z jego płaczu, kiedy jest głodne,
kiedy coś je boli”.
Panie autor, doświadczony serwisant mekintoszy po usłyszeniu samego „startup
chime” umie rozpoznać model i rocznik. Umiejętność „odróżniania rodzajów płaczu
dziecka”, nie jest czymś, z czym kobieta (lub mężczyzna) przychodzi na świat. Po
prostu jak się czymś zajmujesz, nabierasz praktyki. Dlatego właśnie nazywają to
„praktyką” - wie pan, to od „praktykowania”, pan jesteś katolik praktykujący, to
wiesz pan, że to z grubsza polega na rutynowym powtarzaniu tej samej czynności.
Przewiniesz pan ze sto kupek, podgrzejesz pan ze sto kaszek, wytrzesz pan ze sto
rzygów, ze sto razy pan będziesz usiłował uśpić maluszka i jednocześnie samemu
nie paść trupem ze zmęczenia, to będziesz pan umiał rozpoznać równie dobrze jak
ja, czy szkrabik płacze, bo jest głodny, bo ząbkuje, bo się czegoś przestraszył
czy może po prostu chce się przytulić.
Nie wiem teraz pod jakimi słowami kluczowymi tego szukać w archiwum „GW”, ale
podczas apogeum kaczyzmu w Bolandzie drukowaliśmy jakiegoś innego katolickiego
speca od nawozów i od świata, który rzucił podobną światłą myśl, że mianowicie
dziecko gdy jest chore, to po prostu woli zostać z matką na zwolnieniu, bo tak
to rzekomo urządziła natura.
Jeśli o mnie chodzi, to nie widzę specjalnej różnicy między islamistami
tłamszącymi kobiety w imię Koranu, a katolickimi intelektualistami,
dorabiającymi pseudonaukowe uzasadnienia dla swojego lenistwa. „Ja nie rozumiem
tego płaczu, a kobieta go rozumie, bo taka jest natura”. „Dziecko nie chce być
ze mną same w domu, a z matką chce, bo taka jest natura”. A koszulę se pan
umiesz uprasować, czy też pan uważasz, że to ewolucyjnie wykształcona
umiejętność właściwa tylko naturze kobiety?
Sam nie wiem, czy bardziej się brzydzę samousprawiedliwianiem typu „no bo ja się
musiałem rozwijać wewnętrznie” czy samousprawiedlwianiem typu „bo taka jest
natura”. Ja w każdym razie wiedziałem decydując się na ojcostwo, że to m.in.
będzie oznaczało babranie się w kupkach i nieprzespane noce. I wiecie co, panie
Eichelberger, panie Pulikowski? To w sumie jednak było niezwykłe, bardzo mnie
wzbogacające przeżycie - wzbogacające oczywiście raczej w sensie „walczyłem w Da
Nang” niż w sensie „wygrana na loterii”, ale nie żałuję, że mam to doświadczenie
w swoim siwi. Wy też może kiedyś spróbujcie, na przykład z wnukami.
O ile wasze dzieci będą chciały z wami wtedy gadać.

wo.blox.pl/html

============================

[gumpel]

Myślę, że to męska szowinistyczna świnia. Całkiem jak ja :-)
Wprawdzie nie podzielam wszystkich jego poglądów, ale od razu
zapałałem do niego sympatią. Jego nastawienie mi się podoba. Jak
nauczał Seneka: hanc personam induisti, agenda est. To powinna być
dewiza ojców. Ojciec to ojciec. Choćby i "[n]a przekór czasom i
ludziom wbrew" ...


G.

w jednym ma rację.

[monikaannaj]

celem ojca nie powinno byc kumpelstwo z dzieckiem, tak jak matka nie powinna stawać sie psiapisułą swoich pociech.

A jeśli chodzi o niemowlę to jedyną rzeczą która sprawia że to matka lepiej sie nadaje do stałej opieki sa gruczoły mleczne.
Obserwowałam kilka moich przyjaciółek na wczesnym etapie macierzyństwa i sadzę że rozpoznawanie potzreb, rodzaju płaczu to po prostu kwestia doswiadczenia a nie żadnego objawienia.
Zal mi faceta który w imie takich przekonan pozbawia sie obcowania z niemowlaczkiem...

[a000000]

jest jeszcze druga rzecz powodująca że to matka lepiej sie nadaje...
dziecko pamięta z okresu płodowego bicie matki serca, jej głos... i to go uspokaja.

Poza tym, pełna zgoda.

[isma]

No i jeszcze trzecia, ze te, hormony pociazowe i poporodowe to
jeszcze jakis czas glowe cmia ;-))).

Krótko mówiąc :)

[kora3]

pan ma problem z sobą :) a jego żona ( o ile jest ktoś tak
ciepliwy:) - z nim ...
tu potrzeba dobrego lekarza

[karafka_do_wina]

he, he, dobry komentarz :-D
ten wklejony przez diabollo tez :-)

najgorzej tylko, ze tacy panowie z problemami czesto prowadza
katechezy, nauki przedmalzenskie i moze jeszcze nawet gdzies
publikuja swoje wypociny jako nauke kosciola katolickiego. zreszta,
mysle ze wielu hierachow kk popiera takie teorie... ot i nasza
polska rzeczywistosc.

pozdrawiam :-)




kora3 napisała:

> pan ma problem z sobą :) a jego żona ( o ile jest ktoś tak
> ciepliwy:) - z nim ...
> tu potrzeba dobrego lekarza