Do mam pierwszaków-religia, pomocy!!!

[pade]

Kochane, moje dziecko ma narysować, jak sprzeciwi się złu czyniąc dobro oraz
napisać wierszyk z okazji wielkiego postu dot. zmiany jego postępowania
(oczywiście na lepsze). Wiele razy wymiękałam czytając treść tych zadań, mój
mąż zaciska mocno zęby słysząc o religii, ale jakoś dawalismy sobie radę. Tym
razem nie wiem co mój syn ma narysować, a wierszyk? u nas sami ścisłowcy))
Pomózcie, może któraś ma pomysł co można by narysować (oczywiście na poziomie
7-latka?), albo może ktoś zna prosty wierszyk? nawet dwuwers?

[anik801]

Już naprawdę nie mają czego tych dzieci uczyć!Jak miałam 9lat to musiałam się
uczyć na pamięć regułek dotyczących wiary(totalna głupota!).A dziś wierszyki.I
po co to?Przecież nie każde dziecko potrafi ułożyć wierszyk.Daliby tym
dzieciakom spokój!Jakby mało było zadawane z innych przedmiotów,to jeszcze z
religii!

[pade]

Ale odrobić lekcje musi, czy nam się to podoba czy nie((

[milanad]

faktycznie zadania mocno zawyżone jak dla siedmiolatka ) może to Wam coś
pomoże?
tak na szybko skleciłam

Z okazji postu postanowień mam wiele
by godnie uczcić Wielką Niedzielę
by widział Chrystus Zmartwychwstały,
że każdego dnia staram się
by być jak On doskonały

pozdrawiam ))

[pade]

ładny wierszyk, tylko Pani na pewno nie uwierzy, ze mój syn to napisał))

[marynia22]

Spokojnie. Też jestem mamą pierwszaka, a dokładnie pierwszoklasistki. Chodzi na
religię ,mimo że my chodzimy do kościoła tylko na śluby. Moja córka miała wkleić
do książki zdjęcie z chrztu i wpisać datę i miejsce uroczystości, tylko że ona
nie jest ochrzczona ( jako jedyna w klasie). Ale nie stanowi to dla niej
problemu. Pani katechetka ( rozumna kobieta) powiedziała tylko ,że jak to kiedyś
nastąpi, to wtedy sobie może wpisać datę i resztę. Wierszyków jeszcze nie
piszemy, ale jakby zaistniała taka potrzeba, to pewnie zapytałabym babcię, która
chodzi do kościoła. Tu chodzi zapewne o treść, a nie o formę. Doradzam więcej
luzu i pozdrawiam.

[pade]

Nasza katechetka nie jest wyrozumiała, syn ma najniższą ocenę w klasie bo nie
ma talentu plastycznego. Ale mimo to chcę by każde zadanie starannie odrabiał.
Tylko nie mam pomysłu co ma narysować????
Wierszyk jakiś sklecę do poniedziałku, mam nadzieję

[marynia22]

Jeżeli nie ma talentu plastycznego to proponuję coś prostego, np. kotka
(jakiegoś brudnego i chudego) i rękę z "offu" podstawiającą mu miskę z
jedzeniem. A tak swoją drogą brak talentu plastycznego nie może mieć wpływu na
ocenę z żadnego przedmiotu! Ocenia się postępy dziecka. Ja w takiej sytuacji
porozmawiałabym z wychowawczynią.

[pade]

To nic nie da, są skargi na Panią katechetkę od dawna, rodzice chodzą do
dyrektora...a Pani dalej pracuje.

[bad4ever]

pade napisała:

> To nic nie da, są skargi na Panią katechetkę od dawna, rodzice chodzą do
> dyrektora...a Pani dalej pracuje.


...wiem cos o tym...moj syn (lat 8 za miesiac) w swoim "tajemnym " notesie
napisal"nienawidze religii i tej glupiej jaszczurki"...

Dostaje schizy czytajac polecenia w cwiczeniach od religii..I tak jak wiele
osob-nie potrafie przekonac ani siebie ani syna do tego przedmiotu.
Jednoczesnie staram sie tlumaczyc,ze Pani ma za zadanie uczyc milosci do boga,a
nie wychowywac ich.
ale jak mam zachowac powage czytajac w dzienniczku:"kamil bez pytania wyszedla
na lekcji z klasy i zamykal kolege w ubikacji".
a co tam robil ten kolega???)

pozdrawiam...

[pade]

I jeszcze jedno, tu nie chodzi o to, by narysować dobry uczynek, to akurat nie
jest problem))
Syn ma narysować jak przeciwstawia się złu czyniąc dobro.....

[lola211]

Pade, to Wy macie zadane, czy syn? W zyciu bym za dziecko nie odrabiala lekcji,
a juz tym bardziej z religii.Na swiadectwie nie bedzie mial stopnia,wiec jaki
problem?
Zostawilabym dziecku wolna reke- niech narysuje co uwaza i napisze jak uwaza,
nawet jesli nie bedzie sie rymowalo- bo niekoniecznie musi byc rym, a wrecz go
byc nie powinno znajac mozliwosci dzieci 7- letnich.
A gdyby dziecko mimo moich tłumaczen dalej nie wiedzialo co ma zrobic, to
napisalabym notatke na te okolicznosc i wpiela do zeszytu, do wiadomosci
katechetki- zadanie nieadekwatne do wieku.

Prośba.

[pade]

Słuchajcie, ja mam takie samo zdanie jak Wy na ten temat, ale mimo to mój syn
musi odrobić lekcje i nie wie co ma zrobić, a ja chcę mu pomóc. Jeśli narysuje
byle co i napisze byle co, to katechetka może go wyśmiać, a chyba zdajecie
sobie sprawę jaki to stres dla dziecka. Proszę o pomoc.

[barb42]

Mój syn miał tez to zadane i narysował dwóch bijących się kolegów a on ich
starał sie pogodzić czyli podawał im rękę. Rysunek nieudolny był bardzo, tak
bardzo, że zastanawiałam się gdzie on ma tą rękę, ale siostra katechetka
normalna jest i co nie dopatrzyła się, to się dopytała )) Wierszyka pisać nie
musiał, wymyślił taki teraz na poczekaniu: w poście Jezus sobie życzy, żebym nie
jadł słodyczy.

Ja bym napisała tej pani katechetce taki : Kochaj mnie Boże, bo coś katechetka
nie może ))
A swoją droga osoby świeckie w roli katechetów jakieś takie nadgorliwe są i
skutecznie zniechęcają dzieci do Boga, zwłaszcza że maja duże pole do popisu, bo
wiele rodziców zaniedbuje edukację religijna dzieci ( sama tez uderzam się w
piersi) a pomyśleć, że chciałam iść do zakonu ))

Pozdrawiamy Basia i chłopaki!

dziękuję Basiu:))) n/t

[pade]

[barb42]

Mnie nie ma za co, podziękowanie nalezy się Maćkowi - juz przekazałam ))
Podpytałam go jeszcze i jakiś gruby kolega narysował siebie kopiącego piłke
czyli zło obżarstwo a dobro ruch albo koleżanka która nie pożycza nigdy swoich
przyborów narysowała piórnik i jak daje mazaka koleżance, więcej "prac" mój syn
juz nie pamięta ))
A nowy wierszyk: zamiast telewizora droga krzyżowa.

Pozdrawiamy Basia i chłopaki!

[sutra]

Hehe, jak dobrze że moje dziecko nie chodzi na religię

[rycerzowa]

Tak naprawdę to jest fantastyczny pomysł z takim zadaniem. Dla pierwszaka
trudne, oczywiście, ale dla pierwszaka wszystko jest trudne.
Małe dziecko wielu rzeczy nie wie, wielu rzeczy nie rozumie. Po to chodzi do
szkoły, po to ma rodziców, żeby się dowiedzieć, żeby zrozumieć.
Nauka polega nie tylko na tym, że czegoś się dowiadujemy, ale też na
przemyśleniu, na dyskusji, na rozmowie właśnie. Pamiętam, że bardzo lubiłam
opowiadać w domu, jakie to zadania wyznaczali nam nauczyciele i była wielka
dyskusja, jak do problemu podejść (oczywiscie, nie obywało się bez uwag typu
"czego to ci belfrzy nie wymyślą"). Na podstawie wniosków z tej dyskusji sama
robiłam zadanie.
Takich samych zasad trzymałam się w przypadku własnych dzieci.

W twoim przypadku trzeba po prostu z synkiem porozmawiać.
Po pierwsze,czy spostrzega zło w swoim otoczeniu. Moze nas to zaskoczy, ale małe
dziecko nie widzi zła, czyli ma kłopoty z odróżnieniem zła od dobra. Za złe
uważa to, co jemu sprawia przykrość, np. że czegoś nie dostanie, że coś musi
zrobić. Jest to naturalne, jak mi to wytłumaczył kiedys mądry ksiądz katecheta.
( A było to o dzieciach starszych, przygotowujacych się do I Komunii).
Trzeba zwrócić dziecku uwagę na zjawisko krzywdy, która można komuś wyrządzić,
nie zawsze świadomie.
Pamietam taki dzień, gdy moje dzieci (wtedy przedszkolaki)odrabiały podobne zadanie.
Oto , na co zwróciły uwagę, ścislej mówiąc, na co my zwrócilismy ich uwagę:
Ze można dokuczać zwierzętom.
Że mozna bić słabszego, bezbronnego.
Hałasować, gdy w otoczeniu jest ktoś bardzo cierpiący.
Palić papierosy, gdy w otoczeniu ktoś jest uczulony.
Kłamać, kraść.

Jak z tym walczyć,jak to narysować?
O ile znam swego synka, narysowałby przekreślony papieros (No smoking).
Ale warto spytać dziecko, co ono ma na ten temat do powiedzenia, tzn. przede
wszystkim jak zło zwalczać.

Po drugie - wierszyk.
Tu sprawa jest prostsza, bo wierszyk wcale nie musi być do rymu. Poezja to też
tzw. biały wiersz. Jeśli synek ma jakieś postanowienie wielkopostne, niech to
zapisze, a ty mu wtedy pokażesz, jak to "ładnie" zapisać.
Na przykład:
Jest Wielki Post
więc nie jem słodyczy
umiem sobie odmówić
potrafię
mam silną wolę.

Chcę więcej pomagać mamie
Mojej kochanej mamie
Mojej najlepszej mamie.

Jeśli koniecznie chcecie rymowankę, mozna zrobic rodzinny konkurs, kto coś
fajnego wymyśli. A synek wybierze, co się mu najbardziej podoba.

Pragnę być lepszy
Więc nie jem wieprzy.

Nie bedę nigdy słabszym dokuczał
Bo tak nas Kosciół Swięty naucza.

Postanowienie solidne mam:
Codziennie pokój posprzątam sam.

Wymyslać dalej?

Najlepiej, niech on te propozycje innych troche zmodyfikuje, np. "codziennie
śmieci wyniosę sam".

Pozdrawiam.

[verdana]

Jeśli Twoje dziecko nie potrafi napisać wierszyka i Ty to zrobisz za niego
(albo ktos z forum Ci pomoże) to dziecko pokazujac go katechetce będzie
oszustem - poniewaz poda cudza pracę za własną. Popełni zatem grzech, z czego
powinnaś i Ty i ono zdawać sobie sprawę.
Jeśli dziecko nie potrafi napisać wierszyka, nalezałoby iść do katechetki i
zapytac, co miało zrobić w takiej sytuacji - czy uważa kłamstwo za własciwą
edukację religijną.
W kazdym razie lepiej dla dziecka mieć dwóje z religii, niż nauczyć się, że
można cudzż pracę podawać za własną. Potem trudno będzie go skarcić za
ściąganie, przepisywanie pracy z internetu czy kupienie sobie pracy
magisterskiej. Niby to przyszłość, ale tak się właśnie zaczyna. Jeśli chce się
oszukiwać katechetkę i w ten sposób edukować religijnie dziecko, to jest w tym
jakies głębokie nieporozumienię.

[d.wludyka]

Moja córa narysowała dziecko rzucające śnieżką, w starszą panią, przekreśliła
ten rysunek i obok narysowała dziecko niosące owej pani zakupy.
To był pomysł córy i uważam, że bardzo fajny.
Do wierszyka jeszcze nie doszliśmy ale też jestem umysł ścisły i przyznam, że
jak zaglądam do ćwiczeń z religii to tez uważam, że są trudne dla dzieci,a
przecież nie ma sensu dawanie dzieciom takich zadań, które muszą za nie
odrabiać rodzice. Na szczęście córa radzi sobie dużo lepiej z tymi ćwiczeniami
niż ja, gdybym musiała je robić.
Pozdrawiam

[rycerzowa]

O, jeśli pomaganie dziecku w lekcjach jest grzechem, to moje zdanie jest takie,
że "lepiej grzeszyć i potem żałować, niżli żałować, że się nie grzeszyło".

Poważnie mówiąc, jeśli dziecko nie potrafi zrobić zadania domowego, to:
- albo nauczyciel nie wytłumaczył, albo żle wytłumaczył;
- albo dziecko nie uważało, albo było np. nieobecne;
- albo dziecko sobie po prostu nie radzi.

We wszystkich tych przypadkach rodzicom nie pozostaje nic innego, jak
wytłumaczyć, wyjaśnić, pokazać jak można zadanie wykonać.

Zadanie domowe nie jest wszak egzaminem, jest ćwiczeniem, jest nauką.

Od razu pewnie ktoś napisze, że w przypadku nauczycielskiej niekompetencji
należy interweniować - u nauczyciela, u dyrektora, w kuratorium itd.
Życzę powodzenia.

W opisywanym przypadku zadania domowego z religii zachodzi najprawdopodobniej
jeszcze inna ewentualność. Własnie dlatego,że chodzi o religię, katechetka
zostawia sprawę rodzicom: niech oni wytłumaczą dziecku, co jest złem, co dobrem,
niech wezmą na siebie trud wyjaśniania trudnych problemów, niech oni
porozmawiają z dzieckiem o wielkpostnych postanowieniach naprawy siebie i
wyrażania tego na piśmie. Niech to będzie domowa dyskusja.
Czy jest to stanowisko słuszne? Temat-rzeka.

[verdana]

Pomaganie -tak. Ale tu jest mowa nie tylko o pomaganu (np rozwazeniu z
dzieckiem jaki rysunek moze narysowac), ale o odrobieniu lekcji zamiast dziecka
(podanie za swój cudzego wierszyka).
To nie pomoc, to oszustwo.
No,chyba, ze komuś bardziej zalezy na stopniach, niz na moralnosci dziecka.
Wazniejsze jest dla niego, by dziecko było dobrym uczniem, niz uczciwym
człowiekiem.
A potem zdziwienie - dlaczego moje dziecko kłamie?

[rycerzowa]

Verdano, nie przesadzaj, z prac domowych nie stawia się stopni. Przynajmiej moim
dzieciom nie stawiano.
Praca domowa oznacza, że dziecko nad tym problemem w domu pracowało,że myślało
nad tym, że się tego uczyło.
Jedynka za pracę domową oznacza brak pracy domowej.

W tym przypadku dziecko nie wie, jak napisać wierszyk i należy spróbować go tego
nauczyć. Jak? Dając przykłady innych wierszyków. Dając przykłady wielu innych
wierszyków. No bo jak inaczej?

Cel pracy to postanowienie moralnej poprawy i wyrażenie to w ładnej literacko
formie. Małym dzieciom ktoś musi pokazać, jak to się robi.
To nie o pokazanie samodzielności tu chodzi, tylko o zrobienie czegoś, nauczenie
się czegoś.

W szkole wbrew pozorom nie chodzi o stopnie, ale by się czegoś nauczyć.

Nauczycielowi powinno być obojętne, z jakich pomocy uczeń korzysta w procesie
przygotowywania się do lekcji, czy przepisuje gotowce, czy to korepetytor lub
mama mebluje mu umysł. Ważny jest wynik, czyli klasówka, egzamin, samodzielna praca.

[verdana]

Nie rozumiem, jak mozna nie odróznia pomocy w lekcjach (tez zresztą w
ograniczonym stopniu, uczen w SP ma się nauczyc takze samodzielnosci, inaczej
czarno iwdzę jego losy w LO), od robienia lekcji ZA UCZNIA. Przykłady
wierszyków -moze byc. Proszenie innych, by podali wierszyk, ktory dziecko
przepisze -zgroza.
Lepsza jest jedynka, skoro dziecko nie jest w stanie samodzielnie odrobic
pracy, niz szóstka za plagiat.

[pade]

Verdana,nie przesadzaj!!!
Nie zamierzam niczego podawać na tacy swojejmu dziecku. Nie zamierzam
przepisywac wierszyka z netu. Po prostu chciałam, zeby mi podano przykłady,
żebym wiedziała jak pomóc swojemu dziecku. Nie umiem pisać wierszyków, po
prostu.
A Ty masz bardzo dziwne podejście do tematu, tzn oceniasz mnie nie znając.
Stwierdzasz, że "ukradnę" wierszyk z netu i powiem dziecku żeby uznało tę pracę
za swoją. Zbyt daleko idące wnioski.

[verdana]

"Wierszyk jakis sklecę do poniedziałku" - to Twoje słowa. Nie Ty masz pisac
wierszyki, tylko Twój syn. Moze Ty nie ukradniesz wierszyka z netu, ale Twój
syn poda za swoją Twoją pracę. Na religii.
Ciekawe, jaki stopien dostałaś. I jak się do stopnia za pracę mamy odnosi Twój
syn.

[lola211]

Pade, z Twojego pierwszego postu wynika, ze potrzebujesz gotowego wierszyka i
pomyslu na rysunek.Emamy podpowiedza, syn napisze,narysuje i zadanie
odrobione.Ja tak to zrozumialam.
Zakladam, ze katechetka liczy na wlasna tworczosc dzieci, a nie przepisanie
wierszyka z czasopisma, ksiazki, netu? Syn "ma napisac", a nie "przepisac"-
zatem wierszyk powinien byc jego autorstwa, a nie rodziców czy innych osób.
Absolutnie nie chce sie czepiac, wspolczuje takiej katechetki,tylko ciezko mi
zrozumiec dlaczego poddajecie sie jej presji, tym bardziej ze nie chodzi o
ocene na swiadectwie i srednia?

[rycerzowa]

Dziewczyny, wyluzujcie!
Nie ma mowy o żadnej pracy "na stopnie"!
Nie było mowy o żadnych ocenach!
Skąd wam do głowy te szóstki i jedynki przyszły? Fobia szkolna, czy co?

Katechetka zadała pracę domową do przedyskutowania w rodzinie. No to
przedyskutowalismy ją w wielkiej rodzinie internetowej.
Ta i owa ciotka zabrała głos.

I to by było na tyle.

[verdana]

Na religii -w przeciwiestwie do innych przedmiotów są stopnie w klasach
nauczania poczatkowego. Stopie jest tez na świadectwie.
Przynajmniej tak było i jest u moich trojga dzieci.
A praca nie była do dyskusji, tylko do zdobienia, obawiam się, ze na stopien.

[lola211]

> Nie było mowy o żadnych ocenach!

Byla. I jeszcze cos o wysmianiu przez katechetke.

[rycerzowa]

O wyśmianiu było, owszem.(Horror! ale mama pewnie mocno przesadza)
Ale gdzie było o tym, że jest to praca na ocenę?

[verdana]

Było - syn Pade ma najnizszą ocenę w klasie bo nie ma talentu plastycznego...

zaczynam żałować, ze Was zapytałam

[pade]

ale ten wątek założyłam na emamie, a tam nikt się nie dziwi takim pytaniom.

Syn sam zrobił rysunek, na pomysł go naprowadziłam. Wytłumaczyłam co znaczy
sprzeciwiac się złu. Zrozumiał, podpowiedziałam mu kilka sytuacji, a on
dopowiedział swoje i narysował. Wierszyka nie napisał do tej pory. Nie poszedł
do szkoły bo jest chory.
Katechetka ocenia zadania, syn ma piątki i czwórki, ale ocenę całościową ma
dobrą, a w klasie same piątki. Wynika to m. in. z tego, że ma ciągle brak
zadania. Co mu się nie zdarza z innych przedmiotów. Do tej pory tylko i
wyłącznie z religii o pozostałych zadaniach pamięta. Nie mam ambicji na piatkę,
jest mi przykro i nic więcej. Nie chcę tylko żeby dziecko czuło się gorsze albo
całkowicie zniechęciło do przedmiotu.
Jeśli chodzi o wysmiewanie, dzieci się skarżą rodzicom, a rodzice
wychowawczyni, stąd wiem, syn się nie skarzy, ale jego niechęć do odrabiania
zadań z tego przedmiotu mówi sama za siebie.
Chcę żeby poznał podstawy wiary chodząc na religię i dlatego mu pomagam.
Nie kradnę niczyich pomysłów i nie odrabiam za dziecka lekcji.
A Ty verdano nigdy nie pomogłaś dziecku odrabiac lekcji???? Nigdy??? Nie
wierzę. Po prostu nie wierzę i tyle. A jeśli pomogłaś Twoje dziecko jest
oszustemwg Twojego rozumowania.

[lola211]

>Tylko nie mam pomysłu co ma narysować????
>Wierszyk jakiś sklecę do poniedziałku, mam nadzieję

Pade, ale to sa Twoje slowa- dla mnie przekaz jest jednoznaczny- odrabiasz
lekcje za dziecko.Stad taka a nie inna interpretacja.

[betty_julcia]

A ja uważam że niektórym mamusiom więcej luzu by się przydało... i
wyrozumiałości dla własnych dzieci.
Ja rozumiem jakby Pade odrabiała za dziecko lekcje z matematyki, to
rzeczywiście źle by o niej świadczyło bo dzięki "pomocy" przysprzyłoby sobie
tylko zaległości.
Ale gotowy wierszyk podsunąć ścisłowcowi-nie widzę nic w tym złego. Chore jest
podejście co niektórych, zwłaszcza Verdany. Oczywiście grunt to konsekwencja
ale nie przesadzaj z tym świętoszkowaniem bo sama zachowujesz się jak
nawiedzona katecheta.
Sama pamiętam jak czasami mama podciągnęła mi jakiś haft na zajęcia ZPT bo ja
jestem totalne beztalęcie nitkowo igłowe i nawet z przyszyciem guzika mam
problem. Jakoś z tym żyję, mało tego, do szczęścia nie jest mi to potrzebne.
Bez obaw, myślę ze synek Pade nie wyrośnie na mordercę i zboczeńca tylko
dlatego ze sam nie wymyślił wierszyka na lekcje religii tylko podsunęli mu
pomysł rodzice.

Poza tym z tym podsunięciem albo wręcz wyręczeniem przez autorkę dziecka to
jest już nadinterpretacja czepialskich mamusiek.
------------------------------------------------------
Betty to mama a to jestem ja:
GWIAZDECZKA

[lola211]

> Ale gotowy wierszyk podsunąć ścisłowcowi-nie widzę nic w tym złego

Oczywiscie- wystarczy jedynie przy wierszyku podac źródlo.

[pade]

Przy zdaniu wiersz do poniedziałku sklecę był uśmiech, ale tego złośliwce nie
zauwazyłyście, co?
Poza tym w pierwszym poście było napisane: czy ktoś cos zna? proszę o przykłady.
A nie: dajcie mi gotowca!!! Uderz w stół a nożyce się odezwą.
A najważniejsza sprawa jest taka i mamy pierwszaków wiedzą o co chodzi.Zresztą
do nic był ten post. W ćwiczeniu podany jest przykładowy wierszyk i na jego
podstawie trzeba napisać własny. Tylko, ze syn tak jak ja jest z poezją na
bakier i nijak nie potrafiliśmy nic wymyślić, razem! a nie ja za niego.
Poza tym nie widzę nic złego w POMAGANIU dziecku przy odrabianiu
lekcji.Zwłaszcza w pierwszej klasie.
Kto jest bez winy niech pierwszy rzuci kamieniem

[betty_julcia]

To nie pierwszy i nie ostsni post dotyczący prośby o pomoc w rozwiązaniu
zadania domowego. Pamiętam jak dziewczyny ciurkiem odmieniały czasowniki,
rozwiązywały zadania matematyczne oraz tłumaczyły teksty z języków obcych.
Oczywiście nie było tak zjadliwych komentarzy jak w przypadku wierszyka na
religię.
Pokolenie Radia Maryja i księdza Rydzyka!!!!
------------------------------------------------------
Betty to mama a to jestem ja:
GWIAZDECZKA

[lola211]

Nie widzisz róznicy pomiedzy odmiana czasownika, a ułozeniem AUTORSKIEGO
wierszyka? Nie ma znaczenia, czy chodzi o religie czy j. polski.
Nie jestem ani zjadliwa, ani zlosliwa- po prostu wyrazam swoje zdanie, inne
jak widac od wiekszosci.Nie popieram odrabiania lekcji za dziecko i tyle.Moja
pomoc polega na przypilnowaniu dziecka, by siadlo do lekcji i sprawdzeniu, czy
nie ma błedów.Jak sie pomyli to nie podam sama rozwiazania, tylko kaze
policzyc/napisac na nowo.To jest pomoc, a nie wyreczanie dziecka.
Nie umialoby napisac wierszyka- niech napisze bez rymu jakies zdanie.
Rodzice sami kreca na siebie bicz- beda co i rusz odrabiac lekcje, a katechetka
widzac jak dobrze dzieciom idzie- podwyzszac poprzeczke.

Lola

[pade]

a Ty przeczytałas moje wczorajsze posty? i to co napisała rycerzowa?
Nic do Ciebie nie dociera?
Wyrażasz tylko swoje zdanie, ok, ale szkoda, ze nie czytasz ze zrozumieniem.

[lola211]

TAk , czytalam.Tylko ze jak dla mnie wiarygodna jest wersja pierwsza- napisalas
czarno na bialym.Mysle, ze zrozumialam wlasciwie co i jak.
Koncze, bo nie chce sie wykłocac absolutnie, niech kazdy robi jak chce.

[...]

[pade]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[...]

[betty_julcia]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

Drogie Panie...

[mika_p]

Uprzejmie przypominam, że na forach gazety.pl netykieta jest częscią regulaminu
forum, a ten zbiór zasad nie zawiera przyzwolenia na posty atakujące rozmówcę
bez zawarcia merytorycznych argumentów.

[lola211]

PO pierwsze- zadnego ataku nie ma.
Po drugie- argumenty zostały podane.
Wiec powyzszy post nijak sie ma do sytuacji.

Rycerzowa, dokładnie o to mi chodziło

[pade]

Dziękuję za wsparcie i zrozumienie.
"W tym przypadku dziecko nie wie, jak napisać wierszyk i należy spróbować go teg
> o
> nauczyć. Jak? Dając przykłady innych wierszyków. Dając przykłady wielu innych
> wierszyków. No bo jak inaczej?
>
> Cel pracy to postanowienie moralnej poprawy i wyrażenie to w ładnej literacko
> formie. Małym dzieciom ktoś musi pokazać, jak to się robi.
> To nie o pokazanie samodzielności tu chodzi, tylko o zrobienie czegoś,
nauczeni
> e"

Jak widać nie umiem sprecyzować swoich myśli w taki sposób by mój przekaz był
bardziej czytelny

[rycerzowa]

Dziewczyny, wyluzujcie.
Na forum jest jak w parlamencie. Każdy ma prawo zabrać głos, wyrazić swoje
zdanie, czasem skrajne. Wysłuchać, przeczytać można, pod uwagę wziąć też można.
Albo zignorować.
Ale nie ma potrzeby się emocjonować.

W tym wątku poruszone były dwie ważne kwestie, warte dyskusji.

1. Synek Pade uczęszcza na religię, chociaż - jak wynika z listu - rodzice
religijni nie są. Zaraz pewnie niektórzy napiszą, że to absurd, obłuda itp.itd.
I mieliby swoje racje.
Ale moim zdaniem rodzice czynią słusznie, pragnąc, by chłopiec "poznał podstawy
wiary". Jest to część naszej kultury, naszej polskiej tożsamości.

Ale trzeba pamietać wtedy, że to dziecko tym bardziej potrzebuje pomocy
rodziców. Inne bowiem dzieci zdobyły już podstawowe religijne wiadomości,
właśnie od rodziców, dziadków, innych starszych z otoczenia.
No to trzeba tę religię z dzieckiem rzeczywiście "odrabiać".

2. Druga sprawa to dylemat, czy pomagać w lekcjach, czy postawić na samodzielność.
Jak widać,głosy uczonych są podzielone.
Moje zdanie jest takie, że całkowita samodzielność jest jednym z celów
wychowania, czyli należy jej uczyć, a nie od razu wymagać.
Inne cele to wiedza i umiejętności, a tego nie zdobędzie się bez pomocy
pozaszkolnej, przynajmiej w warunkach naszej polskiej szkoły.

Istatną sprawą jest aby dziecko nie bało się szkoły, a nawet ją lubiło.
By nie spotykały go tam od razu niepowodzenia. Dla pierwszaka ważne jest, by
miało przekonanie, że wszystko ma odrobione, wszystko rozumie, wszystko umie.
Poza tym małe dziecko uczy się przez działanie, czyli nie wystarczy mu
"wytłumaczenie i wyjaśnienie", tylko najczęściej pokazanie, że "trzeba to
zrobić tak i tak".

Słuchaliście czasem muzyki pośledniejszych kompozytorów z czasów Mozarta?
Jak na dłoni widać ( a raczej słychać), że wielki Amadeusz zrzynał na prawo i
lewo. Ale jak zrzynał!!!

[agatka_s]

A tak w ogole to w klasach 1-3 jest wiele takich prac, ktore niejako z
zalozenia wymagaja "wspolprace" rodzicow. Ja wielokrotnie tak mialam ze syn
przychodzil i np mowil "pani prosila aby rodzice poszli razem z dziecmi do
parku, nazbierali liscie na makietke, pomogli dzieciom opisac co to za
liscie..."

Czesto mielismy takie zadania np zrobic ludziki z kasztanow (sorry ale 7-latek
sam nie da rady, i jest to niebezpieczne), czy balwalnka z bibuly, albo jak
pamietam pajacyka ktory mial fikac nozkami (porazka na calej liniii nasz nie
fikal...).

Potem nauka bardziej przypomina nauke, ale w klasach 1-3 to jeszcze
taki "proces zintegrowany" nie tylko przedmioty sie mieszaja, ale tez to co
robi sie w szkole w domu, co nauka co zabawa, co samodzielne a co troche z
pomoca....

Poza tym dziecko ma juz ten podstawowy "warsztat" dopiero po jakims czasie.
Nawet samodzielny automat odrabiania lekcji, nie jest tak od razu oczywisty, na
to wszystko potrzeba troche czasu. Podsumowujac: w 2-ch nawet 3-ch pierwszych
klasach, to tak jest pomyslane aby jednak rodzice troche sie angazowali. I jak
to robia to nie jest nic zlego. Mama ptak tez angazuje sie w nauka latania
pisklat, zanim je wypchnie z gniazda...

Naprawde ulozenie wierszyka z dzieckiem (nawet jesli 99% bedzie to nasza praca,
czy nawet inspiracja z internetu lub ksiazeczki) to nie jest nic karygodnego.
Chyba celem takiej pracy jest zastanowienie sie, pomyslenie itp, raczej nie o
zdolnosci poetyckie czy literackie tu chodzi. Nie jest wazny sam efekt ale
proces. A proces moze byc rozny: jeden dzieciak w 2 sekundy bedzie mial jakis
rym, a drugie dziecko potrzebuje troche wiecej czasu, jakies naprowadzenie,
pokazanie kilku przykladow itp. A poza tym jest okazja aby o czyms
porozmawiac, co tez nie jest do przecenienia...


Ja tam bym sie nie oburzala.

Sama zreszta tez poszukiwalam wielu podpowiedzi do "szkolnych" zadan syna.
Czasem jest tak ze dziecko nie umie sobie poradzic z praca domowa, czsem jest
tak ze dorosly nie umie sobie poradzic z taka praca-no i naprawde prosba o
pomoc nie jest jakas zbrodnia.

I naprawde takie ortodoksyjne podchodzenie do sprawy i uzywanie bardzo ostrych
slow w stulu "klamstwo' "kradziez" itp nie jest na miejscu...


W koncu nie o kradziezy pracy magisterskiej tu mowimy tylko pomocy 7-latkowi w
ulozeniu wierszyka....

[manderla]

Postanowił Tetmajer pozwiedzac Zakopane, wiec wynajął doróżke i woznice. Jadą,
jadą,woxnica pyta: Panocku, a co wy panocku robicie w tym Krakowi, w jakiej
robocie pracujecie?
Na to Tetmajer: A no widzicie, jam poetą jest, pisze wiersze i rymy układam.
Woźnica: A co to takiego , panocku, te wasze rymy i wiersze?
Tetmajer: Powiedzcie, panie, jakies słowo.
Woznica: Koło.
Tetmajer: Pocałujcie mnie w czoło. To własnie i jest rym.
Woznica: Eeeee tam, panocku, toż to każdy głupi potrafi takie wiersze pisać! No
powiedzcie jakies słowo!
Tetmajer: koń.
Woźnica: Pocałujcie mnie w dupe!

)))