o tarocie

[monk164]

Ważne są także zasady etyczne, którymi należy się kierować przy stawianiu
Tarota. Np. nie należy bawić się w Pana Boga wyznaczając datę śmierci. Można
przestrzec przed niebezpieczeństwem, doradzić pomoc. Tarot nie lubi uległych i
słabych. Takich często wodzi na manowce. Rządzi tymi, którzy się nim zajmują.
Chce, żeby się stale nim zajmować, pojawiać się może nawet we śnie. Jest
potężny. Sprawdza każdego, kto chce się nim zajmować. Wybiera silnych,
odpornych na sugestię, nad którymi trudno panować. Jest przekorny. Chce mieć w
człowieku, zajmującym się nim, partnera, a nie niewolnika. Dlatego trzeba
sobie samemu narzucić wolę zachowania, umiar w kontaktach z Tarotem.

to w skrócie ze strony cudowny portal artykul pani wojciechowskiej hanny

co o tym myslicie ?tarot jest potezny tak bardzo i trzeba byc bardzo silnym
emocjonalnie zeby móc sie nim zajmowac?

no to ja nie wiem teraz czy powinnam sie nim zajmowac po prostu chce ale sie
boje i wiecie boje sie go stawiac wieczorem za to w dzien nie mam oporow
boje sie duchow i tej sfery
napiszcie cos prosze

[czaszka00]

Karty nie są straszne ani w nocy ani w dzień.
Karty to tylko narzedzie w rękach cłowieka .... tak jak nóż
można nożem pokroić chleb i się nim podzielić z innymi , można nożem też zabić.
Wszystko zależy od intencji wróżącego....

Dla nie Tarot to przyjaciel pokazał mi drogę do sukcesu którą teraz kroczę ...

[monk164]

czaszka tak mi sie nasunelo ze odkad pamietam to boje sie ciemnosci i bycia
samemu w domu i tak mysle moze tarot wskazal by mi przyczyne tego
co myslisz?

[beata25_84]

Karty są potężne ale nigdy nie powinny przejąć nad nami kontroli. To
my powinniśmy wyznaczać granice, ale jednocześnie podchodzić z
szacunkiem do talii i całej wróżby. Zgadzam się z Czaszką, że dużo
zależy od naszego nastawienia i intencji, dlatego zawsze pamiętajmy,
iż tarot powinnien nam pomagać, a nie szkodzić i odbierać nam wolną
wole - karty to wskazówka, nie wyrocznia, to jedynie pewne prognozy
ale to my kierujemy swoim życiem. Wiem też niestety, że nauczenie
się odpowiedniego dystansu do kart zabiera trochę czasu -
przynajmniej u mnie tak było. Też kiedyś się trochę "obawiałam"
kart, w tej chwili nie mam już z tym problemu. Nie pytam o rzeczy
których nie chcę wiedzieć, nie wróże gdy jestem bardzo zmęczona itd.
Ja osobiście uwielbiam rozkładać karty popołudniami i wieczorami, a
czasem nawet w nocy
Odsyłam do "BHP tarota" na forum "O tarocie".
Pozdrawiam,
Beata

[anahella]

czaszka00 napisała:
> Wszystko zależy od intencji wróżącego....

Pozwolę się nie zgodzić. Nie od intencji, tylko od umiejętności posługiwania się
narzędziem. Jeśli kroję chleb i poharatam sobie palce, to nie było moją
intencją, tylko po prostu nie umiałam tego zrobić, brak mi było skupienia itp.

Ale porównanie z nożem dałaś bardzo trafne, bo - moim zdaniem - karty są jak
nóż: narzędzie tylko dla umiejących się nim posługiwać i rozważnych.

[okwilk]

Dzisiaj jestem zmęczony i nietolerancyjny wobec takich herezji jakie tutaj
czytam... A może zawsze jestem nietolerancyjny wobec nich? - Chyba jednak to
drugie...

> Ważne są także zasady etyczne, którymi należy się kierować przy stawianiu
> Tarota. Np. nie należy bawić się w Pana Boga wyznaczając datę śmierci. Można
> przestrzec przed niebezpieczeństwem, doradzić pomoc. Tarot nie lubi uległych i
> słabych. Takich często wodzi na manowce. Rządzi tymi, którzy się nim zajmują.
> Chce, żeby się stale nim zajmować, pojawiać się może nawet we śnie. Jest
> potężny. Sprawdza każdego, kto chce się nim zajmować. Wybiera silnych,
> odpornych na sugestię, nad którymi trudno panować. Jest przekorny. Chce mieć w
> człowieku, zajmującym się nim, partnera, a nie niewolnika. Dlatego trzeba
> sobie samemu narzucić wolę zachowania, umiar w kontaktach z Tarotem.
>
> to w skrócie ze strony cudowny portal artykul pani wojciechowskiej hanny

Cudowna pani Wojciechowska powinna zmienić dealera albo brać pół działki bo cała
jej szkodzi.

Tego jeszcze brakuje żeby kolejna osoba wciskała ludzi w wieki średniowiecza
kiedy to księżyc był diabłem...

Powiem wam coś od siebie... uwielbiam mity i baśnie. Czytając tego typu artykuł
moje zapotrzebowanie na mity zostaje zaspokojone i to nawet z nadmiarem... Cóż
nie wiem czy droga pani jest pisarką ale przy takich zdolnościach upchania
ciemnoty i mitów w kilku zdaniach to do nagrody średniowieczno-inkwizycyjnego
nobla może startować.

> co o tym myslicie ?tarot jest potezny tak bardzo i trzeba byc bardzo silnym
> emocjonalnie zeby móc sie nim zajmowac?

Tarot jest tak potężny jak człowiek który go używa. Tarot nie jest istotą - jest
narzędziem. Jeżeli czegoś powinniśmy się obawiać to uzależnienia się od niego.
Wielu ludzi "przesadza" w używaniu tarota - gdyby mogli to przed wyjściem z domu
pytali by kart czy powinni założyć buty...

Tak, pracując z tarotem trzeba być silnym emocjonalnie - w przeciwnym wypadku
nie zmusimy samych siebie do przyznania się "tak to moja wina", "tak
zrobiłem/łam źle" - kiedy karty nam wprost to pokażą.

Być silnym emocjonalnie trzeba gdy wróżąc widzimy, że wcale nie jest tak pięknie
jak byśmy chcieli. Zobacz ilu ludzi pyta w kółko o to samo nie przyjmując do
świadomości negatywnych odpowiedzi na swoje pytania - odpowiedz sobie dlaczego.

> no to ja nie wiem teraz czy powinnam sie nim zajmowac po prostu chce ale sie
> boje i wiecie boje sie go stawiac wieczorem za to w dzien nie mam oporow

Zanim weźmiesz się na dobre za wróżenie to upewnij się, że jesteś na to gotowa.
Może powinnaś sprawdzić dlaczego boisz się tarota, może podświadomie
zaakceptowałaś bajki typu cytowanego tutaj tekstu. Jeżeli tak zrobiłaś to pora
się tego pozbyć.

> boje sie duchow i tej sfery
Duchy i ta sfera... większość z nich jest bardziej przerażona od nas...
Nie będę się zbyt wiele rozpisywał, polecam pogooglać po nazwisku "Bruce Moen".
To powinno Ci troszkę pomóc w "pomacaniu tego tematu".

> napiszcie cos prosze
Napisane... Twa prośba spełniona.

[anahella]

monk164 napisała:

> Dlatego trzeba
> sobie samemu narzucić wolę zachowania, umiar w kontaktach
> z Tarotem.

Zgadzam się. Moda na wróżenie, ezoterykę oraz magię rozrosła się przez ostatnich
kilka lat z powodu popularności książek i filmów o Harrym Potterze. Mamy też
disneyowskie wydawnictwa chyba nazywają się "Witches", mamy jakieś seriale o
czarownicach... Niestety, ezoteryka weszła w popkulturę i każdemu wydaje się, że
to takie proste. Za karty biorą się dzieci, myśląc że to działa na zasadzie
włączenia i wyłączenia światła. A to tak nie działa.
A tymczasem do Tarota trzeba zrozumienia i pracy. Pracy głównie nad sobą.
Opanowanie się przed sięganiem po karty w każdej chwili życia to też praca nad
sobą.

> no to ja nie wiem teraz czy powinnam sie nim zajmowac
> po prostu chce ale sie
> boje i wiecie boje sie go stawiac wieczorem
> za to w dzien nie mam oporow
> boje sie duchow i tej sfery

Myślę, że jeśli się boisz, powinnaś odstawić karty i przemyśleć źródło Twoich
strachów. W życiu nie chodzi o to by się bać. Chodzi o to by nazwać po imieniu
to, co czego się boimy.

W innym temacie pisałam o "Czarnoksiężniku z archipelagu" Ursuli Leguin (a może
Le Guin? - nie pamiętam jak się pisze jej nazwisko). Czytałaś? Jeśli tak,
przemyśl walkę bohatera z cieniem. Jeśli nie czytałaś - gorąco polecam. Jeśli
znasz Harry'ego Pottera, motyw może wydać Ci się znajomy, bo jeden wątek jest
zerżnięty właśnie z "Czarnoksiężnika z Archipelagu".

[monk164]

dziekuje wszystkim za wsparcie odpisuje tak wczesnie bo w wekeend mnie nie
bedzie a moje dzieciaki juz pobudke robia o 6 rano o jak milo
milej soboty i niedzielki

[ines113]

Zgadzam sie z tym, co napisal Oktawiusz.
Monk, jak zaczelam to czytac, to odetchnelam z ulga, jak zobaczylam
na koncu, ze to byl cytat, a nie Twoje przemyslenia
Nie wiem, czemu ludzie tak chetnie demonizuja Tarota, czego nie
robia z innymi kartami, a przeciez wszystko funkcjonuje na tej samej
zasadzie.
Moze trudno w to uwierzyc, ale to w nas sa te wszystkie madre
podpowiedzi i proroctwa, a nie w jakims duchu tarotowym. Ano
jestesmy stworzeni na podobienstwo Boga i Bog wcale nie ukrywa przed
nami tak wielu tajemnic, jakby sie wydawalo. To nasz brak kontaktu z
wlasna duchowoscia blokuje nas w odczytywaniu informacji na
jakikolwiek temat, a karty sa narzedziem, ktore nam ulatwiaja w
dotarciu do nich.
A jesli juz przyrownamy Tarota do noza, to czy nie byloby absurdalne
stwierdzic, ze noz nami rzadzi, nie lubi uleglych i slabych (bo moze
im poobcinac palce ), chce, zeby sie nim zajmowac, sprawdza
kazdego i wybiera tylko silnych? Podobnie absurdalnie jest twierdzic
tak o Tarocie.
A jesli ktos czuje jakas tajemnicza istote, ktora z nim rozmawia za
pomoca kart, to radzilabym sprawdzic, czy nie doszlo do podlaczen
energetycznych z innymi istotami albo podleczyc skolatane nerwy...

[czaszka00]

hahaha
Ines jesteś swietna z tym nożem hahaha prawie monitor zalałam kawą heheheheheheh

[ines113]