Siewierz

[madohora]

[madohora]

SIEWIERZ RYNEK

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Siew ierz, m iasteczko nad Czarną Przemszą, w pow iecie Olkuskim w gubernji Radomskiej, ma m ieszkańców 1521 samych Chrześcian. Wśród obszernego stawu, stojący na kępie zam ek, podźw ignął i
biskup Piotr Tomicki, a biskup Franciszek Krasiński, nakazał płacić podatek, na utrzym anie gmachu w przyzwoitym stanie. — Biskup Jan R zeszow ski w r. 1484 pierw szy u ży ł tytułu: P an i k sią żę S ie w ie rsk i. Odtąd następcy jeg o tytułując się książętami Siew ierskiem i, m ieli prawo miecza, kucia pieniędzy i w ładzę oddzielną nad szlachtą w tym okręgu osiadłą; w ykonyw ali w sw em im ieniu spraw iedliw ość bez apelacji, nadawali przyw ileje, szlachectw a, słow em : udzielnie rządzili w księztw ie żadnym ciężarom ani podatkom nie podlegając. Często przemieszkiwali w zamku tutejszym , przebywał w nim jeszcze i czcigodny Kajetan
Sołtyk.

[madohora]

RAKI WRACAJĄ DO NADLEŚNICTWA SIEWIERZ - www.tvp.pl - 30.11.2020

[madohora]

[madohora]

W planach jest bezpośredni autobus z Katowic do Siewierza

[madohora]

[madohora]

E SIEWIERZU WYSTARTOWAŁA JUROMANIA - Radio Katowice - 18.09.2021

[madohora]

Siewierz, niew ielkie m iasto w K rólestw ie P olskiem w P io trk o w sk iem , b yło niegdyś stolicą K się stw a Siew ierskiego, k tó re od k sią ż ą t ślą sk ic h n a-b y ł bisk u p k rak o w sk i Z bigniew O leśnicki (r. 1443). Odtąd ty tu ło w ali się bisk u p i k-akow cy książętam i siew ierskim i. T y tu ł książęcy odnow iony zo stał
w ro k u 1889

[madohora]

Siewierz,
miasto w województwie śląskim, w powiecie będzińskim, na obszarze Garbu Tarnogórskiego, nad Czarną Przemszą, jej lewym dopływem Mitręgą i Jez. Przeczyckim.
Ludność miasta: ogółem — 5,6 tys. mieszkańców (2019)
Gęstość zaludnienia: 143,1 os/km2 (2019)
Powierzchnia: 39 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 19°14′E, szerokość geograficzna: 50°28′N
Prawa miejskie: nadanie praw — 2 poł. XIII w. (przed 1304), utrata — 1870; nadanie praw — 1962

[madohora]

SIEWIERZ MAPA*

[madohora]

Działania wojenne oszczędziły miastu większych zniszczeń. Czas okupacji niemieckiej zakończył się 20 stycznia 1945 r., kiedy to w nocy z 20 na 21 stycznia do Siewierza wkroczyli żołnierze radzieccy z 225 dywizji piechoty pod dowództwem pułkownika Muraszewa i Siewierz odzyskał wolność.

[madohora]

Ówczesny wójt Józef Pyrzyk podjął starania w kierunku przywrócenia Siewierzowi praw miejskich, które okazały się wówczas bezskuteczne, jednakże konsekwentne działania grupy zaangażowanych Siewierzan miały doprowadzić do sukcesu w przyszłości.

[madohora]

SIEWIERZ JEDNODNIÓWKA

[madohora]

Ówczesne władze miasta podejmowały szereg decyzji i działań, mających duże znaczenie w sferze kultury. Reaktywowano bibliotekę, która znalazła siedzibę w Domu Ludowym. W późniejszych latach (1956) zorganizowano też dwa punkty biblioteczne w Piwoni i Sulikowie. Podjęto decyzję o wybudowaniu domu kultury i przedszkola. Te ważne dla mieszkańców obiekty zostały oddane do użytku w 1977 r. - budynek przedszkola, 1974 r. - budynek domu kultury, w którym nieco później znalazła swoją siedzibę Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna (1983).
Począwszy od 1962 roku w mieście odbywają się „Dni Ziemi Siewierskiej” - święto miasta i jego mieszkańców, podczas którego m.in. prezentowany jest dorobek rodzimych artystów, występują zaproszeni artyści, a w bogatym programie artystycznym każdy uczestnik znajdzie dla siebie ciekawą propozycję.

[madohora]

Równolegle z inwestycjami tworzącymi infrastrukturę miejską, powstawało wiele nowych budynków mieszkalnych – w miejscu starych i drewnianych budowano murowane domy jednorodzinne, mieszkańcy osiedlali się również w rejonie ulicy Warszawskiej, na terenach, które dzisiaj określane są mianem Osiedla Zachód.

[madohora]

Prężny rozwój Siewierza w kolejnych latach został dostrzeżony i doceniony, zaowocował znaczącymi na tamte czasy wyróżnieniami w skali województwa, a nawet kraju. W 1970 r. miasto zdobyło tytuł „Wicemistrza Gospodarności”, w 1972 r. Siewierz był już „Mistrzem Gospodarności” w skali kraju, a dwa lata później, w roku 1974 znalazł się w ścisłym gronie laureatów Jubileuszowej Nagrody XXX-lecia PRL, którą przyznawano najgospodarniejszym spośród gospodarnych. W tym samym roku Siewierz otrzymał Złotą Odznakę „Zasłużony w Rozwoju Województwa Katowickiego”. Kolejnym sukcesem było ponowne uzyskanie w roku 1977 tytułu „Wicemistrza Gospodarności”. Wraz z nagrodami miasto otrzymywało nagrody pieniężne, które władze miasta przeznaczały na cele publiczne – m. in. na budowę obiektów użyteczności publicznej. Ugruntowana pozycja miasta w regionie była bodźcem do podejmowania kolejnych wyzwań, dobrze służących rozwojowi.

[madohora]

Wraz z upływem czasu Siewierz zmieniał swoje oblicze. Następowały wielkie, pozytywne zmiany w wyglądzie miasta i w standardzie życia jego mieszkańców. Zmiany ustrojowe, które nastąpiły po roku 1989, umożliwiły dalszy prężny rozwój tak miasta jak i całej gminy, bowiem pod rządami nowej ustawy o samorządzie gminnym, Siewierz wraz z dziesięcioma sołectwami stanowi jednostkę terytorialną pn. Miasto i Gmina Siewierz. Ostatnie zmiany w powierzchni gminy miały miejsce w 1992 r., kiedy to z terenu Gminy Siewierz wyłączono wieś Trzebiesławice i przyłączono do Dąbrowy Górniczej.

[madohora]

Z uwagi na skromną bazę sportową w Siewierzu podjęto decyzję o budowie nowoczesnej hali sportowej przy Zespole Szkół. W 2005 roku wbudowano akt erekcyjny, a rok później w październiku 2006 roku nastąpiło otwarcie dużego, nowoczesnego obiektu sportowego wraz z zapleczem, który dobrze służy dzieciom, młodzież szkolnej i nie tylko. W hali sportowej miała miejsce Wystawa Przyrodniczo-Łowiecka, przygotowana w ramach obchodów 85-lecia Okręgowej Rady Łowieckiej. Około 1000 zgromadzonych eksponatów obejrzało niemal 5 tys. zwiedzających.

[madohora]

SIEWIERZ PLAN MIASTA

[madohora]

Cmentarz żydowski w Siewierzu – nekropolia została założona w 1915 r. poza obszarem zabudowanym, po lewej stronie szosy do Koziegłów. Kirkut został zlikwidowany w czasach PRL-u.
Prawdopodobnie na miejscu dawnej nekropolii znajduje się obecnie parking dla samochodów i tereny przy fabryce Electrolux.

[madohora]

[madohora]

Świątynia ta została zbudowana prawdopodobnie w 1144 lub 1164 z fundacji Piotra Dunina Własta – fundatora 70 kościołów. Należy do najstarszych świątyń w Polsce; obok rotundy św. Mikołaja na Górze Zamkowej w Cieszynie jest jednym z najstarszych zabytków architektury polskiej.
Kościół wykonany jest z kamienia ciosanego, w stylu romańskim, ze sklepieniem burgundzkim - uwiarygadnia to okres jego powstania; najpóźniej w XII wieku.
W tym kościele odbył się synod biskupów polskich (6 lipca 1233).
Pierwotnie gród siewierski był zlokalizowany wokół kościoła, jednak najprawdopodobniej po najazdach mongolskich został przeniesiony w miejsce dzisiejszego terenu zamku biskupiego w Siewierzu.
W nieznanym czasie budowla uległa pożarowi, co doprowadziło do zapadnięcia się sklepienia i nadwerężenia ścian. W takim stanie stał do 1639, kiedy to nieznany fundator ściągnął dach żelazem i wsparł przyporami rozchylone mury, pokrył je dachem, a zamiast burgundzkiego sklepienia zrobił płaski sufit. Dobudował też kruchtę.

[madohora]

Biskupi krakowscy − biskupi diecezjalni, biskupi koadiutorzy, biskupi pomocniczy oraz administratorzy apostolscy diecezji krakowskiej (od 1925 archidiecezji).
W latach 1443–1790 kolejni biskupi diecezjalni byli książętami siewierskimi.

[madohora]

Księstwo siewierskie (łac. Ducatus Severiensis; nazwa użyta po raz pierwszy w 1341 roku) – od XIV wieku księstwo we władaniu Piastów: opolsko-raciborskich, bytomskich i cieszyńskich, zależnych od państwa czeskiego. W latach 1312–1337 i 1443–1790 samodzielne księstwo, pod panowaniem książąt siewierskich, którymi od 1443 byli kolejni biskupi krakowscy. W 1790 włączone w granice państwa polskiego.

[madohora]

Historia księstwa, jako księstwa „biskupiego”, rozpoczyna się w pewnym sensie 30 grudnia 1443, gdy od Wacława I cieszyńskiego (który uprzednio restaurował księstwo siewierskie) odkupione zostało za 6 tysięcy grzywien przez biskupa krakowskiego, Zbigniewa Oleśnickiego. Dobra miały przejść we władanie biskupa 1 stycznia następnego roku po uiszczeniu ostatniej raty (procedury w imieniu biskupa krakowskiego dokonał na zamku Lipowiec Jan Długosz), jednak wystąpili przeciwko temu bracia księcia oraz sympatyzujący z husytami: Bolko V Husyta, książę głogówecko-prudnicki oraz pochodzący z bocznej linii dynastii Przemyślidów, Mikołaj V Karniowski. Najdłużej walczył Bolko, pokój podpisany został dopiero w 1453, Mikołaj podpisał rozejm w maju 1444 roku.