Adwent

[madohora]

[madohora]

Adwent (łac. adventus – przyjście) – w Kościołach chrześcijańskich okres trwający od I nieszporów czwartej z kolei poprzedzającej Święto Bożego Narodzenia niedzieli do 24 grudnia, okres przypominający oczekiwanie na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa. Jednocześnie jest to czas poprzedzający pamiątkę pierwszego przyjścia – wcielenia, znanego pod nazwą narodzin Chrystusa.
Na adwent składają się cztery niedziele adwentowe. W okresie adwentu kapłan zakłada do Mszy świętej ornat w kolorze fioletowym, symbolizującym czas pokuty i przygotowania się do jednego z najważniejszych świąt, czasu pojednania z Bogiem i ludźmi. Adwent to także czas, w którym ewangelicy i katolicy mają uświadomić sobie, że oczekują na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa.
W Kościołach ewangelickich odprawiane są nabożeństwa adwentowe.

[madohora]

Każda z tych niedziel ma swoje własne symboliczne znaczenie, zazwyczaj związane z tematem nadziei, pokoju, miłości i radości. Wiele osób traktuje adwent jako okazję do zatrzymania się na moment, spojrzenia w głąb siebie i nawiązania głębszej więzi z Bogiem. To także czas rekolekcji adwentowych i spowiedzi. 

[madohora]

Kalendarze adwentowe stały się popularnym elementem przygotowań do świąt, zarówno wśród dzieci, jak i dorosłych. Ich historia sięga XIX wieku, kiedy zaczęto zaznaczać dni oczekiwania na Boże Narodzenie, najpierw malując kreski na drzwiach, później otwierając codzienne okienka z obrazkami lub fragmentami Biblii. Współczesne kalendarze adwentowe oferują nieskończoną różnorodność - od tych z czekoladkami, przez wersje kosmetyczne, aż po ręcznie robione zawierające inspirujące cytaty czy zadania na każdy dzień. 

[madohora]

Jednak należy zaznaczyć, że taka forma kalendarza adwentowego nie ukazuje istoty czasu oczekiwania i sprowadza się wyłącznie do komercjalizacji Świąt Bożego Narodzenia. Ponadto, tak jak wspomnieliśmy, rzadko zdarza się, że liczba okienek w kalendarzu równa się z rzeczywistym czasem trwania Adwentu. Zatem kalendarz dla osób wierzących może być dodatkiem albo motywacją do robienia dobrych uczynków, jednak nie może stanowić istoty okresu oczekiwania na przyjście Chrystusa.

[madohora]

Adwent to także czas pełen motywacji do czynienia dobra i pracy nad swoim stanem duchowym. Wiele osób podejmuje wtedy postanowienia adwentowe, które mogą obejmować różnorodne działania, jak wsparcie osób potrzebujących, wolontariat, czy poświęcenie większej uwagi bliskim. Adwentowe "dobre uczynki" to świetny sposób, by okazać innym wsparcie i miłość, a także zbliżyć się do duchowego wymiaru świąt.

[madohora]

Postanowienia adwentowe mogą także wiązać się z inicjatywami modlitewnymi. Wielu wiernych postanawia sobie, że będą uczestniczyć we wszystkich roratach, co wiąże się z codziennym wstawaniem o świcie. Można także postawić sobie za cel codzienne odmawianie różańca czy modlitwy Anioł Pański. Tutaj kwestia jest bardzo indywidualna i uzależniona od możliwości i chęci każdego chrześcijanina.

[madohora]

W tym czasie kończy się kościelny rok liturgiczny, z którym powiązany był tradycyjny kalendarz obrzędowy, a zaczyna się adwent. Jego początek może przypaść najwcześniej 27 listopada, a najpóźniej – tak jak to jest w tym roku – 3 grudnia, w zależności od tego, jak w kalendarzu układają się poszczególne dni tygodnia. Musi on obejmować cztery niedziele przed świętami Bożego Narodzenia. Przed jego rozpoczęciem przypada dzień św. Katarzyny (25 listopada), natomiast dzień św. Andrzeja (30 listopada) bywa obchodzony bądź przed nim lub też na jego początku. W tradycji ludowej mówiono, że św. Katarzyna zamyka okres przedadwentowy, natomiast św. Andrzej także go zamyka względnie otwiera adwent. Powiązane z tym są różne powiedzenia, np. „Święta Katarzyna adwent zawiązuje, a św. Andrzej poprawuje”, czy też „Święta Katarzyna klucze pogubiła, święty Andrzej znalazł, zatrzasnął je zaraz”. W wigilie obu dni praktykowano wróżby o charakterze matrymonialnym. Z okazji Katarzyny o swoich losach wróżyli chłopcy, były to tzw. katarzynki, a z okazji Andrzeja dziewczęta, były to tzw. andrzejki.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

*

[madohora]

W adwentowym czekaniu gdy przycichł świat cały:
uwielbiam Cię, Jezu, Panie godzien chwały.
Uwielbiam Cię: w myśli, w modlitwie i w śpiewie.
Oddaję Ci, Jezu, dziś samego siebie.
Chcę Ci przygotować w sercu swoim drogę,
bo tęsknię za Tobą, mym Panem i Bogiem.
Zobacz – adwentowe płoną dla Ciebie lampiony.
Przyjdź więc Panie Jezu i bądź uwielbiony!

[madohora]

[madohora]

Tradycją w Kościele katolickim są odprawiane w tym okresie o świcie msze, zwane roratami. Są to msze ku czci Maryi Panny, na pamiątkę tego, że przyjęła nowinę od archanioła Gabriela, zwiastującego, iż zostanie Matką Syna Bożego. W pierwszą niedzielę adwentu – w Kościele katolickim – rozpoczyna się rok liturgiczny.

[madohora]

[madohora]

Adwent, z punktu widzenia liturgii Kościoła katolickiego, można podzielić na dwa okresy:
od początku adwentu do 16 grudnia (czas szczególnego oczekiwania na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa na końcu czasów);
od 17 grudnia do 24 grudnia (czas bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego).
W liturgii Kościoła katolickiego pierwsze czytania pochodzą z Księgi proroka Izajasza i obrazują wyczekiwanie na przyjście obiecanego Zbawiciela.

[madohora]

Początki adwentu należy łączyć z początkiem obchodzenia przez chrześcijan świąt Bożego Narodzenia około II połowy IV wieku. Pierwsze ślady odkrywamy w liturgii hiszpańskiej i galicyjskiej.
Synod w Saragossie, który odbył się w 380 roku, polecał wiernym codzienną, gorliwą obecność w kościele, nie omijając ani jednego dnia w okresie między 17 grudnia, a 6 stycznia. Adwent miał tu charakter pokutny i ascetyczny.
W V wieku podobne zalecenia wydał biskup w Galicji. Polecił on wiernym post trwający trzy dni każdego tygodnia przez trzy tygodnie między wspomnieniem świętego Marcina (11 listopada), a świętami Bożego Narodzenia.

W Rzymie ten okres zaczął być obchodzony dopiero pod koniec VI wieku. Adwent miał tu formę radosnego oczekiwania na przyjście Pana, brak postów i innych praktyk pokutnych. Papież Grzegorz Wielki ujednolicił zalecenia liturgiczne dotyczące adwentu. Od tego czasu adwent trwa cztery tygodnie i staje się szczególnym okresem oczekiwania na święta Bożego Narodzenia. Z czasem przybiera również charakter eschatologiczny i staje się czasem oczekiwania na przyjście Chrystusa na końcu czasów. Połączenie tradycji galicyjskich i rzymskich zaowocowało współczesną oprawą liturgiczną adwentu. Rzymska liturgia została uzupełniona o ascetyczny wydźwięk (fioletowe szaty, bez Gloria i Te Deum).

[madohora]

[madohora]

Adwent ukazuje postacie Starego i Nowego Testamentu, które nazywane są figurami mesjańskimi z racji zapowiedzi swoim życiem, życia i dzieła Jezusa z Nazaretu. Wśród nich Maryję, Izajasza i Jana Chrzciciela. Adwent jest okresem oczekiwania w ciszy i przygotowania, dlatego Kościół katolicki zachęca do udziału w rekolekcjach oraz przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania. Okres ten nie jest czasem pokuty w takim wymiarze jak wielki post, ale posiada swoisty charakter refleksyjny.

Trzecia niedziela adwentu jest obchodzona radośniej. Jest ona nazywana niedzielą Gaudete. W tym dniu szaty liturgiczne mogą mieć różowy kolor. Teksty liturgiczne tego okresu w ciągu roku liturgicznego są nacechowane radością wynikającą z zapowiedzi przyjścia Zbawiciela i Odkupiciela, w sensie tekstów prorockich – jako jego narodzenie, natomiast w świetle Nowego Testamentu – jako powtórne przyjście z mocą w chwale.

[madohora]

Podobnie jak w Kościele katolickim adwent rozpoczyna rok kościelny w Kościele Ewangelicko-Augsburskim oraz trwa w tym samym czasie. Na ołtarzu umieszcza się wieniec adwentowy z czterema świecami i w każdą niedzielę adwentu zapala się kolejne świece. W czasie adwentu, w wybrany dzień tygodnia odbywają się cotygodniowe nabożeństwa adwentowe.

W liturgii Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego myśl adwentowa obecna jest podczas nabożeństwa z Sakramentem Komunii Świętej. Przed modlitwą Ojcze Nasz ksiądz zmawia kolektę, którą kończy słowami: "Na Jego [Chrystusa] powtórne przyjście czekamy i wraz z całym Kościołem wołamy: Przyjdź rychło, Panie." Zbór odpowiada: „Przyjdź, Panie Jezu”.
Również w modlitwie po Słowach Ustanowienia podkreślany jest adwent: „Wspominając zbawczą śmierć i mękę naszego Pana Jezusa Chrystusa, Jego Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie oczekujemy na Jego przyjście w chwale.” Teksty tych modlitw podkreślają, że Kościół, szczególnie zaś podczas Dziękczynienia (Eucharystii), z utęsknieniem wypatruje swojego Pana aż przyjdzie w chwale.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

I już adwnet

[madohora]

[madohora]

Adwent to czas wystrzegania się pokus – w tym łakomstwa – i wewnętrznego wyciszenia. W latach międzywojennych
pojawiła się zachowywana do dziś w wielu śląskich domach tradycja przygotowywania wieńca adwentowego. Jest różnych rozmiarów koło, uplecione najczęściej z gałązek jodły, przewiązane czerwoną wstążką, na którym ustawiano
cztery czerwone świece symbolizujące cztery niedziele adwentowe. W każdą z tych niedziel zapala się kolejną świecę – wieczorem w pierwszą niedzielę zapala się jedną świecę, śpiewa przy jej blasku pieśni adwentowe i następnie gasi, w drugą niedzielę płoną już dwie itd. Wieńce stawia się najczęściej na stole, niegdyś podwieszano je również
pod sufitem. Adwent nieodłącznie wiąże się z radosnym wyczekiwaniem na narodzenie Jezusa, z mszami roratnimi,
na które rano, a obecnie coraz częściej wieczorem, podążają dzieci oraz dorośli, niosąc roratnie lampiony i latarenki, które są symbolem światła. Pod koniec adwentu śląskie gospodynie tradycyjnie pieką pierniki bożonarodzeniowe, które muszą poleżeć jakiś czas w zamknięciu, by zmięknąć zanim trafią na bożonarodzeniowy stół czy choinkę

[madohora]

W listopadzie zazwyczaj zaczyna się adwent to jest czas przeznaczony dla przygotowania się do należytego uczczenia Świąt Bożego Narodzenia. Od adwentu rozpoczyna się rok kościelny. Msza w adwencie rano przed świtem się rozpoczyna i zaczyna się od słów "rorate coeli" czyli niebiosa spuście rosę - od tych słów pierwsze msze adwentowe nazywają się roratami. Jest to czas skupienia, gorących modlitw i umartwienia. W czasie adwentu obowiązuje też post. Wszelkie zabawy są zakazane. Roraty nie wszędzie są wprowadzone. W Polsce i w przyległych jej prowincjach, w Austrii, na Śląsku uroczyście i we wszystkie dni obchodzi się to nabożeństwo. Roraty upowszechnić w Polsce mieli Przemysław Pobożny i Bolesław Wstydliwy w XIII wieku

[madohora]

Nazwa adwentu pochodzi z łacińskiego wyrazu adventus, oznaczającego przyjście, w tym
wypadku przyjście na świat, czyli oczekiwane Narodzenie Chrystusa. Polacy nazywali nie-
gdyś adwent czterdziestnicą, ponieważ dawniej trwał on jak post wielki dni 40, zaczynając się nazajutrz po świętym Marcinie. Stąd powstał zwyczaj ucztowania na gęsi pieczonej,
jako przysmaku mięsnym, w dniu ostatnim przed tak długim postem. A że w polskim klimacie jest to początek zimy, więc poczęto wróżyć sobie, jaka będzie, z kości spożytej gęsi.
Z pierwszą niedzielą adwentu zaczyna się nowy rok kościelny, że zaś polskim obyczajem
w ostatnim dniu roku starego czyniono zawsze wróżby na rok nowy, stąd poszły owe wróż-
by zamążpójścia w przeddzień św. Andrzeja, tak samo praktykowane jak i w dniu ostatnim
grudnia. W Krakowie podczas adwentu kapela na instrumentach dętych grywała hejnały
z wieży mariackiej, na pamiątkę słów Pisma świętego: "Śpiewaj trąbą Syjonie", czyli zapowiedzianego wezwania przez archanioła na sąd ostateczny, gdy Chrystus przyjdzie powtórnie.

[madohora]

Na Mazowszu i Podlasiu przez cały adwent rano i wieczorem, wyszedłszy przed dom
na miejsce otwarte, grają na ligawkach dobywając uroczyste, proste tony, które zwłaszcza
w cichy a mroźny wieczór dolatują z dalekich wiosek. W poetycznym tym zwyczaju zamiłowany był szczególnie arcybiskup warszawski Choromański (zmarły w r. 1838). Gdy był
proboszczem w Zambrowie w Łomżyńskim, występowała tam podczas pasterki cała młodzież
parafialna grając na ligawkach przy kościele. Lud polski podczas adwentu, jak na Wielka-
noc, idzie do spowiedzi. Wesoła muzyka i śpiewki milkną wszędzie, bo jak mówi stare
przysłowie o patronach rozpoczynających adwent:

[madohora]

Święta Katarzyna klucze pogubiła,
Święty Jędrzej znalazł, zamknął skrzypki zaraz.
Drugie przysłowie brzmiało:
Święta Katarzyna, adwent zaczyna,
Święty Jędrzej, jeszcze mędrzej.

[madohora]

Był stary zwyczaj kościelny w Rzymie, że w niedziele adwentowe rano odprawiano nabożeństwo zwane roratami od "Rorate coeli" - "Nieba spuśćcie rosę", słów, od których poczyna się msza na cześć Bogarodzicy. Przybywał na nią papież z wszystkimi stanami i śpiewał tę mszę z hymnem "Gloria in excelsis'" atoli nabożeństwo to nie było w żadnym kra-
ju tak solennie obchodzone jak w Polsce, gdzie odprawia się zwykle przed wschodem słońca.
Podczas tej mszy na ołtarzu goreje i świec, jak w starym zakonie świecznik siedmioramienny
rozlewał światło przed zasłoną Przybytku w świątyni jerozolimskiej. Jak daleko sięgały
granice Rzeczypospolitej, tak odprawiają się dotąd roraty. W północnych Węgrzech, na
Spiżu, roraty pozostały pomnikiem panowania polskiego za Karpatami. W książce zatytułowanej "Ozdoba Kościoła katolickiego" a napisanej w r. 1 i39, w rozdziale o "Siedmu roratnicach" (świecach) znajduje się podana wiadomość, że "osobliwie i w Polsce prawie tylko, używają tej ceremonii, którą zaczął w Poznaniu Przemysław Pobożny, a przyjął w Krako-wie Bolesław Wstydliwy, jako świadczą Bzowiu s i Nikielius, którzy uważając, że trzeba się z wiarą świecącą dobrymi uczynkami na sąd Boski stawić wraz z siedmiu stanami, gotowość swoją na sąd Pański oświadczyli tym sposobem". Przystępował do ołtarza najprzód król ze świecą rozpaloną, i tę na najwyższym środkowym świeczniku osadzał, mówiąc: "Gotów jestem na sąd Boży". Drugą świecę obok wstawiał pierwszy biskup, od stanu duchownego, mówiąc: "Sum paratus ad Adventum Domini". Trzecią stawiał senator świecki,
czwartą ziemianin, piątą rycerz, szóstą mieszczanin, a siódmą kmieć w siermiędze. każdy
powtarzając to, co król powiedział. Nabożeństwo odbywa się przed wschodem słońca, aby
chrześcijanie okazali w ten sposób swoją czujność w oczekiwaniu przyjścia Zbawiciela i gotowość na sąd ostateczny.

[madohora]

Znakomity nasz poeta Ludwik Kondratowicz {Syrokomla} nabożeństwu temu poświęcił
piękny wiersz pod tytułem "Staropolskie roraty" :

Od Bolesława, Łokietka, Leszka,
Gdy jeszcze w Polsce Duch Pański mieszka,
Stał na ołtarzu przed mszą roraty
Siedmioramienny lichtarz bogaty.
A stany państwa szły do ołtarza,
A każdy jedną świecę rozżarza:
Król - który berłem potężnym włada.
Prymas - najpierwsza senatu rada,
Senator - świecki opiekun prawa,
Szlachcic - co królów Polsce nadawa,
Zołnierz - co broni swoich współbraci,
Kupiec - co handlem ziomków bogaci,
Chłopek - co z pola, ze krwi i roli
Dla reszty braci chleb ich mozoli.
Każdy na świeczkę grosz swój przyłoży,
I każdy gotów iść na sąd Boży.

Tak siedem stanów z ziemicy całej,
Siedmiu płomieńmi jasno gorzały,
Siedem modlitew treści odmiennej,
Wyrażał lichtarz siedmioramienny.

Według Zygmunta Glogera

[madohora]

Od VI wieku Adwent stał się początkiem roku kościelnego. Niegdyś okres ten nazywano czterdziestnicą bo trwał jak wielki post czterdzieści dni. Zaczynał się na drugi dzień po Świętym Marcinie. Stąd też w dniu Świętego Marcina ucztowano i zapraszano się nawzajem, Było to przygotowanie do okresu postu i umartwiania się.

[madohora]

Adwent to czas wystrzegania się pokus – w tym łakomstwa – i wewnętrznego wyciszenia. W latach międzywojennych pojawiła się zachowywana do dziś w wielu śląskich domach tradycja przygotowywania wieńca adwentowego. Jest to różnych rozmiarów koło, uplecione najczęściej z gałązek jodły, przewiązane czerwoną wstążką, na którym ustawiano
cztery czerwone świece symbolizujące cztery niedziele adwentowe. W każdą z tych niedziel zapala się kolejną świecę – wieczorem w pierwszą niedzielę zapala się jedną świecę, śpiewa przy jej blasku pieśni adwentowe i następnie 7 gasi, w drugą niedzielę płoną już dwie itd. Wieńce stawia się najczęściej na stole, niegdyś podwieszano je również pod sufitem. Adwent nieodłącznie wiąże się z radosnym wyczekiwaniem na narodzenie Jezusa, z mszami roratnimi,
na które rano, a obecnie coraz częściej wieczorem, podążają dzieci oraz dorośli, niosąc roratnie lampiony i latarenki, które są symbolem światła. Pod koniec adwentu śląskie gospodynie tradycyjnie pieką pierniki bożonarodzeniowe, które muszą poleżeć jakiś czas w zamknięciu, by zmięknąć zanim trafią na bożonarodzeniowy stół czy choinkę.

[madohora]

[madohora]

Też już tuż..tuż...

[madohora]

Widzisz teraz taka sprawa
Jeszcze dzisiaj trwa zabawa
Lecz za chwilę to się zmieni
Bo już adwent wieniec się zieleni

[madohora]

*

[madohora]

Środy – akcesoria do nauki i zabawy
Środy może być czasem na akcesoria wspierające naukę i zabawę. W okienkach możesz umieścić naklejki edukacyjne, zakładki do książek, małe notatniki do rysowania oraz kredki czy pisaki, które rozweselą malucha i zachęcą do kreatywnego myślenia. Tego dnia dziecko będzie mogło cieszyć się z przydatnych przedmiotów, które mogą wspierają jego edukacyjne zainteresowania.

[madohora]

Trzecia niedziela adwentu jest obchodzona radośniej. Jest ona nazywana niedzielą Gaudete. W tym dniu szaty liturgiczne mogą mieć różowy kolor. Teksty liturgiczne tego okresu w ciągu roku liturgicznego są nacechowane radością wynikającą z zapowiedzi przyjścia Zbawiciela i Odkupiciela, w sensie tekstów prorockich – jako jego narodzenie, natomiast w świetle Nowego Testamentu – jako powtórne przyjście z mocą w chwale.

[madohora]

W liturgii Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego myśl adwentowa obecna jest podczas nabożeństwa z Sakramentem Komunii Świętej. Przed modlitwą „Ojcze Nasz” ksiądz zmawia modlitwę (tzw. kolektę), którą kończy słowami: „Na Jego [Chrystusa] powtórne przyjście czekamy i wraz z całym Kościołem wołamy: Przyjdź rychło, Panie.” Zbór odpowiada: „Przyjdź, Panie Jezu”.

[madohora]

Lampion przygotowuje się własnoręcznie, najczęściej z brystolu lub kartonu. Ma formę czworoboku, a jego ścianki są ozdobione symbolami chrześcijańskimi lub scenami biblijnymi.

[madohora]

Świeca roratna, roratka, przest. roratnica, pot. świeca roratnia – świeca adwentowa umieszczana i palona w świątyniach w czasie mszy roratnych zgodnie z tradycją Kościoła katolickiego.

[madohora]

Kalendarz adwentowy – specjalny kalendarz służący do odliczania (zwykle) pierwszych 24 dni grudnia do Bożego Narodzenia; jedna z tradycji adwentowych, szczególnie lubiana przez dzieci. Współczesny komercyjny kalendarz adwentowy może mieć charakter religijny lub świecki. Niektóre kalendarze były drukowane z liczbą dni do odliczania dopasowaną do dni adwentu przypadającego w danym roku i stąd wzięła się jego nazwa.

[madohora]

Współcześnie istnieją różne rodzaje komercyjnych kalendarzy adwentowych dla dzieci, młodzieży i dorosłych:
z czekoladką ukrytą za każdym okienkiem,
z produktami kosmetycznymi,
z piwem,
z przedmiotem w częściach do samodzielnego złożenia,
z produktami spożywczymi zdrowotnymi,
z przyrządami do majsterkowania,
z gadżetami,
ze skarpetkami,
z biżuterią,
ze słodyczami i zabawkami dla dzieci itp.

[madohora]

Za pierwsze drukowane kalendarze adwentowe uznaje się te pochodzące z 1902 roku z Hamburga albo te wydrukowane dopiero w 1908 roku w Monachium. Kalendarz adwentowy z 1902 roku nie był kalendarzem adwentowym o wyglądzie znanym współcześnie, albowiem miał formę zegara. Za wynalazcę drukowanego kalendarza adwentowego uważa się Gerharda Langa (1881-1974), który wydrukował jego prototyp w 1904 roku, a w 1908 roku wyprodukował drukowane kalendarze adwentowe na sprzedaż, które zilustrował Ernst Kepler

[madohora]

Wieniec adwentowy – wieniec, stanowiący formę ludowej domowej pobożności, wykonany z gałązek drzewa iglastego z czterema świecami, które zapala się kolejno w każdą niedzielę adwentu.

[madohora]

Zaś Żydzi podczas święta Chanuka zapalają kolejne świece na ośmioramiennym świeczniku.

[madohora]

Adwentowej ligawki brzmienie chropowate
Daleko niesie się przez świat późnojesienny,
Wibruje w uszach, bo to nie jest dźwięk przyjemny.
Echem odbija się o pałac, willę, chatę…

Nie sposób na ligawki ton się nie zatrzymać!
Tym, którzy o refleksji czasie zapomnieli
I tym, co od jesieni święta mieć by chcieli,
Ligawka o adwencie w grudniu przypomina

I słychać w jej tubalnym głosie mocny przekaz:
Gwiazda wnet jasno błyśnie nie tylko w Betlejem,
Ale blask jej każdego oświeci człowieka,
Więc pora umocnić naszą nadzieję!

[madohora]

Gdy rozpoczyna się Adwent, nasze serca i myśli przepełnione są oczekiwaniem. Życzę ci, aby ten czas okazał się dla ciebie okresem wyciszenia i samych dobrych postanowień.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Dawniej wieńce wykonywano własnoręcznie i z żywych gałązek. Na terenie Warmii i Mazur w I niedzielę adwentu robiono z choiny wianek i przystrajano czerwonymi wstążkami. Następnie umieszczano na nim świeczkę. Po czym zawieszano go pod sufitem. W każdą niedzielę dodawano świeczkę. Czasem wieniec adwentowy zdobiły wstążki różnych kolorów.

[madohora]

W niektórych katolickich parafiach, w sobotni wieczór lub poranek I niedzieli adwentu, wieńce adwentowe są święcone i pobłogosławione. Zwyczaj ten nie jest znany w Kościołach ewangelickich.

[madohora]

W Niemczech wieniec jest także ozdabiany małymi bombkami. W kościele zapalenie wieńca jest dokonywane w uroczysty sposób. Czyni to konkretna grupa przedstawicieli parafian, np.: młodzież, bądź członkowie chóru. W Bawarii wieniec zdobi się czerwonymi wstążkami, jabłkami i szyszkami sosny.

[madohora]

[madohora]

Kiedy w kościołach powszechne stało się odgrywanie wydarzeń biblijnych dla ludzi, którzy nie umieli czytać, częścią tej zabawy była Rajska Gra w Wigilię Bożego Narodzenia przed mszą. Wykonywano ją przed jasełkami, ponieważ wyjaśniała ona, w jaki sposób grzech pierworodny przyszedł na świat. Odprawiano go zawsze 24 grudnia, w dzień pamięci Adama i Ewy. Scena gry zawierała oczywiście „drzewo wiedzy”, które musiało być zielonym drzewem nawet zimą, ponieważ owoce drzew rzadko wiszą na opadłych drzewach! Kiedy rajska zabawa dobiegła końca i rozpoczęła się szopka, rajskie drzewko pozostało w miejscu i na dłuższą metę stało się wzorem dla późniejszej choinki.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

3. Kalendarz adwentowy dla niego z kosmetykami
Nie tylko kobiety dbają o swój wygląd. Sprawdzony patent na męski zestaw prezentowy to pakiet wszechstronnych kosmetyków do codziennej pielęgnacji. Co warto w nim uwzględnić? W kalendarzowych okienkach mogą znaleźć się mini żele pod prysznic o różnych zapachach, sole do kąpieli, szampon, pianka do golenia lub żel pielęgnujący zarost, a także jednorazowe maseczki do twarzy o różnorodnych zastosowaniach (odżywcze, nawilżające, oczyszczające, przeciwzmarszczkowe). Nadadzą się również akcesoria pielęgnacyjne: nożyczki, obcinacz do paznokci, pilnik, gąbka myjąca czy tarka do stóp.

[madohora]

7. Kalendarz adwentowy dla stylowych mężczyzn
Twój partner przykłada sporą uwagę do własnego wizerunku i śledzi najnowsze trendy w modzie? Z pewnością zadowoli go więc kalendarz adwentowy z odzieżowymi akcesoriami. W jego skład mogą wchodzić: krawat, mucha, skarpetki w ciekawy wzór albo eleganckie spinki do mankietów. Nie obawiaj się, że zabraknie Ci pomysłów na 24 okienka. Warto jeszcze uwzględnić sezonowe dodatki jak ciepła czapka, rękawiczki i szalik. Sprawdzą się też nowe sznurowadła do zimowych botków. Nadadzą się ponadto akcesoria pielęgnacyjne – rolka do czyszczenia odzieży, zapach do garderoby czy pasta nabłyszczająca obuwie.

[madohora]

Tematyczny kalendarz adwentowy to innowacyjne podejście do tradycyjnego oczekiwania na święta. A do tego wprowadzenie cyklu tygodniowego wypełnionego różnorodnymi niespodziankami pozwala na stworzenie systematycznego i ekscytującego doświadczenia. Każdego dnia tygodnia dziecko będzie mogło spodziewać się innego typu upominku, co sprawi, że każdy dzień będzie pełen radości. Jak zorganizować taki kalendarz, aby maksymalnie wykorzystać jego potencjał?

[madohora]

Niedziele – akcesoria tematyczne i zabawki manualne
Niedziele można poświęcić na przeróżne akcesoria i zabawki dopasowane do zainteresowań malucha. Świąteczne ozdoby, kolorowe skarpetki, mini kalendarze oraz gadżety sensoryczne to doskonałe pomysły, które dopełnią tygodniowy cykl niespodzianek. Niech niedziele będą pełne radości i kreatywności – a przy okazji to świetny moment na wspólne dekorowanie pokoju lub tworzenie świątecznych ozdób.

[madohora]

Adwent (łac. "adventus" - przyjście) to czas oczekiwania na narodziny Jezusa Chrystusa, a także przygotowania na jego powtórne przyjście. Okres ten obejmuje cztery niedziele poprzedzające Boże Narodzenie i jest czasem szczególnej modlitwy, refleksji i dobrych uczynków. 

[madohora]

W adwencie symbolicznym kolorem liturgicznym jest fioletowy, który związany jest z charakterem pokutnym tego okresu, ale z jednym wyjątkiem. Ważnym elementem adwentu jest trzecia niedziela - tzw. "Niedziela Gaudete", czyli tzw. "Niedziela Radości". Wówczas kolor szat liturgiczny jest różowy. Taka sytuacja zdarza się tylko dwa razy w roku - właśnie w Niedzielę Gaudete oraz w Niedzielę Laetare - IV niedzielę Wielkiego Postu. 

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Nadszedł święty czas adwentu,
wlał w serca nadzieję -
może serc naszych gorąco
nóżki Ci rozgrzeje.

Może mój najsłodszy Panie,
w niejednym serduszku,
ciepło, miło i bezpiecznie-
będziesz miał kwiatuszku.

Może na pieśniach ,uczynkach-
malutki kwiatuszku,
zaśniesz miło,cicho,smacznie-
jak na wodnym łóżku.

Na świecie szaro, brudno,zimno-
ziemia grzechem szrpana.
Przygotujmy ciepłe serca-
dla naszego Pan

[madohora]

Gdy płonie pierwsza świeca w adwentowym wieńcu, otulam ciepłymi myślami wszystkich moich bliskich. Ty zdecydowanie należysz do tego grona, dlatego przesyłam szczere życzenia. Niech nadchodzące dni będą przepełnione radością

[madohora]

[madohora]

Zadanie na czwarty Adwent:
Poproś w modlitwie o to, abyś umiał zapłakać
Dzisiaj, w tym kolejnym dniu adwentu, prorok Izajasz mówi, że Bóg na końcu czasów przygotuje nam jedną z najwspanialszych uczt świata. Ale też mówi o tym, że On otrze wszelką łzę z naszych oczu. Kiedy ostatni raz ktoś widział, że z Twoich oczu leciały łzy?
Ja wiem, że my to ukrywamy, że się tego wstydzimy, że nie chcemy pokazać innym naszej słabości. Ale kiedy ostatni raz z Twojego serca popłynęła łza? Bo łza, taka prawdziwa, to oznaka zmiany. Zmiany serca. I o to też chodzi w adwencie.

[madohora]

***

[madohora]

Adwent to radosny czas oczekiwania,to czas zatrzymania się i zadumy nad własną relacją z Bogiem.To czas wpatrzenia się w Maryję i nauka wierności…To także czas głębszej analizy własnych postaw wobec drugiego człowieka niezależnie kim jest ,to okres szczególnej pomocy potrzebującym w każdej formie…

[madohora]

''

[madohora]

Adwent to takie trochę bycie w duchowej ciąży . Czekanie na narodzenie Kogoś wyjątkowego, Kogoś kto wywróci nasze życie do góry nogami, ale również Kogoś kto przyniesie niesamowicie dużo miłości i dobra. Tak jak rodzice spodziewający się narodzin dziecka muszą przygotować i siebie i dom na przybycie nowego członka rodziny tak i my w adwencie przygotowujemy nasze serca, musimy wysprzątać je z grzechów, przyozdobić dobrymi uczynkami aby wyczekiwanemu Jezusowi się podobało jak już do nas przyjdzie…

[madohora]