Sosnowiec - cerkiew w Sosnowcu

[madohora]

Dziś Wigilia Bożego Narodzenia według kalendarza juliańskiego

Dodano: 6 stycznia 2013, 10:20 Autor: PAP
Prawosławni, a także wierni innych obrządków wschodnich, w tym grekokatolicy i staroobrzędowcy, obchodzą w niedzielę wigilię Bożego Narodzenia według kalendarza juliańskiego, czyli według tzw. starego stylu.
Stałe święta religijne wypadają według tego kalendarza trzynaście dni po katolickich. Duchowni prawosławni zwracają uwagę, że kalendarz juliański jest o wiele starszy od gregoriańskiego (wprowadzonego w 1582 roku reformą papieża Grzegorza XIII i obecnie powszechnego), i był używany w pierwszych wiekach chrześcijaństwa.
W niedawnym wywiadzie dla PAP zwierzchnik Cerkwi w Polsce metropolita Sawa powiedział, że na 350 parafii prawosławnych, tylko 20 świętuje Boże Narodzenie według kalendarza gregoriańskiego, czyli w terminie świąt u katolików, i dotyczy to centralnej Polski, m.in. Warszawy.
W niedzielę wigilia świętowana jest przez prawosławnych zwłaszcza w północno-wschodniej Polsce, gdzie są ich największe w kraju skupiska. Obchodzą ją w tym terminie także np. grekokatolicy z województwa zachodniopomorskiego, grekokatolicy i prawosławni z Podkarpacia, a także staroobrzędowcy, którzy żyją głównie na Suwalszczyźnie.
Od 2011 roku to dzień ustawowo wolny od pracy, bo przypada wtedy katolickie Święto Trzech Króli. 7 stycznia, w pierwszy dzień świąt, wiele szkół i uczelni w województwie podlaskim skorzysta z dnia wolnego od nauki. Niektóre placówki oświatowe będą tam zamknięte także i we wtorek.
Boże Narodzenie wschodnich chrześcijan poprzedzał 40-dniowy post, bardzo ściśle przestrzegany zwłaszcza przez ostatnie dni przed wigilią. W samą wigilię nakazuje się nawet powstrzymanie od picia napojów, aż do spożycia wigilijnej kolacji.
Cerkiew ma kilka nazw wigilii. Wierni mówią na nią m.in. nawieczerie lub soczelnik. Ta druga nazwa pochodzi od "socziwa", czyli gotowanej pszenicy polewanej miodem (według innych źródeł - soczystej kaszy), która była poprzednikiem współczesnej kutii, zawsze obecnej na wigilijnym stole.
Posiłek wigilijny rozpoczyna się od modlitwy i dzielenia prosforą. Prosfora (z greckiego: ofiara) to przaśny chleb używany w Kościele wschodnim do konsekracji i komunii. Ma kształt małych, mieszczących się w dłoni krążków, podobnych do malutkich chlebków.
W nocy wielu wiernych uda się do cerkwi na kilkugodzinne, świąteczne nabożeństwa. W białostockiej katedrze św. Mikołaja uroczystościom będzie przewodniczyć ordynariusz prawosławnej diecezji białostocko-gdańskiej abp Jakub. Zwierzchnik Cerkwi w Polsce metropolita Sawa przewodniczyć będzie nocnemu nabożeństwu w kaplicy Świętych Cyryla i Metodego w Centrum Kultury Prawosławnej w Warszawie.
Na Podkarpaciu nabożeństwa w cerkwiach obu obrządków - grekokatolickiego i prawosławnego - odbędą się wieczorem w niedzielę, w nocy i wczesnym rankiem w poniedziałek m.in. w Przemyślu, Sanoku, Komańczy i Kalnikowie. W woj. zachodniopomorskim nabożeństwa zostaną odprawione w niedzielę wieczorem m.in. w kilkunastu parafiach grekokatolickich dekanatu koszalińskiego.
Nieco inaczej świętują Boże Narodzenie staroobrzędowcy, którzy dość radykalnie podchodzą do przestrzegania zasad religijnych. To niewielka grupa wyznaniowa, powstała w rosyjskim prawosławiu w połowie XVII wieku. U nich Boże Narodzenie, poprzedzone 6-tygodniowym postem, rozpocznie się wieczornym czuwaniem w molennie (świątyni), które potrwa niemal do rana. Potem wierni będą odpoczywali a do wigilijnego stołu zasiądą dopiero pierwszego dnia świąt, by wieczorem znowu udać się na modlitwę.
Hierarchowie Cerkwi w Polsce szacują, że w kraju jest ok. 550-600 tys. osób wyznania prawosławnego, z czego połowa przypada na Białostocczyznę. Tam głównie mieszkają w Białymstoku oraz powiatach: hajnowskim, bielskim i siemiatyckim. Na Podkarpaciu mieszka kilkanaście tys. prawosławnych i grekokatolików. Na Pomorzu Zachodnim - ok. 20 tys. grekokatolików.
Staroobrzędowcy zaś, to jedna z najmniejszych w Polsce grup religijnych. Ocenia się, że jest ich 1-2 tys., z czego sześćset osób żyje na Suwalszczyźnie, m.in. w Suwałkach, Wodziłkach, Gabowych Grądach i Wojnowie. W Gabowych Grądach mieszka najwięcej, około dwustu staroobrzędowców

www.wspolczesna.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20130106/REGION/130109819

[madohora1]

Cerkiew w Sosnowcu poświęcono w roku 1889, otrzymuje ona wezwanie Wiery, Nadziei, Luby i ich matki Zofii - rzymskich męczennic z czasów cesarza Hadriana. Świątynia zbudowana jest z czerwonej cegły i betonu. Nietuzinkową ciekawostką jest czteropiętrowa dzwonnica, umieszczona nad sklepieniem. Fundatorem ośmiu dzwonów staje się Henryk Dietel.
Dębowy ikonostas, czyli ścianę z ikonami, która oddziela miejsce ołtarzowe od miejsca przeznaczonego dla wiernych, wykonuje moskiewski mistrz Lebiediew, a fundatorami tego dzieła stają się bracia Schönowie. Centralna część ikonostasu zawiera ikony Chrystusa, św. Włodzimierza oraz św. Zofii z córkami. Ciekawostką jest ikona Matki Boskiej Częstochowskiej, podarowana przez kolejarzy z Częstochowy, jak również piękna ikona przedstawiająca patronki cerkwi ufundowana przez Włodzimierza Diebila. Parafia prawosławna powstaje w roku następnym, 1890. Urokliwy wystrój wnętrza nie ulega zasadniczym zmianom od ponad wieku.

www.sosnowiec.cerkiew.pl/

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora1]

Prawosławie na terenie Sosnowca to historia trzech sosnowieckich cerkwi - pierwszą była cerkiew w Granicy (obecnie dzielnica Maczki). Położenie kamienia węgielnego nastąpiło we wrześniu 1876 r. Świątynia pw. św. Aleksandra Newskiego mogła pomieścić 250 osób. Ze względu na dynamiczny rozwój Sosnowca w końcu XIX stulecia zaszła potrzeba budowy cerkwi w centrum miasta, żeby zaspokoić potrzeby duchowe napływającej ludności wyznania prawosławnego. 15 sierpnia 1888 roku odbyło się uroczyste położenie kamienia węgielnego pod przyszły budynek cerkwi pw. śww. Wiary, Nadziei, Luby i matki ich Zofii. Na początku XX wieku liczba prawosławnych mieszkańców Sosnowca wzrosła do 3 tysięcy, dnia 27 maja 1901 r. położono kamień węgielny pod budowę nowej, przestrzennej cerkwi św. Mikołaja. Dzisiaj istnieje jedynie cerkiew przy ulicy Kilińskiego, z pozostałymi los obszedł się okrutnie – cerkiew św. Mikołaja zburzono z powodów politycznych w 1938 , a cerkiew w Maczkach rozebrano w latach 50 – tych XX w.

[madohora1]

[madohora1]

Chrześcijaństwo wschodnie było od zawsze obecne na ziemiach polskich, a w wielu miejscach (np. Małopolska) pojawiło się wcześniej niż chrześcijaństwo łacińskie. Niesłusznie patrzy się na prawosławie przez pryzmat Moskwy, ma to swą przyczynę w politycznym wykorzystywaniu religii. Podstawowym pytaniem jest – Czy prawosławie uznawane było za wyznanie własne czy obce?
Misja śww. Cyryla i Metodego objęła południowe części Polski już w X wieku, pierwsze parafie pojawiły się, gdy Bolesław Chrobry przyłączył w 1018 r. Grody Czerwińskie - od tego czasu możemy mówić o wspólnej drodze oraz historii państwa polskiego i Kościoła prawosławnego. Historia chrześcijaństwa na ziemiach polskich ukazuje, że na tym terenie doszło do spotkania dwóch wielkich tradycji religijno – kulturowych: wschodniej (bizantyjsko – ruskiej) i zachodniej (łacińskiej). Prawosławie było stałym elementem struktury wyznaniowej, a w niektórych jego regionach stało się religią dominującą.
Pozytywne i negatywne oblicza styków cywilizacyjnych stały się dziedzictwem historycznym naszego państwa.

[madohora1]

[madohora1]

Słowiańskie słowo Prawosławie jest zasadniczo przekładem greckiego Ortodoksja prawowierność, aczkolwiek nie jest przekładem dosłownym. Obydwa te słowa: greckie i słowiańskie stosuje się na określenie pewnej grupy wschodnich kościołów (cerkwi) wschodniego Chrześcijaństwa nie mających związków kanonicznych z papiestwem rzymskim. W roku 1054, po części ze względów politycznych, po części dogmatycznych, nastąpił rozłam (schizma) miedzy Rzymem, a pozostałymi patriarchatami. Od tego momentu możemy mówić o zupełnie odrębnych kościołach: katolickim i prawosławnym. Doktryna prawosławia opiera się na przekazach ojców Kościoła oraz dekretach siedmiu pierwszych soborów powszechnych, mających znaczenie równorzędne z Pismem Świętym, a więc są w nim autorytetem absolutnym. Kościół prawosławny uznaje za swoje zadanie odczytywać, przeżywać i przekazywać tradycję chrześcijańską bez uszczerbku. W prawosławiu dominuje teologia apofetyczna, głosząca, że Boga nie da pojąć się rozumowo i pojęciowo, można go jedynie odczuwać.

[madohora1]

[madohora1]

Prawosławie to jedna z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła rzymskokatolickiego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim z 1054 roku (tzw. wielkiej schizmy).

Prawosławie charakteryzujące się ciągłością tradycji od czasów apostolskich, własną liturgią i niezależnością lokalnych Kościołów. Nie uznaje ustanowionego po wielkiej schizmie w Kościele zachodnim prymatu jurysdykcyjnego biskupa Rzymu, opierając się na tradycji Kościoła starożytnego, który zakładał pojęcie kościoła jako wspólnoty opartej na równości jego członków (wyklucza to prymat jakiegokolwiek biskupa, także papieża - a co za tym idzie uznanie jego nieomylności w sprawach wiary i moralności); dogmatu o "Filioque", czyli pochodzenia Ducha Świętego od także Syna odrzuca też ideę odpustu, czyśćca, dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, dogmatu o Wniebowzięciu Matki Boskiej (dwa ostatnie to nowe elementy wprowadzone do nauki kościoła rzymskokatolickiego w XIX i XX wieku), nauczanie o grzechu pierworodnym Augustyna z Hippony oraz celibat niższego duchowieństwa (diakonów i prezbiterów).

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]

[madohora1]