ŚWIĘTY MIKOŁAJ

[madohora]

Teledysk w całości jest animowany i ukazuje Mariah czekającą na przyjście św. Mikołaja. Zapadając w sen, śni o przygotowaniach związanych z chwilą obdarowywań prezentami, dzieciach lepiących wspólnie z nią bałwana. Mariah śpiewa, tańczy i ślizga się na lodzie, a za swoje dobre uczynki otrzymuje od Mikołaja misia. Gdy wybija na zegarze północ i budzi się dostrzega, że Mikołaj już ją odwiedził, obdarowując ją wyśnionym misiem.

[madohora]

Ponieważ okolice Rovaniemi tradycyjnie uznawane były za siedzibę Świętego Mikołaja, a liczba odwiedzających z każdym rokiem rosła, w latach 80. postanowiono wybudować w tym miejscu jego wioskę. Dziś na adres pocztowy Mikołaja przychodzi rocznie ponad 700 000 listów ze 150 krajów

[madohora]

Inne atrakcje – na terenie wioski znajduje się też wiele restauracji i sklepów, w których można kupić przeróżne rzeczy związane ze Świętym Mikołajem oraz Laponią

[madohora]

POCHODZENIE ŚW. MIKOŁAJA.

Św. Mikołaj urodził się około r. 250 w Pa- tarze a Patara była miastem portowem i stolicą Licji w Małej Azji, I już jego narodzenie otacza blask łaski Boskiej! Rodzice jego byli to zacni, bogobojni i spra wiedliwi ludzie lecz mimo wielkiego majątku byli nieszczęśliwi, bo nie mieli żadnego potom stwa aż dopiero po latach tęsknoty i modlitwy ’wysłuchał ich Pan Bóg, jak niegdyś wysłuchał Annę, matkę Samuela, I narodził się im upragniony syn a uszczę śliwieni rodzice dali mu na imię „Mikołaj" po dobno z szacunku dla stryja, co był biskupem w Mirze, A troskliwa i świątobliwa matka nie miała już innego celu w życiu, jak tylko wychowanie tego dziecka w wierze i miłości Bożej, I nie zawiodła się w swojem pragnieniu. Mikołaj słuchał jej nauk i budował się jej pięknem życiem — a stronił od niegodziwych ró wieśników można więc o nim powiedzieć, że wzrastał — podobnie, jak Pan Jezus — w łasce i w mądrości u Boga i — u ludzi, A nie mało trzeba mu było tej łaski i mą drości! Żył podczas srogich prześladowań, Cesarze rzymscy wystąpili do walki z chrze ścijaństwem i płynęła krew Chrystusowych wy znawców a zacna matka św. Mikołaja mówiła mu nieraz, że już wielu młodzieńców poszło na śmierć za wiarę w prawdziwego Boga i że sam powinien być gotów na męczeństwo z miłości dla Jezusa Chrystusa, Zbawiciela swojego. I w takiej to szkole wyrósł nasz święty na bohatera — wyrósł na dobrego pasterza Chry stusowych owieczek, a choć nie położył życia za te owce — był im ojcem — opiekunem — mistrzem — przyjacielem!

[madohora]

PRZEŚLADOWANIE DIOKLECJANA

Pamiętny a smutny był w historji Kościoła katolickiego r. 304. W cesarstwie Rzymskiem panował wtedy jeden z najgorszych ludzi — Dioklecjan, a jak prześladował chrześcijan — wystarczy wspom nieć, że kazał wybić medal z napisem: D e- leto nomine christiano — to znaczy: „na pamiątkę zgładzenia imienia chrześcijań skiego" — bo myślał, że po krwawych jego wy rokach nie zostanie ani nazwa chrześcij ani I ten to okrutnik wydał w r, 304 rozkaz, żeby palić księgi święte i zmuszać wszystkich chrześcijan do składania ofiar bożkom pogań skim, a kto się nie zastosuje do tego rozkazu — ma iść na wygnanie — nadto — że dostojnicy kościelni mają tracić swój urząd — zwykli śmiertelnicy dzielić los niewolników! Nie uląkł się tego rozkazu nasz wielki bi skup! Owszem — zdawało się — że wystąpił do walki, jak lew podrażniony i — tern gorliwiej zaczął swych wiernych podnosić na duchu nic więc dziwnego — że wnet dostał się do wię zienia i poszedł na tortury! I nic nie złamało tego bohatera! Nad Kościołem katolickim wschodziło już słońce wolności, a Konstantyn Wielki miał już wkrótce ogłosić tę wolność i swobodę! I rzeczywiście! W r. 313 wydał edykt, czyli rozporządze nie, że każdy może bez obawy przyjmować i wy znawać wiarę chrześcijańską, a skutkiem tego edyktu Mikołaj wyszedł na wolność! Co więcej! Wnet — bo w r, 325 stawił się na Soborze nicejskim i bronił tam świętej swojej wiary przed bluźnierstwem ówczesnych niedo wiarków, a w gorliwości swojej posunął się do tak śmiałego kroku, że zburzył świątynię Djany!

[madohora]

UCISZENIE BURZY

Raz zaskoczyła burza żeglarzy na otwarłem morzu. I zdawało się, że okręt pójdzie pod wodę, bo potężne bałwany rzucały nim bezustannie, a woda zaczęła już wchodzić na pokład A na domiar nieszczęścia młody majtek spadł z masztu i zabił się na miejscu, to też wszyscy widzieli, że może ich uratować tylko Miłosierdzie Boże, I padli na kolana i prosili Pana Boga, żeby się zlitował nad nimi za przyczyną św. Mikołaja, a ledwie zaczęli się modlić, stanął przed nimi ten święty i rzekł: „Jestem na wasz ratunek! Ufajcie Bogu“! I wzbudził z martwych nieżywego majtka i — wziął śmiało ster do ręki i poprowadził okręt przez wzburzone fale i — przybił szczę śliwie do brzegu, a nikt nie wiedział czy to duch czy żywy Mikołaj, A przybywszy do Miry dowiedzieli się, że jeszcze żyje ten święty, poszli więc do katedry, a gdy biskup skończył nabożeństwo, upadli mu do nóg i ze łzami w oczach dziękowali za ten ratunek, I znów podobnie, jak w tylu innych wypad kach — święty Mikołaj mówił, że to nie jego zasługa — lecz tylko Miłosierdzie Boże i po wiedział im jeszcze, że była to kara za ich grze chy, powinni się zatem poprawić i zmienić swe życie

[madohora]

CUDA PRZY TYCH RELIKWJACH

Jak tylko relikwje znalazły się w Bari, ty- ’ siące okolicznych mieszkańców zaczęły się scho dzić do nich — zwłaszcza chorzy i ułomni, A ilu tam było uzdrowionych — ilu uwol nionych od czarta — ilu głuchych odzyskało słuch — ślepych wzrok — trudno się doliczyć. A tyle było tych cudów, że uzdrowieni wy stawili krzyż na tern miejscu, z którego można już było widzieć miasto, bo kto tylko na tern miejscu spojrzał na miasto i westchnął do świę tego — bywał uzdrowionym, I wystarczy wspomnieć jakiegoś księdza z Camerino, Dłuższy już czas cierpiał ten ksiądz na gar dło, że nie mógł spojrzeć w górę, bo miał skur czone żyły, a gdy doszedł do tego krzyża — i wezwał opieki św. Mikołaja, wyprostował się i — wyzdrowiał, A ten chory chłopczyk,,. Nie mógł nic jeść ni pić i usychał w oczach.,, I nie pomogły żadne rady ni żadne lekar stwa — zrozpaczeni zatem rodzice idą z nim do św. Mikołaja i proszą o pociechę — niestety, daremnie! Wracają do siebie zgnębieni, a mówią sobie po drodze: „Nieprawdę nam mówili Barzanie o św. Mi kołaju! Nie uzdrowił nam dziecka ten święty,,! Będący przy nich Barzanie — zaczęli ich karcić za tę mowę i zachęcać do ufności, a gdy to mówili, zawołał chłopczyk, że jest całkiem zdrowy!

[madohora]

MIKOŁAJ W CZASIE PANDEMII WYCHODZI Z KOMPUTERA - Radio Zachód - 06.12.2020

[madohora]

MIKOŁAJ W KAJAKU - Radio Zachód - 06.12.2020

[madohora]

MIKOŁAJKI 2020 - Kurier Poranny - 06.12.2020

[madohora]

SKĄD SIĘ WZIĘŁY MIKOŁAJKI - Polskie Radio - 06.12.2020

[madohora]

[madohora]

• Koncert Mikołajkowy w Filharmonii Lubelskiej – J. Tuwim „Ptasie radio”

[madohora]

[madohora]

MIKOŁAJKOWE PREZENTY DLA CHORYCH PACJENTÓW - Radio Katowice - 07.12.2020

[madohora]

MIKOŁAJOW BANDY CHODZIŁY W ŁĄCE - Radio Katowice - 07.12.2020

[madohora]

ZAMIAST KARPIA NA WIGILIJNYM STOLE TOFU - www.infokatowice.pl - 07.12.2020

[madohora]

PRAWIE 7 000 000 WIDZÓW OBEJRZAŁO MIKOŁAJKOWY BLOK REKLAMOWY POLSATU - Interia - 07.12.2020

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Sławni ludzie mogli być wyniesieni do rangi elfa po śmierci, jak w przypadku kowala Völunda. Poza tym norweska Heimskringla wspomina o linii lokalnych królów, którzy rządzili Álfheimem – ostatni król z tej dynastii nazywał się Gandalf.

[madohora]

W folklorze islandzkim elfy znane są jako Huldufólk, ukryci ludzie.

[madohora]

Poza tym, w niemieckim folklorze osobom, które mają umrzeć ma się pojawiać elf, bądź nawet król Elfów – jak irlandzka banshee. W przeciwieństwie jednak do banshee, król elfów pojawia się wyłącznie tuż przed śmiercią, a z wyrazu jego twarzy można wyczytać, czy śmierć będzie łagodna czy bolesna. Ten aspekt legendy unieśmiertelnił Goethe w swym poemacie Król Elfów, do którego później muzykę napisał Schubert.

[madohora]

Aes sídhe (wym. [eːs ˈʃiːə]; późniejsza forma aos sí, wym. [iːs ˈʃiː]) w mitologii irlandzkiej są rasą istot nadprzyrodzonych, dość mocno odmiennych od ludzi

[madohora]

Ukryci ludzie w folklorze islandzkim opisywani są już w jednym z najstarszych dzieł – Eddzie poetyckiej, będącej zbiorem pieśni poświęconych bogom oraz herosom i wojownikom, w którym zawarte zostały wzmianki o Huldufólk – ukrytych ludziach, a także Álfar – elfach. Wprowadzone zostało także rozróżnienie między elfami jasnymi (Ljósálfar) a elfami czarnymi (Svartálfar) oraz Wanami i Asami. Wszystkie rodzaje ludzi ukrytych mają swoje korzenie w mitologii nordyckiej, która pojawiła się na Islandii wraz z pierwszymi osadnikami

[madohora]

Trzecia „chrześcijańska” wersja powstania elfów mówi, że Huldufólk to upadłe anioły, które podczas konfliktu Szatana z Bogiem nie zajęły żadnego stanowiska

[madohora]

Jej postać jest literackim wytworem Jamesa Reesa (1849), a spopularyzował ją wiersz Goody Santa Claus on a Sleigh Ride (1889) Katharine Lee Bates. Od tego czasu pani Mikołajowa zaczęła pojawiać się w opowiadaniach, filmach i telewizji.

[madohora]

Przelotnie do pani Claus odniesiono się też w eseju zamieszczonym w czasopiśmie Harper’s Magazine w 1862 oraz w komicznej powieści The Metropolites (1864) Roberta St. Clara[5]. Pojawia się tam jako kobieta w ubrana w wysokie kozaki, tuzin krótkich czerwonych halek oraz duży, stary słomiany beret.

[madohora]

Od 1889, czyli od czasu wydania wiersza Bates, pani Mikołajowa zaczęła być coraz częściej przedstawiana jako dość krępa, sympatyczna i siwowłosa kobieta, pozostająca w cieniu Św. Mikołaja.

[madohora]

Piosenka opowiada o nadchodzących świętach i tym, że św. Mikołaj już niedługo przyjdzie do miasta i przyniesie wszystkim prezenty. Piosenka ma bardzo żywą muzykę i jest radosna, jak wszystkie bożonarodzeniowe piosenki.

[madohora]

Rdzenną ludnością całego regionu są Lapończycy (Saamowie), których populację szacuje się na od 60 do 90 tysięcy osób. Obecnie stanowią oni mniejszość wśród mieszkańców Laponii.

[madohora]

Rovaniemi (lap. Roavenjarga) – miasto w północnej Finlandii, u ujścia rzeki Ounasjoki do Kemi, kilka kilometrów na południe od północnego koła podbiegunowego (współrzędne geograficzne 66°30′N – 25°42′E).

[madohora]

Stacja kolejowa Rovaniemi znajduje się na linii Laurila – Kelloselkä i posiada bezpośrednie połączenia m.in. z Oulu, Tampere, Helsinkami i Turku. Pociągi kursują również do położonego na północny wschód Kemijärvi. W fazie planów jest fińsko-norweski projekt wybudowania 500-kilometrowej linii łączącej Rovaniemi z Kirkenes

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W czerwcu 1965 r. dokładnie piętnaście lat po powstaniu pierwszego polarnego schroniska, otworzono nowy budynek. Zaprojektowany przez Lempi Purdy obiekt był znacznie większy i lepiej przystosowany dla potrzeb turystów niż jego poprzednik.

[madohora]

Koło podbiegunowe – biała linia przebiegająca przez środek wioski z napisami w kilku językach i podana wartością szerokości geograficznej kręgu polarnego. Linia jest bardzo popularna wśród turystów, aczkolwiek rzeczywiste północne koło podbiegunowe - na skutek powolnych zmian kąta nachylenia osi Ziemi - przebiega obecnie 2,2km na północ, przez teren lotniska w Rovaniemi; w oznaczonej w wiosce lokalizacji przebiegało ono w roku 1867.

[madohora]

Inne atrakcje – na terenie wioski znajduje się też wiele restauracji i sklepów, w których można kupić przeróżne rzeczy związane ze Świętym Mikołajem oraz Laponią

[madohora]

Masa ciała reniferów wynosi od 55 do 318 kg, natomiast długość ciała 150–230 cm. Wysokość w kłębie obu płci dochodzi do 120 cm. Mają gęste owłosienie, z długą grzywą na szyi. Sierść zapewnia dobrą ochronę przed mrozem. Kolor futra zależny jest od podgatunku, regionu występowania, płci i pory roku; obejmuje barwy od ciemnobrązowej po niemal białą. U obu płci występuje okazałe poroże, nieco mniejsze u samic i u młodych. Samce zrzucają poroże zaraz po rui u samic. Główne różnice między przedstawicielami poszczególnych podgatunków przejawiają się w różnicach niektórych wymiarów czaszki i reszty szkieletu, budowie poroża oraz w zachowaniu

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Według pierwotnej wersji, Rudolf jest synem Donnera, jednego z ośmiu najstarszych reniferów należących do Świętego Mikołaja. Rudolf urodził się ze świecącym czerwonym nosem, przez co nie był akceptowany przez otoczenie i stał się obiektem drwin ze strony innych reniferów. Pewnego roku z powodu bardzo mglistej nocy wigilijnej, św. Mikołaj chciał zrezygnować ze swej corocznej podróży dookoła świata. Kiedy jednak zauważył Rudolfa, zdecydował, że jego nos będzie wyśmienitą lampą i oświetli mu drogę. Od tego czasu Rudolf jest stałym członkiem zaprzęgu Mikołaja i cieszy się szacunkiem innych reniferów

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Mikołajki to święto związane z czcze-niem dawnego biskupa Miry (obecnie część Turcji), który został... Świętym Mikołajem. Według podań rozdał ubogim olbrzymią fortunę odziedziczoną po rodzicach i chęt-nie niósł pomoc potrzebującym. Zmarł 6 grudnia około 350 roku. Dzień ten prze-znaczono na jego wspominanie. Z czasem kult zmienił się w miły zwyczaj dzielenia się z bliskimi podarunkami. Współczesny wize-runek poczciwego staruszka w czerwonym wdzianku z długą siwą brodą bardzo różni się od prawdziwego, ale nie to w tej trady-cji jest najważniejsze. Istnieje kilka różnych przekazów mówiących o tym, skąd się ona wzięła. Już w XV wieku w większości kra-jów ówczesnej Europy w wigilijny wieczór przed 6 grudnia grzeczne dzieci otrzymy-wały w prezencie owoce, orzechy i słody-cze. Zwyczaj ten przetrwał do dziś.Nie zawsze udaje się spotkać Mikołaja, ale po upominkach znajdowanych rano 6 grudnia pod poduszką, w bucie lub spe-cjalnej skarpecie wiemy, że o nas pamiętał. Drugi raz, zwykle jeszcze hojniej, nagradza wszystkich za dobre uczynki z okazji Bożego Narodzenia. Jednak nie wszędzie. W niektó-rych krajach misja obdarowywania spoczy-wa na barkach innych postaci. We Francji jest to Pere Noel, w Szwecji skrzat Jultom-te, w Holandii – Sinterklass, na Węgrzech Karácsony Apó, a w Danii Julemanden (Świąteczny Człowiek). W Rosji robi to Dzia-dek Mróz, a w Grecji św. Bazyli Wielki (ale dopiero w Nowy Rok). We Włoszech pre-zenty rozdaje wiedźma Befana w święto Trzech Króli

[madohora]

Świętu Mikołaj 🎅 to postać starszego mężczyzny brodą ubranego w czerwony strój, który według różnych legend i bajek w okresie świąt Bożego Narodzenia rozwozi dzieciom prezenty saniami ciągniętymi przez zaprzęg reniferów. Według różnych wersji zamieszkuje wraz z grupą elfów Laponię lub biegun północny.

[madohora]

MIKOŁAJKOWE SPOTKANIE W DOMU DZIECKA TĘCZA W KATOWICACH - Moje Katowice - 18.12.2020