ŚWIĘTY MIKOŁAJ

[madohora]

Pierwotnie postać z wschodniosłowiańskiego folkloru, w okresie istnienia Związku Radzieckiego spopularyzowana tamże jako świecki odpowiednik Świętego Mikołaja, z którym czasem bywa mylony. Jego wnuczką jest Śnieżynka. Wyglądem postać przypomina Mikołaja – ma długi płaszcz (czerwony lub srebrny) oraz długą siwą brodę. W Polsce odwiedza przede wszystkim mieszkańców terenów wschodnich.

[madohora]

Mikołaj żył ok. III-IV wieku, pochodził z bogatej rodziny, a o jego świętości miało świadczyć to, że od dziecka pościł w środy i piątki do tego stopnia, że jako niemowlę odmawiał w te dni przyjmowania mleka matki. Kiedy w jego miejscowości wybuchła pandemia i stracił rodziców, cały swój majątek przeznaczył dla osób, które były schorowane i potrzebujące pomocy.

[madohora]

Wtedy utrwaliła się tradycja, która przetrwała do naszych czasów, że św. Mikołaj jest takim wspaniałym darczyńcą, rozdającym, nie tylko dzieciom, prezenty.

[madohora]

Jest również opiekunem cnotliwych panien na wydaniu. W Polsce w XVIII wieku przy niektórych kościołach działały skrzynki świętego Mikołaja. Były to swego rodzaju fundacje tworzone z datków wiernych i zapisów testamentowych na posagi dla ubogich dziewcząt parafii.

[madohora]

Zwyczaj obchodzenia domów przez św. Mikołaja i rozdawania dzieciom upominków w dniu 6 grudnia (prawdopodobnie niemieckiego pochodzenia), znany był w Polsce już w XIX wieku, głównie na Śląsku, także na ziemi krakowskiej, lubelskiej i na Mazurach, a później również i w innych regionach Polski. 

[madohora]

Zwyczaj obchodzenia domów przez św. Mikołaja i rozdawania dzieciom upominków w dniu 6 grudnia (prawdopodobnie niemieckiego pochodzenia), znany był w Polsce już w XIX wieku, głównie na Śląsku, także na ziemi krakowskiej, lubelskiej i na Mazurach, a później również i w innych regionach Polski. Św. Mikołaj w towarzystwie aniołka z dzwoneczkiem i rogatego diabła odwiedzał domy, przepytywał dzieci z pacierza i dowiadywał się od rodziców jak się sprawowały. Dzieci grzeczne obdarzał szczodrze łakociami i różnymi prezentami, dla niegrzecznych zaś i niepobożnych przynosił, ku przestrodze, pozłacane (więc nie bardzo groźne) rózgi.

[madohora]

Obecnie najpopularniejszy wizerunek Świętego Mikołaja to ten z pulchnym staruszkiem ze śnieżnobiałą brodą, który ubrany jest w czerwony kostium. Prawdopodobnie mieszka wraz z gromadą elfów, które pomagają mu tworzyć prezenty, w Laponii lub na biegunie północnym.

[madohora]

Historia świętego Mikołaja sięga 3 wieku naszej ery. Według średniowiecznych przekazów urodził się 15 marca 270 roku w Patarze, niedaleko Miry w dzisiejszej Turcji. W epoce hellenistycznej nazywany był Nikolaos. 

[madohora]

Historycy twierdzą, że Mikołaj uczestniczył w soborze nicejskim w 325 roku. Należy pamiętać, że były to czasy, w których chrześcijanie byli prześladowani. Nie inaczej mogło być z Mikołajem. Według niektórych przekazów, prawdopodobnie ze względu na głoszenie nauki Chrystusa, został poddany torturom i wtrącono go do więzienia. To właśnie tam miał doznać cudownego objawienia. Legenda głosi, że podobno sami Jezus i Maryja ukazali się duchownemu i oddali mu biskupie szaty.

[madohora]

Gdy ojcu udało się wyprawić dwa wesela, postanowił dowiedzieć się, kim jest wybawiciel jego córek. Czuwał przez całą noc i odkrył, że to Mikołaj, którym ojciec pogardzał ze względu na jego wiarę. Legenda głosi, że podziękował mu zawstydzony i postanowił zmienić swoje życie w zgodzie z wartościami chrześcijańskimi.

[madohora]

Ostatnia legenda związana jest z morzem. Opowiada historie żeglarzy, którym podczas sztormu zaczął tonąć statek. Zaczęli modlić się o pomoc do Mikołaja. W pewnym momencie objawił się im na statku, naprawił kadłub i przepędził wiatr

[madohora]

Dla dzieci w Mikołajki czy Święta Bożego Narodzenia najważniejsze są prezenty. Większość maluchów jest przekonana, że podarki dla nich pod choinką zostawia nie kto inny, jak święty Mikołaj. Czy wyprowadzać dziecko z błędu i powiedzieć mu, że sami jesteśmy Mikołajami?

[madohora]

Świąteczną atmosferę w domu naszej rozmówczyni popsuła katechetka, która na jednej z lekcji postanowiła powiedzieć dzieciom całą prawdę o świętym Mikołaju. – Pewnego dnia mój młodszy 6-letni syn wrócił do domu ze szkoły i powiedział, że święta to oszustwo, bo Mikołaj tak naprawdę umarł dawno temu. Nauczycielka poinformowała ich, że "Mikołaj to tak naprawdę biskup, który żył w IV w. Umarł bardzo dawno temu, ale był tak dobry, że ludzie do dziś go wspominają". Po otrzymaniu takiej wiadomości dzieci w klasie zamilkły, a jedna dziewczynka popłakała się –

[madohora]

Rodzic, który zdecyduje się wyprowadzić swoją pociechę z błędu i powiedzieć jej prawdę o świętym Mikołaju musi pamiętać, że dzieci są różne i każde z nich inaczej przyjmie tę informację. – Na jednym dziecku taka wiadomość zrobi ogromne wrażenie, a po innym spłynie jak po kaczce. To rodzic znając swoją pociechę, powinien przewidzieć, co może się stać. Pamiętajmy, że dzieci nie są głupie i bardzo często doskonale wiedzą, że to rodzice kupują i zostawiają prezenty pod choinką –

[madohora]

Wiara w to, że Święty Mikołaj przynosi prezenty w grudniu, jest cudownym przywilejem dzieciństwa. Rodziców jednak czasem męczą wątpliwości: jak długo podtrzymywać w dzieciach tę wiarę i co zrobić, kiedy okaże się, że prezenty już tydzień wcześniej leżały w szafie u taty?

[madohora]

Nie warto też odbierać dziecku wiary w świętego Mikołaja, gdy cała kultura wokół ją podsyca. Począwszy od świątecznych filmów, przez książeczki, skończywszy na imprezach organizowanych niemal w każdym przedszkolu. W pamięci małego człowieka pozostaje przejęcie pisaniem listów (i wyrażaniem w nich wielkich pragnień) oraz momenty wielkiego wzruszenia, gdy marzenia się spełniały. Doświadcza wtedy, jakie to wspaniałe uczucie zostać obdarowanym zgodnie z najskrytszymi potrzebami. Czuje się też zobaczone i ważne, bo przecież Mikołaj musiał przeczytać jego list. Czy sami tego nie przeżywaliśmy w podobny sposób?

[madohora]

Kiedy więc wyjawić dziecku prawdę, że to nie Święty Mikołaj przynosi wymarzone drobiazgi? Najlepiej wtedy, gdy dziecko jest na to gotowe, a zgromadzony przez nie materiał dowodowy mówi sam za siebie. Można powiedzieć też, że w naszej kulturze to piękna zabawa, w której dawcy prezentów chcą pozostać anonimowi.

[madohora]

Możemy wciągnąć dzieci we frajdę robienia niespodzianek. W pomoc potrzebującym, w którą się przed świętami angażujemy. Pokazać im, że radość związana z prezentami trwa.

[madohora]

MIKOŁAJE Z ŁĄKI - Nasze Miasto

[madohora]

MIKOŁAJE, DZIADY I NIEDŹWIEDZIE - we.beskudy.pl

[madohora]

Święty Mikołaj, jak každý z was życzy,
Przynosi znowu worek słodyczy.
Ten, z zabawkami plecy mu tłoczy,
Radośnie Starzec przymruża oczy.
Idzie i wszędzie zerka w okienka,
Czy do paciorka dziatwa juž klęka.
Ciepło mu w futrze i w wielkiej czapls,
Idzie i mysli: „Ej, czy też złapię
Jakiego chłopca, ztego nieuka,
Co może myśli, że mnie oszuka,
Ze nie dosłyszę, gdy pacierz pomyli?
Oho, dam ja mu rózgą w tej chwili,
A potem jeszcze, hej mociumpanie,
Niechaj do worka wnet się dostanie I
Hej, hej, dziewczynki! Hej, hej, chłopczyki!
A jakie ja mam smaczne pierniki,
No, no, odważnie, mówcie pacierze:
Ojcze nasz, Zdrowaś i potem Wierzę;
Jam nie tak srogi, jak wy myślicie,
1 kocham, kocham dzieci nad życie!*

[madohora]

Żył on około roku 300 po narodzeniu Chrystusa Pana w Małej
Azji. Rodziców miał bogatych i pobożnych. Ci c’eszyll się z tego,
że syn umiłował ubogich i chorych, ale najwięcej jeszcze, że kochał
dzieci. Gdy dawał biednym jałmużnę, zważał na to, aby nikt tego
nie widział. Pewnego razu słyszał o pewnym ubogim ojcu, który z
biedy zamierzał sorzedać swe trzy córki jako niewolnice. Wieczo-
rem Mikołaj cichaczem wsunąi się do domu, owego ojca, wrzucił
worek z pieniędzmi do mieszkania i znikł. Pomógł tym ‘em i o-
glemu ojcu- a trzy dziewczynki uchronił od ciężkiej niewoli. «
Innego dnia, w jego mieście rodzinnem wybuchła dżuma i śuh
* Mikołaj od domu do domu chodził i pielęgnował chorych. Wielu
ludziom uratował życie, ale jego właśni rodzice oboje umarli na tę
chorobę i po nich pozostał mu wielki majątek. Od tego czasu dawał
jeszcze więcej jałmużny, lecz zawsze pokryjomu. Pomimo tego
mówiono wszędzie o jego dobrych uczynkach. Gdziekolwiek rodzi-
ce ubodzy biaaali na niedostatek, dziatki Ich mawiały: „Opowiemy
0 tern świętemu człowiekowi, on napewno nam dopomoże“. I nie
zawiodły się nigdy. Wkrótce też święty Mikołaj rozdał cały swój
majątek ubogim. Gdy więc znowu ubodzy do niego przybywali z
prośbą, o wsparcie, stawał przed nimi z prożnemi rękoma i twarzą
zasmuconą. Ponieważ już nic nie posiadał, dawał im swe modli-
+wy. I wówczas działy się vóżne cuda. Jego modlitwy wy-
praszały zdrowie chorym, uciszały burze na morzu, ugaszały poża-
ry i usuwały głód.
W późniejszych latach Mikołaj został biskupem i wszystkie do-
chody znów oddawał ubogim. Nawet sam dla nich żebrał, tak, że
1 poganie czcili go. za jego dobroć. Po śmierci z ciała jego płynął
cudowny olej, uzdrawiający mnóstwo chorych, więc nawet po
śmierci tak jak przez całe życie był dobroczyńcą.
Święty Mikołaj dziś już nie żyje przeszło 1600 lat, ale dotąd
jeszcze dzieci święcą dzień świętego Mikołaja jako wstępne święto
Gwiazdki.
Kochane dzieci, jakaż dla was nauka wynika, % żywota święte-
go Mikołaia? Nie jesteście wprawdzie tak bugatemi jak on, więc
nie możecie- też dawać tyle jałmużny Ubogim. Pomimo tego może-
cie go naśladować i to, dzieląc się waszemi łakociami, czy to owotem, piernikiem, cukierkami, jakie nierai dostajecie, nietylko z
rodzeństwem, ale i z towarzyszami zabawy, z współuczniami, a
zwłaszcza z uboższymi od Was. Nie zjadajcie ich pokryjomu,
Samolubnie, chowając się nieraz po kątach, aby nikt nie dostrzegł,
że coś smacznego zajadacie. Użyczajcie też innym dzieciom wa-
szych zabawek, piłek, kółek itp., gdyż każde dziecko chętnie się
bawi.
Prócz dobrych uczynków święty Mikołaj, gdy zubożał, po-
święcał jeszcze bliźnim swe modlitwy. Czyńcie i Wy tak. Dzieci,
bo modlić się każde z Was może. Módlcie się więc nietylko za sie-
bie, ale módlcie się również za swych rodziców, nauczycieli, do-
brodziejów, za rodzeństwo, przyjaciół, ubogich, chorych, a najcżę-
ściej za dusze zmarłych, które wybawienia swego spodziewają się
przez modlitwy wszystkich, dorosłych i dzieci, tu na ziemi jeszcze przebywających..

[madohora]

[madohora]

6 grudnia dzieci w przedszkolu w Dziew-
kowicach jak co roku z niecierpliwością
wyglądały i nasłuchiwały mikołajowego
dzwoneczka, który oznajmił przyjście
świętego. Dzieci dla Mikołaja przygotowały
krótkie występy, a także obiecały poprawić
swoje zachowanie do czasu jego kolejnych
odwiedzin. Święty Mikołaj standardowo
wręczył każdemu dziecku prezent oraz
krótko opowiedział o swoim pracowitym
życiu. Następnie święty pojawił się również
w kościele po roratach, aby obdarować
prezentami pozostałe dzieci. Mikołaj przy-
pomniał dzieciom i rodzicom o wartości
rodziny, ponieważ w tym roku obchodzi-
liśmy roraty ze świętym Józefem.

[madohora]

Każde dziecko zna zapewne sta- to św. Mikołaj, którego dzień ok-
ruszka z Koszykiem na plecach, o chodzony jest 6 grudnia,
siwej brodzie i dobrych oczach. Z radością wyglądają dzieci te-
Nikt się go nie lęka, bo każdy wie, go dnia i proszą, ażeby im św. Mi-
łe przynosi on radość z sobą. Jest kołaj przyniósł z nieba różne darki. Znamy takie dzieci, które
listy do św. Staruszka piszą, a na-
wet — jeżeli nie zdążyły — to w
ostatniej chwili telefonują do nie-
ba i przypominają mu o kolejce,
lalce, żołnierzach.
W Polsce św. Mikołaj kładzie pod
pod-uszki grzecznym dzieciom po-
darki, a niegrzecznym rózgę.
Kult do św. Mikołaja szczególnie
wielki jest we Francji, Dzięki te-
mu świętemu, dzieci zawdzięczają
każdy czwartek wolny od nauki.
Czwartek we Francji jest poświę-
cony św. Mikołajowi. W wigilię
jego święta, dzieci francuskie wy-
stawiają za drzwi czyściuskie bu-
ciki, wierząc, że rano znajdą w nich
wymarzony podarek. W Holandii
natomiast św. Mikołaj jeździ na
koniu po ulicach i rzuca gromadom
dzieci słodycze i podarki.
ŚW- Mikołaj uchodzi ogólnie za
patrona dzieci. We Francji z tej
racji popularna jest legenda o nim:
Pewnego s'erpniowego dnia tro-
je dzieci ubogich rodziców, zbłą-
dziwszy, dostało się do domu pew-
nego rzeźnika. Rzeźnik ich skwa-
pliwie zaprosił do środka, a potem
zabił, pokrajał i włożył do beczek,
chcąc ich mięsv sprzedać. Siedem
lat później, tą samą drogą szedł
św. Mikołaj. Utrudzony wędrówką,
wszedł do rzeźnika i prosił o posi-
łek, wskazując, ażeby mięso dał z
owych trzech beczek. Rzeźnik się
przeraził, bo stwierdził, te św. Mi-
kołaj wie o jego zbrodni. Chciał
uciekać, ale św. Mikołaj powstrzy-
mał go i podniósłszy trzy palce u
ręki, ożywił dzieci ' zaprowadził je
do stroskanych rodziców

[madohora]