WIEŻE CIŚNIEŃ

[madohora]

Wieża ciśnień została wybudowana w roku 1935 z polecenia ówczesnego zarządcy dóbr Oskara Dauma. Obiekt został wybudowany z czerwonej cegły, a następnie pokryty tynkiem. Wieża ciśnień składa się z wysokiej podstawy, trzonu oraz głowicy, wytyczonej na planie ośmiokąta

[madohora]

Wieża ciśnień jest wysoka na 42 metry i otoczona jest budynkami. Cały kompleks wchodzący w skład wieży został wybudowany z czerwonej cegły. Wieża ciśnień zbudowana została na planie koła. Posiada boczną wieżę, trzon, głowice oraz stożkowy dach, w kształcie dwunastokąta. Lico wieży ozdobione jest smukłymi oknami, wspornikami oraz tarasem.

[madohora]

Kolejowa wieża ciśnień mieszcząca się w bliskiej odległości od dworca PKP.

Wieża została wybudowana przez Niemców, podczas drugiej wojny światowej, w roku 1941. monumentalna wieża ciśnień została zaprojektowana na planie ośmioboku. Wieża ciśnień została wzniesiona z czerwonej cegły, posiada zlicowany cokół, trzon i głowicę. Dodatkowo wzmocniona filarami nośnymi z cegły ceramicznej. Woda do wieży była tłoczona przez pompy z rzeki Prosnej. wieża ciśnień posiada pionowy układ okien. Lico wieży ozdobione jest lizenami. Całość wieńczy stożkowy dach w formie ośmiokąta.
Stalowa wieża ciśnień przy ulicy Łódzkiej w Kaliszu. Posiada smukły trzon i masywną głowicę.

[madohora]

Gostyń - miasto leżące w województwie wielkopolskim, posiadający zabytkowy dworzec z 1888 roku oraz kolejową wieżę ciśnień z początków XX wieku. Obiekt został wybudowany z czerwonej cegły na planie koła, posiada ceglany portal wejściowy, zwieńczony trójkątnym szczytem, trzon podzielony gzymsami i otworami okiennymi oraz głowicę z dachem.

[madohora]

Wieża ciśnień została wybudowana na planie ośmiobocznej podstawy, zakończonej gzymsem, ceglanym fryzem i jednospadowym dachem. Trzon wieży ciśnień został wzniesiony na planie koła. Lico muru zdobi półokrągła wnęka, którego pole wypełnione została biforiami oraz gzymsem nadokiennym, podzielonym zwornikiem. Głowica wieży wybudowana została na planie ośmiokąta oraz dodatkowo otynkowana. Całość wieńczy zadaszenie z strzelistą wieżyczką.

[madohora]

W małej miejscowości Nietążkowo w województwie wielkopolskim, na terenie dawnego dworka (dziś, szkoła rolnicza , znajduje się mała wieża ciśnień najprawdopodobniej z 1800 roku. Budynek spełniał rolę małego zbiornika wodnego i zasilał dobra właściciela. Wieża została wybudowana z czerwonej cegły na planie koła i następnie otynkowana. Lico muru zdobi zegar. Całość wieńczy lekko stożkowy dach z sygnaturką.

[madohora]

Miejska wieża ciśnień przy ulicy Komunalnej w Nowym Tomyślu.

Wieża ciśnień została uruchomiona w 1994 roku i z wyglądu przypomina kształt odwróconego kielicha. Zbiornik wieżowy może pomieścić 1500 m3 wody. Konstrukcja jest wysoka na 42 metry

[madohora]

Kolejowa wieża ciśnień w mieście Kobylin ( województwo wielkopolskie ), razem z dworcem kolejowym, została wybudowana w roku 1888. Miejscowość uzyskała połączenie z Lesznem i Ostrowem Wielkopolskim. Wieża ciśnień została wzniesiona na terenie, należącym do ulicy Dworcowej. Obiekt został wybudowany na planie ośmiokąta i w całości pokryty jest czerwoną cegłą. Lico muru ozdobione jest lizenami oraz fryzami z cegły.

[madohora]

Po zakończeniu wojny uruchamiane zostają ponownie zakłady przemysłowe. Próbuje się reaktywować chropaczowskie stowarzyszenia i organizacje. Znów otwierane są polskie szkoły. Jednakże smutnym akcentem pierwszego okresu odbudowy jest fakt, iż władze PRL traktują wielu mieszkańców Chropaczowa jako Niemców. Odbywa się ciągła weryfikacja i sztuczny podział społeczności na lepszą i gorszą. Ruszają sądowe procesy.

[madohora]

Wieża wodna w Chropaczowie

[madohora]

MIASTO BIERZE WIEŻĘ - Nowiny Zabrzańskie

[madohora]

Das W asserhebewerk Rosaliegrube des Landkreises Kattowitz.*)
A n k a u f d er R o s a l i e g r u b e u n d B a u d es W a s s e r h e b e w e r k s.
— Das Wasserhebewerk Rosaliegrube liegt im südlichen Teile des Landkreises
Beuthen im Felde des ehemaligen gleichnamigen Zinkerzbergwerks. Dieses
war von 1885 bis 1893 im Betriebe. Im November 1893 wurde es infolge der
starken zusitzenden Wasserzuflüsse eingestellt. Die Besitzerin des Bergwerks,
die Gewerkschaft Rosaliegrube, hatte zunächst die Absicht, die Anlage zu
einem Wasserwerk umzubauen und die Versorgung der Städte Beuthen, K atto-
witz und einer Anzahl größerer Ortschaften in die Hand zu nehmen. Dieser
Plan gelangte jedoch nicht zur Ausführung. Der R epräsentant der Gewerk-
schaft, Generaldirektor Erbs, bot hierauf die Rosaliegrube zunächst dem Berg-
fiskus für Wasserversorgungszwecke an. Das Königliche Oberbergamt zu
Breslau ließ auf dieses Angehot hin das Wasser der Rosaliegrube durch die
Chemiker Dr. Jeserich in Berlin und Dr. Gotting in Breslau untersuchen.
Obgleich diese Untersuchungen ein günstiges Ergebnis hatten, lehnte der Berg-
fiskus den Ankauf ab. Nunmehr wurde die Grube der Stadt Beuthen zum
Preise von 300 000 M angeboten; zugleich wurde der Stadt ein von dem
Maschineninspektor Kraski ausgearbeitetes Projekt vorgelegt, nach dem die
Kosten einer W asserleitung von der Rosaliegrube nach der Stadt und der Bau
eines Hochbehälters 240 000 M betragen sollten. Hiernach hätte sich also das
gesamte Anlagekapital nur auf 540 000 M belaufen. Trotzdem konnte sich die
Stadt Beuthen zum Ankauf der Grube nicht entschließen. Nunmehr wandte
sich der Repräsentant der Rosaliegrube an den Kreisausschuß in K attow itz
und bot diesem am 17. Juni 1894 die Grube unter den gleichen Bedingungen wie
der Stadt Beuthen, also zum Preise von 300 000 M, an. Der K attow itzer Kreis-
ausschuß tra t diesem Angebot sofort näher und ließ die Anlagen der Rosaliegrube
durch seine beiden Mitglieder Bergrat Bernhardi und Generaldirektor Williger
besichtigen. Beide Sachverständige fanden die Maschinenanlagen in gutem Zu-
stande und kamen zu dem Schluß, daß man durch den Erwerb der Grube und
den Bau einer Wasserleitung den Kreis K attow itz mit so gutem und billigem Wasser versorgen könnte, wie das kaum von einer anderen Stelle her möglich
wäre. Auf diese M itteilung hin beschloß der Kreisausschuß, Ermittelungen über
den Bedarf an Wasser in den für den Anschluß an eine Wasserleitung in Betracht
kommenden Ortschaften einzuleiten. Zugleich sollte ein Sachverständigen-
gutachten bis zum 1. August darüber eingeholt werden, ob das Wasser der
Rosaliegrube, auch ohne daß ein Schutzbezirk für sie errichtet würde, während
einer Zeit von 20 Jahren gegen den Abbau der benachbarten Gruben gesichert
erschiene. Schließlich wurde der Zivilingenieur Sattler in Königshütte damit
betraut, ein generelles Projekt nebst Kostenanschlag über die Anlage der
W asserleitung auszuarbeiten.

[madohora]

Taran wodny w Kajnach

Urządzenie hydrotechniczne, zaprojektowane przez Josepha Michaela Montgolfiera (1740-1810), wybudowane w Kajnach około roku 1897 r. Pompa wodna zwana „taranem wodnym”, pompuje wodę do stojącej na wzgórzu wieży ciśnień. Woda dalej rozprowadzana jest do zabudowań siedmioma rurami. Widocznym efektem pracy pompy jest rytmiczny stukot oraz pulsacyjnie wypływająca woda. Woda, zgromadzona w wieży ciśnień, rozprowadzana jest grawitacyjnie do gospodarstw. Nadmiar wody ponad pojemność zbiornika odprowadzany jest potokiem wraz z wodą z innych źródeł do rzeki Łyny. Przy urządzeniu ustawiono tablicę informacyjną ze schematem działania. Jako ciekawostkę należy podać, iż szacunkowo jeden stukot – to jedna porcja wody dla mieszkańców Kajn, czyli około jedna szklanka. Jest to jedyny obecnie działający taki hydrotechniczny zabytek na Warmii.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Wieża ciśnień – wygląda na wciąż czynną, stoi niedaleko kolei, ale raczej nie była wybudowana na jej potrzeby.

[madohora]

Das W asserhebewerk Adolfschacht der Donnersm arckhüttegrube
bei M ikultschütz.
*
Wie Seite 37 m itgeteilt, entstammen die im Adolfschacht bei
Mikultschütz nutzbar gemachten Wasserzuflüsse der 70 m und der 119 m
Sohle. Die Wasser von der 70 m Sohle werden durch ein Rohr von 400 mm
Durchmesser nach der 119 m Sohle geleitet, wo sie sich mit den Wassern dieser
Sohle vereinigen. Auf der 119 m Sohle befindet sich ein sogenannter Ventil-
ring, das ist ein Tübbingsring, welcher Ventile besitzt, durch welche die im Ge-
birge zirkulierenden Wasser in den Schacht eintreten. Ferner ist daselbst
auch ein Sammelring eingebaut, welcher die aus den Ventilen zuströmende
Wassermenge aufnimmt. Alle Wasser fließen alsdann durch eine Rohrleitung von
325 mm lichter W eite nach der W asserhaltung der 282 m Sohle. Diese Wasser-
haltung besteht aus drei Hochdruckzentrifugalpumpen von je 6,5 cbm Leistung
in der Minute. Die Pumpen sind direkt gekuppelt m it Elektromotoren, die
bei 350 PS. 1500 Umdrehungen in der Minute machen. Durch die Pumpen
wird das Wasser in einer Rohrleitung von 325 mm lichter W eite nach der 70 m
Sohle gedrückt, wo sich die Leitung in zwei Leitungen von je 300 mm lichter
Weite teilt. Auf der 70 m Sohle steht zur Reserve noch eine Hochdruckzentri-
fugalpumpe m it einer Leistung von 8 cbm/Minute. Die beiden Steigeleitungen
von 300 mm lichter W eite führen nach dem Wasserturm, der neben dem Schacht
steht. Die Oberkante seines Behälters liegt bei + 295 m N. N .; der Turm
faßt rund 80 cbm. Die Falleitungen sind getrennt von der Steigeleitung ein-
gebaut. Eine Leitung von 500 mm lichter W eite führt nach der Donnersmarck-
hütte; von dieser zweigt eine Anschlußleitung von 150 mm lichter W eite ab,
welche das Dorf Mikultschütz versorgt. Ferner ist m it dem W asserbehälter
noch eine Leitung von 150 mm lichter Weite verbunden, welche der Donners-
m arckhüttegrube selbst das erforderliche Wasser zuführt. Die 500 mm weite
Leitung führt durch das Dorf Mikultschütz und verfolgt dann die Chaussee
nach der Donnersmarckhütte. In der H ütte teilt sie sich in zwei Stränge, von
denen der eine, der 300 mm weit ist, nach dem W asserturm der Donnersmarck-
hütte führt, und der andere, welcher 350 mm lichte W eite besitzt, der Wasser-
versorgung des Bergfiskus dient. Der W asserturm der Donnersm arckhütte
befindet sich auf dem H üttenplatze, von ihm aus erfolgt die Verteilung des

[madohora]

Die Ermittelungen zur Feststellung des jetzigen Wasserverbrauches und des
künftigen Wasserbedarfes im oberschlesischen Zentralrevier.
Über den gegenwärtigen Wasserverbrauch der oberschlesischen Städte,
Landgemeinden und Gutsbezirke und deren voraussichtlichen Wasserbedarf
in den nächsten Jahrzehnten sind von dem Verfasser für den Arbeitsausschuß
für die Wasserversorgung des oberschlesischen Industriebezirks in den Jahren
1909 bis 1911 eingehende Erm ittelungen ausgeführt worden. Diese Arbeiten
erstreckten sich auf den engeren Industriebezirk, also auf die Stadtkreise
Beuthen O.-S., Kattowitz, Königshütte und Gleiwitz und auf die Landkreise Beuthen, Kattowitz und Zabrze sowie auf die industriell entwickelten Teile
des Landkreises Tarnowitz. Den Feststellungen des jetzigen Wasserverbrauches
wurde das E tatsjahr 1908, und soweit für dieses Angaben nicht zu erhalten
waren, das Kalenderjahr 1908 zu Grunde gelegt. Die Ergebnisse der Erhebungen
wurden von dem Verfasser in einem Berichte zusammengefaßt, der zum Teil für die nachfolgenden Ausführungen benutzt wurde. Ehe das Ergebnis der
Erm ittelungen mitgeteilt wird, seien folgende allgemeine Bemerkungen vor-
ausgeschickt.
Der Wasserbedarf der oberschlesischen Stadt- und Landgemeinden wird
zwar in der Hauptsache aus Wasserleitungen gedeckt, doch werden auch heute
noch in Oberschlesien bedeutende Wassermengen aus Brunnenanlagen ent-
nommen. Um einen Anhalt zu gewinnen, in welchem Umfange heute Brunnen-
wasser in dem in Betracht kommenden Gebiete zu Genußzwecken verwandt wird, wurde der Weg gewählt, daß in den einzelnen Gemeinden festgestellt
wurde, wieviel Personen aus Brunnen versorgt wurden, ob die Wassermengen
der Brunnen stets ausreichten, wie die Beschaffenheit des Wassers war, zu
welchen Zwecken das Brunnenwasser verwandt wurde uswr. Hiernach ließ sich
alsdann die Menge des zur Verwendung gelangten Brunnenwassers mit
ziemlicher Sicherheit schätzen.
Die Menge des von den einzelnen Kommunen verbrauchten Leitungs-
wassers wird fast stets durch Wassermesser festgestellt. Die Gemeinden pp.
waren daher im allgemeinen darüber unterrichtet, wieviel Wasser sie im
ganzen verbrauchten. Dagegen war es in vielen Fällen schwierig, von ihnen
darüber Auskunft zu erhalten, wieviel von dem bezogenen Wasser von ihnen
zu Trink- und Haushaltungszwecken einerseits und zu Gebrauchszwecken
andererseits verwandt würde. Einwandfrei ließ sich das nur bei den Gemeinden
feststellen, die das Wasser zu Trink- und Haushaltungszwecken aus Haus-
anschlüssen auf Grund von Wassermessungen liefern. In zahlreichen Fällen,
namentlich wenn die Abgabe des Wassers in großen Mengen aus Straßenständern
erfolgte, m ußte das zu Gebrauchszwecken verwandte Wasser geschätzt und
hierauf diese Wassermenge von dem Gesamtwasserverbrauch der betreffenden
Gemeinde pp. abgezogen werden; auf diese Weise wurde der Verbrauch zu
Trink- und Haushaltungszwecken rechnerisch erm ittelt. Bei der letzteren
A rt der Berechnung war in den Angaben über das Trink- und Haushaltungs-
wasser der Wasserverlust m it inbegriffen. Über die Höhe des Wasserverlustes
standen in den oberschlesischen Stadt- und Landgemeinden leider nur in ver-
einzelten Fällen genaue Beobachtungen zur Verfügung.
Um den W asserbedarf für die Zukunft schätzen zu können, war es in
erster Linie erforderlich, sich ein Bild von dem voraussichtlichen Zuwachs
an Bevölkerung in den einzelnen Gemeinden pp. zu machen. Wie sich dieser
gestalten wird, war jedoch außerordentlich schwierig festzustellen, da im ober-
schlesischen Industriebezirk die Zunahme der Bevölkerung fast völlig von der
W eiterentwickelung der hier vertretenen zahlreichen Industriezweige: des
Steinkohlen- und Erzbergbaues, der Eisen- und M etallhütten, der chemischen
Fabriken usw. abhängt. Die industriellen Betriebe sind wiederum abhängig
von den jeweiligen geschäftlichen Konjunkturen. In dieser Hinsicht lagen
also die Verhältnisse in Oberschlesien außerordentlich kompliziert, jedenfalls
viel schwieriger als in anderen Gebieten. *) Es war daher erforderlicFrage der küriftigen Bevölkerungszahl m it besonderer Vorsicht zu behandeln,
besonders da sich die Schätzungen nach den Beschlüssen des Arbeitsausschusses
bis zum Jahre 1938, also auf etwa 30 Jahre erstrecken sollten.
Für die Gestaltung des künftigen Wasserbedarfes kommen außer dem
Zuwachs der Bevölkerung noch zahlreiche andere Um stände in B etracht,
so z. B. die Frage der Einführung von Vollkanalisationen, der Bau von Bade-
anstalten, der Ausbau der Straßen und die dam it zusammenhängende Aus-
dehnung der Straßenbesprengung usw. Alle diese Umstände m ußten bei der
Schätzung des künftigen Wasserverbrauches Berücksichtigung finden.

[madohora]

Brunnen im Stadtkreise Gleiwitz ziemlich bedeutend, dagegen in den Stadt-
kreisen Beuthen und K attow itz gering. Im Stadtkreis Köhighütte gelangte
Brunnenwasser überhaupt nicht zur Verwendung.
Im Landkreise Beuthen wurde Brunnenwasser lediglich neben dem
Leitungswasser zu Trinkzwecken benutzt; eine ausschließliche Versorgung
von Ortschaften mit Brunnenwasser fand nicht statt. Dagegen besaßen in den
Landkreisen K attow itz, Tarnowitz und Zabrze einzelne Gemeinde- und Guts-
bezirke zurzeit noch keinen Wasserleitungsanschluß und waren ausschließlich
auf Brunnen angewiesen. Ferner fand in den meisten Gemeinden des Kreises
tarnow itz und in mehreren Gemeinden des Kreises Zabrze m it Wasserleitungs-
anschluß eine umfangreiche Verwendung von Brunnenwasser neben dem
Leitungswasser statt. Der Verbrauch an Brunnenwasser gestaltete sich daher
in diesen beiden Kreisen ziemlich bedeutend.
Zu industriellen Zwecken wurde Brunnenwasser hauptsächlich im Stadt-
kreise Gleiwitz und im Landkreise Beuthen verbraucht.

[madohora]

Zu diesen Zahlen ist zu bemerken, daß sie fast ausschließlich die zu
Trink- und Haushaltungszwecken verwandten, aus Leitungen entnommenen
Wassermengen angeben. In den Verbrauchszahlen aus anderen Gegenden
sind dagegen gewöhnlich auch die von den industriellen Betrieben pp. vci
brauchten Wassermengen enthalten; sie lassen sich daher m it den Angaben
der obigen Zusammenstellung in den meisten Fällen nicht ohne weiteres ver-
gleichen. Im allgemeinen läßt sich sagen, daß der W asserverbrauch an Trink-
und Haushaltungswasser pro Tag und Kopf in Oberschlesien demjenigen in
anderen ähnlich entwickelten Gebieten Deutschlands entspricht. Der niedrige
Verbrauch an Leitungswasser in den Landkreisen Tarnowitz und Zabrze ist
auf die umfangreiche Verwendung von Brunnenwasser neben dem Leitungs-
wasser zurückzuführen.
Von den Stadtkreisen wies K attow itz den höchsten und Königshütte den
kleinsten Wasserverbrauch pro Tag und Kopf auf. Zurückzuführen ist dies
darauf, daß in K attow itz der Anteil der Arbeiterbevölkerung an der Ein-
wohnerzahl verhältnismäßig gering, in Königshütte dagegen ziemlich hoch ist.

[madohora]

D e r künftige Wasserbedarf der K o m m unalbe-
zirke. — Außer der Zunahme der Bevölkerung kamen für die Schätzungen
des künftigen Wasserbedarfes noch andere Um stände in Betracht. In den-
jenigen Gemeinden, in denen zurzeit neben dem Leitungswasser noch große
Mengen von Brunnenwasser zur Verwendung gelangen, dürfte künftig der
Verbrauch an Leitungswasser steigen, da sich die Beschaffenheit des
Brunnenwassers bei zunehmender Dichte der Bevölkerung zu verschlech-
tern pflegt. Ferner werden neuerdings bei Neubauten auch kleine
Wohnungen meist mit besonderen Wasserzapfhähnen und Ausgüssen ver-
sehen, was gleichfalls auf die Höhe des Wasserverbrauches pro Tag und
Kopf einzuwirken pflegt. Nachdem die großen industriellen Verwal-
tungen m it dem Bau besonders gut ausgestatteter Arbeiterwohnhäuser
vorangegangen sind, pflegen die hochbezahlten oberschlesischen Industrie­arbeiter in dieser Hinsicht immer mehr Ansprüche an ihre Wohnungen
zu stellen.
Von besonderem Einfluß auf die Höhe des künftigen Wasserverbrauches
wird die Einführung der Vollkanalisation in zahlreichen Gemeinden
und Gutsbezirken sein. Voraussichtlich werden in den nächsten 20 Jahren
im Landkreise Beuthen 9 Gemeinden und 3 Gutsbezirke, im Landkreise
K attow itz 8 Gemeinden und 1 Gutsbezirk, im Landkreise Zabrze 8 Ge-
meinden und 2 Gutsbezirke und im Landkreise Tarnowitz eine Landgemeinde sowie die Stadt Tarnowitz kanalisiert werden. Hierzu kom-
men die Städte Gleiwitz und Königshütte. Infolge der Einführung
dieser Kanalisationen dürfte im Jahre 1928 ein Mehrverbrauch an
Wasser von 5 133 000 cbm bis 5 200 000 cbm jährlich entstehen.
Der Mehrverbrauch infolge der Einführung der Kanalisationen wird
also im Jahre 1928 41,88 % des im Jahre 1908 zu Trinkund Haushaltungszwecken verbrauchten Wassers ausmachen.

[madohora]

ZABRZE BĘDZIE MIAŁO SWOJĄ WERSJĘ MONOPOLY - www.miastozabrze.pl - 09.05.2023

[madohora]

Zależnie od funkcji użytkowej wyróżnić można wieże ciśnień: wodociągowe (miejskie), kolejowe i zakładowe.

[madohora]

[madohora]

Nawet bez zasilania energią mogą uwolnić pewną ilość wody. Niezawodność to m.in. B. ważne dla higieny wody pitnej .

[madohora]

Skocznia narciarska w Hamburgu, jedna z największych wież ciśnień w ówczesnej Europie, miała pojemność 4600 m³. Wieże ciśnień Herten o pojemności 9000 metrów sześciennych należą do największych tego typu zbiorników wyniesionych w Niemczech.
Jedną z największych obecnie wież ciśnień na świecie jest wieża ciśnień w Roihuvuori koło Helsinek, ukończona w 1977 roku, o pojemności 12 600 m³.

[madohora]

Odrębną formą konstrukcji jest aquaglobe.Ten typ metalowej wieży ciśnień powstał na Węgrzech pod koniec lat 60. XX wieku . Jest to kulisty pojemnik na wodę na stojaku kolumnowym. Ten projekt był często używany w NRD .

[madohora]

[madohora]

W drugiej połowie XIX wieku w Niemczech budowano masowo wieże ciśnień, aby zapewnić publiczne zaopatrzenie w czystą wodę pitną w okresie wilhelmińskim , kiedy postępowała urbanizacja. Wybudowane wówczas wodociągi z dużymi zbiornikami i podwyższonymi zbiornikami w połączeniu z rurociągami zasilającymi i kanalizacyjnymi wniosły znaczący wkład w zapobieganie epidemiom . Bez zaopatrzenia miast przemysłowych z ich często bardzo zatłoczonymi masami żywymi i dużymi ilościami oczyszczalni ścieków wielokrotnie dochodziło do epidemii na dużą skalę.

[madohora]

Wieża ciśnień jest dobrze znanym punktem orientacyjnym Mannheim . Wieża została zbudowana w latach 1886-1889 na dzisiejszym Friedrichsplatz na wschodnim krańcu centrum miasta według planów Gustava Halmhubera . Wieża ma 60 metrów wysokości i 19 metrów średnicy. Była to pierwsza miejska wieża ciśnień w Mannheim i początkowo miała spełniać wszystkie funkcje zaopatrzenia w wodę pitną , w tym utrzymywania stałego ciśnienia wody. Po wybudowaniu w 1909 r. wyższej wieży ciśnień Luzenberg pełnił do 2000 r. rolę zapasowego zbiornika podwyższonego . Konstrukcja wieży jest budowana od 1987 roku ochrona zabytków .

[madohora]

Podstawa wieży ciśnień jest zlicowana z przyporą. Natomiast głowica zawieszona na machikułach występujący tutaj jako element dekoracyjny wieńczy przepełniony neogotycką ornamentyka szczyt. Wieża ciśnień została wybudowana na potrzeby pruskiej armii, która stacjonowała w mieście przed pierwszą wojną światową. Posiada zbiornik stalowy, nitowany, typu Intze, o pojemności 150 m3. Wysokość wieży wynosi 30 metrów.

[madohora]

Niegolewo to wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Opalenica. Wieś leży 7 kilometrów na północ od Opalenicy i 32 kilometry na zachód od Poznania. Wartym zobaczenia w Niegolewie jest zabytkowy pałac. Budynek jest zabytkiem wpisanym na listę. Po raz pierwszy miejsce to zostało wymienione na piśmie w 1388 roku jako Lancomir de Negolevo. Od 1389 do 1939 roku majątek należał do rodziny Niegolewskich. Pałac został wzniesiony na planie prostokąta. Posiada takie detale architektoniczne jak : fronton, ryzalit, lukarnie.

[madohora]

W Ostrowie przy ulicy Spichrzowej i Wańkowicza znajduje się przemysłowa wieża ciśnień. Obiekt dawniej należał do nieistniejących już Zakładów Mięsnych. Wodna wieża została wybudowana na planie prostokąta z czerwonej cegły. Architektura wieży ciśnień nawiązuje do stylu neorenesansowego, świadczą o tym masywne okna ( zamurowane ), obejmujące neogotycką, ostro-łukową wnękę z mniejszymi oknami, zdobiącymi fasadę główną hali pomp. Wodna wieża jest dwu-kondygnacyjna. W części zbiornikowej, lico muru ozdobione jest lizeną, ostrołukowym, smukłym oknem oraz smukłymi machikułami. Całość wieńczy dach dwuspadowy.
Następną, dużo młodszą przemysłową wieżą ciśnień jest stalowa konstrukcja, mieszcząca się przy ulicy Kaliskiej. Obecnie wieża ciśnień jest już zdemontowana.

[madohora]

Wieża ciśnień składa się z wysokiej podstawy, wytyczonej na planie ośmioboku. Portalu wejściowego, wybudowanego w stylu neoklasycznym i składającego się z dwóch kolumn, zescalonych z pilastrami i podtrzymujący architraw z datą budowy - " 1916 " Całość wieńczy tympanon z herbem miasta. Podstawy wieży, która zachowała surowe lico muru w postaci czerwonej cegły. Trzonu z podporami oraz głowicy wspartej na tarasie widokowym. Całość wieży ciśnień wieńczy dach kopulasty.

[madohora]

Następną kolejową wieże ciśnień, nieco młodsza, bo pochodzącą z lat 20-tych, XX wieku, można spotkać na terenie starej parowozowni. Wodna wieża również powstała z czerwonej cegły i następnie ceglane lico muru , zostało pokryte tynkiem. Wieża ciśnień reprezentuje styl modernistyczny, posiada pionowy i okrągły układ okien. Trzon i głowica wsparta jest na słupach stropowych.

[madohora]

Miasto Pobiedziska otrzymało połączenie kolejowe w drugiej dekadzie XIX wieku. Z tej okazji w 1872 roku, wybudowano dworzec kolejowy i wieżę ciśnień. Wodna wieża została wybudowana z czerwonej cegły na planie kwadratu, w stylu neorenesansowym. Posiada trzy kondygnację, zwieńczoną dachem. Fasada wieży ozdobiona została lizenami, gzymsami nadokiennymi oMiasto Pobiedziska otrzymało połączenie kolejowe w drugiej dekadzie XIX wieku. Z tej okazji w 1872 roku, wybudowano dworzec kolejowy i wieżę ciśnień. Wodna wieża została wybudowana z czerwonej cegły na planie kwadratu, w stylu neorenesansowym. Posiada trzy kondygnację, zwieńczoną dachem. Fasada wieży ozdobiona została lizenami, gzymsami nadokiennymi oraz fryzami z czerwonej cegły.

[madohora]

Pierwsza kolejowa wieża ciśnień, którą chcę omówić, jest wieża ciśnień w kształcie grzybka. Większość stacji kolejowych posiada grzybkowe wieże ciśnień. Tu nie zmienia się nic; budowa wodnej wieży na planie koła, z czerwonej cegły; niski cokół, portal wejściowy z szczytem trójkątnym, trzon oraz głowica.

[madohora]

W mieście Swarzędz, leżącym w województwie wielkopolskim, zachowała się do dziś miejska wieża ciśnień. Historia wodociągów w Swarzędzu sięga lat 1905 - 1907. Kiedy to burmistrz miasta Hoppmann, postanowił wybudować Swarzędzu - miejską sieć wodociągową. Nowo powstała wieża ciśnień, została wybudowana z czerwonej cegły, na planie koła. Obiekt został zaprojektowany w stylu neorenesansowym i mieści się przy ulicy Strzeleckiej.
Wieża ciśnień składa się z niskiego cokołu, stożkowego trzonu oraz betonowej głowicy.

[madohora]

Wieża ciśnień została zaprojektowana i wybudowana przez firmę J. Scheven z Düsseldorfu. Bliźniaczy projekt został zrealizowany w Bremie, kilka lat wcześniej. Wieża ciśnień na początku XX wieku była dominantą architektoniczną w Środzie Wielkopolskiej. Wysokość obiektu wynosi 42 metry, co w rezultacie czyniło w tamtym okresie z wieży ciśnień, najwyższy obiekt w mieście.

[madohora]

Miejska wieża ciśnień przy ulicy Orchowskiej w Trzemesznie.

Obiekt został wybudowany w roku 1905 na potrzeby wodociągowe miasta Trzemeszno. Ta imponująca wieża ciśnień posiada wysokość 35 metrów. Okrągły, nitowany zbiornik typu Barkhausen mieszczący się w głowicy wieży może pomieścić około 150 m3 wody. Wieża została wybudowana na wzgórzu, w południowej części miasta.

[madohora]

Wieża ciśnień została wybudowana na planie ośmiokąta. Posiada wysoką podstawę - cokół, wykonany z ozdobnego kamienia oraz dość reprezentatywny neobarokowy portal wejściowy, zwieńczony szczytem o łagodnych, ostrołukowych liniach. Tuż nad wejściem wmurowany jest herb miasta. Cokół zwieńczony jest gzymsem z bogatymi zdobieniami w formie fryzu ząbkowego.

[madohora]

Kolejowa wieża ciśnień w Wolsztynie


Wolsztyn, posiada również kolejową wieżę ciśnień w kształcie grzybka. Wodna wieża została wybudowana w latach 1906 - 07, w bliskim sąsiedztwie parowozowni. W wieży ciśnień zamontowany jest zbiornik na wodę typu Intze I ( wykonany z blach stalowych o średnicy 8 mm ), gotowy pomieścić 100m3 wody. Wieża ciśnień czerpała wodę z Jeziora Berzyńskiego ( odległość - 300 metrów ), a jeszcze wcześniej ze studni kopanych. Woda z jeziora była oczyszczana przez system filtracji, a następnie za pomocą pomp, wtłaczana do zbiornika na wodę. W roku 1912 w wieży zainstalowano pompy tłokowo nurowe firmy angielskiej J. E. Christoph o wydajności 30 m3/godz. o napędzie gazowym. Gaz doprowadzano do wieży za pomocą sieci miejskiej z wolsztyńskiej gazowni.Wieża ciśnień posiada wysokość ponad 16 metrów i składa się z ceglanego cokołu, portalu wejściowego, trzony i głowicy, pokrytej betonem na wcześniej ułożoną siatką Rabitza.

[madohora]

Miejska wieża ciśnień we Wrześni.

Wieża ciśnień została wybudowana w roku 1904, jest to bardzo monumentalny obiekt, posiadający 64 metry wysokości. Obiekt składa się z wysokiego cokołu, wykonanego z kamienia. Trzonu ceglanego i otynkowanej głowicy.

[madohora]

Kolejowe wieże ciśnień w Koninie, mieście leżącym w województwie wielkopolskim, zostały wybudowane w okresie międzywojennym, XX wieku. W tym okresie miasto uzyskało połączenie kolejowe z miastami Poznań i Warszawa

[madohora]

Wieża ciśnień razem z kompleksem budynków, do których zaliczają się filtry, przepompownia, budynki administracyjne, stanowi integralną całość. Obiekty wykonane z czerwonej cegły, dwu-piętrowe, pokryte tynkiem i murem pruskim, często przykryte dachem mansardowym i dwu-spadowym, wpisują się idealnie w pruską architekturę. Wieża ciśnień została zaprojektowana na planie sześciokąta, a konstrukcja podstawy, trzonu oraz głowicy, nie odbiega od geometrycznej, graniastosłupowej bryły. Fasada wieży ciśnień pokryta jest tynkiem. Narożne części lica muru, zachowały swój pierwotny, surowy wygląd w formie odsłoniętej, czerwonej cegły. Część trzonu i głowicy, oddzielona jest gzymsami między kondygnacyjnymi. Całość wieży ciśnień wieńczy dach hełmowy z żaluzjami wentylacyjnymi, służącymi do uregulowania sprawnej cyrkulacji powietrza wewnątrz wodnej wieży. Na dachu zachował się również maszt.

[madohora]

Zabytkowa wieża ciśnień w Parku Siemiradzkiego w Gorzowie Wielkopolskim.

wieża ciśnień została wybudowana na sztucznie usypanym do tego celu wzgórzu. Zabieg ten, usprawnił działanie wieży ciśnień, ponieważ zbiornik położony wyżej od miejsc, dokąd woda miała popłynąć, poprawił moc ciśnienia w rurociągach.

[madohora]

Zakładowa wieża ciśnień na terenie dawnej Rzeźni Miejskiej w Gorzowie Wielkopolskim.

Wieża ciśnień została wybudowana w roku 1890. Na terenie starej rzeźni została wybudowana galeria handlowa. Ceglana wieża nie została rozebrana, ale wkomponowana w nowe budynki. Ceglany, trzon wieży, w oryginalny sposób wkomponował się w całość obiektów.