A w WPKiW

[madohora]

[madohora]

W sezonie 1945/1946 Ruch zakończył rozgrywki na piątym miejscu śląskiej klasy A. W wyjazdowym spotkaniu przeciwko RKS–owi Oświęcim (1:5, 9 grudnia 1945 roku) Cieślik zdobył pierwszego w karierze hat tricka. Wyczyn ten powtórzył w wygranym meczu ze Śląskiem Świętochłowice (0:3, 7 kwietnia 1946 roku), kiedy to trzykrotnie pokonał bramkarza rywali. W czerwcu 1946 roku otrzymał powołanie do reprezentacji Śląska na rozgrywany w Chorzowie sparing z brytyjską Armią Renu (3:1, 16 czerwca 1946 roku), która składała się z zawodowych piłkarzy. Cieślik zaliczył asystę oraz strzelił jedną z trzech bramek uderzeniem z odległości trzydziestu metrów, zaś dziennikarz Jerzy Zmarzlik pisał o nim:

[madohora]

W sezonie 1948 trenerem Ruchu został František Dembický, z którym zajął trzecie miejsce w pierwszych po wojnie rozgrywkach ligowych w kraju. Cieślik był jednym z dwóch piłkarzy, obok Czesława Suszczyka, którzy rozegrali wszystkie dwadzieścia sześć spotkania w pełnym wymiarze czasowym. Debiut w I lidze zaliczył w domowym spotkaniu przeciwko Garbarni Kraków (1:0, 14 marca 1948 roku), zaś premierową bramkę strzelił na wyjeździe Cracovii (0:4, 11 kwietnia 1948 roku). W zwycięskim pojedynku Ruchu z Widzewem Łódź (13:1, 30 maja 1948 roku) zdobył w drugiej połowie hat tricka, a mecz ten wszedł w serię siedmiu kolejnych spotkań, w których strzelił co najmniej jednego gola[c]. W maju wyjechał do Francji na turniej drużyn związkowych. Reprezentacja zajęła piąte miejsce i składała się głównie z piłkarzy Ruchu oraz AKS–u Chorzów. W spotkaniu z jugosłowiańskim zespołem Cieślik strzelił bramkę.

[madohora]

W sezonie 1955 Ruch po raz drugi z rzędu zajął trzecie miejsce w rozgrywkach ligowych. Cieślik wystąpił w dwudziestu jeden meczach ligowych. Nie zagrał jedynie w ostatniej kolejce przeciwko Wiśle Kraków (3:0, 27 listopada 1955 roku), ponieważ pogryzł go pies. W klasyfikacji na najlepszego strzelca rozgrywek zajął z dorobkiem piętnastu bramek drugie miejsce. W sierpniu otrzymał polecenie od Głównego Komitetu Kultury Fizycznej wyjazdu z Górnikiem Zabrze na tournée do Związku Radzieckiego, które było zorganizowane z okazji święta górniczego. Cieślik wystąpił w meczu z Szachtarem Donieck (2:0, 29 sierpnia 1955 roku) oraz Zenitem Petersburg (2:1, 5 września 1955 roku). Grając przeciwko Zenitowi strzelił honorową bramkę, pierwszą w historii Górnika poza granicami kraju

[madohora]

Na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Helsinkach, reprezentacja Polski była prowadzona przez selekcjonera Michała Matyasa oraz jego współpracownika Tivadara Királya Cieślik wystąpił w meczu rundy wstępnej przeciwko amatorskiej reprezentacji Francji (2:1, 15 lipca 1952 roku) oraz 1/8 finału z Danią (0:2, 21 lipca 1952 roku). Cieślik pełnił na igrzyskach rolę kapitana zespołu. Udział reprezentacji na turnieju olimpijskim skomentował po latach, następującymi słowami:

[madohora]

Piłkarz roku (6 razy) według ekspertów piłkarskiej encyklopedii Fuji w latach: 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954
Piłkarz 50-lecia Polskiego Związku Piłki Nożnej w plebiscycie zorganizowanym przez tygodnik Piłka Nożna w 1969 roku
Honorowy Członek Polskiego Związku Piłki Nożnej w 1993 roku
Honorowy obywatel Chorzowa w 2000 roku
Nominacja do reprezentacji 100-lecia Polskiego Związku Piłki Nożnej w 2019 roku

[madohora]

W lipcu 2014 roku rada miasta podczas nadzwyczajnej sesji podjęła decyzję o postawieniu w centrum Chorzowa pomnika Cieślika. Konkurs na wykonanie odlewu przedstawiającego w skali 1:1 piłkarza w biegu z piłką wygrał Tomasz Wenklar. Pomnik z brązu w formie posągu i ławki o finalnych wymiarach 180 cm wysokości, ponad 2 m długości i 70 cm szerokości odsłonięto w grudniu. Usytuowano go na głównym deptaku miasta przy ul. Wolności. W październiku rada miasta jednogłośnie podjęła decyzję o nazwaniu ronda na skrzyżowaniu ul. Szpitalnej i Żelaznej imieniem Cieślika.

[madohora]

Kolej parkowa w Parku Śląskim (również Parkowa Kolej Wąskotorowa, w skrócie PKW) – turystyczna, wąskotorowa kolej parkowa na terenie Parku Śląskiego (dawny WPKiW) w Chorzowie, od 2017 roku nieczynna.

[madohora]

26 września 2018 przedstawiciele Zarządu Parku oraz Zarządu Województwa Śląskiego podpisali umowę na kompleksową rewitalizację Parku Śląskiego obejmującą m.in. odnowienie całej trasy parkowej kolejki wraz z zakupem taboru

[madohora]

W 1966 roku tory kolejki przekuto na 900mm, w związku z wyeksploatowaniem wagonów motorowych (ich samochodowe silniki pochodziły jeszcze z wojennego demobilu) i brakiem taboru "metrowego" w centralnie sterowanej gospodarce... W tymże roku pracę podjął nowy tabor - trzy lokomotywy 2WLs50 i 10 zbudowanych w WPK wagonów letnich. Małe lokomotywy nienajlepiej radziły sobie na tej trudnej trasie, mającej "górski" profil. Wycofano je w 1973 roku, sprowadzając dwie mocniejsze, bardzo charakterystyczne lokomotywy WLs75, które ufryzowano na podobieństwo parowozów (na zdjęciach). W 1988 roku zastąpiono je dwoma zakupionymi w KWK Katowice WLs150, przekutymi z toru 785mm na 900mm przez Konstal.
Kryzys lat 80-tych XX wieku odbił się niekorzystnie na sytuacji parku. Na trasę kolejki zaczął wyjeżdżać już tylko jeden pociąg. Lokomotywy WLs150 sprzedano i zastąpiono jedną, pracującą do dziś nowoczesną lokomotywką WLP-50 zakupioną w ZNTSiS "Brzesko" w 1994 roku.

[madohora]

Polskie Koleje Państwowe zakupiły ogółem 165 sztuk tych lokomotyw, w tym 111 szt. na tor 750 mm (numery inwentarzowe od 239 do 349), 25 szt. na tor 785 mm (numery od 351 do 375) i 29 szt. na tor 1000 mm (numery od 451 do 479). Otrzymały one na PKP numery w serii Lxd2, oznaczającej czteroosiowe lokomotywy spalinowe z silnikiem wysokoprężnym i przekładnią hydrauliczną. Lokomotywy te należały do najsilniejszych wąskotorowych lokomotyw w Polsce. Miały spokojny bieg, płynną regulację prędkości nastawnikiem jazdy. Główną wadą tych lokomotyw jest spore zużycie paliwa, związane przede wszystkim z zastosowaniem silnika ze wstępną komorą spalania. Wada ta została znacznie ograniczona poprzez zabudowę silnika 71H12A, który ma wtrysk bezpośredni.

[madohora]

[madohora]

Podczas długiej produkcji wprowadzano drobne zmiany i ulepszenia. Indywidualne lokomotywy były również modernizowane w różny sposób przez użytkowników

[madohora]

Parowóz został skonstruowany w latach 1947–1948 w Fabryce Lokomotyw im. Feliksa Dzierżyńskiego w Chrzanowie na bazie parowozu Ryś konstrukcji niemieckiej. Główną zmianą było zastosowanie trzech osi w miejsce dwóch, przez co nacisk na szyny zmniejszył się o 1,5 t przy zachowaniu mocy i siły pociągowej. Parowóz mógł być eksploatowany na liniach o słabszej nawierzchni, zwłaszcza kolejach leśnych, dlatego otrzymał fabryczną nazwę Las. Pierwsze dwa prototypowe egzemplarze wyprodukowano w 1948 roku. Na kolejach leśnych i przemysłowych bywały oznaczane serią Ty z numerami fabrycznymi, wzorem oznaczeń PKP, aczkolwiek parowozy te nie pracowały na PKP

[madohora]

Koleje wąskotorowe w Polsce już od lat 50. były stopniowo likwidowane. Do tego procesu przyczyniło się wiele różnych czynników, takich jak np. rozwój motoryzacji. Dodatkowym czynnikiem powodującym likwidacje i ograniczenia w ruchu kolei wąskotorowych był fatalny stan infrastruktury i taboru, w dużej mierze mocno przestarzałego, pochodzącego nawet sprzed II wojny światowej. W celu zapobiegnięcia likwidacji wszystkich kolei wąskotorowych, w 1983 roku Ministerstwo Komunikacji zakupiło w Rumunii w Zakładach Metalowych „23 August” w Bukareszcie 32 sztuki wagonów motorowych oznaczonych później serią MBxd2 oraz 100 wagonów doczepnych oznaczonych serią Bxhpi. Wagony doczepne przeznaczone były specjalnie do wagonów motorowych i tworzyły z nimi spalinowy zespół trakcyjny A20D-P. Transakcję poprzedziło dostarczenie dwóch pojazdów testowych

[madohora]

Najbardziej charakterystycznym malowaniem wagonów MBxd2 (jak również i doczepnych Bxhpi) było malowanie fabryczne w czerwone i kremowe pasy wraz z czerwonymi drzwiami. Na czołach wagonu pas środkowy posiadał V-kształtne załamanie pod kątem 45° w dół. W ciągu eksploatacji w WMD Śmigiel zastosowano uproszczony układ malowania – bez załamania czerwonego pasa na czole, w pojeździe MBxd2-222 zaś – zamiast koloru czerwonego zastosowano kolor zielony. Od 2002 roku na Ełckiej Kolei Wąskotorowej zamiast odcienia szarego / kości słoniowej zastosowano kolor żółty

[madohora]

Pierwsze udane konstrukcje wagonów spalinowych na świecie powstały w pierwszej dekadzie XX wieku, korzystały one jednak z silników benzynowych, benzolowych lub gazowych charakteryzujących się dużym zagrożeniem pożarowym. Rozwój konstrukcji silników o zapłonie samoczynnym (diesel) pozwolił na masową produkcję tych pojazdów o coraz lepszych parametrach. Od lat 30. XX wieku wszystkie praktycznie zarządy kolejowe kupowały tego typu pojazdy, począwszy od małych szynobusów o konstrukcji zbliżonej do drogowych autobusów dla linii lokalnych, poprzez średniej wielkości do ruchu osobowego i przyspieszonego, często zdolne do prowadzenia zwykle 1-2 wagonów doczepnych, aż po szybkie (ponad 120 km/h) pojazdy przeznaczone do ruchu pospiesznego, często w postaci wieloczłonowych spalinowych zespołów trakcyjnych. W Polsce do 1939 roku wprowadzono kilkadziesiąt pojazdów tego typu, w Niemczech istniała w tym czasie już ogólnokrajowa sieć szybkich pociągów spalinowych o prędkości 160 km/h pomiędzy wszystkimi dużymi miastami.

[madohora]

Podstawowy model był produkowany na tor o rozstawie 750 mm, część zbudowano na potrzeby kolei śląskich o rozstawie 785 mm (miały one po dwa zderzaki i sprzęg centralny, w miejsce centralnego zderzaka i sprzęgu orczykowego). Dwie sztuki zbudowano w 1972 roku na tor 900 mm (dla kolejki parkowej w Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie - były one w charakterystyczny sposób stylizowane na parowozy)

[madohora]

Lokomotywa typu WLs180 produkowana była przez zielonogórski Zastal w latach 1969–1972. Wyprodukowano 47 sztuk, które były eksploatowane głównie w przemyśle, choć pięć egzemplarzy otrzymały także PKP. Spalinowóz ten został wyposażony w mocniejszy silnik 6R1416 o mocy 180 KM, pozostałe parametry nie uległy zmianie.

[madohora]

[madohora]

Stacja Planetarium położona była pomiędzy Planetarium Śląskim a Międzynarodowymi Targami Katowickimi. Do tej stacji można było dojść aleją parkową od okolic ośrodka TVP3 Katowice, znajdującego się przy granicy Katowic z Siemianowicami Śląskimi. Do stacji Stadion Śląski można było dojść aleją parkową od Katowic lub Chorzowa. Do stacji Wesołe Miasteczko można było dojść od Katowic. Znajdowała się ona na drugim przystanku tramwajowym na zachód od Silesia City Center.

[madohora]

Obecnie w planach jest przebudowa „Elki” i ponowne jej uruchomienie w tzw. trójkącie. Stacja Stadion Śląski- Wesołe Miasteczko, Wesołe Miasteczko- Planetarium oraz Planetarium – Stadion Śląski, co oznacz również budowę nowoczesnej stacji zlokalizowanej przy Planetarium – Śląski Park Nauki.- Jest to bardzo wyczekiwana inwestycja. Uruchomienie kolejki w dawnym szlaku uczyni ją atrakcyjniejszą, szczególnie biorąc pod uwagę trasę, która będzie przebiegała nad Śląskim Ogrodem Zoologicznym.

[madohora]

W 1983 roku wieżę zdemontowała firma Mostostal. Głównym powodem rozebrania konstrukcji było ściemnienie z upływem lat poliestrowej powłoki, która była wykorzystywana zamiast szkła. Z tego to powodu do roślin docierało coraz mniej światła. Z konstrukcji wieży pozostały tylko fundamenty oraz metalowe słupy. Przed rozbiórką obiektu nie wykonano jego szczegółowej dokumentacji. Na miejscu szklarni rozpoczęto budowę Pawilonu Kultury Ogrodniczej w 1986 roku, tzw. szkieletora, który wyburzono około 2013 roku. Wizerunek wieży znajduje się na witrażu z 1994 roku w chorzowskim ratuszu.

[madohora]

Młynek – gra planszowa przeznaczona dla dwóch osób.

[madohora]

alpinarium