TYLKO GŁUPCY NIE BOJĄ SIĘ GÓR

[madohora]

Szczyty Divoký kámen i Velký Děd z uwagi na nieprzekraczającą minimalną wysokość pomiędzy szczytem i najniższym punktem przełęczy (minimalna deniwelacja względna) w kierunku góry Pradziad (min. 5 m) nie są przez niektórych autorów zaliczone jako odrębne góry, a traktowane raczej jako wydłużenie stoku góry Pradziad.

[madohora]

Sam szczyt leży na Śląsku, kraju morawsko-śląskim oraz powiecie Bruntál i obok niego przebiega historyczna granica pomiędzy Śląskiem a Morawami, a obecnie także granica między krajem morawsko-śląskim a ołomunieckim oraz między powiatem Bruntál (Malá Morávka i Vrbno pod Pradědem) a powiatem Šumperk (Loučná nad Desnou). Szczyt położony jest wokół odkrytej hali pokrytej łąką wysokogórską. Połać szczytowa jest wybitnym punktem widokowym na otaczające szczyty gór i pasma górskie, na której postawiono wieżę telewizyjną. Wokół wieży przebiega okólna droga, przy której ustawiono niewielki płot, a niedaleko tej drogi – w kierunku szczytu Dlouhé stráně ustawiono niewielką platformę widokową. Na połaci szczytowej, przy drodze wjazdowej usytuowano przystanek turystyczny o nazwie Praděd (vrchol), z podaną na tablicy informacyjnej wysokością 1492 m

[madohora]

Obecną wieżę telewizyjną na Pradziadzie poprzedziła wieża kamienna, na której były umieszczone anteny paraboliczne. Konstrukcja ta jednak nie była w stanie pomieścić kolejnych urządzeń, wobec czego przestała spełniać wymagania, dlatego podjęto decyzję o budowie betonowej wieży nadajnika o wysokości 162 m (w wyniku wymiany anteny w 1993 roku, jest to wysokość 146,5 m). Wierzchołek wieży jest najwyższym stałym punktem w Czechach i Sudetach, z wysokością około 1638 m n.p.m, a więc 36 m wyżej niż Śnieżka i kilkanaście aniżeli najwyższy punkt Wysokogórskiego Obserwatorium Meteorologicznego na Śnieżce, znajdujący się na wysokości 1620 m n.p.m. Ponadto na wysokości około 25 m poniżej wierzchołka wieży znajduje się najwyższy dostępny punkt tej wieży – niewielka platforma (1613 m n.p.m.), z najwyższym punktem geodezyjnym w Czechach, oznaczonym na mapach geodezyjnych numerem (209.) o wysokości 1616,04 m n.p.m

[madohora]

Grzbiet główny (grzebień) góry Pradziad, biegnący od przełęczy Skřítek do przełęczy Červenohorské sedlo oraz dalej do przełęczy Ramzovskiej (cz. Ramzovské sedlo) jest częścią granicy Wielkiego Europejskiego Działu Wodnego, dzielącej zlewiska Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego

[madohora]

Cała połać szczytowa oraz większość stoków znajduje się w otoczeniu narodowego rezerwatu przyrody Praděd powstałego w 1991 roku o powierzchni około 2031 ha, z połączenia 6 odrębnych rezerwatów: Petrovy kameny, Velká kotlina, Malá kotlina, Vrchol Pradědu, Divoký důl i Bílá Opava[93], będącego częścią wydzielonego obszaru objętego ochroną o nazwie Obszar Chronionego Krajobrazu Jesioniki (cz. Chráněná krajinná oblast (CHKO) Jeseníky), a utworzonego w celu ochrony utworów skalnych, ziemnych i roślinnych oraz rzadkich gatunków zwierząt. Przy połaci szczytowej góry rozciąga się rezerwat przyrody Vrchol Pradědu. Warto dodać, że część stoku południowo-zachodniego Pradziada jest również częścią rezerwatu przyrody Divoký důl (→ Divoký kámen) oraz część stoku wschodniego częścią rezerwatu przyrody Bílá Opava (→ Ostrý vrch).

[madohora]

Na Pradziadzie panują surowe warunki klimatyczne. Charakteryzują się one bardzo krótkim latem, zimnym i wilgotnym. Okres przejściowy bardzo długi z zimną wiosną i chłodną jesienią, zima bardzo długa, bardzo mroźna i wilgotna z bardzo długim okresem zalegania pokrywy śnieżnej (średnio 171 dni). Na połaci szczytowej przez cały rok istnieje możliwość przymrozków. Temperatury powietrza poniżej 0 °C mierzono również w lipcu i sierpniu. Dni letnie z maksymalną temperaturą powietrza powyżej 25 °C raczej nie występują. Pokrywa śnieżna osiąga maksymalną grubość w marcu – około 160 cm. Ciągła pokrywa śnieżna utrzymuje się mniej więcej od 30 listopada do 19 kwietnia. Ponadto przez średnio 293 dni w roku występuje mgła.

[madohora]

Kluczowym punktem turystycznym jest skrzyżowanie turystyczne położone w odległości około 635 m na zachód od szczytu, o nazwie (cz. Praděd (rozc.)) z podaną na tablicy informacyjnej wysokością 1420 m, przy którym postawiono niewielką ławę, od którego rozchodzą się szlaki turystyczne, szlak rowerowy, ścieżka dydaktyczna i trasa narciarstwa biegowego

[madohora]

W 1877 roku Siegfried Gessler w miejscowości Karniów sporządził recepturę i wprowadził na rynek likier ziołowy o nazwie Altvater (Pradziad). W 1873 roku Fridolín Springer założył fabrykę likierów o nazwie Springer w miejscowości Lichtvard (obecnie część gminy Světlá w gminie Světlá Hora), której ziołowy likier nosił nazwę (niem. Altvater-Urquell; cz. Praděd Prazdroj). W 1925 roku Rudolf Wilhelm założył tam kolejną fabrykę likierów (zamkniętą w 1939 roku) produkującą likier ziołowy o nazwie (niem. Original Altvater-Sternmarke)

[madohora]

Mały Szyszak (czes. Malý Šišák, niem. Kleine Sturmhaube, wys. 1439 m n.p.m.) – szczyt na głównej wierzchowinie Karkonoszy (Śląskim Grzbiecie)

[madohora]

Leży w obrębie Karkonoskiego Parku Narodowego i czeskiego Karkonoskiego Parku Narodowego (czes. Krkonošský národní park, KRNAP)

[madohora]

w obrębie Karkonoskiego Parku Narodowego; wysokość 1509 m; drugi pod względem wysokości (po Śnieżce) w południowej części Karkonoszy; zbudowany z granitów, pokryty rumowiskiem skalnym; rozległa panorama; szlaki turystyczn

[madohora]

Zbudowany jest z granitu karkonoskiego (jest to najwyższy granitowy szczyt Karkonoszy), pokryty gołoborzem, a na jego wierzchołek (omijany przez Główny Szlak Sudecki) – od wschodniej strony – można wejść po drodze składającej się z kamiennych płyt, która została ufundowana w XIX wieku przez ród Schaffgotschów. Kilka lat po zjednoczeniu niemieckich krajów (w 1888 roku) ustawiono na szczycie kamienną piramidę z wyrytą literą W oraz posąg orła, jest to pomnik Wilhelma I – cesarza Niemiec

[madohora]

Główny Szlak Sudecki oraz Droga Przyjaźni Polsko-Czeskiej: Szklarska Poręba – Szrenica – trawers Wielkiego Szyszaka – Przełęcz Karkonoska

[madohora]

Śmielec leży powyżej Jagniątkowa (dzielnica Jeleniej Góry). W pobliżu szczytu biegnie granica polsko-czeska (sam szczyt jest po polskiej stronie). Na zachodzie Przełęcz pod Śmielcem oddziela go od Wielkiego Szyszaka, na wschodzie Czarna Przełęcz od Czeskich Kamieni.

[madohora]

[madohora]

Łabski Szczyt, czes. Violík, szczyt w zachodniej części gł. grzbietu Karkonoszy, na granicy Polski i Czech;

[madohora]

Masyw położony jest na obszarze Karkonoskiego Parku Narodowego oraz czeskiego Karkonoskiego Parku Narodowego (czes. Krkonošský národní park, KRNAP).

[madohora]

Łabski Kocioł położony jest w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w paśmie Karkonoszy, na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, pomiędzy Szrenicą na zachodzie i Śnieżnymi Kotłami na wschodzie, na północno-zachodnim zboczu Łabskiego Szczytu, na wysokości około 1250-1300 m n.p.m.

[madohora]

W pobliżu Łabskiego Kotła przechodzą szlaki turystyczne:
⛰️szlak turystyczny żółty – żółty, prowadzący ze Szklarskiej Poręby na górną krawędź Śnieżnych Kotłów i dalej, trawersuje zachodnie zbocze kotła,
⛰️szlak turystyczny zielony – zielony, prowadzący Ścieżką nad Reglami ze schroniska Pod Łabskim Szczytem do Śnieżnych Kotłów, przechodzi dolną krawędzią kotła.

[madohora]

Szrenica (1362 m n.p.m., niem. Reifträger) – szczyt górski położony w zachodniej części Karkonoszy, w pobliżu granicy państwowej z Czechami, na południe od Szklarskiej Poręby. Doskonały punkt widokowy na Kotlinę Jeleniogórską oraz Góry Izerskie, a także Karkonosze czeskie.

[madohora]

W rejonie Szrenicy występuje specyficzny mikroklimat rodzaju alpejskiego, tj. bardzo duże średnie opady roczne, zwłaszcza w miesiącach jesienno-zimowych, oraz średnie temperatury znacznie niższe niż np. w Tatrach. Ze względu na unikalne położenie Karkonoszy – na uboczu głównych cyrkulacji powietrza z kierunku południowego – rzadziej mamy tam do czynienia ze zjawiskiem wiatrów fenowych (ciepłych południowych), co bezpośrednio przekłada się na większą niż np. w Tatrach liczbę dni mroźnych i śnieżnych

[madohora]

Na szczycie znajduje się schronisko „Szrenica”, poniżej „Schronisko PTTK na Hali Szrenickiej”, a u podnóża schronisko „Kamieńczyk”. Po czeskiej stronie na zboczu, na południe od skałki Twarożnik, znajduje się schronisko Vosecká bouda

[madohora]

[madohora]

Z wodospadem związana jest legenda, jakoby w skład wody wchodzą łzy siedmiu rusałek opłakujących jedną z nich, Łabudkę, która poszukując swego ukochanego Kamieńczyka Bronisza zginęła w przepaści. Rusałka była wielokrotnie ostrzegana przez siostry, by trzymała się z daleka od śmiertelnika; ta jednak powierzyła mu swoje klejnoty, które ukochany miał sprzedać, a zdobyte w ten sposób pieniądze miały być przeznaczone na leczenie chorej matki ukochanego. Gdy oblubieniec nie wracał, rusałka wyruszyła spod Łabskiego Szczytu, po drodze widząc Kamieńczyka. Pośliznęła się jednak i spadła w przepaść.

[madohora]

Wodospad Szklarki (niem. Kochelfall) – drugi co do wysokości, po Wodospadzie Kamieńczyka (27 m wysokości) wodospad w polskich Karkonoszach, położony na wysokości 525 m n.p.m. w granicach administracyjnych Piechowic