Lubliniec

[madohora]

Tymczasową kaplicę pobłogosławił ks. dziekan Józef Żurek 17 stycznia 1982 roku. 21 lutego 1982 roku przy tymczasowej kaplicy erygowano samodzielną parafię, a jej pierwszym duszpasterzem został ks. Józef Duda. Proboszcz razem z wiernymi czynił dalsze starania mające na celu uzyskanie zgody na budowę dużego kościoła. Stosowne pozwolenie wydano w lipcu 1983 roku. 26 lipca tego samego roku odbyła się uroczystość poświęcenia placu oraz okolicznościowego krzyża. Sukcesywnie wznoszono kościół oraz plebanię, lecz z powodów finansowych zrezygnowano z budowy zaplecza katechetycznego. Budowę ukończono w 1999 roku. 29 sierpnia tego samego roku biskup gliwicki Jan Wieczorek poświęcił nowy kościół. Kościół posiada wymiary 45 x 25 m, a wieża wznosi się na wysokość 45 m. Wystrój wnętrza zaprojektował w 2008 roku architekt Jan Rabiej z Gliwic, a zrealizował ks. proboszcz Kazimierz Bartosik z parafianami. Autorem monumentalnej „Grupy Ukrzyżowania” na ścianie ołtarzowej jest artysta rzeźbiarz Henryk Fojcik z Rybnika.

[madohora]

Do Lisowa dojedziemy pociągiem na trasie Lubliniec - Częstochowa

ROZKŁAD JAZDY LUBLINIEC - CZĘSTOCHOWA

[madohora]

KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NMP W OLSZYNIE

Początki Olszyny datowane są na koniec XIII wieku. W okresie nowożytnym mieszkańcy zajmowali się wypalaniem węgla drzewnego i wydobywaniem rudy żelaza. Wierni z Olszyny uczęszczali do kościoła w Cieszowej, będącego filią parafii w Sadowie. W miejscowości znajdowała się murowana kaplica z dzwonem, która została rozebrana w 1873 roku. W jej miejscu postawiono duży głaz narzutowy, który miał chronić miejsce przed plądrowaniem grobowców znajdujących się pod dawną kaplicą.

[madohora]

W 1908 roku utworzono w Olszynie lokalię, a w 1918 roku kurację. Dusz- pasterzowi udostępniono mieszkanie w pobliskiej szkole. Samodzielną parafię erygowano 1 sierpnia 1926 roku. W 1931 roku w Kalinie wybudowano kaplicę Matki Boskiej Bolesnej w miejscu dawnej kaplicy drewnianej. Kaplicę pobłogosławił ks. Roch Margosz 8 września tego samego roku. W 1936 roku rozpoczęto budowę nowego kościoła w Herbach Śląskich, przy którym w 1943 roku utworzono lokalię,

[madohora]

Kościół parafialny do niedawna był jednym z najmniejszych kościołów w diecezji. Po uzyskaniu stosownych zezwoleń, parafia w 2004 roku przystąpiła do jego rozbudowy poprzez dobudowę lewego skrzydła i podwyższenie wieży. Autorem projektu rozbudowy kościoła i wystroju wnętrza jest Henryk Dragon. Prace budowlane prowadzono do 2015 roku pod patronatem proboszczów: ks. Henryka Mokrosa i ks. Jarosława Wiśniewskiego. Uroczyste poświęcenie kościoła zaplano- wano na wigilię uroczystości Wniebowzięcia NMP (14 sierpnia) 2017 roku.

[madohora]

Granit ten zbudowany jest ze skaleni potasowych (o barwie czerwonej lub różowoczerwonej) z zielonkawą obwódką oligoklazu, kwarcu, hornblendy (ciemny kolor) oraz biotytu (o ciemnej barwie). Obwód kamienia wynosi 510 cm a wysokość 180 cm. Głaz został objęty ochroną prawną w 1957 roku poprzez uznanie za pomnij przyrody nieożywionej.

[madohora]

Ksiądz przechytrzył diabła i odprawił tylko trzy podstawowe części mszy. Zdenerwowany diabeł przegrawszy zakład porzucił kamień. Po dziś dzień widoczne są na kamieniu ślady po łańcuchach na których kamień był ciągnięty.

[madohora]

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Lubecku

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Lubecku - kościół w Lubecku, od 1994 sanktuarium maryjne z niewielkim obrazem Matki Boskiej o charakterze medalionu.

[madohora]

[madohora]

W jednej z najpiękniejszych okolic powiatu Lublinieckiego, w pobliżu samego miasta Lublińca leży wioska swym położeniem górzystym piękny widok czyniąca nazwana Lubecko. W tejże znajduje się niewielki, murowany kościółek, który na odpust ściąga tłumy ludzi a to za sprawą obrazu cudami słynącego.

[madohora]

Gdy to wykonano poczęli ludzie znów konie smagać i wóz silnie pchać za niemi, ale i to znowu podaremnie, chociaż połowa gnoju już tylko na wozie była i konie tak silnie ciągnęły, że aż narzędzie sobie stargały wszelako wóz się z miejsca nie poruszył. Tym bardziej rozgniewawszy się pan rozkazał aby do ostatniej mierzwy z wozu zrzucili. Czyniąc to czeladka spostrzegła, że na spodku pod gnojem leżący i w promieniach się błyszczący obraz NMP podobien do częstochowskiego a na drugiej stronie postać Pana Jezusa w tej postaci jak go Piłat ludowi przedstawiał mówiąc:
- Oto Człowiek
A niedaleko obok niego małą podługowatą koronę. To wziąwszy ów wyżej namieniony mąż rozkazał aby ten z wozu zrzucony gnój nazad na wóz włożono i te same konie do wozu przyprzęgnięto. Chciał on się bowiem przekonać czy to przez ten obraz konie nie mogły ruszyć wozu. Gdy to się stały wóz ruszył leciuteńko na miejsce przeznaczone.

[madohora]

Obraz zaś pozostał tu na ołtarzu aż do dni naszych zaczem Bóg przez obraz tu cuda czynił....Tam bowiem każdy zobaczy co miłość prawdziwa Bogarodzicy uczynić zdoła.

[madohora]

Wobec kraje wypędzoni
Od rodziny oddaloni
Wzdychamy twe nędzne dziatki
O ratunek jak do matki
Naszych pieśni słaby ton
Zamilkł, ustał zniknął on

Usłysz, usłysz nasze jęki
Pojrzyj matko na te męki
Które trapią serca nasze
Już przez takie długie czasy
A oddaj cierpienia te
Niech wystawiam imię twe

Nad rzekami w Bablionie
Życie nasze marnie płonie
Nawet modły i śpiewanie
Znikło, nastało płakanie
A z chardości srogi wróg
Mówi i gdzież jest wasz Bóg

Śpiewajcież mi pieśni jego
Niech was wybawi od złego
I wróci wam z dawną chlubą
Najmilszą ojczyznę lubą
Niech z mej ręki wyrwie was
Kiedy zdoła każdy czas

Usłysz matko te wielbienia
A wybaw nas od zgubienia
Pokaż że to zdołać możesz
Kiedy chcesz i nam pomożesz
O niech widzi że nie cud
Tobie wybawić twój lud

Już niemożem unieść tego
Smutku nas tak trapiącego
A jakoż mu śpiewać mamy
Kiedy na cię wspominamy
Język już trętwieje nam
XPójdźcie Chrześcijanie ku Maryi Pannie
W Lubeckiej krainie obrazek jej słynie
Kto ma cięzkości, dolegliwości
Niechaj do niej spieszy

Bo ona łaskawa, pomocy dodawa
Każdemu nędznemu i utrapionemu
Więc kto zemdlony i utrapiony
Niechaj do niej spieszy

Tam się uciekają, ratunku szukają
Świata miłośnicy, zwątpieni grzesznicy
Ona łaskawa, pomoc podawa
I najgrzeszniejszemu

Tam idźcie sieroty, tam dla was skarb złoty
Tam się uciekajcie, tej matki szukajcie
Kto tylko zdoła, kiedy was woła
Bieżcież ku niej dziatki

Zewsząd do mnie chodźcie i prośby przynoście
Tu błogosławieni bądźcie w mej świątyni
Bo ma przycena sprawi u syna
I że was wysłucha

Wy Adama dziatki, słysząc słowa matki
Gnuśni nie bieżycie do niej nie spieszycie
Aby z pokłonem przed jej tronem
Onej się polecać

Dzieje ogłaszają i nam przedstawiają
Jak dawniej przodkowie nasi pradziadkowie
Jak wierne dziatki do dobrej matki
Tutaj przychodzili

A wy potomkowie, onychże synowie
Ojców naśladujcie, zewsząd przybywajcie
I wszyscy razem przed jej obrazem
Język już trętwieje nam
Źle i smutno bardzo tam

Tobie więc się oddajemy
I uwolnienia żebrzemy
Ach podaj nam twojej ręki
Wyprowadź z tej wielkiej męki
Byśmy mogli z tobą być
I na wieki w niebie być

[madohora]

Święta Boża Rodzicielko
Ubogich pocieszycielko
Pod twą obronę
My z każdej strony
Garniemy

Ach nie radź gardzić prośbami
Pokornych Dziatek modłami
Gdy ciebie wzywają
O pomoc żadają
Ratuj ich

Zmiłuj się a błagaj syna
Niech nas broni twa przyczyna
Gdy w ostatniej dobie
Ciało duszę tobie
Oddamy

Wtenczas na polecaj jemu
Zbawicielowi naszemu
Bądź nam pośredniczką
I orędowniczką
Przy śmierci

[madohora]

Wieka królowo Matko Boga mego
Pozwól wychwalać cię tu z miejsca tego
Któreś tu sobie - na to ulubiła
Abyś wątpiących tu zawsze cieszyła

Tu z dawnych czasów twój obraz zjawiony
Światu cudownie został przedstawiony
Choć go do gnoju złość kacerska skryła
Twoja moc jednak dziwnie go odkryła

Tutaj co ciebie idą z dala ludy
Że im pomagasz świadczą mnogie cudy
Które za twoją przyczyną się stały
Kiedy w potrzebie do ciebie wołały

I ja cię wzywam, zewsząd opuszczony
Boć tylko przez ciebie będę pocieszony
Śpuśćże swe oczy na sługę grzesznego
Przytul go pani do serca twojego

Wiem żem niegodny bym cię sławić zdołał
Jednak do ciebie będą zawdy wołał
Zmiłuj się, zmiłuj, wysłysz prośby moje
Niechaj wychwalam Święte imię Twoje

NIe tajno wiermym o twej władzy wielkiej
Do ciebie bieżą zawdy w nędzy wszelkiej
I o ratunek ciebie matko proszę
Otrzymawszy go twoją chwałę głoszę

Prawdać że równie pomagasz każdemu
Do ciebie pani się udającemu
I wszędzie równie dosięga twa siła
Gdzie cię wzywają o matuchno miła

Jednak żeś różne miejsca wyobrala
Byś z nich najbardziej ludziom pomagała
Że między takie - Lubecko należy
Dla tego wierny - z daleka tu bieży

Tu cię wzywają ubogie sieroty
Zwątpieni nędznie przez różne kłopoty
Wszyscy nieszczęśiem zewsząd utrapieni
Tylko przez ciebie tu są pocieszeni

Nawet niewierny - grzechem obciążony
Gdy się tu uda bywa nawrócony
I tu przed tobą krwawe łzy wylewa
I odpuszczenie win swoich tu miewa

I nigdy o tym nigdziej nie słyszano
Gdy się do ciebie w potrzebie udano
Żeby od ciebie kto był opuszczony
Lecz zawżdy bywał przez cię pocieszony

Kiedy więc teraz do ciebie wołamy
Niechaj twą pomoc tutaj otrzymamy
Usłysz o pani twoje nędzne dziatki
Które szukają ratunku u matki

Dozwól że teraz niech ci z miejsca tego
Z dawna od ciebie tu wyobranego
Dzięki czynimy o laski doznane
W Twoim imieniu stąd otrzymane.

[madohora]

Maryja czysta i nienaruszona
Bramo niebieska dla nas otworzona
O Matko godna porodzić Jezusa
W pieniach cię wielbi każda wierna dusza
Sercem i usty do ciebie wołamy
Chowaj nam duszę i ciało bez plamy
Przez Twą przyczynę spraw u syna swego
Byśmy doznali zbawienia wiecznego
O litościwa miej nas w swej miłości
Ty któraś matką panieńskiej czystości
Nie daj nam zginąć kiedy konać trzeba
Wprowadź ty nas o pani do nieba

Powyższe teksty i legenda pochodzą z książęczki Krótki Opis o znalezieniu obrazu NMP w Lubecku

[madohora]

Starostwo Powiatowe w Lublińcu

Budynek przy ul. Paderewskiego 7 zbudowano w latach 1894-1895 jako siedzibę "stanów powiatowych". W okresie międzywojennym znajdowało się tu starostwo powiatowe.

[madohora]

Urząd Miejski w Lublińcu

Budynek przy ul. Paderewskiego 5 zbudowano w 1909-10 r. W budynku mieścił się dawniej główny urząd statystyczny. Budynek murowany jest z cegły i wzniesiony na planie podobnym do prostokąta (niesymetryczny). Jest dwukondygnacyjny z wysokim użytkowym poddaszem. Budynek posiada elewację dziewięcioosiową i pokryty jest czterospadowym dachem (nad ryzalitami dwuspadowym) wykonanym z dachówki ceramicznej karpiówki. W osi środkowej piętra znajduje się balkon z płytową balustradą podparty dwiema gładkimi kolumnami. Osłania on wejście główne do budynku tworząc sklepienie łukowe pełne. Szczyty ryzalitów zakończone zostały wolutowo.

[madohora]

Budynek Szpitalny

Czas powstania: ok. XX wieku.
Budynek szpitala jest murowany, podpiwniczony, czterokondygnacyjny usytuowany kalenicowo w ciągu zabudowy ulicy. Elewacja frontowa otynkowana pięcioosiową. W środkowej osi znajdują się współczesne drzwi wejściowe oraz klatka schodowa. Stolarka okienna współczesna. W budynku mieści się odział szpitalny.

[madohora]

Na początku XX w. dobudowano, nawiązujące formą architektoniczną, zewnętrzne skrzydła, większe od wyżej opisanych i za pomocą łączników połączone z pierwotnym budynkiem. Elewacja południowa jest symetryczna. Posiada jedenaście osi i flankowana jest dwoma ryzalitami. Kondygnacje oddzielone są gzymsami wstęgowymi. Kondygnacje piwnic obwiedzione są cokołem z prostokątnymi oknami. W środkowej osi znajduje się wejście do budynku, przed którym umieszczono kamienne schody z betonową balustradą z tralkami. Okna parteru i pierwszego piętra są prostokątne, duże, zamknięte półkoliście i obwiedzione profilowanymi opaskami. Podstawa podokienna okien parteru nieznacznie cofnięta w stosunku do lica ozdobiona jest kasetonami. Nad wejściem głównym znajduje się herb rodziny Grotowskich. Okna drugiego piętra są mniejsze, prostokątne, obwiedzione opaskami. Gzyms wieńczący wsparty na wolutowych wspornikach. Ryzality flankujące elewację zwieńczone zostały trójkątnymi frontonami o gładkich tympanonach. Elewacja jest boniowana.

[madohora]

Budynek portierni szpitala jest parterowy z użytkowym poddaszem. Budynek wzniesiony został z cegły i otynkowany. Budynek nakryty jest dachem wielospadowym z wystawką. Budynek posiada prostokątne otwory okienne i drzwiowe obwiedzione tynkowanymi opaskami.

[madohora]

Obiekty dawnego szpitala psychiatrycznego

Powstanie ok. XIX wieku

Budynek szpitala żeńskiego założony został na planie prostokąta z ryzalitem w części środkowej i bocznych. Budynek jest dwu- i trzykondygnacyjny z użytkowym poddaszem. Budynek nakryty jest dachem wielospadowym oraz mansardowym z naczółkiem. W połaci dachu ulokowane są duże lukarny i okna w kształcie powieki.

[madohora]

[madohora]

Tablica Upamiętniająca Konrada Mańkę

Tablica upamiętniająca Konrada Mańkę, harcerza i organizatora lublinieckiego ruchu oporu, zamordowanego przez hitlerowców 14 lipca 1942 roku. Tablica umieszczona na budynku, w którym mieszkał i działał w latach 1939-40.

[madohora]

Tablica na kamienicy w której mieszkali dziadkowie św. Edyty Stein

Tablica pamiątkowa poświęcona patronce miasta.