Sezon na grzyby

[madohora]

Do pomyłek dochodzi również z borowikiem szatańskim, którego rozpoznasz po zdecydowanie jaśniejszym kapeluszu i mocno krwistym kolorze nóżki. W naszym kraju zdarza się to jednak rzadko, gdyż szatan nie jest tu często spotykanym okazem.

[madohora]

Ceny są różne. Suszony borowik ceglastopory nadający się na farsz czy do barszczu kupić można za około 20-30 zł za 100 g.

[madohora]

Borowik blednący to rzadki i ginący w skali Europy grzyb z rodzaju Butyriboletus, obejmującego formy pośrednie między typowymi maślakami a typowymi borowikami

[madohora]

Owocniki borowika blednącego prezentują się nader różnorodnie. Jak przystało na przedstawiciela Butyriboletus łączą w sobie cechy maślaków, borowików i szatanów. O delikatnej, włóknisto-jedwabistej konsystencji.

[madohora]

Trzon początkowo jajowaty, potem walcowaty, centralny i pełny w przekroju. Na powierzchni nóżki charakterystyczna, delikatna siateczka. Dół nóżki pierścieniowaty, zwykle o zatartej siateczce. Pochwy oraz pierścienia brak.

[madohora]

Borowik blednący to smaczny grzyb jadalny, ale zasługuje na ochronę z uwagi na swą rzadkość w Polsce i całej Europie. Początkującym grzybiarzom grozi także pomylenie go z trującymi członkami rodziny borowikowatych.

[madohora]

W Polsce mimo wielkiej rzadkości b. blednący nie został objęty ochroną. W Czechach natomiast jest jednym z lepiej chronionych gatunków. Za zbieranie, uszkodzenie owocnika lub niszczenie jego siedliska można zostać ukaranym grzywną wysokości 100 tys. koron. Zagrażają mu tam nie tylko grzybiarze-amatorzy, lecz również kolekcjonerzy i naukowcy, pozyskujący okazy do fungariów (naukowych kolekcji suszonych owocników). Wielkim zagrożeniem dla tego gatunku jest także utrata siedlisk wskutek zmian gospodarki leśnej oraz sukcesji naturalnej.

[madohora]

Rośnie w lasach mieszanych i liściastych. Znaleźć go można na piaszczystych lub na górskich terenach, jak również w okolicach podgórskich. Na ogół rośnie pod dębami, brzozami, bukami i sosnami.

[madohora]

Miąższ jest jędrny, ale zarazem kruchy. Ma barwę białą lub żółtawą. Po uszkodzeniu zmienia barwę na niebieską. Ma nieznaczny smak, który jest łagodny i przyjemny oraz niewyraźny zapach.

[madohora]

Ze względu na niebieskie przebarwienia grzyb ten bardzo trudno pomylić z innymi gatunkami.
Piaskowiec modrzak znajduje się na czerwonej liście grzybów wielkoowocnikowych w Polsce ze statusem "rzadki"

[madohora]

Pieczarki kojarzą się nam dość niewinnie. Mało kto jednak wie, że pośród około 300 gatunków należących do rodzaju Agaricus istnieją także grzyby trujące.

[madohora]

Pieczarka miejska (Agaricus bitorquis), jak sama nazwa wskazuje, porasta zwykle trawniki i pobocza dróg w terenach zabudowanych – spotkać ją można nawet w chodnikowych szczelinach. Pieczarka łąkowa preferuje dobrze nawożone pola, podczas gdy pieczarka kępkowa (Agaricus bohusii) występuje przede wszystkim w lasach mieszanych.

[madohora]

Olbrzymia większość spotykanych na łąkach, polach i w lasach pieczarek to gatunki jadalne. Ale nawet w Polsce można spotkać pieczarki trujące, których konsumpcja stwarza zagrożenie dla zdrowia. Mowa przede wszystkim o:

[madohora]

Niestety, na tym koniec ryzyka związanego ze zbieraniem pieczarek. Niedoświadczonym grzybiarzom zdarza się bowiem mylić pieczarki również z muchomorem jadowitym (Armanita virosa), który dla ludzi jest śmiertelnie trujący. Ryzyko pomyłki dotyczy przede wszystkim osobników młodych, których podwinięte kapelusze utrudniają ocenę barwy blaszek. Przypominamy: muchomor ma zawsze blaszki białe, a pieczarka z czasem różowiejące lub brązowiejące.

[madohora]

Ponadto w odniesieniu do poszczególnych gatunków wskazuje się również na podziwu godne właściwości:

[madohora]

Pieczarka łąkowa zdaniem naukowców zwiększa wydzielanie insuliny w organizmie, obniżając poziom glukozy we krwi.

[madohora]

[madohora]

Pieczarkę szarołuskową obserwowano na Wyspach Kanaryjskich, w Europie i Ameryce Północnej. W niektórych krajach to całkiem pospolity grzyb, spotykany w lasach liściastych różnego typu, ogrodach, parkach miejskich i na cmentarzach.

[madohora]

Kapelusz solidny, jędrny w dotyku, u młodych okazów półokrągły u dojrzalszych co raz bardziej płaski, koloru białego ale z wieloma szaroburymi łuskami i/lub włókienkami (stąd nazwa gatunkowa). Zgniecione lub nacięte kapelusze wyraźnie żółkną.

[madohora]

Pieczarka szarołuskowa jest trująca. Pieczarki żółtawe (karbolowe) różnią się od smacznych i zdrowych krewniaczek smrodem fenolu, którego wodne roztwory zwano też karbolem. Pamiętać jednak trzeba, że ta reguła dotyczy wyłącznie pieczarek, natomiast wiele innych rodzajów grzybów obejmuje gatunki jadalne i gatunki trujące o niemal tym samym zapachu i smaku na surowo.

[madohora]

Alfred Moeller (1860-1921), uwieczniony w synonimicznej nazwie pieczarki szarołuskowej, był niemieckim leśnikiem, botanikiem oraz mikologiem. Opisał wiele nowych dla nauki gatunków grzybów oraz śluzorośli z Brazylii. Był także dyrektorem Instytutu Badań Leśnych w Eberswalde.

[madohora]

Pieczarka karbolowa występuje zarówno w lasach liściastych i iglastych. Często rośnie także w pobliżu dróg, w zaroślach, na łąkach oraz w ogrodach i parkach. Najchętniej wybiera żyzne gleby, bogate w szczątki organiczne i próchnicę. Można ją znaleźć rosnącą pojedynczo lub w większych grupach po kilka, a nawet kilkanaście sztuk.

[madohora]

Miąższ pieczarki karbolowej ma biały kolor, który po przekrojeniu przybiera intensywną żółtą barwę, zwłaszcza w okolicach nasady trzonu, gdzie zmienia ubarwienie już pod wpływem nacisku. Ma bardzo nieprzyjemny smak i silny, intensywny zapach przypominający karbol lub atrament.

[madohora]

Pieczarka karbolowa jest grzybem trującym i pod żadnym pozorem nie wolno jej spożywać. W przypadku zatrucia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Spożywanie alkoholu wzmacnia trujące działanie tego grzyba.

[madohora]

Pieczarka bulwiasta pojawia się na początku sierpnia, chociaż czasami pierwsze okazy można znaleźć już w lipcu. Można ją zbierać do końca października.