Siemianowice Śląskie

[madohora]

Pomnik upamiętniający mieszkańców Siemianowic

[madohora]

Początki zorganizowanej opieki zdrowotnej na obszarze Siemianowic Śląskich sięgają 1858 roku, kiedy to założono Spółkę Bracką górników siemianowickich kopalń. Grunt pod szpital został zakupiony w 1866 roku. Szpital Spółki Brackiej został oddany do użytku 1 listopada 1868 roku]. W 1900 roku szpital górniczy rozbudowano. W latach międzywojennych na terenie Siemianowic działał szpital Spółki Brackiej oraz zakład leczniczy huty „Laura”. W sumie w mieście znajdowało się 200 łóżek szpitalnyc. W 1945 roku otwarto szpital nr 2 w dawnym szpitalu hutniczym, posiadający wówczas 80 łóżek. W 1947 roku w gmachu przy obecnej ulicy Jana Pawła II zlokalizowano oddział położniczy dla powiatu katowickiego. Obecnie jest on siedzibą Centrum Leczenia Oparzeń, otwartego w 1998 roku w adaptowanym do tego celu gmachu oddziału ginekologiczno-położniczego Szpitala Miejskiego nr 1. Do 1950 roku prócz jednej wówczas istniejącej powstały trzy nowe przychodnie rejonowe, a w 1957 roku otwarto dwie następne przychodnie zakładowe. W 1968 roku w Siemianowicach Śląskich obsługiwało 113 lekarzy (w tym 28 dentystów), 28 dyplomowanych farmaceutów i 185 pielęgniarek. W tym samym czasie funkcjonowało 5 poradni rejonowych oraz 12 specjalistycznych, a także 6 aptek

[madohora]

Kompleks szpitalny Spółki Brackiej na terenie ówczesnych Siemianowic powstawał w latach 1868–1909 w stylu historyzmu, a istniejący do dziś pawilon był najpóźniej oddanym do użytku obiektem. Po II wojnie światowej działał tu oddział ginekologiczno-położniczy, zaś po modernizacji gmachu, trwającej do 1998 roku, stał się on siedzibą Centrum Leczenia Oparzeń. Gmach wpisano do rejestru zabytków 31 maja 1995 roku.

[madohora]

Po II wojnie światowej, w 1947 roku, w kompleksie szpitalnym powołano Wojewódzki Szpital Ginekologiczno-Położniczy, przekształcony później na Szpital Miejski nr 1. W 1984 roku szpital ten został opróżniony. Stał on przez dłuższy czas opuszczony, po czym został on wykupiony przez prywatnego inwestora który na przełomie XX i XXI wieku rozebrał część budynków kompleksu szpitalnego Gmach ten pozostaje jedynym budynkiem kompleksu dawnego szpitala Spółki Brackiej zachowanym do dzisiaj

[madohora]

7 listopada 2014 roku na dachu nowej części Centrum Leczenia Oparzeń zostało oddane do użytku lądowisko dla helikopterów. Pierwszy chory wylądował na lotnisku 6 marca 2015 roku.

[madohora]

Ryzalit w części środkowej szpitala jest czterokondygnacyjny. Okna pierwszej, trzeciej i czwartej kondygnacji zakończone są łukiem, zaś drugiej są prostokątne. Okna na ostatniej kondygnacji są mniejsze niż na pozostałych. Ryzalit ten został pokryty czterospadowym, stromym dachem, zaś pozostała część gmachu dachem dwuspadowym. W dachach umieszczono lukarny z półowalnymi oknami

[madohora]

Budynek Centrum Leczenia Oparzeń jest wpisany do rejestru zabytków pod numerem A/1564/95

[madohora]

Po wyzwoleniu miasta z niemieckiej okupacji, 8 marca 1945 roku odbyło się pierwsze zebranie organizacyjne klubu sportowego Siemianowiczanka, a 20 marca 1945 roku rozegrano pierwszy mecz piłki nożnej z klubem KS Baildon. W tym samym roku powstał dodatkowo klub sportowy kopalni „Siemianowice” oraz Górniczy Klub Sportowy Wyzwolenie, który skupiał mieszkańców Bytkowa i Michałkowic. W wyniku fuzji klubu sportowego Motor oraz klubu kopalni „Siemianowice” w 1957 roku powstał klub Górnik[

[madohora]

Miejski Klub Sportowy Siemianowiczanka – założony 20 marca 1945 roku; obejmuje sekcję piłki nożnej

[madohora]

UKS Mustangi Michałkowickie – klub hokeja na trawie założony w 1993 roku; korzystający ze stadionu kompleksu Siemion

[madohora]

Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji Pszczelnik – zarządza on następującymi obiektami:
Kompleks Sportowy Siemion – oświetlone boisko ze sztucznej trawy do hokeja na trawie wraz z krytymi trybunami na 900 miejsc

[madohora]

Pływalnia Miejska – mieści się w zabytkowym budynku Łaźni Miejskiej; posiada 25-metrowy basen kryty z zapleczem szatniowym, salką fitness i siłownią; osobno znajduje się boisko wielofunkcyjne Sporcik ze sztucznej nawierzchni

[madohora]

Budynek łaźni został ufundowany przez Spółkę Akcyjną Zjednoczonych Hut Królewskiej i Laury (niem. Vereinigte Königs- und Laurahütte. Aktien-Gesellschaft) dla pracowników huty „Laura” (późniejsza huta „Jedność”)[1]. Jako miejsce budowy łaźni wybrano łąkę należącą pierwotnie do Jakoba Komselli, położoną na końcu obecnej ulicy J. Śniadeckiego, przy torach kolejowych. Pierwszy projekt gmachu łaźni powstał w 1906, a w kwietniu 1907 roku spółka zwróciła się do zarządu gminy Siemianowice o wydanie pozwolenia na budowę pływalni. Wówczas to do akceptacji zostały wysłane plany łaźni wraz z projektem zagospodarowania placu – projekt powstał w styczniu tego samego roku, a jego autorem był Emil Twrdy z Pszczelnika[

[madohora]

Na przełomie lat 50. i 60. XX wieku bądź w latach 70. XX wieku basen został przedłużony do 25 m. Zlikwidowano przy tym indywidualne łazienki, co przekształciło łaźnię w pływalnię. Dzięki temu możliwe było przeprowadzanie na basenie zawodów sportowych.

[madohora]

Pieniądze na remont pływalni wyasygnował Urząd Miasta w Siemianowicach Śląskich. Prace rozpoczęły się latem 2017 roku[8]. W czerwcu tego samego roku obejmowały remont i aranżacje pomieszczeń szatni, a jednocześnie tworzona była dokumentacja remontu niecki basenu. 26 stycznia 2018 roku odbyła się uroczystość oficjalnego otwarcia zmodernizowanej Pływalni Miejskiej, natomiast dzień później pływalnia została oddana do regularnego użytku. W ramach pierwszego etapu modernizacji uszczelniono pękniętą nieckę basenową poprzez jej ankrowanie i wyłożenie folią PVC, zmodernizowano plażę i parter hali basenowej poprzez wykonanie odwodnienia i hydroizolacji, wymieniono wentylację budynku, dokonano renowacji świetlika, a ściany i filary we wnętrzu pływalni zostały obłożone płytkami ceramicznymi. Ponadto zmodernizowano wnętrza szatni, wyposażając je w nowoczesne szafki, kabiny i przebieralnie. Łączny koszt prac modernizacyjnych wyniósł blisko 1,1 mln złotych

[madohora]

[madohora]

Po lewej stronie fasady zaprojektowano pierwotnie zejście do piwnic, w których ulokowano m.in. kotłownię, zaś po prawej stronie fasady znajdowało się wejście prowadzące na basen, ze znajdującym się tam zejściem do przechowalni sprzętu. Zaprojektowano emporę wysuniętą nad niecką basenu, do której wchodziło się przez poczekalnię i suszarnię. Tam też zaprojektowano przebieralnię i przechowalnię ubrań. Schody na poziom basenu zaprojektowano w części środkowej, krótszej ściany. Niecka basenu miała pierwotnie wymiar 16 × 8 m i podzielona została na dwie części – dla osób umiejących pływać i tych, którzy się uczą

[madohora]

PŁYWALNIA MIEJSKA - www.slaskiesiemianowice.pl

[madohora]

Jako miejsce przyszłej budowy wskazano plac na końcu ulicy Pocztowej (ob. Jana Śniadeckiego) przy nasypie, po którym biegną tory kolejowe.

[madohora]

Plany wykonane zostały w styczniu 1907 roku, a autorem ich był budowniczy Emil Twrdy z Pszczelnika. Do dokumentacji dołączono szkicowy rysunek zagospodarowania placu przed pływalnią.

[madohora]

Koszt budowy całości wyliczony 4 września 1907 roku wynosił 62 000 Marek. 24 kwietnia 1908 roku die Berg – Verwaltung Vereinigte Konigs – und Laurahutte Aktien Gesellschaft powiadomił naczelnika gminy Siemianowice o zakończeniu prac budowlanych i możliwości oddania basenu do użytku.

[madohora]

Po lewej stronie fasady mieściło się zejście do piwnic, gdzie była kotłownia, pomieszczenie na węgiel oraz kable wysokiego napięcia.

[madohora]

W części środkowej krótszej ściany znajdowała się trampolina i schody prowadzące na niższy poziom, gdzie były prysznice i niecka basenu. Zajmowała ona powierzchnię 16 x 8 m i podzielona była tak, że 2/3 przeznaczone były dla osób umiejących pływać, a 1/3 dla dopiero uczących się.

[madohora]

Na przełomie lat 50-tych i 60-tych XX w. przedłużono budynek pływalni o 14 metrów , a basen o wymiarach 16,33 m x 8,60 m powiększono na 25 m x 8,60 m . długości. Przy tej przeróbce wyburzono tylną ścianę z trójdzielnym oknem zwieńczonym półkoliście.

[madohora]

Pierwsza przykościelna szkoła na obszarze obecnych Siemianowic Śląskich powstała w 1421 roku w Michałkowicach w miejscu dzisiejszego skrzyżowania ulicy Kościelnej i ulicy Elizy Orzeszkowej, przy michałkowickim, nieistniejącym obecnie kościele. Pierwsza jednoklasowa szkoła w Siemianowicach została założona w 1830 roku (obecnie jest to Szkoła Podstawowa nr 1 im. Mikołaja Kopernika). Pierwsza szkoła w Hucie Laury powstała w 1841 roku (obecnie Szkoła Podstawowa nr 3 im. Tadeusza Kościuszki). 3 stycznia 1861 roku w prywatnej posesji powstała szkoła ewangelicka. W 1875 roku powołano szkołę żydowską, a w 1895 roku pierwsze gimnazjum. Z uwagi na rozwój gospodarczy obszaru Siemianowic Śląskich, zaczęły powstawać również szkoły zawodowe – w 1885 roku szkoła przemysłowa, w 1895 roku kupiecka, a w 1900 szkoła górnicza i gospodarstwa domowego

[madohora]

Według stanu z 31 grudnia 2018 roku w Siemianowicach Śląskich znajduje się 19 przedszkoli, do których uczęszczało 2112 dzieci, 14 szkół podstawowych, w których uczyło się 4870 uczniów, 8 liceów ogólnokształcących, w których kształciło się 526 uczniów, 2 technika z 459 uczniami i 3 szkoły branżowe I stopnia, do których uczęszczało 127 uczniów. W poziomie wykształcenia mieszkańców Siemianowic Śląskich, według danych z Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 roku, 15,7% obywateli posiadało wykształcenie wyższe, 2,3% policealne, 31,4% średnie ogólnokształcące i zawodowe, 27,8% zasadnicze zawodowe, a reszta mieszkańców miało wykształcenie na niższym poziomie