Kraków, dzielnice i okolice IX

[madohora]

Początkowo wschodnią część ulicy nazywano Szrotarską, mieszkał przy niej szrotmistrz miejski (na rogu z ul. Szpitalną). Przewoził beczki piwa i wina od producentów do szynków wraz z wynoszeniem z piwnic i wnoszeniem do nich oraz załadunkiem. Opłaty pobierane przez szrotmistrza związane z monopolem miasta na ten przewóz były w średniowieczu jednym z ważnych źródeł dochodów Krakowa. System tego miejskiego monopolu funkcjonował od końca XIV w. do co najmniej XVI w. Zachodnia część ulicy od strony Reformatów nosiła nazwę Rogackiej – od charakterystycznego rogatego kształtu kapeluszy zakonników klasztoru św. Marka. Wschodni odcinek ulicy był też nazywany ul. św. Scholastyki. Ulica otrzymała nazwę św. Marka w końcu XIX wieku

[madohora]

W latach 90. XX wieku gmach był siedzibą Banku Przemysłowo-Handlowego. W 1998 przeszedł remont generalny. Obecnie mieści jeden z oddziałów banku Pekao

[madohora]

7 – kamienica projektu Józefa Pokutyńskiego (1878), była siedzibą Konsulatu Generalnego Republiki Węgierskiej (do września 2009 r.)

[madohora]

Kamienica Pod Pszczółkami wpisuje się w kontekst architektoniczny okolicy, a w jej formie wyraźnie widać nawiązania do dawnej architektury. Odwołanie do lokalnej tradycji stanowi rozbudowany portal, oblicowany kamieniem, tralki oraz attyka. Funkcję godła kamienicy pełnią trzy pełnoplastyczne rzeźby przedstawiające pszczoły, umieszczone między oknami pierwszego i drugiego piętra. Motyw pszczoły nawiązuje do biblijnego symbolu pracowitości oraz oszczędności i był często wykorzystywany do dekoracji budynków stanowiących inwestycje Kas Oszczędności

[madohora]

Na miejscu obecnego pałacu znajdowały się wcześniej dwie kamienice, istniejące od XIV w., a w XV w. rozbudowane. W południowej części była to kamienica Wilkowiczowska (od nazwiska kupców krakowskich wiców, którzy byli jej właścicielami przez cały XVII w.), w XVII w. przebudowana w stylu barokowym (pozostały z niej elementy kamieniarki, m.in. portale w oficynie)[3][2][6]. W północnej części pałacu (w narożu ulic) znajdowała się kamienica Wosińskich[7][2][8], w XVII w. nadbudowana o drugie piętro[7][2]. W XVIII w. obie kamienice popadły w ruinę,

[madohora]

[madohora]

W 1848 manifestujące tłumy krakowian domagały się od urzędującego w pałacu komisarza Maurycego Deyma, naczelnika urzędu cyrkularnego Krakowa, aby uwolnił więźniów politycznych. Wydarzenie to upamiętnił Teofil Lenartowicz, który przedstawił na rysunku fasadę pałacu i tłum demonstrantów.

[madohora]

Powstał przez połączenie czterech XV-wiecznych domów. W pierwszej połowie XIX wieku właścicielem posiadłości został prawnik i polityk Konstanty Leon Chwalibogowski. Drugie i trzecie piętro nadbudowano kolejno w drugiej połowie XIX i w pierwszej połowie XX w. W późnobarokowym portalu umieszczony jest herb Nałęcz, należący do rodziny Chwalibogowskich.

[madohora]

Cafe Gallery Zakopianka – kawiarnia znajdująca się w Krakowie przy ulicy św. Marka 34a, od strony Plant, w klasycystycznym budynku z lat 20. lub 30. XIX wieku, wzniesionym niedługo po założeniu Plant.

[madohora]

W 1913 lub 1914 roku kawiarnię przejął Franciszek Sauer, właściciel podobnego interesu w Domu Pod Gruszką, na rogu Sławkowskiej i Szczepańskiej. Obiekt przy Plantach doinwestował, starając się go uatrakcyjnić. Prowadził tam kawiarnię do lat 1922–1923 i czasów wielkiej inflacji, kiedy to z racji problemów finansowych, musiał ją sprzedać bliżej nieokreślonej spółce, która w budynku urządziła tanią jadłodajnię pod nazwą Kawiarnia i Restauracja „Zakopane”. Utracono dawną klientelę, przestali tam bywać dziennikarze i aktorzy. W 1935 roku podupadłą kawiarnię przejęła od Henryka Kwalika Stefania Maturowa, której udało się podnieść jej poziom, wprowadziła również nazwę „Zakopianka”

[madohora]

Miejsce to uznaje się za najstarszą kawiarnię plantacyjną lub też pierwszą letnią kawiarnię na Plantach– część autorów podaje, że funkcjonowała od 1826 roku

[madohora]

W sąsiedztwie budynku kawiarni, na osi wejścia do niej, usytuowana została w końcu XIX wieku (na owalnym placyku w ciągu alejek Plant) altana – rotunda orkiestrowa, w formie zadaszonego podwyższenia. Pierwotnie przeznaczona była dla koncertów orkiestr wojskowych, z których szczególną popularnością cieszyła się orkiestra 13. pułku piechoty, oraz występów chórów. Obiekt mocno krytykował Franciszek Klein ze względów estetycznych i konstrukcyjnych, twierdząc, że nie pasuje do Plant. W późniejszych latach został rozebrany, a zrekonstruowano go w ramach renowacji Plant, prowadzonych od końca lat 80. XX wieku.

[madohora]

NISZCZEJĄ KRAKOWSKIE KAWIARNIE - Gazeta Krakowska

[madohora]

Budynek został wybudowany na planie zbliżonym do prostokąta. Jest on trzypiętrowy i trzytraktowy. Ma podpiwniczenie. Nakryty jest żelbetowym stropodachem

[madohora]

Księgozbiór Adama Kazimierza i Izabeli z Flemingów Czartoryskich początkowo mieścił się w należącym do księstwa Pałacu Błękitnym w Warszawie. W 1770 roku biblioteka liczyła 1645 druków i rękopisów oraz opublikowała swój pierwszy katalog. Po 1783 roku została przeniesiona do Pałacu Czartoryskich w Puławach. Zbiór puławski był stale powiększany o dzieła o znaczeniu narodowym, w tym bibliotekę Tadeusza Czackiego, zwaną Porycką, która obejmowała archiwa po królu Stanisławie Auguście Poniatowskim

[madohora]

Od początku zbiorowi towarzyszą średniowieczne i nowożytne rękopisy iluminowane, które stanowiły część kolekcji muzealnej księżnej Izabeli Czartoryskiej. Do malarstwa książkowego prezentowanego w bibliotece należą m.in. Traktat o formach i przepisach turniejowych, Złoty Kodeks Pułtuski i Pontyfikał Erazma Ciołka

[madohora]

MUZEUM CZARTORYSKICH RĘKOPISY - www.mnk.pl

[madohora]

DOM TURYSTY KRAKÓW - www.szlakmidernizmu.pl

[madohora]

Wytyczona na podstawie planu lokacyjnego z 1257, ma skomplikowaną historię swojej nazwy. Poszczególne odcinki ulicy na przestrzeni wieków wielokrotnie zmieniały swoje nazwy od: Hinder sente Stephane oraz In platea retro sanctum Stephanum (na początku XIV w.), poprzez Szpiglarska (Spyglarska), Żydowska, Kącik (zaułek koło św. Jana) zwany też ul. Wąską, Wolbromska, Świnia, Świńska, Świdnicka aż do Różana (w XVIII i XIX wieku). W 1881 Rada Miejska zniosła nazwy poszczególnych odcinków ulicy i nadała całości nazwę ul. św. Tomasza. W latach 1955–1990 ulica nosiła nazwę Ludwika Solskiego.

[madohora]

Kamienica „Cyrusowska”, na rogu ulic św. Tomasza i Floriańskiej 12 – pochodzi z XVII wieku. W 2009 została odrestaurowana.

[madohora]

W skrajnej osi parteru od strony wschodniej znajduje się sień przelotowa, prowadząca na podworzec i do sąsiednich pomieszczeń. Od zachodu przylega do niej klatka schodowa o rzucie prostokąta z dwubiegowymi, kamiennymi schodami z metalową balustradą ozdobioną motywami wolut i liści. Sufit spocznika między trzecim i czwartym piętrem udekorowany jest profilowaną fasetą i płyciną. W części pomieszczeń zachowała się oryginalna stolarka płycinowa z lat 20. XX wieku

[madohora]

„Kabaret Loch Camelot” – 2 części
„Uczta Duchów”
„Pani Wenus”
„Zdrowie Pań, dziewiczych i krępych” – 2 części
„Naszym domem jasność”
„Pisanki, śpiewanki”
„Z tamtej strony lustra, czyli Alicja w krainie Camelot” (1996)
„Wieczór Trzech Mędrców” – 1998
stały gość programu „Pełna Kultura” w Telewizji Kraków
Z Andrusem po Galicji

[madohora]

Gmach Towarzystwa Rolniczego – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy placu Szczepańskim 8, na rogu z ulicą św. Tomasza 1–3, na Starym Mieście.

[madohora]

Kamienica Pod Wiewiórką (znana także jako Kamienica Bonarowska, Kamienica Piotrkowczykowska) – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Floriańskiej 15, na rogu z ulicą św. Tomasza 21, na Starym Mieście.

[madohora]

Nr 34. – Hotel Campanile, siedziba Konsulatu Generalnego Słowacji w Krakowie (Generálny konzulát v Krakove).

[madohora]

Hotel Campanile – trzygwiazdkowy hotel z częścią biurową, zlokalizowany przy ulicy św. Tomasza na krakowskim Starym Mieście. Należy do francuskiej sieci Campanile.