Kraków, dzielnice i okolice IX

[madohora]

którymi altana murowana i zasklepiona, okna?
w niej górą cztery. W altanie były »4 ankry ?
żelaznej służące zapewne do wzmocnienia oporu jej?
sklepienia.?
Wojciech Sienkowski, który obok majsterstwa?
murarskiego »szynkował« także w swojej kamienicy?
i dlatego w aktach karczmarzem jest zwany, oddał?
i odstąpił kamienicę zięciowi swojemu Marcinowi?
Sienkowskierau, także majstrowi murarskiemu?
i żonie jego a córce swojej Zofii dnia 2 stvcznia?
1742 r.?
Intromisya nowych właścicieli zapisaną jest?
tegoż roku dnia 13 stycznia w aktach wójtowskich?
krakowskich. Uo właścicieli tej kamienicy należy?
jeszcze brat Marcina Sienkowskiego (zdaje się po?
śmierci żony Zofii) Józef Sienkowski, doktor?
filozofii i profesor, bo od tych właścicieli kupują?
kamienicę »zdawna Słowakowiczowską zwaną« w r.?
1762 dnia 17 listopada1) Marcin Bełica krawiec?
i żona jego Elżbieta. W ich posiadaniu pozostaje?
do r. 1773 dnia 16 sierpnia, w którym to dniu ?
nabyli ją Jakub S o śni cki krawiec krakowski wraz?
z żoną Apolonią*). W tej rodzinie pozostawała do?
r. 1817, a mianowicie należała do W ik tory i?
z Sośnickich Możd żeńskiej, żony Franciszka?
Możdżeńskiego w s/4 częściach i do Teresy ?
Sośnic ki ej w 1U części po ojcu swoim Walentym?
Sośnickim.?
W r. 1817 dnia 30 kwietnia sprzedała Wikto-?
rya Możdżeńska swoje s't części kamienicy za sumę?
3750 złp. i 300 złp. porękawicznego Urszuli z Nasturkiewiczów

[madohora]

Sebastyan Cyrus umarł w r. 1608, ?
przeznaczając testamentem spisanym w r. 1595 dnia 8 czerwca')?
kamienicę swą »in vico plateae Tworzianska ver-?
sus templum s. .Toannis« na podział między dzieci?
swoje tak z pierwszego małżeństwa Anny Cerasi-?
nównej jak i z drugiego Anny Helłerówny. ?
Najstarszemu synowi Janowi Cyrusowi »przyszedł ?
dworek albo dom tylny wszystek w tyle kamienicy?
narożnej w przecznicy ku kościołowi św. Jana ?
podle tyłu kamienicy Dawidowskiej**2) (t. j. Dawida?
Rottermella, 1. or. 10).?
»Dworek« ten był to t. zw. indermach ?
kamienicy frontowej, w której mieszkali inni ?
potomkowie, jak Samuel Cyrus, przysiężnik wyższego?
prawa na zamku krak. i Stanisław. Kamienica Cy-?
rusowska jest już w r. 1637 własnością wnuka Se-?
bastyana Franciszka Cyrus a, późniejszego?
rajcy i wójta krak., który umarł około r. 1680, gdyż?
tego roku na instancyę sukcesorów jego wiertelnicy?
krak. dnia 9 września spisali dezolacyę jego ?
kamienicy 3). Miała ona już wtenczas »zrysowane« mury,?
w drzwiach dolnej kondygnacyi i I-go piętra węgary?
kamienne i kam. »sztorca« przy oknach. W izbie?
dolnej okna »dwie« na tył a trzecie w przecznicę,?
ławy około złe, sień sklepiona z oknem, sklep, do?
którego drzwi z sieni, izba zwana kancelaryą. W tyle?
kamienicy był »indermach«, »przy ścienie inderma-?
sznej pod oknami ganek na kroksztynach ?
kamiennych sklepiony, bez poręcza«. Ten indermach,?

[madohora]

Oszacowano kamienicę »Cyrusowską« w r. 1740?
na 4.800 złp. wraz z widerkaufami, zapisując, że?
potrzebuje ona najprędszej reperacyi.?
Naprawiano ją też w następnych łatach; w r. 1770,?
kiedy była już własnością Jana Hi Imana, ?
ławnika krak. i Anny »z Wilaumów« (tl zn. Gwi-?
laume), córki poprzedniego właściciela, już w r. 1764,?
oszacowano ją wraz z widerkaufami na 14.000 złp.?
Miała ona jeszcze wówczas dawniejsze odrzwia?
kamienne J), które zniknęły w dwadzieścia lat?
potem.?
W rewizyi r. 1790, dnia 10 kwietnia ?
uczynionej *) za ówczesnego właściciela (już w r. 1788) in-?
stygatora Zielińskiego przedstawia się/jako na?
nowo odrestaurowana, przerobiona z dobudowanem?
na niej w tym czasie d r u g i e m piętrem. Kamienica?
»Cyrusowska« miała w r. 1790 »facyatę nowo od?
pierwszego piętra przez piętro drugie aż nad ?
dachy odformowaną i otynkowaną; taż facyata aż?
nad dachy nowo wyprowadzona«. Wyrażenie, ?
facyata była aż nad dachy wyprowadzona, znaczy, że?
nad drugiem piętrem wystawiono attykę. Attyka ta?
zachowała się do dzisiaj, tak od ul. Floryańskiej?
jak i od przecznicy (ul. św. Tomasza).?
Restauracya kamienicy w r. 1790 nie była ?
zupełnie skończoną, to co już zrobiono wymienia?
wspomniana rewizya. Przedewszystkiem usunięto?
wszelkie odrzwia kamienne na dole i I-em piętrze.?
Możemy powiedzieć, że kamienne odrzwia, które?
posiada każda kamienica w XVI i XVII-ym wieku,?

[madohora]

pozostała niezmienioną w swym głównym ?
zewnętrznym wyglądzie, oprócz zniesienia wejścia od ulicy?
Floryańskiej i fzałożenia całego tego frontu wystawą?
sklepową, taką, jaką nadała jej restauracya w r. 1790,?
podczas której dobudowano drugie piętro i attykę.?
Attyka jest prostokątna z elipsowatymi otworami?
(dwa na froncie od ul. Floryańskiej), opatrzonymi?
kratą żelazną. W środkowej części attyka jest nieco?
wzniesiona i zakończona łukiem. W tej środkowej?
części attyki znajduje się płaskorzeźba (zapewne?
gipsowa), przedstawiająca w trójkącie »Oko ?
Opatrzności* w otoczeniu główek aniołków.?
Fasada od strony ul. św. Tomasza przedstawia?
się poważnie, silnie podszkarpowana w dolnej kon-?
dygnacyi, od rogu przy ul. Floryańskiej, na ?
połowie długości kamienicy, ma w dalszej swrej długości?
ku kościołowi św. Jana wysoki na 2 piętra mur,?
zamykający od przecznicy podwórze. Attyka biegnie?
również i na tej stronie kamienicy. Narożnik od ul.?
św. Tomasza nie ma, jak. dawniej na I i II piętrze?
okien otwartych, lecz zamurowane. Dzisiejsze ?
wejście do kamienicy^ ma schody kamienne od ?
pierwszego piętra połączone z dawniejszymi schodami?
drewnianymi z balasami prostymi.?
L. or. 14, sp. 327, Gm. IV, 504.?
Kamienica, dzisiaj »Hoteł pod Różą«, była już?
w połowie w. XVI-go i przez długi czas potem t. zw.?
»kamienicą szlachecką«, to jest w posiadaniu rodzin?
szlacheckich i magnackich. Zebranie wiadomości do?
niej z aktówr miejskich krakowskich jest więcej? utrudnionem, niż do każdej innej kamienicy »mie-?szczańskiej «.?

[madohora]

facyata od góry do dołu w połowie zawalona, to?
jest sień, piętra i dach od przodku. Z dalszej osnowy?
rewizyi dowiadujemy się o charakterystycznym i ?
ciekawym szczególe architektury kamienicy »średz-?
kiej« tym, że miała ona od narożnika kamienicy?
Żulińskich (1. or. 16) wieżę. Czytamy bowiem?
w rewizyi: »Unikając tedy w kamienicy »średzkiej,«?
dalszej zawalenia ruiny, potrzeba wieżę od góry?
złamać równo z murem Żulińskich, także i tylną?
facyatę zebrać jako i wieżę (mur pod wieżą ?
upadkiem grozi), do tego złamania facyaty i wieży ?
potrzeba rusztowanie z dołu naprawić, aby się ludzie?
na niem salwowali«, nadto facyatę aż na II piętro?
naprawić.?
Musimy tu zwrócić uwagę, że wt kamienicy,?
położonej naprzeciwko kamienicy »średzkiej«, po?
drugiej stronie ulicy Floryańskiej a bokiem ?
zwróconej do przecznicy t. j. kamienicy dzisiaj 1. or. 17,?
była jeszcze w połowie XVIII-go wieku: hasz tka?
zrujnowana z galeryą nad nią« ').?
Położenie obu tych narożnych kamienic, ?
naprzeciw siebie stojących, wykazuje, że obie wieże?
czy basztki w tych kamienicach, mogły być w ?
jednej mniej więcej linii wybudowane.?
Przeznaczeniem tych baszt była ?
najprawdopodobniej obrona środka miasta przed wtargnięciem?
nieprzyjaciela, gdyby już obronne mury miejskie?
zdołał przekroczyć. Dodać jeszcze należy, że w ?
kamienicy 1. or. 17 jest jeszcze do dzisiaj w szkarpie?
narożnej łańcuch żelazny do zamykania ulicy. (Scho-?

[madohora]

dane. Z tej sionki są schody (więc drugie), ?
drewniane stare, które mają być zdemolowane.?
Z sieni dolnej kamienicy idąc w podwórze są?
odrzwia, w których jest arkada ceglana i murowana'?
wraz z glifami, facyata tylna nowo podmurowana?
na szkarpę na wysokość przez »większą połowę«.?
Na podwórzu od strony kam. sąsiedniej (I. or. 16>?
stajnia i wozownia drewniane nowe.?
Indermach jest przy sąsiedztwie klasztoru i ?
kościoła św. Jana, jednopiętrowy, facyata jego nowo?
wymurowana. Indermach miał na dole izby ?
sklepione, z odrzwiami kamiennemi.?
Piwnic pod kamienicą było sześć sklepionych?
wejście z sieni dolnej, wychód jeden w przecznicę?
a drugi od podwórza (ten zamurowany).?
Oszacowano kamienicę tę wówczas wraz z raa-?
teryałem gotowym do dalszej budowy i restauracyi?
tudzież z widerkaufami na 19.000 złp.?
Agnieszka Burczyńska wyszła powtórnie za?
mąż około r. 1754 za Ignacego K ó z ł o w s k i e gox),?
któr3r został właścicielem kamieniej'już w r. 1764*).?
Kozłowski, rajca krakowski posiadał ją do r. 1788?
lub parę lat później, gdyż w r. 1791 jest kamienica?
w rękach p. Kozłowskiej wdowy, radczyni ?
krakowskiej. W tym czasie mieszkało tu zaledwie ?
czterech lokatorów3).?
Na początku XIX w. należy do Jana ?
Alojzego Szydłowskiego, który kamienicę tę ?
zamienił na gościnnie (oberżę) czyli dom zajezdny

[madohora]

»z wszelkiem zabudowaniem i z inwentarzem dla?
oberży i całej kamienicy przywiązanym« na licyta-?
cyę dnia 4 lutego 1829 roku r) na satysfakcyę sumy?
20077 złp. 171'* gr. z procentem zaległym Józefie?
z Szydłowskich Meciszewskiej, żonie Hilarego Meci-?
szewskiego, należnej. Oprócz Józefy Meciszewskiej?
sukcesorami Jana Alojzego Szydłowskiego byli ?
rodzeni jej bracia: Andrzej, Jan Kanty i Kajetan ?
Szydłowscy. Oszacowaną na 89.000 złp. kamienicę ?
nabyli na licytacji Zofia i Hi 1 arj* Meciszewscy.?
Hilarj' Mećiszewski, syn Kaspra Meciszew-?
skiego (j 1803 r.)2) i drugiej żony jego Barbary?
z Glińskich (pierwsza żona bjTła Marjranna z Pikle-?
wiczów) urodził się w r. 1802. Był wybitną ?
osobistością w Krakowie. Wielkich zdolności i ?
wykształcony, wybieram' był deputowanym do sejmu Rze-?
czj^pospolitej krakowskiej, oż\rwiał ruch ?
dziennikarski i literacki, będąc redaktorem czasopism krak.?
i przez jakiś czas zasłużonjrm dyrektorem i ?
dzierżawcą teatru krakowskiego. Pozostawił wiele pism?
publicystycznych, politycznych i naukowych, między?
niemi: Sześć lat bytu politycznego Rzpltej krak.?
(zeszyt I) i Historyę Rzplitej krakowskiej od 3 maja?
1815 do 26 listopada 1848, z której niestety ?
wydrukował 20 arkuszy. Umarł w r. 1855.?
Z historyi domu Hilarego Meciszewskiego ?
zanotować trzeba jego proces i spór z panną Anną?
Bossowską, przełożoną klasztoru PP. Prezentek przy?
kościele św. Jana, która sprzeciwiła się, by Hilary?
Meciszewski wybijał okna w murze granicznym

[madohora]

KRAKÓW UCZCIŁ FELIKSA NOWOWIEJSKIEGO - Dziennik

[madohora]

Mały Rynek – plac w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Starym Mieście, regularny, prostokątny, wytyczony w wyniku lokacji Krakowa na wschód od Rynku Głównego jako rynek pomocniczy na tyłach kościoła Mariackiego, ograniczony ulicą Mikołajską od północy i ulicą Sienną od południa. Ma powierzchnię ok. 0,33 ha (ok. 110m x 30m).

[madohora]

Widok na Kościół Świętej Barbary

[madohora]

Do 2007 płyta Małego Rynku służyła przede wszystkim jako parking samochodowy oraz postój taxi, jednak z okazji 750-lecia lokacji Miasta Krakowa postanowiono go całkowicie zmodernizować, nadając mu dzisiejszy charakter – przywrócono zabytkowy bruk, latarnie, ławki, wybudowano iluminowaną fontannę i ograniczono ruch samochodowy do minimum. Mały Rynek stał się miejscem wspomagającym Rynek Główny w organizacji występów artystycznych, ekspozycji i obchodów różnych wydarzeń.

[madohora]

Fragment łańcucha

[madohora]

W 1539 na Małym Rynku za odejście od wiary katolickiej została spalona na stosie 80-letnia Katarzyna Weiglowa/
Mały Rynek znajduje się na trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca.

[madohora]

[madohora]

Pod numerem 6 na Małym Rynku znajduje się kamienica Szoberowska, w której w 1661 roku wydrukowano pierwszą w Polsce gazetę „Merkuriusz Polski”.

[madohora]

Kamienica Szoberowska (Mały Rynek 6):
Miejsce, gdzie wydrukowano w 1661 roku pierwszą polską gazetę „Merkuriusz Polski”, pod numerem 6.

[madohora]

Kamienica Gutkowskiego (róg Siennej 7 i Stolarskiej 2):
Wzniesiona w latach 1851-1861.

[madohora]

Jest to budynek dwupiętrowy, trzyosiowy, z podpiwniczeniem. Znajduje się w nim sześć lokali mieszkalnych i cztery usługowe. Posiada dwukondygnacyjną oficynę. Powierzchnia całkowita nieruchomości wynosi 1231,90 m², zaś powierzchnia użytkowa 910,40 m²

[madohora]

Jest to budynek trzypiętrowy, dwuosiowy, z podpiwniczeniem. Znajduje się w nim siedem lokali mieszkalnych i siedem usługowych. Posiada dwukondygnacyjną oficynę. Powierzchnia całkowita nieruchomości wynosi 824,80 m², zaś powierzchnia użytkowa 606,80 m²

[madohora]

Kamienica przy Małym Rynku 4 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy Małym Rynku, na Starym Mieście.

[madohora]

Kamienica Langerowska – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy Małym Rynku 2, na Starym Mieście.

[madohora]

[madohora]

Kamienica Altarystów Mariackich – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy Małym Rynku 7, na rogu z ul. Sienną 8–10, na Starym Mieście.

[madohora]

Najprawdopodobniej, już w czasach przedkolacyjnych, miejsce to służyło celom handlowym, z uwagi na sąsiedztwo szlaków handlowych. Trudno jest jednoznacznie określić charakter wczesnośredniowiecznej zabudowy z uwagi na jej drewniany charter. Głównym i reprezentacyjnym placem miasta był sąsiadujący rynek, dlatego też w tym miejscu nie stawiano, przez długi czas budynków reprezentacyjnych. Wiadomym jest, iż w średniowiecznym mieście im dalej było od centrum, a bliżej ku murom tym bardziej stopniowo, postępowało zubożenie. Skoro bogaci patrycjusze mieszkali przy rynku, a przy murach kryli się żebracy i bezdomni to ówczesny mały rynek był pierwszym stopniem prowadzącym od bogactwa ku biedocie. Nie znaczy to jednak, że Mały Rynek pozbawiony był wartości i znaczenia w historii miasta.

[madohora]

Przeciwległa pierzeja rynku stanowi zespół jednolity zespół zabudowy mieszkalnej, której nadano formę barokową. Co ciekawe, mamy do czynienia z pewnym rozwiązaniem architektonicznym, jakie uległo całkowitemu zniszczeniu na Rynku Głównym. Kiedy, w XV wieku podniósł się poziom gruntu, na tyle wysoko, że dolne kondygnacje stały się podpiwniczeniami, zaczęto stawiać przedproża- daleko wysunięte, zadaszone tarasy, dzięki którym po schodach wchodziło się na kolejne kondygnacje, które stały się wysokimi parterami. Żaden z tych reliktów nie zachował się na Rynku Głównym, natomiast na Małym Rynku, wszystkie kamienice w pierzei wschodniej mają zachowane te relikty w postaci ogólnodostępnych, otwartych tarasów.

[madohora]

Pierwsze przemiany Mały rynek przeżywał od początku XIX wieku. Powoli zaczęto likwidować jatki rzeźnicze. W roku 1812 wyburzono ostatecznie szkołę parafialną nadając placowi obecną strukturę. Od tego momentu wprowadzono nazwę Mały Rynek i urządzono tam targ owocowy i warzywny. Zmiany te były też związane z pożarem jaki nawiedził to miejsce w 1811 roku. Stało się przyczyną podwyższenie niektórych budynków jak domu penitencjarzy, czy nadania nowych szat jak klasycystyczna fasada kamienicy Lamellich.

[madohora]

Mały Rynek w Krakowie

[madohora]

Mały Rynek Dom nad Bramą

[madohora]

Mały Rynek

[madohora]

Mały Rynek w Krakowie

[madohora]

Mały Rynek w Krakowie.

[madohora]

Kościół św. Barbary (niem. St. Barbara Kirche) – zabytkowy gotycki kościół rzymskokatolicki między placem Mariackim a Małym Rynkiem na Starym Mieście w Krakowie.

[madohora]