Walentynki

[madohora]

Trifon Zarezan urodził się około roku 225 we wsi w Azji Mniejszej. Jego rodzice byli głęboko wierzącymi chrześcijanami, a Trifon już jako dziecko miał moc wypraszania cudów od Boga. Jak mówią legendy jako 17 latek wyleczył z ciężkiej choroby psychicznej córkę cesarza Gordiana, która jeszcze przed poznaniem Trifona twierdziła, że jedynie on może ją wyleczyć. Największą zapłatą dla świętego nie była szczodrość jej ojca, a to że stał się on lepszy dla chrześcijan.

[madohora]

Masakra w dniu świętego Walentego – morderstwo sześciu członków konkurencyjnego gangu North Side i jednego przypadkowego mężczyzny, popełnione w Chicago 14 lutego (w dzień świętego Walentego) 1929 roku przez gang Ala Capone.

[madohora]

Rankiem 14 lutego 1929 roku wynajęci przez Ala Capone zabójcy (najprawdopodobniej byli to Fred Burke, Shotgun Ziegler, Gus Winkler, Crane Neck Nugent i Claude Maddox, całą operację zaplanował Jack „Machine Gun” McGurn) zastrzelili w garażu pod adresem 2122 North Clark Street (SMC Cartage Company) przy użyciu pistoletów maszynowych Thompson sześciu członków gangu Morana (jego samego nie było na miejscu):

Adama Meyera,
Ala Weinshanka,
Jamesa Clarka,
braci Franka i Pete'a Gusenbergów,
Johna Maya.

[madohora]

Skala zbrodni spowodowała, że mieszkańcy Chicago zaczęli postrzegać Ala Capone jako zwyrodnialca, brutalnego i wyrachowanego zabójcę, a nie „zwykłego” gangstera, jak dotychczas. Mimo nieprzychylnej opinii publicznej mógł w tym momencie cieszyć się z wyeliminowania konkurentów z gangu North Side. George „Bugs” Moran nie miał już sił i środków, aby zagrozić jego pozycji (zmarł na raka w więzieniu Leavenworth w 1957 roku).

[madohora]

W Walentynki 1951 roku bokser „Sugar” Ray Robinson wygrał z Jakiem „Wściekłym Bykiem” La Mottą walkę o tytuł mistrza świata w wadze średniej. Walkę wygrał poprzez techniczny nokaut. Ze względu na brutalność walki, w której Ray Robinson atakował La Mottę, nie będącego już w stanie się bronić, o dniu tym mówiono „Masakra w dniu świętego Walentego”, nawiązując do wydarzeń z 1929 roku. Zwrotu tego używano też wobec samego Sugara Raya Robinsona.

[madohora]

Zgodnie z obyczajami panującymi w Islamskiej Republice Pakistanu, wszelkie manifestacje uczuć między zakochanymi są za naganne. To też tradycja Walentynek jest uważana za obcą i niezgodną z duchem islamu.

[madohora]

Muzułmańscy duchowni podkreślają w ostatnim okresie w Pakistanie, że zasady obowiązujące z Walentynkami są sprzeczne z lokalnymi tradycjami

[madohora]

Walenty nie występuje na najwcześniejszym wykazie rzymskich męczenników, Chronografie z 354, chociaż patronem kompilacji Chronografu był zamożny rzymski chrześcijanin o imieniu Valentinus. Jednak znajduje się w Martyrologium Hieronymianum który powstał między 460 a 544 na bazie wcześniejszych lokalnych źródeł.

[madohora]

Już w IV wieku grób świętego otoczony był kultem. Papież Juliusz I wybudował nad tym grobem bazylikę, a papież Teodor I odrestaurował ją

[madohora]

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim na mocy decyzji papieża Gelazjusza I obchodzone jest od 496 roku w dniu 14 lutego, jako Dzień św. Walentego (Walentynki), aczkolwiek Paweł VI usunął Walentego z oficjalnego kalendarza liturgicznego, poświęcając 14 lutego świętym Cyrylowi i Metodemu

[madohora]

Św. Walenty jest czczony także w Kościele Anglii w dniu 14 lutego

[madohora]

Oruch zarzuca, że tradycje związane z „Walentynkami”, udokumentowane w poemacie Chaucera pt. Sejm ptasi' i osadzone w fikcyjnym kontekście starej tradycji, nie istniały przed Chaucerem. Twierdzi, że spekulatywne wyjaśnienie sentymentalnych obyczajów, pozujące jako fakt historyczny, wywodzi się z XVIII-wiecznych antykwariuszy, w szczególności Albana Butlera, autora Księgi Lives of the Saints, i zostało uwiecznione nawet przez szanowanych współczesnych uczonych. We francuskiej XIV-wiecznej iluminacji rękopisu z Vies des Saints, święty Walenty, biskup Terni, nadzoruje budowę swojej bazyliki w Terni; nie ma tu żadnej sugestii, że biskup był patronem zakochanych

[madohora]

W ikonografii Walenty przedstawiany jest najczęściej w stroju kapłana z kielichem w lewej ręce, a z mieczem w prawej lub w stroju biskupa w momencie, gdy uzdrawia chłopca z padaczki.

[madohora]

Najważniejszym miejscem kultu św. Walentego jest bazylika jego imienia w Terni, na srebrnym relikwiarzu ze szczątkami patrona umieszczono inskrypcję "Święty Walenty patron miłości". Co roku w niedzielę poprzedzającą dzień 14 lutego, przybywają do bazyliki pary narzeczonych z całych Włoch i świata, w celu złożenia przyrzeczenia miłości. W roku 1997 list do par narzeczonych przesłał również Jan Paweł II, a jego przesłanie wyryto na marmurowej tablicy przy grobie świętego Walentego

[madohora]

W Krobi, archidiecezja poznańska, znajduje się trumienka z relikwiami świętego.

[madohora]

Inna relikwia świętego, a dokładnie jak podaje ks. Jakub Fankidejski w pracy pt. „Obrazy cudowne i miejsca dzisiejszej diecezji chełmińskiej”, Pelplin 1880 – „jest to głowa świętego – właściwie nieznaczna cząstka, znajduje się w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chełmnie. Relikwie są umieszczone w puszce w kształcie regularnego ośmioboku. Puszka jest cała ze srebra, wysoka na jedną stopę, waży około trzy funty. U góry ma okrągłą pokrywę w kształcie kopuły, w której spoczywa relikwia i może być przez szkło widziana i całowana. Objętość ma ta relikwia około dwa palce”. Relikwia od dawna słynęła z cudów

[madohora]

Natomiast od samego rana 14 lutego w kościele św. Ducha odbywało się kilka Mszy św., między innymi wotywa z wystawieniem oraz nieszpory, podczas których również można było ucałować szczątki męczennika. Całość uroczystości kończyła procesja z kościoła św. Duch do Fary. Drugi odpust przypadał na drugi dzień Zielonych Świątek. Wierni uczestniczący w tych uroczystościach dostępowali odpustu zupełnego.

[madohora]

Kościół wzniesiono prawdopodobnie w latach 1280-1320. W przeciwieństwie do wielu innych budowli sakralnych tamtego czasu powstał dość szybko, a w trakcie budowy dokonano tylko niewielkich korekt w stosunku do pierwotnych planów.

[madohora]

W 2002 roku w sposób kompleksowy została odnowiona kruchta północna, a w latach 2003–2004 kaplica i ołtarz Matki Bożej Bolesnej. W 2004 roku odnowiono lampy zwisające w łukach międzyfilarowych, w 2006 roku rzeźby Ukrzyżowania na wschodnim szczycie oraz trakt komunikacyjny prowadzący na taras widokowy znajdujący się na wieży dzwonniczej, ławy dla wiernych i ołtarz z relikwiami św. Walentego odnowiono w latach 2007–2008. W 2012 odsłonięto znajdującą się dotąd pod posadzką nawy głównej renesansową płytę nagrobną z wizerunkiem dwóch osób.

[madohora]

[madohora]

Jeden z najokazalszych gotyckich, ceglanych kościołów ziemi chełmińskiej i największy spośród siedmiu istniejących obecnie kościołów Chełmna.

[madohora]

Zamknij
English
szukaj zabytku
szukaj zabytku
Strona główna
Strona główna
Obiekty
Mapa
Mapa
Wycieczki
Kolekcje
Fototeka
Ulubione
Informacje o serwisie
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Deklaracja dostępności
Europejskie Dni Dziedzictwa
Samorząd
Edukacja
Niematerialne
Park Mużakowski
Krajobraz Mojego Miasta
kościół farny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny - Zabytek.pl
galeria zdjęć obiektu Kościół farny pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Dokumentacja
Mapa
Zdjęcia
9
Zobacz zdjęcie panoramiczne
Zobacz zdjęcie panoramiczne
Dodaj do ulubionych
Dodaj do ulubionych
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
kościół farny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
kościół
1290 - 1331
CHEŁMNO
POKAŻ DROGĘ DOJAZDU
Adres
Chełmno, Franciszkańska 8a

Lokalizacja
woj. kujawsko-pomorskie, pow. chełmiński, gm. Chełmno (gm. miejska)

Jeden z najokazalszych gotyckich, ceglanych kościołów ziemi chełmińskiej i największy spośród siedmiu istniejących obecnie kościołów Chełmna.
Wzniesiony na przełomie XIII I XIV w., w kolejnych stuleciach pozostał bez większych przebudów, które by zakłóciły gotycki charakter świątyni i wrażenie stylistycznej spójności. Restaurowany w latach 1883 - 1884 w duchu neogotyckim.

Zabytek znajduje się w obszarze pomnika historii: Chełmno - Stare Miasto - uznane zostało za Pomnik Historii rozporządzeniem Prezydenta RP z 13 kwietnia 2005 r. (Dz. U. nr 64 z 2005 poz. 568).

Historia
Kościół wzniesiony wg jednolitego planu (częściowo przekształconego w czasie budowy), w trzech etapach: W pierwszym (ok. 1280-90) budowa prezbiterium, zasklepionego na przełomie XIII/XIV w., oraz budowa nawy północnej. W drugim etapie (pocz. XIV w.) wzniesienie korpusu z nawą główną nieco niższą od obecnej, oraz założenie murów obwodowych dwuwieżowej zach. części kościoła. W trzecim (przed 1320) budowa nawy pd. i filarów międzynawowych, wraz z podwyższeniem całości (tworząc halę) i zasklepieniem korpusu oraz budowa dolnych kondygnacji wież, z których północna nadbudowana po 1501 r. południowa nie ukończona. W 1519 r. chełmiński kościół farny wyniesiony został do rangi kolegiaty i przekazany Braciom Wspólnego Życia. W 1560 r. dobudowana kaplicę Mariacką, w końcu XVII w. kaplice Bożego Ciała, w 1706 r. kruchtę południową.

[madohora]

Gotycki, orientowany, korpus wzniesiony na planie zbliżonym do kwadratu, pięcioprzęsłowy, trójnawowy, o nawach niemal równej szerokości, poprzedzony dwuwieżową częścią zachodnią, flankowaną od północy i południa przez cylindryczne wieżyczki schodowe.

[madohora]

Pośrodku bocznych elewacji korpusu kruchty boczne osłaniające wejścia: północna gotycka z XIV w., południowa barokowa, wzniesiona po 1706 r. Przy przęśle wschodnim nawy południowej niska dobudówka z XIV w., gruntownie przekształcona w XVII w.

[madohora]

Kościół wzniesiony z cegły, w wątku wendyjskim i gotyckim, z dekoracją architektoniczną z formowanej cegły, ponadto ze sztucznego kamienia i piaskowca. Sklepienia w korpusie nawowym, prezbiterium i zakrystii krzyżowo-żebrowe, w kruchcie podwieżowej gwiaździste, w kaplicach kolebkowo-krzyżowe.